ഏലീയാവ് - സംഖ്യ പതിമൂന്ന്

മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിൽ നാം എലിയാവിനെ 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തോട് ഒത്തുനിരത്തിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിനായി വില്യം മില്ലറെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ എലിയാവ് പ്രതീകാത്മകമായി ആ ചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. സാരെഫാത്തിലെ വിധവ, രണ്ട് ചില്ലകൾ—അഥവാ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരു ജാതിയായി മാറാനിരുന്ന രണ്ട് ജാതികൾ—ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു വിശ്വസ്ത സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

രണ്ട് ജാതികൾ ഒന്നായി ഒരേ ജാതിയാകുന്ന ആ രണ്ടു കോലുകൾക്കു വാഗ്ദത്തമായിരിക്കുന്നതായി യെഹെസ്‌കേൽ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന അനുഗ്രഹങ്ങൾ നിരവധി ഉണ്ട്. അവയിൽ നാലു അനുഗ്രഹങ്ങളെ ആദ്യം പരിഗണിക്കാം; സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അവയെ നാല് “വരവുകൾ” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്; അവയെല്ലാം ഒരേ സമയത്ത്, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, നിറവേറ്റപ്പെട്ടു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പരാമർശിക്കുന്ന ആദ്യത്തെ “വരവ്” എന്നത്, ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ നടക്കേണ്ടിയിരുന്ന “വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തിനായി” മഹാപുരോഹിതൻ വരുന്നതാകുന്നു. “ദിനേനയുള്ള യാഗത്തെയും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ദർശനം എത്രകാലം നിലനിൽക്കും, വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും രണ്ടും കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടപ്പെടേണ്ടതിന്നു?” എന്നു ചോദിക്കുന്ന ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തിന് ആ വാക്യം ഉത്തരം നൽകുന്നു. പതിനാലാം വാക്യം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ആരംഭിക്കുമെന്നതു വ്യക്തമാക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ പറയുന്നു: ദൈവം “ജാതികളിൽ ചിതറിപ്പോയിരിക്കുന്ന ഇസ്രായേൽമക്കളെ അവരുടെ ഇടയിൽനിന്നു എടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു, അവരെ എല്ലാദിക്കുകളിൽനിന്നും ശേഖരിക്കും, … ശേഖരിക്കപ്പെട്ട ആ ജാതി ഇനി തങ്ങളെത്തന്നെ അശുദ്ധരാക്കുകയില്ല”; കാരണം ദൈവം “അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കും; അങ്ങനെ അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും.”

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പരാമർശിച്ച രണ്ടാമത്തെ “വരവ്” ദാനിയേൽ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായിരുന്നു; അവിടെ മനുഷ്യപുത്രൻ ഒരു രാജ്യം പ്രാപിക്കേണ്ടതിന്നു പുരാതനദിവസങ്ങളുള്ളവന്റെ അടുക്കൽ വരുമെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ പറയുന്നു: ദൈവം “അവരെ യിസ്രായേൽ പർവ്വതങ്ങളിലെ ദേശത്തിൽ ഒരു ജാതിയാക്കും; അവർക്കെല്ലാവർക്കും ഒരേ രാജാവായിരിക്കും രാജാവു.” “ദാവീദ് എന്റെ ദാസൻ അവർക്കു രാജാവായിരിക്കും” എന്നു പറയുമ്പോൾ, യെഹെസ്കേൽ ക്രിസ്തുവിനെ “ദാവീദ്” എന്ന നാമത്തിൽ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാവീദായി ക്രിസ്തു അവരുടെ “ഏക ഇടയൻ” ആയിരിക്കുമെന്നതും, അവന്റെ “ദാസനായ ദാവീദ്” “എന്നേക്കും അവരുടെ പ്രഭുവായിരിക്കും” എന്നതും അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്നു. നിർവചനപ്രകാരം ഒരു രാജാവിന് രാജാവെന്ന തന്റെ പദവി ആവശ്യമുണ്ട്; ഭരിക്കുവാൻ ഒരു ആധിപത്യമേഖലയും തന്റെ രാജ്യത്തിലെ പൗരന്മാരും അവനു ആവശ്യമുണ്ട്. പൗരന്മാർ ഇല്ലെങ്കിൽ രാജ്യം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ മൂന്നാമത്തെ “വരവ്” എന്നത്, “ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ” ആയ ക്രിസ്തു ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വന്നപ്പോഴായിരുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ പറയുന്നു: ക്രിസ്തു “അവരെ ശുദ്ധീകരിക്കും; അങ്ങനെ അവർ എനിക്കു ജനമായിരിക്കും, ഞാൻ അവർക്കു ദൈവമായിരിക്കും”; കൂടാതെ “അവരോടു” അവൻ “സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു ഉടമ്പടി” ചെയ്‍വാൻ പോകുന്നു, അത് “നിത്യമായ ഒരു ഉടമ്പടി” ആയിരിക്കും എന്നും. ദൈവം തന്റെ “വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ” ആ ഉടമ്പടി നിവൃത്തിയാകും; “എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, യഹോവയായ ഞാൻ യിസ്രായേലിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ എന്നു ജാതികൾ അറിയും” എന്നും.

1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ “നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ” ആയ ക്രിസ്തുവിന്നായി വഴി ഒരുക്കിയ ദൂതൻ വില്യം മില്ലർ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട എലിയാവായിരുന്നു. ക്രിസ്തു അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, അവൻ “ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവന്റെ അഗ്നി” എന്ന നിലയിൽ “ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ” ശുദ്ധീകരിച്ചു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായ മറ്റൊരു “വരവ്” മണവാളന്റെ വരവായിരുന്നു. എസെക്കീയേൽ രണ്ടുതവണ, രണ്ട് ദണ്ഡുകളിൽ നിന്ന് ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ട ജാതി ദൈവത്തിന്റെ “ജനമായിരിക്കും” എന്നും, അവൻ “അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും” എന്നും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇത് വിവാഹത്തോടെ സാധ്യമായി. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിവൃത്തിയായ നാല് പ്രവചനങ്ങൾ, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പരാമർശിക്കുന്നവ, എല്ലാം എസെക്കീയേലിന്റെ രണ്ടു ദണ്ഡുകളുടെ സാക്ഷ്യത്തിലൂടെ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കുന്ന ദൂതനെയാണ് ഏലീയാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ക്രിസ്തു തന്റെ ആദ്യാഗമനത്തിനു വഴി ഒരുക്കിയ ദൂതനായി യോഹന്നാൻ സ്നാപകനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വില്യം മില്ലറെ ഏലീയാവായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; മില്ലർ “മഹാപുരോഹിതൻ,” “മനുഷ്യപുത്രൻ,” “ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ,” “വരൻ” എന്ന നിലകളിൽ വരുവാൻ ക്രിസ്തുവിന്നു വഴി ഒരുക്കി.

മൂന്നര വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, എലീയാവു വിധവയോടും അവളുടെ പുത്രനോടും കൂടെ പാർത്തിരുന്ന സാരെപ്തയിൽനിന്ന് വന്നു, അഹാബിനോടു സമസ്ത യിസ്രായേലിനെയും കർമ്മേലിലേക്കു വിളിച്ചുകൂട്ടുവാൻ കല്പിച്ചു. യെഹെസ്കേൽ പറയുന്നു: രണ്ടുകോലുകളിൽനിന്നു ഒരുമിച്ചു ചേർക്കപ്പെട്ട ജാതിയുടെ നടുവിൽ ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ജാതികൾ ദൈവം ദൈവമാകുന്നു എന്നു അറിയും. കർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിൽ എലീയാവു, ദൈവമാണോ ദൈവം, അതോ ബാലാണോ ദൈവം എന്നു യിസ്രായേലിനോടു തിരഞ്ഞെടുക്കുവാൻ പറഞ്ഞു; എന്നാൽ അവൻ ആ ചോദ്യം യഥാർത്ഥ ദൈവം ആർ എന്ന സന്ദർഭത്തിൽ മാത്രമല്ല, യഥാർത്ഥ പ്രവാചകൻ ആർ എന്ന സന്ദർഭത്തിലുമാണ് ഉന്നയിച്ചത്.

ആഹാബിനെ ഉൾപ്പെടെ സർവ്വ ഇസ്രായേലും, ആകാശത്തിൽനിന്ന് അഗ്നി ഇറങ്ങി ഏലീയാവിന്റെ യാഗാർപ്പണം ദഹിപ്പിച്ചപ്പോൾ, ഏലീയാവിന്റെ ദൈവം തന്നെയാണ് ദൈവമെന്നു അറിഞ്ഞു. കർമ്മേൽപർവതത്തിൽ അഗ്നി ഇറങ്ങിവന്ന സംഭവം, രണ്ട് വടികളാൽ രൂപംകൊണ്ട ജനത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ ദൈവം തന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം സ്ഥാപിച്ച സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. കർമ്മേൽപർവതത്തിലെ അഗ്നിയുടെ അത്ഭുതം, ദൈവം തന്നെയാണ് ദൈവം എന്നും ബാൽ ഒരു വ്യാജദൈവമാണെന്നും പ്രകടമാക്കി.

സാരെപ്തയിലെ അത്ഭുതത്തിൽ, എലീയാവ് വിധവയുടെ മരിച്ച മകന്റെമേൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം കിടന്നപ്പോൾ, എലീയാവ് ദൈവപുരുഷൻ ആണെന്ന് അവൾക്കു തെളിഞ്ഞു; കർമ്മേലിലെ അത്ഭുതവും അതേ കാര്യം സിദ്ധീകരിച്ചു. കർമ്മേലിലെ അഗ്നി ദൈവം തന്നെയാണ് ദൈവമെന്നത് തെളിയിച്ചതുമാത്രമല്ല, ബാലിന്റെ പ്രവാചകന്മാരോടും അശേരാഗ്രോവുകളുടെ പ്രവാചകന്മാരോടും വിരുദ്ധമായി, എലീയാവ് ദൈവത്തിന്റെ സത്യപ്രവാചകൻ ആണെന്നതും അത് പ്രകടമാക്കി. 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ, മില്ലറും മില്ലറൈറ്റുകളും സത്യപ്രവാചകന്മാർ ആണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെട്ടു; അതേ ചരിത്രത്തിൽ തന്നെ, തങ്ങൾ യെസബേലിന്റെ പുത്രിമാരാണെന്ന് പ്രകടമാക്കിയ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ വ്യാജപ്രവാചകന്മാരോടുള്ള വിരോധത്തിൽ തന്നെയാണ് ഇത് ഉണ്ടായത്.

കർമ്മേലിലെ ഏലിയാവ് സത്യമായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനെ തിരിച്ചറിയുന്ന പ്രവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗം, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ ഒരു കൊമ്പും ഉള്ളതാകുന്നു, കൂടാതെ 1798-ൽ അതിന്റെ ആധിപത്യം വെറും ആരംഭിച്ചിരുന്നതുമായിരുന്നു. 1798-ൽ, യേസബേലിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ മൂന്നര വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ, ഭൂമിമൃഗത്തിലുള്ള പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പ് ഏത് സഭയാണെന്ന് വ്യക്തമായി വേർതിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനായി ഏലിയാവ് സാരെപ്തയിൽ നിന്നു വന്നു.

സാരെപ്തയിലെ വിധവ ത്യാതീരയുടെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ വിധവസ്ഥ നീക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന വിവാഹത്തിലേക്കാണ് യാത്ര ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്നത്. അവളുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ മകൻ, മൂന്നു മുക്കാൽ വർഷത്തെ വരൾച്ചക്കാലത്ത് യെസബേൽ കൊലപ്പെടുത്തിയവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവൾ അഗ്നിക്കായി ശേഖരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന രണ്ട് വടികൾ, ഒരേ ജാതിയായി ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ രണ്ട് ഭവനങ്ങളായിരുന്നു; ആ ജാതി ആത്മീയ ഇസ്രായേൽ ആയിരുന്നു. വിധവ ആ രണ്ട് വടികൾകൊണ്ട് ഒരു തീ കത്തിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു; അത് കർമ്മേലിലും 1844 ഒക്ടോബർ 22-നും, നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ “ശുദ്ധീകരിക്കുന്ന അഗ്നി”കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, നടന്നു.

തീ ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിപ്പകർച്ചയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അത് കർമ്മേലിലും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് പര്യവസാനത്തിലെത്തിയ അർദ്ധരാത്രി വിളിയിലും സംഭവിച്ചു.

ആത്മാവിന്റെ പകർച്ച ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; വിധവ ഒരു തീ കത്തിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു, അങ്ങനെ അവൾ ഭക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു കുറെ ആഹാരം ഒരുക്കാനാകുമായിരുന്നു; അതും ഒരു സന്ദേശമാണ്.

ആഹാബ് യിസബേലിനോടു ഉടൻ അറിയിച്ച സന്ദേശം, ഏലീയാവിന്റെ ദൈവം സത്യദൈവമാണെന്നതായിരുന്നു; കാരണം, ഏലീയാവിന്റെ ദൈവം അഗ്നിയാൽ മറുപടി നൽകുന്നതു ആഹാബ് ഇപ്പോഴെ കണ്ട് സാക്ഷിയായിരുന്നുവല്ലോ. 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-ന് ഉടൻ തുറന്നു വെളിപ്പെട്ട സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു. ഇരു സാഹചര്യങ്ങളിലുമാകട്ടെ, ആഹാബ് അറിയിച്ച സന്ദേശമോ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമോ യിസബേലിനെ ക്രോധാകുലയാക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ “കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകൾ” എന്നത് വടക്കിന്റെ രാജാവായ ഈസബേലിനെ ക്രോധഭരിതയാക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവൾ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്തിമ പീഡനം ആരംഭിക്കുന്നു. ആ സന്ദേശം, ആഹാബ് ഈസബേലിനോടു അറിയിച്ച സന്ദേശത്താലും, 1844-ൽ ന്യായവിധി ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം എത്തിച്ചേരുന്നതാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

എലിയാവ്, ഒരു പ്രതീകമായി, 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള മരുഭൂമി കാലഘട്ടത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് 1798-ൽ, എലിയാവ് വില്യം മില്ലറായി ചരിത്രത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. 1844-ൽ, എലിയാവ് അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ അഗ്നിയെ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് താഴേക്കു വിളിച്ചിറക്കുന്നു. തുടർന്ന് 1863-ൽ, എലിയാവിനെയും അവന്റെ സന്ദേശത്തെയും തള്ളിക്കളഞ്ഞു. അവന്റെ സന്ദേശം “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന മോശെയുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു; അത് യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടു വടികളുടെ സന്ദേശത്താലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അവയുടെ ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമാപ്തിയിൽ ആ രണ്ടു വടികളുടെയും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടൽ സാരെഫാത്തിലെ വിധവയുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു; അവൾ ഒരു ആഹാരം തയ്യാറാക്കുന്നതിന് മുമ്പായി ആ രണ്ടു വടികളും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടി.

ജെയിംസിന്റെയും എലൻ വൈറ്റിന്റെയും അനുസരിച്ച്, 1856-ൽ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം ലവൊദിക്യ അഡ്വെന്റിസമായി മാറി; തുടർന്ന് 1863-ൽ അവർ മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചപ്പോൾ, 1856-ൽ ദൈവം (ഹിറാം എഡ്സന്റെ പൂർത്തിയാകാതെ ശേഷിച്ച എട്ട് ലേഖനങ്ങളിലൂടെ) വെളിപ്പെടുത്തുവാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിയായ അറിവിന്റെ വർധന മനസ്സിലാക്കാനുള്ള യുക്തിസഹമായ കഴിവിനെ അവർ നീക്കം ചെയ്തു. ദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറെ കൂട്ടിച്ചേർക്കുവാൻ നയിച്ച സത്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാന വ്യവസ്ഥയെ അവർ യുക്തിയുടെ നിർബന്ധത്തിൽ അഴിച്ചുതെറിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങേണ്ടിവന്നു. മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ ‘കല്ല്’, ലവൊദിക്യ അഡ്വെന്റിസം തന്റെ സമസ്ത ചരിത്രത്തിലും ഇടറിപ്പോകാനിരുന്ന അടിസ്ഥാനക്കല്ലായിരുന്നു. ആ ആദ്യ സത്യക്കല്ലിന്റെ നിരസനം ലവൊദിക്യയുടെ അന്ധതയെ ഉത്പാദിപ്പിച്ചു; അത് സൗഖ്യമാക്കാവുന്ന ഒരു ലക്ഷണമാണെങ്കിലും, അപൂർവമായേ അതിന്റെ ചികിത്സ അന്വേഷിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച ദേവാലയശുദ്ധീകരണം, ദാനിയേൽ 8:13-ൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തോടുകൂടെ ചവിട്ടിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്ന “സൈന്യത്തിന്റെ” ശുദ്ധീകരണത്തെയും ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. സാരെഫാത്തിലെ വിധവ അഗ്നിക്കായി ചേർത്തുകൂട്ടിയ “രണ്ട് കൊലുകൾ” മുഖാന്തിരം ആ സൈന്യം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ രണ്ട് കൊലുകൾ പുരാതന യാഥാർത്ഥ ഇസ്രായേലിന്റെ രണ്ടു ഗൃഹങ്ങളായിരുന്നു. യാഥാർത്ഥ എഫ്രയീമും യെഹൂദയും ഒരു ആത്മീയ ജാതിയായി ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുകയും, ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തിൽ നിയമത്തിന്റെ ദൂതനാൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതായിരുന്നു. ആ രണ്ട് ജാതികളായിരുന്നു ചവിട്ടിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്ന “സൈന്യം.”

യെഹെസ്കേലിന്റെ വാഗ്ദാനം ഇതായിരുന്നു: ദൈവം “അവർ ചെന്നിരിക്കുമായിരുന്ന ജാതികളുടെ ഇടയിൽനിന്നു യിസ്രായേൽമക്കളെ എടുക്കും”; അവരെ “കൂട്ടിച്ചേർക്കും”; “അവരുടെ സ്വന്തം ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരും.” യഥാർത്ഥ യിസ്രായേലിന്റെ ദേശം മഹത്വമുള്ള ദേശമോ, വാഗ്ദത്തദേശമോ, യെഹൂദയോ ആയിരുന്നു. 1798-ൽ ആത്മീയമായ മഹത്വമുള്ള ദേശം, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ ദേശമായിരുന്നു.

ഇസ്രായേലിന്റെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള രണ്ട് ഭവനങ്ങൾ “സകലദേശങ്ങളുടെയും മഹിമ”യായ ദേശത്തിൽ, “പാലും തേനും ഒഴുകുന്ന” ദേശത്തിൽ ജീവിച്ചിരുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ആ രണ്ട് ഭവനങ്ങൾ ആത്മീയ ഇസ്രായേലായി ഒരുമിച്ച് ശേഖരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവരെ അവരുടെ സ്വന്തം ദേശത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമെന്നു വാഗ്ദാനം ചെയ്യപ്പെട്ടു. ആത്മീയമായ “മഹിമയുള്ള ദേശം” എന്നതു ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആധിപത്യകാലത്ത് ആരംഭത്തിൽ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രസ്ഥാനവും അവസാനത്തിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനവും സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലമാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ദേശത്തിൽ മാത്രമേ ഉയർത്തപ്പെടാനാകൂ. മറ്റേതെങ്കിലും ദേശത്തിൽനിന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനമാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനം വ്യാജമാണ്; കാരണം ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യങ്ങൾ പതിമൂന്നും പതിനാലും, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ഒരുപോലെ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നതായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ആ സൈന്യം അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ രണ്ടു ഗൃഹങ്ങളായിരുന്നു. അന്ധകാരയുഗങ്ങളുടെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷങ്ങളിലുടനീളം യെരൂശലേം ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാനോട് ആലയത്തെ മാത്രമല്ല, “അതിൽ ആരാധിക്കുന്നവരെയും” അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു. ആലയത്തെയും അതിൽ ആരാധിക്കുന്നവരെയും അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, യോഹന്നാൻ പ്രവചനപരമായി 1844 ഒക്ടോബർ 22-ആം തീയതിയിൽ നിലകൊള്ളുന്നതായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിൽ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ കഠിനമായ നിരാശയെ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതിന്റെ ഉടനെ തന്നേ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും അളക്കുവാൻ അവനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തിന്റെ വിഷയം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ഒരുപോലെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നതാകുന്നു. “ജാതികൾ” “വിശുദ്ധനഗരത്തെ” “നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം” “കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടിക്കളയും” എന്നു യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ആ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം ഏലീയാവിന്റെ മൂന്നര വർഷങ്ങളായിരുന്നു. അത് 538 മുതൽ 1798 വരെ നീണ്ടുനിന്ന ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളായിരുന്നു. പ്രവചനപരമായി 1844 ഒക്ടോബർ 22-ൽ നിലകൊണ്ടുകൊണ്ട്, പ്രാകാരത്തെ വിട്ടുകളകയും “അതിനെ അളക്കരുതു; കാരണം അത് ജാതികൾക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധനഗരത്തെ അവർ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടിക്കളയും” എന്നും യോഹന്നാനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു.

യോഹന്നാനോടു “ദേവാലയവും യാഗപീഠവും അതിൽ ആരാധിക്കുന്നവരെയും” അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ വചനപ്രകാരം, അവനോടു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ടു. യോഹന്നാനോടു ആയിരത്തിരുനൂറ്ററുപതു വർഷങ്ങൾ എണ്ണരുതെന്നു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ 1798 മുതൽ താൻ 1844-ൽ നിന്നിരുന്ന സ്ഥാനത്തേക്കു അളക്കേണ്ടിയിരുന്നു. 1798 മുതൽ 1844 വരെ അളക്കുമ്പോൾ, അത് നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭം 1798-ലായിരുന്നു; അന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ ഗൃഹത്തിനെതിരായ മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിവൃത്തിയായി. നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം 1844-ലായിരുന്നു; അന്ന് ഇസ്രായേലിന്റെ തെക്കൻ ഗൃഹത്തിനെതിരായ മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിവൃത്തിയായി. യോഹന്നാന്റെ അളവ് നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷങ്ങളോടു തുല്യമാണ്. നാൽപ്പത്തിയാറു എന്ന സംഖ്യ ദേവാലയത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. യേശു, “ഈ ദേവാലയം ഇടിച്ചുകളവിൻ; ഞാൻ അതിനെ മൂന്നു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ഉയിർപ്പിക്കും” എന്നു പറഞ്ഞു; എന്നാൽ വാദപ്രതിവാദത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന യെഹൂദന്മാർ, ഈ ദേവാലയം നാൽപ്പത്തിയാറു വർഷംകൊണ്ടാണ് പണിതുയർത്തപ്പെട്ടതെന്നു വാദിച്ചു.

ആദാം വീണതിനു ശേഷം, അതിന്റെ എല്ലാ പാരമ്പര്യാധിഷ്ഠിത ക്ഷയങ്ങളോടുകൂടിയ ആദാമിന്റെ ജഡം യേശു ധരിച്ചു; അവൻ ജയിച്ചതുപോലെ നാമും ജയിക്കേണ്ടതിന്നു ഒരു മാതൃക സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നായിരുന്നു അത്. നാലായിരം വർഷങ്ങളുടെ പാപഫലമായ പാരമ്പര്യ ക്ഷയങ്ങൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ജഡത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നു രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പഠിപ്പിക്കുന്നത് ബാബിലോണിന്റെ വീഞ്ഞ് പ്രചരിപ്പ Jennings; ക്രിസ്തു ആ പാരമ്പര്യ ദൗർബല്യങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചില്ല എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നത് കത്തോലിക്കാ മതത്തിന്റെ മുഖ്യ ഉപദേശങ്ങളിലൊന്നാകയാൽ.

ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തിന്റെ ദൈവാലയം ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും ശരീരത്തിന്റെ ദൈവാലയമായിരുന്നു.

യോഹന്നാൻ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ ശരീരത്തെ ഒരു ദേവാലയമായി കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്; അവന്റെ ശരീര-ദേവാലയം നാലായിരം വർഷങ്ങളായി സംയോജിത ദൗർബല്യം മൂലം ഉണ്ടായ അധഃപതനങ്ങളുള്ള ഒരു മനുഷ്യന്റെതായിരുന്നു. ക്രിസ്തു പരാമർശിച്ച മനുഷ്യദേവാലയം നാൽപ്പത്താറ് ക്രോമോസോമുകൾകൊണ്ടാണ് നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നത്. മോശെ ന്യായപ്രമാണവും ദേവാലയം പണിയുന്നതിനുള്ള നിർദേശവും സ്വീകരിക്കാനായി സീനായിലേക്കു കയറിയപ്പോൾ, അവൻ പർവ്വതത്തിൽ നാൽപ്പത്താറ് ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു. എസെക്കീയേൽ, ക്രിസ്തു തന്റെ ദേവാലയം ആ രണ്ടു വടികളുടെ “മദ്ധ്യേ” സ്ഥാപിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുന്നു. യോഹന്നാനോടു അളക്കുവാൻ കല്പിക്കപ്പെട്ട വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെയും ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ സമാപ്തിയിൽ നിന്നുള്ള കാലയളവ് നാൽപ്പത്താറ് വർഷമായിരുന്നു; അത് 1798 നും 1844 നും ഇടയിലുള്ള “മദ്ധ്യം” അഥവാ കാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആ നാൽപ്പത്താറ് വർഷങ്ങളിൽ, നിയമത്തിന്റെ ദൂതനായി താൻ വരുമ്പോൾ പെട്ടെന്ന് ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ആത്മീയ ദേവാലയം യേശു പണിതുയർത്തി. നിയമത്തിന്റെ ദൂതനെന്ന നിലയിൽ, അവൻ തന്റെ ന്യായപ്രമാണം തന്റെ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയങ്ങളിൽ എഴുതും. ആ ന്യായപ്രമാണം രണ്ടു പലകകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആദ്യ പലകയിൽ നാല് കല്പനകൾ ഉണ്ട്; രണ്ടാം പലകയിൽ ആറ് കല്പനകൾ ഉണ്ട്. അവ ഒന്നിച്ചു നാൽപ്പത്താറ് എന്ന സംഖ്യയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1798 മുതൽ 1844 വരെ ആത്മീയ യിസ്രായേലിന്റെ സമാഹാരം ആത്മീയ യിസ്രായേലിന്റെ സമാഹാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് ഒരു ദേവാലയത്തിന്റെ സ്ഥാപനം കൂടിയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

1798 മുതൽ 1844 വരെ പണിയപ്പെട്ട ആലയം, അനുസരണക്കേടിന്നായി “നിയോഗിക്കപ്പെട്ട” ഒരു വർഗ്ഗത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. അവരുടെ അനുസരണക്കേട് “ഏഴു കാലങ്ങൾ,” “മൂലക്കല്ല്,” “ശില്പികൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞ കല്ല്,” അതായത് “ഇടർച്ചയുടെ പാറ”യും “തടസ്സത്തിന്റെ കല്ല്”യും ആയതിനെ അവർ നിരസിച്ചതിൽ പ്രകടമായി.

“ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത” വർഗ്ഗം, “മനുഷ്യരാൽ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട” “കല്ലിനെ” “ജീവനുള്ള കല്ലായി,” കൂടാതെ “ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുത്തതും” “അമൂല്യവുമായ” “കല്ലായും” തിരിച്ചറിഞ്ഞു. “ദൈവത്താൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവർ,” “തിരഞ്ഞെടുത്ത തലമുറ,” “മുമ്പൊരുകാലത്ത്” “ഒരു ജനമല്ലായിരുന്നു; എന്നാൽ” അന്നു അവർ “ദൈവത്തിന്റെ ജനമാകേണ്ടതായിരുന്നു.” ദൈവം ആ രണ്ട് കോലുകൾ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തപ്പോൾ, അവരെ “ജാതികളിൽനിന്ന്” പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു. 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങളിൽ അവൻ ആ രണ്ട് ജാതികളെ ഒന്നായി കൂട്ടിച്ചേർത്തപ്പോൾ, അവർ അവന്റെ ജനമാകേണ്ടതായിരുന്നു.

ഒരു അടിസ്ഥാനമേ ഉള്ളൂ; ആ അടിസ്ഥാനം യേശുക്രിസ്തുവാകുന്നു. എന്നാൽ അനുസരണക്കേടുള്ളവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരുന്ന “ഇടറലിന്റെ കല്ല്” മോശെയുടെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു. 1863-ൽ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” നിരസിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അത് യേശുക്രിസ്തുവിനെ നിരസിച്ചതായിരുന്നു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം ഇരുപത്തി മൂന്ന് നൂറ് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ മാത്രം നിറവേറ്റലായിരുന്നു എന്നു നിർവചിക്കുന്ന കെട്ടുകഥകളുടെ കലവറ, ശൂന്യമായ ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും, സൈന്യമില്ലാത്ത ഒരു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും, പൗരന്മാരില്ലാത്ത ഒരു രാജ്യത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പ്രചോദിതവചനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യങ്ങളിൽ, ദൈവം തന്നേ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം എന്ന് അരുളിച്ചെയ്തതിനെക്കാൾ ഉയർന്ന പ്രാധാന്യമുള്ള ലക്ഷ്യം ഒന്നുമില്ല.

തിരുവെഴുത്തുകളിൽ, ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം എപ്പോഴും അവന്റെ ജനങ്ങളോടാണ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; അവർ തന്നെയാണ് സൈന്യം. രണ്ട് ജാതികളായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ രണ്ടു കോലുകൾ ഒരു ജാതിയായിത്തീരേണ്ടതും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ നടുവിലിരിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ ആ ചോദ്യം എന്താണ് ചോദിക്കുന്നതെന്ന് മറച്ചുവെക്കുന്നതിനായി, ദാനീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തെ തെറ്റായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത്, അതോടൊപ്പം തന്നെ, ആ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം പറയാൻ ആവശ്യപ്പെട്ടിരുന്ന പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “ഒരു വിശുദ്ധനെ” നിരാകരിക്കുന്നതുമാകുന്നു.

ചോദ്യം ചോദിക്കപ്പെട്ട സ്വർഗീയ സത്തയെ “ആ നിർദ്ദിഷ്ട വിശുദ്ധൻ” എന്നു വിളിക്കുന്നു; ഈ പ്രയോഗം എബ്രായ പദമായ “പൽമോണി”യിൽ നിന്നാണ് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്; അതിന്റെ അർത്ഥം അത്ഭുതകരമായ എണ്ണുന്നവൻ, രഹസ്യങ്ങളുടെ എണ്ണം കണക്കാക്കുന്നവൻ എന്നാകുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കേന്ദ്രസ്തംഭവും അടിത്തറയും ആയിരിക്കുന്ന ആ ഭാഗത്തിൽ, ക്രിസ്തു തന്നെയാണ് തന്നെ അത്ഭുതകരമായ എണ്ണുന്നവനായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ കാലപ്രവചനത്തെയും അതുപോലെ രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസങ്ങളുടെ കാലപ്രവചനത്തെയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അവൻ വ്യക്തമാക്കുന്ന സ്ഥലത്തുതന്നെയാണ് അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്. ഏറ്റവും ദൈർഘ്യമേറിയ കാലപ്രവചനം മോശെയുടെ സത്യം തന്നെയാണ്; അതായത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ ഏഴു പ്രാവശ്യം. പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടുന്ന “സൈന്യം” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഇസ്രായേലിന്റെ ഇരു ഭവനങ്ങളുടെയും ചിതറിച്ചുകളയലും അടിമത്തവും നിർണ്ണയിക്കുന്ന പ്രവചനമതു തന്നെയാണ്; അതേസമയം, പതിനാലാം വാക്യം വിശുദ്ധമന്ദിരം ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രവചനത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. സാരെഫാത്തിലെ വിധവ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ അഗ്നിക്കായി രണ്ട് വടികൾ കൂട്ടിച്ചേർത്തതിനു ശേഷം, ഇരു പ്രവചനങ്ങളും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ടു.

പ്രവചനസമയത്തെ സംബന്ധിച്ച ദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറെ ഗ്രഹിപ്പിച്ചതായ അത്യാദ്യസത്യത്തെയേ അഡ്വെന്റിസം നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ അന്ധരാക്കി. 1856-ൽ, ഹിറാം എഡ്‌സന്റെ എട്ട് ലേഖനങ്ങളോടുകൂടെ, പാൽമോനി ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ വെളിച്ചം വർധിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു; എന്നാൽ ഫലമുണ്ടായില്ല. അവർ ലാവോദിക്യാവിനോടുള്ള സന്ദേശം നിരസിക്കുകയും, ലാവോദിക്യാവിന്റെ അഞ്ചു ദുഷ്ട പ്രകടനങ്ങളെ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തു; അങ്ങനെ തങ്ങളെത്തന്നെ അഞ്ചു ഭോഷകക്കാരിയായ കന്യകമാരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

യേശയ്യാ ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങൾ, അതിന്റെ ആരംഭത്തിൽ 742BC, 723BC, 677BC എന്നിവയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതു പോലെ, സമാപനചരിത്രത്തിൽ 1798, 1844, 1863 എന്നിവയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ആ സമാപനചരിത്രം യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടു കോലുകളുടെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; സാരെഫത്തിലെ വിധവ (പുതിയ നിയമത്തിന്റെ ഗ്രീക്ക് പാഠത്തിൽ അവൾ അങ്ങനെ വിളിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ) എന്നതു, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രകാലത്ത് ആത്മീയ യിസ്രായേലോടു ആത്മീയ യെഹൂദയിൽ (മഹിമയുള്ള ദേശത്തിൽ) ദൈവം ഒരു നിയമബന്ധം സ്ഥാപിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്. ആ ചരിത്രം അറുപത്തഞ്ച് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിന്റെ അന്ത്യമായിരിക്കെ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, രണ്ടു കോലുകൾ തമ്മിൽ ചേരുന്നത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാം രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും റിപ്പബ്ലിക്കാനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിന്റെയും ഒരു സമാന്തര ചരിത്രം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

പ്രവചനപരമായി, ഒരു ശക്തി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കൊമ്പ്, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ജാതി, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാജ്യം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു രാജാവോ ഒരു തലയോ—ഇവ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സാഹചര്യത്തെ ആശ്രയിച്ച്—പരസ്പരം മാറ്റി ഉപയോഗിക്കാവുന്ന പ്രതീകങ്ങളാണ്. ഈ പ്രതീകങ്ങളൊക്കെയും യെഹെസ്കേൽ രണ്ട് ജാതികളായി തിരിച്ചറിയുന്ന രണ്ട് വടികളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് ഒരു ജാതിയിലേക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കൊമ്പിലേക്കോ, ഒരുമിച്ചുകൂട്ടപ്പെട്ടു. അതേ ചരിത്രത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനോടുകൂടെ ചേർന്ന് ഒരു ജാതിയെ രൂപപ്പെടുത്തും. ആ ജാതി വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രമൃഗത്തിന് ഒരു പ്രതിമയായിരിക്കും. താർക്കികമായി, ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ ശാപത്തിന്റെ സാക്ഷ്യം (അക്ഷരാർഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ ഇരു ഭവനങ്ങൾക്കുമേൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടത്) കാണാൻ നാം വിസമ്മതിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആ രണ്ട് അക്ഷരാർഥ ഭവനങ്ങൾ 1844-ൽ എങ്ങനെ ആത്മീയ യിസ്രായേൽ എന്ന ജാതിയായിത്തീർന്നുവെന്ന് നമുക്ക് ഉറപ്പായും കാണാൻ കഴിയുകയില്ല. ആ ചരിത്രം നമുക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിലെ ആ ചരിത്രം അന്ത്യത്തിലെ ചരിത്രത്തെ എങ്ങനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന്—റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ്, ആരംഭത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരുമിച്ചുകൂട്ടലിന്റെ പ്രക്രിയയും സംയോജനവും ആവർത്തിക്കുമ്പോൾ—അതിനേക്കുറിച്ച് നാം പൂർണ്ണമായും “അറിവില്ലാത്തവർ” ആയിരിക്കും.

ഈ സത്യങ്ങളെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടർന്നും പരിഗണിക്കും.