വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ നിനവേ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “താക്കോൽ” നിവൃത്തിയായത് ഒരു വഴിത്തിരിവു സൃഷ്ടിച്ച ചരിത്രത്തിലൂടെയാണ്; തീർച്ചയായും, ഒരു താക്കോൽ ചെയ്യുന്നതും അതുതന്നെയാണ്. നിനവേ യുദ്ധം ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉദയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ചരിത്രപരമായ താക്കോൽ മാത്രമായിരുന്നില്ലെന്നും, അതൊരു പ്രവചനപരമായ താക്കോൽകൂടിയാണെന്നുമാണ് എന്റെ വാദം. ആ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രവചനപരമായ ഗതിവിഗതികൾ, ദാനീയേലിലും വെളിപ്പാടിലും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ എല്ലാ പ്രവചനരേഖകളെയും ദാനീയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായവുമായി പൊരുത്തത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ആ രാജ്യങ്ങളെല്ലാം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാനത്തെ ആറു വാക്യങ്ങൾക്കും സാക്ഷ്യം വഹിക്കാനും, അതിലും പ്രധാനമായി—നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ബാഹ്യചരിത്രത്തിന്റെ മുദ്ര നീക്കാനും അത് വഴിയൊരുക്കുന്നു.

ഞാൻ നിനക്കു സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ തരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതൊക്കെയും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും. മത്തായി 16:19.

മുഹമ്മദിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വിമോചനവും ഉദയവും

ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനത്താൽ ഉണ്ടായ മൂടൽമഞ്ഞിന്റെ അകമ്പടിയോടെ റോമിന്റെ യുദ്ധതന്ത്രത്താൽ പരാജയപ്പെട്ട പേർഷ്യൻ ശക്തിയുടെ അവസാന പത്തു വർഷങ്ങളുടെ തുടക്കം 627-ലെ നിനെവേ യുദ്ധം കുറിച്ചു. മുഹമ്മദിന്റെ ഇസ്‌ലാമിക പടക്കൂട്ടങ്ങൾ ഉയർന്നുവരാൻ തുടങ്ങിയ വഴിത്തിരിവ് അത് അടയാളപ്പെടുത്തി. അതുവരെ നിലനിന്നിരുന്ന ഒരു പ്രതിബന്ധം ആ യുദ്ധം നീക്കിക്കളഞ്ഞു—റോമും പേർഷ്യയും തങ്ങളുടെ ശക്തി നിലനിർത്തിയിരുന്നെങ്കിൽ സൈദ്ധാന്തികമായി തുടർന്നും നിലനിൽക്കുമായിരുന്ന ഒരു പ്രതിബന്ധം. എന്നാൽ അവയിലൊന്നും അതു നിലനിർത്തിയില്ല.

നിയന്ത്രണവും വിമോചനവും

ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധാനത്തിൽ, ശാരാ അബ്രാഹാമിനെ ഹാഗറെയും ഇശ്മായേലിനെയും നിയന്ത്രിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതായി തിരുവെഴുത്തിന്റെ ആദ്യം തന്നെയുള്ള പരിചയപ്പെടുത്തലിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ നിയന്ത്രണവും വിടുതലും നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

സാറായി അബ്രാമിനോടു പറഞ്ഞു: എന്റെ അന്യായം നിന്റെമേൽ വരട്ടെ; ഞാൻ എന്റെ ദാസിയെ നിന്റെ മടിയിൽ ഏല്പിച്ചു; അവൾ ഗർഭം ധരിച്ചതായി കണ്ടപ്പോൾ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഞാൻ നിരസിക്കപ്പെട്ടവളായി; യഹോവ എനിക്കും നിനക്കും ഇടയിൽ ന്യായം തീർക്കട്ടെ. എന്നാൽ അബ്രാം സാറായിയോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നിന്റെ ദാസി നിന്റെ കയ്യിൽ ഇരിക്കുന്നു; നിനക്കു ഇഷ്ടമുള്ളതുപോലെ അവളോടു ചെയ്ക. സാറായി അവളോടു കഠിനമായി പെരുമാറിയപ്പോൾ അവൾ അവളുടെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ഔടി. ഉല്പത്തി 16:5, 6.

ആ സംഭവത്തിന് മുമ്പുതന്നെ, ഹാഗർ പ്രവചനപരമായ വിവരണത്തിലേക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ കാരണം യഹോവ സാറയ്ക്ക് സന്താനമുണ്ടാകുന്നതിൽ നിന്ന് അവളെ “അടച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതാണ്.

ഇപ്പോൾ അബ്രാമിന്റെ ഭാര്യയായ സാറായി അവന്നു മക്കളെ പ്രസവിച്ചില്ല; അവൾക്കു ഹാഗർ എന്നു പേരായ ഒരു ഈജിപ്ത്യ ദാസി ഉണ്ടായിരുന്നു. സാറായി അബ്രാമിനോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, യഹോവ എന്നെ പ്രസവത്തിൽനിന്നു തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു; അപേക്ഷിക്കുന്നു, നീ എന്റെ ദാസിയുടെ അടുക്കൽ ചെല്ലുക; അവളുടെ മുഖാന്തരം എനിക്കു മക്കൾ ലഭിക്കുമായിരിക്കും. അബ്രാം സാറായിയുടെ വാക്കു കേട്ടു. ഉല്പത്തി 16:1, 2.

മുഹമ്മദിന് നൽകപ്പെട്ട വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ “താക്കോൽ”, തുടർന്ന് നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ നിവൃത്തിയായതും, പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ ഏത് ഘട്ടത്തിലും ഇസ്ലാമിന്മേലുള്ള “നിയന്ത്രണം” നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“ദൂതന്മാർ നാലു കാറ്റുകളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു; അവ മുഴുവൻ ഭൂമിയുടെ മേൽപ്പുറത്ത് കുതിച്ചോടി അതിന്റെ പാതയിൽ നാശവും മരണവും വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോകുവാൻ വിടുതൽ പ്രാപിക്കുവാൻ ശ്രമിക്കുന്ന കോപാകുലമായ ഒരു കുതിരയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.” Manuscript Releases, volume 20, 217.

മുഹമ്മദ്‌രാജ്യത്തിന്റെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” എന്നത്, ഉയർച്ചയെയും വീഴ്ചയെയും പോലെ അത്ര പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; മറിച്ച് ഒരു ‘വിടുതലായും’ ഒരു ‘നിയന്ത്രണമായും’ ആണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇസ്‌ലാം പ്രവാചകീയമായി വിടുതൽ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, ആ വിടുതൽ നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ദുരിതങ്ങളേ മാത്രം

ഏഴു കാഹളങ്ങളിൽ, പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനംവരെ ചരിത്രത്തിലുടനീളം അവിച്ഛിന്നമായ ഒരു ശക്തിയായി നിലനിൽക്കുന്നത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ കഷ്ടകാഹളങ്ങൾ മാത്രമാണ്. പാശ്ചാത്യ റോമിന്മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ നാലു കാഹളങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചത് ഒഡോവേസർ, ജെൻസെറിക്, ഹൂണനായ അറ്റില, അലാറിക് എന്നിവരായിരുന്നു; അങ്ങനെ അവ അന്ത്യനാളുകളിൽ ദൈവപരിപാലനപ്രകാരം ന്യായവിധി നടപ്പാക്കുന്ന നാലു ശക്തികളുടെ മുൻകുറികളായി നിലകൊണ്ടു; എന്നാൽ അവയുടെ ആധുനിക പ്രതിരൂപം ആ പുരാതന നാലു ശക്തികളുടെ നേരിട്ടുള്ള പിൻഗാമിയല്ല. കഷ്ടകാഹളങ്ങളുടെ കാര്യത്തിൽ അങ്ങനെയല്ല. ഇസ്‌ലാം ചരിത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതോടെ, കൃപാകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പൂർണമായി അഴിച്ചുവിടപ്പെടുന്നതുവരെ, അഴിച്ചുവിടലിനും തടഞ്ഞുനിർത്തലിനും വിധേയമായിക്കൊണ്ട് അത് നേരിട്ടുള്ള ഒരു തുടർച്ചയായി നിലനിൽക്കുന്നു. കഷ്ടകാഹളങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ‘അഴിച്ചുവിടൽ’ എന്നതിന്റെ “താക്കോൽ” അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് നിനവേ യുദ്ധമാണ്.

നിക്കോമീഡിയയും 1299 ജൂലൈ 27വും

1449 ജൂലൈ 27-ന് അവസാനിച്ച നൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലത്തിന്റെ ആരംഭദിനമായി 1299 ജൂലൈ 27-നെ മുൻഗാമികൾ ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ആ അവസാനദിനമാകട്ടെ, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് സമാപിച്ച മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും നീണ്ട കാലയളവിന്റെ ആരംഭദിനവുമായിരുന്നു.

മുൻ ലേഖനത്തിൽ, സുപ്രധാന ബൈസന്റൈൻ നഗരമായ നിക്കോമീഡിയയെ സുൽത്താൻ ഓർഹാൻ ഗാസി (ഓട്ടോമൻ ബെയ്ലിക്കിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഉസ്മാൻ ഒന്നാമന്റെ മകൻ) ഉപരോധിച്ചപ്പോൾ, 1333 മുതൽ 1337 വരെ നിക്കോമീഡിയയ്ക്കുമേൽ ഏർപ്പെടുത്തിയ ഉപരോധത്തെ നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവായ ഉസ്മാന്റെ കാലത്ത് ആരംഭിച്ച നിക്കോമീഡിയയ്‌ക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിന്റെ പരിസമാപ്തിയാണ് ഈ ഉപരോധം. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായം, പത്താം വാക്യത്തിലെ നൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലം 1299 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ചു; ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭമെന്ന നിലയിൽ, ആ ആരംഭത്തീയതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. സുൽത്താൻ ഓർഹാൻ ഗാസിയുടെ പിതാവായ ഉസ്മാൻ ഒന്നാമൻ (ഓട്ടോമൻ രാജവംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ), 1299 ജൂലൈ 27-ന്, റോമൻ ചരിത്രത്തിലും ആദ്യകാല ബൈസന്റൈൻ ചരിത്രത്തിലും അതിപ്രധാനമായ ഒരു തലസ്ഥാനനഗരമായിരുന്ന നിക്കോമീഡിയ നഗരത്തിനടുത്ത്, നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്തു നടന്ന ബാഫിയൂസ് യുദ്ധത്തിൽ ബൈസന്റൈൻ സാമ്രാജ്യത്തിനെതിരെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരു വിജയം കൈവരിച്ചു.

പിതാവും പുത്രനും

1299 ജൂലൈ 27-ന്, ഒരു പ്രാദേശിക ഗവർണറുടെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള ബൈസന്റൈൻ സൈന്യത്തെ ഉസ്മാന്റെ സേന പരാജയപ്പെടുത്തി. ബിഥീനിയയിൽ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അനത്തോലിയ) അധികാരം ഏകീകരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം ഉസ്മാൻ സ്വതന്ത്രമായി കൈവരിച്ച ആദ്യത്തെ പ്രധാന സൈനിക വിജയങ്ങളിലൊന്നായി ഈ യുദ്ധം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു ചെറിയ തുർക്കി ബെയ്‌ലിക്കിൽനിന്ന് (ഗോത്രാധിഷ്ഠിത നാട്ടുരാജ്യം), പിൽക്കാലത്ത് ബൈസന്റൈൻ അധീനപ്രദേശങ്ങൾക്കു വെല്ലുവിളിയുയർത്തുകയും അവ കീഴടക്കുകയും ചെയ്യാനിരുന്ന ഒരു വളർന്നുവരുന്ന ശക്തിയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിലെ സുപ്രധാന ചുവടുവയ്പായിരുന്നു അത്. ആ തീയതി ഇസ്‌ലാമിന്റെ വളർച്ചയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കുന്നു; ആ വളർച്ച ഒടുവിൽ 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ പതനത്തോടെ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ഉസ്മാൻ ഗാസി യോദ്ധാക്കളെ (ഇസ്‌ലാമിക പ്രചോദനത്തോടെ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിൽ ആക്രമണങ്ങൾ നടത്തിയിരുന്നവർ) വിനിയോഗിച്ചു. അതോടെ ഗാസികളായ അതിർത്തിയോദ്ധാക്കളെ കൂടുതൽ വ്യവസ്ഥാപിതമായ ഒരു സൈന്യമായി രൂപപ്പെടുത്തുന്ന പ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു; ഉസ്മാനിൽനിന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ഓർഹാനിലേക്കെത്തുമ്പോഴേക്കും ആ സൈന്യം ക്രമാനുഗതമായി വികസിച്ചു. ഗാസി യോദ്ധാക്കളുടെ യുദ്ധരീതിയിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തമായി, ഇസ്‌ലാമിന് സ്വത്തുക്കൾ കൈവശം നിലനിർത്താൻ വഴിയൊരുക്കി എന്നതും ഉസ്മാന്റെ പൈതൃകത്തിലെ മറ്റു പ്രധാന ഘടകങ്ങളിലൊന്നാണ്. ആക്രമിച്ചശേഷം ഉടൻ പിന്മാറുക എന്ന ഗാസി യോദ്ധാക്കളുടെ അസംഘടിത യുദ്ധതന്ത്രങ്ങൾ അവർക്കു വിജയങ്ങളിൽനിന്നുള്ള കൊള്ളമുതൽ മാത്രമേ നേടിക്കൊടുത്തിരുന്നുള്ളൂ; ഒരിക്കലും ഒരു ഭൂപ്രദേശവും അവർക്കു കൈവശം ലഭിച്ചിരുന്നില്ല.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഉസ്മാൻ നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്ത് ഒരു സൈനിക പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു; മുപ്പത്തിനാലു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവന്റെ മകൻ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയക്കെതിരെ നാലുവർഷം നീണ്ട ഒരു ഉപരോധം ആരംഭിച്ചു. ആരംഭത്തിൽ പിതാവും അവസാനത്തിൽ പുത്രനും. നിക്കോമീഡിയയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തിനെതിരായി യുദ്ധം ആരംഭിച്ച്, നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയയെ കീഴടക്കുന്നതോടുകൂടി അത് അവസാനിക്കുന്നു. 1299 മുതൽ 1337 വരെ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവാണ്, പ്രവാചകപരമായി “മുപ്പത്തെട്ട്” എന്ന സംഖ്യ ഒരു എഴുന്നേൽപ്പിനെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

“ഇപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റ് സേരേദ് തോട് കടന്നുപോകുവിൻ” എന്നു ഞാൻ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ ഞങ്ങൾ സേരേദ് തോട് കടന്നുപോയി. കാദേശ്ബർണേയയിൽ നിന്നു പുറപ്പെട്ട് സേരേദ് തോട് കടന്നെത്തുവോളം ഞങ്ങൾക്കു കഴിഞ്ഞ കാലം മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷമായിരുന്നു; യഹോവ അവരോടു സത്യം ചെയ്തതുപോലെ, യുദ്ധപുരുഷന്മാരുടെ ആ തലമുറ ഒക്കെയും പാളയത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്നു നശിച്ചുതീരുവോളം. ആവർത്തനം 2:13, 14.

വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം കഷ്ടതയായ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപിതിയിലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തെ 1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1449 ജൂലൈ 27 വരെയുള്ള നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിക്കോമീദിയയുടെ ക്രമാനുഗതമായ കീഴടക്കലിന്റെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾ ഒരു പിതാവിനോടുകൂടെ (ഒസ്മാൻ) ആരംഭിച്ച് അവന്റെ മകനോടുകൂടെ (ഓർഹാൻ) അവസാനിച്ചു. ഈ കാലഘട്ടം ഒരു ഗോത്രപ്രഭുത്വം ക്രമാനുഗതമായി ഉയർന്ന് ഒരു സാമ്രാജ്യമായി തീർന്ന പ്രക്രിയയിലെ ആദ്യപടിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1449 ജൂലൈ 27 വരെയുള്ള നൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലത്തിൽ, ആ മുപ്പത്തെട്ടു വർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാനം കുറിക്കുന്ന നാലുവർഷത്തെ ഒരു ഉപരോധവും ഉൾപ്പെടുന്നു. നിക്കോമീഡിയ കീഴടക്കുന്നതിനു തുടക്കമിട്ടത് പിതാവായ ഉസ്മാനായിരുന്നു; 1333 മുതൽ 1337 വരെ നീണ്ടുനിന്ന നാലുവർഷത്തെ ഉപരോധത്തിലൂടെ അതു പൂർത്തിയാക്കപ്പെട്ടു—ഉസ്മാന്റെ പുത്രൻ നടത്തിയ ഉപരോധമായിരുന്നു അത്.

നൂറ്റമ്പതു വർഷം 1449 ജൂലൈ 27-ന് അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ബൈസന്റൈൻ ചക്രവർത്തിയായ പതിനൊന്നാമൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, അഥവാ കിഴക്കൻ റോമിലെ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, സിംഹാസനാരോഹണത്തിന് തുർക്കികളുടെ അനുമതി തേടി. ആ തീയതിമുതൽ നാലു വർഷം കഴിഞ്ഞാണ് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കീഴടക്കപ്പെട്ടത്. ആ നാലു വർഷം അവസാനിച്ചത് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ ഉപരോധത്തോടെയായിരുന്നു; അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ആ ഉപരോധത്തിൽ മരണമടഞ്ഞു. നാലു വർഷം നീണ്ട ഒരു ഉപരോധത്തിൽ പര്യവസാനിച്ച നൂറ്റമ്പതു വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ മുപ്പത്തെട്ടു വർഷങ്ങൾ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നൂറ്റമ്പതു വർഷം അവസാനിച്ചപ്പോൾ, അന്ന് തുർക്കികൾക്കുണ്ടായിരുന്ന ശക്തിക്കു മുന്നിൽ കിഴക്കൻ റോം അപമാനിതമാകുന്നിടത്തോളം ഇസ്‌ലാം ഉയർന്നുകഴിഞ്ഞിരുന്നു. 1449 ജൂലൈ 27-ലെ അപമാനത്തിന് നാലു വർഷത്തിനുശേഷം, 1453-ൽ, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ഒരു ഉപരോധത്തിലൂടെ കീഴടക്കപ്പെട്ടു. ആദ്യ മുപ്പത്തെട്ടു വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത് ഒരു ഉപരോധമാണ്; ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതും ഒരു ഉപരോധമാണ്.

38യും 40ഉം

മോശെ ആവർത്തനപുസ്തകത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന മുപ്പത്തിയെട്ട് എന്ന സംഖ്യ, ഒരു പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ, മരുഭൂമിയിൽ നാൽപ്പതു വർഷം അലഞ്ഞുതിരിയുക എന്ന ന്യായവിധിയുടെ അവസാനത്തെ മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ, പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ മുപ്പത്തിയെട്ട് എന്ന സംഖ്യയ്ക്ക് നാൽപ്പത് എന്ന സംഖ്യയുമായി ബന്ധമുണ്ട്. 1299 ജൂലൈ 27-ന് ഒസ്മാൻ നിക്കോമീഡിയയുടെ ഭൂപ്രദേശം കീഴടക്കി; മുപ്പത്തിയെട്ടു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ ആ ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനനഗരം കീഴടക്കി. ഭൂപ്രദേശത്തിന്റെയും തലസ്ഥാനനഗരത്തിന്റെയും പേര് നിക്കോമീഡിയ എന്നായിരുന്നു. ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉദയത്തിന്റെ ആരംഭംതന്നെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ‘രണ്ട്’ ചുവടുവെപ്പുകളിൽ ആദ്യത്തേതായാണ് ചരിത്രകാരന്മാർ ഈ യുദ്ധത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്. ചരിത്രം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ചുവടുവെപ്പ് 1301-ലെ നിഖ്യാ യുദ്ധമാണ്. അവിടെ പിതാവായ ഒസ്മാൻ നിഖ്യാ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഭൂപ്രദേശം കീഴടക്കി; മുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 1331-ൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകൻ മുമ്പ് ഒരു റോമൻ തലസ്ഥാനനഗരമായിരുന്ന നിഖ്യാ എന്ന തലസ്ഥാനനഗരം കീഴടക്കി.

1299-ഉം നിക്കോമീഡിയ യുദ്ധവും രണ്ടു ഘട്ടങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായിരിക്കെ, രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടം രണ്ടു വർഷത്തിനുശേഷം, 1301-ലാണ് ഉണ്ടായത്. 1299 മുപ്പത്തിയെട്ടിന്റെ പ്രതീകമാണ്; രണ്ടു വർഷത്തിനുശേഷം (നാൽപ്പത്), നിഖ്യായുടെ പ്രദേശം പിതാവ് കീഴടക്കുന്നു. പുരാതന ഇസ്രായേൽ വാഗ്ദത്തദേശം കൈവശമാക്കാൻ എഴുന്നേറ്റതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മുപ്പത്തിയെട്ടിന്റെയും നാൽപ്പതിന്റെയും ബന്ധങ്ങൾ 1299 ജൂലൈ 27-ലും 1301-ലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയിലെ ആ ആദ്യ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്, പിതാവ് പ്രദേശം കീഴടക്കുന്നതോടെ ആരംഭിക്കുകയും ഒടുവിൽ പുത്രൻ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം കീഴടക്കുന്നതോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സൈനിക മുന്നേറ്റങ്ങളാലാണ്. ഇരു തലസ്ഥാനങ്ങളും വീണപ്പോൾ, അവ വീണത് ഉപരോധത്തിലൂടെയായിരുന്നു. ഇരു തലസ്ഥാനങ്ങളും ഒരുകാലത്ത് കിഴക്കൻ റോമിന്റെ തലസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ഉം 1301-ഉം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവയുടെ പരിസമാപ്തിയിലെത്തുന്നു; ഇത് 1838-ലെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഒടുവിൽ 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് നിവൃത്തിയാകാനിരുന്ന മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും നീളുന്ന പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വീക്ഷണവും മുൻകൂട്ടിയുള്ള പ്രഖ്യാപനവും ലിച്ച് ആദ്യമായി പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത് ആ വർഷമാണ്. മില്ലറൈറ്റുകൾ ഉയർന്നുവരുന്നതിന്റെ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾ 1838, 1840 എന്നീ വർഷങ്ങളായിരുന്നു.

“1840-ാം ആണ്ടിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ശ്രദ്ധേയമായ നിവൃത്തി വ്യാപകമായ താൽപര്യം ഉണർത്തി. അതിന് രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, രണ്ടാം വരവിനെ പ്രസംഗിച്ചിരുന്ന പ്രമുഖ ശുശ്രൂഷകരിൽ ഒരാളായ ജോസിയ ലിച്ച്, വെളിപ്പാട് 9-ന്റെ ഒരു വ്യാഖ്യാനം പ്രസിദ്ധീകരിച്ച്, ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പതനം പ്രവചിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ കണക്കുപ്രകാരം, ഈ ശക്തി ‘ക്രി.വ. 1840-ൽ, ഓഗസ്റ്റ് മാസത്തിൽ ഏതോ സമയത്ത്’ അട്ടിമറിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; അതിന്റെ നിവൃത്തിക്ക് ഏതാനും ദിവസങ്ങൾ മുമ്പ് അവൻ ഇങ്ങനെ എഴുതി: ‘ആദ്യ കാലഘട്ടമായ 150 വർഷം, ഡിയാക്കോസസ് തുർക്കികളുടെ അനുമതിയോടെ സിംഹാസനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്യുന്നതിന് മുമ്പ് കൃത്യമായി നിറവേറ്റപ്പെട്ടതായി കണക്കാക്കുകയും, 391 വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ആദ്യ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ആരംഭിച്ചതായി അംഗീകരിക്കുകയും ചെയ്താൽ, അത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിക്കും; അപ്പോൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ ഒട്ടോമൻ ശക്തി തകർന്നുപോകുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കാം. അങ്ങനെ തന്നെയാണ് സംഭവിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിക്കുന്നു.’—Josiah Litch, in Signs of the Times, and Expositor of Prophecy, August 1, 1840.”

“നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട അതേ സമയത്ത്, തുർക്കി, തന്റെ ദൂതന്മാരുടെ മുഖാന്തരം, യൂറോപ്പിലെ സഖ്യശക്തികളുടെ സംരക്ഷണം സ്വീകരിച്ചു; അങ്ങനെ അവൾ ക്രൈസ്തവ ജാതികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിൽ സ്വയം ഏല്പിച്ചു. ആ സംഭവം പ്രവചനത്തെ കൃത്യമായി നിറവേറ്റി. ഇത് അറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, മില്ലറും അവന്റെ സഹപ്രവർത്തകരും സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ശരിയാണെന്ന് ബഹുജനങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെട്ടു; അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന് അതിശയകരമായൊരു പ്രചോദനവും ലഭിച്ചു. വിദ്യാഭ്യസവും സാമൂഹികസ്ഥാനവും ഉള്ള പുരുഷന്മാർ, മില്ലറുടെ ദൃഷ്ടികോണങ്ങൾ പ്രസംഗിക്കുന്നതിലും പ്രസിദ്ധീകരിക്കുന്നതിലും അവനോടൊന്നിച്ചു; 1840 മുതൽ 1844 വരെ ഈ പ്രവർത്തി അതിവേഗത്തിൽ വ്യാപിച്ചു.” The Great Controversy, 334, 335.

ലിച്ചിന്റെ ‘38 ലെ പ്രവചനവും ‘40 ലെ അദ്ദേഹം തിരുത്തിയ ദർശനവും, തിരുത്തിയ പ്രവചനത്തിന് പത്ത് ദിവസം മുമ്പായി, ഓഗസ്റ്റ് 1-ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയ അന്തിമ പ്രസ്താവനയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണ് ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളിൽ ചെങ്കടൽ കടന്നതുമുതൽ കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപംവരെ ഉള്ള രണ്ടു വർഷങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

എന്റെ മഹത്വവും മിസ്രയീമിലും മരുഭൂമിയിലും ഞാൻ ചെയ്ത എന്റെ അത്ഭുതങ്ങളും കണ്ടിട്ടും, ഇപ്പോഴേക്കും ഈ പത്തു പ്രാവശ്യം എന്നെ പരീക്ഷിച്ചിട്ടും എന്റെ സ്വരം കേൾക്കാതിരുന്ന ആ പുരുഷന്മാർ എല്ലാവരും, ഞാൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കു സത്യം ചെയ്ത ദേശം നിർഭാഗ്യവശാൽ കാണുകയില്ല; എന്നെ കോപിപ്പിച്ചവരിൽ ഒരാളും അതു കാണുകയുമില്ല. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:22, 23.

ആ കലാപം പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിലെ അവസാനത്തേതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളടങ്ങിയ രണ്ടു വർഷത്തെ പരീക്ഷണകാലം, മരുഭൂമിയിലെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളോടു ചേർന്നു, 1838-നെയും 1840-നെയും പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി; കൂടാതെ 1840-ൽ പത്ത് ദിവസങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടവും ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഒസ്മാനോടുകൂടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദു 1337-ൽ നാലുവർഷത്തെ ഉപരോധത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്നു. 1299 ജൂലൈ 27-ആം തീയതി ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദുവായി ചരിത്രകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയുന്ന രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതായിരുന്നു; രണ്ടാം ഘട്ടം 1301 ആയിരുന്നു. 1299-ലും 1301-ലും നിക്കോമീഡിയയും നിക്കേയയും സംബന്ധിച്ച യുദ്ധങ്ങളുടെ ആ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങൾ 1838-നെയും 1840-നെയും മാതൃകാപരമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭം അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

നിക്കോമീഡിയയും നിക്കേയയും തങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ താൽക്കാലികമായി കിഴക്കൻ റോമിന്റെ തലസ്ഥാനങ്ങളായി വർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്. തീർച്ചയായും, ഒടുവിൽ 330-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായിത്തീരുകയും 1453 വരെ ആ സ്ഥാനം നിലനിർത്തുകയും ചെയ്തു. നിക്കോമീഡിയയും നിക്കേയയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ പതനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളാണ്; ഇസ്‌ലാം ആദ്യം പ്രദേശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തുകയും അതിനുശേഷം തലസ്ഥാനനഗരം പിടിച്ചടക്കുകയും ചെയ്ത ഒരു സൈനിക മുന്നേറ്റത്തിന്റെ സമാപനം കുറിച്ച ഇസ്‌ലാമിക ഉപരോധങ്ങളുടെ ഫലമായാണ് ഈ നഗരങ്ങളെല്ലാം പതിച്ചത്.

1333 മുതൽ 1337 വരെ നാലു വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ആദ്യത്തെ ഉപരോധം, 1449 മുതൽ പ്രവചനം അവസാനിച്ച 1453 വരെയുള്ള നാലു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും കഴിഞ്ഞ്, 1299 ജൂലൈ 27-ന്റെയും 1449 ജൂലൈ 27-ന്റെയും ആൽഫാ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, ‘മുപ്പത്തിയെട്ടും നാൽപ്പതും’ എന്ന സവിശേഷതകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനപരമായ ശക്തിയുടെ കീഴിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ‘ഉയർന്നുവരുമ്പോൾ’ ഇസ്‌ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർന്നുവരലും ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യകാല സന്ദേശവാഹകരുടെ ഉയർന്നുവരലും 38-ഉം 40-ഉം തമ്മിലുള്ള സംഖ്യാത്മക ബന്ധത്തെ ആധാരമാക്കി നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സംഖ്യാത്മക പ്രതീകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴിൽ ഇസ്ലാം, കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ സന്ദേശമാണ്; മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളിന്മേൽ അത് ഊതപ്പെടുന്നു, അവർ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ എഴുന്നേൽപ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു; 1838-ലെയും 1840-ലെയും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ. ആ സന്ദേശം 9/11-ന് എത്തി; അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആ അസ്ഥികൾ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജയോത്സുകമായ സഭയായി ദൈവത്തിന്റെ സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കൽ 1838-ഉം 1840-ഉം കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലം 1840 മുതൽ 1844 വരെ കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ അത് 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങൾ വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തെയും മാതൃകീകരിക്കുന്നു.

കിഴക്കൻ റോം

കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ഒന്നാമൻ (മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ) സാമ്രാജ്യം വിഭജിച്ചതുമുതൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ വരെയുള്ള കാലഘട്ടം പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പതിനൊന്നാമൻ മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ നേരിട്ടുള്ള രക്തപരമ്പരയിൽപ്പെട്ടവനായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, അവരുടെ നാമം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പ്രവചനാത്മകമോ പ്രതീകാത്മകമോ ആയ ഒരു പിതാവും ഒരു പുത്രനും ഈ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈന്മാർ ആൽഫ, ഒമേഗ എന്നീ പ്രതീകങ്ങളായും പ്രവചനാത്മകമായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; പിതാവ് (ആൽഫ) കോൺസ്റ്റന്റിനോപ്പിളിനെ തലസ്ഥാനമായി തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും, കോൺസ്റ്റന്റിനോപ്പിൾ തലസ്ഥാനമല്ലാതായ ആ ഉപരോധത്തിനിടെ പുത്രൻ (ഒമേഗ) മരിക്കുകയും ചെയ്തു. പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈന്മാർ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. 1299 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ച 150 വർഷത്തെ കാലഘട്ടം 38 വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉൾക്കൊള്ളുകയും 4 വർഷത്തെ ഉപരോധത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ ഉപരോധം 1449 മുതൽ 1453 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിന്റെ മുൻനിഴലായിരുന്നു. നിക്കോമീഡിയയിലെ പടയോട്ടം ഒരു പ്രദേശം കീഴടക്കപ്പെട്ടതോടെ ആരംഭിക്കുകയും ആ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെട്ടതോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈന്മാരുടെ കാര്യത്തിലെന്നപോലെ, നിക്കോമീഡിയ കീഴടക്കൽ ഒരു പിതാവിലൂടെ (ആദ്യത്തെയാൾ) ആരംഭിക്കുകയും ഒരു പുത്രനിലൂടെ (അവസാനത്തെയാൾ) അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

നാല് വർഷങ്ങൾ

നൂറും അമ്പതും വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭഘട്ടത്തിലുള്ള നാലുവർഷത്തെ ഒരു നിരോധനം, 1449-ൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ട് വീണതുവരെയുള്ള ആ നാലു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു. മൂന്നു നൂറ് തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ കാലപ്രവചനം 1449 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ചു, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അതു അവസാനിച്ചു. ആ തീയതി, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനം എന്നു വിളിച്ച നാലുവർഷകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

“മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഏകീകൃതനാകുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ സമസ്ത ഭൂമിയെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവനാകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വിസ്താരവും അപൂർവമായ ശക്തിയും ഉള്ള ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ് ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. 1840–44 ലെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷനറി കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പരിഷ്‌കരണകാലം മുതൽ ഏതൊരു ദേശത്തും സാക്ഷീകരിക്കപ്പെട്ടതിലും വലുതായ മതപരമായ താൽപര്യം ഉണ്ടായിരുന്നു; എങ്കിലും ഇവയെല്ലാം മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ കീഴിലുള്ള ശക്തമായ പ്രസ്ഥാനത്താൽ അതിക്രമിക്കപ്പെടേണ്ടവയാണ്.” The Great Controversy, 611.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇസ്ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് നാല് വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ടായി. അത് പെന്തെക്കോസ്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിനോടും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശക്തനായ ദൂതന്റെ അവതരണത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു; അന്നേ സമയം 9/11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ഇസ്ലാം ന്യൂയോർക്കിലെ “വലിയ കെട്ടിടങ്ങളെ” പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ അതു സംഭവിച്ചു. 9/11 എന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മുദ്രവെക്കൽ ഒരു കാലയളവാണ്; മുദ്രവെക്കലിന്റെ ആ കാലയളവിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അതിന്റെ ആരംഭകാലത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു. 9/11-ൽ ക്രിസ്തു അവതരിച്ചപ്പോൾ, 2023 ഡിസംബർ 31-ന് അന്തിമ മുദ്രവെക്കൽ കാലയളവ് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, രണ്ട് സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കാൻ മീഖായേൽ അവതരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായി അത് നിലകൊണ്ടു.

നിനെവെയുടെ യുദ്ധമായ താക്കോൽ ഇസ്ലാമിന്റെ വിവിധ വിമോചനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ 1453-ഓടെ കിഴക്കൻ റോമിനെ തകർക്കുമായിരുന്നു. പത്താം വാക്യത്തിലെ “അഞ്ചു മാസം” എന്ന നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും നാല് വർഷം വീതമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ആ രണ്ട് നാലുവർഷ കാലഘട്ടങ്ങൾ, മൂന്നു നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും എന്ന കാലാവധിയുടെ സമാപ്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നു; അത് 1840 മുതൽ 1844 വരെ നീണ്ട ഒരു നാലുവർഷ കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി, അന്ന് ക്രിസ്തു “തന്റെ മഹത്വത്താൽ സർവ്വഭൂമിയും പ്രകാശിപ്പിക്കും” എന്നതായിരുന്നു. 1844-ൽ പ്രവാചകകാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം അവസാനിച്ചു; കാരണം സമയം ഇനി “ഇല്ല” എന്നിരിക്കുമായിരുന്നു.

ആകാശവും അതിലുള്ള സകലവും, ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും, സമുദ്രവും അതിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ചവനും എന്നെന്നേക്കും ജീവിക്കുന്നവനുമായ അവനെക്കൊണ്ടു അവൻ സത്യം ചെയ്തു: ഇനി കാലതാമസം ഉണ്ടാകയില്ല. വെളിപ്പാട് 10:6.

1333 മുതൽ 1337 വരെ, 1449 മുതൽ 1453 വരെ, 1840 മുതൽ 1844 വരെ

നാല്‌വർഷ കാലയളവുകളുടെ ആ മൂന്ന് രേഖകൾ 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള മുദ്രയിടൽ സമയത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു; കൂടാതെ, 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ Nashville-ലെ തീഗോളങ്ങൾ വിടുവിപ്പാൻ Islam വീണ്ടും മോചിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള ഫ്രാക്ടലോടും അവ ഒത്തുചേരുന്നു.

2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങൾ വരെയുള്ള പ്രാവചനിക ഫ്രാക്ടൽ, 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള മുദ്രയിടലിന്റെ കാലവുമായി ഒത്തുചേരുന്ന, നാലുവർഷം വീതമുള്ള മൂന്ന് പ്രാവചനിക കാലഘട്ടങ്ങളാൽ മുൻകുറിയായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വിൽ ആക്രമണം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ നാല് സാക്ഷികൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; ഈ സാക്ഷികളിൽ ഓരോന്നിന്റെയും “താക്കോൽ” നീനെവേ യുദ്ധമായിരുന്നു. 1333, 1449, 1840, 9/11 എന്നിവയെല്ലാം വഴിത്തിരിവുകളായിരുന്നു—“താക്കോലുകൾ.”

“ഭൂതകാലചരിത്രത്തിൽ നിന്ന് പഠിക്കേണ്ട പാഠങ്ങൾ ഉണ്ട്; ഇവയിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കപ്പെടുന്നത്, ദൈവം എപ്പോഴും ചെയ്തുവന്നതുപോലെ ഇന്നും അതേ രീതിയിലാണു പ്രവർത്തിക്കുന്നത് എന്നു എല്ലാവരും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്നു. ഏദേനിൽ ആദാമിനോടു സുവിശേഷം ആദ്യമായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, ഇപ്പോഴും അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിലും ജാതികളുടെ ഇടയിലും അവന്റെ കൈ ദൃശ്യമാകുന്നു.

“രാജ്യങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിലും സഭയുടെ ചരിത്രത്തിലും വഴിത്തിരിവുകളായ കാലഘട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ പരിപാലനത്തിൽ, ഇത്തരത്തിലുള്ള വ്യത്യസ്ത പ്രതിസന്ധികൾ എത്തിച്ചേരുമ്പോൾ, ആ സമയത്തേക്കുള്ള വെളിച്ചം നൽകപ്പെടുന്നു. അത് സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ ആത്മീയ പുരോഗതി ഉണ്ടാകും; അത് നിരസിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ ആത്മീയ അധഃപതനവും വിശ്വാസനാശവും പിന്തുടരും. കഴിഞ്ഞകാലത്ത് സുവിശേഷത്തിന്റെ ആക്രമണാത്മക പ്രവർത്തനം എങ്ങനെ നടത്തപ്പെട്ടുവോ, അതുപോലെ ഭാവിയിലും, സാത്താനിക ശക്തികൾ അവരുടെ അവസാന അത്ഭുതകരമായ പ്രസ്ഥാനം നടത്തുമ്പോഴുള്ള അന്തിമ സംഘർഷം വരെയും, അത് എങ്ങനെ ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നതും, കർത്താവ് തന്റെ വചനത്തിൽ വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” Bible Echo, August 26, 1895.

നിക്കോമീഡിയ

284-ൽ ചക്രവർത്തിയായതിനുശേഷം, ഡയോക്ലീഷ്യൻ 293-ൽ സാമ്രാജ്യത്തെ കിഴക്കെന്നും പടിഞ്ഞാറെന്നും നിയമപരമായി വിഭജിച്ച് ടെട്രാർക്കി ഭരണസംവിധാനം സ്ഥാപിച്ചപ്പോൾ, നിക്കോമീഡിയയെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഏതാനും ദശാബ്ദങ്ങളോളം നിക്കോമീഡിയ കിഴക്കൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പ്രധാന ഭരണ-സൈനിക തലസ്ഥാനമായി വർത്തിച്ചു. സമീപത്തുള്ള ബൈസാന്റിയത്തിൽ (330-ൽ അദ്ദേഹം അതിനെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ എന്നു പുനർനാമകരണം ചെയ്തു) പുതിയ തലസ്ഥാനം പണിയാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതിനുമുമ്പ് മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നിക്കോമീഡിയയെ ഒരു താവളമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പ്രധാന തലസ്ഥാനമായതിനുശേഷവും, മർമറ കടലിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് തന്ത്രപ്രധാനമായ സ്ഥാനത്തുള്ള നിക്കോമീഡിയ ഒരു പ്രമുഖ പ്രാദേശിക കേന്ദ്രമായി തുടർന്നു. അതിനാൽ, റോമിനെയോ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെയോ പോലെ സ്ഥിരമായ ഒരു തലസ്ഥാനമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, റോമൻ ചരിത്രത്തിലെ നിർണായകമായ ഒരു പരിവർത്തനഘട്ടത്തിൽ നിക്കോമീഡിയയെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി ഔദ്യോഗികമായി നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു. ആ നൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു, അതിന്റെ അവസാനത്തിലും കിഴക്കൻ റോമിന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. രണ്ടു കീഴടക്കലുകളിലും ഒരു ഉപരോധം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഡയോക്ലീഷ്യൻ

293-ൽ ടെട്രാർക്കി ഭരണസംവിധാനം നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ, ഡയോക്ലീഷ്യൻ ചക്രവർത്തി നിക്കോമീഡിയയെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി ഔദ്യോഗികമായി നിശ്ചയിച്ചു. ടെട്രാർക്കി ഭരണസംവിധാനത്തിൽ സാമ്രാജ്യം പടിഞ്ഞാറൻ, കിഴക്കൻ വിഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇരുവിഭാഗങ്ങളിലും ഓരോ മുഖ്യ ചക്രവർത്തിയും (അഗസ്റ്റസ്) ഓരോ ഉപചക്രവർത്തിയും (സീസർ) ഉണ്ടായിരുന്നതിനാൽ, ‘ടെട്രാർക്കി’ എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ ഭരണാധികാരികളുടെ ആകെ എണ്ണം നാലായിരുന്നു.

ആൽഫയും ഒമേഗയും

സ്മിർനാ സഭയുടെ ഒമേഗാ പ്രതീകം ഡയോക്ലീഷ്യൻ ആകുന്നു; നീറോ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്. മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പെർഗമോസ് സഭയുടെ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്; ജസ്റ്റിനിയൻ ഒമേഗാ പ്രതീകമാണ്.

റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന ‘നിയമപരമായ’ വിഭജനം (അത് നിലനിന്നില്ല) ഡയോക്ലീഷ്യൻ നടപ്പിലാക്കി; പ്രവചനാത്മകമായ റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന വിഭജനം കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നടപ്പിലാക്കി. സ്മിർനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഉപദ്രവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் നിയമപരമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; പെർഗാമൊസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒത്തുതീർപ്പിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் പ്രവചനാത്മകമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. 293 ആൽഫ ആയിരുന്നു, 330 ഒമേഗ ആയിരുന്നു; ക്രി.വ. 330 മേയ് 11-ന് മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കോൺസ്റ്റാൻറിനോപ്പിളിനെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി സമർപ്പിച്ചു.

293-ൽ ഡയോക്ലീഷ്യൻ നടത്തിയ നിയമപരമായ വിഭജനം, തുടർന്ന് 313-ലെ മിലാൻ ശാസനംവരെ നീണ്ടുനിന്ന ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലൂടെ തകർന്നടിഞ്ഞു. ക്രിസ്തുമതത്തിന് നിയമസാധുത നൽകുകയും ചതുർഭരണവ്യവസ്ഥയെ ഫലത്തിൽ അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത മിലാൻ ശാസനം പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, നാലു ഭരണാധികാരികൾ ഏകോപിതമായി ഭരിച്ചിരുന്ന വ്യവസ്ഥ തകർന്ന് രണ്ടു പ്രധാന ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമായി മാറി (പടിഞ്ഞാറ് കോൺസ്റ്റന്റൈനും കിഴക്ക് ലിസിനിയസും). തകർച്ചയ്ക്കു വഴിയൊരുക്കിയ ഈ നിയമപരമായ വിഭജനം, ഒരു വിഭജനം മുതൽ അടുത്ത വിഭജനം വരെയുള്ള ഇരുപതു വർഷത്തെ കാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഇരു വിഭജനങ്ങളും ഈ വ്യവസ്ഥയുടെ തകർച്ചയ്ക്കു കാരണമായി.

റോമിലെ മഹത്തായ അഗ്നിബാധ ക്രിസ്ത്യാനികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനായി നീറോ ഉപയോഗിക്കുകയും, ആ തീ വെച്ചത് ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് അവരെ ആരോപിക്കുകയും ചെയ്ത 64-ാം ആണ്ടിൽ നീറോയുടെ കാലത്തോടെയാണ് സ്മിർണാ സഭ ആരംഭിച്ചത്. നീറോ പീഡനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതുപോലെ അവൻ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അന്തിമ പീഡനത്തിന്റെ പ്രതീകവുമാകുന്നു. ആ അന്തിമ പീഡനം, സഹായിപ്പാൻ ആരും ഇല്ലാതെ പാപ്പാധികാരം തന്റെ അന്ത്യത്തിൽ എത്തുമ്പോൾ, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതുവരെ തുടരും. ആകയാൽ ആദ്യത്തെ പീഡനകാലഘട്ടം റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; അവസാനത്തെ പീഡനം റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു.

നീ മൃഗത്തിന്മേൽ കണ്ട പത്തു കൊമ്പുകൾ ആ വേശ്യയെ ദ്വേഷിക്കും; അവളെ ശൂന്യയും നഗ്നയും ആക്കും; അവളുടെ മാംസം തിന്നുകയും അവളെ അഗ്നിയാൽ ചുട്ടുകളകയും ചെയ്യും. വെളിപ്പാട് 17:16.

റോമിലെ മഹാ അഗ്നിബാധയ്ക്കു തുടക്കമിട്ടത് ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്നു നീറോ ആരോപിക്കുകയും അവരെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ആ അഗ്നിബാധയെ ഉപയോഗപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്ത 64-ൽ, നീറോയോടുകൂടെ സ്മുർന്നയിലെ സഭ ആരംഭിച്ചു. ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 313-ൽ മിലാൻ ശാസനത്തോടെ അത് അവസാനിച്ചു. ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ നിയമപരമായ വിഭജനത്തോടെ ആരംഭിച്ച ഇരുപതു വർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാനമാണ് ഈ “ശാസനം”; നീറോയോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച സ്മുർന്നയുടെ ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാനവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. സ്മുർന്നയിലെ സഭയും നീറോയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷത്തെ പീഡനകാലത്തിൽ, ഡയോക്ലീഷ്യൻ അഴിച്ചുവിട്ട ഏറ്റവും രൂക്ഷമായ പീഡനത്തിന്റെ പത്തു വർഷങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 293-ൽ സാമ്രാജ്യത്തെ നിയമപരമായി വിഭജിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ച ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ ഇരുപതു വർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാന പകുതിയായിരുന്നു ആ പത്തു വർഷത്തെ പീഡനം. 293-ൽ ഡയോക്ലീഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി നിയമപരമായി വിഭജിച്ചതോടെ, പത്തു വർഷം വീതമുള്ള രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങൾ ചേർന്ന ഇരുപതു വർഷക്കാലം ആരംഭിച്ചു.

ഡയോക്ലീഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തെ നിയമപരമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിച്ചു; അങ്ങനെ അത് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നടപ്പിലാക്കിയ പ്രവചനാത്മക വിഭജനത്തിന്റെ മുൻകുറിയായി. ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ വിഭജനം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായിരുന്നെങ്കിലും, അതനുസരിച്ച് കിഴക്ക് രണ്ടു ഭരണാധികാരികളും പടിഞ്ഞാറ് രണ്ടു ഭരണാധികാരികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ഓരോ മേഖലയ്ക്കും ഒരു മുഖ്യ ഭരണാധികാരിയും ഒരു ഉപഭരണാധികാരിയും. 303 ഫെബ്രുവരി 24-ന് ഡയോക്ലീഷ്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരായ നിരവധി ‘ശാസനങ്ങളിൽ’ ആദ്യത്തേത് പുറപ്പെടുവിച്ചു; ഇതോടെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരെ നടന്ന ഏറ്റവും കഠിനവും വ്യാപകവുമായ പീഡനമായ മഹാപീഡനത്തിന് (ഡയോക്ലീഷ്യൻ പീഡനം എന്നും അറിയപ്പെടുന്നു) തുടക്കമായി.

സ്മുർന്നയിലെ സഭയുടെ ദൂതന് എഴുതുക; മരിച്ചവനായിരുന്നെങ്കിലും ഇപ്പോൾ ജീവിക്കുന്ന ആദ്യനും അന്ത്യനുമായവൻ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; നിന്റെ പ്രവൃത്തികളും കഷ്ടതയും ദാരിദ്ര്യവും ഞാൻ അറിയുന്നു, (എന്നാൽ നീ സമ്പന്നനാണ്) തങ്ങൾ യെഹൂദന്മാരാണെന്നു പറയുന്നെങ്കിലും യെഹൂദന്മാരല്ലാതെ സാത്താന്റെ സിനഗോഗായിരിക്കുന്നവരുടെ ദൈവദൂഷണവും ഞാൻ അറിയുന്നു. നീ സഹിക്കാനിരിക്കുന്ന യാതൊന്നിനെയും ഭയപ്പെടരുത്: ഇതാ, നിങ്ങൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന് പിശാച് നിങ്ങളിൽ ചിലരെ തടവറയിൽ അടയ്ക്കും; നിങ്ങൾക്കു പത്തു ദിവസം കഷ്ടത ഉണ്ടാകും: മരണത്തോളം വിശ്വസ്തനായിരിക്കുക, ഞാൻ നിനക്കു ജീവകിരീടം നൽകും. ചെവിയുള്ളവൻ ആത്മാവ് സഭകളോടു പറയുന്നതു കേൾക്കട്ടെ; ജയിക്കുന്നവന് രണ്ടാം മരണത്താൽ ദോഷം സംഭവിക്കുകയില്ല. വെളിപ്പാട് 2:8–11.

313-ൽ മിലാൻ ശാസനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ മഹാപീഡനം ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ പിൻഗാമികളുടെ (പ്രത്യേകിച്ച് ഗലേരിയസിന്റെ) കീഴിൽ തുടർന്നു. സ്മുർന്നയിലെ സഭ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിലെ ഒമേഗാ പീഡനമായ ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ പീഡനത്തിന് മുൻനിഴലായ നീറോ, പീഡനത്തിന്റെ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്. പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈനും കിഴക്കൻ ഭാഗത്തെ ലിസിനിയസും തമ്മിലുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയവിവാഹത്തോടും ഉടമ്പടിയോടും കൂടിയാണ് പീഡനം അവസാനിച്ചത്. 313 ഫെബ്രുവരിയിൽ കോൺസ്റ്റന്റൈനും ലിസിനിയസും മിലാനിൽ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തുകയും സാമ്രാജ്യത്തിലുടനീളം ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും (മറ്റുള്ളവർക്കും) മതസഹിഷ്ണുത അനുവദിക്കുന്ന മിലാൻ ശാസനം പുറപ്പെടുവിക്കുകയും ചെയ്തു. തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയസഖ്യം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കിടയിലോ അതിനോടടുത്ത സമയത്തോ ലിസിനിയസ് കോൺസ്റ്റാന്റിയയെ (കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ അർധസഹോദരി) വിവാഹം ചെയ്തു. ഈ വിവാഹം റോമൻ രാഷ്ട്രീയസഖ്യത്തിന്റെ ഒരു തനതു മാതൃകയായിരുന്നു—അത് ഇരു ചക്രവർത്തിമാരും തമ്മിലുള്ള ധാരണ ഉറപ്പിക്കുകയും വർഷങ്ങളോളം നീണ്ട ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനുശേഷം സാമ്രാജ്യത്തെ താൽക്കാലികമായി സുസ്ഥിരമാക്കാൻ സഹായിക്കുകയും ചെയ്തു. ഈ സഖ്യം അധികകാലം നിലനിന്നില്ല. കോൺസ്റ്റന്റൈനും ലിസിനിയസും പിന്നീട് പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു; 324-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ലിസിനിയസിനെ പരാജയപ്പെടുത്തി ഏകഭരണാധികാരിയായി.

നീറോ മുതൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ വരെ, സ്മുർന്നായുടെ ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷത്തെ പ്രവചനകാലഘട്ടം പൂർത്തിയായി; 313-ൽ വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ സഭയായ പെർഗമോസ് സഭ ആരംഭിക്കുകയും 538-ൽ തുയഥൈരാ സഭയോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. സ്മുർന്നായുടെ ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾ പീഡനത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു; ആ മൊത്തം കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ പീഡനം വെളിപ്പാടിലെ “പത്തു ദിവസം” (പത്തു വർഷം) എന്നത് നിറവേറ്റി; ഇതിൽ പീഡനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ കാലഘട്ടം മൊത്തം കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഫ്രാക്ടലിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ആ പത്തു വർഷങ്ങൾ ഇരുനൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ ഒരു ഫ്രാക്ടലാണ്. ആ പത്തു വർഷങ്ങൾ നീറോയുടെ പീഡനത്തിന്റെ ഒമേഗയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; അവയുടെ സമാപ്തിയിൽ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായുള്ള ഒമേഗ വിഭജനം നടന്നു.

വിവാഹവും വിവാഹമോചനവും

സ്മിർണ്ണ 64-ൽ റോമിന്റെ ദഹനത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; രണ്ടുനൂറ്റി അൻപത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 313-ൽ മിലാൻ ആജ്ഞാപനത്തോടും കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടി അവസാനിച്ചു. ഉപദ്രവത്തിന്റെ പത്ത്-വർഷ ഫ്രാക്ടൽ 303-ൽ ആരംഭിച്ചു; 313-ൽ മിലാൻ ആജ്ഞാപനത്തോടും കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടി അവസാനിച്ചു. ഡയോക്ലീഷ്യൻ 293-ൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള നിയമപരമായ വിഭജനം സ്ഥാപിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ച ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ 313-ൽ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടുകൂടെ അവസാനിച്ചു. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള 313-ലെ വിവാഹസന്ധി 324-ലെ വിവാഹമോചനത്തോടെ അവസാനിച്ചു; അന്നു കിഴക്കിന്റെ ലിസിനിയസിനെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തോൽപ്പിച്ച് റോമിന്റെ ഏകഭരണാധികാരിയായി. 324-ലെ പ്രവചനാത്മക വിവാഹമോചനം 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിനു മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ഉണ്ടായത്.

313 മുതൽ 330 വരെയുള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തെയും, സ്മുർന്നായും നീറോയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന പീഡനത്തിന്റെ അവസാനത്തെയും, പെർഗ്ഗമൊസ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ സഭയുടെ ആരംഭത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 313-ൽ ആ വിവാഹത്തോടെ പെർഗ്ഗമൊസ് ആരംഭിച്ചതിനുശേഷം, 321-ലെ ആദ്യത്തെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ പീഡനം ആരംഭിച്ചു. അതിനുപിന്നാലെ 324-ലെ പ്രവചനപരമായ വിവാഹമോചനം ഉണ്ടായി; അത് കിഴക്കിനെയും പടിഞ്ഞാറിനെയും കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ കീഴിൽ ഒരൊറ്റ സാമ്രാജ്യമായി ഒന്നിപ്പിച്ചു. ആറു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, 330-ൽ, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായുള്ള വിഭജനം പ്രവചനപരമായി ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. 538-ൽ തുയഥൈര സഭ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ രംഗപ്രവേശം ചെയ്യുന്നതുവരെ തുടരാനിരുന്ന പെർഗ്ഗമൊസ് സഭയുടെ ആൽഫ കാലഘട്ടത്തെയാണ് ഈ പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. ആ ആൽഫ കാലഘട്ടം, 330 മുതൽ 538 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള ഒരു ഒമേഗ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതായിരുന്നു. പെർഗ്ഗമൊസിന്റെ ഒമേഗ ചരിത്രം 496, 508, 533 എന്നീ വർഷങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ

റാഫിയ യുദ്ധത്തിലെ പ്റ്റോളമി “പതിനേഴു വർഷം” ഭരിച്ചു; റാഫിയ യുദ്ധത്തിനും പാനിയം യുദ്ധത്തിനുമിടയിൽ “പതിനേഴു വർഷം” ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ 313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളോടു പ്രതീകാത്മകമായി ഒത്തുചേരുന്നു. സ്മിർനായിലെ നീറോയുടെ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ പെർഗാമൊസ് സഭയുടെ ആദ്യ പതിനേഴു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു; അതു ക്രി.മു. 457-ലെ മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ ആരംഭിച്ച ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെടുന്നു; അതാണ് ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ 2300 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദു, അതും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആകുന്നു. ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുള്ള രണ്ട് സാക്ഷികൾ, 1776-ൽ ആരംഭിച്ച് ഈ വർഷം 2026-ൽ അവസാനിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

അഡ്വെൻറിസത്തിന്റെ പൂർവ്വഗാമികൾ 313 മുതൽ 330 വരെയുള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളെ കണ്ടതുമില്ല, മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല; കാരണം 1844-ൽ അവർ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിന്റെ വിഷയത്തെയോ സൂര്യന്റെ ദിവസത്തെയോ ഇനിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. എങ്കിലും വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വചനത്തിലെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളെ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ച മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉള്ള ഒരു കാലയളവിന്റെ ആരംഭബിന്ദുവായി മാറി. ആ ധാരണ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ ഒരു “പ്രകടനം” ഉളവാക്കി.

മുൻഗാമികൾ വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ നൂറ്റമ്പതു വർഷത്തെ രണ്ടാമതൊരു കാലഘട്ടം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവരുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ ധാരണയാണ് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ “പുതിയ വെളിച്ചം” പടുത്തുയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അടിത്തറ. ആ വെളിച്ചം തുറന്നുതരുന്നത് നീനെവേ യുദ്ധത്തിന്റെ “താക്കോൽ” ആണ്. ദാനീയേലിലും വെളിപ്പാടിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാൻ ആ “താക്കോൽ” പ്രവചനവിദ്യാർഥിയെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു: ബാബിലോൺ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, സെല്യൂസിഡ്, ടോളമിക് സാമ്രാജ്യങ്ങൾ, മുഹമ്മദിന്റെ രാജ്യം; അതിലും പ്രധാനമായി, റോമിന്റെ മാത്രമല്ല, കിഴക്കൻ റോമിന്റെയും പടിഞ്ഞാറൻ റോമിന്റെയും രാജ്യങ്ങളുടെയും, അതുപോലെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ (കള്ളപ്രവാചകൻ), പാപ്പാധിപത്യം (മൃഗം), ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (മഹാസർപ്പം) എന്നിവയുടെയും ഉയർച്ചയും പതനവും തിരിച്ചറിയുന്നതിലൂടെ അത് റോമാസാമ്രാജ്യത്തെ വിപുലീകരിച്ചുകാട്ടുന്നു. ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ എല്ലാ ഉയർച്ചകളും പതനങ്ങളും, ഒടുവിൽ ലോകത്തെ ഹർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന മഹാസർപ്പത്തിന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും കള്ളപ്രവാചകന്റെയും നീക്കങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ആ നീക്കം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാനത്തെ ആറു വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ നീക്കത്തിന്റെ ആരംഭം നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നിനവെയുടെ യുദ്ധം, അന്ത്യകാല സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ, കിഴക്കൻയും പാശ്ചാത്യവും ആയ റോമിന്റെ രാജ്യങ്ങളുടെ, കൂടാതെ പാപ്പാഭരണ റോമിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സൂചനാബിന്ദുവിനെ നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നിനവെയുടെ യുദ്ധം റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവിധ പ്രവചനാത്മക സാക്ഷ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉദാഹരിക്കുന്ന താക്കോലാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യപ്രകാരം, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ്. ആ രേഖകളെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന താക്കോൽ നിനവെയുടെ യുദ്ധമാണ്.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ കഷ്ടങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് മുമ്പുള്ള അഞ്ച് ലേഖനങ്ങളെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആരംഭിക്കും.