എട്ടാമൻ ഏഴിൽപ്പെട്ടവൻ — ഒന്നാം നമ്പർ

വില്യം മില്ലർ തന്റെ പ്രവചനസന്ദേശം രണ്ടുപാഴാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ ചട്ടക്കൂടിന്മേൽ അധിഷ്ഠിതമാക്കി; അവയെ അദ്ദേഹം ശരിയായി വിഗ്രഹാരാധക റോമും പാപ്പാസഭാ റോമും എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

“വില്യം മില്ലർ തന്റെ വ്യാഖ്യാനശാസ്ത്രരീതി പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, വിവിധ അപ്പോക്കലിപ്തിക ഭാഗങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തെയും അവരുടെ ശത്രുക്കളെയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിന്റെ ആവർത്തിതമായ ഒരു പ്രമേയം ശ്രദ്ധിച്ചു. യുഗങ്ങളിലുടനീളം ദൈവജനത്തെ പീഡിപ്പിച്ച ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വിശകലനത്തിൽ, രണ്ട് മ്ലേച്ഛതകളെന്ന ആശയം അദ്ദേഹം വികസിപ്പിച്ചു; അവയിൽ പേഗനിസം (ആദ്യ മ്ലേച്ഛത) സഭയ്ക്ക് പുറത്തുള്ള പീഡനശക്തിയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നതായും, പാപ്പാസം (രണ്ടാം മ്ലേച്ഛത) സഭയ്ക്കുള്ളിലെ പീഡനശക്തിയെ പ്രതിനിധീകര Jenningsnt ചെയ്യുന്നതായും അദ്ദേഹം നിർവചിച്ചു. തന്റെ തുടർകാല പ്രവചനവ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ അധികവും സ്വഭാവഗതമായി നിർണയിച്ചിരുന്നത് ഈ രണ്ട് മ്ലേച്ഛതകളെന്ന രൂപകപ്രമേയമായിരുന്നു.” പി. ജെറാർഡ് ഡാംസ്റ്റീഗ്റ്റ്, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ, മില്ലറിന്റെ പ്രവചനപ്രയോഗത്തിന്റെ ഘടന പൗരാണികമതവും പാപ്പായത്വവും എന്ന രണ്ടു ശൂന്യീകരണശക്തികളിലായിരുന്നു എന്ന സത്യത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവർ അതിനെ ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന് നല്കിയ സത്യമായി കാണാതെ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു വിശകലനമായി മാത്രം കണക്കാക്കുന്നുവെങ്കിലും.

“ബൈബിളിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നില്ലാത്ത ഒരു കർഷകന്റെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതിന്നു, അവനെ പ്രവചനങ്ങൾ അന്വേഷിപ്പാൻ നയിക്കേണ്ടതിന്നു, ദൈവം തന്റെ ദൂതനെ അയച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ ആ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആ വ്യക്തിയെ ആവർത്തിച്ച് സന്ദർശിച്ചു; അവന്റെ മനസ്സിനെ നയിക്കാനും ദൈവജനങ്ങൾക്ക് എക്കാലവും അന്ധകാരമായിരുന്ന പ്രവചനങ്ങളെ അവന്റെ ഗ്രഹണത്തിന് തുറന്നുകൊടുക്കാനും. സത്യത്തിന്റെ ശൃംഖലയിലെ ആരംഭം അവന്നു നല്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് കണ്ണിക്കു കണ്ണി അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിപ്പാൻ അവൻ നയിക്കപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ ദൈവവചനത്തെ അത്ഭുതത്തോടും ആദരവോടും കൂടി അവൻ നിരീക്ഷിച്ചു. അവിടെ അവൻ സത്യത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണമായൊരു ശൃംഖല കണ്ടു. പ്രചോദിതമല്ലാത്തതെന്നു അവൻ കരുതിയിരുന്ന ആ വചനം ഇപ്പോൾ തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിലും മഹത്വത്തിലും അവന്റെ ദൃഷ്ടിക്കു മുമ്പിൽ തുറന്നു. തിരുവെഴുത്തിലെ ഒരു ഭാഗം മറ്റൊരു ഭാഗത്തെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതായി അവൻ അവിടെ കണ്ടു; ഒരു ഭാഗത്തിന്റെ അർത്ഥം അവന്റെ ഗ്രഹണത്തിന് അടഞ്ഞുകിടക്കുമ്പോൾ, അതിനെ വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നതു വചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്തിൽ അവൻ കണ്ടെത്തി. ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ വചനത്തെ അവൻ സന്തോഷത്തോടും ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള ബഹുമാനത്തോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടി കണക്കാക്കി.” Early Writings, 230.

“അവന്റെ ദൂതൻ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ട് ഗബ്രിയേൽ ആണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നു.

ദൂതന്റെ വാക്കുകളായ, “ഞാൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നില്ക്കുന്ന ഗബ്രിയേൽ ആകുന്നു,” എന്നത്, സ്വർഗ്ഗീയ രാജസഭകളിൽ അവൻ അത്യുന്നത ബഹുമാനമുള്ള സ്ഥാനമാണ് വഹിക്കുന്നതെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ അടുക്കൽ ഒരു സന്ദേശവുമായി അവൻ വന്നപ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞു: “നിന്റെ പ്രഭുവായ മീഖായേൽ [ക്രിസ്തു] ഒഴികെ, ഈ കാര്യങ്ങളിൽ എന്നോടുകൂടെ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നവൻ ഒരുവനുമില്ല.” ദാനിയേൽ 10:21. ഗബ്രിയേലിനെക്കുറിച്ചു രക്ഷകൻ വെളിപ്പാടിൽ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: “തന്റെ ദൂതൻ മുഖാന്തരം അതിനെ അയച്ചു തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനെ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തു.” വെളിപ്പാട് 1:1. പിന്നെയും ദൂതൻ യോഹന്നാനോടു പ്രഖ്യാപിച്ചു: “ഞാൻ നിനക്കും നിന്റെ സഹോദരന്മാരായ പ്രവാചകന്മാർക്കും ഒപ്പമുള്ള സഹദാസൻ ആകുന്നു.” വെളിപ്പാട് 22:9, R.V. അത്ഭുതകരമായ ചിന്ത—ദൈവപുത്രന്റെ പിന്നാലെ ബഹുമാനത്തിൽ അടുത്ത സ്ഥാനം വഹിക്കുന്ന ദൂതനെയാണ്, പാപികളായ മനുഷ്യരോടു ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്നത്.” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 99.

“ദൈവപുത്രന്റെ ശേഷം ബഹുമാനത്തിൽ അടുത്ത സ്ഥാനത്ത് നിൽക്കുന്ന ദൂതൻ തന്നെയാണ് ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങൾ വില്ല്യം മില്ലറിന്റെ മനസ്സിലേക്കു തുറന്നുകാണിക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തവൻ” എന്നത് അത്ഭുതകരമായ ഒരു ചിന്തയാണ്. ഗബ്രിയേൽ മാത്രമല്ല, ബഹുവചനത്തിൽ പറയുന്ന ദൂതന്മാരും “ദൈവജനത്തിന്നു എപ്പോഴും ഗൂഢമായിരുന്നതായ” പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഗ്രഹിക്കലിന് മാർഗ്ഗദർശനം നൽകി. ഗബ്രിയേലും മറ്റ് ദൂതന്മാരും ഉല്പത്തി മുതൽ തുടർന്ന് ക്രമാനുസൃതമായി മുഴുവൻ ബൈബിളിലൂടെയും മില്ലറിനെ നയിച്ചു. ആകയാൽ, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട് പതിനാലിലെ ഇരുപത്തിമുന്നൂറു ദിവസങ്ങളിലേക്കു നയിക്കപ്പെടുന്നതിന് വളരെ മുമ്പേ, ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദീർഘമായ കാലപ്രവചനമായ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” (രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ) എന്നതിലേക്കു അദ്ദേഹം നയിക്കപ്പെട്ടു.

“അതിനു ശേഷം ഞാൻ പ്രാർത്ഥനയ്ക്കും വചനവായനയ്ക്കും എന്നെത്തന്നെ സമർപ്പിച്ചു. എന്റെ മുൻവിധികളൊക്കെയും ഒതുക്കിവെക്കുവാനും, തിരുവെഴുത്തിനെ തിരുവെഴുത്തിനോടു സമഗ്രമായി താരതമ്യം ചെയ്യുവാനും, അതിന്റെ പഠനം ക്രമബദ്ധവും ശാസ്ത്രീയവുമായ രീതിയിൽ പിന്തുടരുവാനും ഞാൻ ഉറച്ചു തീരുമാനിച്ചു. ഞാൻ ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ചു; ഓരോ ഭാഗങ്ങളുടെയും അർത്ഥം എനിക്കു വെളിവായി, ഏതെങ്കിലും ഗൂഢാർത്ഥത്തെയോ വൈരുദ്ധ്യങ്ങളെയോ കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽനിന്നു എന്നെ സ്വതന്ത്രനാക്കുംവരെ, വാക്യംതോറും വായിച്ചു, അതിലുപരി വേഗത്തിൽ മുന്നേറിയില്ല. എന്തെങ്കിലും അസ്പഷ്ടമായതു കണ്ടാൽ, അതിനെ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന എല്ലാ സമാന്തര ഭാഗങ്ങളുമായി താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു എന്റെ പതിവ്; കൂടാതെ CRUDEN-ന്റെ സഹായത്തോടെ, അസ്പഷ്ടമായ ഏതെങ്കിലും ഭാഗത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട വാക്കുകൾ കാണപ്പെടുന്ന എല്ലാ തിരുവെഴുത്തുപാഠങ്ങളും ഞാൻ പരിശോധിച്ചു. പിന്നെ, ഓരോ വാക്കിനും ആ പാഠത്തിന്റെ വിഷയവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അതിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രാധാന്യം നൽകി, അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള എന്റെ ദർശനം ബൈബിളിലെ എല്ലാ സമാന്തര ഭാഗങ്ങളോടും യോജിച്ചിരുന്നാൽ, അത് ഇനി ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടായി ശേഷിച്ചില്ല. ഈവിധം, ബൈബിളിന്റെ എന്റെ ആദ്യ സമഗ്രവായനയിൽ, ഏകദേശം രണ്ടു വർഷത്തോളം ഞാൻ ബൈബിൾ പഠനം തുടർന്നു; അത് സ്വയംതന്നെ തന്റെ വ്യാഖ്യാതാവാണെന്ന് ഞാൻ പൂർണ്ണമായി ബോധ്യപ്പെട്ടു. തിരുവെഴുത്തിനെ ചരിത്രത്തോടു താരതമ്യം ചെയ്തുകൊണ്ടു, പ്രവചനങ്ങളൊക്കെയും—അവ എത്രമാത്രം നിവൃത്തിയായിട്ടുണ്ടോ അത്രയും—അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിവൃത്തിയായിട്ടുണ്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തി; ബൈബിളിലെ വിവിധ രൂപകങ്ങൾ, ഉപമകൾ, ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ, സാദൃശ്യങ്ങൾ മുതലായവ എല്ലാം അവയുടെ തത്സംബന്ധത്തിലുള്ള പ്രസംഗസന്ദർഭത്തിൽ തന്നെയോ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അവ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പദങ്ങൾ വചനത്തിന്റെ മറ്റു ഭാഗങ്ങളിൽ നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ വ്യാഖ്യാനിക്കപ്പെട്ടശേഷം, അത്തരം വ്യാഖ്യാനത്തോടു അനുസൃതമായി അവ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ മനസ്സിലാക്കേണ്ടവയാകുന്നു. അങ്ങനെ, ബൈബിൾ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട സത്യങ്ങളുടെ ഒരു സമ്പ്രദായമാണെന്നും, അത് അത്ര വ്യക്തമുമായും ലളിതമായും നൽകിയിരിക്കുന്നതാകയാൽ, ‘വഴിയിലൂടെ നടക്കുന്ന മനുഷ്യൻ, ഭോഷനായാലും, അതിൽ തെറ്റിപ്പോകേണ്ടതില്ല’ എന്നും ഞാൻ ബോധ്യപ്പെട്ടു.’ …”

“തിരുവെഴുത്തുകളുടെ കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള പഠനത്തിൽ നിന്നു, ജാതികളുടെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ഏഴുകാലങ്ങൾ യെഹൂദന്മാർ സ്വതന്ത്രജാതിയായിരുന്നതു അവസാനിച്ച മനശ്ശെയുടെ പ്രവാസകാലത്താണ് ആരംഭിക്കേണ്ടതെന്ന് ഞാൻ നിഗമനം ചെയ്തു; ഏറ്റവും വിശ്വാസയോഗ്യരായ കാലഗണകന്മാർ അതിനെ കി.മു. 677-ലേക്കാണ് നിശ്ചയിച്ചിരുന്നത്. 2300 ദിവസങ്ങൾ എഴുപതു ആഴ്ചകളോടുകൂടെയാണ് ആരംഭിച്ചതെന്നും, ഏറ്റവും മികച്ച കാലഗണകന്മാർ അതിന്റെ ആരംഭം കി.മു. 457-ൽ നിന്നാണെന്നു നിർണയിച്ചിരുന്നുവെന്നും ഞാൻ കണ്ടു. കൂടാതെ, ദാനീയേൽ അദ്ധ്യായം ഏഴ് വാക്യം പതിനൊന്നിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നപോലെ, നിത്യയാഗം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛവസ്തു സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തതോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്ന 1335 ദിവസങ്ങൾ, പൈഗൻ മ്ലേച്ഛതകൾ നീക്കിക്കളഞ്ഞതിനുശേഷം പാപ്പാധികാര ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കാലത്തുനിന്നാണ് കണക്കാക്കേണ്ടതെന്നും, ഞാൻ ആശ്രയിക്കാനായ ഏറ്റവും വിശ്വാസയോഗ്യരായ ചരിത്രകാരന്മാരുടെ അനുസരിച്ച് അത് ഏകദേശം കി.പി. 508-ൽ നിന്നാണ് തീയതിപെടുത്തേണ്ടതെന്നും ഞാൻ നിഗമനം ചെയ്തു. ഈ പ്രവചനകാലഘട്ടങ്ങളെല്ലാം, അവ കണക്കാക്കപ്പെടേണ്ട സംഭവങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും വിശ്വാസയോഗ്യരായ കാലഗണകന്മാർ നിശ്ചയിച്ച വിവിധ തീയതികളിൽ നിന്നു കണക്കാക്കിയപ്പോൾ, അവ ഒക്കെയും ഏകദേശം കി.പി. 1843-ഓടെ ഒന്നിച്ചു അവസാനിക്കുന്നതായിരിക്കും. ഇങ്ങനെ, 1818-ൽ, തിരുവെഴുത്തുകളുടെ എന്റെ രണ്ടുവർഷത്തെ പഠനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അന്നത്തെ കാലത്തുനിന്നു ഏകദേശം ഇരുപത്തയ്യാണ്ടിനുള്ളിൽ നമ്മുടെ ഇപ്പോഴത്തെ അവസ്ഥയോടു ബന്ധപ്പെട്ട സകല കാര്യങ്ങളും സമാപിക്കപ്പെടും എന്ന ഗൗരവമേറിയ നിഗമനത്തിലേക്കാണ് ഞാൻ നയിക്കപ്പെട്ടത്…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.

ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യമാണു ഏറ്റവും വലിയ പ്രാധാന്യമുള്ളതെന്ന സിദ്ധാന്തം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; വെളിപ്പാട് ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യം, പിതാവ് യേശുവിന്നു ഒരു സന്ദേശം നല്കുമ്പോൾ അവൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയാണ്; യേശു അത് തന്റെ ദൂതന്നു നല്കുന്നു; അവൻ അത് ഒരു പ്രവാചകനു നല്കുന്നു; പിന്നെ ആ പ്രവാചകൻ അതെഴുതി സഭകൾക്കു അയക്കുന്നു. അഡ്വന്റിസം വില്യം മില്ലറിന്റെ പ്രവൃത്തിയും കണ്ടെത്തലുകളും നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെ മാത്രമല്ല നിരസിച്ചത്; മില്ലർ തന്റെ ഗ്രഹീകരണങ്ങളിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ട അതേ ആശയവിനിമയ പ്രക്രിയയെയും അവർ നിരസിച്ചു; കൂടാതെ, കൃപാവിധി അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് മനുഷ്യർ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ഉള്ള ഏക മാർഗമായ ആ പ്രക്രിയയെയും അവർ നിരസിച്ചു.

ലേവ്യപുസ്തകത്തിലെ ഏഴ് കാലങ്ങൾ ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചു എന്നു മില്ലർക്ക് മനസ്സിലാക്കുവാൻ നയിക്കപ്പെട്ടു. ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ ചിതറിച്ചുകളയൽ ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങൾക്കുമേൽ നടപ്പാക്കപ്പെട്ടിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതിനായി കർത്താവ് ഹിരാം എഡ്സനെ ഉപയോഗിച്ചത് 1856-ലാണ്. മില്ലർ നടത്തിയ ഏഴ് കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനപരമായ കണ്ടെത്തലിനോട് ഒത്തിണക്കത്തോടെയും അതിനെ വളരെ അതിക്രമിച്ചും ഏഴ് കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധ്യം വികസിപ്പിക്കുവാൻ കർത്താവ് ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. എന്നാൽ 1856-ൽ ഹിരാം എഡ്സൻ അവതരിപ്പിച്ച വെളിച്ചം അത്ഭുതകരമായി അവസാനത്തിലേക്കെത്തി; കാരണം ആ പരമ്പരയിലെ എട്ടാമത്തെ ലേഖനം അന്നത്തെ Review and Herald-ന്റെ എഡിറ്ററായ ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ ഈ വാക്കുകളോടെയായിരുന്നു അവസാനിച്ചത്: “To be continued.” അത് “continued” ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; എന്നാൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നുശേഷം മാത്രമാണ് കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തെ “old paths” എന്നതിലേക്കും ഒടുവിൽ ഹിരാം എഡ്സൻ രചിച്ച അപൂർണ്ണമായ ലേഖനപരമ്പരയിലേക്കും നയിച്ചത്.

മഹാനിരാശയ്ക്കു കുറച്ച് സമയത്തിന് ശേഷം ആരംഭിച്ച കലാപത്തെക്കുറിച്ചല്ല നാം ഇപ്പോൾ സംസാരിക്കുന്നത്; മറിച്ച്, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സത്യത്തിലേക്ക് മില്ലർ നയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നെങ്കിലും, ആ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാനപരമായ ബോധ്യത്തെ അതിജീവിക്കുന്നവിധം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച പ്രാരംഭ ബോധ്യം വർധിപ്പിക്കണമെന്നത് കർത്താവിന്റെ ഉദ്ദേശ്യമായിരുന്നുവെന്ന് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയേ ഉള്ളു. 1844 ഒക്ടോബർ 23-ന് ക്രിസ്തു അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന ദർശനം നൽകുന്നതിനായി താൻ മുമ്പ് തിരഞ്ഞെടുത്തിരുന്നതായ അതേ ചരിത്രത്തിൽ നിന്നുള്ള അതേ ദാസനായ ഹിറാം എഡ്സണെയാണ് അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.

അതുകൊണ്ടാണ് മില്ലറിന്റെ എല്ലാ പ്രവചനപ്രയോഗങ്ങൾക്കും അടിസ്ഥാനമായിരുന്ന ചട്ടക്കൂട് ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ “ദിനംപ്രതി” (പൗരസ്ത്യവിഗ്രഹാരാധനം) എന്നായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, എല്ലായ്പ്പോഴും “ലംഘനം” അഥവാ “മലിനീകരണമായ അഴുക്കുചെയ്യുന്ന വസ്തു” എന്നിവയിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിനോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന, നശിപ്പിക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ ബോധ്യത്തിൽ ആധാരപ്പെട്ടതായിരുന്നു എന്നു അംഗീകരിക്കുന്നതിനായി ഞാൻ ആ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്റെ വാക്കുകൾ ഉപയോഗിച്ചത്; ഇവ രണ്ടും പാപ്പാസത്തിന്റെ നശിപ്പിക്കുന്ന ശക്തിയുടെ വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രകാലത്തുനിന്ന് മില്ലറിന് റോമൻ ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനബോധ്യം വളരെ അധികം വികസിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഗബ്രിയേലിനെ ഉൾപ്പെടെ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ, മില്ലർ പ്രസ്താവിച്ച ഗ്രഹികലുകളിലേക്കു അവനെ നയിച്ചു. അവൻ പ്രസ്താവിച്ച പ്രവചനങ്ങളും, അവൻ ഉപയോഗിച്ച ബൈബിള്‍ വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളും, കൂടാതെ പ്രവചനങ്ങളെ ശരിയായി ക്രമീകരിക്കുവാൻ അവനെ അനുവദിച്ച രൂപരേഖയും ആ ഗ്രഹികലുകളിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ദാനിയേലിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികൾ പൗരാണിക റോമും പാപ്പായുടെ റോമും ആണെന്ന രൂപരേഖ മില്ലറിന് നൽകപ്പെട്ടു. അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള ഭാവി, മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിങ്ങനെ മൂന്നു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളുടെ രൂപരേഖയിലേക്കു നയിക്കപ്പെട്ടു.

ഞാൻ തവളകളെപ്പോലെ മൂന്ന് അശുദ്ധാത്മാക്കളെ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ വായിൽനിന്നും, മൃഗത്തിന്റെ വായിൽനിന്നും, കള്ളപ്രവാചകന്റെ വായിൽനിന്നും പുറപ്പെടുന്നതായി കണ്ടു. അവർ ഭൂതങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾ ആകുന്നു; അവർ അടയാളങ്ങൾ പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരുടെയും സർവ്വലോകത്തിന്റെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും അടുക്കൽ ചെന്നു, സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തിന്റെ ആ മഹാദിവസത്തിലെ യുദ്ധത്തിനായി അവരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു. വെളിപ്പാട് 16:13, 14.

അമേരിക്കയുടെ ഘടനയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഭാവിദർശനം മില്ലറുടെ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ മേൽ പണിയപ്പെട്ടതാണ്; എന്നാൽ അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവർത്തനം അവസാനിച്ചിടത്തെക്കാൾ അപ്പുറം പോകുന്നു. അഡ്വെന്റിസം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഘടന ഉപേക്ഷിച്ച് മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും റോമിന്റെയും ദൈവശാസ്ത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിപ്പോയി. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ആരംഭിക്കപ്പെട്ട അതേ പ്രവചനരേഖ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ തുടർന്നു കൈക്കൊള്ളപ്പെടുന്നു.

“വെളിപ്പാട് ഒരു മുദ്രയിട്ട പുസ്തകമാണ്; എന്നാൽ അതേ സമയം അത് തുറന്നിരിക്കുന്ന ഒരു പുസ്തകവുമാണ്. ഈ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന അത്ഭുതകരമായ സംഭവങ്ങളെയാണ് അത് രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്. ഈ പുസ്തകത്തിലെ ഉപദേശങ്ങൾ നിർവചിതങ്ങളാണ്; അവ ഗൂഢമോ ഗ്രഹിക്കാനാവാത്തതോ അല്ല. ദാനിയേലിൽ ഉള്ളതുപോലെ തന്നെയുള്ള പ്രവചനരേഖ ഇതിലും കൈകാര്യം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ചില പ്രവചനങ്ങൾ ദൈവം ആവർത്തിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിലൂടെ അവയ്ക്ക് പ്രാധാന്യം നൽകേണ്ടതുണ്ടെന്ന് അവൻ കാണിച്ചുതരുന്നു. മഹത്തായ പ്രസക്തിയില്ലാത്ത കാര്യങ്ങൾ കർത്താവ് ആവർത്തിക്കയില്ല.” Manuscript Releases, volume 9, 8.

ദാനിയേലിൽ അത്ര ദൃഢമായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ജാതീയതയുടെയും പാപ്പത്വത്തിന്റെയും രേഖ വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടു പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ വേദിയിൽ തുടർന്ന് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന അടുത്ത പീഡനശക്തിയെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിനാൽ, വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനങ്ങളെ മില്ലറിന് ഗ്രഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

വിഗ്രഹാരാധനയിലൂടെയും, തുടർന്ന് പാപ്പത്വത്തിലൂടെയും, ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത സാക്ഷികളെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് മായ്ച്ചുകളയുവാനുള്ള ശ്രമത്തിൽ ശൈതാൻ അനേകം നൂറ്റാണ്ടുകളോളം തന്റെ ശക്തി പ്രയോഗിച്ചു. ജാത്യാരാധകരും പാപ്പാനുയായികളും ഒരേ മഹാസർപ്പാത്മാവിനാൽ പ്രേരിതരായിരുന്നു. അവർക്കിടയിലെ വ്യത്യാസം ഇത്രമാത്രം: ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നതായി നടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന പാപ്പത്വം അതിലും അപകടകരവും ക്രൂരവുമായ ശത്രുവായിരുന്നു. റോമാനിസത്തിന്റെ ഇടപെടലിലൂടെ ശൈതാൻ ലോകത്തെ തടവിലാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ നാമമാത്രസഭ ഈ വഞ്ചനയുടെ നിരകളിലേക്ക് വാരിക്കൊണ്ടുപോയി; ആയിരം വർഷത്തിലധികമായി ദൈവജനങ്ങൾ മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ക്രോധത്തിനടിയിൽ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു. പാപ്പത്വം തന്റെ ശക്തി കവർന്നെടുക്കപ്പെട്ടതുകൊണ്ട് പീഡനം നിർത്തേണ്ടിവന്നപ്പോൾ, മഹാസർപ്പത്തിന്റെ സ്വരം പ്രതിധ്വനിപ്പിക്കാനും അതേ ക്രൂരവും ദൈവദൂഷണപരവുമായ പ്രവർത്തി തുടരാനും ഉയർന്നുവരുന്ന ഒരു പുതിയ ശക്തിയെ യോഹന്നാൻ കണ്ടു. ദൈവത്തിന്റെ സഭയ്‌ക്കും അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനും എതിരായി യുദ്ധം ചെയ്യാനിരിക്കുന്ന അവസാന ശക്തിയായ ഇതിനെ, കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു മൃഗത്താൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിന് മുമ്പുള്ള മൃഗങ്ങൾ കടലിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നിരുന്നു; എന്നാൽ ഇത് ഭൂമിയിൽനിന്ന് ഉയർന്നുവന്നു; അതിലൂടെ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്ന ജനതയുടെ സമാധാനപരമായ ഉദയത്തെ അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ” എന്നത്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണകൂടത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെ, അതിന്റെ രണ്ട് അടിസ്ഥാന തത്വങ്ങളായ റിപ്പബ്ലിക്കനിസവും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും പ്രകാരം പ്രകടമാകുന്നതുപോലെ, യഥാർത്ഥമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ തത്വങ്ങളാണ് ഒരു ജനതയായി നമ്മുടെ ശക്തിയുടെയും സമൃദ്ധിയുടെയും രഹസ്യം. അമേരിക്കയുടെ തീരങ്ങളിൽ ആദ്യമായി അഭയം കണ്ടെത്തിയവർ, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അഹങ്കാരപരമായ അവകാശവാദങ്ങളിൽനിന്നും രാജാധിപത്യഭരണത്തിന്റെ ക്രൂരാധിപത്യത്തിൽനിന്നും സ്വതന്ത്രമായൊരു ദേശത്തെ അവർ എത്തിച്ചേർന്നതിൽ ആനന്ദിച്ചു. പൗരസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെയും വിശാലമായ അടിത്തറമേൽ ഒരു ഭരണകൂടം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് അവർ നിർണ്ണയിച്ചു.

“എന്നാൽ പ്രവാചകന്റെ പേനയുടെ കഠിനമായ രേഖാചിത്രണം ഈ സമാധാനപരമായ ദൃശ്യത്തിൽ ഒരു മാറ്റം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലെയുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ സ്വരത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നു; അവൻ ‘അവന്റെ മുമ്പിലുള്ള ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു.’ ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവർ മൃഗത്തിന് ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കണമെന്ന് അവൻ അവരോടു പറയും എന്നും, ‘ചെറിയവരെയും വലിയവരെയും, ധനവാന്മാരെയും ദരിദ്രരെയും, സ്വതന്ത്രരെയും ദാസന്മാരെയും എല്ലാം അവരുടെ വലങ്കയ്യിലോ നെറ്റിയിലോ ഒരു മുദ്ര സ്വീകരിപ്പിക്കുന്നു; ആ മുദ്രയോ മൃഗത്തിന്റെ പേരോ അതിന്റെ പേരിന്റെ സംഖ്യയോ ഉള്ളവനല്ലാതെ ആരും വാങ്ങുകയോ വിൽക്കുകയോ ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു’ എന്നും പ്രവചനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം പാപ്പാസഭയുടെ പാദചിഹ്നങ്ങളെ പിന്തുടരുന്നു.” Signs of the Times, November 1, 1899.

മില്ലറിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രത്തിൽ നിന്നുള്ള മൃഗവും ഭൂമിയിൽ നിന്നുള്ള മൃഗവും യഥാക്രമം അന്യജാതി റോവും തുടർന്ന് പാപ്പാത്വ റോവും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മില്ലർ തന്റെ വ്യാഖ്യാനചട്ടക്കൂട് വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലും പ്രയോഗിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ പാപ്പാത്വത്തിന്റെ മരണകരമായ മുറിവ് സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചതും, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെയും യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസിന്റെയും പ്രവചനപരമായ പങ്കും, ദൂതന്മാർ അദ്ദേഹത്തിന് നൽകിയിരുന്ന ദൈവിക ചട്ടക്കൂടിന് പുറത്തുള്ളവയായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിൽ ഭൂമിയിൽ നിന്നുയർന്ന മൃഗം പാപ്പാത്വമായിരുന്നു.

അന്ധകാരയുഗങ്ങളിൽ നിന്നു പുറത്തുവന്നതായി അവകാശപ്പെട്ടിരുന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരുടെ കൈകളിൽ നിന്നു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ മേലങ്കി നീക്കുവാൻ ഉപയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട ദൂതൻ മില്ലറായിരുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഒരു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്ന കാലവും, റിപ്പബ്ലിക്കനിസം ജനാധിപത്യമായി മാറുകയും, വിശ്വാസഭ്രഷ്ടമായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം വിശ്വാസഭ്രഷ്ടമായ ഭരണകൂടത്തോടു ചേർന്നു, പാപ്പത്വത്തിന്റെ പ്രതിമയായ സഭയും രാജ്യവും ചേർന്ന കൂട്ടുകെട്ടിനെ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന കാലവും, അവന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ ഇനിയും ഭാവിയിലായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, ദൂതന്മാർ അവന്നു നൽകിയിരുന്ന ദൈവിക രൂപരേഖയിൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തെ സ്ഥാപിക്കുവാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു.

1798-ൽ ദാനിയേൽ എട്ടും ഒമ്പതും അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലൈ നദിദർശനം മുദ്രവെക്കൽ നീക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉത്ഭവിച്ച വിജ്ഞാനവർധനയെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനായി അവൻ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അമേരിക്കയ്ക്കായിരുന്ന ഭാവി, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിൽ വിവരിച്ചതുപോലെ, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ പാപ്പത്വവും ഐക്യനാടുകളും ചേർന്ന് അടിച്ചുമാറ്റിയ 1989-ൽ മുദ്രവെക്കൽ നീക്കപ്പെട്ട ദാനിയേൽ പത്തുമുതൽ പന്ത്രണ്ടുവരെ അധ്യായങ്ങളിലെ ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിദർശനം മനസ്സിലാക്കുന്നതായിരുന്നു.

അമേരിക്കയ്ക്കായുള്ള ഭാവിക്കു ദൂതന്മാർ നൽകിയ ചട്ടക്കൂട്, സർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവയുടെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ പ്രവചനത്തെ തിരിച്ചറിയുകയും പ്രയോഗിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനെ ആധാരമാക്കിയതായിരുന്നു.

“ദൈവത്തിൽ നിന്നു ദാനിയേലിന് ലഭിച്ച വെളിച്ചം പ്രത്യേകിച്ച് ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങൾക്കായിട്ടായിരുന്നു. ശിനാറിലെ മഹാനദികളായ ഉലായിയും ഹിദ്ദേക്കേലും നദികളുടെ തീരങ്ങളിൽ അവൻ കണ്ട ദർശനങ്ങൾ ഇപ്പോൾ നിവൃത്തിയിലേക്കു കടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; പ്രവചിക്കപ്പെട്ട സകല സംഭവങ്ങളും ഉടൻ സംഭവിച്ചുതീരും.” Testimonies to Ministers, 112.

മില്ലറൈറ്റുകൾ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചു; ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം പ്രഖ്യാപിച്ചു. അമേരിക്കയ്ക്കുള്ള ഭാവി മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഞാൻ നട്ടു, അപ്പൊല്ലോസ് നനച്ചു; എന്നാൽ വർദ്ധനവു വരുത്തിയത് ദൈവം ആകുന്നു. ആകയാൽ നട്ടവൻ എന്തുമല്ല, നനച്ചവനും എന്തുമല്ല; വർദ്ധനവു വരുത്തുന്ന ദൈവമത്രേ എല്ലാം. നട്ടവനും നനച്ചവനും ഒന്നു തന്നേ; എങ്കിലും ഓരോരുത്തനും താന്താന്റെ പ്രയത്നം അനുസരിച്ച് താന്താന്റെ പ്രതിഫലം പ്രാപിക്കും. എന്തെന്നാൽ, ഞങ്ങൾ ദൈവത്തോടുകൂടെ സഹപ്രവർത്തകർ ആകുന്നു; നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ കൃഷിസ്ഥലം, ദൈവത്തിന്റെ കെട്ടിടം ആകുന്നു. എനിക്കു ലഭിച്ച ദൈവകൃപ അനുസരിച്ച്, ജ്ഞാനമുള്ള മുഖ്യശിൽപിയെപ്പോലെ ഞാൻ അടിസ്ഥാനം ഇട്ടിരിക്കുന്നു; മറ്റൊരുവൻ അതിന്മേൽ പണിയുന്നു. എന്നാൽ ഓരോരുത്തനും അതിന്മേൽ എങ്ങനെ പണിയുന്നു എന്നു സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. ഇടപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനം ആയ യേശുക്രിസ്തുവല്ലാതെ വേറൊരു അടിസ്ഥാനം ആരും ഇടുവാൻ കഴികയില്ല. 1 കൊരിന്ത്യർ 3:6–11.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശരിയായി അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു, ആദ്യ രണ്ട് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളും നിങ്ങള്‍ അവതരിപ്പിക്കണം; കാരണം ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ഇല്ലാതെ മൂന്നാമത്തേതു ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല എന്നു നമുക്ക് അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങള്‍ അടിത്തറയാണ്, മൂന്നാമത്തേത് ശിഖരക്കല്ലാകുന്നു; എന്നാല്‍ മൂന്നാം സന്ദേശം ഒരിക്കലും ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും നിഷേധിക്കയോ വിരോധിക്കയോ ചെയ്യുകയില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ അത് യഥാര്‍ഥ സന്ദേശമല്ല.

“ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും സന്ദേശങ്ങൾ 1843-ലും 1844-ലും നല്കപ്പെട്ടു; ഇപ്പോൾ നാം മൂന്നാമത്തെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിനുകീഴിലാണ്; എങ്കിലും ആ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളും ഇന്നും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. സത്യത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നവർക്കു അവ വീണ്ടും അറിയിക്കപ്പെടേണ്ടത് മുമ്പെപ്പോഴുമുണ്ടായതുപോലെ ഇപ്പോഴും അത്യന്താപേക്ഷിതമാണ്. എഴുത്തിലൂടെയും വചനത്തിലൂടെയും നാം ആ പ്രഖ്യാപനം മുഴക്കിക്കേൾപ്പിക്കേണ്ടതാണ്; അവയുടെ ക്രമവും, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിലേക്കു നമ്മെ എത്തിക്കുന്ന പ്രവചനങ്ങളുടെ പ്രയോഗവും കാണിച്ചുകൊണ്ട്. ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കൂടാതെ മൂന്നാമത്തേത് ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല. പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ നിരയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളും വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളും കാണിച്ചുകൊണ്ട്, പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിലൂടെയും പ്രഭാഷണങ്ങളിലൂടെയും ഈ സന്ദേശങ്ങൾ ലോകത്തിന്നു നാം നല്കേണ്ടതാണ്.” Selected Messages, book 2, 104, 105.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെയും നമ്മുടെ ചരിത്രത്തെയും സംബന്ധിച്ചൊരു അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ നിരീക്ഷണമുണ്ട്. മില്ലറൈറ്റുകൾ ആരംഭമായിരുന്നു; നാം അവസാനമാണ്. അവർ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും അവയിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. നാം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നു. അവരുടെ മുദ്രവെക്കപ്പെടാതിരുന്ന സന്ദേശം (ഉലൈ ദർശനം) ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടു അധ്യായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു; നമ്മുടെത് (ഹിദ്ദേക്കേൽ ദർശനം) മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ കാണപ്പെടുന്നു. അവർ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ നിവൃത്തിക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കുകയും ചെയ്തു. നാം മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ നിവൃത്തിക്കുള്ളിൽ തിരിച്ചറിയുകയും ജീവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവരുടെ പ്രവചനപരമായ പ്രയോഗത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് വിജാതീയ റോമും (മഹാസർപ്പം) പാപ്പാധിപത്യ റോമും (മൃഗം) ആയിരുന്നു. നമ്മുടെ പ്രവചനപരമായ പ്രയോഗത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂട് ത്രിവിധ മൃഗമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ആധുനിക റോമാണ്.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പാപ്പാ റോമിനെ ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തേതായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന സവിശേഷതയെ നാം പരിഗണിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, അടിസ്ഥാന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ റോമിനെക്കുറിച്ച് മില്ലറൈറ്റുകൾ എന്ത് മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു എന്ന് പരിഗണിക്കുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്. മൂന്നാം ദൂതന് അധിക വെളിച്ചം ഉണ്ടായിരിക്കും; എങ്കിലും ആ വെളിച്ചം സ്ഥാപിത സത്യത്തോട് ഒരിക്കലും വിരോധിക്കുകയില്ല.

ദാനിയേൽ അധ്യായങ്ങൾ 2, 7, 8, 11, 12 എന്നിവ മറ്റുള്ള ശക്തികളോടൊപ്പം റോമിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 1798-ന് മുമ്പുള്ള റോമിന്റെ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളായ പൗരാണികവും പാപ്പാധിപത്യപരവുമായ ഘട്ടങ്ങളെ, മില്ലറിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രയോഗങ്ങളുടെ ചട്ടക്കൂടായി നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മില്ലറും മുൻഗാമികളും ദാനിയേൽ അധ്യായം 11-ാം വാക്യം 14-ൽ പറയുന്ന “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നത് റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ആ കാലങ്ങളിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ അനേകർ എഴുന്നേലക്കും; നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാരും ദർശനം സ്ഥാപിപ്പാൻ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എങ്കിലും അവർ വീഴും. ദാനിയേൽ 11:14.

ഈ വചനത്തിനകത്ത് പരിഗണിക്കേണ്ട കുറഞ്ഞത് രണ്ട് പ്രധാന കാര്യങ്ങളെങ്കിലും ഉണ്ട്. ഈ വചനത്തിലെ “ദർശനം” എന്ന പദം, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “ദർശനം” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന രണ്ടു ഹീബ്രു പദങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. “ദർശനം” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഹീബ്രു പദങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് châzôn; അതിന്റെ അർത്ഥം ഒരു സ്വപ്നം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു പ്രവചനം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ദർശനം എന്നതാണ്. châzôn എന്ന പദം പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെയോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കാലഘട്ടത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇത് ദാനിയേലിൽ പത്തു പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു, എല്ലായ്പ്പോഴും “ദർശനം” എന്നാണ് അത് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

“ദർശനം” എന്നു പരിഭാഷപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു എബ്രായ പദം mar-eh’ ആകുന്നു; അതിന്റെ അർത്ഥം appearance എന്നതാണ്. mar-eh’ എന്ന പദം ഏകവചനത്തിലുള്ള ഒരു കാഴ്ചയെയും, സമയത്തിലെ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട നിമിഷത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. mar-eh’ എന്ന എബ്രായ പദം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ പതിമൂന്നു പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു; അതിൽ ആറു പ്രാവശ്യം “ദർശനം” എന്നും, നാല് പ്രാവശ്യം “മുഖഭാവം” എന്നും, രണ്ട് പ്രാവശ്യം “രൂപം” എന്നും, ഒരു പ്രാവശ്യം “സുന്ദരരൂപമുള്ള” എന്നും പരിഭാഷപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.

നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ റോംയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആകയാൽ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനാത്മക “ദർശനം” സ്ഥാപിക്കുന്നതു റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനവിഷയമാണു. ഈ കാരണത്താൽ, പ്രവചനാത്മക പ്രതീകമായി റോമിന്റെ പ്രാധാന്യം മനസ്സിലാക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്.

പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രം പ്രകാരം, പ്രവചനചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “ദർശനം” എന്ന പദം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെടുന്ന അതേ “ദർശനം” തന്നെയായിരിക്കണം; കാരണം പ്രചോദനം ദാനീയേലും വെളിപ്പാടും ഒരേ പുസ്തകമാണെന്നും, അവ പരസ്പരം പൂരകങ്ങളാണെന്നും, അവ പരസ്പരം പരിപൂർണ്ണതയിൽ എത്തിക്കുന്നവയാണെന്നും, ദാനീയേലിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അതേ പ്രവചനരേഖ വെളിപ്പാടിൽ വീണ്ടും കൈക്കൊള്ളപ്പെടുന്നതാണെന്നും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പ്രവചനാത്മാവിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ആ കാര്യങ്ങൾ ഈ ലേഖനപരമ്പരയിൽ ഇതിനകം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ളതിനാൽ, അവയെ വീണ്ടും ഞാൻ ഉൾപ്പെടുത്തുന്നില്ല. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിൽ നിന്നുള്ള, നാം ഇതിനകം ഉൾപ്പെടുത്തിയിട്ടുള്ള മറ്റൊരു കാര്യവും ഞാൻ ചേർക്കുന്നു. ആ കാര്യം എന്തെന്നാൽ, ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഒന്നിച്ചുചേരുകയും അവിടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നതാണ്. ദാനീയേലിൽ കാണപ്പെടുകയും റோம் എന്ന പ്രവചനവിഷയത്താൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ “ദർശനം” (châzôn), ബൈബിളാകെ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ദർശനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ എല്ലാ പുസ്തകങ്ങളും വെളിപ്പാടിൽ ഒന്നിച്ചുചേരുകയും അവിടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; ദൈവം ഒരിക്കലും സ്വയം വിരോധിക്കുന്നില്ല. ഒരിക്കലും ഇല്ല! അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തുവെന്ന് നിങ്ങൾ വിചാരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എന്തോ ഒന്നിനെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുകയാണ്. അതേ എബ്രായ പദം (châzôn) സദൃശ്യവാക്യങ്ങളുടെ പുസ്തകത്തിലും “ദർശനം” എന്നായി വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനം നശിച്ചുപോകുന്നു; എന്നാൽ ന്യായപ്രമാണം പാലിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ ആകുന്നു. സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18.

ആ വാക്യത്തെക്കുറിച്ച് പരിഗണിക്കേണ്ട ആദ്യ ബിന്ദു അതാണ്. റോമിനെ നാം തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തിന്റെ ദർശനം നമുക്ക് സ്ഥാപിക്കാനാവുകയില്ല. ആ സത്യം തന്നെയാണ്, റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രവചനാത്മക വിഷയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനായി വ്യാജ ദൈവശാസ്ത്രം അവതരിപ്പിച്ച യെസൂയിത്തുക്കാരും മറ്റുള്ളവരും ചരിത്രമുഴുവനും നടത്തിയ ശ്രമങ്ങളെ അടിസ്ഥാനപരമായി നിർവചിക്കുന്നത്. റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള അടിസ്ഥാനബോധ്യം നാം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, ഇത് നാം മനസ്സിൽ ധരിക്കണം.

“വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, പ്രത്യന്തിക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം കാണാതെ പോകുന്നവരും, നിർഭാഗ്യവശാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രത്യന്തിക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തിക്കൊള്ളും. ഇപ്പോൾ ലോകവുമായി ഇണങ്ങി ചേർന്നുപോകുവാൻ നമുക്ക് സമയം ഇല്ല. ദാനീയേൽ തന്റെ അവകാശഭാഗത്തിലും തന്റെ സ്ഥാനത്തും നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനീയേലിന്റെയും യോഹന്നാന്റെയും പ്രവചനങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്. അവ പരസ്പരം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ട സത്യങ്ങളെ അവ ലോകത്തിന്നു നൽകുന്നു. ഈ പ്രവചനങ്ങൾ ലോകത്തിൽ സാക്ഷിയായിരിക്കേണ്ടവയാണ്. ഈ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവയുടെ നിവൃത്തി മുഖേന, അവ സ്വയം തന്നെ വിശദീകരിക്കും.” Kress Collection, 105.

പ്രതിക്രിസ്തുവിന്റെ (റോം) അർത്ഥം നിങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ റോമിനോടു ചേരും; ഈ മുന്നറിയിപ്പ് ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയുന്നതോ കഴിയാത്തതോ എന്ന സാഹചര്യത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മില്ലറൈറ്റുകൾ റോമിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനഗ്രഹണം നിർമ്മിച്ചത്. റോം രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, അവ രണ്ടും റോമിന്റെ ഘട്ടങ്ങളാണെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു; എന്നാൽ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ റോമിനെ ത്രിതല ഐക്യമായി കാണുവാൻ കഴിയുന്ന ചരിത്രഘട്ടത്തിൽ അവർ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അതിനാൽ ദാനിയേൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനമാണ്; വെളിപ്പാട് Future for America പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂലക്കല്ലുമാണ്. ദാനിയേൽ 11:14-ൽ നിന്ന് ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റൊരു കാര്യവും ഉണ്ട്.

മില്ലറും ആദ്യകാല മുൻഗാമികളും നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ പ്രതിമ ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നീ നാല് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി. നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിന് അപ്പുറം അവർക്ക് കാണാനായില്ല; കാരണം, പാപ്പഭരണ റോം എന്നത് റോമിന്റെ ഒരു രണ്ടാം ഘട്ടം മാത്രമാണെന്നും, അതിനാൽ നാലാമത്തെ രാജ്യം 1798-ൽ അവസാനിച്ചുവെന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ദൃഷ്ടിക്കോണത്തിൽ ശേഷിച്ചിരുന്ന ഏക പ്രവചനപരമായ അടയാളക്കല്ല് ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവായിരുന്നു; അപ്പോൾ പർവതത്തിൽ നിന്ന് വെട്ടിയെടുത്ത പാറ പ്രതിമയുടെ പാദങ്ങളെ അടിച്ചുതകർക്കും. മില്ലറൈറ്റ്‌ക്കാർ പുറജാതീയ റോമിനും പാപ്പഭരണ റോമിനും ഇടയിലുള്ള പ്രവചനപരമായ വ്യത്യാസങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും 1798-നെ ക്രിസ്തുവിന്റെ മടങ്ങിവരവുമായി ഒത്തുചേർക്കേണ്ടിവന്നതിനാൽ, നാല് രാജ്യങ്ങളിൽ അപ്പുറം അവർക്ക് കാണാനായില്ല.

“ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധ പ്രവർത്തനം ഇരിമ്പ് ചെളിമണ്ണുമായി കലർന്നിരുന്ന പ്രതിമയുടെ പാദങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കാലത്തേക്കാണ് നാം എത്തിയിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിനൊരു ജനമുണ്ട്, തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ജനമുണ്ട്; അവരുടെ വിവേചനശക്തി വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; അടിസ്ഥാനംമേൽ മരം, പുല്ല്, തഴച്ചിൽ എന്നിവ വെച്ച് അവർ അശുദ്ധരാകരുത്. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളോടു വിശ്വസ്തനായ ഏതു ആത്മാവും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ പ്രത്യേക സവിശേഷത ഏഴാം ദിന ശബ്ബത്താണെന്ന് കാണും. സർക്കാർ ദൈവം കല്പിച്ചതുപോലെ ശബ്ബത്തിനെ ആദരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അത് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ നിലകൊള്ളുകയും വിശുദ്ധന്മാർക്കു ഒരിക്കലായി ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസത്തെ പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്‌തേനേ. എന്നാൽ രാഷ്ട്രനേതാക്കൾ കള്ളശബ്ബത്തിനെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കും; പാപ്പത്വത്തിന്റെ ഈ സന്തതിയുടെ ആചരണവുമായി തങ്ങളുടെ മതവിശ്വാസം കലർത്തുകയും, കർത്താവ് വിശുദ്ധീകരിക്കുകയും അനുഗ്രഹിക്കുകയും ചെയ്ത ശബ്ബത്തിനുമേൽ അതിനെ ഉയർത്തിവെക്കുകയും ചെയ്യും; മനുഷ്യൻ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കേണ്ടതിന്നു, താനും തന്റെ ജനവും തമ്മിലുള്ള ആയിരം തലമുറകളിലേക്കുള്ള അടയാളമായി അവൻ അതിനെ വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നു. സഭാപരമായ കുതന്ത്രവും രാജ്യഭരണ കുതന്ത്രവും കലരുന്നതാണ് ഇരിമ്പും ചെളിമണ്ണുംകൊണ്ടു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ഐക്യം സഭകളുടെ സകല ശക്തിയെയും ദുർബലമാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സഭയെ രാജ്യത്തിന്റെ അധികാരത്തോടെ സജ്ജമാക്കുന്ന ഈ പ്രവൃത്തി ദുഷ്ഫലങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും. മനുഷ്യർ ദൈവത്തിന്റെ സഹിഷ്ണുതയുടെ അതിർത്തി ഏകദേശം കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ ശക്തി രാഷ്ട്രീയത്തിൽ നിക്ഷേപിച്ചിരിക്കുന്നു; പാപ്പത്വത്തോടും ഐക്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ തന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ അസാരമാക്കിയവരെ ദൈവം ശിക്ഷിക്കുന്ന സമയം വരും; അവരുടെ ദുഷ്പ്രവൃത്തി അവരുടെ തന്നേ മേൽ തിരിച്ചുവീഴും.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.

വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അദ്ധ്യായം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ അന്തിമ തിരിച്ചറിയലാണ്; അതിൽ ഏഴ് രാജ്യങ്ങൾ വീണുപോയതും എട്ടാമത്തെ രാജ്യം ആധുനിക റോമിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യമാണെന്നും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായമാണെങ്കിൽ, അതു നിർവിവാദമായി അങ്ങനെ തന്നെയാണെങ്കിൽ, അവസാന പരാമർശം ആദ്യ പരാമർശംകൊണ്ടുതന്നെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാല് രാജ്യങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ യോജിച്ചുനിൽക്കും?

അതിനാൽ നാം മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ ഇതു ഓർക്കുക: മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് അവരുടെ ചരിത്രപരിധിക്കപ്പുറമുള്ള പ്രവചനസംഭവങ്ങൾ കാണാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവർ മനസ്സിലാക്കി പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം, പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ അടുത്ത മാർഗചിഹ്നമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെയാണ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. എന്നാൽ, പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകമായി റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ബോധ്യവും ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായവും രണ്ടും മില്ലറൈറ്റ് അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളാണെങ്കിൽ, ഇത് വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ ഒത്തുപോകുന്നു?

ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രതിമ അടിസ്ഥാനപരമാണോ എന്നു നിങ്ങൾക്ക് അനിശ്ചിതത്വമുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് 1843-ലെയും 1850-ലെയും പയനിയർ ചാർട്ടുകൾ പരിഗണിക്കുകയത്രേ. ഇരുവരിലും ദാനിയേൽ രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പ്രതിമ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നെ, ആ രണ്ട് ചാർട്ടുകളും ദൈവത്തിന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരംയും അവന്റെ ആലോചനപ്രകാരവും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് എലൻ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

“1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിലെ അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു; ചില അക്കങ്ങളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിനെ അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടും മറച്ചിരുന്നതുകൊണ്ടും ആരും അതു കാണാൻ കഴിയാതെയിരുന്നു, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെയും.” Early Writings, 74, 75.

1850-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് അവൾ പ്രസ്താവിച്ചു:

“സഹോദരൻ നിക്കോൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചാർട്ടിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണപ്രവർത്തിയിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. ഈ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം ബൈബിളിൽ ഉണ്ടെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; ഈ ചാർട്ട് ദൈവജനത്തിനായി നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, അത് ഒരാൾക്കു മതിയെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾക്കും അതു മതിയാകുന്നു; കൂടാതെ, ഒരാൾക്കു വലുതായ അളവിൽ പുതുതായി ഒരു ചാർട്ട് വരയ്ക്കേണ്ട ആവശ്യമുണ്ടെങ്കിൽ, എല്ലാവർക്കും അതിന്റെ ആവശ്യം അതേ അളവിൽ ഉണ്ടാകുന്നു.” Manuscript Releases, volume 13, 359.

ലോകത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പ്രാചീന ചൊല്ലുണ്ട്: “തെറ്റിനു പല വഴികളുണ്ട്, എന്നാൽ സത്യത്തിനു ഒരു വഴിമാത്രമേ ഉള്ളൂ.” വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ പ്രതിപാദിക്കുന്ന ആധുനിക റോം ഏഴിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തെ തല തന്നെയാണെന്ന് ജനങ്ങൾ തിരിച്ചറിയാതിരിക്കാനായി ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ട വിവിധ പിശകുകൾ പലതുണ്ട്. അവയിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രയോഗിക്കുന്ന ഒരു പിശക് ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകര Jennings ചെയ്യുന്നതാണ്. ഇവിടെ ഞാൻ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതല്ല; ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമായ നിർദ്ദേശങ്ങളാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ പരാമർശത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; എന്നാൽ ബാബിലോനിനു മുമ്പേ ഉണ്ടായിരുന്ന ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ ആരൊക്കെയായിരുന്നു എന്ന് എലൻ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രചോദിത സാക്ഷ്യത്തെ അവഗണിച്ച്, ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ ഒരു ക്രമം സൃഷ്ടിക്കുന്നു; അതുവഴി റോം എപ്പോഴും എട്ടാമതായി ഉയർന്നുവരുന്നതും ഏഴിൽ നിന്നുള്ളതുമാണെന്നുള്ള ബോധ്യം മങ്ങിയുപോകുന്നു. എങ്കിലും ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ്.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെയും വിശ്വാസത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ ഈജിപ്ത്, അസ്സീരിയ, ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നിവയും തുടർന്ന് മറ്റുള്ളവയും ആണെന്ന് നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. അവർ വിട്ടുകളയാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ ഒരു രാജ്യം ഉണ്ടെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. അവർ ആ രാജ്യം തന്നെയോ വിട്ടുകളയുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവിനെയോ വിട്ടുകളയുന്നത്? രണ്ടും.

തങ്ങൾക്കു നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയവും സ്ഥാനവും കൈവശപ്പെടുത്തി ഒന്നിന് പിന്നാലെ മറ്റൊന്ന് രംഗത്തെത്തിയ ജാതികളുടെ ചരിത്രം, തങ്ങൾക്കുതന്നെ അർത്ഥം അറിയാതിരുന്ന സത്യത്തിന് അബോധപൂർവ്വം സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ഓരോ ജാതിക്കും ഓരോ വ്യക്തിക്കും ദൈവം തന്റെ മഹത്തായ പദ്ധതിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് മനുഷ്യരും ജാതികളും തെറ്റുപറ്റാത്തവന്റെ കയ്യിലുള്ള തൂക്കുനൂലാൽ അളക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പിനാൽ തങ്ങളുടെ വിധിയെ നിർണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ദൈവമോ തന്റെ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളുടെ നിറവേറ്റലിനായി എല്ലാറ്റിനെയും നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

“ഭൂതകാലത്തിലെ അനന്തതയിൽനിന്ന് ഭാവിയിലെ അനന്തതിവരെ, പ്രവചനശൃംഖലയിൽ കണ്ണിക്കു ശേഷം കണ്ണി ഇണച്ചുകൊണ്ട്, മഹത്തായ ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ തന്റെ വചനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, യുഗങ്ങളുടെ പ്രയാണത്തിൽ നാം ഇന്ന് എവിടെയാണെന്നും വരാനിരിക്കുന്ന കാലത്ത് എന്ത് പ്രതീക്ഷിക്കാമെന്നും ഞങ്ങളോടു പറയുന്നു. നിലവിലെ സമയത്തോളം സംഭവിക്കുമെന്നു പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ച എല്ലാം ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്നതെല്ലാം അതതു ക്രമത്തിൽ നിവൃത്തിയാകുമെന്നതു നമുക്ക് ഉറപ്പായിരിക്കാം.”

സകല ഭൂമിയിലെ ആധിപത്യങ്ങളുടെയും അന്തിമ പരാജയം സത്യവചനത്തിൽ വ്യക്തമായി പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ അവസാന രാജാവിന്മേൽ ദൈവത്തിന്റെ വിധി പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനത്തിൽ ഈ സന്ദേശം നൽകപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു: ‘പ്രഭുവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: കിരീടാഭരണമായ ശിരോഭൂഷണം നീക്കിക്കളക; കിരീടം അഴിച്ചുകളക; … താഴ്ന്നവനെ ഉയർത്തുകയും ഉയർന്നവനെ താഴ്ത്തുകയും ചെയ്‍വിൻ. ഞാൻ അതിനെ മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും, മറിച്ചുകളയും; അവകാശം അവനുള്ളവൻ വരുവോളം അത് ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; ഞാൻ അത് അവന്നു കൊടുക്കും.’ യെഹെസ്‌കേൽ 21:26, 27.

ഇസ്രായേലിൽ നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെട്ട കിരീടം അനുക്രമമായി ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, റോം എന്നീ രാജ്യങ്ങളിലേക്കു കടന്നുപോയി. ദൈവം പറയുന്നു: ‘അവകാശം അവന്നുള്ളവൻ വരുവോളം അത് ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; ഞാൻ അതു അവന്നു കൊടുക്കും.’

“ആ സമയം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നാം മഹത്തായതും ഗൗരവഗംഭീരമായതുമായ സംഭവങ്ങളുടെ അങ്കണവാതിൽക്കൽ നിൽക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ലോകത്തിലെ സകലവും കലക്കത്തിലാണ്. നമ്മുടെ കണ്ണുകൾക്കുമുമ്പിൽ തന്നേ, അവന്റെ വരവിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് രക്ഷകൻ ഉച്ചരിച്ച പ്രവചനം നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു: ‘നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കുറിച്ച് കേൾക്കും…. ജാതി ജാതിക്കെതിരെയും രാജ്യം രാജ്യത്തിനെതിരെയും എഴുന്നേലക്കും; പല സ്ഥലങ്ങളിലും ക്ഷാമങ്ങളും മഹാമാരികളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും.’ മത്തായി 24:6, 7.”

“ഇപ്പോഴത്തെ കാലം സർവ്വജീവികൾക്കും അത്യന്തം ഗൗരവമേറിയ താൽപര്യത്തിന്റെ സമയമാണ്. ഭരണാധികാരികളും രാജ്യനേതാക്കളും, വിശ്വാസവും അധികാരവും നിക്ഷിപ്തമായ സ്ഥാനങ്ങൾ വഹിക്കുന്നവരും, എല്ലാ വർഗ്ഗങ്ങളിലുമുള്ള ചിന്താശീലരായ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും, നമ്മുടെ ചുറ്റും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളിലേക്കു അവരുടെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ജാതികളുടെ ഇടയിൽ നിലനിൽക്കുന്ന സംഘർഷഭരിതവും അശാന്തവുമായ ബന്ധങ്ങളെ അവർ നിരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ ഓരോ ഘടകത്തെയും കീഴടക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന തീവ്രതയെ അവർ ശ്രദ്ധിക്കുന്നു; മഹത്തും നിർണായകവുമായ എന്തോ ഒന്ന് സംഭവിക്കാനിരിക്കുകയാണെന്നും—ലോകം വിസ്മയപ്പെടുത്തുന്ന മഹാസങ്കടത്തിന്റെ അതിരിൽ നിൽക്കുകയാണെന്നും—അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു.”

“വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തെക്കുറിച്ച് ലോകം മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കുന്നതുവരെ കലഹത്തിന്റെ കാറ്റുകൾ വീശാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ദൂതന്മാർ ഇപ്പോൾ അവയെ തടഞ്ഞുവെക്കുന്നു; എന്നാൽ ഭൂമിയിന്മേൽ പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടാൻ സജ്ജമായ ഒരു പ്രളയക്കാറ്റ് കൂടി വരുന്നു; ദൈവം തന്റെ ദൂതന്മാരോടു ആ കാറ്റുകൾ വിടുവിക്കാൻ കല്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു എഴുത്തുകൊണ്ടും വരച്ചുകാട്ടാനാവാത്തത്ര കലഹദൃശ്യം അപ്പോൾ ഉണ്ടായിരിക്കും.

“ബൈബിൾ, ബൈബിൾ മാത്രം, ഈ കാര്യങ്ങളേക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദർശനം നൽകുന്നു. ഇവിടെ നമ്മുടെ ലോകത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ മഹത്തായ അന്തിമ ദൃശ്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുന്നു; ഇതിനകം തന്നെ അവരുടെ നിഴലുകൾ മുമ്പേ വീഴ്ത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സംഭവങ്ങൾ, അവരുടെ സമീപനത്തിന്റെ ശബ്ദം ഭൂമിയെ വിറയ്ക്കിക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ ഭയത്താൽ ക്ഷയിച്ചുപോകുകയും ചെയ്യുന്നു.” Education, 178–180.

ഈ ഭാഗത്തിൽ നമ്മുടെ കാലത്തിനായി വളരെ വെളിച്ചമുണ്ട്; എന്നാൽ ഞാൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, ബാബിലോണിന് മുമ്പായി ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യം ഇസ്രായേലായിരുന്നു, അസ്സീരിയയല്ല എന്നതു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്നതാണ്. ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞന്മാർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ നിരയിൽ, രാജാവായ ശലോമോന്റെ ഭരണകാലത്ത് സ്ഥാപിതമായ ശക്തിയും മഹത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നിട്ടും, എസെക്കീയേലിന്റെയും എലൻ വൈറ്റിന്റെയും മുഖാന്തരം ലഭിച്ച ദൈവപ്രചോദിതമായ നേരിട്ടുള്ള സാക്ഷ്യത്തിൽ ഇസ്രായേലിന്റെ കിരീടം ബാബിലോണിലേക്കു കടന്നുപോയതായി വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുമുണ്ടായിട്ടും, ഇസ്രായേലിനെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു രാജ്യമായി ഒഴിവാക്കുന്നു.

പ്രചോദിതമായ വ്യാഖ്യാനം ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങളിൽ പ്രയോഗിച്ചാൽ, ഇസ്രായേലും ആ രാജ്യങ്ങളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തി എണ്ണപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നാം കണ്ടെത്തുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യം ആയിരുന്ന ബാബിലോണിനു മുമ്പ് നിലനിന്നിരുന്ന ചരിത്രരാജ്യങ്ങൾ ഇസ്രായേൽ, അശ്ശൂർ, മിസ്രയീം എന്നിവയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് “ചരിത്രത്തിലെ” നാലാമത്തെ രാജ്യം ബാബിലോൺ, അഞ്ചാമത്തെ മോദോ-പേർഷ്യ, ആറാമത്തെ ഗ്രീസ്, ഏഴാമത്തെ പൗരസ്ത്യ റോം, എട്ടാമത്തെ പാപ്പൽ റോം ആയിരുന്നു; അതു ഏഴിൽ നിന്നുള്ളതായിരുന്നു, കാരണം അത് പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ രണ്ടാം ഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചരിത്രരാജ്യങ്ങളുടെ കണക്കിൽ പാപ്പൽ റോം എട്ടാമത്തേതും ഏഴിൽ നിന്നുള്ളതുമാകുന്നു.

ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ മൃഗങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. ബാബിലോൻ സിംഹമാണ്; അതിനെ തുടർന്ന് മേദോ-പേർഷ്യ എന്ന കരടി വന്നു. മൂന്നാമത്തേത് ഗ്രീസായിരുന്നു, പുലിയായി; പിന്നെ “ഭയങ്കരവും ഭീഷണികരവും” ആയ, “ഇരുമ്പുപല്ലുകൾ” ഉണ്ടായിരുന്ന മൃഗമായി റോം വന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ പ്രതിമയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്ന ആ ഭയങ്കര മൃഗം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായ റോമാണ്.

മില്ലറൈറ്റുകൾ നാലാമത്തെ രാജ്യം റോമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയതിനാൽ, ഭയങ്കര മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളെയും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവർ മനസ്സിലാക്കിയത്; അതുകൊണ്ട് മൃഗത്തേക്കുറിച്ചുള്ള എല്ലാ പ്രവാചക സ്വഭാവവിശേഷങ്ങളും അവർ നേരെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിന്മേൽ പ്രയോഗിച്ചു. ആ ഭാഗത്തിൽ ജാതീയ റോമിനും പാപ്പൽ റോമിനും ഇടയിലുള്ള വ്യത്യാസം അവർ കണ്ടിരുന്നുവെങ്കിലും, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യം അവർക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; കാരണം, ബൈബിൾ പ്രവചനങ്ങളിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശത്തെ അവർ ശരിയായി തന്നെയാണ് തങ്ങളുടെ പരാമർശബിന്ദുവായി ഉപയോഗിച്ചത്. എന്നാൽ ആ ഭാഗത്തിൽ തന്നെ ഈ രണ്ടു റോമുകൾക്കുമിടയിലുള്ള വ്യത്യാസം നിലനിൽക്കുന്നു; അതിനാൽ, ആ രണ്ടു റോമുകളിലെയും വ്യത്യാസത്തെ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി പരിഗണിക്കാൻ നമുക്ക് സാധിക്കും. എന്നാൽ നാം ഇവിടെ പരിഗണിക്കുന്നത് ആ വിഷയം അല്ല.

അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു: നാലാമത്തെ മൃഗം ഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യമാകും; അത് എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തമായിരിക്കും; അത് സർവ്വഭൂമിയെയും വിഴുങ്ങുകയും അതിനെ ചവിട്ടിക്കീഴടക്കുകയും തകർത്തുതകർക്കുകയും ചെയ്യും. ഈ രാജ്യത്തിൽനിന്നുള്ള പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്ന പത്ത് രാജാക്കന്മാരാകുന്നു; അവരുടെ ശേഷം മറ്റൊരുത്തൻ എഴുന്നേൽക്കും; അവൻ മുൻപുണ്ടായിരുന്നവരിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തനായിരിക്കും; അവൻ മൂന്നു രാജാക്കന്മാരെ കീഴ്പ്പെടുത്തും. അവൻ അത്യുന്നതനായവന്റെ വിരോധമായി മഹാവചനങ്ങൾ പറയും; അത്യുന്നതനായവന്റെ വിശുദ്ധന്മാരെ പീഡിപ്പിച്ചു ക്ഷയിപ്പിക്കും; കാലങ്ങളെയും നിയമങ്ങളെയും മാറ്റുവാൻ അവൻ നിരൂപിക്കും; ഒരു കാലവും കാലങ്ങളും അർദ്ധകാലവും വരെ അവർ അവന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെടും. എങ്കിലും ന്യായവിധി ഇരിക്കും; അവന്റെ ആധിപത്യം അവസാനിപ്പിച്ചു പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവർ അതിനെ അവനിൽനിന്നു എടുത്തുകളയും. ദാനിയേൽ 7:23–26.

ദാനിയേൽ രണ്ടാമദ്ധ്യായത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യം റോമാണ്. പത്ത് കൊമ്പുകൾ വിജാതീയ റോമിന്റെ രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്ത് ജാതികളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; പാപ്പൽ റോം ക്രി.വ. 538-ൽ ലോകത്തെ നിയന്ത്രണത്തിലാക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, ആ രാജ്യങ്ങളിൽ മൂന്നെണ്ണം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയോ പിഴുതെറിയപ്പെടുകയോ ചെയ്യും. തുടർന്ന്, എട്ടാം വാക്യത്തിലെ, “മനുഷ്യന്റെ കണ്ണുകളെപ്പോലെ കണ്ണുകളും വലിയ കാര്യങ്ങൾ സംസാരിക്കുന്ന വായും” ഉള്ള “ചെറിയ” “കൊമ്പ്” ഉദിക്കും. നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിൽ നമുക്ക് പത്ത് കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടെന്നും, ആ “ചെറിയ കൊമ്പ്” ആ മൂന്നു കൊമ്പുകളുടെ സ്ഥാനത്ത് വരേണ്ടതിനാൽ അവയിൽ മൂന്നെണ്ണം നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതുമാണെങ്കിൽ, ആ മൂന്ന് കൊമ്പുകൾ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ ഏഴ് കൊമ്പുകൾ ശേഷിക്കും; ചെറിയ കൊമ്പ് എട്ടാമത്തേതാണ്, കാരണം റോം എപ്പോഴും എട്ടാമതായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു, അതു ആ ഏഴിൽപ്പെട്ടതുമാകുന്നു. ഈ അധ്യായത്തിൽ റോമിന്റെ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളെക്കുറിച്ച് വളരെ വെളിച്ചമുണ്ട്; എങ്കിലും ഇവിടെ ഞങ്ങൾ പ്രവചനാത്മകമായും ചരിത്രപരമായും റോം എട്ടാമതായി ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുകയും ആ ഏഴിൽപ്പെട്ടതാകുകയും ചെയ്യുന്നു എന്ന സത്യത്തിന് ഒരു രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം മാത്രമാണ് സമർപ്പിക്കുന്നത്.

എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ നാം ഏഴാം അധ്യായത്തിന്റെ വിപുലീകരണമാണ് കാണുന്നത്. ഈ അധ്യായം വീണ്ടും ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നു; എങ്കിലും ആദ്യ രാജ്യമായ ബാബിലോനെ ഇതിൽ ഒഴിവാക്കുന്നു, കാരണം ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദർശനം ലഭിച്ചപ്പോൾ ബാബിലോണിന്റെ അന്ത്യം വളരെ അടുത്തിരുന്നു. ഈ അധ്യായത്തിൽ മേദ്യ-പേർഷ്യ ഒരു ആട്ടുകൊറ്റനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിന് രണ്ടു കൊമ്പുകളുണ്ടായിരുന്നു. ഗ്രീസ് ഒരു കൊമ്പുള്ള ഒരു ആട്ടിൻകൊറ്റനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ കൊമ്പ് ഒടിക്കപ്പെടുകയും, ഒടിഞ്ഞ കൊമ്പിൽനിന്ന് നാല് കൊമ്പുകൾ ഉദ്ഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. തുടർന്ന് ഗ്രീസിനു ശേഷം ഒരു “ചെറിയ കൊമ്പ്” പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; വീണ്ടും ആ ചെറിയ കൊമ്പ് റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണ്. റോം ഗ്രീക്ക് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള വംശാവലിയിലൊന്നായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, ആദ്യ കൊമ്പായ—മഹാനായ അലക്സാണ്ടറെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതു—ഒടിക്കപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ഗ്രീക്ക് രാജ്യത്തിൽ ഉയർന്നുവന്ന നാല് കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് ചെറിയ കൊമ്പ് പുറപ്പെട്ടുവന്നതുപോലെ ഈ ഭാഗം അതിനെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. റോം ഗ്രീക്കുകളുടെ വംശപാരമ്പര്യത്തിൽപ്പെട്ടതല്ലായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു ലോകവിജയം ആരംഭിച്ചത് ഗ്രീസിന്റെ പ്രദേശത്തുനിന്നായിരുന്നു; ആ അർത്ഥത്തിൽ, അതു ആ നാല് കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടുവന്നു.

അതിനാൽ, എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിന്നുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നാം കണ്ടെത്തുന്നു. മേദോ-പേർഷ്യയ്ക്ക് രണ്ട് കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; ഗ്രീസിന് ഒരു കൊമ്പും തുടർന്ന് ഇനി നാല് കൊമ്പുകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. റോമിന്റെ കൊമ്പുകൾക്കു മുമ്പായി ആകെ ഏഴ് കൊമ്പുകൾ എന്നതിലേക്കാണ് ഇത് എത്തുന്നത്; കാരണം ചെറിയ കൊമ്പ് ഗ്രീസിന്റെ നാല് കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു വന്നു. രണ്ട് കൂടെ ഒന്ന് കൂടെ നാല് തുല്യം ഏഴ്; തുടർന്ന് റോം, ആ ചെറിയ കൊമ്പ്, എട്ടാമത്തേതാണ്, അതും ആ ഏഴിൽനിന്നുള്ളതുമാണ്. ഈ ഭാഗത്തിൽ റോം ഗ്രീക്ക് കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽനിന്ന് വരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതു, മില്ലറും അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും അവരുടെ ചരിത്രത്തിൽ നേരിടേണ്ടിവന്ന ഏറ്റവും മഹത്തായ പ്രവചനാത്മക വാദങ്ങളിൽ ഒന്നാണെന്നതു ശ്രദ്ധേയമാണ്.

ആ ചരിത്രപരമ്പരയിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ, റോമിന്റെ ചെറിയ കൊമ്പ് റോമാകാൻ കഴിയില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു വാദിച്ചു; കാരണം പ്രവചനം ചെറിയ കൊമ്പ് ഗ്രീസിന്റെ നാലു കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടുവെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അതിനാൽ, ചെറിയ കൊമ്പ് അലക്സാണ്ടർ മഹാന്റെ മരണാനന്തര വിഭജനത്തിന് ശേഷം ചരിത്രത്തിൽ തുടർന്നുപോയ സെല്യൂസിദ് രാജാക്കന്മാരിൽ ഒരാളായ അന്തിയോക്യസ് എപ്പിഫാനസ് ആണെന്ന് അവർ വാദിച്ചു. ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വാദം അത്ര ശക്തമായിരുന്നു എന്നതിനാൽ, 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ, ദാനിയേൽ ചെറിയ കൊമ്പ് ഗ്രീസിന്റെ നാലു കൊമ്പുകളിൽ ഒന്നിൽ നിന്നു വരുന്നതായി കണ്ടതിനാൽ അത് റോമിനെ സൂചിപ്പിക്കാനാവില്ലെന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ഉപദേശത്തിനെതിരായ വാദം ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു; കാരണം റോം ഗ്രീസിൽ നിന്നു ഉദ്ഭവിച്ചിരുന്നില്ല. ഈ വാദം, ദാനിയേലിൽ റോം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന എല്ലാ ഭാഗങ്ങളെയും ബാധിച്ചു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നത് അന്തിയോക്യസ് എപ്പിഫാനസ് ആയിരിക്കണം എന്നും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് നിലപാട് ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. അതിനാൽ, സഹോദരി വൈറ്റ് “കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതും മാറ്റം വരുത്തരുതാത്തതുമാണ്” എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞ ചാർട്ടിൽ, അന്തിയോക്യസ് എപ്പിഫാനസ് ആ നാലാമത്തെ രാജ്യം ആയിരിക്കാനാവില്ലെന്നതിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കുന്ന ഒരു പരാമർശം മില്ലറൈറ്റുകൾ ഉൾപ്പെടുത്തി. പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമായോ, അല്ലെങ്കിൽ ക്രിസ്തു ജനിക്കുന്നതിന് നൂറിലധികം വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് മരിച്ചുപോയ ഒരു സെല്യൂസിദ് രാജാവോ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശീകരണസമയത്ത് അവന്റെ നേരെ എഴുന്നേറ്റ ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചുവോ?

റോം ഗ്രീസിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സന്തതിയല്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദാനിയേലിന് റോമിനെ ഗ്രീക്ക് കൊമ്പുകളിലൊന്നിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു വരുന്നതായി എന്തുകൊണ്ട് കാണിക്കപ്പെട്ടു എന്ന ചോദ്യമാണ് ഉയരാവുന്നത്. അതിന്റെ ഉത്തരം, റോമിന്റെ ശക്തിയിലേക്കുള്ള ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭം മുമ്പ് ഗ്രീക്ക് അധികാരപരിധിയിലായിരുന്ന ആ പ്രദേശത്തുനിന്നായിരുന്നു എന്നതാണ്; എങ്കിലും, അത്തരം ആശയക്കുഴപ്പത്തിന് ഇടവരുത്തുന്ന വിധത്തിൽ ആ പ്രവചനം എന്തുകൊണ്ട് പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടു?

റോം ഉയർന്നുതുടങ്ങിയത് എവിടെയാണെന്ന് ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിന്റെയെ പ്രാധാന്യം കവിയുന്ന വിധത്തിൽ, കുറഞ്ഞപക്ഷം ഒരു ഉത്തരം ഇതാണ്: റോം എല്ലായ്പ്പോഴും എട്ടാമത്തേതായി ഉയർന്നുവരുകയും ഏഴിൽപ്പെട്ടതുമായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ന ദുരൂഹപ്രശ്നത്തിന് ഉത്തരം ലഭിക്കുന്നത്, റോം ഗ്രീസിന്റെ പ്രദേശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായി കാണിക്കപ്പെടുന്നതിലൂടെയാണ്; അങ്ങനെ ചെയ്‌താൽ, റോം ഏഴിൽപ്പെട്ടതാണെന്ന ആ ദുരൂഹപ്രശ്നത്തിന്റെ മുഖ്യബിന്ദു നിലനിൽക്കും. ആ ദുരൂഹപ്രശ്നം അത്രയും പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്; എങ്കിലും ചരിത്രത്തിലെ തങ്ങളുടെ സ്ഥാനപരിധിയിൽ നിന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾക്ക് ആ ആശയം ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കാനായേനെയില്ല. 1843-ലെ ചാർട്ടിലുമാത്രമല്ല, 1850-ലെ ചാർട്ടിലുമുള്ള എല്ലാ പരാമർശങ്ങളും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ നേരിട്ട് പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളുടെ ദൃശ്യാവിഷ്കാരങ്ങളാണെന്ന വസ്തുത—ക്രിസ്തുവിനെതിരെ നിലകൊണ്ട ശക്തി ആന്റിയോകസ് എപ്പിഫാനസ് അല്ലെന്ന കാര്യം ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഏക പരാമർശം ഒഴികെ—ആ ചേർക്കലിനെ ചാർട്ടിൽ അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ളതാക്കുന്നു. എത്ര ദുഃഖകരമാണിത്: അഡ്വെന്റിസം തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനം ഉപേക്ഷിച്ചപ്പോൾ, ഇന്ന് അവർ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ ശക്തി റോമാണ് അല്ല, ആന്റിയോകസ് എപ്പിഫാനസ് ആണെന്നാണ് പഠിപ്പിക്കുന്ന നിലയിൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു! അവർ ഇപ്പോൾ മില്ലറൈറ്റുകൾ അത്ര ശക്തമായി എതിർത്ത ഉപദേശമത്രേ പഠിപ്പിക്കുന്നു; ആ വിവാദത്തെ അവർ 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ തന്നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നതല്ലോ!

ചരിത്രത്തിലെ രാജ്യങ്ങൾ റோம் എട്ടാമതായി ഉയർന്നുവരുകയും ഏഴിൽപ്പെട്ടതായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ “അത്യുന്നതനോടു വിരോധമായി വലിയ വാക്കുകൾ” സംസാരിക്കുന്ന “ചെറിയ കൊമ്പ്” എട്ടാമതായി ഉയർന്നുവരുകയും ഏഴിൽപ്പെട്ടതായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നു. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ കൊമ്പുകൾ റோம் എട്ടാമതായി ഉയർന്നുവരുകയും ഏഴിൽപ്പെട്ടതായിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ ആധുനിക റോം എങ്ങനെയാണ് എട്ടാമത്തേയായി ഉയർന്നുവരുന്നതും ഏഴിൽപ്പെടുന്നതുമെന്നതു നാം പരിഗണിക്കും. തുടർന്ന് നാം വീണ്ടും ദാനീയേൽ രണ്ടാമദ്ധ്യായത്തിലേക്കു മടങ്ങി, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശമായ ദാനീയേൽ രണ്ടാമദ്ധ്യായത്തിലെ നാല് രാജ്യങ്ങൾ, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളുമായി എങ്ങനെ യോജിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയും.