ഏലീയാവ് - സംഖ്യ പത്ത്

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം യെശയ്യാവിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ക്രി.മു. 742-ൽ ആരംഭിച്ച അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷത്തെ ഒരു പ്രവചനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. യെശയ്യാവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ച ആ അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾ 1798 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ആരംഭത്തോടൊപ്പം അന്ത്യത്തെയും അവതരിപ്പിക്കും. ആ അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷത്തെ പ്രവചനം ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയും എതിർത്തുള്ള “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന ശാപത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ ആദ്യത്തെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” ക്രി.മു. 723-ൽ ആരംഭിച്ചു; യെശയ്യാവ് രാജാവായ അഹാസിനോട് ആ പ്രവചനം അറിയിച്ചതിന് പത്തൊമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം. തെക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ അവസാനത്തെ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” അറുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചു.

എഫ്രയീമിനെതിരായ ഏഴിരട്ടി എന്ന ആദ്യ ശാപം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; അതായിരുന്നു അന്ത്യകാലം, ദാനിയേലിന്റെ എട്ടാം, ഒൻപതാം അധ്യായങ്ങളിലെ ഉലൈ നദിയുടെ ദർശനം മുദ്രവെക്കപ്പെട്ടിരുന്നത് അഴിച്ചുകാട്ടപ്പെട്ട സമയം. അത് പ്രവചനാത്മകമായി ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തെയും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക ആരംഭത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തി. യെഹൂദയെതിരായ ഏഴിരട്ടി എന്ന അവസാന ശാപം 1844-ൽ അവസാനിച്ചു; അതായിരുന്നു മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ആവിർഭാവം. പത്തൊൻപത് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1863-ൽ, പ്രവചനത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവസാനത്തെയും ലവൊദിക്യയിലെ സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ ആരംഭത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തി. 1863-ന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾ മുമ്പ്, 1856-ൽ, ജെയിംസ് വൈറ്റ് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫ്യാ സഭയായിരുന്നതു നിർത്തി ലവൊദിക്യാ സഭയായിത്തീർന്നതായി തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങി. എലൻ വൈറ്റിന്റെ ജീവചരിത്രം എഴുതുമ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുത്രപൗത്രൻ 1856-ലെ ചരിത്രത്തെയും ലവൊദിക്യാ സന്ദേശത്തെയും കുറിച്ച് എഴുതുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം പ്രവചനപരമായി ഫിലദെൽഫ്യാ സഭയായി ആരംഭിച്ചു, 1856-ൽ അത് ലവൊദിക്ക്യാ സഭയായി മാറി. ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ആ പ്രസ്ഥാനം അവസാനിച്ചു; ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ ലവൊദിക്ക്യാ സഭയായി ആരംഭിക്കുകയും കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് അത് തുപ്പിക്കളയപ്പെടുന്നതുവരെ അങ്ങനെതന്നെ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം ലവൊദിക്ക്യാ സഭയുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നു; അതുപോലെതന്നെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം സർദീസ് സഭയുടെ കൂട്ടത്തിൽനിന്ന് പുറത്തുവന്നു. ആദ്യ പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കു മാറിയതുപോലെ, അവസാന പ്രസ്ഥാനം ലവൊദിക്ക്യയിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കു മാറുന്നു എന്നതിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തോടു സമാന്തരമാണ്. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനഘട്ടം വ്യക്തമായി 1856 എന്ന വർഷമായി അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിനാൽ, അവസാന പ്രസ്ഥാനത്തിലും ആ പരിവർത്തനഘട്ടം അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കേണ്ടതാണ്; കാരണം ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല. വഴികളിൽ കൊല്ലപ്പെടുന്ന രണ്ടു പ്രവാചകന്മാരാൽ വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിൽ ആ പരിവർത്തനഘട്ടം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

അവസാന പ്രസ്ഥാനം മരിക്കുകയും, തുടർന്ന് നിലകൊള്ളുകയും, അതിന്റെ ശേഷം പതാകയായി പുനരുത്ഥിതമാകുകയും ചെയ്യും. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അത് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടു യോജിക്കും. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് മൃഗത്തിനൊരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു; അതു രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ആ മൃഗത്തെ വെളിപ്പാടു പുസ്തകം പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ പരാമർശിക്കുന്നു; ആ മൃഗം മാരകമുറിവേറ്റ അഞ്ചാം തലയായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതു എട്ടാം തലയായി പുനരുത്ഥിതമാകും. അത് ഏഴിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമനായിട്ട് പുനരുത്ഥിതമാകും.

റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് ആ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തും; അതിനാൽ അത് കൊല്ലപ്പെടുകയും പിന്നെ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അത് ഉയിർപ്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ഏഴ് തലകളിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തെ തലയായിരിക്കും അത്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടൊപ്പം അതേ ഭൂമിമൃഗത്തിന്മേൽ സവാരി ചെയ്യുന്നതുകൊണ്ടു, അതേ പ്രവാചകാത്മക ഗതിശാസ്ത്രം തന്നെയാണ് അതിനും ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടത്. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ഫിലഡെൽഫിയയിൽ നിന്നു ലൗദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം, അവസാന പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ലൗദിക്ക്യയിൽ നിന്നു ഫിലഡെൽഫിയയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിന്റെ മുൻരൂപം കാണിച്ചുതരുന്നു.

2020 ജൂലൈ 18-ന് അവസാന പ്രസ്ഥാനം മാരകമുറിവ് ഏറ്റപ്പോൾ, അത് ലവൊദിക്യയായി മരിച്ചു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ അത് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കു പരിവർത്തിതമായപ്പോൾ, അത് ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തെ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കും. 2020-ലെ ആ മരണം റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനാൽ സമാന്തരമായി പ്രതിഫലിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം 1989-ൽ അന്ത്യകാലം ആരംഭിച്ചതുമുതൽ ആറു പ്രസിഡന്റുമാർ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. ആറാമത്തെ പ്രസിഡന്റ് മാരകമുറിവ് ഏറ്റു; അത് 2024-ൽ സൗഖ്യമാക്കപ്പെടും. അപ്പോൾ ആ തല, 1989-ൽ അന്ത്യകാലം ആരംഭിച്ചതുമുതൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ എട്ടാമത്തെ തല ആയിരിക്കും; അതു ഏഴിൽപ്പെട്ടതുമായിരിക്കും. രണ്ടുകൊമ്പുകളും ആറാമത്തേതായി തുടങ്ങി എട്ടാമത്തേതാകുന്നതായിരുന്നു. ഈ സത്യം, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്ന യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ സന്ദേശത്തിലെ ഒരു വലിയ ഭാഗമാണ്.

ഈ കാരണത്താൽ, നമ്മുടെ നിലവിലെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തത കൈവരിക്കുന്നത് പ്രധാനമാണ്. 1856-ൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, പ്രസ്ഥാനത്തിന് ലവോദിക്യാ എന്ന പ്രയോഗം ജെയിംസ് വൈറ്റ് നടത്തിയതിനെ സ്ഥിരീകരിച്ചു; അതിനാൽ ഇത് മാനുഷിക തർക്കശാസ്ത്രത്തിൽ നിന്ന് ഉരുത്തിരിഞ്ഞ ഒരു പ്രയോഗമല്ല. സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ നിയമപരമായി റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് തന്നേ, പ്രചോദനത്താൽ അത് ലവോദിക്യാ സഭയായി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അത് നഗ്നവും ദരിദ്രവും അന്ധവും ദയനീയവും കഷ്ടകരവുമായി അല്ലാതിരുന്ന ഒരു ദിവസവും ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നതാണ്. ഈ പ്രവചനാത്മക യാഥാർത്ഥ്യം, യെഹെസ്‌കേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ക്രമേണ രൂക്ഷമാകുന്ന നാല് മ്ലേച്ഛതകളെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകളായി തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള പശ്ചാത്തലവും ന്യായീകരണവും നൽകുന്നു.

യെശയ്യാവു ഏഴിന്റെ അറുപത്തിയഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ഘടനയിൽനിന്ന് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെ സമീപിക്കുമ്പോൾ, ഏഴു കാലങ്ങളുടെ പ്രവചനം മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമസ്ത ചരിത്രത്തെയും ആവരണം ചെയ്യുന്ന പ്രവചനാത്മക കുടയാണെന്നതു തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. 1856-ൽ ലാവൊദിക്യാ സഭയ്ക്കുള്ള സന്ദേശം മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിനായി വർത്തമാനസത്യമായി മാറി. ലാവൊദിക്യായുടെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നവൻ ജെയിംസോ എലൻ വൈറ്റോ ആയിരുന്നില്ല; അവൻ വിശ്വസ്തനും സത്യസാക്ഷിയും ആയിരുന്നു.

യഥാർത്ഥ സാക്ഷി തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊടുക്കുന്നത്, ഏതൊരു മനുഷ്യനും അവന്റെ ശബ്ദം “കേൾക്കുമെങ്കിൽ,” അവൻ അകത്ത് കടന്നു വന്ന് “അവനോടുകൂടെ ഭോജനം കഴിക്കുമെന്നതാണ്.” ലാവൊദിക്യ വാതിൽ തുറക്കുമെങ്കിൽ, ക്രിസ്തു അകത്ത് കടന്നു വന്ന് അവരോടുകൂടെ ഭോജനം കഴിക്കും. ക്രിസ്തുവിന് അകത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ അനുമതി ലഭിക്കുമ്പോൾ, അവൻ ഒരു സന്ദേശം കൊണ്ടുവരുന്നു; കാരണം ഭക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതീകം ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ സ്വീകരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശത്തെ സാധാരണയായി ലാവൊദിക്യയുടെ സന്ദേശം എന്നുമാത്രമായി പൊതുവായി വിശേഷിപ്പിക്കാം; എന്നാൽ അവൻ സമർപ്പിക്കുന്ന സന്ദേശം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്തെന്ന കാര്യത്തിൽ അത് വളരെ ഉപരിതലമായ ഒരു പരിഗണന മാത്രമാണ്. 1856-ൽ, ഹിറാം എഡ്സൺ എട്ട് ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു; അതിൽ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറെ തിരിച്ചറിയാനും പ്രഖ്യാപിക്കാനും നയിച്ച ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ “കാലപ്രവചനം” സംബന്ധിച്ച ബോധ്യത്തെ വികസിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനപരമായ വിവരങ്ങൾ ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആ എട്ട് ലേഖനങ്ങളിൽ, എഡ്സൺ യെശയ്യാവു ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

മില്ലറിന്റെ പ്രവർത്തിയുടെ ആരംഭം ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ കണ്ടെത്തലായിരുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സേവനത്തിന്റെ പേരിൽ അറിയപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനം അവസാനിക്കേണ്ടതിന്ന് ഏഴ് വർഷം മുമ്പ്, അതേ പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു ആഴമുള്ള വെളിപ്പാട് മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിനു സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അവർ പ്രചോദനത്താൽ ലൗദിക്യർ എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട അതേ വർഷത്തിലായിരുന്നു അത് സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. പ്രവചനപരമായി, രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് ദിവസങ്ങൾക്ക് ശേഷം, 1863-ൽ, മില്ലറിന്റെ പ്രവചനകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ കണ്ടെത്തൽ നിരസിക്കപ്പെട്ടു. അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിനായുള്ള ലൗദിക്യ സന്ദേശം 1856-ൽ എത്തി; കർത്താവ് എട്ട് പ്രാവശ്യം വാതിൽ തട്ടുകയും, തനിക്ക് പ്രവേശനം ലഭിക്കുമോ എന്നു കാണുവാൻ എട്ട് ലേഖനങ്ങളിലൂടെ അഭ്യർത്ഥിക്കുകയും ചെയ്തു. പ്രസ്ഥാനം അവസാനിക്കുന്നപ്പോൾ, സത്യസാക്ഷി തന്റെ ജനങ്ങളോടുകൂടെ ഭോജനം കഴിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു; അതായത്, പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ നിന്നുള്ള സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യാദ്യ സന്ദേശം തന്നേ അവർ ആഹാരമാക്കേണ്ടതിന്നായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ അവന്റെ ജനങ്ങൾ ആഹരിക്കാൻ നിരസിച്ചു; പിന്നെ ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, അതായത് രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് പ്രവചനദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം, വില്യം മില്ലറിന്റെ കയ്യിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ട ദാവീദിന്റെ താക്കോൽകൊണ്ട് തുറക്കപ്പെട്ടിരുന്ന വാതിൽ അവന്റെ ജനങ്ങൾ അടച്ചു. അവർ ഒരു പഴയ ശമര്യപ്രവാചകനിലേക്കു മടങ്ങി; അവൻ അവരെ ഒരു പൊയ്‌കൊണ്ടു പോഷിപ്പിച്ചു, കഴുതയുടെയും സിംഹത്തിന്റെയും നടുവിൽ മരിക്കേണ്ട അവരുടെ വിധി മുദ്രയിട്ടു.

1856-ൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് ദർശനതാഴ്വരയിലെ പ്രതിസന്ധിയിൽ ആയിരുന്നു; ദർശനം ഇല്ലായിടത്ത് ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു. 1856-ൽ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും ഒരു പ്രതിസന്ധിയിൽ ആയിരുന്നു.

1856-ആം വർഷം, “Bleeding Kansas” എന്നും Kansas-Missouri Border War എന്നും അറിയപ്പെട്ടിരുന്ന ഹിംസാത്മക സംഘർഷത്തിന്റെ തുടർച്ചയെ അടയാളപ്പെടുത്തി. Kansas സംസ്ഥാനം യൂണിയനിൽ ഒരു സ്വതന്ത്ര സംസ്ഥാനമായോ അതോ അടിമസംസ്ഥാനമായോ പ്രവേശിക്കുമോ എന്നതായിരുന്നു ഈ പോരാട്ടത്തിന്റെ കേന്ദ്രപ്രശ്നം. അടിമത്താനുകൂലരും അടിമത്തവിരുദ്ധരുമായ കുടിയേറ്റക്കാർ തമ്മിലുള്ള ഹിംസാത്മക ഏറ്റുമുട്ടലുകളും ഈ സംഘർഷത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

1856 മേയ് 22-ന്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സെനറ്റ് സഭാമണ്ഡപത്തിലും ഒരു ക്രൂരസംഭവം നടന്നു; അന്ന് ദക്ഷിണ കരോലിനയിൽ നിന്നുള്ള, അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്ന കോൺഗ്രസ് അംഗമായ പ്രെസ്റ്റൺ ബ്രൂക്സ്, തന്റെ വടികൊണ്ട് മസാച്യുസെറ്റ്സിലെ സെനറ്റർ ചാൾസ് സമ്നറെ ക്രൂരമായി ആക്രമിച്ചു. സമ്നർ The Crime Against Kansas എന്ന ശീർഷകത്തിലുള്ള ഒരു അടിമത്തവിരുദ്ധ പ്രസംഗം നടത്തിയിരുന്നു; അത് ബ്രൂക്സിനെ ആഴത്തിൽ പ്രകോപിപ്പിച്ചു. ഈ വടി പ്രഹരസംഭവം, അടിമത്തത്തിന്റെ പ്രശ്നത്തെച്ചൊല്ലി ഉത്തരവും ദക്ഷിണവും തമ്മിൽ വർധിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന സംഘർഷങ്ങളെ പ്രത്യേകിച്ച് തെളിച്ചുകാട്ടി.

1856-ൽ, 1854-ൽ പാസാക്കിയ കാൻസസ്-നെബ്രാസ്ക ആക്റ്റ് സൃഷ്ടിച്ച രാഷ്ട്രീയ കലഹങ്ങൾക്ക് പ്രത്യുത്തരമായിട്ടാണ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്; പുതിയ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കു അടിമത്തം വ്യാപിപ്പിക്കുന്നതിനെതിരായ വളർന്നുവരുന്ന എതിർപ്പിനും അതുവഴി രൂപം ലഭിച്ചു. പാർട്ടിയുടെ ആദ്യ ദേശീയ കൺവെൻഷൻ ഫിലഡെൽഫിയയിൽ ചേർന്നു, 1856-ലെ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ അവരുടെ ആദ്യ പ്രസിഡന്റുപദ സ്ഥാനാർഥിയായി ജോൺ സി. ഫ്രിമോണ്ട് തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു.

കാൻസസ്-നെബ്രാസ്ക നിയമം കാൻസസ്, നെബ്രാസ്ക എന്നീ പ്രദേശങ്ങളെ ഭരണപരമായി സംഘടിപ്പിക്കുകയും, ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ കുടിയേറ്റക്കാർക്ക് അവരുടെ അതിർത്തിക്കുള്ളിൽ അടിമത്തം അനുവദിക്കണമോ വേണ്ടയോ എന്ന് തീരുമാനിക്കുന്ന അധികാരം നൽകുകയും ചെയ്തു. “ജനസാർവഭൗമത്വം” എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട ഈ ആശയം, 1820-ലെ മിസ്സൂരി ഒത്തുതീർപ്പിനെ പ്രായോഗികമായി റദ്ദാക്കി; ആ ഒത്തുതീർപ്പ് ലൂസിയാനാ പ്രദേശത്തിലെ 36°30’ സമാന്തരരേഖയുടെ വടക്കുഭാഗത്ത് അടിമത്തം നിരോധിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ഈ നിയമം പ്രദേശങ്ങളിലെ അടിമത്തപ്രശ്നത്തിൽ ആഴമേറിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. കാൻസസ് പോലുള്ള, മുമ്പ് സ്വതന്ത്രഭൂമിയായി കരുതപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും അടിമത്തം വ്യാപിക്കാനിടയുള്ള സാഹചര്യം ഇത് സൃഷ്ടിച്ചതിനാൽ, വിഭാഗീയ സംഘർഷങ്ങൾ വീണ്ടും കത്തിപ്പുറപ്പെട്ടു. കാൻസസ്-നെബ്രാസ്ക നിയമം പാസായതിനെ തുടർന്ന്, ജനസാർവഭൗമത്വ വോട്ടെടുപ്പിന്റെ ഫലം സ്വാധീനിക്കണമെന്ന പ്രതീക്ഷയിൽ, അടിമത്ത അനുകൂലികളും അടിമത്തവിരുദ്ധരുമായ കുടിയേറ്റക്കാർ കാൻസസ് പ്രദേശത്തേക്ക് ഒഴുകിയെത്തി. പ്രദേശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്താനുള്ള ഈ മത്സരമാണ് 1856-ൽ “ബ്ലീഡിംഗ് കാൻസസ്” എന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന, ഹിംസാത്മക ഏറ്റുമുട്ടലുകളും നിയമരാഹിത്യവും നിറഞ്ഞ ഒരു കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് നയിച്ചത്.

1856-ലെ പ്രസിഡൻഷ്യൽ തിരഞ്ഞെടുപ്പ് ഒരു പ്രധാനപ്പെട്ട രാഷ്ട്രീയ സംഭവമായിരുന്നു. അതിൽ ഡെമോക്രാറ്റ് പാർട്ടിയിലെ ജെയിംസ് ബ്യൂക്കാനൻ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ പാർട്ടിയിലെ ജോൺ സി. ഫ്രീമോണ്ട്, അമേരിക്കൻ പാർട്ടിയിലെ മുൻ പ്രസിഡന്റ് മില്ലാർഡ് ഫിൽമോർ എന്നിവർ തമ്മിലുള്ള ത്രികോണ മത്സരമുണ്ടായിരുന്നു. ജെയിംസ് ബ്യൂക്കാനൻ തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ വിജയിച്ച് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ 15-ാമത് പ്രസിഡന്റായി.

വടക്കും തെക്കും തമ്മിൽ വർധിച്ചുവരികയായിരുന്ന സംഘർഷങ്ങളും വിഭജനങ്ങളും ഫലപ്രദമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടതാണ് ജെയിംസ് ബുക്കാനന്റെ പ്രസിഡൻസിയെ പ്രധാനമായും അറിയപ്പെടുന്നതാക്കുന്നത്; ഒടുവിൽ, അദ്ദേഹം പദവി വിട്ടതിനു തൊട്ടുപിന്നാലെ അമേരിക്കൻ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്നതിലേക്കാണ് അത് കലാശിച്ചത്. നേതൃത്വത്തിലും പ്രതിസന്ധിനിർവഹണത്തിലും ഉണ്ടായ ഈ ഗൗരവമായ പരാജയങ്ങളാൽ, അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പരാജയകരമായ പ്രസിഡൻസികളിൽ ഒന്നായി അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിഡൻസി പലപ്പോഴും കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

1857-ലെ കുപ്രസിദ്ധമായ ഡ്രെഡ് സ്കോട്ട് വിധി, അടിമകളായിരുന്നാലും മോചിതരായിരുന്നാലും അവർ പൗരന്മാരല്ലെന്നും ഫെഡറൽ കോടതികളിൽ കേസ് ഫയൽ ചെയ്യാനാവില്ലെന്നും പ്രഖ്യാപിച്ചു. കൂടാതെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രദേശങ്ങളിൽ അടിമത്തത്തെ തടയാൻ കോൺഗ്രസിന് അധികാരമില്ലെന്നും അത് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഡെമോക്രാറ്റ് ബ്യൂക്കാനൻ അടിമത്താനുകൂലമായ ഡ്രെഡ് സ്കോട്ട് വിധിയെ പരസ്യമായി അനുമോദിച്ചു.

അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്ന ഡെമോക്രാറ്റ് ബ്യൂക്കാനന്റെ നിലപാട് സംഘര്‍ഷങ്ങള്‍ ആഭ്യന്തരയുദ്ധമായി വഷളാകാന്‍ അനുവദിച്ചതുമാത്രമല്ല, രാജ്യത്തിന്റെ സാമ്പത്തികകാര്യങ്ങള്‍ കാര്യക്ഷമമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അശക്തി 1857-ലെ പാനിക്കിലേക്കും നയിച്ചു; അത് മഹാമന്ദ്യത്തിനു മുന്‍പുള്ള അമേരിക്കന്‍ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യങ്ങളില്‍ ഒന്നായിരുന്നു. 1857-ലെ പാനിക്ക് പല വര്‍ഷങ്ങള്‍ നീണ്ടുനിന്ന ഒരു ഗുരുതര സാമ്പത്തിക മാന്ദ്യത്തിന് കാരണമായി. വ്യാപാരസ്ഥാപനങ്ങളും ബാങ്കുകളും അടഞ്ഞുപോയി, തൊഴിലില്ലായ്മ വര്‍ധിച്ചു, ഓഹരി വിപണി ഇടിഞ്ഞുവീണു.

ബൂക്കാനന്റെ പ്രസിഡൻസി കാലത്ത് തെക്കൻ സംസ്ഥാനങ്ങൾ യൂണിയനിൽ നിന്ന് വേർപെടുന്ന അവരുടെ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു; 1860-ൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ എബ്രഹാം ലിങ്കൺ തെരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടതിനുള്ള പ്രതികരണമായിട്ടാണ് അവർ വേർപെട്ടത്. വേർപിരിയൽ പ്രതിസന്ധിയോടു ബന്ധപ്പെട്ട് ബൂക്കാനൻ നിർജ്ജീവമായ ഒരു സമീപനം സ്വീകരിച്ചു; വേർപിരിയൽ ബലമായി തടയുന്നതിനുള്ള അധികാരം ഫെഡറൽ സർക്കാരിനില്ലെന്നു അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. നിർണായകമായ നടപടികളുടെ ഈ അഭാവം വേർപിരിയൽ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ശക്തിപ്രാപിക്കാൻ അവസരം നൽകി. ശക്തമായ നേതൃത്വത്തിന്റെ അഭാവവും വേർപിരിയൽ പ്രതിസന്ധിയെ നേരിടാൻ നിർണായക നടപടി കൈക്കൊള്ളുന്നതിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ വിമുഖതയും, സൈനിക പ്രതിരോധം നേരിടാതെ തന്നെ യൂണിയനിൽ നിന്ന് തെക്കിന് പിന്മാറാനാകുമെന്ന ധാരണ രൂപപ്പെടുന്നതിൽ സംഭാവന ചെയ്തു.

1860-ൽ, ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റായ എബ്രഹാം ലിങ്കൺ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. 1863 ജനുവരി 1-ന് പ്രസിഡന്റ് ലിങ്കൺ അന്തിമ വിമോചന പ്രഖ്യാപനത്തിൽ (Emancipation Proclamation) ഒപ്പുവെച്ചു പുറപ്പെടുവിച്ചു; കോൺഫെഡറേറ്റ് നിയന്ത്രണത്തിലുള്ള പ്രദേശങ്ങളിലെ എല്ലാ അടിമകളെയും മോചിപ്പിക്കണമെന്നായിരുന്നു അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനം. ഈ ഭരണകാര്യ ഉത്തരവ് ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിൽ ഗണ്യമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തി; കാരണം, അത് ആ സംഘർഷത്തെ യൂണിയനെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിനായുള്ള പോരാട്ടം മാത്രമല്ല, അടിമത്തത്തെ അവസാനിപ്പിക്കുന്നതിനായുള്ള സമരമായും മാറ്റി. വിമോചന പ്രഖ്യാപനം എല്ലാ അടിമകളെയും ഉടൻ തന്നെ മോചിപ്പിച്ചില്ല. അത് പ്രത്യേകിച്ച് കോൺഫെഡറേറ്റ് കൈവശത്തിലുള്ള പ്രദേശങ്ങൾക്കാണ് ബാധകമായിരുന്നത്; അവിടങ്ങളിൽ യൂണിയന് പരിമിതമായ അധികാരമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. യൂണിയൻ സൈന്യം മുന്നേറി കോൺഫെഡറേറ്റ് പ്രദേശങ്ങളിൽ നിയന്ത്രണം നേടി വരുന്നതിനനുസരിച്ച്, ആ പ്രഖ്യാപനം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവന്നു, ആ പ്രദേശങ്ങളിലെ അടിമകൾ മോചിതരായി. വിമോചന പ്രഖ്യാപനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ അടിമത്തത്തിന്റെ അന്തിമ നിവാരണത്തിലേക്കുള്ള നിർണായകമായ ഒരു ചുവടുവെപ്പായിരുന്നു; കൂടാതെ, 1865 ഡിസംബർ 6-ന് പാസാക്കി അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട യു.എസ്. ഭരണഘടനയിലെ പതിമൂന്നാം ഭേദഗതി പാസാക്കപ്പെടുന്നതിനുള്ള വഴി അത് ഒരുക്കുകയും ചെയ്തു.

1850-കളിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് ദാസ്യപ്രശ്നത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധിയിലായിരുന്നു. രാജ്യത്തിലെ രണ്ട് പ്രധാന വിഭാഗങ്ങൾ രാഷ്ട്രീയചിന്തയുടെ രണ്ട് പ്രധാന വർഗ്ഗങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. 1856-ൽ, ദാസ്യത്തെ അനുകൂലിക്കുന്നവരും ദാസ്യത്തെ എതിർക്കുന്നവരും തങ്ങളുടെ ദാസ്യതാസംബന്ധിയായ നിലപാടുകൾ നിലനിർത്താനുള്ള ശ്രമത്തിൽ കാൻസസ് പ്രദേശത്തേക്ക് കടന്നുകയറിയപ്പോൾ, ഫിലഡെൽഫിയ ലൗദിക്യയിൽ നിന്ന് വേർപെടുകയായിരുന്ന അതേ സമയത്ത്, ഒരു വേർതിരിവിന്റെ പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ഡെമോക്രാറ്റുകൾ ദാസ്യാനുകൂലരായിരുന്നു; റിപ്പബ്ലിക്കൻമാർ ദാസ്യവിരുദ്ധരായിരുന്നു.

1856-ൽ, “ബ്ലീഡിംഗ് കാൻസസ്” അടുത്തുവരുന്ന യുദ്ധത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മപ്രതീരൂപത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആ വർഷം, അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിച്ചിരുന്ന ഒരു ഡെമോക്രാറ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെ തലവനായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ഫലപ്രദമല്ലാത്ത നേതൃത്വം, ഈ അടുത്ത അന്ത്യദിവസങ്ങൾവരെ, ഫലപ്രദമല്ലാത്ത ഒരു പ്രസിഡൻസിയുടെ പ്രതീകമായി മാറി. ബ്യൂക്കാനന്റെ പ്രസിഡൻസി വിട്ടുപോയ കലാപാവസ്ഥ ശുചീകരിക്കേണ്ടിവന്ന ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനുമുമ്പ് അവൻ സ്ഥാനമേറ്റിരുന്നു.

1863-ആയപ്പോഴേക്കും, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട കാര്യനിർവാഹക ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. ആ കാര്യനിർവാഹക ഉത്തരവ് അടിമത്തത്തെ അഭിമുഖീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതായിരുന്നു. ആ പ്രഖ്യാപനത്തിലെ ഒരു അനുച്ഛേദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “That on the first day of January, in the year of our Lord one thousand eight hundred and sixty-three, all persons held as slaves within any State or designated part of a State, the people whereof shall then be in rebellion against the United States, shall be then, thenceforward, and forever free; and the Executive Government of the United States, including the military and naval authority thereof, will recognize and maintain the freedom of such persons, and will do no act or acts to repress such persons, or any of them, in any efforts they may make for their actual freedom.” ആ ഘട്ടത്തിൽ അടിമത്തത്തിന്റെ പ്രശ്നത്തിനുള്ള പരിഹാരം ചരിത്രപരമായി അപൂർണ്ണമായിരുന്നുവെങ്കിലും, ലിങ്കൺ ഇങ്ങനെ എഴുതിയപ്പോൾ ഭരണഘടനയുടെ സാരം അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു: “all persons held as slaves within any state … shall be then, thenceforward, and forever free.”

“എല്ലാ മനുഷ്യരും സമമായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണ്” എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഭരണഘടനയിൽ പ്രകടമായിരിക്കുന്ന അടിസ്ഥാനസിദ്ധാന്തത്തിലേക്കായിരുന്നു ലിങ്കൺ മടങ്ങിയെത്തിയത്. അതേ സമയം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് തന്റെ അടിസ്ഥാനപ്രവചനമായ ദാസ്യത്വത്തിന്റെ പ്രവചനം തള്ളിക്കളയുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് ദാസ്യത്വത്തെക്കുറിച്ചു ചരിത്രത്തിലെ തന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട “executive order” പുറപ്പെടുവിച്ച അതേ സമയത്ത്, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ദാസ്യത്വത്തിന്റെ പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചു—മോശെയുടെ പ്രതിജ്ഞയും ശാപവും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന—തന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട executive order പുറപ്പെടുവിച്ചു. റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് അടിസ്ഥാനങ്ങളിലേക്കു മടങ്ങിവരുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു; പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പോ തന്റെ അടിസ്ഥാനത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട്, താൻ ഒരിക്കലും മടങ്ങരുതെന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിലേക്കു മടങ്ങുവാൻ തിരഞ്ഞെടുത്തു.

1863-ൽ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് രണ്ട് പാളയങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; യെരോബെയാമിന്റെയും രെഹൊബെയാമിന്റെയും കാലത്ത് പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ. 1863-ൽ, ബെഥേലിലും ദാനിലും യെരോബെയാം സ്ഥാപിച്ച രണ്ട് യാഗപീഠങ്ങൾകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് നിയമപരമായി റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനോടു ചേർന്നു. ഈ രണ്ട് കൊമ്പുകളും ചരിത്രത്തിലുടനീളം പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു; 1863-ലെ ചരിത്രം, പ്രത്യേകിച്ച്, അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ചില പ്രവാചകപരമായ മുന്നറിയിപ്പുകളോടുകൂടി, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു. അവ മുന്നറിയിപ്പുകളിൽ ഒന്നെന്നാൽ, മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ലക്ഷ്യമാക്കിയ പ്രാഥമിക ശ്രോതാക്കൾ ആദ്യം പ്രസ്ഥാനത്തിന് പുറത്തുള്ളവരായിരുന്നു; അതിനുശേഷം പ്രസ്ഥാനം തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ രണ്ട് സ്വരങ്ങൾ രണ്ട് ലക്ഷ്യശ്രോതാക്കളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ ലക്ഷ്യങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ വിപരീതക്രമത്തിലാണ്. ആദ്യത്തെ ലക്ഷ്യം ദൈവത്തിന്റെ ജനമാണ്; രണ്ടാമത്തെ സ്വരം ഇപ്പോഴും ബാബേലിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻ കൂട്ടത്തെയാണ് ലക്ഷ്യമാക്കുന്നത്.

മറ്റൊരു പ്രവാചകപരമായ മുന്നറിയിപ്പ് ഇതാണ്: ഇരു ചരിത്രങ്ങളും ഒരു സഭയിൽ നിന്ന് മറ്റൊന്നിലേക്കു അതിക്രമിച്ച് കടന്നുപോകുന്നതായിരുന്നാലും, മില്ലറൈറ്റുകൾ ഫിലാദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലാവോദിക്യയിലേക്കു നീങ്ങി; മൂന്നാം ദൂതന്റെ മഹത്തായ പ്രസ്ഥാനം ലാവോദിക്യയിൽ നിന്ന് ഫിലാദെൽഫ്യയിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. ഇതിലൂടെ മില്ലറൈറ്റുകൾ ആറാമത്തെ സഭയിൽ നിന്ന് ഏഴാമത്തെ സഭയിലേക്കു പോയതും, ഒരു നൂറ് നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഏഴാമത്തെ സഭയിൽ നിന്ന് ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമത്തെ സഭയിലേക്കു പോകുന്നതുമാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

1863-നെ ചുറ്റിപ്പറ്റിയ ചരിത്രത്തിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് അടിമത്തത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രത്തിൽ നിന്നു അടിമത്തവിരുദ്ധമായ ഒരു രാഷ്ട്രത്തിലേക്കുള്ള തന്റെ പ്രസ്ഥാനം ആരംഭിച്ചു. ആ ചരിത്രത്തിലെ പ്രതിസന്ധി, ഈ “അവസാന നാളുകളിൽ” അതേ പ്രത്യർഥികളായിരിക്കുന്ന രണ്ട് രാഷ്ട്രീയകക്ഷികളെ സ്ഥാപിച്ചു. ആ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റ് യുദ്ധം അവസാനിച്ചതിന് വെറും ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം വധിക്കപ്പെട്ടതുപോലെതന്നെ, അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റും പ്രതീകാത്മകമായി വധിക്കപ്പെട്ടു, ലോകം ആനന്ദിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ മരിച്ചവനെന്നപോലെ വീഥിയിൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടു. അവൻ വധിക്കപ്പെട്ടത് ആഭ്യന്തരയുദ്ധം അവസാനിച്ചതിന് വെറും ഏതാനും ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷമല്ല, അന്തിമ ആഭ്യന്തരയുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പായിരുന്നു.

ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനു മുമ്പായി അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമല്ലാത്ത പ്രസിഡന്റ് ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനും മുമ്പായി അതേവിധം ഒരാൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനു മുമ്പായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഡെമോക്രാറ്റിക് പ്രസിഡന്റിന്റെ അപ്രഭാവിത്വം ആഭ്യന്തരയുദ്ധമായി വികസിച്ച പ്രതിസന്ധിയെ പ്രേരിപ്പിച്ചു; അതേ അപ്രഭാവിത്വം ഇപ്പോൾ വീണ്ടും സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനു മുമ്പായി വരുന്ന ഡെമോക്രാറ്റിക് പ്രസിഡന്റ് സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ അങ്ങനെ കൈകാര്യം ചെയ്തു; അതിന്റെ ഫലമായി അന്നേവരെ അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായതിൽ ഏറ്റവും വലിയ സാമ്പത്തിക തകർച്ച ഉളവായി. ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും ഞായറാഴ്ചനിയമം വരെയും സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. 1863-ൽ ഇരു കൊമ്പുകളുടെയും ആദ്യ തലമുറ ആരംഭിച്ചു; ഇരു കൊമ്പുകളിലും നാലാമത്തെയും അവസാനത്തെയും തലമുറ കിഴക്കോട്ടു മുഖം തിരിച്ച് സൂര്യനെ നമസ്കരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമായിരിക്കും.

എലിയാവിന്റെ സന്ദേശത്തോടൊപ്പം, ആ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളും എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും. ലോകസമൂഹം ഇപ്പോൾ പ്രളയത്തിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ജനങ്ങളെപ്പോലെ ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവർ തിന്നുകയും കുടിക്കുകയും, ഉയർന്നുവരാവുന്ന ഏതു പ്രശ്നവും ആഗോളവാദ സാങ്കേതിക മഹാശക്തികൾ പരിഹരിക്കും എന്നു പ്രതീക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ലോകം ഇപ്പോൾ ഭയങ്കരമായൊരു പ്രതിസന്ധിയുടെ വക്കിലാണെന്ന് ദൈവത്തിന്റെ വചനം വ്യക്തമാക്കുന്നു.