നാൽപ്പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - നമ്പർ ഒന്ന്

വെളിപ്പാടിന്റെ അഞ്ചാം അധ്യായത്തിൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെ തന്റെ ഇഷ്ടാനുസരണം മുദ്രവെക്കുകയും മുദ്ര അഴിച്ചുതുറക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ ജയിച്ചവനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1863-ലെ കലാപത്തിന് ശേഷം നൂറ്റിയിരുപത്താറ് വർഷങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ 1989-ൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ മുദ്ര അഴിച്ചുതുറന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ 1798-ൽ പാപ്പാസത്തിന്റെ മാരകമുറിവോടെ ആരംഭിക്കുകയും, പാപ്പാസത്തിന്റെ മുറിവ് എങ്ങനെ സൗഖ്യമാക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്ന സാക്ഷ്യം അവതരിപ്പിക്കുകയും, അതിനപ്പുറം പാപ്പാസത്തിന്റെ അന്തിമ മാരകമുറിവിലേക്കും നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ വാക്യങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നിടത്തുതന്നെ അവ അവസാനിക്കുന്നു; പാപ്പാസീയ റോമിന്റെ ന്യായവിധിയോടുകൂടെ.

ആറ് വാക്യങ്ങൾ പാപ്പത്വത്തിന്റെ മാരകമുറിവ് സൌഖ്യമാകുന്നതിനെ വിവരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, സർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്ന ത്രിവിധ ഐക്യം ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നതും അവയിൽ വിവരിക്കപ്പെടുന്നു; അത് നാൽപ്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ “കടലുകൾക്കിടയിലും മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവതത്തിനുമിടയിൽ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ആൽഫയും ഒമേഗയും ക്രിസ്തുവിന്റെ ഈ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു: അവൻ എപ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്തിലൂടെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ നവീകരണ പ്രസ്ഥാനം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ആകുന്നു; അതായത്, അതിന്റെ ആരംഭം മുഖാന്തരം മുൻകൂട്ടി നിഴലാക്കിയിരുന്ന അന്തിമ പ്രസ്ഥാനം. ആ ആരംഭം ഒന്നാംയും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ആയിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1798-ൽ, അന്ത്യകാലത്തിന്റെ സമയത്ത്, ആരംഭിച്ചു; അവിടെയാണ് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ തുടങ്ങുന്നത്. ആ പ്രസ്ഥാനം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ അവസാനിച്ചു. ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സൺഡേ നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

അന്ത്യകാലത്തിലെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, 1989-ൽ, യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളെ മുദ്രവിട്ടതിൽനിന്നു തുറന്നു; പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവസാനഘട്ടത്തിൽ, സൺഡേ നിയമത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പായി, അവൻ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ഗൂഢമായ ചരിത്രത്തെ തുറക്കുന്നു. ദാനിയേലിലെ ഏത് ഭാഗമാണ് മുദ്രവിട്ടതിൽനിന്നു തുറക്കപ്പെട്ടതെന്ന വിഷയത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ വ്യാഖ്യാനം 1989-ലെ തുറക്കലിനെയും, 2023 ജൂലൈയിൽ ആരംഭിച്ച തുറക്കലിനെയും അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

1989-ൽ അന്ത്യദിനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഭാഗം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളായിരുന്നു; എന്നാൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം അവരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, മുദ്രനീക്കപ്പെടുന്ന ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഭാഗം നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്; അത് 1989 മുതൽ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. ഓരോ പ്രവാചകനും ആ കാലഘട്ടത്തിന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

ആ ഭാഗത്തിൽ, “അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കേണ്ട” അറിവിന്റെ വർധനവ് 1989-ൽ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ മുദ്രവിമോചനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; വീണ്ടും അത് നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ മുദ്രവിമോചനത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇരു ചരിത്രങ്ങളിലുമുള്ള പ്രചോദനം പാപ്പാധികാരത്തെയും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള അറിവിന്റെ വർധനവ് ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിലും സമാപ്തിയിലും, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അറിവിന്റെ വർധനവ് മൂന്നുഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

വിശുദ്ധമായ സകല പരിഷ്‌കാര പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലേതുപോലെ, ദാനിയേൽ “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും” എന്നു പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ, ഒരു ദൈവിക പ്രതീകത്തിന്റെ അവരോഹണത്തിന്റെ വഴിക്കുറിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന് പിന്നാലെ പരാജയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ പരിശോധനയും, തുടർന്ന് മുദ്രയഴിച്ച ജ്ഞാനവർധനയെ അവർ സ്വീകരിക്കുന്നതിലൂടെയോ നിരാകരിക്കുന്നതിലൂടെയോ വികസിച്ചുവരുന്ന രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തെ പ്രകടമാക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ലിറ്റ്മസ് പരീക്ഷണവും വരുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 ആയിരുന്നു; തുടർന്ന് 2020 ജൂലൈ 18; പിന്നെ ഞായറാഴ്ച നിയമം. അതേ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ, ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ 2023 ജൂലൈ, അർദ്ധരാത്രി നിലവിളി സന്ദേശത്തിന്റെ വരവ്, പിന്നെ ഞായറാഴ്ച നിയമം എന്നിവയാണ്.

2023 ജൂലൈയിൽ മുദ്രവിമോചിതമായി ദൈവജനത്തെ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുക്കുന്ന സന്ദേശത്തിൽ പ്രവചനസത്യത്തിന്റെ പല പ്രവാഹങ്ങളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ആ പ്രവാഹങ്ങളോടുകൂടെ യെഹെസ്‌കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അദ്ധ്യായത്തിലെ വരണ്ട മരിച്ച അസ്ഥികളും ഉൾപ്പെടുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ രണ്ട് സന്ദേശങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ സന്ദേശം അസ്ഥികളെ വീണ്ടും ഒന്നിച്ചു ചേർക്കുന്നു; എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം വരുന്നതുവരെ യിസ്രായേൽ തന്റെ കാലുകളിൽ നിലകൊണ്ട മഹാശക്തിയുള്ള സൈന്യമായി മാറിയില്ല. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റുനിന്നു.

എസെക്കീയേൽ അതേ സത്യമാണ് ഉപദേശിക്കുന്നത്.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് “അറിവിന്റെ വർധനവിനാൽ ഒരു ജനത്തെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്” എന്നു പറയുമ്പോൾ, പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ ആ അറിവിന്റെ വർധനവ് “എണ്ണ” എന്നതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ആ “എണ്ണ” “ദൈവാത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങൾ” എന്നതെയും, “പരിശുദ്ധാത്മാവ്” എന്നതെയും, കൂടാതെ “സ്വഭാവം” എന്നതെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

2023 ജൂലൈക്കും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനും ഇടയിൽ, ദൈവജനത്തെ ജീവിപ്പിക്കുകയും അവരെ എഴുന്നേൽപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു ജ്ഞാനവർധന സംഭവിക്കുന്നു. അവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നു എന്നത്, അന്നത്തെ സമയത്ത് മുദ്രവെച്ചിരുന്നത് തുറക്കപ്പെട്ട സന്ദേശത്തിന്റെ “എണ്ണ” അവരുടെ കൈവശമുണ്ടെന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് അവരുടെ പാത്രങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ഉള്ളപ്പോൾ അവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്ക് ഒരുക്കപ്പെട്ട സ്വഭാവം അവർക്കുണ്ടാകുമ്പോഴും അവർ എഴുന്നേൽക്കുന്നു.

2023 ജൂലൈയിൽ ആരംഭിച്ച ആദ്യ പരീക്ഷണഘട്ടത്തിനു ശേഷം, ആ സ്ഥാനാർഥികൾക്ക് എണ്ണയെ സ്വീകരിക്കാനോ നിരസിക്കാനോ അവസരം നൽകുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം അനുഗമിച്ചു. അത് സ്വീകരിക്കുന്നവർ മുദ്രയിടപ്പെടുകയും, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ എണ്ണയെ നിരസിക്കുന്നവർ ശക്തമായ മിഥ്യാഭ്രമം പ്രാപിക്കുന്നു.

ആ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ 2023 ജൂലൈയിൽ ആത്മീയ നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണർത്തപ്പെട്ടു; തുടർന്ന്, അവരുടെ വ്യക്തിഗത പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, അന്തിമ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ അവർ നേരിട്ടു. ആ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പ്രവചനപരമായ പരീക്ഷണത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; അത്തരം അതേ സ്ഥാനാർത്ഥികൾ വീണ്ടും ജീവൻ പ്രാപിച്ച് അകത്ത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയെ രൂപീകരിക്കേണ്ട സമയത്തായിരുന്നു അത്. പരീക്ഷണം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെടേണ്ട പ്രവചനഘടന 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രമാണ്. ആ സ്ഥാനാർത്ഥികൾക്ക് ഉണരാൻ കഴിഞ്ഞില്ലായ്മ മൂലം, ഭ്രാന്തോപദേശങ്ങൾ അകത്തു കടന്നുവരാൻ കർത്താവ് അനുവദിച്ചു.

அனைத்து தீர்க்கதரிசிகளும் கடைசி நாட்களைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்; ஆகையால், இந்தக் கடைசி நாட்களில், 2023 ஆம் ஆண்டின் ஜூலை மாதத்தில், கர்த்தர் தமது ஜனங்களை “எழுப்ப” முயன்றார்; ஆனால் அவருடைய முயற்சிகள் பலனளிக்கவில்லை; அதனால், முடிவின் சமீபத்தைக் குறிக்கும் எச்சரிக்கையாக, அட்வெண்ட் வரலாற்றில் ரோமத்தின் ஒரு சின்னத்தைச் சார்ந்த முதல் சர்ச்சை மறுபடியும் நிகழ அனுமதித்தார். “இந்தக் காலத்திற்கேற்ற விலையுயர்ந்த வெளிச்சம்” “வந்திருந்தபோதிலும்” அவர் இதைச் செய்தார். 2023 ஜூலை மாதத்தில் வந்த அந்த வெளிச்சம், “நம்மீது நேரடியாக வந்து கொண்டிருக்கும் அபாயங்களைக் காட்டுகிற வேதாகமச் சத்தியம்” ஆகும். அந்த வெளிச்சம், “வேதாகமங்களை ஆர்வமுடன் ஆராய்வதற்கும், நாம் பற்றிக்கொண்டிருக்கும் நிலைப்பாடுகளை மிகவும் தீவிரமான முறையில் பரிசோதிப்பதற்கும்” “நம்மை” வழிநடத்த வேண்டியதாக இருந்தது.

ഡാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ആൽഫയും ഒമേഗയും അതിന്റെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ ഡാനിയേലിന്റെ അന്തിമ പ്രവചനത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചു. 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയിലേക്കു നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, സാത്താൻ പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളെക്കുറിച്ചു ആശയക്കുഴപ്പം കൊണ്ടുവന്നു; കാരണം അധ്യായത്തിന്റെ ആരംഭം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോലാണെന്നു അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നു. തുടർന്ന് പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ മൂല വിവാദം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

ആ വചനങ്ങളുടെ അർത്ഥവും ഉദ്ദേശ്യവും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാക്കുവാൻ സാത്താനികമായി നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളാൽ, അവ ഇപ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ട സ്ഥാനാർഥികളെ വേർതിരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പരിശോധനാപ്രക്രിയയിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഘടകമാണെന്ന് വ്യക്തമാണ്. 1798-ൽ അന്ത്യകാലത്തിനു മുമ്പായി നിവൃത്തിയായ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം അവസാനത്തെ ആറു വചനങ്ങളിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

ഒന്നാം വചനത്തിൽ നിന്ന് മുപ്പത്തൊൻപതാം വചനത്തോളം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുഴുവൻ ചരിത്രവും അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വചനങ്ങളിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ആരംഭിച്ച ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തിയെന്ന ചരിത്രമായ അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ചരിത്രം, രണ്ട് പ്രധാന പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. ആദ്യകാലഘട്ടം ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിന്മേൽ നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന് ശേഷം ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിന് പുറത്തുള്ളവർക്കുവേണ്ടി ന്യായവിധി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം വരുന്നു. ആദ്യകാലഘട്ടം 1989-ൽ ആരംഭിച്ച് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അതാണ് മറുവശത്ത് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വേളയിൽ സമാപിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നത്. നാൽപ്പതാം വചനത്തിലെ ഗൂഢമായ ചരിത്രവും 1989-ൽ ആരംഭിച്ച് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമമായ നാൽപ്പത്തൊന്നാം വചനത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

അത് അതേ അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള അതേ ചരിത്രമാണ്. ആ ചരിത്രം, 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന്റെ ആരംഭം മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചതുവരെ, മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ആ രണ്ടു ചരിത്രങ്ങളും ക്രിസ്തുവിന്റെ ജനനത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ക്രൂശിൽ സമാപിച്ച പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു.

1989-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ആരംഭിച്ച പരീക്ഷണകാലത്താലും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽ ആരംഭിച്ച പരീക്ഷണകാലത്താലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച പരീക്ഷണകാലവും ഉൾപ്പെടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ പല രേഖകളാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. അതേ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അത്തരത്തിലുള്ള പ്രതിനിധാനങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിൽ സമാപിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലം. നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863-ലെ കലാപം വരെ ഉള്ള രേഖയോടുകൂടിയും മേൽസ്ഥാപിക്കാവുന്നതാണ്.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവ് അടയാളപ്പെട്ടു. ഏത് പ്രവാചകദൂതന്റെയും വരവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതുപോലെ, അവന്‍ തിന്നപ്പെടേണ്ട ഒരു സന്ദേശം ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അത് അങ്ങനെ ആയിരുന്നില്ല; ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറിസം ലაოდിക്യൻ മില്ലറിസമായി മാറി; 1863-ന് മുമ്പേ, അവർ ഔപചാരികമായി Seventh-day Adventist എന്ന പേര് സ്വീകരിക്കുകയും ഇന്നുവരെ കലഹത്തിന്റെ മരുഭൂമിയിൽ അലഞ്ഞുതിരിയാൻ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്തു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ചരിത്രം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടുവാനുള്ള വിളിയെ നിരസിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദാനീയേലിന്റെ ദുഷ്ടന്മാരും, യിരെമ്യാവിന്റെ പരിഹാസികളുടെ സഭയും, യോഹന്നാന്റെ സാത്താന്റെ പള്ളിയും, മത്തായിയുടെ ബുദ്ധിഹീന കന്യകമാരും ആകുന്നു.

“പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ പറഞ്ഞ ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത” എന്നു ക്രിസ്തു പ്രതിനിധാനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം, തുടർന്ന് സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന നാശത്തിനും ചിതറിപ്പോക്കിനും മുമ്പായി ഔടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രി.വ. 66-ആം ആണ്ടിൽ, റോമൻ സേനാനായകനായ സെസ്റ്റിയസ് ആ മുന്നറിയിപ്പ് പൗരാണിക റോമിന്റെ യുഗത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കു പൂർത്തീകരിച്ചു. ഒന്നാം നൂറ്റാണ്ടിൽ, അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ്, പാപ്പാത്വ റോമിന്റെ യുഗത്തിൽ കഷ്ടം അനുഭവിക്കേണ്ടിവരുന്ന ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കായി അതേ മുന്നറിയിപ്പ് രേഖപ്പെടുത്തി. പട്ടണങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിൽ പാർക്കേണ്ടതിന്നുള്ള ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്നവർക്കുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് 1888-ൽ വന്നു; അതേ വർഷം തന്നെയായിരുന്നു ഞായറാഴ്ചയെ ദേശീയ വിശ്രമദിനമായി സ്ഥാപിക്കാനുള്ള ആദ്യശ്രമമായ Blair Bill വന്നത്. Blair Bill, ക്രിസ്തു ദാനിയേലിന്റെ ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതയെക്കുറിച്ചു പരാമർശിച്ചതിന്റെ പൂർത്തീകരണത്തിൽ ഔടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു.

ക്രി.വ. 66-ൽ സെസ്റ്റിയസിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, ബ്ലെയർ ബിൽ ദൈവപരിപാലനത്താൽ പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഈ രണ്ട് ചരിത്രങ്ങളിലും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ അവരോഹണം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നതിനാൽ, 1888-ം വർഷം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പട്ടണങ്ങളിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വന്നു. അതുകൊണ്ടു, 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽ 2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്ടിനെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് അവരോഹിച്ച ദൂതൻ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു; അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ആകുന്നു, എങ്കിലും പതിനാലാം അദ്ധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സന്ദേശം പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ സത്യപ്രകടനങ്ങളോടു അതേ രൂപത്തിലുള്ളതല്ല. വരിപുറമെ വരി, അവ ഒരേ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശമാണ്.

ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ പ്രസ്താവിച്ച ശൂന്യതയുടെ അശുദ്ധി, തന്റെ ജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി എപ്പോൾ ഔടിപ്പോകേണ്ടതാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനായി ക്രിസ്തു നൽകിയ ഒരു അടയാളമായിരുന്നു. അത് ഒരു മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശമാണ്; അതിനാൽ അതു നിർബന്ധമായും അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശമായിരിക്കണം, എങ്കിലും വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാലാം അധ്യായത്തിലും പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമായ വാക്കുകളിലൂടെയാണ് അത് പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. യിരെമ്യാവു പതിനഞ്ചിന്റെ പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രം, മുന്നറിയിപ്പായ പരീക്ഷണസന്ദേശത്തിന്റെ അതേ പ്രവാചകകാലഘട്ടമാണ്. യിരെമ്യാവു ദൈവത്തിന്റെ വചനം ഭക്ഷിക്കുന്നപ്പോൾ അതു ആരംഭിക്കുന്നു; മഹാനഗരമായ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീണപ്പോൾ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയതുപോലെ, ദൂതൻ ഇറങ്ങുമ്പോഴാണ് അതു സംഭവിക്കുന്നത്.

യിരെമ്യാവു പ്രഖ്യാപിക്കുമ്പോൾ: “നിന്റെ വചനങ്ങൾ ലഭിച്ചു; ഞാൻ അവയെ തിന്നുകളഞ്ഞു; നിന്റെ വചനം എന്റെ ഹൃദയത്തിന്റെ സന്തോഷവും ആനന്ദവും ആയി,” എന്നു, അവൻ ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ ആഹാരവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യ പരീക്ഷണത്തെയും വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ദൂതന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് പുസ്തകം എടുത്ത് അതു തിന്നുന്ന യോഹന്നാനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൂതൻ വരുമ്പോഴാണ് സന്ദേശത്തെ തിന്നുക ആരംഭിക്കുന്നത്; ദൂതൻ വരുമ്പോൾ മുദ്രവെപ്പില്ലാതാകുന്ന ഒരു പരീക്ഷണപ്രവചനവും ഉണ്ടാകുന്നു. ദൂതൻ വരുമ്പോൾ ആദ്യ പരീക്ഷണകാലം ആരംഭിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണകാലം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ അത് അവസാനിക്കുന്നു; മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ രണ്ടാമത്തെ പരീക്ഷണകാലവും അവസാനിക്കുന്നു.

ദൂതൻ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, പിന്നത്തെ മഴ പെയ്യാൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

അവസാനമഴ യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളിൽ നടക്കുന്നവർക്കാണ് ലഭിക്കുന്നത്.

“കാഹളം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നത് “കാവൽക്കാരൻമാർ” മുഴക്കുന്നതാണ്; അത് 1888-ൽ ജോൺസും വാഗ്ഗണറും അവതരിപ്പിച്ച ലവോദിക്യാ സന്ദേശമാണ്.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കൽ ആരംഭിച്ചു. ലവൊദിക്യാവിനോടുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു.

ലാവോദിക്യയോടുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, ലാവോദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ കേൾക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന യിരെമ്യാവിന്റെ കാവൽക്കാരുടെ കാഹളനാദമാണ്. അതു, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിന് മുമ്പായി നഗരങ്ങളെ വിട്ട് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലെ സ്വത്തുകളിലേക്കു രക്ഷപ്പെടുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്.

ഈ വിവിധ പ്രവാചക രേഖകളെ സംബന്ധിച്ചു ഞാൻ ഇപ്പൊഴെ പ്രസ്താവിച്ചതെന്നത്, ഞാൻ ഇനി എഴുതാൻ പോകുന്നതിനെ നിങ്ങൾ യഥാർത്ഥമായി പരിശോധിക്കേണ്ടതിന്നു നിങ്ങളെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നതിനായുള്ള നിങ്ങളുടെ വിവേചനശക്തിയെ ഉണർത്താനുള്ള ഒരു ശ്രമമായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയേക്കുറിച്ചും മൃഗത്തോടുള്ള പ്രതിമയേക്കുറിച്ചും ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട സവിശേഷത ഒരുപക്ഷേ ഇതുതന്നെയാകാം: അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെയും മൃഗത്തോടുള്ള പ്രതിമയുടെയും രണ്ടു രൂപീകരണങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു. ഒന്നാമത്തേത് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ, അതിന്റെ ശേഷം ലോകത്തിലെ ജാതികളിൽ.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയോടും മൃഗത്തോടും ബന്ധപ്പെട്ട ചില പ്രവാചകപരമായ സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട്; റോമിന്റെ ഈ പ്രതിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവാചകപരിശോധനാ പ്രക്രിയയിലൂടെ നാം ശരിയായി വഴിനടക്കേണ്ടതിന്നു അവ യഥാവിധി പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രധാന ഘടകം (അത് അനേകം സാക്ഷികളാൽ തെളിയിക്കാവുന്നതുമാണ്) ഇതാകുന്നു: ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ നടക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമപരിശോധനയുടെ കാലയളവിനുള്ളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്; ലോകത്തിലെ ജാതികളിൽ നടക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമപരിശോധനയുടെ കാലയളവോ, ആ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് (321-നാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്) ഇനിയും ബാബിലോണിൽ തന്നെയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കൾ കൂട്ടത്തിൽ സമാഹരിക്കപ്പെടുന്ന സമയമാണ്.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ പരീക്ഷണകാലത്തിലെ പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ട രണ്ടു പ്രത്യേക ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ രണ്ടു പരീക്ഷണകാലങ്ങളും വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ പറയുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അന്തിമ ശേഖരണത്തെയും, തുടർന്ന് അതേ അധ്യായത്തിലെ മഹാസമൂഹത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ, ഐക്യനാടുകൾ ഒരു മഹാനാഗംപോലെ സംസാരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ഐക്യനാടുകൾ ഇപ്പോൾ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ, അവർയും മൃഗത്തിനൊരു ലോകവ്യാപക പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കേണ്ടതാണെന്ന് ആ ജാതികളോടു പറയികൊണ്ട് ലോകത്തിലെ സകല ജാതികളെയും വഞ്ചിപ്പാൻ അത് പുറപ്പെടുന്നു. എ.ഡി. 321-ലെ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ ഞായറാഴ്ചാനിയമംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ആ കാലഘട്ടം, അന്തിമ ജാതി പാപ്പീയ റോമിന്റെ മുമ്പാകെ മുട്ടുകുത്തുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ എ.ഡി. 538-ലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. കാരണം, പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾക്കു മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്ക് ജീവൻ നൽകുകയും അതിനെ സംസാരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുവാനുള്ള അധികാരം ഉണ്ടു. ആ കാലഘട്ടം എ.ഡി. 321-ലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആരംഭിച്ചു എ.ഡി. 538-ലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

2001-ൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാർ “പാട്രിയറ്റ് ആക്ട്” നിയമമായി “പ്രഖ്യാപിച്ചു”.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ പഠനം തുടരും.