യഹോവയുടെ കയ്യാൽ നയിക്കപ്പെട്ടത്

ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകൾ 95ൽ 4

എന്നെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂർ ദൈർഘ്യമുള്ള ഒരു അവതരണത്തിൽ എട്ട് പേജുകളുള്ള കുറിപ്പുകൾ മുഴുവൻ അവതരിപ്പിച്ചു കടന്നുപോകുന്നത് വളരെ പ്രയാസകരമാണ്. നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ, നമുക്കിവിടെ 20 പേജുകൾ ഉണ്ട്; അതിനാൽ, ഞാൻ ഈ കുറിപ്പുകൾ മുഴുവൻ വായിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നില്ലെന്നു നിങ്ങളെ അറിയിക്കുകയാണ്. ഈ കുറിപ്പുകൾ ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന LiveStream വഴി കാണുന്നവർക്കായി, ഇവിടെയുള്ള ചില ഭാഗങ്ങൾ ഞാൻ വായിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ഒടുവിൽ ഇത് DVDയിൽ കാണുന്നവർക്കും, ഈ ലേഖനങ്ങൾ ഇതിനകം അവരുടെ കൈവശമില്ലെങ്കിൽ, അവർക്കുവേണ്ടി ഇത് രേഖയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നും അതു ചെയ്യുന്നു. നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളെയാണ്; ഈ ഘട്ടത്തിൽ നാം ചെയ്യുന്നതൊക്കെയും ഈ 1843 Chart-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യങ്ങളോടു എലൻ വൈറ്റ് ഏകാഭിപ്രായത്തിലായിരുന്നു എന്നു തെളിയിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നതുമാത്രമാണ്.

ഇന്നലെ നാം സമാപിപ്പിച്ച ആദ്യ മൂന്ന് അവതരണങ്ങൾ, 2520 കാലപ്രവചനത്തെ എലൻ വൈറ്റ് Early Writings, പേജ് 236-ൽ സാധുവായതെന്ന നിലയിൽ വ്യക്തമായും പ്രത്യേകിച്ചും അനുമോദിക്കുന്നതായി കാണിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

1844 മാർച്ചിലെ ആദ്യ നിരാശയെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, നിരാശയ്ക്കുശേഷം മില്ലറൈറ്റുകൾ ബൈബിൾ പഠനം തുടർന്നു, 2520, 2300, 1335 എന്നിവയ്ക്കായി 1843നെ പ്രവചിക്കാൻ അവരെ നയിച്ച അതേ തെളിവുകളാണ് പിന്നീട് 1844-ൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്, ഈ പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിച്ചു എന്ന് തെളിയിക്കുന്നതിനായി, എന്ന് അവൾ പറയുന്നു. കൂടാതെ, അവൾ പരാമർശിച്ചിരിക്കാവുന്ന ഏക പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങൾ ഇവ രണ്ടേയുള്ളു [1843 ചാർട്ടിലെ 2520യും 2300യും സൂചിപ്പിക്കുന്നത്], 1335 അല്ല, എന്നതും നാം ചർച്ച ചെയ്തു. 1335 ക്രിസ്തുവർഷകാലഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിച്ചു; അത് 1843-ൽ അവസാനിച്ചു. അതുകൊണ്ട്, 2520-നെയും 2300-വർഷ പ്രവചനത്തെയും കുറിച്ചുള്ള ഈ ബോധ്യത്തിന്മേൽ അവൾ തന്റെ അംഗീകാരം വെച്ചിരിക്കുകയാണ്.

അതിനുശേഷം അവൾ തുടർന്നു പറഞ്ഞത്, ആ കാലഘട്ടത്തിൽ മൂന്നു കാലപ്രവചനങ്ങളും 1844-ൽ അവസാനിച്ചതാണെന്ന് അവർ തെളിയിച്ചുതുടങ്ങിയപ്പോൾ, മില്ലറൈറ്റുകളെ സഭയിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കിച്ചെന്ന പീഡനത്തിന് അതാണ് കാരണമായതെന്ന് ആയിരുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ ഇവിടെ, 2520 1844-ൽ അവസാനിച്ചതിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കുന്ന വിവരങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് യാദൃശ്ചികമല്ല.

അപ്പോൾ, ഇപ്പോൾ നാം മറ്റൊരു വിഷയത്തിലേക്കാണ് നീങ്ങുന്നത്; ഇതാ ഇവിടെയുള്ളത് [1843 ചാർട്ടിലെ AD508-നെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു]. നിങ്ങൾ ഈ ചാർട്ടുകൾ പരിശോധിച്ചിട്ടില്ലെങ്കിൽ, ഈ 1843 ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: "I saw that the Lord directed in this Chart," എന്നും, ഈ 1850 ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് ദൈവം ഈ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അവൾ പറയുന്നു. ആകയാൽ, ഈ രണ്ട് ചാർട്ടുകളുടെയും നിർമ്മിതിയിൽ ദൈവം പങ്കാളിയായിരുന്നുവെന്നും, അവ എങ്ങനെ ഘടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നത് മാനുഷികമായി ഉദ്ദേശപൂർവ്വമായിരുന്നുവെന്നും അവൾ നമ്മോടു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ അതു ഉദ്ദേശപൂർവ്വം തന്നെയാണ് ചെയ്തതു, എങ്കിലും അത് ദൈവത്തിന്റെ രൂപകല്പനപ്രകാരമായിരുന്നു.

ഇവിടെ, ക്രി.മു. 677 മുതൽ അവർ വിശ്വസിച്ചതുപോലെ ക്രി.വ. 1843 വരെ, ഇതാണ് 2520-നെ നിർവചിക്കുന്ന ഈ നിര [1843 ചാർട്ടിൽ ഇടതുവശത്തുനിന്ന് രണ്ടാമത്തെ നിരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു]; അത് ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചു, അവർ വിചാരിച്ചതുപോലെ ക്രി.വ. 1843-ൽ അവസാനിച്ചു.

അവർ ഈ ദൃശ്യാവിഷ്‌കാരത്തെ 1850 ലെ ചാർട്ടിൽ, ഇവിടെ നിന്ന് [ഇടത്തുനിന്നുള്ള മൂന്നാമത്തെ നിരയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു] ക്രി.മു. 677 മുതൽ ഇവിടെ വരെ, ക്രി.ശ. 1844 വരെ, നിലനിർത്തി. ഇതാണ് ഇരു ചാർട്ടുകളിലും നിലനിൽക്കുന്ന 2520-ന്റെ നിര.

ഈ നിരകളുടെ നടുവിൽ തന്നെയാണ് ക്രൂശ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്, ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും.

അതിനും ക്രൂശിന്റെ താഴെ തന്നെയാണ് ദൈനംദിനത്തിനുള്ള സൂചനയും ഉള്ളത്. ദൈനംദിനത്തിന്റെ പ്രതീകം, അതായത് പൗരാണികമതം—പൗരാണികമതത്തിന്റെ വേരായതു—സ്വയം ഉയർത്തിപ്പിടിക്കലാണ്; ഇതിലാണ് ഈ രണ്ടു ചാർട്ടുകളിലുമുള്ള മനുഷ്യന്റെ കൈയല്ല, മറിച്ച് കർത്താവിന്റെ കൈ അതിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നത്.

നിനക്കും എനിക്കും, അല്ലെങ്കിൽ ഏവർക്കും, നമ്മുടെ ആത്മോന്നതി ഞങ്ങളിൽ നിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതിന്ന്, ഈ രണ്ടുചാർട്ടുകളിലും പ്രതിഫലിക്കുന്നതുപോലെ നാം ക്രൂശിന്റെ പാദത്തിൽ എത്തിച്ചേരേണ്ടതാണ്. ആ പാഠം ഇവിടെ ദൃശ്യമായി പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.

തീർച്ചയായും, 2520-ന്റെ നടുവിൽ ക്രൂശുള്ള സ്തംഭങ്ങളെക്കുറിച്ച് നാം സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ദാനീയേൽ 9-ന്റെ നിവൃത്തിയായി, അനേകരോടു ഒരു ആഴ്ചത്തേക്ക് നിയമം സ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ ക്രിസ്തു വന്നപ്പോൾ, ആ ഒരു ആഴ്ച 2520 ദിവസങ്ങൾക്ക് തുല്യമാകുന്നു എന്നും, ആ ആഴ്ചയുടെ മധ്യേ അവൻ ക്രൂശിക്കപ്പെട്ടു എന്നും നാം അറിയുന്നു. അതിനാൽ, ഈ ഓരോ ചാർട്ടുകളിലുമുള്ള ഈ സ്തംഭങ്ങളുടെ നടുവിൽ നാം ക്രൂശിനെ കാണുന്നു; ഇവ ക്രിസ്തു അനേകരോടു നിയമം സ്ഥിരപ്പെടുത്തിയിരുന്ന 2520 ദിവസങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ നാം “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയവും അതിനെക്കുറിച്ചുള്ള എലൻ വൈറ്റിന്റെ അനുമോദനവും പരിഗണിക്കാൻ പോകുന്നു.

ഞങ്ങൾ കാണിച്ചുതരാൻ പോകുന്ന ചില കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്ന് *Early Writings*, പേജ് 74-ലെ ഒരു ഭാഗമാണ്. ഇതിനെക്കുറിച്ച് നാം മുമ്പും പരിഗണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഈ അവതരണത്തിൽ നാം പരിഗണിക്കാൻ പോകുന്ന പല കാര്യങ്ങളും മുമ്പ് നാം പരിഗണിച്ചവ തന്നെയാണ്; എങ്കിലും, *Early Writings*-ലുള്ള ഈ ഭാഗം ഒരു വികാസപ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോയതാണ് എന്നു നമ്മിൽ പലർക്കും മനസ്സിലാവുന്നില്ല. *Early Writings* എന്ന പുസ്തകത്തിൽ അത് ഇപ്പോൾ നിലനിൽക്കുന്ന രൂപത്തിൽ, സത്യം തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ മനുഷ്യർ അതിലുള്ള വാചകങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കും. എന്നാൽ, നിങ്ങൾ മൂല സ്രോതസ് രേഖകളിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോകുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ സത്യത്തെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനുള്ള തർക്കാധാരം നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, ഇതിനെക്കുറിച്ച് വളരെ കാര്യങ്ങൾ പറയാനുണ്ട്. നാം ഇവിടെ “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചാണ് പരിഗണിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, ഞാൻ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുകയാണ്. എന്നാൽ, Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ, ആദ്യത്തെ രണ്ടു ചിന്തകൾക്ക് നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു—സെപ്റ്റംബർ 23.

ശരി. സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, നിങ്ങൾക്ക് അതുമായി പരിചയം ഇല്ലെങ്കിൽ, അവിടെ 1850 എന്ന് ചേർക്കാം; സെപ്റ്റംബർ 23, 1850. ഇത് “ഡെയിലി”യെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നു.

ആദ്യ പരിച്ഛേദത്തിന്റെ അവസാനം, കഴിഞ്ഞ കുറെ ദിവസങ്ങളായി നാം ഇവിടെ ഇതിനകം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു പ്രസ്താവനയുണ്ട്: “1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും; അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും; ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു തെറ്റിനെ അവന്റെ കൈ മൂടിയും മറച്ചുവെച്ചും നിന്നതിനാൽ, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെട്ടതുവരെ ആരും അതു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.”

രണ്ടാമത്തെ അനുച്ഛേദം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “അപ്പോൾ ഞാൻ ‘ദൈനംദിനം’ എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കണ്ടു (ദാനിയേൽ 8:12) . . . .” ഇപ്പോൾ, ഞാൻ നിങ്ങളോട് ഇതു നിങ്ങളുടെ സ്മരണയിൽ സൂക്ഷിക്കണമെന്ന് മാത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നു—ഇത് നാം സംശയമില്ലാതെ പിന്നീടു കൈകാര്യം ചെയ്യും, കർത്താവിന് ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ—1843-ലെ ചാർട്ടിൽ, ഇവിടെ തന്നേ, ദൈനംദിനം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, “ദൈനംദിനം എടുത്തുകളയൽ” എന്നു പറയുന്നു; “ദാനിയേൽ 12:11, 12” എന്നും പറയുന്നു. 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ, ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ച് പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, “പൗരാണിക ആധിപത്യം അല്ലെങ്കിൽ ദൈനംദിനം എടുത്തുകളയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ദാനിയേൽ 11:31” എന്നു പറയുന്നു. അതിനാൽ, ഈ രണ്ടു ചാർട്ടുകളിലും അവർ ദാനിയേൽ 11:31-ലും ദാനിയേൽ 12:11-ലും നിന്ന് തിരിച്ചറിയിച്ചുകാണിക്കുന്ന പ്രാധാന്യം ദൈനംദിനം എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നതാണ്. ശരിയോ?

എന്നാൽ, ദാനിയേൽ 8-ൽ, 11-ാം വചനത്തിൽ, നിത്യയാഗം എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നു എന്ന് പറയുന്നിടത്ത്, അത് വേറൊരു ഹീബ്രു പദമാണ്. അത് "റൂം" ആണ്; അതിന്റെ അർത്ഥം "ഉയർത്തുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുക" എന്നതാണ്.

അതുകൊണ്ട്, വില്യം മില്ലർ ക്രൂഡന്റെ കോൺകോർഡൻസ് ഉപയോഗിച്ചു; ക്രൂഡന്റെ കോൺകോർഡൻസ് എബ്രായത്തെയോ ഗ്രീക്കിനെയോ കുറിച്ച് നിങ്ങൾക്ക് യാതൊരു അന്തർദൃഷ്ടിയും നൽകുന്നില്ല. ആകയാൽ കർത്താവ് മില്ലെറൈറ്റുകളെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; കാരണം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “ദൈനംദിനം” എന്നത് പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്ന് ഇടങ്ങളിൽ—ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം 8, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം 11, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം 12—അദ്ധ്യായങ്ങൾ 11, 12 എന്നിവയിൽ “നീക്കിക്കളയുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദത്തിന് “നീക്കിക്കളയുക” എന്നതുതന്നെയാണ് അർത്ഥം. ഈ ചാർട്ടുകളിൽ അവർ ഊന്നിപ്പറയുന്നതും അതുതന്നെയാണ്: പേഗനിസം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ 1290-ഉം 1335-ഉം സംബന്ധിച്ച പ്രവചനങ്ങൾ ആരംഭിക്കും എന്നത്.

എന്നാൽ, ദാനിയേൽ 8-ൽ “ദൈനംദിനം” എടുത്തുകളയപ്പെടുമ്പോൾ, അത് നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചല്ല പറയുന്നത്; പകരം, പൗരാണികമതത്തിന്റെ മതം ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുകയും മഹത്വപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. അതിനാൽ, മില്ലറൈറ്റുകൾ അത് ശരിയായി മനസ്സിലാക്കി. അവർ ദാനിയേലിലെ “ദൈനംദിനം” എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു അധ്യായങ്ങളെ ഉദ്ധരിച്ചു.

എന്നാൽ ഇവിടെ *Early Writings*-ലും, ആദ്യത്തെ മൂല സ്രോതസ്സ് രേഖകളിലൂടെ പിന്നോട്ടു പോകുമ്പോഴും, ഈ അധ്യായത്തിൽ ദാനിയേൽ 8:12 എന്ന ഈ പരാമർശം ആദിയിൽ അവിടെ ഇല്ലായിരുന്നുവെന്ന് നിങ്ങൾ കാണും. 1882-ൽ അവർ *Early Writings* അച്ചടിച്ചപ്പോൾ അത് അവിടെ ഉൾപ്പെടുത്താൻ എലൻ വൈറ്റ് അവരോടു പറഞ്ഞതാണോ, അല്ലെങ്കിൽ എഡിറ്റർമാരിൽ ഒരാൾ അത് ചേർത്തതാണോ എന്നെനിക്ക് അറിയില്ല. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭീഷണിയിലാകുന്നില്ല, കാരണം ഇവിടെ അത് എടുത്തുകളയപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതല്ല.

രണ്ടാം അനുച്ഛേദത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: "അപ്പോൾ ഞാൻ —ദൈനംദിനം' (ദാനിയേൽ 8:12) എന്നതിനെക്കുറിച്ചു കണ്ടതു, —യാഗം' എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർത്തതാകുന്നു; അത് പാഠഭാഗത്തിന്റേതല്ല; ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടമണി പ്രഖ്യാപിച്ചവർക്കു കർത്താവു അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടി നൽകിയിരിക്കുന്നു."

ഇപ്പോൾ, ചില വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് ജർമ്മനിയിൽ, ജർമ്മനിയിലെ പ്രമുഖ പാസ്റ്റർമാരും ജർമ്മനിയിലെ ചില സെമിനാരി അധ്യാപകരും കൂടിയിരുന്ന ഒരു യോഗം ഞങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നു; അവിടെ ഞാൻ അവതരിപ്പിച്ചു, അവർ ഈ സന്ദേശത്തിനെതിരെ തങ്ങളുടെ കല്ലുകൾ എറിഞ്ഞു.

അവിടെ ഇറ്റലിയിൽ നിന്നൊരു പാസ്റ്റർ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ ഈ വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മൂർഖമായ വാദങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ അവതരിപ്പിച്ചു. അവൻ പറഞ്ഞത് ഇതായിരുന്നു—ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ച് ഇത്തരത്തിലുള്ള പല മൂർഖവാദങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഈ മൂർഖവാദം പലപ്പോഴും ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത് നിങ്ങൾ കാണും; അതിനാൽ അത് ഇവിടെ രേഖയിൽ ഉൾപ്പെടുത്താം. അതിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “പിന്നെ ‘ദൈനംദിനം’ (ദാനിയേൽ 8:12) സംബന്ധിച്ചു ഞാൻ കണ്ടത്, ‘യാഗം’ എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതും, പാഠഭാഗത്തിൽ പെട്ടതല്ലാത്തതുമാണ്; ന്യായവിധിയുടെ ഘട്ടത്തിന്റെ ഘോഷണം നൽകിയവർക്ക് കർത്താവ് അതിന്റെ ശരിയായ ദർശനം നൽകി.” ഇതാ ആ മൂർഖവാദം: അവർ പറയുന്നത്, എലൻ വൈറ്റ് ഇവിടെ ദൈനംദിനത്തെ അംഗീകരിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച്, ‘യാഗം’ എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതും പാഠഭാഗത്തിൽ പെട്ടതല്ലാത്തതുമാണെന്ന പയനിയർമാരുടെ ബോധ്യത്തെയാണ് അവർ അംഗീകരിക്കുന്നത്. ശരിയോ? അങ്ങനെ, ഈ ഇറ്റാലിയൻ പാസ്റ്റർ ഈ വാദം ഉന്നയിക്കുകയാണ്.

അപ്പോൾ ഞാൻ പറഞ്ഞു, “ശരി, അടുത്ത വാക്യം എനിക്കു വിശദീകരിക്കൂ, പാസ്റ്റർ.”

അടുത്ത വാക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, —daily’ എന്നതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഐക്യത്തിലായിരുന്നു; . . . .” ഇത് മനുഷ്യജ്ഞാനത്താൽ sacrifice എന്ന പദം ചേർക്കപ്പെട്ടതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തെക്കുറിച്ചല്ല. ഇവിടെ എലൻ വൈറ്റ് പറയുന്നത്—ഇത് കഠിനമായൊരു കാര്യമാണ്; ഇന്നത്തെ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും കാണാൻ വിസമ്മതിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഇവർക്കു ഇത് വളരെ കഠിനമായ കാര്യമാകുന്നു. ഈ പരിച്ഛേദത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, പ്രവചനാത്മക ആത്മാവിലുള്ള മറ്റേതെങ്കിലും ഒരു പരിച്ഛേദത്തേക്കാൾ അധികം ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞർ ഈ ഒരു പരിച്ഛേദം കാരണം അവരുടെ രക്ഷ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകാമെന്ന് തോന്നുന്നു. ഞാൻ അതിശയോക്തിയായി പറയുന്നതല്ല; അത് ഒരുപക്ഷേ കൃത്യമാണെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആദ്യഭാഗത്തിൽ, “Daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദർശനം അഡ്വെന്റിസത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ആ വിഷയത്തിന്റെ ഇരുവശങ്ങളിലും അതിനെക്കുറിച്ച് പോരാടിയിരുന്ന എല്ലാവർക്കും അവർ ഈ അനുച്ഛേദത്തെക്കുറിച്ചാണ് പോരാടുന്നതെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു. “Daily” പേഗനിസമാണെന്ന പയനിയർ ദർശനത്തെ പ്രതിരോധിക്കാനായി സ്റ്റീഫൻ ഹാസ്കൽ മുന്നോട്ടുവന്നപ്പോൾ, അദ്ദേഹം എന്ത് ചെയ്തു? അദ്ദേഹം ഈ 1843 ചാർട്ട് വീണ്ടും അച്ചടിച്ചു, ഈ അനുച്ഛേദം അതിന്റെ താഴെ ചേർത്തു. ആകയാൽ ഈ അനുച്ഛേദമാണ് വിവാദത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു; അനേകം, അനേകം പുരുഷന്മാർ ഇവിടെ തന്നെയാണ് സ്വന്തം വാളുകളിൽ വീണ് മരിച്ചത്.

അതുകൊണ്ട്, ഞാൻ നിങ്ങൾ ഇവിടെ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതിന്റെ കുറഞ്ഞപക്ഷമെങ്കിലും ഇതാണ്: അടുത്തകാലത്ത് വൈറ്റ് ഹോഴ്‌സ് മിനിസ്ട്രീസ്‌യിലെ സ്റ്റീവ് വോൾബർഗ് പോലെയുള്ളവർ ഈ സന്ദേശത്തെ എതിർത്തുവരുന്നു. അവന്റെ വാദങ്ങളിൽ ഒന്നിങ്ങനെയാണ്: “എലൻ വൈറ്റിന് ‘ദ ഡെയ്ലി’യെക്കുറിച്ച് ഒരിക്കലും ഒരു നിലപാടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അതുകൊണ്ട് എനിക്കും ഒരു നിലപാട് എടുക്കേണ്ടതില്ല,” എന്നത്—അത്യന്തം മൂഢമായ ഒരു നിലപാട് തന്നെയായിരുന്നു അത്. എന്നാൽ, എലൻ വൈറ്റിന് അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു നിലപാടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്ന സാധ്യത നാം അവന് സമ്മതിച്ചാലും, ഈ ഉദ്ധരണിയിൽ അവൾ എന്താണ് പറയുന്നത്? മുൻഗാമികൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കൈവശം വെച്ചിരുന്നു എന്ന് അവൾ പറയുന്നു. അത് എന്താണെന്ന് അവൾക്കുതന്നെ അറിയില്ലായിരുന്നു എന്നു കരുതിയാലും, ഇവിടെ അവൾ ഒരു ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ടെന്ന് പറയുകയാണ്; അതായത്, തെറ്റായ ഒരു ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ട്—അല്ലെങ്കിൽ ഒരുപക്ഷേ, തെറ്റായ പല ദൃഷ്ടികോണങ്ങളും ഉണ്ട്.

വാൻസ് ഫെറൽ പോലെയുള്ള ആളുകൾ നിങ്ങള്ക്കുണ്ട്. വാൻസ് ഫെറൽ; വാൻസ് ഫെറലിന്റെ പ്രവചനാത്മക വ്യാഖ്യാനങ്ങളിൽ ആളുകൾ വിശ്വാസം വെക്കുന്നു; അതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് എനിക്ക് അറിയില്ല. വാൻസ് ഫെറൽ മാത്രമല്ല, എങ്കിലും “ദൈനംദിനം” പൗരാണികവിശ്വാസത്തെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയെയും ഒരുപോലെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പറയുന്ന ആളുകളിൽ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. ശരിയോ? ഈ ചിഹ്നം സാത്താനെയും ക്രിസ്തുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നാണ് അദ്ദേഹം പറയുന്നത്.

ആ തരത്തിലുള്ള തർക്കശൈലിയാൽ ഏത് തരത്തിലുള്ള വിവേചനശക്തിയാണ് പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്?

ശരി, സഹോദരി വൈറ്റ്, ഇവിടെ “Daily” എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായാലും, അതിനെക്കുറിച്ച് ഒരു ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ടെന്ന് അവർ പറയുന്നു. അതിനാൽ, ആ അടിസ്ഥാനപ്രതിപാദനത്തോട് എങ്കിലും ഇവിടെ നമുക്ക് യോജിക്കാമല്ലോ, അല്ലേ?

ഇതാണ് ഞാൻ ആ ഇറ്റാലിയൻ പാസ്റ്ററോടു പറഞ്ഞത്. ഞാൻ പറഞ്ഞു: “ശരി. 1844-ന് ശേഷം ‘യാഗം’ എന്ന പദത്തെക്കുറിച്ച് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മറ്റ് അഭിപ്രായങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നതിന് ഏതെങ്കിലും ചരിത്രപരമായ അവലംബങ്ങൾ നിങ്ങൾ എനിക്ക് തരാമോ?”

അപ്പോഴേക്കും അദ്ദേഹം അതിൽ നിന്ന് ഒരു പരിധിവരെ പിന്മാറി.

1844 മുതൽ “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു ദൃഷ്ടികൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; അവ എന്താണ് ഉത്പാദിപ്പിച്ചതു? അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും.

“ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും” എന്നത് അടിവരയിടുക; കാരണം സഹോദരി വൈറ്റ് ഡെയിലിയെക്കുറിച്ച് തുടർന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, അവർ ഇരുളിനെയും ആശയക്കുഴപ്പത്തെയും കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നു; അവയിൽ ചിലത് ഇന്ന് രാവിലെ ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ കാണിച്ചുതരാം.

1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നിട്ടില്ല; ഇനി ഒരിക്കലും അതു പരീക്ഷണമായിരിക്കയും ഇല്ല.

അങ്ങനെ, ഇവിടെ കാണുന്ന “ഡെയിലി”യുമായി ബന്ധപ്പെട്ട്, ഇതാണ് വാദം. ഇന്നത്തെ വാദം ഇതാണ്; എലൻ വൈറ്റിന്റെ മകൻ അവതരിപ്പിച്ച വാദം ഇതാണ്. മറ്റുള്ളവരും അത് അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നു, എന്നാൽ അതിനെ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രരേഖയിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയതു അവനാണ്. അതായത്, നിങ്ങൾ ഈ ഭാഗം വായിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് സമയനിർണ്ണയത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലമാണെന്നതാണ്.

—“ദൈനംദിനത്തെ” സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം—“മറ്റു കാഴ്‌ചപ്പാടുകൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു,”—അതിന്റെ ഫലമായി അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും പിന്തുടർന്നിരിക്കുന്നു. 1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരീക്ഷണമായിട്ടില്ല; പിന്നെയും ഒരിക്കലും അത് ഒരു പരീക്ഷണമായിരിക്കുകയില്ല.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പോകേണ്ടതും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന കർത്താവിന്റെ മക്കൾക്കു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണെന്ന് കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അത് സമയത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടരുത്.

വില്ലി വൈറ്റ് സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നതിന്റെ സന്ദർഭം നാം കാണേണ്ടതുണ്ടെന്ന് പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നുവോ?

നിത്യശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാടുകൾ ഉളവാക്കിയ ആശയക്കുഴപ്പത്തെക്കുറിച്ചാണ് അത് പറയുന്നത്; സമയം ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നിട്ടില്ല; തുടർന്ന് കാലനിർണ്ണയത്തെക്കുറിച്ചൊരു പരിച്ഛേദവും അവിടെയുണ്ട്.

ശരി, നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കേണ്ടത് ഇതാണ്: കാലനിർണ്ണയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഖണ്ഡിക ആദിമ സ്രോതസ്സുദ്ദേശ്യരേഖയിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; കൂടാതെ, കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസ്താവന ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നില്ലെന്ന ആ വാക്യം മാറ്റിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അത് എലൻ വൈറ്റിന്റെ മൂലചിന്തയെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ ദൈനംദിനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കാലനിർണ്ണയത്തെക്കുറിച്ചൊന്നും ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്നില്ല. ഇന്ന് രാവിലെ നാം പരിശോധിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതുതന്നെയാണ്.

അതിനാൽ, ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഈ എല്ലാ പേജുകളും നാം വായിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. ഞാൻ പറയുന്നതിനെ നിങ്ങൾ പരിശോധിക്കാനാകേണ്ടതിന്നു അവ നിങ്ങളുടെ കൈവശമുണ്ടെന്ന് മാത്രം ഞാൻ ഉറപ്പാക്കുകയാണ്; കാരണം, ഒരു മനുഷ്യനായ എന്നിൽ നിന്ന് നിങ്ങളെ തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്ന സാധ്യതയുണ്ട്.

ആർതർ വൈറ്റ്—“സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നതിന്റെ സന്ദർഭം”

പഴയ ദൃഷ്ടികോണത്തിന്റെ അനുകൂലികൾ ഈ പ്രസ്താവനയുടെ വാചകരൂപം [Early Writings, 74–75.] മില്ലർ കൈക്കൊണ്ടതും പിന്നീട് ഉറീയാ സ്മിത്ത് ആവർത്തിച്ചതുമായ “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച ദൃഷ്ടികോണത്തിന് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അംഗീകാരം നൽകുന്നതായി നിലനിറുത്തി.

വില്ലി വൈറ്റിന്റെ മകനായ ആർതർ വൈറ്റ്, എലൻ വൈറ്റിന്റെ ചരിത്രത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ആറു വാല്യങ്ങളുള്ള സമാഹാരത്തിൽ, തന്റെ പിതാവ് ‘ദൈനംദിനം’ എന്ന വിഷയത്തിലെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം നിരസിച്ച നിലപാടിനെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, EGW, വാള്യം 6, പേജ് 252-ൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു,

“പഴയ ദൃഷ്ടിക്കോണത്തിന്റെ അനുകൂലകർ”—അതായത്, ‘ദൈനംദിനം’ പൗരാണികമതത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന നിലപാട്—“ഈ പ്രസ്താവനയുടെ വാചകരൂപം [Early Writings, 74–75.] മില്ലർ കൈവശംവെച്ച ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദൃഷ്ടിക്കോണത്തിനും പിന്നീട് യൂറയ്യാ സ്മിത്ത് ആവർത്തിച്ച അതേ നിലപാടിനും സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അംഗീകാരം നൽകിയതായി നിലനിർത്തി.”—

ആർത്തർ വൈറ്റ് യഥാർത്ഥവും കൃത്യവുമായ ഒരു ചരിത്രകാരനായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ അവിടെ എന്ത് പറഞ്ഞേനെയെന്ന് നിങ്ങള്‍ക്കറിയാമോ? അവൻ അവിടെ ഒരു വാക്ക് മാത്രം ചേർത്തേനേ; എന്നാൽ ആർത്തർ വൈറ്റ് ഇവിടെ കാര്യത്തിന്റെ സാരം നഷ്ടപ്പെടുത്തി. അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞേനേ: “പഴയ ദർശനത്തിന്റെ അഭിഭാഷകർ ഈ പ്രസ്താവനയുടെ വാചകക്രമം, —ഈ പ്രസ്താവനയുടെ വാചകക്രമം [Early Writings, 74-75.]— മില്ലർ സ്വീകരിച്ചും പിന്നീട് യൂറിയാ സ്മിത്ത് ആവർത്തിച്ചും വന്ന ‘ദൈനംദിനം’ സംബന്ധിച്ച ദർശനത്തിന്മേൽ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അംഗീകാരം സ്ഥാപിക്കുന്നുവെന്ന് [ശരിയായി] നിലനിറുത്തി.”

എന്നാൽ അവൻ അത് അവിടെ ശരിയായി അവതരിപ്പിക്കുന്നില്ല. അവർ തെറ്റായ ഒരു നിലപാട് നിലനിർത്തിയിരിക്കാമെന്ന സാധ്യതയുണ്ടെന്നപോലെ, അവർ നിലനിർത്തുന്നതെന്താണോ അതു മാത്രമാണ് അവൻ പറയുന്നത്. എന്നാൽ അവർ അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല; അവരുടെ നിലപാട് ശരിയായതായിരുന്നു.

—“പുതിയ-ദൃഷ്ടിക്കോൺ അനുകൂലികൾ”—അവന്റെ പിതാവായ വില്ലി, എ. ജി. ഡാനിയൽസ്, ഡബ്ല്യു. ഡബ്ല്യു. പ്രസ്കോട്ട്, കൂടാതെ ഞാൻ ഇപ്പോൾ അതിലേക്ക് പോകുന്നില്ല—“ആ പ്രസ്താവന അതിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ എടുത്തിരിക്കണം എന്നു പുതിയ-ദൃഷ്ടിക്കോൺ അനുകൂലികൾ നിലനിറുത്തി—അത് സമയം-നിശ്ചയത്തിന്റെ സന്ദർഭമാണ്.”

ഞങ്ങൾ അവരുടെ വാദം Early Writings, പേജ് 74-ൽ തന്നെയാണ് നിങ്ങളോടു പറഞ്ഞത്.

—“പുതിയ-ദൃഷ്ടിക്കോണത്തെ അനുകൂലിച്ചവർ ഈ പ്രസ്താവന അതിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ തന്നെയായിരിക്കണം ഗ്രഹിക്കപ്പെടേണ്ടത് എന്ന് വാദിച്ചു—സമയനിർണ്ണയത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ. ‘ആ വിഷയത്തിൽ എനിക്ക് യാതൊരു വെളിച്ചവും ഇല്ല’ (Letter 226, 1908) എന്നും, ‘ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിഷയങ്ങളെ ഞാൻ വ്യക്തമായി നിർവചിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല’ (Letter 250, 1908) എന്നും എലൻ വൈറ്റ് ആവർത്തിച്ച് പ്രസ്താവിച്ചിരുന്നതും, ആ ചോദ്യം അവർക്കു ശക്തമായി മുന്നോട്ടുവെച്ചപ്പോൾ അവർക്ക് നിർണ്ണായകമായ ഒരു പ്രസ്താവന നടത്താൻ കഴിയാതിരുന്നതും, അവരുടെ നിഗമനത്തിന് പിന്തുണ നല്കുന്നതായി തോന്നിച്ചു. എലൻ വൈറ്റിലൂടെ നൽകിയ സന്ദേശങ്ങൾ ചരിത്രത്തിലെ വ്യക്തമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളോട് വിരോധിക്കുന്നതല്ല എന്നും അവർ ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ വിശ്വസിച്ചു.” Arthur White, EGW, volume 6, 252.

ആദ്യ പതിപ്പ്—റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, നവംബർ 1, 1850

‘എർലി റൈറ്റിംഗ്സ്’, പേജ് 74 — അത് എപ്പോഴാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്? 1882; ‘എർലി റൈറ്റിംഗ്സ്’ എന്ന പുസ്തകം 1882-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

എന്നാൽ നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന Early Writings എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഈ ഭാഗം ആദ്യം കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത് Review and Herald, November 1, 1850 എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിലാണ്; അതു നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിൽ ഉണ്ട്. അത് നിരവധി അനുച്ഛേദങ്ങളടങ്ങിയതാണ്; ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ, അവയെല്ലാം നാം വായിക്കാൻ പോകുന്നില്ല.

പേജ് 2-ൽ നാല് അനുച്ഛേദങ്ങളും, തുടർന്ന് പേജ് 3-ൽ നാല് അനുച്ഛേദങ്ങളും നാം കാണുന്നു:

അതിനുശേഷം, ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ഒരു ചട്ടക്കൂടിനുള്ളിൽ നൽകിയിരിക്കുന്ന അഞ്ചു കൂടി പാരഗ്രാഫുകളാൽ അത് സമാപിക്കുന്നു; കാരണം ലേഖനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ അഞ്ചു പാരഗ്രാഫുകളാണ് ഒടുവിൽ *Early Writings*-ൽ ഉൾപ്പെടുക. അതുകൊണ്ടാണ് ഈ അവസാന അഞ്ചു പാരഗ്രാഫുകൾ ചട്ടക്കൂടിനാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.

നിങ്ങൾ അവരെ കാണുന്നുണ്ടോ? ഞാൻ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ?

ശരി. ഈ അവസാനത്തെ അഞ്ചു പരിച്ഛേദങ്ങളിലേക്ക് നാം കടക്കുകയാണെങ്കിൽ, Early Writings, പേജ് 74-ൽ നിങ്ങൾ കാണുന്നതിനെക്കാൾ മൂലഗ്രന്ഥത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ ചില കാര്യങ്ങൾ നിങ്ങൾ കാണും.

ശ്രോതാക്കളിൽ നിന്നു: അതായത്, പെട്ടിക്കുള്ളിലുള്ള ഇവയാണ് മൂലപ്രതികളെന്ന് നിങ്ങൾ പറയുന്നുവോ?

ഈ ചട്ടക്കൂട്ടിനുള്ളിലുള്ള ഇവയാണ് ഈ മൂല ലേഖനത്തിലെ അവസാന അഞ്ചു ഖണ്ഡികകൾ; ഈ ചട്ടക്കൂട് അവയെ ചുറ്റിയാണ് ഉള്ളത്. ഈ അഞ്ചു ഖണ്ഡികകളാണ് ഒടുവിൽ *Early Writings*, പേജ് 74-ൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്.

എന്നാൽ, ഇത് എപ്പോൾ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടു, ഇത് എപ്പോൾ എഴുതപ്പെട്ടു? 1850 നവംബർ.

അതുകൊണ്ട്, ഈ അഞ്ചു അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ നിന്നു മാറ്റപ്പെടാനിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ ഞാൻ കട്ടിയക്ഷരത്തിൽ സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതിൽ ഒരു രൂപാന്തരം സംഭവിക്കാനിരിക്കektedir; കാരണം, അതീവ സമീപഭാവിയിൽ, 1851-ൽ, Ellen G. White-ന്റെ *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* എന്ന പുസ്തകം അച്ചടിക്കപ്പെടും, അവർ ഈ അനുച്ഛേദങ്ങളെ എടുത്ത് *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും. ഇവിടെ നിന്ന് [*Review and Herald*, November 1850-ലെ ലേഖനം] *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* വരെ, ഈ അഞ്ചു അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ സംഭവിച്ച ചില ചെറിയ എഡിറ്റോറിയൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. പിന്നെ, 1851-ലെ *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* മുതൽ 1882-ലെ *Early Writings* വരെ, ഇനിയും ചില എഡിറ്റോറിയൽ മാറ്റങ്ങൾ ഉണ്ടായി; ആ എഡിറ്റോറിയൽ മാറ്റങ്ങളാണ് *Early Writings*, page 74-നെ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നത്.

അതുകൊണ്ട്, മൂലകയ്യെഴുത്തുപ്രതിയിൽ സമാപനമായി വരുന്ന ഈ അഞ്ചു പാരഗ്രാഫുകളിൽ, ആദ്യ പാരഗ്രാഫിൽ, “സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു . . . ,” എന്നത് മാറ്റപ്പെടുന്നതാണ്.

അടുത്ത അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ: "അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു . . ."; "അപ്പോൾ ഞാൻ കണ്ടു . . ."; "കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു . . ."; എന്നും, "അപ്പോൾ എന്റെ ശ്രദ്ധ തിരിക്കപ്പെട്ടു . . ."; എന്നും ഉള്ളവയ്ക്ക് ചില ചെറിയ ക്രമീകരണങ്ങൾ വരുന്നു.

പതിമൂന്ന് അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട പത്ത് പ്രധാന സത്യങ്ങൾ

എന്നാൽ, മൂല ലേഖനത്തിലെ ഈ പതിമൂന്ന് അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ നിങ്ങൾ കാണേണ്ടത് ഇതാണ്: അവൾ പത്ത് പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ കാണിച്ചിരിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ ഇവയെ ഞാൻ കട്ടിയക്ഷരത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയതിന്റെ കാരണം എനിക്ക് ഓർമ്മവരുന്നു. അവ മാറ്റപ്പെടാനിരിക്കുകയാണ് എന്നതിനാലല്ല അത്. നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചാൽ മനസ്സിലാകുന്ന ഒരു കാര്യത്തെ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കായി ഊന്നിപ്പറയുകയാണ്: ഈ പതിമൂന്ന് അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ അവൾക്കിത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . , അവൾക്കിത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . , അവൾക്കിത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . , അവൾക്കിത് കാണിക്കപ്പെട്ടു. ഒരൊന്നു അവൾക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അതിനെക്കുറിച്ച് അവൾ നമ്മോടു പറഞ്ഞതിന് ശേഷം, അവൾക്കു നിർബന്ധമായും തനിക്ക് ഇപ്പോൾ കാണിക്കപ്പെട്ടതുമായ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കേണ്ടതില്ലാത്ത മറ്റൊരു കാര്യം കാണിക്കപ്പെടുന്നു: “എനിക്ക് ഇത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . ; എനിക്ക് ഇത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . ; എനിക്ക് ഇത് കാണിക്കപ്പെട്ടു . . . .”

നിങ്ങൾക്ക് അത് സ്വയം പരിശോധിക്കുകയും നേരിട്ട് വായിക്കുകയും ചെയ്യാം; എന്നാൽ ഈ പതിമൂന്ന് പരിച്ഛേദങ്ങളിൽ അവൾക്കു പത്ത് പ്രധാന സത്യങ്ങൾ വെളിപ്പെടുത്തിക്കാണിക്കപ്പെട്ടു.

അവൾക്ക് കാണിച്ചതു ഇതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചും, വഴിപാടുകളെക്കുറിച്ചും, രോഗികൾക്കായി ചെയ്യുന്ന പ്രാർത്ഥനയെക്കുറിച്ചും, കർത്തൃഭോജന ശുശ്രൂഷയെക്കുറിച്ചും, സഹസ്രാബ്ദത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഏഴ് അന്തിമ ബാധകളെക്കുറിച്ചും, പുതിയ വെളിച്ചത്തെക്കുറിച്ചും, 1844-ന് ശേഷമുള്ള സമാഹരണത്തെക്കുറിച്ചും, പ്രസാധനപ്രവർത്തനത്തെക്കുറിച്ചും, 1843 ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചും, “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും, പരിശോധനയായി “കാലം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചും, യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള തീർഥയാത്രകളെക്കുറിച്ചും അവൾക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു. നിങ്ങൾ അതിനെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വായിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഇത് ചിന്തയുടെ ഒരു ഒഴുക്ക് അല്ല. ഇത് വളരെ വ്യക്തമായി, “എനിക്ക് ഇത് കാണിക്കപ്പെട്ടു” എന്ന രീതിയിലാണ്; അവൾക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടതു തന്നെയാണ് അവൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നത്; കൂടാതെ, അവൾക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടത് നിർബന്ധമായും തമ്മിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതല്ല. അത് നിങ്ങൾ കണ്ടിരിക്കണം; കാരണം, അവർ ഈ അനുച്ഛേദങ്ങളെ തമ്മിൽ കൂട്ടിച്ചേർക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അവൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്ത ഒരു ആശയം അവൾ പറയുന്നതായി അവർ സൃഷ്ടിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു.

റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്, നവംബർ 1, 1850

ശരി. 1850 നവംബറിൽ നിന്നുള്ള നാം കൈകാര്യം ചെയ്യുന്ന ആ അഞ്ച് അനുച്ഛേദങ്ങളിൽ ആദ്യ അനുച്ഛേദം ശ്രദ്ധിക്കുക.

ആ ഖണ്ഡികയിലെ അവസാന വാക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ ഒരു പത്രത്തിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അത്രമേൽ അനിവാര്യമാണ്.” ശരി. ഈ ചിന്ത ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാനിരിക്കുകയാണ്.

നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അഞ്ചിൽ രണ്ടാമത്തെ പരിച്ഛേദത്തിൽ, “കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചു” എന്ന് പറയുന്നിടത്ത്, നിങ്ങൾ കാണുന്നതുപോലെ ഞാൻ അതിനെ അടിവരയിട്ടിരിക്കുന്നു.

—"1843-ലെ ചാർട്ട് തന്റെ കയ്യാൽ തന്നെയാണ് നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതെന്നും, അതിലെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റപ്പെടരുതെന്നും, അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയുണ്ടായിരുന്നെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിന്മേൽ തന്റെ കൈ നിലകൊണ്ടു അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതിനാൽ, തന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതിനെ കാണാനായില്ലെന്നും അവൻ കാണിച്ചുതന്നു."—

ഈ പേജിന്റെ മുകളിലുള്ള ഈ നാല് പരിച്ഛേദങ്ങളിൽ ഞാൻ ഏതെങ്കിലും ഭാഗം അടിവരയിട്ടിരിക്കുന്നത്, 1851-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്ന *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അത് പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യുമ്പോൾ അവയിൽ സമ്പാദകീയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്തപ്പെടുന്നതിനാലാണ്.

ശരി. “കർത്താവ് എന്നെ കാണിച്ചതു,” മാറ്റപ്പെടും; “അവന്റെ കയ്യാൽ” മാറ്റപ്പെടും; “അതിന്റെ യാതൊരു ഭാഗവും മാറ്റരുത്” മാറ്റപ്പെടും.

അപ്പോൾ അതിന് പിന്നാലെയുള്ള കട്ടിയക്ഷരങ്ങളിലുള്ള അനുച്ഛേദത്തിൽ [നാലാമത്തെ അനുച്ഛേദം] പേജിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു,

—“1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നില്ലെന്നും, സമയം ഇനി ഒരിക്കലും വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷയാകുകയില്ലെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു.”—

“കർത്താവു എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു,” എന്നത് മാറ്റപ്പെടാനിരിക്കുന്നു. അടുത്ത വർഷം A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവർ ആ ഒറ്റവാക്യപരിച്ഛേദം എടുത്ത് അതിനെ മുൻപുള്ള പരിച്ഛേദത്തോടു ചേർക്കും. അവർ അതിനെ ഒരു പരിച്ഛേദമാക്കി മാറ്റും.

എന്നാൽ, കൂടാതെ, ഏതെങ്കിലും ഒരു വാക്ക് അല്ലെങ്കിൽ വാക്കുകൾ ദൃഢഅക്ഷരത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മറ്റുചില തരത്തിലുള്ള മാറ്റങ്ങളും ഉണ്ടാകുന്നതായിരിക്കും; ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് എന്തെന്നതിന് ഒരു ഉദാഹരണം ഞാൻ തരാം.

മൂന്നാമത്തെ പരിച്ഛേദത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു,

—“പിന്നെ ഞാൻ —‘നിത്യ’വുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യത്തിൽ കണ്ടത് ഇതായിരുന്നു: —‘യാഗം’ എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർത്തതാകുന്നു; അത് പാഠഭാഗത്തിന്റേതല്ല; വിധിന്യായഘട്ടത്തിന്റെ ഘോഷം പ്രസംഗിച്ചവർക്ക് കർത്താവ് അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടി നൽകി. 1844-ന് മുമ്പ്, ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, മിക്കവരും —‘നിത്യ’ത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടിയിൽ ഏകീകൃതരായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ഫലമായി ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും പിന്തുടർന്നു.”—

അതിനുശേഷം, പേജിലെ അടുത്ത ബോൾഡ്-അക്ഷരങ്ങളിലുള്ള പരിച്ഛേദത്തിൽ [നാലാമത്തെ പരിച്ഛേദത്തിൽ] ഇപ്രകാരം പറയുന്നു,

“1844 മുതൽ കാലം ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നില്ലെന്നും, കാലം വീണ്ടും ഒരിക്കലും ഒരു പരീക്ഷയായിരിക്കയില്ലെന്നും കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു.”—

“കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു,” അതു മാറ്റപ്പെടാനിരിക്കുന്നു.

അടുത്ത വർഷം *A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവർ ചെയ്യാൻ പോകുന്നത്, ആ ഒരു വാക്യമുള്ള പാരഗ്രാഫ് എടുത്ത് അതിനെ മുൻപുള്ള പാരഗ്രാഫുമായി സംയോജിപ്പിക്കാനാണ്. അവർ അതിനെ ഒരു പാരഗ്രാഫാക്കി മാറ്റും.

അവർ “കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു” എന്നത് “എനിക്കും കാണിക്കപ്പെട്ടു” എന്നാക്കി മാറ്റാൻ പോകുന്നു. ശരിയോ? ആ രണ്ട് പരിച്ഛേദങ്ങളെ അവർ ഒരു പരിച്ഛേദമാക്കി, 1851-ൽ അതിനെ “എനിക്കും കാണിക്കപ്പെട്ടു” എന്നു മാറ്റാൻ പോകുന്നു.

—“അപ്പോൾ, കർത്താവ് വരുന്നതിനുമുമ്പ് വിശുദ്ധന്മാർ ഇനിയും പഴയ യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടതുണ്ടെന്ന മഹത്തായ തെറ്റിൽ ഉള്ള ചിലരെ എനിക്കു കാണിച്ചുകൊടുത്തു, തുടങ്ങിയവ. ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ദൃഷ്ടികോണം, മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൻ കീഴിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇപ്പോഴത്തെ പ്രവൃത്തിയിൽനിന്ന് മനസ്സിനെയും താൽപര്യത്തെയും തിരിച്ചുവിടുന്നതിന് യോജിച്ചതാകുന്നു; എന്തെന്നാൽ, നാം യെരൂശലേമിലേക്കു പോകേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ, നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ സ്വാഭാവികമായി അവിടെയായിരിക്കും; വിശുദ്ധന്മാരെ യെരൂശലേമിലേക്കു എത്തിക്കുന്നതിനായി നമ്മുടെ സാമ്പത്തികസാധനങ്ങൾ മറ്റു ഉപയോഗങ്ങളിൽനിന്ന് പിൻവലിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അവർ ഈ മഹത്തായ തെറ്റിലേക്കു കടന്നുപോകാൻ വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം, കഴിഞ്ഞ അനേകം വർഷങ്ങളായി അവർ ഉണ്ടായിരുന്ന തങ്ങളുടെ തെറ്റുകൾ അവർ ഏറ്റുപറഞ്ഞ് ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടില്ല എന്നതാകുന്നു.” Review and Herald, November 1, 1850.

എന്നാൽ, നിങ്ങൾ *Early Writings* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അവർ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാമോ? അവർ “I was also shown” എന്ന വാക്യം ഒഴിവാക്കുന്നു; *Early Writings* ൽ ഈ ഒരു പാരഗ്രാഫിൽ ഇങ്ങനെ പറയാനിരിക്കെ: “1844 ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ഏകദേശം എല്ലാവരും ‘Daily’ സംബന്ധിച്ച ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിനിടെ, മറ്റ് ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിനെ തുടർന്ന് അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നുചേർന്നു.” അവർ “I was also shown” എന്നത് ഒഴിവാക്കി, അടുത്ത വാക്യം ഇങ്ങനെയാണ്: “time had not been a test since 1844.” അപ്രതീക്ഷിതമായി, പരീക്ഷയായിത്തീരാത്ത സമയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ചിന്ത അവൾക്ക് പ്രത്യേകം കാണിക്കപ്പെട്ട കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണെന്ന് നിങ്ങൾക്കറിയാൻ കഴിയുന്നില്ല. തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണം ആശയക്കുഴപ്പം ഉളവാക്കുന്നതായ ‘Daily’നെക്കുറിച്ചുള്ള അവളുടെ വെളിച്ചത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു ഇതെന്നും നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു.

അത് മൂലപാഠമല്ല. നിങ്ങളുടെ കൈവശം മൂലപാഠമുണ്ട്. അത് പരിശോധിക്കുക.

അടുത്ത ഘട്ടം (രണ്ടാം ഘട്ടം)—1851 എലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെ ക്രൈസ്തവ അനുഭവത്തിന്റെയും ദർശനത്തിന്റെയും സംക്ഷിപ്തരേഖ

തുടർന്ന് ഇതിന്റെ താഴെ, 1851-ൽ അച്ചടിക്കപ്പെട്ട എലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെ *A Sketch of the Christian Experience and View* എന്ന ഗ്രന്ഥമുണ്ട്; കൂടാതെ, സംഭവിച്ച മാറ്റങ്ങളുടെ വിഭജനങ്ങളും നിങ്ങൾക്കുണ്ട്; അവിടെ ഒരു അത്യന്തം, അത്യന്തം പ്രാധാന്യമുള്ള മാറ്റമുണ്ട്.

സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, കർത്താവ് തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്നും, ഈ ശേഖരണകാലത്ത് ശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു. ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമയത്ത് ഇസ്രായേൽ പ്രഹരിക്കപ്പെടുകയും കീറിപ്പറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കുകയും മുറിവുകൾ കെട്ടിപ്പൂട്ടുകയും ചെയ്യും. ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമയത്ത് സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് വളരെ കുറഞ്ഞ ഫലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; വളരെ അല്പമോ ഒന്നുമല്ലാത്തതോ മാത്രമേ സാധിച്ചിരുന്നുള്ളു. എന്നാൽ ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നപ്പോൾ, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുവാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ ഉദ്ദേശിച്ച ഫലത്തെ പ്രാപിക്കും. എല്ലാവരും ഈ പ്രവർത്തിയിൽ ഏകമനസ്കരായും ഉത്സാഹികളായും ഇരിക്കേണം. ഇപ്പോഴുള്ള ഈ ശേഖരണകാലത്ത് നമ്മെ നിയന്ത്രിപ്പാൻ ഉദാഹരണങ്ങളായി ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമയത്തെ ആരും ഉദ്ധരിക്കുന്നത് തെറ്റാണെന്നു ഞാൻ കണ്ടു; എന്തെന്നാൽ, അന്ന് അവൻ ചെയ്തതിലും കൂടുതലൊന്നും ദൈവം ഇപ്പോൾ നമുക്കുവേണ്ടി ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, ഇസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. [Removed: സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെതന്നെ ഒരു പത്രത്തിലൂടെ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അത്യാവശ്യമാണ്.] [Paragraphs Combined] ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു [formerly—"കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു] 1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നിർദേശിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന്, [formerly—"അവന്റെ കൈകൊണ്ടു"] അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും; [formerly—"അതിലെ ഒരു ഭാഗവും മാറ്റപ്പെടരുത്"] അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയാണെന്നും. ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശക് ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, തന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെയും, അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഇരുന്നു അതിനെ മറച്ചിരുന്നതാണെന്നും.

അപ്പോൾ ഞാൻ —ദിനേനയുള്ളത്' എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് കണ്ടത്, —യാഗം' എന്ന വാക്ക് മനുഷ്യബുദ്ധിയാൽ ചേർക്കപ്പെട്ടതാകുന്നു; അത് മൂലപാഠത്തിൽ പെട്ടതല്ല; ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ഘോഷം പ്രഖ്യാപിച്ചവർക്കു അതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കർത്താവു നൽകിയിരുന്നു. 1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ഏകദേശം എല്ലാവരും —ദിനേനയുള്ളത്' എന്നതിന്റെ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, കലക്കത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അന്ധകാരവും കലക്കവും അതിന്റെ പിന്നാലെ വന്നു. [ഖണ്ഡികകൾ സംയോജിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു] ഞാൻ ഇതും കണ്ടിരിക്കുന്നു [മുമ്പ്—"കർത്താവു എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു"] 1844 മുതൽ കാലം ഒരു പരീക്ഷയായിരുന്നിട്ടില്ല, പിന്നെയും കാലം ഒരിക്കലും പരീക്ഷയാകുകയില്ല.] A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 61–62.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിട്ടില്ലാത്ത സമയം

എലൻ വൈറ്റിന് ഒടുവിൽ *Early Writings*-ൽ ഉൾപ്പെട്ട ദർശനത്തേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായ മറ്റൊരു ദർശനം ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൾക്കു നിരവധി ദർശനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ, ഒരു ദർശനത്തിൽ അവളോടു എന്തോ പറയപ്പെട്ടു; അവളോടു ഒരു പാരഗ്രാഫ് പറയപ്പെട്ടു, അതു അവൾ എഴുതിവെച്ചു.

“മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം പുറപ്പെടുകയും യഹോവയുടെ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന മക്കളോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുകയും വേണമെന്ന് കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചു; അതു സമയത്തിൽ ആശ്രയിപ്പിക്കരുതെന്നും; കാരണം സമയം ഇനി ഒരിക്കലും വീണ്ടും ഒരു പരീക്ഷയായിരിക്കയില്ല. ചിലർ സമയം പ്രസംഗിക്കുന്നതിലൂടെ ഉദിക്കുന്ന ഒരു വ്യാജ ഉത്തേജനത്തിൽ ആകുകയാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം സമയത്തേക്കാൾ ശക്തമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. ഈ സന്ദേശം തന്റെ സ്വന്തം അടിസ്ഥാനത്തിന്മേൽ നിലകൊള്ളാൻ കഴിയുന്നതും, അതിനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി അതിന് സമയം ആവശ്യമില്ലാത്തതും, അതു മഹാശക്തിയോടെ പുറപ്പെടുകയും തന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കുകയും നീതിയിൽ ചുരുക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്യും എന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” A Sketch of the Christian Experience and Views of Ellen G. White, ExV 48.

അവൾ അവിടെ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്? മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ നാം ഇനി ഒരിക്കലും സമയത്തോട് വീണ്ടും ബന്ധിപ്പിക്കരുത് എന്നതല്ലേ?

ആമേൻ? നിങ്ങൾ എന്നോടൊപ്പമാണോ?

ഇതു നിങ്ങൾ എവിടെയാണ് കണ്ടെത്തുന്നത്? ഇത് എവിടെയാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്?

സഭയിൽ നിന്ന്: (മറുപടി ഇല്ല.)

ശ്രോതൃസമൂഹത്തിൽ നിന്ന്: ക്രിസ്തീയ അനുഭവത്തിന്റെയും ദൃഷ്ടികോണങ്ങളുടെയും ഒരു സംക്ഷിപ്തരേഖ.

എല്ലൻ ജി. വൈറ്റിന്റെ ക്രിസ്തീയ അനുഭവങ്ങളും ദർശനങ്ങളും — പേജ് 48, പേജ് 48.

ശരി. നാം ചർച്ച ചെയ്യുന്നതായ, 1850 നവംബറിലെ Review and Herald-ൽ നിന്നുള്ള ആ ഭാഗം, Ellen G. White എഴുതിയ A Sketch of the Christian Experience and Views എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ എവിടെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്? അതു, നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിൽ പിന്നോട്ടു നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, Ellen G. White എഴുതിയ A Sketch of the Christian Experience and Views എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ 61-ാം പേജിലും 62-ാം പേജിലും കാണപ്പെടുന്നു.

Ellen G. White-ന്റെ *A Sketch of the Christian Experience and Views*-ൽ 48-ാം പേജിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഒരു ദർശനം നിങ്ങളുണ്ട്; തുടർന്ന്, അവസാനം *Early Writings*-ലെ 61-വും 62-വും പേജുകളിലായി എത്തുന്ന ദർശനവും നിങ്ങളുണ്ട്. അവയ്ക്കിടയിൽ 13 അല്ലെങ്കിൽ 14 പേജുകളുടെ വ്യത്യാസമുണ്ട്, ശരിയോ?

പിന്നെ, *Early Writings* സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അവർ എന്ത് ചെയ്യാൻ പോകുന്നു? അവർ പേജ് 48-ൽ നിന്നുള്ള ഈ ഖണ്ഡിക എടുത്ത്, സമയം ഇനി പരീക്ഷണമല്ലെന്ന അവളുടെ പ്രസ്താവനയുടെ ഉടൻ പിന്നാലെ അത് ചേർക്കാൻ പോകുന്നു. അവർ രണ്ടു ദർശനങ്ങളെ ഒന്നിച്ചു ചേർക്കാൻ പോകുന്നു.

ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ?

ശ്രോതാക്കളുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരുഷൻ: അതെ.

ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് നിങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നുണ്ടോ?

ശ്രോതാക്കളുടെ ഇടയിൽ അഭിസംബോധന ചെയ്യപ്പെട്ട വ്യക്തി: (സ്ഥിരീകരണം.)

ശരി, കാരണം ഞാൻ കുറവായി സ്ഥിരീകരണം കാണുന്നത് നിങ്ങളോടാണ്.

അവസാന ഘട്ടം (മൂന്നാം ഘട്ടം)—1882 പ്രാരംഭ രചനകൾ

ശരി. ഇപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളുടെ 6-ാം പേജിലേക്ക് തിരികെ എത്തിയിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ വീണ്ടും നിങ്ങളുടെ മുൻപിൽ *Early Writings* ഉണ്ട്.

ഇത് കറുത്ത അക്ഷരത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം ഇതാണ്: ഇവിടെ ഉള്ള അനുച്ഛേദത്തിൽ, “. . . 1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ഏകദേശം എല്ലാവരും —‘ദൈനികം’— എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഐക്യപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ ഉണ്ടായ ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ, മറ്റു അഭിപ്രായങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നു. 1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നില്ല; ഇനി ഒരിക്കലും അത് വീണ്ടും ഒരു പരിശോധനയായിരിക്കുകയില്ല” എന്നു പറയുന്നു. ഈ ദർശനത്തിന്റെ ആദ്യ രേഖയിൽ അവൾ ആദ്യം പറഞ്ഞത്, “1844 മുതൽ സമയം ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നില്ല എന്നു എന്നെ കാണിക്കപ്പെട്ടു” എന്നായിരുന്നു എന്നും, അത് വേറൊരു അനുച്ഛേദത്തിലായിരുന്നു എന്നും നിങ്ങൾ ഓർക്കണം. ‘ദൈനികം’ സംബന്ധിച്ച് അവൾക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടതും, സമയം ഒരു പരിശോധനയായിരുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അവൾക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടതും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമുണ്ടെന്ന് അവൾ ഉറപ്പാക്കിയിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു സമയം ബന്ധിപ്പിക്കരുതെന്നു പറയുന്ന അടുത്ത അനുച്ഛേദം, യഥാർത്ഥ ദർശനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നും ഓർക്കണം. അത് ലൈഫ് സ്കെച്ചസ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ 48-ാം പേജിലായിരുന്നു, 61-ഉം 62-ഉം പേജുകളിൽ അല്ല.

എന്നാൽ, നിങ്ങൾ 1882-ലെ *Early Writings* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, അവർ അവയെ ഒന്നിച്ചു ചേർത്തിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ, നിങ്ങൾ 1930-കളിൽ എത്തി അഡ്വെന്റിസത്തിൽ ആഴമായ ഇരുട്ടിലേക്കു വഴുതിപ്പോകുമ്പോൾ, വില്ലി വൈറ്റ് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ: നിങ്ങൾ “Daily”നെ പഠിക്കുമ്പോൾ അതിനെ കാലസന്ദർഭത്തിൽ പഠിക്കണം—“ക്ഷമിക്കണം, വില്ലി, പ്രവചനാത്മാവിന്റെ കൃത്യമായ ചരിത്രരേഖ നൽകേണ്ട ഉത്തരവാദിത്തം നിങ്ങളുടേതായിരുന്നു. പ്രവചനാത്മാവിനെ പ്രതിരോധിക്കേണ്ടവൻ നിങ്ങൾ തന്നെയായിരുന്നു. എന്നാൽ *Early Writings*, പേജ് 75-ലെ നിങ്ങളുടെ അവതരണത്തിൽ, നിങ്ങൾ മൂലസ്രോതസ്സുകളെ അവഗണിച്ചു; ആ മൂലസ്രോതസ്സുകൾ പറയുന്നത്, *Early Writings*, 74-ൽ ‘Daily’യെ കാലസന്ദർഭത്തിൽ പരിഗണിക്കണം എന്ന വാദം നിങ്ങൾ മുന്നോട്ടുവച്ചപ്പോൾ, അത് തീർത്തും അസത്യമാണ്.” — അത് അസത്യമാണ്! പ്രവചനാത്മാവിലെ രേഖ അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല. ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രവും അതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല.

ശരി. ഒന്നാം കാര്യം, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് Early Writings, 74-ൽ “ദൈനികം” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് ശരിയായൊരു ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ടെന്നു പറയുന്നു. ചരിത്രത്തിൽ പിന്നീട് നിർബന്ധപൂർവ്വം മുന്നോട്ടുവെക്കുന്ന പ്രധാന വാദം ഇതാണ്: Early Writings, 74-ലെ ആ ഭാഗം നിങ്ങൾ പഠിക്കുമ്പോൾ, അതിനെ സമയനിർണ്ണയത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ വെക്കേണ്ടതുണ്ടെന്നാണ്. ആ വാദം വ്യാജമാണ്; അതിന് സാധുതയില്ല!

അപ്പോൾ, ഇപ്പോൾ നാം ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ച് ഒരു ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ടെന്ന നിലപാടിൽ മാത്രം നിൽക്കുകയാണ്. ശരിയോ? എന്നാൽ, ഈ അനുച്ഛേദത്തിൽ നിന്ന് നാം ഇനിയും ഒരു ചിന്ത കൂടി പരിഗണിക്കാനിരിക്കുന്നു.

അതിൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചു . . . .” സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, എപ്പോൾ? 1850: “1850-ലെ സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചു.”

അവള്‍ക്കു അവന്‍ എന്താണ് കാണിച്ചുതന്നത്?

1844 മുതൽ ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ടെന്നത് അവൻ അവൾക്കു കാണിച്ച കാര്യങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു.

“1850 സെപ്റ്റംബർ 23-ന് കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു . . . . 1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്നപ്പോൾ, ‘ഡെയ്‌ലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണത്തിൽ ഏകദേശം എല്ലാവരും ഒന്നിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു; എന്നാൽ 1844 മുതൽ, ആശയക്കുഴപ്പത്തിനിടയിൽ, മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വന്നു. The Review and Herald, November 1850.”

മാർച്ച് 1850 “ദൈനംദിനം” ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരമാണ്

അതുകൊണ്ട്, പേജ് 6-ന്റെ അടിഭാഗത്ത് 1850 മാർച്ചിലെ *Review and Herald*ൽ നിന്നുള്ള ഒരു പരിച്ഛേദം നിങ്ങൾക്കുണ്ട്; അത് ഡേവിഡ് ആർണോൾഡ് എഴുതിയ ഒരു ലേഖനമാണ്.

ഈ ലേഖനത്തിൽ ദാവീദ് ആർണോൾഡ് ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ദൈനംദിനം” ക്രി.വ. 70-ൽ പൈതൃക റോമം നീക്കിക്കളഞ്ഞ യെരൂശലേമിലെ യഹൂദ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

സെപ്റ്റംബർ 1850 “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയാണ്

പിന്നീട് 1850-ലെ സെപ്റ്റംബറിൽ, അതേ വർഷം—അതായത്, 1850-ൽ Review and Herald-ന്റെ എഡിറ്റർ ആരാണ്? അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേര് James White ആണ്.

അങ്ങനെ, 1850-ലെ സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ, ജെയിംസ് വൈറ്റ് ക്രോസിയർ എഴുതിയ ഒരു ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നു; അതിൽ “ദൈനംദിനം” എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

ഇപ്പോൾ, ജെയിംസ് വൈറ്റ് അത് നേരിട്ട് ഉപദേശിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ ആളുകൾ അവിടെ ഉള്ള സൂചനയെ എടുത്ത്, അദ്ദേഹം അതാണ് ഉപദേശിക്കുന്നതെന്ന് പറയുന്നു. ഞാൻ ഇത് പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണ്? അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഈ കാരണത്താൽ ഞാൻ ഇത് പറയുന്നു: 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ, സഹോദരി വൈറ്റ് പറയുന്നു, 1844 മുതൽ “Daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിൽ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതും ആശയക്കുഴപ്പം അതിന്റെ പിന്നാലെ വന്നതുമാണെന്ന്.

ഈ രണ്ട് അഭിപ്രായങ്ങളും [Arnold ഉം Crosier ഉം] നിത്യയാഗം പൗരാണിക മതവിശ്വാസമാണെന്ന Pioneer ദർശനം അല്ല.

പേജ് 7-ൽ നിങ്ങൾക്ക് ക്രോസിയറുടെ ലേഖനത്തിലെ ആ രണ്ട് പാരഗ്രാഫുകൾ ഉണ്ട്; അവിടെ അദ്ദേഹം “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യുകയാണ്.

ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ തർക്കശാസ്ത്രം

ജെയിംസ് വൈറ്റ് അതിനേക്കാൾ നന്നായി അറിഞ്ഞിരുന്നുവെങ്കിൽ ഈ ലേഖനം എന്തുകൊണ്ട് അച്ചടിക്കുമായിരുന്നു? അതിന്റെ കാരണം നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിലുള്ള “ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ തർക്കശാസ്ത്രം” ആണ്.

നിരാശയ്ക്കു ശേഷമായി അച്ചടിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ പ്രസിദ്ധീകരണം *A Word to the Little Flock* എന്നായിരുന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടത്; ആ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ രചയിതാക്കളായിരുന്ന മൂന്ന് പേർ ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ജോസഫ് ബേറ്റ്സും ആയിരുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ശേഷം, ആ പാതയിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ വ്യക്തികൾ അച്ചടിച്ച ആദ്യവസ്തു ഈ ലേഖനമായിരുന്നു; ഈ ലേഖനത്തിൽ സഹോദരി വൈറ്റ് ക്രോസിയറിന്റെ ദൃഷ്ടികോണം അനുമോദിക്കുന്നു—അവന്റെ “Daily” സംബന്ധിച്ച ദൃഷ്ടികോണം അല്ല, മറിച്ച് ക്രിസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ നിന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിലേക്ക് നീങ്ങിയെന്ന അവന്റെ ദൃഷ്ടികോണം.

ശ്രദ്ധിക്കുക, ഇത് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആണു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ജെയിംസ് വൈറ്റ് ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നത്; അതിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു,

2300 ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ട വിശുദ്ധസ്ഥലം, ക്രിസ്തു ശുശ്രൂഷകനായിരിക്കുന്ന പുതിയ യെരൂശലേം ആലയമാണെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.” — ഇത് എലൻ വൈറ്റ് — “ഒരു വർഷത്തിലേറെ മുമ്പ് ദർശനത്തിൽ കർത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നത്, വിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം മുതലായ വിഷയങ്ങളെക്കുറിച്ചു സഹോദരൻ ക്രോസിയർക്കു സത്യപ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും, 1846 ഫെബ്രുവരി 7-ലെ ഡേ-സ്റ്റാർ, എക്സ്ട്രയിൽ അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്കു അവതരിപ്പിച്ച ആ ദൃഷ്ടികോണം സഹോദരൻ സി. എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കണമെന്നത് അവന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നുവെന്നും ആകുന്നു. ആ എക്സ്ട്രയെ എല്ലാ വിശുദ്ധന്മാർക്കും ശുപാർശ ചെയ്യുന്നതിനായി കർത്താവാൽ ഞാൻ പൂർണ്ണമായി അധികാരപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു.

“ഈ വരികൾ നിങ്ങള്ക്കും അവ വായിക്കാവുന്ന എല്ലാ പ്രിയപ്പെട്ട കുഞ്ഞുങ്ങൾക്കും അനുഗ്രഹമായിത്തീരട്ടെ എന്നു ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു.” A Word to the Little Flock, May 12, 1847.

അതുകൊണ്ട്, ഇന്നുവരെ ചില ആധുനിക അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “അവിടെ നോക്കൂ. ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനത്തിനു എലൻ വൈറ്റ് സമഗ്രമായ അനുമോദനം നൽകുകയാണ്; അതിനാൽ, ‘ഡെയിലി’ എന്നു ക്രോസിയർ പറഞ്ഞത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയാണെന്നത് സത്യമായിരിക്കണം.” അവർ അങ്ങനെ പറയുമ്പോൾ, അവർ ചരിത്രത്തെ തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുകയാണ്; കാരണം, ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനത്തിൽ എട്ട് വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, ആരംഭംമുതൽ തന്നേ അവയിൽ നാല് വിഭാഗങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണ അന്ധകാരമാണെന്ന് അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു, അവ അഡ്വെന്റിസത്തിൽ ഒരിക്കലും, ഒരിക്കലും, ഒരിക്കലും പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടില്ല.

ഉദാഹരണമായി, ആ ലേഖനത്തിൽ അവൻ എടുത്ത നിലപാടുകളിലൊന്ന്, യേശു മടങ്ങിവരുമ്പോൾ ആയിരം വർഷത്തെ സമാധാനം ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നതായിരുന്നു. അഡ്വന്റിസ്റ്റുകൾ അതു വിശ്വസിക്കുന്നില്ല, അവർ ഒരിക്കലും വിശ്വസിച്ചിട്ടില്ലയും. ആ ധാരണ വില്യം മില്ലർ തള്ളിക്കളഞ്ഞ ഒരു ധാരണയാണ്; അതുവഴി സത്യം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള ശരിയായ പാതയിൽ വില്യം മില്ലർ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. ആ ഉപദേശം മില്ലറൈറ്റ് ധാരണയ്ക്ക് നേരിട്ട് വിരുദ്ധമായ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.

അതുകൊണ്ട്, ക്രോസിയർ ഈ എട്ട് ഭാഗങ്ങളുള്ള ലേഖനം പ്രസിദ്ധീകരിക്കുമ്പോൾ, ഇവയിൽ നാല് ഭാഗങ്ങൾ പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യാനാകാത്തവയാണെന്ന് അവർക്ക് തുടക്കത്തിൽ തന്നേ അറിയാമായിരുന്നു.

എന്നാൽ, ക്രോസിയർ ‘ഡെയിലി’ എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയാണെന്ന് നിഗമനം ചെയ്യുന്ന ഭാഗം ജെയിംസ് വൈറ്റ് അച്ചടിക്കുന്നു; പക്ഷേ, അവൻ വീണ്ടും അച്ചടിക്കാൻ പോകുന്നത് ആ നാല് ഭാഗങ്ങൾ മാത്രം. മറ്റൊരു നാല് ഭാഗങ്ങൾ അവൻ വീണ്ടും അച്ചടിക്കാൻ പോകുന്നില്ല. എന്നാൽ, ക്രോസിയറുടെ ആ നാല് ഭാഗങ്ങൾ ജെയിംസ് വൈറ്റ് വീണ്ടും അച്ചടിക്കേണ്ടതിനായി, അതിനെ രണ്ടു പതിപ്പുകളിലായി അച്ചടിക്കേണ്ടിവന്നു. 1850 സെപ്റ്റംബർ മാസത്തിൽ അവൻ അതിനെ രണ്ടു പ്രാവശ്യം അച്ചടിക്കേണ്ടിവന്നു.

1850 സെപ്റ്റംബറിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച തന്റെ Review and Herald ല്‍ മതിയായ സ്ഥലം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അതിനാൽ, ക്രിസ്തു വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ നിന്ന് അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനം മുഴുവനായും ഉൾപ്പെടുത്താൻ കഴിയേണ്ടതിനായി, 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ അദ്ദേഹം രണ്ട് Review and Herald പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

ഇപ്പോൾ, ജെറാർഡ് ഡാംസ്റ്റീഗ്റ്റിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കുക: ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ തെറ്റായ ഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നും അവ പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യാൻ സാധ്യമല്ലെന്നും അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും അറിയാമായിരുന്നു എന്ന ചരിത്രപരമായ വിലയിരുത്തലാണ് അദ്ദേഹം നൽകുന്നത്.

“സഹോദരി [എലൻ ഹാർമൻ] പറഞ്ഞു: —ഒരു വർഷത്തിലധികം മുമ്പ്, ദർശനത്തിൽ കർത്താവ് എന്നെ കാണിച്ചുതന്നത്, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ചും മറ്റും സഹോദരൻ ക്രോസിയർക്കു സത്യപ്രകാശം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നതും; 1846 ഫെബ്രുവരി 7-നുള്ള Day Star Extra-യിൽ അദ്ദേഹം ഞങ്ങൾക്ക് അവതരിപ്പിച്ച ദൃഷ്ടികോണം സഹോദരൻ C. എഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിക്കണമെന്നത് അവന്റെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു എന്നതുമാണ്. ആ Extra ഓരോ വിശുദ്ധനും ഞാൻ ശുപാർശ ചെയ്യുന്നതിന്, കർത്താവാൽ എനിക്ക് പൂർണ്ണമായ അധികാരം ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നു’ (Letter. E. G. White to Curtis, Word to the Little Flock, 12). സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ സാധാരണയായി ഈ പ്രസ്താവനയെ, ക്രോസിയറിന്റെ അവതരണങ്ങളിൽ പിശകുകൾ ഇല്ലായിരുന്നു എന്നർത്ഥത്തിൽ അല്ല, എന്നാൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രധാന ടൈപ്പോളജിക്കൽ വാദനിർമ്മിതി ശരിയായിരുന്നു എന്നർത്ഥത്തിൽ വ്യാഖ്യാനിച്ചിട്ടുണ്ട്. ലേഖനത്തിന്റെ പുനഃമുദ്രണങ്ങളിൽ അവർ അസത്യമായതായി കരുതിയ ഭാഗങ്ങൾ ഒഴിവാക്കിയിരുന്നു.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 125.

അവന്റെ സമ്പൂർണ്ണ രേഖ ഒരിക്കലും പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യാനായില്ല

ഇപ്പോൾ, അടുത്ത പേജിൽ ഇതേ കാര്യത്തിന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നവനായി W. A. Spicer-നെ നിങ്ങൾ കാണുന്നു: ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനങ്ങളിൽ പിശകുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് അവർ എപ്പോഴും അറിഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ആ നാല് വിഭാഗങ്ങളും അവർ ഒരിക്കലും വീണ്ടും അച്ചടിച്ചിട്ടില്ല.

ദുഃഖകരമായി പറയേണ്ടിവരുന്നത്, യുവാവായ ക്രോസിയർ ശബ്ബത്തിന്റെ സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ വളരെ കുറച്ചുകാലം മാത്രമേ നടന്നുള്ളൂ. പിന്നീട്, താൻ സ്ഥാപിക്കാൻ സഹായിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരോപദേശം അവൻ തള്ളിക്കളഞ്ഞു. നമ്മുടെ പ്രാരംഭ സഹോദരന്മാർ അവരുടെ ആദ്യകാല പത്രങ്ങളിൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ വിശദീകരണം നിരവധി പ്രാവശ്യം പുനഃമുദ്രണം ചെയ്തു; എന്നാൽ അവന്റെ സമ്പൂർണ പ്രമാണം അവർക്ക് ഒരിക്കലും പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അതിൽ, വിശുദ്ധമന്ദിരവിശദീകരണത്തോടൊപ്പം വരുവാനുള്ള യുഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ചില ആശയങ്ങളും—രണ്ടാം വരവിന്റെ സമയത്ത് ഈ ഭൂമിയിൽ മഹത്വമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തോടുകൂടിയ ഒരു താൽക്കാലിക സഹസ്രാബ്ദവും—അവൻ ചേർത്തിരുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ നമ്മുടെ സഹോദരന്മാർ എപ്പോഴും ഒഴിവാക്കി. വരുവാനുള്ള യുഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ ഉപദേശങ്ങൾ അന്നേദിവസങ്ങളിൽ എല്ലാടവും പ്രചരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു. ആ സിദ്ധാന്തം നിർവചിതമായ അഡ്വെന്റ് സന്ദേശത്തോടൊരിക്കലും യോജിച്ചിരുന്നില്ല; സംശയമില്ല, ഈ തെറ്റിന്റെ പുളിപ്പ് തന്നെയാണ് യുവജനങ്ങളെ ശബ്ബത്തിൻറെയും വിശുദ്ധമന്ദിരസത്യങ്ങളുടെയും പാതയിൽ നിന്നു അകറ്റാൻ സഹായിച്ചത്. വളരെ പെട്ടെന്ന് അവൻ നമ്മുടെ പ്രാരംഭ പ്രസ്ഥാനത്തിനെതിരെ കടുത്ത വിരോധത്തിലേക്കു തിരിഞ്ഞു.” W. A. Spicer, Review and Herald, December 14, 1939

കാര്യത്തിന്റെ സാരാംശം ഇതാണ്: ഇന്നത്തെ കാലത്ത് Sister White, A Word to the Little Flock എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ള Crosier-ന്റെ ലേഖനത്തെ അനുമോദിച്ചതിനെ എടുത്തുകൊണ്ട്, Heidi Heikes പോലെയുള്ള ചിലർ—‘ദൈനംദിനം’ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയാണെന്ന് വാദിക്കുന്ന തന്റെ മൂഢഗ്രന്ഥവുമായി Heidi Heikes പോലുള്ളവർ—ഇത് തന്റെ വാദങ്ങളിൽ ഒന്നായി ഉന്നയിക്കുന്നു.

ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നവർ ചരിത്രസത്യങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയാണ്. ക്രോസിയറിന്റെ എല്ലാ ലേഖനങ്ങളും അവർക്ക് ഒരിക്കലും പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യാൻ കഴിഞ്ഞിരുന്നില്ല. കൂടാതെ, *A Word to the Little Flock* എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ എലൻ വൈറ്റിന്റെ അനുമോദനം ക്രോസിയറിന്റെ നിലപാടിന്റെ സമഗ്രമായ അനുമോദനമാണെന്ന് നിർബന്ധിക്കുന്നത്, അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ആയിരം വർഷത്തെ സമാധാനം ഉണ്ടാകുമെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു നിർബന്ധിക്കുന്നതുപോലെയാണ്. അത് മൗഢ്യമുള്ള ഒരു വാദമാണ്.

ഇത് ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു വക്രാവിഷ്‌ക്കാരമാണ്; ജനങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാനും കലക്കവും അന്ധകാരവും ഉളവാക്കാനും തന്നെയാണ് അത് ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.

അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങൾക്കു രണ്ട് ചരിത്രകാരന്മാർ ഉണ്ട്—മരണപ്പെട്ട സ്പൈസർ, ഇന്നും ജീവനോടിരിക്കുന്ന ഡാംസ്റ്റീഗ്; എന്നാൽ ഞാൻ നിങ്ങളോടു ഉറപ്പോടെ പറയുന്നു: സ്പൈസറായാലും ഡാംസ്റ്റീഗായാലും, ഇവരിൽ ആരും ഞാൻ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് എന്നോടു യോജിക്കുകയില്ല. ശരി, അവർ യോജിക്കുകയില്ല. അങ്ങനെ, ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നതുമായി യോജിക്കുന്ന രണ്ട് പ്രതികൂല ചരിത്രകാരന്മാർ നിങ്ങൾക്കുണ്ട്. ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനത്തെ എലൻ വൈറ്റ് അംഗീകരിച്ചതിനെ അതിലുള്ള എല്ലാം പരിപൂർണ്ണമായിരുന്നു എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നതിനായി എങ്ങനെയും യാതൊരു ന്യായീകരണവും ഇല്ല.

അഡ്വെന്റ് റിവ്യൂ—വാല്യം 1, ഓബേൺ, ന്യൂയോർക്ക്, നമ്പർ 3

അഡ്വെന്റ് റിവ്യൂ—വോള്യം 1, ഓബേൺ, ന്യൂയോർക്ക്, നമ്പർ 4

അഡ്വെന്റ് റിവ്യൂ—വാള്യം 1, ഓബേൺ, ന്യൂയോർക്ക്, പ്രത്യേക സംഖ്യ

1850-ലെ സെപ്റ്റംബറില്‍ ജെയിംസ് വൈറ്റ് ദി റിവ്യൂ ആന്‍ഡ് ഹെറാള്‍ഡ് എന്ന പത്രത്തില്‍ ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനം അച്ചടിക്കാന്‍ ആരംഭിച്ചപ്പോള്‍, അത് വാള്യം 1, നമ്പര്‍ 3 ആയിരുന്നു.

എന്നാൽ, അതെല്ലാം Volume 1, Number 3-ൽ ഉൾപ്പെടുത്താൻ അദ്ദേഹത്തിന് കഴിഞ്ഞില്ല; അതിനാൽ, അദ്ദേഹം ആ ലേഖനം The Review and Herald-ന്റെ Volume 1, Number 4-ൽ പൂർത്തിയാക്കി. അദ്ദേഹം ഇത് ചെയ്തത് എപ്പോൾ? 1850-ലെ സെപ്റ്റംബറിൽ.

അപ്പോള്‍, 1850 സെപ്റ്റംബറില്‍ എന്ത് സംഭവിച്ചു? സഹോദരി വൈറ്റിന് ഒരു ദര്‍ശനം ലഭിച്ചു; അതില്‍ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “1850 സെപ്റ്റംബര്‍ 23-ന് കര്‍ത്താവ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നു . . . . 1844-ന് മുമ്പ് ഐക്യം നിലനിന്നിരുന്ന കാലത്ത്, ഏകദേശം എല്ലാവരും ‘ദി ഡെയിലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടിക്കാഴ്ചയില്‍ ഏകീകൃതരായിരുന്നു; എന്നാല്‍ 1844 മുതല്‍, കലക്കത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തില്‍, മറ്റു ദൃഷ്ടിക്കാഴ്ചകള്‍ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടു, അതിന്റെ പിന്നാലെ അന്ധകാരവും കലക്കവും വന്നു. ദി റിവ്യൂ ആന്‍ഡ് ഹെറാള്‍ഡ്, നവംബര്‍ 1850.”

അവളുടെ ഭർത്താവ് ആര് ആയിരുന്നു? അദ്ദേഹം *ദ റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡ്* എന്ന പത്രത്തിന്റെ സമ്പാദകനായിരുന്നു.

അപ്പോൾ, അവന്റെ ഭാര്യ പറഞ്ഞപ്പോൾ—“യാക്കോബേ, കർത്താവിനാൽ എന്നോട് ഇപ്പോൾ പറഞ്ഞതെന്താണെന്ന് നിനക്കറിയാമോ? ‘ഡെയ്ലി’യെക്കുറിച്ചുള്ള പയനിയർമാരുടെ ഗ്രഹിക്കൽ—അഥവാ ‘ഡെയ്ലി’ പൗരാണികവിശ്വാസമാണെന്ന ബോധ്യം—അതിനെ വിരോധിക്കുന്ന അഭിപ്രായങ്ങൾ നാം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടതല്ലെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; കാരണം അത് അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും വരുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു”—എന്നപ്പോൾ, അവൻ എന്തു ചെയ്തു?

അതുകൊണ്ട്, ജെയിംസ് വൈറ്റ് എന്ത് ചെയ്തു? 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ അദ്ദേഹം മറ്റൊരു *Review and Herald* പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു—ഒരു മാസത്തിൽ മൂന്ന് എണ്ണം. അതിനെ *Volume 1, Special Edition* എന്നു വിളിക്കുന്നു.

അവൻ എന്തു ചെയ്തു? അവൻ ക്രോസിയറുടെ ലേഖനം വീണ്ടും അച്ചടിച്ചു; എന്നാൽ നിത്യത്തെക്കുറിച്ച് ക്രോസിയർ പറഞ്ഞത് നീക്കിക്കളഞ്ഞു!

സഹോദരങ്ങളേയും സഹോദരിമാരേയും, ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രോസിയറിന്റെ കാഴ്ചപ്പാട് തെറ്റായിരുന്നതും അത് അന്ധകാരവും ആശയക്കുഴപ്പവും കൊണ്ടുവന്നതുമാണെന്ന് ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുവെന്നതിന് ഇതു ചരിത്രപരമായ തെളിവാണ്.

ക്രോസിയറിന്റെ “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച ദൃഷ്ടികോണം എന്തായിരുന്നു? അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയായിരുന്നു.

അതിനാൽ, *Early Writings*, 74-ൽ, അവൾ, “സെപ്റ്റംബർ 23-ന്, കർത്താവു എനിക്കു മില്ലറൈറ്റുകൾ ‘ദൈനംദിനം’ സംബന്ധിച്ച് ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം കൈവശംവെച്ചിരുന്നതായി കാണിച്ചുതന്നു,” എന്നു പറയുമ്പോൾ, ചരിത്രസാക്ഷ്യം ഇതാണ്: മില്ലറൈറ്റുകൾ ഇങ്ങനെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു—

ഇപ്പോൾ, സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും, സഹോദരന്മാരും സഹോദരിമാരും, ഈ കാര്യം മറന്നുപോകരുത്: ഇതെന്താണ്? 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്, 1844 മുതൽ “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടതായി കാണിക്കപ്പെട്ടു; 1850 മേയിൽ അർണോൾഡ് “ഡെയിലി”യെ യെഹൂദരുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു; 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ 2 ഭാഗങ്ങളിൽ 1-ാം ഭാഗം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, അതിൽ “ഡെയിലി”യെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയായി അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടെ; 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനത്തിന്റെ 2 ഭാഗങ്ങളിൽ 2-ാം ഭാഗം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; 1850 സെപ്റ്റംബറിൽ ക്രോസിയറിന്റെ ലേഖനം പുനഃപ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ദൃഷ്ടികോണം നീക്കം ചെയ്തിരിക്കുന്നു? എന്താണ് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത്?

ഈ 1850 ചാർട്ട് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ട അതേ വർഷം തന്നെയാണ് നാം കാണുന്നത്; ഈ ചാർട്ട് ദൈനംദിനത്തെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്? “പേഗൻ ആധിപത്യം അഥവാ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ട ദൈനംദിനം. ദാനി. 11:31 508.”

ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ നിലവിളി പ്രഖ്യാപിച്ചവർ “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ച് സ്വീകരിച്ചിരുന്ന നിലപാട് എന്തായിരുന്നു എന്നു എലൻ വൈറ്റിന് അറിയാമായിരുന്നു. അവർക്ക് ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു അവൾ പറയുമ്പോൾ, ആ ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം എന്നത് അധാർമ്മിക ആധിപത്യം നീക്കിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നതിനെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതായിരുന്നു എന്നു അവൾക്കറിയാമായിരുന്നു; “ഡെയിലി” അധാർമ്മികതയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ഇതും 1850-ആം വർഷത്തിൽ, ചരിത്രരേഖ തെളിയിക്കുന്നത്, “ദൈനംദിനം” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ഉപദേശത്തെ അവളും അവളുടെ ഭർത്താവും നിരസിച്ചു എന്നതാണ്; അതുതന്നെയാണ് Seventh-day Adventist Church-ിന്റെ Biblical Research Institute നിലനിർത്തുന്ന ഉപദേശം. Heartland, Steps to Life എന്നിവ പോലുള്ള self-supporting ministries പിന്തുണയ്ക്കുന്നതും അതേ ഉപദേശമാണ്. ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും കൊണ്ടുവരുന്നത് അതേ ഉപദേശമാണ്.

ഇപ്പോൾ, 1850-ലെ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കുക. ഇത് 1850-ലെ നവംബർ മാസത്തിലാണ്. അവൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ദർശനം ലഭിക്കുന്നതും ഇതേ മാസത്തിലാണ്; അത് തുടർന്ന് 1851-ൽ വികസനപ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോകുകയും, പിന്നെ 1882-ൽ ഒടുവിൽ *Early Writing*-ൽ ഉൾപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു—ഇതേ മാസത്തിൽ, ഇതേ മാസത്തിൽ തന്നേ, 1850-ലെ നവംബർ മാസത്തിൽ. അത് പറയുന്നത് ഇങ്ങനെ:

“തിങ്കളാഴ്ച ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രിയ സഹോദരൻ നിക്കോൾസും കുടുംബവും താമസിക്കുന്ന ഡോർചെസ്റ്ററിലേക്കു മടങ്ങി.”—

ഇവിടെ തന്നെയാണ് [1850-ലെ ചാർട്ടിന്റെ മേൽവലത് കോണിനെ സൂചിപ്പിച്ച്], “ഓട്ടിസ് നിക്കൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്, ഡോർചെസ്റ്റർ, മാസചൂസെറ്റ്സ്.” ശരിയോ? അവൾ ഇതിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, അല്ലേ? നിങ്ങൾ ഇത് കാണുന്നുണ്ടോ, ഈ ചാർട്ട്?

—“അവിടെ രാത്രിയിൽ ദൈവം എനിക്കു വളരെ രസകരമായ ഒരു ദർശനം നൽകി; അതിന്റെ ഭൂരിഭാഗവും നിങ്ങൾ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ കാണും. ഒരു ചാർട്ട് പുറത്തിറക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ദൈവം എനിക്ക് കാണിച്ചു. അത് ആവശ്യമാണ് എന്നു ഞാൻ കണ്ടു; പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട സത്യം വളരെ ഫലപ്രദമായി പ്രവർത്തിക്കയും ആത്മാക്കളെ സത്യത്തിന്റെ പരിജ്ഞാനത്തിലേക്കു വരുത്തുകയും ചെയ്യും.” Manuscript Releases, number 15, 210 November, 1850.

ഡോർചെസ്റ്ററിലുള്ള നിക്കോൾസിന്റെ വീട്ടിൽ അവൾക്കൊരു ദർശനം ഉണ്ടായി—അത് എല്ലാം ഈ ചാർട്ടിലുണ്ട്—“നിങ്ങൾ ഒരു ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കണം” എന്നു പറഞ്ഞുകൊണ്ട്.

അവൾ ആ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്? അവൾ അതിനെ എങ്ങനെ വിവരണം ചെയ്യുന്നു?

ഹബക്കൂക്ക് 2-ലേക്കു പോകുക: “ഒരു ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകത ഞാൻ കണ്ടു,” അതു എന്ത് ചെയ്‌തേനേ? അതു ആവശ്യമായിരുന്നു, “സത്യത്തെ പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമാക്കേണ്ടതിന്നു.” ഹബക്കൂക്ക് 2, വാക്യം 2, ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “അപ്പോൾ യഹോവ എനിക്കുത്തരം അരുളിച്ചെയ്തു: ദർശനം എഴുതുക; അതു പട്ടികകളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതുക, . . . .” ഡോർചെസ്റ്റർ, മാസ്സചൂസെറ്റ്സിൽ അച്ചടിക്കപ്പെട്ട 1850-ലെ ഈ ഓട്ടിസ് നിക്കൾസ് ചാർട്ട് ഹബക്കൂക്കിന്റെ ഒരു നിവൃത്തീകരണമാണെന്ന് അവൾ പറയുന്നു; അതുപോലെ തന്നേ, 1843-ലെ ചാർട്ടും ഹബക്കൂക്കിന്റെ നിവൃത്തീകരണമാണെന്ന് അവൾ The Great Controversy-യിൽ പറയുന്നു.

ശരി, നിങ്ങൾ അത് കാണുന്നുണ്ടോ? അവൾക്ക് ഈ ദർശനം ലഭിച്ചത് എപ്പോൾ എന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ? ഇതെല്ലാം നടക്കുകയായിരുന്ന അതേ സമയത്ത്: “September 23d, the Lord showed me . . . . that the teaching of the Daily as Christ's Sanctuary ministry brings darkness and confusion,” എന്നതും, അവളുടെ ഭർത്താവ് ഉടൻ തന്നെ ആ ലേഖനം പുനഃമുദ്രണം ചെയ്ത് ആ രണ്ടു അനുച്ഛേദങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്‌തു. പിന്നീട് 1931-ൽ Willie White അത് പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യുന്നതുവരെ Adventism-ൽ അത് വീണ്ടും ഒരിക്കലും പുനഃമുദ്രണം ചെയ്യപ്പെട്ടില്ല; അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തപ്പോൾ, അവൻ മുദ്രണം ചെയ്ത അതേ പംഫ്ലറ്റിൽ തന്നേ ചില വ്യാജസാക്ഷ്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് തെളിയിക്കാനാകും.

ഇപ്പോൾ, ഇതേ കാലഘട്ടത്തെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ നിന്നൊരു ദൈർഘ്യമേറിയ ഉദ്ധരണി ഞാൻ നിങ്ങളോടു വായിച്ചുതരാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ഇത് 1850 നവംബർ 27-നുള്ളതാണ്.

കുറെകാലമായി ഞാൻ നിങ്ങളെഴുതുന്നതിൽ അശ്രദ്ധ കാട്ടിയിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ അതിന്റെ കാരണങ്ങൾ ഞാൻ അറിയിക്കാം. ഒന്നാമതായി, സഹോദരി അറബെല്ലയുടെ സ്നേഹപൂർവവും സ്വാഗതാർഹവും ആയ കത്ത് എനിക്ക് ലഭിച്ചതിന് ശേഷം, അതിന് രണ്ടു ആഴ്ചയ്ക്കകം മറുപടി നൽകണമെന്ന അവളുടെ അഭ്യർഥന അനുസരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു എങ്കിലും, ആഴ്ചകളോളം എനിക്ക് എഴുതാൻ സമയം ലഭിച്ചില്ല. ആ കത്ത് എനിക്ക് വളരെ ഇഷ്ടമായി. ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ കത്തിൽ താൽപര്യം കാണിച്ചിരുന്നു; നിങ്ങൾ ഇത് വായിച്ച ഉടൻ തന്നെ ഇതിന് മറുപടി നൽകുന്നതിൽ എന്റെ വൈകിപ്പ് തടസ്സമാകില്ലെന്നു ഞങ്ങൾ പ്രത്യാശിക്കുന്നു; അടുത്ത പ്രാവശ്യം ഞാൻ ഇത്രയും വൈകിക്കുകയില്ല.

ഇപ്പോൾ ജെയിംസിന്റെയും എന്റെയും ആരോഗ്യനില വളരെ നല്ലതാണ്. ഞങ്ങളുടെ താമസം പാരിസിൽ, സഹോദരൻ ആൻഡ്രൂസിന്റെ വീട്ടിലാണ്; അത് തപാൽ ഓഫീസിനും അച്ചടി ഓഫീസിനും വളരെ അടുത്താണ്. ഞങ്ങൾ ഇവിടെ കുറേക്കാലം താമസിക്കും. ഇത് അത്യന്തം ദയയുള്ള ഒരു കുടുംബമാണ്, എങ്കിലും വളരെ ദരിദ്രരാണ്. ഇവിടെയുള്ളതെല്ലാം അവരുടെ കൈവശമുള്ളത്രയും ഞങ്ങൾക്കു സൗജന്യമായി തന്നെയാണ്. ഇവിടെ താമസിക്കുന്ന കാലത്ത് അവർക്കു ഏതെങ്കിലും ചെലവാകുന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് ശരിയെന്നു തോന്നുന്നില്ല. നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും, പ്രിയ സഹോദരി ഗോർഹാമിനെയും, ഞാൻ അത്യന്തം കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ടോപ്പ്ഷാമിലെ ഞങ്ങളുടെ സമ്മേളനം അത്യന്തം ആഴമുള്ള താൽപര്യമുളവാക്കിയ ഒന്നായിരുന്നു. ഇരുപത്തിയെട്ട് പേർ ഹാജരായിരുന്നു; എല്ലാവരും യോഗത്തിൽ പങ്കെടുത്തു.

ഞായറാഴ്ച ദൈവത്തിന്റെ ശക്തി പ്രബലമായി പാഞ്ഞുചെല്ലുന്ന കാറ്റുപോലെ നമ്മുടെമേൽ വന്നു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ എഴുന്നേറ്റ് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചു; അത് ദൈവാലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെയുള്ള ഒന്നായിരുന്നു. കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം ആഹ്ലാദഘോഷത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. അത് ജയം നിറഞ്ഞ ഒരു സമയമായിരുന്നു; എല്ലാവരും ശക്തിപ്പെടുകയും പുതുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അത്ര ശക്തിയുള്ള ഒരു സമയം ഞാൻ ഇതിന് മുമ്പ് ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ല.

ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത സമ്മേളനം ഫെയർഹേവനിലായിരുന്നു. സഹോദരൻ ബേറ്റ്സും ഭാര്യയും സന്നിഹിതരായിരുന്നു. അത്യന്തം നല്ല ഒരു യോഗമായിരുന്നു അത്. സഹോദരൻ നിക്കൾസിന്റെ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, കർത്താവ് എനിക്ക് ഒരു ദർശനം നല്കി, സത്യം പലകകളിൽ വ്യക്തമായി എഴുതിക്കാണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നും, മുൻപുള്ള രണ്ട് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളും പലകകളിൽ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളാൽ അനേകർ സത്യത്തിനുവേണ്ടി തീരുമാനം എടുക്കുമെന്നുമാണ് എനിക്കു കാണിച്ചുതന്നത്.”—

അത് ഇവിടെ തന്നെയാണ്, [1850 ലെ ചാർട്ടിന്റെ താഴത്തെ ഇടത് കോണിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു]. ശരിയോ? അവൾ എന്തിനെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്, അത് ഈ ചാർട്ടിലുണ്ട്.

—“ദൂതന്മാർ പോകുന്നതുപോലെതന്നെ ആ പത്രിക പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും അത്യാവശ്യമാണെന്നു ഞാൻ കൂടി കണ്ടു; കാരണം ദൂതന്മാർ തങ്ങളോടുകൂടെ കൊണ്ടുപോകുവാൻ, ഇപ്പോഴത്തെ സത്യം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പത്രിക അവർക്കാവശ്യമാകുന്നു, അതു കേൾക്കുന്നവരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കേണ്ടതിന്നു; അങ്ങനെ സത്യം മനസ്സിൽനിന്നു മാഞ്ഞുപോകുകയില്ല; കൂടാതെ ദൂതന്മാർ പോകുവാൻ കഴിയാത്ത ഇടങ്ങളിലേക്കു ആ പത്രിക പോകുകയും ചെയ്യും. പത്രികയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടേണ്ട മറ്റുചില കാര്യങ്ങളും ഞാൻ കണ്ടു.

“നിങ്ങളൊക്കെയും എങ്ങനെ കഴിയുന്നു? നിങ്ങളൊക്കെയും നിത്യജീവനുവേണ്ടി പരിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവോ? നിങ്ങളെ ഞാൻ അത്യന്തം, അത്യന്തമായി കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അധികം വൈകാതെ ഞാൻ നിങ്ങളെ കാണുമെന്നു വിചാരിക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ഒരുങ്ങലിന്റെ കാലമാണ്; നിത്യതയ്ക്കായി നാം എല്ലാവരും ഉറപ്പായ പ്രവർത്തനം നടത്തുമെന്നു ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. സമയം വളരെ ചുരുങ്ങിയതുപോലെ തോന്നുന്നു; നാം ചെയ്യേണ്ടതു വേഗത്തിൽ ചെയ്യേണ്ടതാണ്.”

“നവംബർ 20-ാം തീയതി, ഒരു ആഴ്ച മുമ്പ്, സഹോദരൻ ഹെൻറി നിക്കൾസും ഞാനും ടോപ്ഷാമിലേക്കു പോയി. വ്യാഴാഴ്ച [നവം. 21] ഉച്ചഭക്ഷണ മേശയിൽ നിന്നു ഇപ്പൊഴേ എഴുന്നേറ്റിരിക്കുമ്പോൾ, സഹോദരൻ ഫോയിയുടെ മക്കളിൽ ഒരാൾ അകത്തു വന്നു, അവരുടെ അമ്മ ബോധരഹിതയാണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഞങ്ങൾ ഉടൻ നദിക്കപ്പുറം ഒരു മൈൽ ദൂരം വേഗത്തിൽ പോയി, പ്രിയ സഹോദരി ഫോയി മരണശയ്യയിൽ കിടക്കുന്നതായി കണ്ടു. അവർ എന്നെ തിരിച്ചറിയുന്നില്ലെന്ന് കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ വ്യസനം വളരെ വലുതായിരുന്നു. അവർ മൂന്ന് മണിക്കും നാല് മണിക്കും ഇടയ്ക്കുള്ള സമയംവരെ കഠിനമായ വേദനയിൽ ദീർഘനേരം തുടർന്നു; തുടർന്ന് അവർ അവസാന ശ്വാസം വിട്ടു. അവർ തങ്ങളുടെ നഷ്ടത്തെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കേണ്ട ഒരു ഭർത്താവിനെയും മൂന്ന് മക്കളെയും വിട്ടുപോയിരിക്കുന്നു.”

വെള്ളിയാഴ്ച രാവിലെ [നവം. 22], സഹോദരൻ ഹെൻറി അന്തിമകർമത്തിൽ പങ്കെടുക്കേണ്ടതിന്നു ജെയിംസ് അദ്ദേഹത്തെ ക്ഷൗരം ചെയ്യുന്നതിനായി പാരീസിലേക്കു വന്നു. ഞങ്ങൾ അത്യന്തം ഗൗരവപൂർണവും ഹൃദയസ്പർശകവും ആയൊരു സമയം അനുഭവിച്ചു. കർത്താവ് ഞങ്ങളെ വിട്ടുകളഞ്ഞില്ല; മറിച്ച് തന്റെ ആത്മാവിനെ ഞങ്ങളുടെ മേൽ വിശ്രമിപ്പിച്ചു. സഹോദരി ഫോയിയുടെ അവസാന ദിവസങ്ങൾ വ്യക്തമായി അവളുടെ ഏറ്റവും ആത്മീയവും ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠവുമായ ദിവസങ്ങളായിരുന്നു. സഹോദരൻ ഫോയിക്ക് ആശ്വാസമായിരിക്കുന്നത് ഇതാണ്: അവൾ ഒരു ക്രിസ്ത്യാനിയായി മരിച്ചുവെന്നത്. അദ്ദേഹം നന്നായി ധൈര്യത്തോടെ നിലകൊള്ളുന്നു. ഈ ദുഃഖബാധ സഹിച്ചുനിൽക്കേണ്ടതിന്നു ദൈവം അദ്ദേഹത്തിന് കൃപ നല്കുന്നു. അയ്യോ, സകല പരീക്ഷണങ്ങളുടെയും ദുഃഖങ്ങളുടെയും ഇടയിലും താങ്ങിനിർത്തുന്ന ദൈവത്തിലുള്ള പ്രത്യാശ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത് എത്ര നല്ലതാണ്. ഒരു പ്രത്യാശയ്ക്കായി, ഒരു നല്ല പ്രത്യാശയ്ക്കായി, ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുവിൻ. നിങ്ങളിൽ ആരെങ്കിലും, നിങ്ങളുടെ പ്രത്യാശയ്ക്കുവേണ്ടി എന്ത് കൊടുക്കും?

വിശ്വാസത്തെ ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിൽക്കുക. ദൈവത്തിൽ ശക്തരാകുകയും അവന്റെ നിത്യബാഹുവിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്യുക. അത് നിങ്ങളെ ഒരിക്കലും കൈവിടുകയില്ല; മറിച്ച് ഓരോ കഷ്ടതയിലും നിങ്ങളെ താങ്ങിക്കൊണ്ടുപോകും. നിങ്ങൾ എല്ലാവരും സത്യത്തിൽ കൂടുതൽ കൂടുതൽ ശക്തരായി വളരുമെന്നു ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. മടിച്ചുനിൽക്കാതെ രാജ്യത്തിലേക്കുള്ള നിങ്ങളുടെ മാർഗ്ഗത്തിൽ മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുക.”

ഇപ്പോൾ നാം തുടങ്ങുന്നു. ഞാൻ നിങ്ങൾ കാണണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഇതാണ്.

—"ഒരു ആഴ്ച മുമ്പ്, കഴിഞ്ഞ ശബ്ബത്തിൽ, ഞങ്ങൾക്കു വളരെ ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു യോഗം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഡെഡ് റിവറിൽ നിന്നുള്ള സഹോദരൻ ഹെവിറ്റ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദുഷ്ടന്മാരുടെ നാശവും മരിച്ചവരുടെ നിദ്രയും, ഒരു സ്ത്രീയായ ഈസബേൽ, പ്രവാചകസ്ത്രീ, അകത്ത് കൊണ്ടുവന്ന അടഞ്ഞ വാതിലിനുള്ളിലെ ഒരു മ്ലേച്ഛതയാണെന്ന ആശയത്തിലുള്ള ഒരു സന്ദേശവുമായാണ് അവൻ വന്നത്; ആ സ്ത്രീയായ ഈസബേൽ ഞാൻ തന്നെയാണെന്ന് അവൻ വിശ്വസിച്ചു."—

ശരി തന്നെയോ? സഹോദരൻ ഹ്യൂയിറ്റ് പറയുന്നത് എലൻ വൈറ്റ് യെസബേൽ ആണെന്നും അവൾ മൂന്ന് പിശകുകൾ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും ആണ്.

“—അവന്റെ കഴിഞ്ഞ കാലത്തിലെ ചില തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചും, 1335 ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചുകഴിഞ്ഞുവെന്നും, അവന്റെ അനേകം തെറ്റുകളെക്കുറിച്ചും ഞങ്ങൾ അവനോടു പറഞ്ഞു. എന്നാൽ അതിന് വളരെ കുറച്ച് മാത്രമേ ഫലം ഉണ്ടായുള്ളു. അവന്റെ അന്ധകാരം സമ്മേളനത്തിന്മേൽ അനുഭവിക്കപ്പെട്ടു; അത് നീണ്ടുപോയി.”—

ഇപ്പോൾ, ഇത് നിങ്ങൾ കാണണമെന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സാധിക്കുമെങ്കിൽ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ഈ ഖണ്ഡികയെക്കുറിച്ച് എനിക്ക് പറയാനുള്ള ഒരു കാര്യമുണ്ട്.

ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ കാലപ്രവചനങ്ങളെ വീണ്ടും പ്രയോഗിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിലുള്ളവരുമായി നിങ്ങൾ എപ്പോഴെങ്കിലും ഇടപെട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന ഉദ്ധരണികൾക്ക് ഇടയിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രധാനമായ മൂന്ന് ഉദ്ധരണികളാണ് ഉള്ളത്—അവർ അനേകം ഉദ്ധരണികൾ ഉപയോഗിക്കുമെങ്കിലും, അവർ ഉപയോഗിക്കുന്ന പ്രധാനമായ മൂന്ന് ഉദ്ധരണികൾ ഉണ്ട്. ഇത് അവയിൽ ഒന്നാണ്; കാരണം അവർ അവിടെ ചെന്നു ഇങ്ങനെ പറയും: “അവന്റെ ഭൂതകാലത്തിലെ ചില പിശകുകളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അവനോടു പറഞ്ഞു,” എന്നും, അവൾ “1335 ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അതും അവന്റെ പിശകുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു എന്നു അവർ അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യും. വ്യാകരണത്തെ ഇങ്ങനെ അല്പം വളച്ചൊടിക്കാനാകുമെന്ന് നിങ്ങൾ കാണുന്നുണ്ടോ: “അവന്റെ ഭൂതകാലത്തിലെ ചില പിശകുകളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അവനോടു പറഞ്ഞു”? “1335 ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും ഞങ്ങൾ അവനോടു പറഞ്ഞു”; എന്നാൽ കാലനിശ്ചയകർ പറയും: “അവന്റെ ഭൂതകാലത്തിലെ ചില പിശകുകളെക്കുറിച്ച് ഞങ്ങൾ അവനോടു പറഞ്ഞു; ആ പിശകുകളിൽ ഒന്നായിരുന്നു നിങ്ങൾ 1335 ദിവസങ്ങൾ അവസാനിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു പഠിപ്പിക്കുന്നത്, അതാണ് ഒരു പിശക്.” അങ്ങനെ, അതിനെ ഇരു വിധത്തിലും വളച്ചൊടിക്കാം.

യൂജീൻ പ്ര്യൂവിറ്റുമായി ഞാൻ ആദ്യമായി മുഖാമുഖം ഏറ്റുമുട്ടിയത് ഒക്ലഹോമയിലായിരുന്നു; ലോകാവസാനത്തിൽ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നില്ലെന്നാണ് അദ്ദേഹം വാദിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്, അതിന് മറുപടിയായി ഞാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രവചനാത്മാവിൽ നിന്നുള്ള ഏതാനും ഉദ്ധരണികൾ നൽകി.

അവൻ പറയുന്നു: “ജെഫ്, എലൻ വൈറ്റ് അശ്രദ്ധയായി എഴുതുന്ന എഴുത്തുകാരിയായിരുന്നു എന്നു നിനക്കറിയാം.”

അപ്പോൾ ഞാൻ ചോദിച്ചു: "അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്?"

അവൻ ഈ ഉദ്ധരണിയിലേക്കു പോയി. ഈ ഉദ്ധരണം അവൾ അശ്രദ്ധയുള്ള എഴുത്തുകാരിയാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നതായി അവൻ പറയുന്നു; കാരണം, സമയനിർണ്ണയക്കാർക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള പക്ഷം ഈ ഉദ്ധരണിയെ വളച്ചൊടിക്കാനാകുമെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നുവെന്ന് അവൾ അറിയുന്നു.

ഇപ്പോൾ, വാഷിറ്റ പോലെയുള്ള ഒരു സ്ഥലത്തിന് തന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളെ എലൻ വൈറ്റ് ഒരു അശ്രദ്ധയായ എഴുത്തുകാരിയാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്ന സ്വാധീനം ഉണ്ടെന്നത് ഒരു കാര്യമാണ്; എന്നാൽ, ഇവിടെ അവൾ അശ്രദ്ധയായ എഴുത്തുകാരിയാണോ?

—“എനിക്ക് ചില വാക്കുകൾ പറയേണ്ടതുണ്ടെന്നു ഞാൻ അനുഭവിച്ചു. യേശുവിന്റെ നാമത്തിൽ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റു നിന്നു; ഏകദേശം അഞ്ചു മിനിറ്റിനുള്ളിൽ യോഗം മാറിപ്പോയി. എല്ലാവർക്കും അതു ഒരേ നിമിഷത്തിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഓരോ മുഖവും പ്രകാശഭരിതമായി. ദൈവസാന്നിധ്യം ആ സ്ഥലത്തെ നിറച്ചു. സഹോദരൻ ഹെവിറ്റ് മുട്ടുകുത്തി വീണു കരയാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും തുടങ്ങി. ഞാൻ ദർശനത്തിൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ടു; എഴുതാൻ എനിക്കാവാത്ത വളരെ കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ കണ്ടു. അതു സഹോദരൻ ഹെവിറ്റിന്മേൽ വലിയ സ്വാധീനം ചെലുത്തി. അതു ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണെന്നു അവൻ ഏറ്റുപറഞ്ഞു; പൊടിയിൽ വിനീതനായി. ആ യോഗം മുതൽ അവൻ നിരന്തരം എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ താൻ പ്രചരിപ്പിച്ചിരുന്ന സകല തെറ്റുകളും തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ട് അതേ മേശയിൽ നിന്നു എഴുതിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം അവനെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരുന്നതാണെന്നു ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു; ദൈവം അവനിലൂടെ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, നന്മ ചെയ്യുവാൻ അവൻ യോഗ്യനാകുന്നു.”

“പ്രിയ സഹോദരി ഗോർഹാമിന് ഏറെ സ്നേഹം. അവളോടു ശക്തയായിരിക്കണമെന്ന് പറയുക. ദൈവം അവളോടുകൂടെ ഇരിക്കുന്നു; അവൻ അവളെ ഉപേക്ഷിക്കയില്ല. നിങ്ങളൊക്കർക്കും ഏറെ സ്നേഹം. കുട്ടികൾ ഉറക്കമാകാതിരിക്കട്ടെ; മറിച്ച് സത്യത്തിൽ ആകർഷിതരായി തങ്ങളുടെ വിളിയും തിരഞ്ഞെടുപ്പും ഉറപ്പാക്കുന്നതിൽ ജാഗ്രതയുള്ളവരായിരിക്കുമെന്നു ഞാൻ പ്രത്യാശിക്കുന്നു. എഴുതുക, തീർച്ചയായും എഴുതുക, ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ ചെയ്യരുത്. ഞാൻ നിങ്ങളെ സ്നേഹിക്കുന്നു, നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും. എഴുതുക.” Manuscript Releases, volume 16, 206–209. പാരിസ്, മെയ്ൻ എന്നിടത്തിൽ നിന്ന് എഴുതിയത്, നവംബർ 27, 1850.

സഹോദരങ്ങളേ സഹോദരിമാരേ, ഇതിന്റെ ചരിത്രപരമായ പശ്ചാത്തലം എന്താണ്; അവള്‍ ഇത് എവിടെയാണ് എഴുതുന്നത്? അവള്‍ ഇത് 1850-ല്‍, സഹോദരന്‍ നിക്കോള്‍സിന്റെ വീട്ടില്‍ എഴുതുകയാണ്.

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ കർത്താവ് എന്താണ് ചെയ്യുന്നത്? പയനിയർമാർക്കാണ് “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള ശരിയായ ദൃഷ്ടിക്കോണം ഉള്ളതെന്ന് അവൻ കാണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്, അവൾ അതിനോടാണ് ഇടപെടുന്നത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരശുശ്രൂഷയാണ് “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദൃഷ്ടിക്കോണമെന്നു അവൾ പറയുന്നു.

ഈ ചരിത്രത്തിൽ, ഈ അതേ ചരിത്രത്തിൽ—ഈ അതേ ചരിത്രം മാത്രമല്ല, ആ അതേ വർഷം മാത്രമല്ല, വർഷത്തിലെ അതേ മാസം തന്നെയായിരിക്കെ അവൾ ദർശനങ്ങൾ ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, “ഡെയിലി” എന്ന വിഷയത്തിൽ മുൻഗാമികളുടെ നിലപാടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ സത്യത്തെ അവൾ വ്യക്തീകരിച്ചുകൊണ്ട്, ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂർഘോഷം നൽകിയവർക്കു “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ദൃഷ്ടിയുണ്ടായിരുന്നു എന്നു പറയുന്നു; അതേ പാരഗ്രാഫിൽ തന്നെ അവൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “1843 ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും അത് മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും, ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂർഘോഷം നൽകിയവർക്കു ‘ഡെയിലി’യെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ദൃഷ്ടിയുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.”

ഈ 1843 ചാർട്ടിൽ “Daily”യെക്കുറിച്ച് എന്താണ് പറയുന്നത്? അത് കി.പി. 508-ൽ എടുത്തുകളയപ്പെട്ടു എന്ന് അതിൽ പറയുന്നു; പിന്നെ 1335 വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അത് നിങ്ങളെ 1843-ലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു; അങ്ങനെ 1335 കഴിഞ്ഞുപോയ കാലഘട്ടത്തിലാണെന്നുമാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്.

അത് ഇനിയും ഭാവിയിലാണെന്ന് അവൾ ഡെഡ് റിവറിൽ നിന്നുള്ള സഹോദരൻ ഹെവിറ്റിനോട് പറയുമെന്നു, അതേ മാസത്തിൽ, അതേ വർഷത്തിൽ തന്നേ, നിങ്ങൾക്കു സങ്കൽപ്പിക്കാനാകുമോ?

ശരി, ഈ സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നവർ, ഈ സമയം നിശ്ചയിക്കുന്നവർ, സഹോദരി വൈറ്റ് അശ്രദ്ധയായ എഴുത്തുകാരിയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്ന ഈ ആളുകൾ—ചരിത്രം ഇതിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നില്ല.

അതിനാൽ, ദൈനംദിനത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ എലൻ വൈറ്റ് 1335-നെയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് കാണിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

എലൻ വൈറ്റ് “ദൈനംദിനം” എന്നത് പൈഗനിസമാണെന്ന നിലപാടിന് വെറും തന്റെ അംഗീകാരമുദ്ര പതിപ്പിച്ചതുമാത്രമല്ല; അതാണ് 1843-ൽ അവസാനിച്ച 1335-വർഷ പ്രവചനം ആരംഭിച്ചതെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കി, ഡെഡ് റിവറിൽ നിന്നുള്ള സഹോദരൻ ഹ്യൂയിറ്റിനെതിരെ അവൾ ആ നിലപാട് പൊതുവേദിയിൽ പ്രതിരോധിക്കുകയും ചെയ്തു. നിങ്ങൾക്ക് അത് കാണുന്നുണ്ടോ?

അതേ മാസത്തിൽ തന്നേ, ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ശുശ്രൂഷയെ ദൈനികമെന്ന നിലയിൽ കാണുന്നത് ഇരുളും കലക്കവും മാത്രമേ ഉണ്ടാക്കൂ എന്നു അവൾ പറയുകയും, ആ ദർശനത്തോടുള്ള പ്രതികരണമായി, അവളുടെ ഭർത്താവ് ആ ഉപദേശം Review and Herald-ൽ നിന്ന് നീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിൽ മുകളിലായി, “1850 Chart” എന്ന് എഴുതിയിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്ത്, ഇതാണ് ഇവിടെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് [1850 ചാർട്ടിൽ ഇടത്തുനിന്ന് മൂന്നാമത്തെ നിരയെ, ക്രിസ്തുവർഷം 31-ൽ ക്രൂശിലെ യേശുവിനെ തുടർന്നുള്ള വാചകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു]. ഇത് നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിൽ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.

അതിനുശേഷം ഇവിടെ ഉള്ള 1843 ചാർട്ടിൽ [AD31-ൽ ക്രൂശിന്മേൽ യേശുവിന്റെ കീഴിലുള്ള മദ്ധ്യസ്തംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു]:

ദിനംപ്രതി അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന യാഗം നീക്കിക്കളയൽ. ദാനി. 12:11, 12

ശരി, ഇവയാണ് ഈ രണ്ട് ചാർട്ടുകൾ.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഈ പുരുഷന്മാർക്ക് ശരിയായ ദർശനം ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി; കൂടാതെ, അത് 1843-ൽ അവസാനിച്ച 1335-വർഷ പ്രവചനം ആരംഭിച്ചതാണെന്നും അവൾ മനസ്സിലാക്കി; അതുപോലെ, 508-ൽ പേഗൻ ആധിപത്യം നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടതിനെ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും അവൾ മനസ്സിലാക്കി.

ഈ രണ്ടു ചാർട്ടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ രണ്ടു പരാമർശങ്ങളുടെ കീഴിൽ, സഹോദരൻ നിക്കോൾസിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ നിന്നുള്ള മറ്റൊരു ഉദ്ധരണിയും നിങ്ങൾക്കുണ്ട്; അതിൽ, മറ്റുചാർട്ടുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് ആളുകളെ അവൾ ശാസിക്കുന്നു, കാരണം അവയിലെ ചിത്രരചന ശൈതാനികമാണെന്ന് അവൾ പറയുന്നു; അതേസമയം, ഈ രണ്ടു ചാർട്ടുകളിലെ ചിത്രരചന സ്വർഗീയമാണെന്ന് അവൾ പറയുന്നു. അവൾ പറയുന്നു,

“ചാർട്ട് നിർമ്മാണപ്രവർത്തനം എല്ലാം തെറ്റായിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. അത് സഹോദരൻ റോഡ്സിനോടുകൂടി ആരംഭിച്ചതും തുടർന്ന് സഹോദരൻ കേസാൽ അനുഷ്ഠിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. ദൂതന്മാരെയും മഹിമാപൂർണ്ണനായ യേശുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുവാൻ ചാർട്ടുകൾ നിർമ്മിക്കാനും വിചിത്രവും അസഹ്യകരവുമായി രൂപങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാനും ധനം ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടു. അത്തരത്തിലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ദൈവത്തിന് അപ്രസാദകരമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. സഹോദരൻ നിക്കോൾസ് പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ചാർട്ടിന്റെ പ്രസാധനപ്രവർത്തനത്തിൽ ദൈവം ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.”—

ഈ 1850-ലെ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതിൽ ആർ ഉണ്ടായിരുന്നു? ദൈവം!

—“ഞാൻ കണ്ടതു, അവിടെ”—എന്തായിരുന്നു?—“ബൈബിളിൽ ഈ ചാർട്ടിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു പ്രവചനം ഉണ്ടായിരുന്നു; ഈ ചാർട്ട് ദൈവജനത്തിനായി രൂപകല്പന ചെയ്തതാണെങ്കിൽ, അത് ഒരാൾക്കു മതിയെങ്കിൽ മറ്റൊരാൾക്കും മതിയാകും; ഒരാൾക്കു വലുതായ അളവിൽ ഒരു പുതിയ ചാർട്ട് വരച്ചിരിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതുപോലെ എല്ലാവർക്കും അത്ര തന്നെ അതിന്റെ ആവശ്യമുണ്ട്.

സഹോദരൻ കേസിന്റെ ഉള്ളിൽ മറ്റൊരു ചാർട്ട് ആഗ്രഹിപ്പിച്ചിരുന്നത് ശാന്തിയില്ലാത്തതും അസ്വസ്ഥവുമായതും അസന്തുഷ്ടവുമായതും കൃതജ്ഞതയില്ലാത്തതുമായ ഒരു മനോഭാവമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. ഈ വരച്ച ചാർട്ടുകൾ സഭാസമൂഹത്തിന്മേൽ ദോഷകരമായ സ്വാധീനം ചെലുത്തിയതായി ഞാൻ കണ്ടു. അതുകൊണ്ട് യോഗത്തിൽ ലഘുവുമായ ചാഫുപോലെയുള്ള പരിഹാസാത്മക ആത്മാവ് നിലനിന്നു.”—

ഇപ്പോൾ, ഞാൻ നിങ്ങളെ ആലോചിച്ചറിഞ്ഞുകൊള്ളാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു ഇതാണ്.

—“ദൈവം കല്പിച്ച ചാർട്ടുകൾ, വിശദീകരണം ഒന്നുമില്ലാതെയും, മനസ്സിൽ അനുകൂലമായ ഒരു സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടു.”—

“ദൈവത്താൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ട ചാർട്ടുകൾ,” ബഹുവചനം, “. . . .” ദൈവത്താൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടത് ഏതു ചാർട്ടുകളാണ്, ബഹുവചനത്തിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നതു പോലെ? ഈ രണ്ട് ചാർട്ടുകളാണ് [1843-ലെക്കും 1850-ലെക്കും ചാർട്ടുകൾ] ദൈവത്താൽ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടത്.

—ചാർട്ടുകളിലുള്ള ദൂതന്മാരുടെ പ്രതിനിധാനത്തിൽ ലാഘവവും ലാവണ്യവും സ്വർഗ്ഗീയതയും ഒന്നിച്ചു കാണപ്പെടുന്നു. മനസ്സ് ഏതാണ്ട് അറിവില്ലാതെയെന്നപോലെ ദൈവത്തിങ്കലേക്കും സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കും നയിക്കപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ഒരുക്കിയെടുത്തിട്ടുള്ള മറ്റു ചാർട്ടുകൾ മനസ്സിൽ വിരക്തി ജനിപ്പിക്കുന്നു; അവ മനസ്സിനെ സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ ഭൂമിയിലേയ്ക്ക് അധികം നിലയുറപ്പിക്കുന്നു. ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ജീവികളേക്കാൾ ദുഷ്ടാത്മാക്കളെപ്പോലെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. ചാർട്ടുകൾ ദിവസങ്ങളോളം ആഴ്ചകളോളം സഹോദരൻ കേസിന്റെ മനസ്സിനെ അധീനമാക്കിയിരുന്നുവെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; എന്നാൽ ആ സമയത്ത് അവൻ ദൈവത്തിൽനിന്ന് സ്വർഗ്ഗീയ ജ്ഞാനം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതും ആത്മാവിന്റെ കൃപകളിലും സത്യത്തിന്റെ പരിജ്ഞാനത്തിലും വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു.

“സഹോദരന്മാരുടെ മുമ്പാകെ സത്യത്തെ വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിനായി പത്രികകൾ തുടങ്ങിയവ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിൽ ചെലവഴിക്കാമായിരുന്ന മാർഗങ്ങൾ ചാർട്ടുകൾ പുറത്തിറക്കുന്നതിൽ വൃഥയായി ചെലവഴിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, അതു വളരെ നന്മ ചെയ്‌തേനെയും ആത്മാക്കളെ രക്ഷിച്ചേനെയും എന്നു ഞാൻ കണ്ടു. ചാർട്ട്-നിർമാണത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി പനിയെന്നപോലെ പടർന്നുപോയിരിക്കുന്നു എന്നു ഞാൻ കണ്ടു.” Manuscript Releases, number 13, 359; 1853.

1290ഉം 1335ഉം ദിവസങ്ങൾ

1858 ജനുവരി 28-ലെ Review and Herald-ലുള്ള ഒരു ലേഖനം എന്റെ കൈവശമുണ്ട്. അത് നിങ്ങളുടെ കുറിപ്പുകളിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതിന്റെ കാരണം, 1858-ലും അവർ “ദൈനംദിനം” എന്നത് പൗരാണികവിശ്വാസമാണെന്ന് ഇപ്പോഴും ഉപദേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നുവെന്നത് നിങ്ങൾക്ക് കാണാനാകുന്നതിനാലാണ്. നിങ്ങളുടെ അവലംബത്തിൽ അതുണ്ട്; 1850-നുശേഷം എട്ട് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞിട്ടും “ദൈനംദിനം” പൗരാണികവിശ്വാസമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹിക്കൽ ഇപ്പോഴും അതുതന്നെയായിരുന്നു.

“ഈ കാലഘട്ടങ്ങൾ ഏതു സംഭവങ്ങളിൽ നിന്നാണ് കണക്കാക്കേണ്ടത് എന്നു നമുക്ക് നിർണ്ണയിക്കാനാകുമോ? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, അവ എപ്പോൾ സംഭവിച്ചു എന്നും നമുക്ക് അറിയാനാകുമോ?” എന്ന ചോദ്യങ്ങൾ ഉടൻ ഉയരുന്നു. ആദ്യം നാം അന്വേഷിക്കുന്നത് ഇതാണ്: ‘ദൈനംദിനം’ (യാഗം) എന്നും ‘ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത’ എന്നും എന്താണ്? ‘യാഗം’ എന്ന പദം ഇറ്റാലിക് അക്ഷരത്തിൽ നൽകിയിരിക്കുന്നതു ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും; അതായത് അത് പൂരകമായി ചേർത്ത പദമാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ഇതു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന മറ്റു സന്ദർഭങ്ങളിലും ഇതേ കാര്യം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടും; അഥവാ, 11:31യും 8:11–13യും. ഇപ്പോൾ ചുരുക്കമായി ഈ പിന്നത്തെ അധ്യായത്തെ നോക്കാം. 13-ാം വാക്യത്തിൽ രണ്ട് ശൂനീകരണങ്ങൾ ദൃശ്യമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു കാണാം: ദൈനംദിനം (ശൂനീകരണം), പിന്നെ ശൂനീകരണത്തിന്റെ അതിക്രമം. ഈ സത്യത്തെ ജോസിയ ലിച്ച് അത്ര വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു, അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിക്കുന്നതിൽക്കാൾ നമുക്ക് മെച്ചമായി ചെയ്യാനില്ല:*

“—‘ദൈനംദിന ബലി’ എന്നത് വർത്തമാന പാഠവായനയാണ്; എന്നാൽ മൂലപാഠത്തിൽ ‘ബലി’ എന്നതുപോലൊരു കാര്യവും കാണുന്നില്ല. ഇത് എല്ലാവരും അംഗീകരിക്കുന്നതാണ്. അത് വിവർത്തകർ അതിനുമേൽ ചാർത്തിയ ഒരു ഗ്ലോസോ വ്യാഖ്യാനനിർമ്മിതിയോ ആകുന്നു. യഥാർത്ഥ വായന ഇതാണ്: ‘ദൈനംദിനവും ശൂന്യീകരണത്തിന്റെ അതിക്രമവും;’ ‘ദൈനംദിനം’ എന്നും ‘അതിക്രമം’ എന്നും ‘മറ്റും’ എന്ന ബന്ധകത്താൽ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു—ദൈനംദിന ശൂന്യീകരണവും ശൂന്യീകരണത്തിന്റെ അതിക്രമവും. അവ വിശുദ്ധാലയത്തെയും സൈന്യത്തെയും ശൂന്യമാക്കേണ്ടിയിരുന്ന രണ്ട് ശൂന്യീകരണശക്തികളായിരുന്നു.’”

ഇതിൽനിന്ന് വ്യക്തമാണ് — ‘ദൈനന്ദിനം’ എന്നത്, പഴയതും കൂടുതലായി പ്രചാരത്തിലുള്ളതുമായ അഭിപ്രായപ്രകാരം അതിനോടു ചേർത്തിട്ടുള്ള യെഹൂദാരാധനയെ യാതൊരു വിധത്തിലും സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല എന്നു; കൂടാതെ, ഈ കാലപരിധികളെ യാഥാർഥ്യമായോ രൂപകമായോ എടുത്താലും, ആ ആരാധന നീക്കിക്കളയപ്പെട്ട ഏതെങ്കിലും സമയത്തിൽ നിന്ന് അവയെ കണക്കാക്കിയാൽ, ശ്രദ്ധാർഹമായ യാതൊരു സംഭവത്തിലും അവ നമ്മെ എത്തിക്കുന്നില്ല എന്ന പരിഗണനയാലും ഇത് കൂടുതൽ വ്യക്തമാണ്.

“അപ്പോൾ ദൈനികവും ശൂന്യമാക്കുന്ന അശുദ്ധവസ്തുവും സഭയെ പീഡിപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന രണ്ടു ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികളാകുന്നു: ഈ ശക്തികൾ എന്തൊക്കെയാണെന്ന് നമുക്ക് നിർണ്ണയിക്കാനാകുമോ? ഈ വിഷയത്തിൽ വില്യം മില്ലറിന്റെ തർക്കരീതിയെ സ്വീകരിക്കുന്നതുമാത്രം ചെയ്താൽ, അവനോടൊപ്പമുള്ള അതേ നിഗമനത്തിലെത്താൻ നമുക്ക് കഴിയും. അവൻ പറയുന്നു:”

“പൗരാണിക വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ‘വിശുദ്ധസ്ഥലം’ എന്നു പറയുന്നതിലൂടെ എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കപ്പെടുന്നത്? വിഗ്രഹാരാധനക്കും, എല്ലാതരം തെറ്റിദ്ധാരണകൾക്കും, സത്യത്തിനെപ്പോലെ തന്നെ, അവയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥാനങ്ങൾ ഉണ്ട്. അവ അവയുടെ സേവനത്തിനായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്ഷേത്രങ്ങളോ അഭയസ്ഥലങ്ങളോ ആകുന്നു. അങ്ങനെ നോക്കുമ്പോൾ, വിഗ്രഹാരാധനയിലെ ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേകവും പ്രശസ്തവും ആയ ഒരു ക്ഷേത്രത്തെ ഇവിടെ ഉദ്ദേശിച്ചിരിക്കാമെന്ന് കരുതാം. അതിന്റെ അനേകം പ്രഗത്ഭ ക്ഷേത്രങ്ങളിൽ ഏതാണ് അത്? ശാസ്ത്രീയ വാസ്തുശിൽപ്പത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഭവ്യമായ മാതൃകകളിൽ ഒന്നിനെ പാന്തിയൻ എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതിന്റെ പേര് ‘എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും ക്ഷേത്രം അല്ലെങ്കിൽ അഭയസ്ഥലം’ എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതു സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന സ്ഥലം റോമാണ്.+ റോമാക്കാർ കീഴടക്കിയ ജാതികളുടെ വിഗ്രഹങ്ങൾ ഈ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും അറയിലോ വിഭാഗത്തിലോ ആദരപൂർവ്വം നിക്ഷേപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; പല സന്ദർഭങ്ങളിലും അവ റോമാക്കാർ തന്നേ ആരാധനാവിഷയങ്ങളായി മാറുകയും ചെയ്തു. ഇതിലുമധികം ശ്രദ്ധേയമായി ‘അവന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലം’ എന്നു വിളിക്കാവുന്ന വിഗ്രഹാരാധനയുടെ ഒരു ക്ഷേത്രം നമുക്കു കണ്ടെത്താനാകുമോ?”

ഇപ്പോൾ “ദൈനന്ദിനം” എന്നു പറയുന്നതു പൗത്തമതമാണെന്നും, “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമം,” അഥവാ —“ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛത്വം”— പാപ്പത്വമാണെന്നും, പൗത്തമതത്തിന്റെ പ്രത്യേക വിശുദ്ധാലയം പാന്തിയോൺ ആയിരുന്നെന്നും, അതിന്റെ സ്ഥാനം എന്ന “സ്ഥലം” റோம் ആയിരുന്നെന്നും നിശ്ചയമായി അറിഞ്ഞതിനാൽ, നാം ഇനി കൂടുതൽ അന്വേഷിക്കുന്നു.

“1. ബഹുദേവാരാധന റോമൻ സിവിൽ അധികാരത്താൽ —‘നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടോ’? സഭയുടെയും ലോകത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലെ പ്രധാനവും സുപരിചിതവുമായ ഒരു സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള താഴെപ്പറയുന്ന പ്രസ്താവന, ഞങ്ങളുടെ അഭിപ്രായത്തിൽ, ഈ പ്രവചനത്തിന് ഉത്തരമാകുന്നു. അത് ആദ്യത്തെ ക്രിസ്തീയ ചക്രവർത്തിയായ കോൺസ്റ്റന്റൈനിനെ സംബന്ധിച്ചുള്ളതാകുന്നു; ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:”

“—അവന്റെ ഭരണത്തിന്റെ ആദ്യ പ്രവർത്തി സാമ്രാജ്യമെങ്ങും ഒരു രാജപ്രമാണം പുറപ്പെടുവിച്ചതായിരുന്നു; തന്റെ പ്രജകളെ ക്രിസ്തുമതം സ്വീകരിപ്പാൻ പ്രബോധിപ്പിച്ചുകൊണ്ടുള്ളതായിരുന്നു അത്.’++

"2. അവന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലമായ നഗരമോ സ്ഥാനമോ റோம் തന്നെയായിരുന്നോ, (പാന്തിയോൻ,) സംസ്ഥാനത്തിന്റെ അധികാരത്താൽ താഴെയിറക്കപ്പെട്ടത്? താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഉദ്ധരണി അതിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു:"

“—കോൺസ്റ്റന്റീനിന്റെ അവസാന എതിരാളിയുടെ മരണം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സമാധാനത്തെ മുദ്രയിട്ടിരുന്നു. റോം വീണ്ടും ഒരിക്കൽ കൂടി വിവാദമില്ലാത്ത ജാതികളുടെ രാജ്ഞിയായി നിന്നു. എന്നാൽ, ആ ഉയർച്ചയുടെയും തേജസ്സിന്റെയും ഘട്ടത്തിൽ തന്നേ, അവൾ ഒരു അതലപാതത്തിന്റെ അരികിലേക്കു ഉയർത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. അവളുടെ അടുത്ത ചുവട് താഴോട്ടും പുനരുദ്ധരിക്കാനാവാത്തതുമായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഭരണകേന്ദ്രം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റിയ സംഭവം ഇന്നും ചരിത്രകാരനെ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുന്നു. അത് റോമൻ മനസ്സിന്റെ പ്രാചീനവും മാന്യവുമായ മുൻവിധികളുടെ സമ്പൂർണ്ണ പ്രവാഹത്തോട് നേരിട്ടുള്ള വിരോധത്തിൽ നിന്ന ഒരു നടപടിയായിരുന്നു. കിഴക്കൻ ആചാരങ്ങളുടെയും കാലാവസ്ഥകളുടെയും ആസ്വാദനങ്ങളിൽ മുങ്ങിയിരുന്ന ഏതെങ്കിലും സുഖലോലുപനായ ഏഷ്യക്കാരന്റെ പ്രവൃത്തി അതല്ലായിരുന്നു; മറിച്ച് പാശ്ചാത്യത്തിൽ ജനിച്ച, എല്ലാ റോമക്കാരെയും പോലെ കിഴക്കൻ ജനങ്ങളുടെ ശീലങ്ങളെ അവജ്ഞചെയ്തിരുന്ന ഒരു ഇരുമ്പുസങ്കൽപമുള്ള ജയകേതാവിന്റെ പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു അത്; അതുപോലെ സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തകന്റെ പ്രവൃത്തിയുമായിരുന്നു അത്, എങ്കിലും അതു ഏറ്റവും പ്രത്യക്ഷമായ അളവിൽ അന്യായരാഷ്ട്രീയമായിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും കോൺസ്റ്റന്റീൻ, കൈസർമാരുടെ മഹത്തായ കോട്ടയും സിംഹാസനവും ആയിരുന്ന റോമിനെ ഉപേക്ഷിച്ച്, ത്രേസിന്റെ ഒരു അപ്രസിദ്ധ കോണിലേക്കു നീങ്ങി; തന്റെ ശേഷിച്ച ഉജ്ജ്വലവും മഹത്വാകാംക്ഷയുമുള്ള ജീവിതകാലം, ഒരു കോളനിയെ തന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി ഉയർത്തുകയും തലസ്ഥാനത്തെ ഒരു കോളനിയുടെ ദുർബല ബഹുമാനങ്ങളിലേക്കും അപമാനിതമായ ശക്തിയിലേക്കും താഴ്ചപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ഇരട്ട പ്രയത്‌നത്തിൽ ചെലവഴിച്ചു.’*”

ചരിത്രകാരന്റെ എഴുത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ രേഖയ്ക്ക് വ്യാഖ്യാനം ആവശ്യമില്ലാത്തത്ര വ്യക്തതയുണ്ട്. “അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലം തകർത്തുകളയപ്പെട്ടു” എന്നു പ്രവചനം പറയുന്നു; മുകളിൽ പറഞ്ഞതുപോലുള്ള വസ്തുതാവിവരണത്തിന് ശേഷം, പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിൽ ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മത പുലർത്തുന്നവർക്കുപോലും അതിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് സംതൃപ്തരാകേണ്ടതാണ്.

“நித்தியமானது நீக்கப்பட்டு, பாழாக்கும் அருவருப்பு நிறுவப்படும் காலமுதல் ஆயிரத்து இருநூற்று தொண்ணூறு நாட்கள் இருக்கும். ஆயிரத்து முந்நூற்று முப்பத்தைந்து நாட்கள் வரை காத்திருந்து வந்து சேருகிறவன் பாக்கியவான்.” நித்தியமானது பேகனிசம் என்றும், பாழாக்கும் அருவருப்பு பாப்பத்துவம் என்றும், ரோமப் பேரரசின் ஆட்சியில் முன்னையதிலிருந்து பின்னையதிற்கான மாற்றம் ஏற்பட்டது என்றும், அது அரசின் அதிகாரத்தினால் நிகழ்ந்தது என்றும் நமக்கு முன் நிற்கும் உண்மைகளின் அடிப்படையில், தீர்க்கதரிசனத்தை நிறைவேற்றும் வகையில் இது எப்போது நிகழ்ந்தது என்பதை மேலும் விசாரிப்பதற்கே நமக்கு உள்ளது; ஏனெனில் இதை நாம் நிர்ணயிக்க முடியுமானால், நமக்கு முன் உள்ள இந்த வசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள தீர்க்கதரிசனக் காலப்பகுதிகள் எதில் இருந்து கணிக்கப்பட வேண்டும் என்பதற்கான தொடக்கப்புள்ளி நமக்குக் கிடைக்கிறது. ஆகையால்,

ഫ്രാൻസിന്റെ രാജാവായ ക്ലോവിസിന്റെ മതാന്തരീകരണം ക്രി.വ. 496-ൽ സംഭവിക്കുന്ന കാലംവരെ, ഫ്രഞ്ചുകാരും പാശ്ചാത്യ റോമിലെ മറ്റു ജാതികളും വിഗ്രഹാരാധകരായിരുന്നു; എന്നാൽ ആ സംഭവത്തിന് ശേഷം വിഗ്രഹാരാധകരെ ക്രിസ്തുവിലേക്കു മതാന്തരപ്പെടുത്തുന്നതിനായുള്ള ശ്രമങ്ങൾ മഹത്തായ വിജയത്താൽ കിരീടിതമായി. ക്ലോവിസിന്റെ മതാന്തരീകരണമാണ് ഫ്രഞ്ച് രാജാവിനെ “Most Christian Majesty” എന്നും “Eldest Son of the Church” എന്നും വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പതിവിന് ഉത്ഭവമായതെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു.+ ആ സമയത്തെയും ക്രി.വ. 508-നെയും ഇടയിൽ “alliances,” “capitulations,” ജയംപ്രാപണങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ “the Avborici,” “Roman garrisons in the west,” Brittany, Burgundians, Visigoths എന്നിവരെ അധീനതയിൽ കൊണ്ടുവന്നു.'++

“—പശ്ചിമ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ പുറജാതീയത, അതു ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസത്തിന്റെ പുരോഗതിയെ സംശയമില്ലാതെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയിരുന്നുവെങ്കിലും, പ്രത്യേകിച്ച് ഇംഗ്ലണ്ടിന്റെ കാര്യത്തിൽപോലെ വിഗ്രഹാരാധകരായിത്തന്നെ തുടര்ந்தിരുന്ന ക്രൂരഗോത്രക്കാർ നടത്തിയ അധിനിവേശങ്ങളാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ജാതികളിൽ, ഇതുമുതൽ കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസത്തെ അടിച്ചമർത്തുവാനും റോമൻ പോന്തിഫിന്റെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളെ തടയുവാനും, അതിനു അത്തരമൊരു മനോഭാവം ഉണ്ടായിരുന്നാലും, ശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.”

ആ സമയം മുതൽ, പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ മ്ലേച്ഛത പൗരാണികവിശ്വാസത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വിജയോന്മുഖമായിരുന്നു. അതിന്റെ പിന്നീട് ഉണ്ടായ പോരാട്ടങ്ങൾ മറ്റു ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളോടെയായിരുന്നു; അവർ എപ്പോഴും മതഭ്രഷ്ടരായി കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. അതുപോലെ, പ്രഭുക്കന്മാരോടുമായിരുന്നു; അവർ എപ്പോഴും കലാപകാരികളായോ ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരത്തെ വിഭജിക്കുന്നവരായോ കണക്കാക്കപ്പെട്ടു. യൂറോപ്പിലെ പ്രധാന ശക്തികൾ പൗരാണികവിശ്വാസത്തോടുള്ള അവരുടെ ആസക്തി ഉപേക്ഷിച്ചത്, അതിന്റെ മ്ലേച്ഛതകളെ മറ്റൊരു രൂപത്തിൽ ശാശ്വതമാക്കുന്നതിനുവേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു; കാരണം, കത്തോലിക്ക അർത്ഥത്തിൽ ക്രിസ്തീയമാകുവാൻ പൗരാണികവിശ്വാസത്തിന് സ്നാനം പ്രാപിക്കുക മാത്രമേ വേണ്ടിയിരുന്നുള്ളു; അതിന്റെ അധ്യക്ഷശുശ്രൂഷകന്റെ സ്വാർത്ഥതകളോ പ്രതികാരമോ അത് ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോൾ, അവരുടെ സ്വത്തുക്കളും സിംഹാസനങ്ങളും,—ഒരുപക്ഷേ അവരുടെ ജീവനും,—യാഗപീഠത്തിന്മേൽ വെക്കപ്പെടേണ്ടിവന്നു. SS

"* പ്രവാചക വ്യാഖ്യാനം, ഖണ്ഡം 1, 127.

"+ ഗുഡ്രിച്ചിന്റെ യൂണിവേഴ്സൽ ഹിസ്റ്ററിയും ഗുത്രിയുടെ ജിയോഗ്രഫിയും."

+ മൊസ്‌ഹൈം ക്രൈസ്തവ ചരിത്രം, വാള്യം 1, 132, 133.

ഇംഗ്ലണ്ടിൽ, ആദ്യ ക്രിസ്തീയ രാജാവായ ആർതർ, വിജാതീയ ആരാധനയുടെ അവശിഷ്ടങ്ങളുടെ മേൽ ക്രിസ്തീയ ആരാധന സ്ഥാപിച്ചു.* തന്റെ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവങ്ങളുടെ കാലക്രമത്തിൽ കൂടുതൽ കൃത്യത പുലർത്തുന്നുവെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന റാപിൻ, ക്രി.വ. 508-ൽ അദ്ദേഹം ബ്രിട്ടന്റെ രാജാവായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടുവെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പുസ്തകം 2, 129.

ഈ സമയത്ത് റോമാ സീയിന്റെ സ്ഥിതി എന്തായിരുന്നു? — സിംമാക്കസ് 498 അല്ലെങ്കിൽ 499 മുതൽ 514 വരെ പാപ്പായായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാപ്പത്വകാലം താഴെപ്പറയുന്ന ശ്രദ്ധേയമായ സാഹചര്യങ്ങളാലും സംഭവങ്ങളാലും പ്രത്യേകമായി അടയാളപ്പെട്ടു:

"1. അവൻ —റോമിലെ സഭയിൽ' പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ —പൗത്ത്യധർമ്മം' ഉപേക്ഷിച്ചു."

"2. തന്റെ എതിരാളിയോടു രക്തസാക്ഷിത്വം വരെയും പൊരുതി പാപ്പാസിംഹാസനത്തിലേക്കുള്ള വഴി അവൻ കണ്ടെത്തി. Du Pin.

"3. വിശുദ്ധ പത്രോസിന്റെ അവകാശിയായി അവനു അർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആരാധനാപൂർവ്വമായ സ്തുതിയാൽ."

"4. അനസ്താസിയസ് ചക്രവർത്തിയെ സഭാഭ്രഷ്ടനാക്കിയതിലൂടെ.+”

"—എത്രത്തോളം,' എന്നു മോസ്‌ഹൈം പറയുന്നു, —ചിലരുടെ അഭിപ്രായങ്ങൾ റോമൻ പോന്തിഫുമാരുടെ അധികാരാഭിലാഷപരമായ ആവശ്യങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായിരുന്നു എന്നു, അനിശ്ചിത കീർത്തിയുള്ള പ്രീലേറ്റായ സിമ്മാക്കസിന്റെ കുപ്രസിദ്ധനും അതിരുകടന്നതുമായ ചാട്ടുകാരനായ എന്നോഡിയസിന്റെ ഒരു പ്രസ്താവനയിൽ നിന്നു എളുപ്പത്തിൽ അനുമാനിക്കാം. ഈ പരാന്നഭോജി സ്തുതിപ്രസംഗകൻ, മറ്റു അർഥശൂന്യമായ അവകാശവാദങ്ങളോടൊപ്പം, പോന്തിഫ് ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ന്യായാധിപനായി നിയമിക്കപ്പെട്ടവനാണെന്നും, അത്യുന്നതന്റെ പ്രതിനിധിയായി അവൻ ആ സ്ഥാനം നിറവേറ്റുന്നുവെന്നും വാദിച്ചു.'++

പശ്ചിമദേശത്ത് കത്തോലിക്ക കാര്യത്തിനു ഉറപ്പിക്കപ്പെട്ട ശക്തിയാലും, ഈ വിജയങ്ങളാലും, റോമാസനത്തിന്റെ വികാരിമാരുടെയും മറ്റു പ്രവർത്തകരുടെയും ഇടപെടലാലും, കോൺസ്റ്റാൻറിനോപ്പിളിലെ പാപ്പീയകക്ഷി റോമിലെ തങ്ങളുടെ അധിപന്റെ പക്ഷത്തിൽ തുറന്ന വൈരപ്രവർത്തനങ്ങൾ ന്യായീകരിക്കാവുന്ന നിലയിൽ —സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 508-ൽ മതാന്ധതയുടെയും ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിന്റെയും ചുഴലിക്കാറ്റ് കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനത്തിന്റെ വീഥികളിലൂടെ അഗ്നിയോടും രക്തത്തോടും കൂടി വീശിക്കടന്നു.

കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ കലഹങ്ങളെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുമ്പോൾ, ക്രി.വ. 508–514 വർഷങ്ങളുടെ ഭാഗമായി ഗിബൺ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു — “ചക്രവർത്തിയുടെ പ്രതിമകൾ തകർക്കപ്പെട്ടു; മൂന്നു ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനംവരെ, തന്റെ പ്രജകളുടെ കരുണ യാചിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നതുവരെ, അവന്റെ വ്യക്തി ഒരു പ്രാന്തപ്രദേശത്ത് മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടു. [പോപ്പിസം വിജയോത്സാഹത്തിലാണ്.] തന്റെ കിരീടമില്ലാതെ, യാചകന്റെ ഭാവത്തിൽ, അനസ്താസിയസ് സർകസ്സിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അവന്റെ സന്നിധിയിൽ കത്തോലിക്കർ യഥാർത്ഥ ട്രിസാജിയൻ ആവർത്തിച്ചു; രാജചിഹ്നമായ പർപ്പിൾ ഉപേക്ഷിക്കാമെന്നു ഒരു ദൂതന്റെ ശബ്ദത്തിലൂടെ അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ച നിർദേശം കേട്ട് അവർ ഉല്ലസിച്ചു; എല്ലാവർക്കും ഭരിക്കാനാവില്ലാത്തതിനാൽ, ആദ്യം ഒരു സർവാധികാരിയെ തിരഞ്ഞെടുത്ത കാര്യത്തിൽ പരസ്പരം ഏകമതപ്രാപിക്കണം എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് അവർ ശ്രവിച്ചു; കൂടാതെ, തങ്ങളുടെ അധിപൻ യാതൊരു മടിയുമില്ലാതെ സിംഹങ്ങൾക്ക് ഏൽപ്പിക്കാൻ ശിക്ഷിച്ച, ജനപ്രിയതയില്ലാത്ത രണ്ടു മന്ത്രിമാരുടെ രക്തം അവർ സമ്മതത്തോടെ ഏറ്റുവാങ്ങി. ഈ ക്രൂരമെങ്കിലും ക്ഷണികമായ കലാപങ്ങൾക്ക് പ്രോത്സാഹനമായത് വിതാലിയന്റെ വിജയം ആയിരുന്നു; ഹൂണുകളും ബൾഗേറിയക്കാരും ഉൾപ്പെട്ട അവന്റെ സൈന്യത്തോടുകൂടെ, അവരിൽ ഭൂരിഭാഗവും വിഗ്രഹാരാധകരായിരിക്കെ, അവൻ താനെത്തന്നെ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തിന്റെ പോരാളിയെന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ഭക്തിപൂർണ കലാപത്തിൽ, അവൻ ത്രേസിനെ ജനശൂന്യമാക്കി, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെ വളഞ്ഞു, അറുപത്തയ്യായിരം സഹക്രിസ്ത്യാനികളെ നശിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ, മെത്രാന്മാരുടെ മടക്കവിളിയും, പോപ്പിന്റെ തൃപ്തിയും, ചാൽസിഡോൻ സഭാസമ്മേളനത്തിന്റെ സ്ഥാപിതാവസ്ഥയും അവൻ നേടിയെടുത്തു; മരണമുഖത്തിലുള്ള അനസ്താസിയസ് മനസ്സില്ലാമനസ്സോടെ ഒപ്പുവെച്ച, എന്നാൽ ജസ്റ്റിനിയാന്റെ അമ്മാവൻ അതിനെ കൂടുതൽ വിശ്വസ്തതയോടെ അനുഷ്ഠിച്ച, ഒരു ഓർത്തഡോക്സ് ഉടമ്പടി ആയിരുന്നു അത്. സമാധാനത്തിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ, അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരാൽ യുദ്ധം ചെയ്ത മതയുദ്ധങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിന്റെ അവസാനം ഇങ്ങനെയായിരുന്നു.” SS

അപ്പോല്ലോസ് ഹെയിലിൽ നിന്നുള്ള താഴെക്കൊടുത്തിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തോടെ, ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യം നാം സമാപിപ്പിക്കുന്നു: —ഇപ്പോൾ നാം നമ്മുടെ ആധുനിക ഗമാലിയേലന്മാരെ, 508-ൽ, പുറജാതീയതയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സ്ഥലത്ത് (പിന്നീട് “സെന്റ് പീറ്ററുടെ പാരമ്പര്യം” എന്നു അവകാശപ്പെട്ട സ്ഥലത്ത്) ഞങ്ങളോടൊപ്പം ഒരു നിലപാട് എടുക്കുവാൻ ക്ഷണിക്കുന്നു. നാം ഏതാനും വർഷങ്ങൾ പിന്നോട്ടു നോക്കുമ്പോൾ, വടക്കൻ ബാർബരന്മാരുടെ ക്രൂരമായ പുറജാതീയത നാമമാത്രമായി ക്രിസ്തീയമായിരുന്ന പാശ്ചാത്യ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്മേൽ പ്രളയമായി ഒഴുകിയിറങ്ങുന്നതും—എവിടെയും ജയിച്ചടക്കുന്നതും—അതിന്റെ ജയങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും അത്യന്തം ക്രൂരതകൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതും കാണുന്നു. . . . സാമ്രാജ്യം തകർന്നു ചിതറിപ്പോകുന്നു. ആ ചിതറിപ്പോയ ഭാഗങ്ങളിലെ അധിപതികളും ഭരണാധികാരികളും ഒരുവൻ പിന്നെ ഒരുവൻ തങ്ങളുടെ പുറജാതീയത ഉപേക്ഷിച്ച് ക്രിസ്തീയ വിശ്വാസം സമ്മതിക്കുന്നു. മതകാര്യത്തിൽ ജേതാക്കൾ ജേതാക്കളാൽ കീഴടക്കപ്പെട്ടവർക്കു വഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും പുറജാതീയത ഇനിയും വിജയോന്മുഖമാണ്. അതിന്റെ അനുയായികളിൽ ഒരാൾ ദൃഢനും വിജയശാലിയുമായ ഒരു ജേതാവാണ്. (ക്ലോവിസ്.) എന്നാൽ ഉടൻതന്നെ അവനും പുതിയ വിശ്വാസത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മുമ്പിൽ തലകുനിച്ച് അതിന്റെ പോരാളിയായി മാറുന്നു. അവൻ ഇപ്പോഴും വിജയോന്മുഖനാണ്; എങ്കിലും ഒരു വീരനും ജയാധിപനുമായിത്തന്നെ, നാം നിലകൊള്ളുന്ന ബിന്ദുവായ ക്രി.വ. 508-ൽ അവൻ തന്റെ ഉന്നതശിഖരത്തിലെത്തുന്നു.

“—അതേ വർഷത്തിലോ അതിനടുത്ത കാലത്തോ, വീണുപോയ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രധാന ഉപവിഭാഗം, അതിന്റെ വിജയോല്ലാസഭരിതനായ ‘രാജാവിന്റെ’ കിരീടധാരണത്തിലൂടെ പരസ്യമായി ക്രിസ്തീയവൽക്കരിക്കപ്പെടുന്നു.

“—നാം നിലകൊള്ളുന്ന ഈ കാലഘട്ടത്തിലെ പൊന്തിഫ് അടുത്തിടെ മതംമാറ്റം പ്രാപിച്ച ഒരു പേഗനാണ്. അവനെ ആ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയ രക്തപങ്കിലമായ പോരാട്ടം ഒരു ആരിയൻ രാജാവിന്റെ ഇടപെടലാൽ തീർപ്പാക്കിയതായിരുന്നു. ‘ഭൂമിയിലെ ദൈവത്തിന്റെ സ്ഥാനത്തെ നിറയ്ക്കുന്നവൻ’ എന്ന നിലയിൽ അവന്‌ നമസ്കാരവും അഭിവാദ്യവും അർപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. റോമിന്റെ സീയുടെ താൽപര്യങ്ങൾ അത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു എന്ന സംശയം മാത്രം ഉണ്ടായാലും, സെനറ്റ് അവന്റെ അധികാരത്തിന് അത്രയും കീഴിലാണ്; അവർ ചക്രവർത്തിയെ ബഹിഷ്കരിക്കുന്നു. . . . 508-ൽ കിഴക്കൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിനടിയിൽ ഖനി പൊട്ടിത്തെറിക്കുന്നു. അതുണ്ടാക്കുന്ന കലഹത്തിന്റെയും സംഘർഷത്തിന്റെയും ഫലമായി അതിന്റെ നിയമാനുസൃത അധിപന്റെ അപമാനം സംഭവിക്കുന്നു. ഇനി ചോദ്യം ഇതാണ്: പേഗനിസം എപ്പോഴാണ് അതിന്റെ പകരക്കാരനും അവകാശിയുമായ പാപ്പാത്വീയ അശുദ്ധിക്ക് സ്ഥലം നൽകുന്നതിനു തക്കവണ്ണം അത്രത്തോളം അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടത്? ഈ അശുദ്ധി എപ്പോഴാണ് തന്റെ ദൈവദൂഷണത്തിന്റെയും രക്തപാതത്തിന്റെയും യാത്ര ആരംഭിക്കാവുന്ന സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്? പേഗനിസത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഇത് ‘സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്,’ അല്ലെങ്കിൽ ‘നിറുത്തപ്പെട്ടത്,’ 508 അല്ലാതെ മറ്റേതെങ്കിലും തീയതിയുണ്ടോ? ആ ഗൂഹ്യമായ മോഹിനി ഇപ്പോഴും തന്റെ ഇരകളെ മുഴുവനും തന്റെ അധികാരത്തിനകത്ത് കൊണ്ടുവന്നിട്ടില്ലെങ്കിൽ പോലും, അവൾ തന്റെ സ്ഥാനം കൈക്കൊണ്ടുകഴിഞ്ഞു; ചിലർ ഇതിനകം ആ മോഹബലത്തിന് കീഴടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.”

മറ്റുള്ളവർ ഒടുവിൽ കീഴടക്കപ്പെടുന്നു,—അതേസമയം ‘രാജാക്കന്മാരും, ജനങ്ങളും, പുരുഷാരങ്ങളും, ജാതികളും, ഭാഷകളും,’ യേശുവിന്റെ സഹിദന്മാരുടെ രക്തത്തിൽ ‘മത്തായിരിക്കെ’ പോലും, ‘തങ്ങൾ ദൈവസേവനം ചെയ്യുന്നു എന്നു’ ചിന്തിക്കാനും, തങ്ങളെത്തന്നെ സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ ഏകപ്രിയപാത്രങ്ങൾ എന്നു കരുതിക്കൊള്ളാനും അവരെ തയ്യാറാക്കുന്ന ആ മായാവശതിയുടെ അധീനതയിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു; ഇതിലൂടെ അവർ നരകശിക്ഷയ്ക്കു കൂടുതൽ എളുപ്പവും സമൃദ്ധവുമായ ഇരയായിത്തീരുന്നു.*

“ഞങ്ങൾക്ക് ആ തീയതി ഉണ്ട്. —ദൈനംദിനം’ നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു, ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത 508-ൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. ഈ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് കണക്കാക്കിയാൽ 1290 ദിവസങ്ങൾ അല്ലെങ്കിൽ വർഷങ്ങൾ 1798-ൽ അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ, ഇതിനകം കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബോണപാർട്ടിന്റെ ഭുജത്താൽ പാപ്പായിൽനിന്ന് പൗരാധികാരം അകറ്റിക്കൊള്ളപ്പെട്ടു. 1335 ദിവസങ്ങൾ ആ സംഭവത്തിന്റെ ഈ വശത്ത് 45 സമ്പൂർണ്ണ വർഷങ്ങൾ നമ്മെ എത്തിക്കുന്നു.”

“എന്നാൽ ചിലർ പറയാം: കാലഘട്ടങ്ങൾ കഴിഞ്ഞകാലത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നവയായി നിങ്ങൾ എങ്ങനെ കാണിക്കുന്നു? ദാനിയേൽ ദിനങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ വിശ്രമിക്കുകയും തന്റെ അവകാശഭാഗത്തിൽ നില്ക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു എഴുതിയിരിക്കുന്നില്ലയോ? തീർച്ചയായും; ഞങ്ങൾ അതു വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ ദാനിയേൽ തന്റെ അവകാശഭാഗത്തിൽ നില്ക്കുന്നു എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്ത്? കാലം കടന്നുപോകുന്നതിന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിലേക്കും ദിനങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ യാഥാർത്ഥ്യമായി സംഭവിച്ച സംഭവങ്ങളുടെ പരിശോധനയിലേക്കും നാം വരുമ്പോൾ ഈ വിഷയത്തെ പരിഗണനയ്ക്ക് കൊണ്ടുവരും. അതുവരെ, മറ്റൊരു ആഴ്ചവരെ, ഇവിടെ ഞങ്ങൾ നങ്കൂരം ഇടുന്നു.” Review and Herald, January 28, 1858.

പ്രെസ്കോട്ടിന്റെയും ഡാനിയൽസിന്റെയും പിശകുകളും അപകടങ്ങളും; നഗരങ്ങളിൽ പ്രവർത്തനം നടത്തപ്പെടേണ്ടതു

(എ. ജി. ഡാനിയൽസ് 1901-ൽ ജനറൽ കോൺഫറൻസിന്റെ പ്രസിഡന്റായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, ഈ പ്രമാണം 1910-ൽ എഴുതപ്പെട്ടതാകാമെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു; നഗരങ്ങളെ അവഗണിച്ചതിനെയും “ഡെയ്ലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പങ്കാളിത്തത്തെയും കുറിച്ച് മിസിസ് വൈറ്റ് അതീവ ആശങ്ക പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന കാലമായിരുന്നു അത്.)

ഇപ്പോൾ, അടുത്തിടെ സ്റ്റീവ് വോൾബർഗ് പറഞ്ഞത്, “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച് താൻ ഒരു നിലപാട് എടുക്കേണ്ടതില്ല; കാരണം എലൻ വൈറ്റ് “ദൈനംദിനം” സംബന്ധിച്ച് ഒരിക്കലും ഒരു നിലപാട് എടുത്തിട്ടില്ല. പ്രവാചകസ്ത്രീയ്ക്ക് ആ നിലപാട് മതിയായിരുന്നു എങ്കിൽ, അതു തനിക്കും മതിയാകുന്നു.

അതെ, എലൻ വൈറ്റിന് “ഡെയിലി”യെക്കുറിച്ച് ഒരു നിലപാട് ഉണ്ടായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ അതിനെക്കുറിച്ച് ശരിയായ ദൃഷ്ടികോണം പുലർത്തിയിരുന്നുവെന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു; അത് പൗരാണികവിശ്വാസമാണെന്ന് അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. പൗരാണികവിശ്വാസം നീക്കിക്കളഞ്ഞപ്പോൾ 1335 ആരംഭിച്ചുവെന്നും, അതിനല്ലാത്ത മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ ഇരുളും ആശയക്കുഴപ്പവും മാത്രമേ ഉൽപാദിപ്പിക്കൂ എന്നും അവൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.

1850-ലെ ചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് അന്ധകാരവും കലക്കവും വരുത്തുന്നതായി യഥാർത്ഥത്തിൽ വേർതിരിച്ചു കാണിക്കാനാകുന്നതായത്, ‘ദിനംപ്രതി’ എന്നത് ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ക്രോസിയറുടെ ദൃഷ്ടികോണമാണ്; അതുകൊണ്ട്, ‘ദിനംപ്രതി’ എന്തായിരുന്നു എന്നതുമാത്രമല്ല, അത് എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു എന്നതും അവൾക്കു ബോധ്യമുണ്ടായിരുന്നു എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; കാരണം, നിങ്ങൾ ആ നിലപാട് വിട്ടുകളഞ്ഞാൽ, നിങ്ങൾ അന്ധകാരത്തിലേക്കും കലക്കത്തിലേക്കും പ്രവേശിക്കുന്നു.

എന്നാൽ, 1910-ൽ എലൻ വൈറ്റ് ജനറൽ കോൺഫറൻസ് പ്രസിഡന്റിനെയും W. W. Prescott നെയും ക്രോസിയറിന്റേതിന് സമാനമായ ഈ ദൃഷ്ടികോണം പ്രചരിപ്പിച്ചതിനായി ശാസിക്കുകയും ചെയ്തു.

പ്രെസ്‌കോട്ടും വില്ലി വൈറ്റും എ. ജി. ഡാനിയേൽസും “ദി ഡെയിലി”യെ മുന്നോട്ടുവെച്ചപ്പോൾ, “ദി ഡെയിലി” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന ആശയത്തെയാണ് അവർ മുന്നോട്ടുവെച്ചിരുന്നതെന്ന് ഒരു ചരിത്രകാരനും വാദിക്കാതിരിക്കില്ല. അത് എല്ലാവർക്കും അറിയാവുന്ന കാര്യമാണ്.

എന്നാൽ, Manuscript Releases, volume 20-ൽ നിന്നുള്ള സമ്പൂർണ്ണ ലേഖനം ഇവിടെ നിങ്ങൾക്കുണ്ട്.

ഇത് എപ്പോഴാണ് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്? അതു 1988-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു; അതിനാൽ, 1988-ൽ അഡ്വെന്റിസം പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികൾക്ക് പരിഗണിക്കാനായി അത് ലഭ്യമാണ്.

അഡ്വെന്റിസത്തിൽ “ഡെയ്ലി”യെക്കുറിച്ചുള്ള വ്യാജദർശനം വില്ലി വൈറ്റ്, പ്രെസ്കോട്ട്, ഡാനിയൽസ് എന്നിവർ എപ്പോൾ സ്ഥാപിച്ചു? 1919 മുതൽ 1931 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിലാണ് അവർ അവരുടെ പ്രവർത്തി പൂർത്തിയാക്കിയത്. 1931 ആയപ്പോൾ, അതിനെ കുറിച്ച് മറന്നേക്കുക!! അഡ്വെന്റിസം “ഡെയ്ലി” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതാണെന്ന് ഉപദേശിക്കാൻ പോകുന്നു; കാരണം, അവർ വിശ്വാസത്യജിച്ച പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിലും കത്തോലിക്കാസഭയിലും നിന്നു വരുന്ന തിരുവെഴുത്തുകളുടെ വ്യാഖ്യാനം സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്നുമുതൽ “ഡെയ്ലി” ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയായിട്ടാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്.

അയ്യോ, ഇതിനെ എതിർക്കുന്ന ചില ശബ്ദങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവർക്ക് യാഥാർത്ഥ്യം നന്നായി അറിയാമെങ്കിലും, ആ ഘട്ടം മുതൽ സാഹചര്യം പൂർണ്ണമായും മറിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അതിനുശേഷം 1988-ൽ, പ്രസ്കോട്ട്, ഡാനിയൽസ്, വില്ലി വൈറ്റ് എന്നിവരാൽ “ദൈനംദിനം” എന്ന വിഷയത്തിൽ കലക്കം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന അതേ സമയത്ത്, 1910-ലെ ഈ പ്രസ്താവന എലൻ വൈറ്റ് എസ്റ്റേറ്റ് നമ്മുടെ മുമ്പിൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു.

അതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? ശത്രു നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നു എന്നു പറയുന്നത് എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്? അതിന്റെ അർത്ഥം, പരിശുദ്ധാത്മാവ് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നില്ല എന്നതാണ്.

ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ *Thoughts on Daniel and Revelation* എന്ന പുസ്തകത്തിൽ കടന്നു, “ദിനംപ്രതി” എന്നത് പൗരാണികവിഗ്രഹാരാധനയാണെന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞിരുന്നതിനെ നീക്കിക്കളയുവാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ വില്ലി വൈറ്റ്, പ്രസ്കോട്ട്, ഡാനിയൽസ് എന്നിവർക്കെതിരെ പോരാടുന്ന ആളുകളിൽ ഒരാൾ ലാറി സ്മിത്ത് എന്ന പേരുള്ള മനുഷ്യനായിരിക്കുന്നത്.

ലാറി സ്മിത്ത് ആര് ആണ്? അവൻ ഊറിയാവിന്റെ മകനാണ്; അവർ എന്ത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്നു അവന് അറിയാം, അവൻ തന്റെ പിതാവിനോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്നു: “ദൈനംദിനം” പേഗനിസമാണ്.

എന്ത് ചെയ്യുക? “വലിയ കലുഷത്വം ഉണ്ടാക്കുക.”

ദൈനികത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആശയക്കുഴപ്പവും ഇരുളും വരുത്തുന്ന മറ്റു ദൃഷ്ടികോണങ്ങളും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്.

കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടമുണ്ടെങ്കിൽ, ഞങ്ങൾ നമ്മുടെ ബൈബിൾ പഠനത്തിൽ നിന്ന് ഈ ഉപദേശങ്ങൾ തെളിയിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, എസെക്കീയേൽ 28 നോക്കുന്നതായിരിക്കും; കാരണം, ദൈനികത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വേരിനെ തിരിച്ചറിയുന്ന സ്ഥലം എസെക്കീയേൽ 28 തന്നെയാണ്. എസെക്കീയേൽ 28 ലൂസിഫറിന്റെ സ്വയോന്നതീകരണത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്, അവൾ അതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു; കാരണം, ദൈനികം ക്രിസ്തുവിന്റെ പരിശുദ്ധമന്ദിര ശുശ്രൂഷയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു അവർ പറയാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, അവർ ദൈനികത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ദൃഷ്ടികോണമായ സ്വയോന്നതീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകത്തെ മാത്രമല്ല തള്ളിക്കളഞ്ഞത്, അവരുടെ സ്വന്തം അനുഭവത്തിൽ അതേ സ്വയോന്നതീകരണം പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. അവർ നമ്മുടെ നിരകളിൽ ആശയക്കുഴപ്പം വരുത്തുമെന്ന് അവൾ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

“എന്നെ കാണിക്കപ്പെട്ടു” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം എന്താണ്? ദൈവം ഇത് അവളോടു പ്രത്യേകമായി അരുളിച്ചെയ്തു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു; “ദൈനംദിനം” എന്നതിനെ ക്രിസ്തുവിന്റെ വിശുദ്ധാലയ ശുശ്രൂഷയാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നത് സ്വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട ദൂതന്മാരിൽ നിന്നു വന്ന ഒന്നാണ് എന്നും, അത് ആശയക്കുഴപ്പവും അന്ധകാരവും മാത്രമേ കൊണ്ടുവരികയുള്ളു എന്നും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു. കൂടാതെ, “ദൈനംദിനം” പൗരാണികതയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നും, “ദൈനംദിനം” നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടപ്പോൾ 1335-വർഷത്തെ കാലപ്രവചനം ആരംഭിച്ചു എന്നും പറഞ്ഞിരുന്ന പയനിയർമാരുടെ നിലപാടും അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു. അവർ അതറിയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഇവർ എന്തു പറയാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും, ആ വ്യത്യാസം അവർ അറിഞ്ഞിരുന്നു.

അത്യന്തം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ വഞ്ചിക്കപ്പെടുകയില്ല; എന്നാൽ അത്യന്തം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം നിലകൊള്ളുന്ന ചിലർ വഞ്ചിക്കപ്പെടും. അത്യന്തം തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരാണ്. മൂഢകളായ കന്യകമാർ വഞ്ചിക്കപ്പെടും, അല്ലേയോ?

ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ ആയിരിക്കുന്ന നാം—തിരഞ്ഞെടുത്തവരെയും വഞ്ചിപ്പാൻ പ്രലോഭനം നിലനിൽക്കുന്ന ഈ സമയത്ത്—ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ച പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, മൂഢ കന്യകമാർ എന്താണ് പ്രാപിക്കുന്നത്? 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ പറയുന്ന ശക്തമായ വഞ്ചന. ദൈനംദിനത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ അതും നാം പരിഗണിക്കും.

—“തങ്ങളുടെ അനുഭവത്തിലേക്ക് ആത്മീയ[വാദപരമായ] ഒരു ഭാവമുള്ള വികാരങ്ങളെ നെയ്തുചേർക്കുകയും, സാധ്യമെങ്കിൽ തെരഞ്ഞെടുത്തവരെയും തന്നേ വഞ്ചിച്ചുകളയുന്ന മനോഹരമായ വികാരങ്ങളിലേക്കു നമ്മുടെ ജനത്തെ ആകർഷിക്കുകയും ചെയ്തു.”

ആത്മവാദത്തിന്റെ അത്യന്തിക അടിസ്ഥാനസാരം എന്താണ്?

ശൗൽ രാജാവിന്റെ കഥയെ സംബന്ധിച്ചുവരുമ്പോൾ, ശമൂവേൽ എന്താണ് പറഞ്ഞത്? “കലഹം മന്ത്രവാദംപോലെയാണ്.” കലഹം മന്ത്രവാദമാണ്.

ശൗൽ ഒടുവിൽ എവിടെയാണ് എത്തിച്ചേരുന്നത്?

ശ്രോതാക്കളിൽ നിന്ന്: എൻദോരിലെ മന്ത്രവാദിനിയുമായി.

ഏൻദോറിലെ മന്ത്രവാദിനിയോടുകൂടെ.

എന്തായിരുന്നു രാജാവായ സൗൽ എൻഡോറിലെ മന്ത്രവാദിനിയിലേക്കു തന്നെ നയിച്ച ഈ സംഭവപരമ്പരയ്ക്ക് കാരണമായത്? അവൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്നുമേൽ തന്റെ വചനം ഉയർത്തി. എന്ത് ചെയ്യേണ്ടതെന്നു അവനോടു പറഞ്ഞിരുന്നു; എങ്കിലും അവൻ മുന്നോട്ടുപോയി, താൻ ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചതുതന്നെ ചെയ്തു.

ആത്മീയവാദത്തിന്റെ ഏറ്റവും അടിസ്ഥാനസാരമെന്നത്, ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെക്കാൾ നിങ്ങളുടെ വചനത്തെ മുകളിലിരുത്തുന്നതാണ്. അതാണ് ഇതെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്ന സ്ഥലം. അതുതന്നെയാണ് മന്ത്രവാദം.

മന്ത്രവാദം എന്നത് ശൈതാൻ നിങ്ങളെ തന്റെ സ്വാധീനത്തിനടിയിൽ എങ്ങനെ കൊണ്ടുവരുന്നു എന്നതു തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. അവൻ നിങ്ങളെ എങ്ങനെ മോഹിപ്പിക്കുന്നു എന്നതു മായിക വഞ്ചനയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഒരു മായാജാലപരമായ പദമാണ്.

നിങ്ങൾ മോഹിനിവശീകരിക്കപ്പെട്ടാൽ, ആദ്യം മോഹിനിവശീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ആര് ആണ്? മോഹിനിവശീകരകൻ തന്നെയാണ്. ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിനുമീതെ എന്റെ വാക്ക് സ്ഥാപിക്കുമ്പോഴാണ് ഇതെല്ലാം ആരംഭിക്കുന്നത്. അതാണ് മന്ത്രവാദം; അതാണ് കലഹം; മോഹിനിവശീകരിക്കപ്പെട്ടവനായിത്തീരുന്നത് ഞാനാണ്. ഡാനിയേൽസിനും പ്രെസ്കോട്ടിനും സംഭവിച്ചതും അതുതന്നെയാണ്.

ഇത് സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ ഡാനിയൽസും പ്രെസ്കോട്ടും കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചിരുന്നത് എന്തുതരത്തിലുള്ള വികാരങ്ങളായിരുന്നു? “ദൈനികം” സംബന്ധിച്ച ഒരു തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണം.

അപ്പോൾ “ദൈനംദിനം” എന്നതിന്റെ യഥാർത്ഥ ദൃശ്യം എന്താകുന്നു? അത് പൗരാണികതയാണ്; പൗരാണികത സ്വയം മഹത്വീകരിക്കുന്ന മതമാണ്. അത് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പ്രാകാരങ്ങളിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു മതമാണ്; സാത്താൻ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ തന്റെ വാക്കിനെ ഉയർത്തി, മനുഷ്യചരിത്രത്തിലേക്കു അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം പ്രവേശിപ്പിച്ചപ്പോൾ അതു ആരംഭിച്ചു.

അനിയമത്തിന്റെ രഹസ്യം സാത്താൻ നമ്മെ മന്ത്രമോഹിതരാക്കുന്നതിലുള്ള അവന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ വാക്കിനെയോ അവന്റെ വാക്കിനെയോ മേലാക്കി വയ്ക്കാൻ നമ്മെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നതും സാത്താന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്.

എന്റെ ചിന്താഗതിയെ നിങ്ങൾ പിന്തുടരുന്നുവോ?

അകൃത്യം എന്നു നോക്കുക. Strong's Concordance-ൽ അത് അകൃത്യത്തെ നിർവചിക്കും. അതിനെ മൂലപദത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയാൽ, അകൃത്യത്തിനുള്ള മൂലപദം എന്താണ്? ആൽഫാ, ആൽഫാ. അതാണ് ആൽഫാ വിശ്വാസത്യാഗം.

ഡാനിയേൽസും പ്രസ്കോട്ടും ഈ മണ്ടത്തരമായ ദൃശ്യം എപ്പോൾ പ്രചരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു? അത് ആൽഫാ വിശ്വാസത്യാഗത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, ഇവിടെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നതിൽ—തിരഞ്ഞെടുത്തവരെയും വഞ്ചിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും യെഹെസ്‌കേൽ 28 വായിക്കേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചും—നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധവിട്ടുപോകരുത്. എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ഈ “Daily” എന്ന കാര്യം ഉപദേശപരമായി തെറ്റായതുമാത്രമല്ല, “Daily”യെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ ദൃഷ്ടികോണം പ്രസംഗിക്കാൻ പോകുന്നവർ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ മുകളിൽ തങ്ങളുടേതായ വാക്കിനെ സ്ഥാപിക്കേണ്ടതായും, അതുവഴി അവർ വശീകരിക്കപ്പെട്ട നിലയിൽ എത്തുന്നതായും അവൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അവരുടെ കലഹഭാവംകൊണ്ട് മറ്റുള്ളവരെയും വശീകരിപ്പാൻ അവർ സാത്താന്റെ കയ്യിലുള്ള ഒരു ഉപകരണമായിത്തീരുന്നു.

ജനങ്ങൾ പറയുന്നു: “ഓ, എലൻ വൈറ്റ്, ‘ഡെയിലി’യെക്കുറിച്ച് അവർക്കൊരു നിലപാടുമില്ല.”

ഇതാണ് ആത്മവാദം. അവൻ ദൈവവചനത്തേക്കാൾ തന്റെ വചനത്തെ ഉയർത്തിവെച്ചിരിക്കുന്നു. താൻ ദൈവത്താൽ പ്രചോദിതനാകുന്നു എന്നു അവൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.

ഇന്ന് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ മുഴുവൻ മേഖലയിലുമാകെ ദുഷ്ടതയുടെ വിചിത്ര വിളവുകൾ വളരുകയാണ്.

എലൻ വൈറ്റ് 2520 സംബന്ധിച്ച പയനിയർ വ്യാഖ്യാനത്തിന് തന്റെ അനുമോദനം നൽകുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “ഡെയിലി” എന്നത് പൗരാണികവിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന പയനിയർമാരുടെ ഗ്രഹിക്കലിന് എലൻ വൈറ്റ് തന്റെ അംഗീകാരം നൽകുന്നു.