നാല്‍പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ പതിനെട്ട്

ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധാനത്തിൽ, ശാരാ അബ്രാഹാമിനെ ഹാഗറെയും ഇശ്മായേലിനെയും നിയന്ത്രിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതായി തിരുവെഴുത്തിന്റെ ആദ്യം തന്നെയുള്ള പരിചയപ്പെടുത്തലിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ നിയന്ത്രണവും വിടുതലും നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

ആ സംഭവത്തിന് മുമ്പുതന്നെ, ഹാഗർ പ്രവചനപരമായ വിവരണത്തിലേക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ കാരണം യഹോവ സാറയ്ക്ക് സന്താനമുണ്ടാകുന്നതിൽ നിന്ന് അവളെ “അടച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതാണ്.

മുഹമ്മദിന് നൽകപ്പെട്ട വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ “താക്കോൽ”, തുടർന്ന് നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ നിവൃത്തിയായതും, പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ ഏത് ഘട്ടത്തിലും ഇസ്ലാമിന്മേലുള്ള “നിയന്ത്രണം” നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മുഹമ്മദ്‌രാജ്യത്തിന്റെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” എന്നത്, ഉയർച്ചയെയും വീഴ്ചയെയും പോലെ അത്ര പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; മറിച്ച് ഒരു ‘വിടുതലായും’ ഒരു ‘നിയന്ത്രണമായും’ ആണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇസ്‌ലാം പ്രവാചകീയമായി വിടുതൽ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, ആ വിടുതൽ നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഉസ്മാൻ നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്ത് ഒരു സൈനിക പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു; മുപ്പത്തിനാലു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവന്റെ മകൻ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയക്കെതിരെ നാലുവർഷം നീണ്ട ഒരു ഉപരോധം ആരംഭിച്ചു. ആരംഭത്തിൽ പിതാവും അവസാനത്തിൽ പുത്രനും. നിക്കോമീഡിയയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തിനെതിരായി യുദ്ധം ആരംഭിച്ച്, നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയയെ കീഴടക്കുന്നതോടുകൂടി അത് അവസാനിക്കുന്നു. 1299 മുതൽ 1337 വരെ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവാണ്, പ്രവാചകപരമായി “മുപ്പത്തെട്ട്” എന്ന സംഖ്യ ഒരു എഴുന്നേൽപ്പിനെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം കഷ്ടതയായ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപിതിയിലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തെ 1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1449 ജൂലൈ 27 വരെയുള്ള നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിക്കോമീദിയയുടെ ക്രമാനുഗതമായ കീഴടക്കലിന്റെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾ ഒരു പിതാവിനോടുകൂടെ (ഒസ്മാൻ) ആരംഭിച്ച് അവന്റെ മകനോടുകൂടെ (ഓർഹാൻ) അവസാനിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടം ഒരു ഗോത്രപ്രഭുത്വം ക്രമാനുഗതമായി ഉയർന്ന് ഒരു സാമ്രാജ്യമായി തീർന്ന പ്രക്രിയയിലെ ആദ്യപടിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

ലിച്ചിന്റെ ‘38 ലെ പ്രവചനവും ‘40 ലെ അദ്ദേഹം തിരുത്തിയ ദർശനവും, തിരുത്തിയ പ്രവചനത്തിന് പത്ത് ദിവസം മുമ്പായി, ഓഗസ്റ്റ് 1-ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയ അന്തിമ പ്രസ്താവനയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണ് ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളിൽ ചെങ്കടൽ കടന്നതുമുതൽ കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപംവരെ ഉള്ള രണ്ടു വർഷങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ആ കലാപം പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിലെ അവസാനത്തേതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളടങ്ങിയ രണ്ടു വർഷത്തെ പരീക്ഷണകാലം, മരുഭൂമിയിലെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളോടു ചേർന്നു, 1838-നെയും 1840-നെയും പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി; കൂടാതെ 1840-ൽ പത്ത് ദിവസങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടവും ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഒസ്മാനോടുകൂടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദു 1337-ൽ നാലുവർഷത്തെ ഉപരോധത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. 1299 ജൂലൈ 27-ആം തീയതി ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദുവായി ചരിത്രകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയുന്ന രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതായിരുന്നു; രണ്ടാം ഘട്ടം 1301 ആയിരുന്നു. 1299-ലും 1301-ലും നിക്കോമീഡിയയും നിക്കേയയും സംബന്ധിച്ച യുദ്ധങ്ങളുടെ ആ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങൾ 1838-നെയും 1840-നെയും മാതൃകാപരമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭം അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴിൽ ഇസ്ലാം, കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ സന്ദേശമാണ്; മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളിന്മേൽ അത് ഊതപ്പെടുന്നു, അവർ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ എഴുന്നേൽപ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു; 1838-ലെയും 1840-ലെയും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ. ആ സന്ദേശം 9/11-ന് എത്തി; അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആ അസ്ഥികൾ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജയോത്സുകമായ സഭയായി ദൈവത്തിന്റെ സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കൽ 1838-ഉം 1840-ഉം കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലം 1840 മുതൽ 1844 വരെ കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ അത് 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങൾ വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തെയും മാതൃകീകരിക്കുന്നു.

നൂറും അമ്പതും വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭഘട്ടത്തിലുള്ള നാലുവർഷത്തെ ഒരു നിരോധനം, 1449-ൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ട് വീണതുവരെയുള്ള ആ നാലു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു. മൂന്നു നൂറ് തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ കാലപ്രവചനം 1449 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ചു, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അതു അവസാനിച്ചു. ആ തീയതി, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനം എന്നു വിളിച്ച നാലുവർഷകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇസ്ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് നാല് വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ടായി. അത് പെന്തെക്കോസ്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിനോടും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശക്തനായ ദൂതന്റെ അവതരണത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു; അന്നേ സമയം 9/11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ഇസ്ലാം ന്യൂയോർക്കിലെ “വലിയ കെട്ടിടങ്ങളെ” പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ അതു സംഭവിച്ചു. 9/11 എന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മുദ്രവെക്കൽ ഒരു കാലയളവാണ്; മുദ്രവെക്കലിന്റെ ആ കാലയളവിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അതിന്റെ ആരംഭകാലത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു. 9/11-ൽ ക്രിസ്തു അവതരിച്ചപ്പോൾ, 2023 ഡിസംബർ 31-ന് അന്തിമ മുദ്രവെക്കൽ കാലയളവ് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, രണ്ട് സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കാൻ മീഖായേൽ അവതരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായി അത് നിലകൊണ്ടു.

നിനെവെയുടെ യുദ്ധമായ താക്കോൽ ഇസ്ലാമിന്റെ വിവിധ വിമോചനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ 1453-ഓടെ കിഴക്കൻ റോമിനെ തകർക്കുമായിരുന്നു. പത്താം വാക്യത്തിലെ “അഞ്ചു മാസം” എന്ന നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും നാല് വർഷം വീതമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ആ രണ്ട് നാലുവർഷ കാലഘട്ടങ്ങൾ, മൂന്നു നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന കാലാവധിയുടെ സമാപ്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു; അത് 1840 മുതൽ 1844 വരെ നീണ്ട ഒരു നാലുവർഷ കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി, അന്ന് ക്രിസ്തു “തന്റെ മഹത്വത്താൽ സർവ്വഭൂമിയും പ്രകാശിപ്പിക്കും” എന്നതായിരുന്നു. 1844-ൽ പ്രവാചകകാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം അവസാനിച്ചു; കാരണം സമയം ഇനി “ഇല്ല” എന്നിരിക്കുമായിരുന്നു.

നാല്‌വർഷ കാലയളവുകളുടെ ആ മൂന്ന് രേഖകൾ 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള മുദ്രയിടൽ സമയത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു; കൂടാതെ, 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ Nashville-ലെ തീഗോളങ്ങൾ വിടുവിപ്പാൻ Islam വീണ്ടും മോചിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള ഫ്രാക്ടലോടും അവ ഒത്തുചേരുന്നു.

സ്മിർനാ സഭയുടെ ഒമേഗാ പ്രതീകം ഡയോക്ലീഷ്യൻ ആകുന്നു; നീറോ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്. മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പെർഗമോസ് സഭയുടെ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്; ജസ്റ്റിനിയൻ ഒമേഗാ പ്രതീകമാണ്.

റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന ‘നിയമപരമായ’ വിഭജനം (അത് നിലനിന്നില്ല) ഡയോക്ലീഷ്യൻ നടപ്പിലാക്കി; പ്രവചനാത്മകമായ റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന വിഭജനം കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നടപ്പിലാക്കി. സ്മിർനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഉപദ്രവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் നിയമപരമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; പെർഗാമൊസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒത്തുതീർപ്പിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் പ്രവചനാത്മകമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. 293 ആൽഫ ആയിരുന്നു, 330 ഒമേഗ ആയിരുന്നു; ക്രി.വ. 330 മേയ് 11-ന് മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കോൺസ്റ്റാൻറിനോപ്പിളിനെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി സമർപ്പിച്ചു.

റോമിലെ മഹത്തായ അഗ്നിബാധ ക്രിസ്ത്യാനികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനായി നീറോ ഉപയോഗിക്കുകയും, ആ തീ വെച്ചത് ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അവരെ ആരോപിക്കുകയും ചെയ്ത 64-ാം ആണ്ടിൽ നീറോയുടെ കാലത്തോടെയാണ് സ്മിർണാ സഭ ആരംഭിച്ചത്. നീറോ പീഡനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതുപോലെ അവൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അന്തിമ പീഡനത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാകുന്നു. ആ അന്തിമ പീഡനം, സഹായിപ്പാൻ ആരും ഇല്ലാതെ പാപ്പാധികാരം തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ തുടരും. ആകയാൽ ആദ്യത്തെ പീഡനകാലഘട്ടം റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; അവസാനത്തെ പീഡനം റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു.

സ്മിർണ്ണ 64-ൽ റോമിന്റെ ദഹനത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; രണ്ടുനൂറ്റി അൻപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 313-ൽ മിലാൻ ആജ്ഞാപനത്തോടും കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടി അവസാനിച്ചു. ഉപദ്രവത്തിന്റെ പത്ത്-വർഷ ഫ്രാക്ടൽ 303-ൽ ആരംഭിച്ചു; 313-ൽ മിലാൻ ആജ്ഞാപനത്തോടും കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടി അവസാനിച്ചു. ഡയോക്ലീഷ്യൻ 293-ൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള നിയമപരമായ വിഭജനം സ്ഥാപിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ച ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ 313-ൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടുകൂടെ അവസാനിച്ചു. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള 313-ലെ വിവാഹസന്ധി 324-ലെ വിവാഹമോചനത്തോടെ അവസാനിച്ചു; അന്നു കിഴക്കിന്റെ ലിസിനിയസിനെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തോൽപ്പിച്ച് റോമിന്റെ ഏകഭരണാധികാരിയായി. 324-ലെ പ്രവചനാത്മക വിവാഹമോചനം 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിനു മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ഉണ്ടായത്.

റാഫിയ യുദ്ധത്തിലെ പ്റ്റോളമി “പതിനേഴു വർഷം” ഭരിച്ചു; റാഫിയ യുദ്ധത്തിനും പാനിയം യുദ്ധത്തിനുമിടയിൽ “പതിനേഴു വർഷം” ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ 313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളോടു പ്രതീകാത്മകമായി ഒത്തുചേരുന്നു. സ്മിർനായിലെ നീറോയുടെ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ പെർഗാമൊസ് സഭയുടെ ആദ്യ പതിനേഴു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു; അതു ക്രി.മു. 457-ലെ മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ ആരംഭിച്ച ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടുന്നു; അതാണ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ 2300 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദു, അതും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആകുന്നു. ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുള്ള രണ്ട് സാക്ഷികൾ, 1776-ൽ ആരംഭിച്ച് ഈ വർഷം 2026-ൽ അവസാനിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

അഡ്വെൻറിസത്തിന്റെ പൂർവ്വഗാമികൾ 313 മുതൽ 330 വരെയുള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളെ കണ്ടതുമില്ല, മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല; കാരണം 1844-ൽ അവർ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിന്റെ വിഷയത്തെയോ സൂര്യന്റെ ദിവസത്തെയോ ഇനിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. എങ്കിലും വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വചനത്തിലെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളെ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ച മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉള്ള ഒരു കാലയളവിന്റെ ആരംഭബിന്ദുവായി മാറി. ആ ധാരണ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ ഒരു “പ്രകടനം” ഉളവാക്കി.

നിനവെയുടെ യുദ്ധം, അന്ത്യകാല സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ, കിഴക്കൻയും പാശ്ചാത്യവും ആയ റോമിന്റെ രാജ്യങ്ങളുടെ, കൂടാതെ പാപ്പാഭരണ റോമിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സൂചനാബിന്ദുവിനെ നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നിനവെയുടെ യുദ്ധം റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവിധ പ്രവചനാത്മക സാക്ഷ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉദാഹരിക്കുന്ന താക്കോലാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യപ്രകാരം, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ്. ആ രേഖകളെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന താക്കോൽ നിനവെയുടെ യുദ്ധമാണ്.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ കഷ്ടങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് മുമ്പുള്ള അഞ്ച് ലേഖനങ്ങളെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആരംഭിക്കും.