നാല്‍പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ പതിനെട്ട്

വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ നിനവേയുടെ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “താക്കോൽ” ഒരു വഴിത്തിരിവ് സൃഷ്ടിച്ച ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായി; നിസ്സംശയം, അതാണ് ഒരു താക്കോൽ ചെയ്യുന്നതും. എന്റെ അവകാശവാദം ഇതാണ്: നിനവേയുടെ യുദ്ധം ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉദയത്തെ ചിഹ്നപ്പെടുത്തുന്ന ചരിത്രപരമായ താക്കോൽ മാത്രമല്ല, അതു പ്രവചനപരമായ ഒരു താക്കോലും ആകുന്നു. ആ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക ഗതിശാസ്ത്രം, ദാനിയേലിലും വെളിപ്പാടിലും പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളൊക്കെയുടെയും രേഖകളെ ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായവുമായി സമരേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, ആ രാജ്യങ്ങളൊക്കെയും ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾക്കു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുവാൻ അത് അനുവദിക്കുന്നു; അതിലും പ്രധാനമായി—നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ബാഹ്യമായ ഗൂഢചരിത്രത്തെ മുദ്രവിടർത്തുവാനും.

627-ൽ നടന്ന നിനവേയുടെ യുദ്ധം, ദൈവത്തിന്റെ പരിചരണത്തിന്റെ മഞ്ഞ് ഒപ്പമുണ്ടായിരുന്ന റോമിന്റെ തന്ത്രപ്രയോഗത്തിലൂടെ പരാജയപ്പെട്ടിരുന്ന പേർഷ്യൻ ശക്തിയുടെ അവസാന പത്ത് വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. മുഹമ്മദിന്റെ ഇസ്ലാമിക സൈന്യക്കൂട്ടങ്ങൾ ഉയർന്നു തുടങ്ങുന്ന വഴിത്തിരിവിനെയും അതു സൂചിപ്പിച്ചു. സിദ്ധാന്തത്തിൽ റോമും പേർഷ്യയും രണ്ടും തങ്ങളുടെ ശക്തി നിലനിർത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ തുടർന്നുനിന്നേനെയിരുന്ന ഒരു നിയന്ത്രണത്തെ ആ യുദ്ധം നീക്കിക്കളഞ്ഞു. എന്നാൽ ഇരുവരും അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല.

ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതിനിധാനത്തിൽ, ശാരാ അബ്രാഹാമിനെ ഹാഗറെയും ഇശ്മായേലിനെയും നിയന്ത്രിക്കുവാൻ പ്രേരിപ്പിച്ചതായി തിരുവെഴുത്തിന്റെ ആദ്യം തന്നെയുള്ള പരിചയപ്പെടുത്തലിൽ നിന്ന് ഇസ്ലാമിന്റെ നിയന്ത്രണവും വിടുതലും നാം കണ്ടെത്തുന്നു.

ആ സംഭവത്തിന് മുമ്പുതന്നെ, ഹാഗർ പ്രവചനപരമായ വിവരണത്തിലേക്ക് പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നതിന്റെ കാരണം യഹോവ സാറയ്ക്ക് സന്താനമുണ്ടാകുന്നതിൽ നിന്ന് അവളെ “അടച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതാണ്.

മുഹമ്മദിന് നൽകപ്പെട്ട വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ “താക്കോൽ”, തുടർന്ന് നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ നിവൃത്തിയായതും, പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ ഏത് ഘട്ടത്തിലും ഇസ്ലാമിന്മേലുള്ള “നിയന്ത്രണം” നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മുഹമ്മദ്‌രാജ്യത്തിന്റെ “ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും” എന്നത്, ഉയർച്ചയെയും വീഴ്ചയെയും പോലെ അത്ര പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; മറിച്ച് ഒരു ‘വിടുതലായും’ ഒരു ‘നിയന്ത്രണമായും’ ആണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഇസ്‌ലാം പ്രവാചകീയമായി വിടുതൽ പ്രാപിക്കുമ്പോൾ, ആ വിടുതൽ നിനവേയുടെ യുദ്ധത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഏഴ് കാഹളങ്ങളിൽ, ഇസ്ലാമിന്റെ “അയ്യോ” കാഹളങ്ങൾ മാത്രമാണ് പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായി പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കാലംമുതൽ അനുഗ്രഹകാലാവസാനംവരെ ഏകീകൃത ശക്തിയായി ചരിത്രത്തെ വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്നത്. പാശ്ചാത്യ റോമിന്മേൽ വന്ന ആദ്യ നാല് കാഹളങ്ങൾ ഒഡോഅസർ, ഗെൻസെറിക്, അറ്റില്ല ദ ഹൺ, അലാരിക് എന്നിവരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതിനാൽ അവ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ദൈവിക വിധിയുടെ നാല് പ്രാവർത്തിക ശക്തികളെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. എങ്കിലും അവയുടെ ആധുനിക സമാനത ആ നാല് പ്രാചീന ശക്തികളുടെ നേരിട്ടുള്ള വംശപരമ്പരാഗത അവകാശി അല്ല. “അയ്യോ” കാഹളങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട് അങ്ങനെ അല്ല. ഇസ്ലാം ഒരിക്കൽ ചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചാൽ, അനുഗ്രഹകാലാവസാനത്തിൽ അതു പൂർണ്ണമായി വിടുതൽ പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ, മോചനത്തിന്റെയും നിയന്ത്രണത്തിന്റെയും ഒരു നേരിട്ടുള്ള രേഖയായി അതു തുടരുന്നു. “അയ്യോ” കാഹളങ്ങളോടുകൂടെ, ‘വിടുതൽ’ എന്ന “താക്കോൽ” നിനെവെയിലെ യുദ്ധത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.

മുന്നേറ്റക്കാർ ശരിയായി 1299 ജൂലൈ 27-നെ 150 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അത് 1449 ജൂലൈ 27-ന് അവസാനിച്ചു. അതുവഴി 391 വർഷവും 15 ദിവസവും ആരംഭിച്ചു; അവ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് സമാപിച്ചു.

മുൻ ലേഖനത്തിൽ, ഒട്ടോമാൻ ബെയ്‌ലിക്കിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഒസ്മാൻ ഒന്നാമന്റെ മകനായ സുൽത്താൻ ഓർഹാൻ ഗാസി, നിക്കോമീദിയ എന്ന പ്രധാനപ്പെട്ട ബൈസന്ത്യൻ നഗരത്തെ വളഞ്ഞപ്പോൾ, ക്രി.വ. 1333 മുതൽ 1337 വരെയുള്ള നിക്കോമീദിയക്കെതിരായ ഉപരോധത്തെ നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ പിതാവായ ഒസ്മാനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച നിക്കോമീദിയക്കെതിരായ യുദ്ധത്തിന്റെ സമാപ്തിയാണ് ആ ഉപരോധം. വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായം, പത്താം വാക്യത്തിലെ നൂറ്റമ്പത് വർഷങ്ങൾ ക്രി.വ. 1299 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ചു; ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭമെന്ന നിലയിൽ, ആ ആരംഭ തീയതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ചരിത്രം ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ഒട്ടോമാൻ വംശത്തിന്റെ സ്ഥാപകനായ ഒസ്മാൻ ഒന്നാമൻ സുൽത്താൻ ഓർഹാൻ ഗാസിയുടെ പിതാവായിരുന്നു; നിക്കോമീദിയയുടെ പ്രദേശത്തും നിക്കോമീദിയ നഗരത്തിനടുത്തുമായ ബഫെയൂസ് യുദ്ധത്തിൽ, 1299 ജൂലൈ 27-ന്, അദ്ദേഹം ബൈസന്ത്യൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്മേൽ പ്രാരംഭഘട്ടത്തിലെ ഒരു നിർണായക ജയം നേടിയിരുന്നു. നിക്കോമീദിയ റോമൻ ചരിത്രത്തിലും പ്രാരംഭ ബൈസന്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലും അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട ഒരു തലസ്ഥാന നഗരം ആയിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന്, പ്രാദേശിക ഗവർണർ നയിച്ചിരുന്ന ഒരു ബൈസന്തിയൻ സൈന്യത്തെ ഉസ്മാന്റെ സേനകൾ പരാജയപ്പെടുത്തി. ബിതീനിയയിൽ (വടക്കുപടിഞ്ഞാറൻ അനാതോലിയ) അധികാരം ഏകീകരിക്കാൻ അദ്ദേഹം ആരംഭിച്ചതിന് ശേഷം, ഉസ്മാന്റെ ആദ്യ പ്രധാന സ്വതന്ത്ര സൈനിക വിജയങ്ങളിൽ ഒന്നായി ആ യുദ്ധം കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു ചെറിയ തുർക്കി ബെയ്ലിക്കിൽ (ഗോത്രാധിഷ്ഠിത പ്രഭുത്വം) നിന്ന്, പിന്നീട് ബൈസന്തിയൻ പ്രദേശങ്ങളെ വെല്ലുവിളിക്കുകയും കീഴടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഉയർന്നുവരുന്ന ശക്തിയായി മാറിയ പരിവർത്തനത്തിലെ ഒരു പ്രധാന ഘട്ടം അതു അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ തീയതി, ഒടുവിൽ 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ വീണപ്പോൾ ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിച്ച, ഇസ്‌ലാമിന്റെ വളർച്ചയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഉസ്മാൻ ഗാസി യോദ്ധാക്കളെ (ഇസ്‌ലാമിക പ്രേരണയോടെ അതിർത്തിപ്രദേശങ്ങളിൽ ആക്രമണം നടത്തിയ പോരാളികൾ) വിനിയോഗിച്ചു; അവിടെ നിന്നാണ് ഗാസി അതിർത്തി യോദ്ധാക്കൾ കൂടുതൽ ക്രമബദ്ധമായ ഒരു സൈന്യമായി രൂപം കൊള്ളാൻ ആരംഭിച്ചത്; അതു ഉസ്മാനിൽ നിന്ന് തുടർച്ചയായി വികസിച്ച് പിന്നീട് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ ഓർഹാനിലേക്കും നീങ്ങി. ഉസ്മാന്റെ പാരമ്പര്യത്തിലെ മറ്റൊരു പ്രധാന ഘടകം, ഇസ്‌ലാമിന് ഭൂസ്വത്ത് കൈവശം നിലനിർത്താൻ അതുവഴി സാധിച്ചു എന്നതാണ്; ഇതു, അസംഘടിതമായ അടിച്ചു ഓടി മടങ്ങുന്ന തന്ത്രങ്ങൾ കാരണം ഗാസി യോദ്ധാക്കളുടെ യുദ്ധരീതിയിൽ അവരുടെ വിജയങ്ങളുടെ കൊള്ളയൊഴികെ ഒരിക്കലും യാതൊരു പ്രദേശവും അവർക്കു വിട്ടുനൽകാത്ത സാഹചര്യത്തോട് വിപരീതമായിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഉസ്മാൻ നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്ത് ഒരു സൈനിക പ്രചാരണം ആരംഭിച്ചു; മുപ്പത്തിനാലു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അവന്റെ മകൻ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയക്കെതിരെ നാലുവർഷം നീണ്ട ഒരു ഉപരോധം ആരംഭിച്ചു. ആരംഭത്തിൽ പിതാവും അവസാനത്തിൽ പുത്രനും. നിക്കോമീഡിയയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രദേശത്തിനെതിരായി യുദ്ധം ആരംഭിച്ച്, നിക്കോമീഡിയ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരമായ നിക്കോമീഡിയയെ കീഴടക്കുന്നതോടുകൂടി അത് അവസാനിക്കുന്നു. 1299 മുതൽ 1337 വരെ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവാണ്, പ്രവാചകപരമായി “മുപ്പത്തെട്ട്” എന്ന സംഖ്യ ഒരു എഴുന്നേൽപ്പിനെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1449 ജൂലൈ 27 വരെ ഉള്ള നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ, വെളിപ്പാട് ഗ്രന്ഥം ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം അയ്യോവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട ഒട്ടോമാൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനം സംഭവിക്കുവാൻ നയിച്ച കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിക്കോമീദ്യയുടെ ക്രമാനുഗത ജയം കൈവരിച്ച മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾ ഒരു പിതാവിനാൽ (ഒസ്മാൻ) ആരംഭിച്ചും അവന്റെ മകനാൽ (ഓർഫൻ) അവസാനിച്ചും ഇരുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം, ഒരു ഗോത്രാധിപത്യത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ ഉയർച്ച സാമ്രാജ്യത്വത്തിലേക്കു എത്തിച്ചേരുന്ന ആദ്യ ഘട്ടത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ 1449 ജൂലൈ 27 വരെ ഉള്ള നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ, മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന നാലുവർഷത്തെ ഒരു ഉപരോധത്തെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. നിക്കോമീഡിയയുടെ കീഴടക്കൽ ആരംഭിച്ചതത് പിതാവായ ഒസ്മാനാൽ ആയിരുന്നു; അതിന്റെ സമാപനം 1333 മുതൽ 1337 വരെ നീണ്ട നാലുവർഷത്തെ ഒരു ഉപരോധത്തിലൂടെ സിദ്ധിക്കപ്പെട്ടു; ഒസ്മാന്റെ മകനാൽ നടപ്പിലാക്കിയ ഒരു ഉപരോധം.

1449 ജൂലൈ 27-ന് ആ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, കിഴക്കൻ റോമിന്റെ അവസാന കോൺസ്റ്റന്റൈനായ ബൈസന്തിയൻ ചക്രവർത്തി പതിനൊന്നാമൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനായി തുർക്കികളിൽ നിന്ന് അനുമതി തേടി. ആ തീയതി മുതൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ കീഴടക്കൽ വരെ നാല് വർഷം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ നാല് വർഷങ്ങൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ നിരോധനത്തോടെ അവസാനിച്ചു; ആ നിരോധനത്തിൽ അവസാന കോൺസ്റ്റന്റൈനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ മരണപ്പെട്ടു. ഇസ്ലാമിന്റെ ഉയർച്ച നൂറ്റിയമ്പത് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യത്തെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതു നാല് വർഷത്തെ ഒരു നിരോധനത്തിൽ പര്യവസാനിച്ചു. ആ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ, തുർക്കികൾ അന്നു കൈവശം വച്ചിരുന്ന ശക്തിയാൽ കിഴക്കൻ റോം അപമാനിതമാകുന്നത്ര ഉയർച്ചയിലേക്കു ഇസ്ലാം എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. 1449 ജൂലൈ 27-ലെ ആ അപമാനത്തിൽ നിന്ന് നാല് വർഷം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നിരോധനത്തിലൂടെ കീഴടക്കപ്പെട്ടതോടെ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ പതനം സംഭവിച്ചു. ആദ്യത്തെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം ഒരു നിരോധനത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു; ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനം ഒരു നിരോധനത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.

മുപ്പത്തിയെട്ട് എന്ന സംഖ്യ, മോശെ ദ്വിതീയോപദേശത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ, മരുഭൂമിയിലെ നാല്പത് വർഷത്തെ അലച്ചിലിലെ ന്യായവിധിയുടെ അവസാന മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്. ആകയാൽ, ഒരു പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ മുപ്പത്തിയെട്ട് എന്ന സംഖ്യയ്ക്ക് നാല്പത് എന്ന സംഖ്യയുമായി ഒരു ബന്ധമുണ്ട്. 1299 ജൂലൈ 27-ന് ഒസ്മാൻ നിക്കോമീഡിയയുടെ പ്രദേശം കൈവശപ്പെടുത്തി; മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം അവന്റെ മകൻ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരം കീഴടക്കി. ആ പ്രദേശവും തലസ്ഥാന നഗരവും രണ്ടും നിക്കോമീഡിയ ആയിരുന്നു. ഒട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ അത്യാരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ‘രണ്ട്’ ഘട്ടങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായി ചരിത്രകാരന്മാർ ഈ യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ചരിത്രം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടം 1301-ലെ നിക്കേയ യുദ്ധമാണ്. അവിടെ പിതാവായ ഒസ്മാൻ നിക്കേയ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ട പ്രദേശം കൈവശപ്പെടുത്തി; മുപ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 1331-ൽ, അവന്റെ മകൻ നിക്കേയ എന്ന പേരുള്ള തലസ്ഥാന നഗരം, മുൻ റോമൻ തലസ്ഥാനനഗരം, കീഴടക്കി.

1299-നെയും നിക്കോമീഡിയയിലെ യുദ്ധത്തെയും സംബന്ധിച്ചു, രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായി, രണ്ടാം ഘട്ടം രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം 1301-ൽ വന്നു. 1299 മുപ്പത്തിയെട്ടിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; രണ്ട് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം (നാല്പത്), നിക്കേയയുടെ പ്രദേശം പിതാവിനാൽ കൈവശപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. വാഗ്ദത്തദേശത്തെ കൈവശമാക്കുവാൻ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ മുപ്പത്തിയെട്ടും നാല്പതും എന്ന ബന്ധങ്ങൾ 1299 ജൂലൈ 27-ലും 1301-ലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ ഉദയം എന്ന ആ ആദ്യത്തെ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങൾ, ആരംഭത്തിൽ പിതാവ് പ്രദേശം കീഴടക്കുകയും അവസാനത്തിൽ മകൻ ആ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം കീഴടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സൈനിക പ്രചാരണങ്ങളാൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് തലസ്ഥാനങ്ങളും വീണപ്പോൾ, അവ നിരോധനത്തിലൂടെയാണ് വീണത്. ആ രണ്ട് തലസ്ഥാനങ്ങളും ഒരുകാലത്ത് കിഴക്കൻ റോമിന്റെ തലസ്ഥാനങ്ങളായിരുന്നു.

1299-ഉം 1301-ഉം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അവരുടെ സമാപ്തിയിലെത്തുന്നു; അത് 1838-ലെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്നാണ് ലിച്ച് ആദ്യമായി തന്റെ അഭിപ്രായവും, ഒടുവിൽ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് നിറവേറാനിരുന്ന മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പ്രവചനവും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചത്. മില്ലറൈറ്റുകൾക്കായി എഴുന്നേൽക്കലിന്റെ രണ്ടു ഘട്ടങ്ങൾ 1838-ഉം 1840-ഉം ആയിരുന്നു.

ലിച്ചിന്റെ ‘38 ലെ പ്രവചനവും ‘40 ലെ അദ്ദേഹം തിരുത്തിയ ദർശനവും, തിരുത്തിയ പ്രവചനത്തിന് പത്ത് ദിവസം മുമ്പായി, ഓഗസ്റ്റ് 1-ന് അദ്ദേഹം രേഖപ്പെടുത്തിയ അന്തിമ പ്രസ്താവനയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാണ് ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ ശരിയായ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ച് ലോകത്തെ ബോധ്യപ്പെടുത്തിയത്. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ മുപ്പത്തെട്ട് വർഷങ്ങളിൽ ചെങ്കടൽ കടന്നതുമുതൽ കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപംവരെ ഉള്ള രണ്ടു വർഷങ്ങളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

ആ കലാപം പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിലെ അവസാനത്തേതായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളടങ്ങിയ രണ്ടു വർഷത്തെ പരീക്ഷണകാലം, മരുഭൂമിയിലെ മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷങ്ങളോടു ചേർന്നു, 1838-നെയും 1840-നെയും പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി; കൂടാതെ 1840-ൽ പത്ത് ദിവസങ്ങളുടെ ഒരു കാലഘട്ടവും ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു.

1299 ജൂലൈ 27-ന് ഒസ്മാനോടുകൂടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദു, 1337-ൽ നാലുവർഷത്തെ നിരോധനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന മുപ്പത്തിയെട്ട് വർഷകാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കമാകുന്നു. 1299 ജൂലൈ 27, ഓട്ടോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആരംഭബിന്ദുവായി ചരിത്രകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയുന്ന രണ്ട് ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേതായിരുന്നു; രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടം 1301 ആയിരുന്നു. 1299-ലും 1301-ലും നിക്കോമീഡിയയുടെയും നിക്കേയയുടെയും യുദ്ധങ്ങളായ ഈ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങൾ 1838-നെയും 1840-നെയും പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭം അതിന്റെ അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

നിക്കോമീദിയയും നിക്കേയയും താന്താന്റെ ചരിത്രഘട്ടങ്ങളിൽ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ തലസ്ഥാനങ്ങളായി താൽക്കാലികമായി സേവിച്ചു. നിസ്സംശയം, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ഒടുവിൽ കി.ശ. 330-ൽ നിന്ന് 1453 വരെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി നിലനിന്നു. നിക്കോമീദിയയും നിക്കേയയും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ പതനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളാണ്; ഇവ എല്ലാം ഇസ്ലാമിക ഉപരോധങ്ങളാൽ വീണവയാണ്, അതായത് ഇസ്ലാം ആദ്യം ആ പ്രദേശത്തിന്റെ അധീനത കൈവശപ്പെടുത്തി തുടർന്ന് തലസ്ഥാനനഗരം കീഴടക്കിയ ഒരു സൈനിക പ്രചാരണത്തിന്റെ സമാപ്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ഉപരോധങ്ങൾ.

1333 മുതൽ 1337 വരെ ഉള്ള ആദ്യത്തെ നാല് വർഷത്തെ നിരോധനം പ്രവചനം അവസാനിച്ച 1449 മുതൽ 1453 വരെ ഉള്ള നാല് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും കഴിഞ്ഞ്, ജൂലൈ 27, 1299 ന്റെയും ജൂലൈ 27, 1449 ന്റെയും ചരിത്രത്തിന്റെ ആൽഫാ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ‘മുപ്പത്തിയെട്ടും നാല്പതും’ എന്ന സവിശേഷതകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചകശക്തിയുടെ കീഴിൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ‘എഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ’ ഇസ്ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പും ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന ദൂതന്മാരുടെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പും 38 ന്റെയും 40 ന്റെയും സംഖ്യാപരബന്ധത്താൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സംഖ്യാപ്രതീകത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴിൽ ഇസ്ലാം, കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ സന്ദേശമാണ്; മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളിന്മേൽ അത് ഊതപ്പെടുന്നു, അവർ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളേണ്ടതിന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ സന്ദേശം എത്തുമ്പോൾ എഴുന്നേൽപ്പ് ആരംഭിക്കുന്നു; 1838-ലെയും 1840-ലെയും മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ. ആ സന്ദേശം 9/11-ന് എത്തി; അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആ അസ്ഥികൾ മഹാസൈന്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജയോത്സുകമായ സഭയായി ദൈവത്തിന്റെ സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കൽ 1838-ഉം 1840-ഉം കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലം 1840 മുതൽ 1844 വരെ കൊണ്ട് മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ അത് 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങൾ വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടത്തെയും മാതൃകീകരിക്കുന്നു.

കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ഒന്നാമൻ (മഹാൻ) സാമ്രാജ്യം വിഭജിച്ചതിൽനിന്ന് അവസാന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ വരെയുള്ള കാലഘട്ടം കിഴക്കൻ റോമിന്റെ പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ മഹാനും കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പതിനൊന്നാമനും തമ്മിൽ നേരിട്ടുള്ള രക്തബന്ധപരമായ വംശാവലി ഇല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും, അവരുടെ പേരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, പ്രവചനകാലഘട്ടം ഒരു പ്രവചനാത്മകമായോ പ്രതീകാത്മകമായോ പിതാവിനാലും പുത്രനാലും ചിഹ്നിതമാകുന്നു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈനെയും പ്രവചനാത്മകമായി ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും പ്രതീകങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പിതാവായവൻ (ആൽഫ) കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിനെ തലസ്ഥാനമായി തിരഞ്ഞെടുത്തു, പുത്രനായവൻ (ഒമേഗ) കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ തലസ്ഥാനമായിരിപ്പ് അവസാനിച്ചപ്പോൾ നടന്ന ഉപരോധത്തിൽ മരിച്ചു. കിഴക്കൻ റോമിന്റെ പ്രവചനാത്മക കാലഘട്ടം ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈനാൽ ചിഹ്നിതമാണ്. 1299 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ച 150 വർഷത്തെ കാലഘട്ടത്തിൽ 38 വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉൾപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ അത് 40 വർഷത്തെ ഒരു ഉപരോധത്തോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു. ആ ഉപരോധം 1449 മുതൽ 1453 വരെയുള്ള കാലത്തെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. നിക്കോമീഡിയയുടെ സൈനിക പ്രചാരണം ഒരു പ്രദേശം കീഴടക്കപ്പെട്ടതോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്; ആ പ്രദേശത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെട്ടതോടെയാണ് അത് അവസാനിച്ചത്. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും കോൺസ്റ്റന്റൈനുമായി ഉള്ള സമാനതപോലെ, നിക്കോമീഡിയയുടെ കീഴടക്കം ഒരു പിതാവിനാൽ (ആദ്യൻ) ആരംഭിക്കുകയും ഒരു പുത്രനാൽ (അവസാനൻ) അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു.

നൂറും അമ്പതും വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭഘട്ടത്തിലുള്ള നാലുവർഷത്തെ ഒരു നിരോധനം, 1449-ൽ അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ അപമാനിക്കപ്പെട്ടതുമുതൽ 1453-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ നിരോധിക്കപ്പെട്ട് വീണതുവരെയുള്ള ആ നാലു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു. മൂന്നു നൂറ് തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടാം കഷ്ടതയുടെ കാലപ്രവചനം 1449 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ചു, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അതു അവസാനിച്ചു. ആ തീയതി, സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനം എന്നു വിളിച്ച നാലുവർഷകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇസ്ലാം നിയന്ത്രിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് നാല് വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ടായി. അത് പെന്തെക്കോസ്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിനോടും വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിൽ പരാമർശിക്കുന്ന ശക്തനായ ദൂതന്റെ അവതരണത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു; അന്നേ സമയം 9/11-ന് മൂന്നാമത്തെ കഷ്ടതയുടെ ഇസ്ലാം ന്യൂയോർക്കിലെ “വലിയ കെട്ടിടങ്ങളെ” പ്രഹരിച്ചപ്പോൾ അതു സംഭവിച്ചു. 9/11 എന്നത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. മുദ്രവെക്കൽ ഒരു കാലയളവാണ്; മുദ്രവെക്കലിന്റെ ആ കാലയളവിന്റെ അവസാനത്തിൽ, അതിന്റെ ആരംഭകാലത്തിന്റെ സവിശേഷതകൾ നിലനിൽക്കുന്നു. 9/11-ൽ ക്രിസ്തു അവതരിച്ചപ്പോൾ, 2023 ഡിസംബർ 31-ന് അന്തിമ മുദ്രവെക്കൽ കാലയളവ് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, രണ്ട് സാക്ഷികളെ ഉയിർപ്പിക്കാൻ മീഖായേൽ അവതരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായി അത് നിലകൊണ്ടു.

നിനെവെയിലെ യുദ്ധമായ താക്കോൽ, 1453-ഓടെ കിഴക്കൻ റോമിനെ കീഴടക്കാൻ ഇടയാക്കിയ ഇസ്‌ലാമിന്റെ വിവിധ വിമോചനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വചനത്തിലെ “അഞ്ച് മാസം” എന്ന നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ പരിധിക്കുള്ളിൽ, ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും നാലു വർഷത്തെ ഒരു കാലഘട്ടം വീതം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു നാലുവർഷകാലഘട്ടങ്ങളും, മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും അവസാനിക്കുന്നതിനോടു ബന്ധപ്പെടുന്നു; അത് 1840 മുതൽ 1844 വരെ നാലു വർഷത്തെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിച്ചു, അന്ന് ക്രിസ്തു “സകല ഭൂമിയെയും തന്റെ മഹത്വത്തോടെ പ്രകാശിപ്പിക്കും.” 1844-ൽ പ്രവാചകകാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം അവസാനിച്ചു; കാരണം സമയം “ഇനി ഇല്ല” ആയിരിക്കുമായിരുന്നു.

നാല്‌വർഷ കാലയളവുകളുടെ ആ മൂന്ന് രേഖകൾ 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള മുദ്രയിടൽ സമയത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു; കൂടാതെ, 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ Nashville-ലെ തീഗോളങ്ങൾ വിടുവിപ്പാൻ Islam വീണ്ടും മോചിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന 9/11 മുതൽ Sunday law വരെ ഉള്ള ഫ്രാക്ടലോടും അവ ഒത്തുചേരുന്നു.

2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങളുവരെ ഉള്ള പ്രവാചക ഫ്രാക്ടൽ, 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള മുദ്രയിടുന്ന സമയവുമായി ഒത്തുചേരുന്ന മൂന്ന് നാലുവർഷ പ്രവാചക കാലഘട്ടങ്ങളാൽ മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, 2023 ഡിസംബർ 31 മുതൽ നാഷ്‌വിൽ ആക്രമണം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ നാല് സാക്ഷികൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഈ സാക്ഷികളിൽ ഓരോന്നിനും “താക്കോൽ” ആയിരുന്നത് നിനവേയുടെ യുദ്ധമായിരുന്നു. 1333, 1449, 1840, 9/11 എന്നിവ എല്ലാം വഴിത്തിരിവുകളായിരുന്നു—“താക്കോലുകൾ.”

ക്രി.വ. 284-ൽ ചക്രവർത്തിയായതിനു ശേഷം, 293-ൽ ഡയോക്ലീഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തെ നിയമപരമായി കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവുമായി വിഭജിച്ച് ടെട്രാർക്കി സംവിധാനം സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ നിക്കോമീഡിയയെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി തെരഞ്ഞെടുത്തു. നിരവധി ദശാബ്ദങ്ങളോളം നിക്കോമീഡിയ കിഴക്കൻ ഭാഗത്തിലെ പ്രധാന ഭരണ-സൈനിക തലസ്ഥാനമായി പ്രവർത്തിച്ചു. മഹാനായ കോൺസ്റ്റൻറീൻ അടുത്തുള്ള ബൈസന്തിയത്തിൽ പുതിയ തലസ്ഥാനം പണിയാൻ തീരുമാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് ഇതിനെ ഒരു ആസ്ഥാനമായി ഉപയോഗിച്ചു (അതിനാണ് അദ്ദേഹം 330-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ എന്ന പേര് നൽകിയതു). കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പ്രധാന തലസ്ഥാനമായതിന് ശേഷവും, മാർമറ സമുദ്രത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തീരത്ത് തന്ത്രപ്രധാനമായി സ്ഥിതിചെയ്തിരുന്ന നിക്കോമീഡിയ ഒരു പ്രധാന പ്രാദേശിക കേന്ദ്രമായി തുടരുകയും ചെയ്തു. ആകയാൽ, റോം അല്ലെങ്കിൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ പോലെ അത് സ്ഥിരം തലസ്ഥാനമായിരുന്നില്ലെങ്കിലും, റോമൻ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു നിർണായക പരിവർത്തനഘട്ടത്തിൽ നിക്കോമീഡിയ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി ഔദ്യോഗികമായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു. നൂറ്റിയമ്പത് വർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു; അവസാനത്തിലും കിഴക്കൻ റോമിന്റെ ഒരു തലസ്ഥാനം കീഴടക്കപ്പെടുന്നു. ഇരു കീഴടക്കലുകളിലും ഒരു ഉപരോധം ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

293-ൽ ടെറ്റ്രാർക്കി സംവിധാനം നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ ചക്രവർത്തിയായ ഡയോക്ലീഷ്യൻ ഔദ്യോഗികമായി നിക്കോമീഡിയയെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കൻ തലസ്ഥാനമായി നിയമിച്ചു. ‘ടെറ്റ്രാർക്കി’ എന്ന പദം സൂചിപ്പിക്കുന്ന നാലംഗ ഘടനയ്ക്കനുസരിച്ച്, ടെറ്റ്രാർക്കി സംവിധാനം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ പടിഞ്ഞാറൻ ഭാഗവും കിഴക്കൻ ഭാഗവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നതായിരുന്നു; കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഓരോന്നിലും ഒരു മുതിർന്ന ചക്രവർത്തി (Augusti)യും ഒരു ജൂനിയർ ചക്രവർത്തി (Caesar)യും ഉണ്ടായിരുന്നതുകൊണ്ടാണ് ആ എണ്ണം നാല് ആയിരുന്നത്.

സ്മിർനാ സഭയുടെ ഒമേഗാ പ്രതീകം ഡയോക്ലീഷ്യൻ ആകുന്നു; നീറോ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്. മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പെർഗമോസ് സഭയുടെ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്; ജസ്റ്റിനിയൻ ഒമേഗാ പ്രതീകമാണ്.

റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന ‘നിയമപരമായ’ വിഭജനം (അത് നിലനിന്നില്ല) ഡയോക്ലീഷ്യൻ നടപ്പിലാക്കി; പ്രവചനാത്മകമായ റോമിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും എന്ന വിഭജനം കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നടപ്പിലാക്കി. സ്മിർനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഉപദ്രവത്തിന്റെ രണ്ടാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் നിയമപരമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; പെർഗാമൊസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒത്തുതീർപ്പിന്റെ മൂന്നാമത്തെ പ്രതീകാത്മക സഭയുടെ ചരിത്രകാലത്ത് റோம் പ്രവചനാത്മകമായി കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു. 293 ആൽഫ ആയിരുന്നു, 330 ഒമേഗ ആയിരുന്നു; ക്രി.വ. 330 മേയ് 11-ന് മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കോൺസ്റ്റാൻറിനോപ്പിളിനെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായി സമർപ്പിച്ചു.

293-ൽ ഡയോക്ലീഷ്യൻ നടത്തിയ നിയമപരമായ വിഭജനം തുടർന്ന് ഉണ്ടായ ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങളാൽ തകർന്നു; അത് ക്രി.വ. 313-ലെ മിലാൻ ഉത്തരവുവരെ നീണ്ടു. അന്നാണ് കിഴക്കിന്റെ കോൺസ്റ്റന്റൈനും പടിഞ്ഞാറിന്റെ ലിസീനിയസ്സും മിലാൻ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ച് ക്രിസ്തുമതത്തെ നിയമവിധേയമാക്കുകയും, പ്രായോഗികമായി ടെട്രാർക്കിയെ—പരസ്പരം ഏകോപിതമായ നാലു ഭരണാധികാരികളുടെ സംവിധാനത്തെ, അത് പിന്നീട് രണ്ടു പ്രധാന ശക്തികൾ (പടിഞ്ഞാറിൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, കിഴക്കിൽ ലിസീനിയസ്) തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടമായി തകർന്നതിനെ—അവസാനിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തത്. തകർച്ചയെ ആരംഭത്തിലാക്കിയ ആ നിയമപരമായ വിഭജനം, ഒരു വിഭജനത്തിൽ നിന്ന് മറ്റൊരു വിഭജനത്തിലേക്കുള്ള ഇരുപത് വർഷത്തെ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഇരു വിഭജനങ്ങളും ആ സംവിധാനത്തിന്റെ തകർച്ചയെ തന്നെ ഉണർത്തി.

സ്മിർനാ സഭ ക്രി.വ. 64-ൽ നീറോവോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; അന്ന് റോമിലെ മഹാദാഹം ക്രിസ്ത്യാനികളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനായി നീറോ ഉപയോഗിച്ചു, തീ കൊളുത്തിയത് അവരാണെന്ന് അവൻ ആരോപിക്കുകയും ചെയ്തു. നീറോ പീഡനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ അവൻ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ അന്തിമ പീഡനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപവുമാണ്. ആ അന്തിമ പീഡനം, സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ പാപ്പാധികാരം തന്റെ അന്ത്യത്തിലെത്തുന്ന പരീക്ഷണകാലാവസാനം വരെ തുടരുന്നു. അങ്ങനെ പീഡനത്തിന്റെ ആദ്യകാലഘട്ടം റോമിന്റെ ദഹനത്തോടെ ആരംഭിച്ചു; റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുതന്നെ അത് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

സ്മൂർണാ സഭയുടെ കാലഘട്ടം ക്രി.വ. 64-ൽ നീറോവിനോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; അന്ന് റോമിലെ മഹത്തായ അഗ്നിബാധയെ ക്രിസ്ത്യാനികളെ ഉപദ്രവിക്കുന്നതിനായി നീറോ ഉപയോഗിച്ചു, ആ അഗ്നിബാധയ്ക്ക് കാരണക്കാരെന്ന് അവൻ ക്രിസ്ത്യാനികളെ കുറ്റപ്പെടുത്തി. ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം അത് ക്രി.വ. 313-ൽ മിലാനിലെ രാജപ്രഖ്യാപനത്തോടെ അവസാനിച്ചു. ആ “രാജപ്രഖ്യാപനം” ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ നിയമപരമായ വിഭജനത്തോടെ ആരംഭിച്ച ഇരുപത് വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവിന്റെ അവസാനമാണ്; കൂടാതെ നീറോയോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച സ്മൂർണായുടെ ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷങ്ങളുടെ അവസാനവും അതായിരുന്നു. സ്മൂർണാ സഭയും നീറോവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷത്തെ പീഡനത്തിൽ, ഡയോക്ലീഷ്യൻ വരുത്തിയ അത്യന്തം ഭീകരമായ പീഡനത്തിന്റെ പത്ത് വർഷവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ പത്ത് വർഷത്തെ പീഡനം, ക്രി.വ. 293-ൽ അവന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ നിയമപരമായ വിഭജനത്തോടെ ആരംഭിച്ച ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ ഇരുപത് വർഷങ്ങളിൽ അവസാന പകുതിയായിരുന്നു. ക്രി.വ. 293-ൽ ഡയോക്ലീഷ്യൻ സാമ്രാജ്യത്തെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി നിയമപരമായി വിഭജിച്ചതോടെ, രണ്ട് പത്ത്-വർഷകാലഘട്ടങ്ങൾ ചേർന്ന ഒരു ഇരുപത് വർഷകാലയളവ് ആരംഭിച്ചു.

കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി സാമ്രാജ്യത്തെ നിയമപരമായി വിഭജിച്ച ദിയോക്ലീഷ്യൻ, അതുവഴി കോൺസ്റ്റന്റൈൻ നിർവഹിച്ച പ്രവചനാത്മക വിഭജനത്തിന് ഒരു മാതൃകയായി നിലകൊണ്ടു. ദിയോക്ലീഷ്യന്റെ വിഭജനം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിൽ കിഴക്കിൽ രണ്ട് ഭരണാധികാരികളും പടിഞ്ഞാറിൽ രണ്ട് ഭരണാധികാരികളും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഓരോ പ്രദേശത്തിനും ഒരു പ്രധാന ഭരണാധികാരിയും ഒരു ദ്വിതീയ ഭരണാധികാരിയും ഉണ്ടായിരുന്നു. കി.വ. 303 ഫെബ്രുവരി 23-ന്, ദിയോക്ലീഷ്യൻ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരേ നിരവധി ‘എഡിക്ടുകൾ’യിൽ ആദ്യത്തേത് പുറപ്പെടുവിച്ചു; ഇതോടെ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കെതിരായ ഏറ്റവും കഠിനവും വ്യാപകവുമായ പീഡനമായ മഹാപീഡനം ((Diocletianic Persecution) എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നത്) ആരംഭിച്ചു.

ഡയോക്ലീഷ്യന്റെ പിൻഗാമികളുടെ ഭരണകാലത്തും (പ്രത്യേകിച്ച് ഗലേറിയുസിന്റെ ഭരണകാലത്ത്) മഹാപീഡനം തുടരുകയും, 313-ൽ മിലാൻ ഉത്തരവിലൂടെ അതിന് അന്ത്യം വരികയും ചെയ്തു. സ്മൂർന സഭ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തിലെ ഒമേഗാ പീഡനമായ ഡയോക്ലീഷ്യനെ രൂപലക്ഷണപ്പെടുത്തിയ പീഡനത്തിന്റെ ആൽഫാ പ്രതീകമാണ് നീറോ. കിഴക്കിന്റെ കോൺസ്റ്റന്റൈനും പടിഞ്ഞാറിന്റെ ലിസീനിയുസും തമ്മിലുള്ള ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിവാഹവും ഒരു ഉടമ്പടിയുംകൊണ്ടാണ് ആ പീഡനത്തിന് സമാപനം സംഭവിച്ചത്. 313 ഫെബ്രുവരിയിൽ കോൺസ്റ്റന്റൈനും ലിസീനിയുസും മിലാനിൽ കൂടിക്കാഴ്ച നടത്തി, സാമ്രാജ്യമെമ്പാടുമുള്ള ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും (മറ്റുള്ളവർക്കും) മതസഹിഷ്ണുത അനുവദിച്ച മിലാൻ ഉത്തരവ് പുറപ്പെടുവിച്ചു. അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ സഖ്യം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, ഈ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്കിടെയോ അതിനോടടുത്ത കാലത്തോ ലിസീനിയുസ് കോൺസ്റ്റൻഷ്യയെ (കോൺസ്റ്റന്റൈനിന്റെ അർധസഹോദരി) വിവാഹം ചെയ്തു. ഈ വിവാഹം ഒരു പരമ്പരാഗത റോമൻ രാഷ്ട്രീയ സഖ്യമായിരുന്നു—ഇരുവരായ ചക്രവർത്തിമാരുടെ തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിയെ മുദ്രവെക്കുന്നതും, വർഷങ്ങളായുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിനു ശേഷം സാമ്രാജ്യത്തെ താൽക്കാലികമായി സ്ഥിരപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചതുമായിരുന്നു. ആ സഖ്യം ദീർഘകാലം നിലനിന്നില്ല. തുടർന്ന് കോൺസ്റ്റന്റൈനും ലിസീനിയുസും പരസ്പരം യുദ്ധം ചെയ്തു; 324-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ലിസീനിയുസിനെ തോൽപ്പിച്ച് ഏകഭരണാധികാരിയായി.

നീറോ മുതൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ വരെയുള്ള രണ്ടുനൂറി അമ്പത് വർഷങ്ങളുള്ള സ്മിർണയുടെ പ്രവചനകാലഘട്ടം നിറവേറി; 313-ൽ സമവായത്തിന്റെ സഭയായ പെർഗമോസിന്റെ സഭ ആരംഭിച്ചു, അത് 538-ൽ തുയാതീരയുടെ സഭയോടെ അവസാനിച്ചു. സ്മിർണയുടെ ആ രണ്ടുനൂറി അമ്പത് വർഷങ്ങൾ പീഡനത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; സമഗ്രമായ ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ദിയോക്ലീഷ്യന്റെ പീഡനം വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ “പത്ത് ദിവസം” (പത്ത് വർഷം) നിറവേറ്റി; അതിൽ പീഡനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഭീകരമായ ഘട്ടം സമഗ്രകാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒരു ഫ്രാക്റ്റലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പത്ത് വർഷങ്ങൾ ആ രണ്ടുനൂറി അമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു ഫ്രാക്റ്റലാണ്. ആ പത്ത് വർഷങ്ങൾ നീറോയുടെ പീഡനത്തിന്റെ ഒമേഗയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവയുടെ അവസാനം സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി ഉണ്ടായ ഒമേഗ വിഭജനവും സംഭവിച്ചു.

സ്മിർന 64-ൽ റോമിന്റെ ദഹനത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു; രണ്ടുനൂറ്റി അമ്പത് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം 313-ൽ മിലാനിലെ കല്പനയോടും കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടെ അത് അവസാനിച്ചു. ഉപദ്രവത്തിന്റെ പത്തു-വർഷ ഫ്രാക്ടൽ 303-ൽ ആരംഭിച്ചു; 313-ൽ മിലാനിലെ കല്പനയോടും കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടെ അത് അവസാനിച്ചു. ദിയോക്ലീഷ്യൻ 293-ൽ കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും തമ്മിലുള്ള നിയമപരമായ വിഭജനം വരുത്തിയതോടെ ആരംഭിച്ച ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ 313-ൽ കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും തമ്മിലുള്ള രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തോടും കൂടെ അവസാനിച്ചു. 313-ൽ കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും തമ്മിൽ ഉണ്ടായ വിവാഹസന്ധി 324-ലെ വിവാഹമോചനത്തോടെ അവസാനിച്ചു; അന്ന് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പാശ്ചാത്യത്തിലെ ലിസീനിയസിനെ തോല്പിച്ചു റോമിന്റെ ഏകഭരണാധികാരിയായി. 324-ലെ പ്രവാചകപരമായ വിവാഹമോചനം 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന് മൂന്നു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷമാണ് ഉണ്ടായത്.

313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള പതിനേഴ് വർഷങ്ങൾ ഒരു രാഷ്ട്രീയ വിവാഹത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; സ്മിർനയാലും നേരോവാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പീഡനത്തിന്റെ അവസാനത്തെയും, പെർഗാമോസാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട വിട്ടുവീഴ്‌ചയുടെ സഭയുടെ ആരംഭത്തെയും അവ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 313-ൽ വിവാഹത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ച പെർഗാമോസിന്റെ തുടക്കത്തിനു പിന്നാലെ, 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ആരംഭിച്ച പീഡനത്തിന്റെ തുടക്കവും വന്നു. അതിനു പിന്നാലെ 324-ലെ പ്രവചനാത്മക വിവാഹമോചനം വന്നു; അത് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും കോൺസ്റ്റന്റൈനിന്റെ കീഴിൽ ഒരു സാമ്രാജ്യമായി ഏകീകരിച്ചു. ആറു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, 330-ൽ, കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ആയുള്ള വിഭജനം പ്രവചനാത്മകമായി വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പതിനേഴ് വർഷങ്ങൾ പെർഗാമോസ് സഭയുടെ ആൽഫാ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് 538-ൽ ത്യാതിരാ സഭ പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ എത്തുന്നതുവരെ തുടരും. ആ ആൽഫാ കാലഘട്ടം 330 മുതൽ 538 വരെയുള്ള കാലയളവിന്റെ അവസാനത്തിൽ ഒരു ഒമേഗാ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കും. പെർഗാമോസിന്റെ ഒമേഗാ ചരിത്രം 496, 508, 533 എന്നീ കാലഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

റാഫിയ യുദ്ധത്തിലെ പ്റ്റോളമി “പതിനേഴു വർഷം” ഭരിച്ചു; റാഫിയ യുദ്ധത്തിനും പാനിയം യുദ്ധത്തിനും ഇടയിൽ “പതിനേഴു വർഷം” ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ 313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളോടു പ്രതീകാത്മകമായി ഒത്തുചേരുന്നു. നെറോയുടെ സ്മുർണയിലെ ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങൾ പെർഗാമൊസ് സഭയുടെ ആദ്യ പതിനേഴു വർഷങ്ങളിലേക്കു നയിച്ചു; കൂടാതെ, ക്രി.മു. 457-ൽ മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ ആരംഭിച്ചിരുന്ന ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങളോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അതുവേണം ദാനിയേൽ 8:14-ലെ 2300 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദുവും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആകുന്നു. ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങളായ രണ്ട് സാക്ഷികൾ, 1776-ൽ ആരംഭിച്ച് ഈ വർഷമായ 2026-ൽ അവസാനിക്കുന്ന, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പതു വർഷങ്ങളോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

അഡ്വെൻറിസത്തിന്റെ പൂർവ്വഗാമികൾ 313 മുതൽ 330 വരെയുള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങളെ കണ്ടതുമില്ല, മനസ്സിലാക്കിയതുമില്ല; കാരണം 1844-ൽ അവർ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിന്റെ വിഷയത്തെയോ സൂര്യന്റെ ദിവസത്തെയോ ഇനിയും മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. എങ്കിലും വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വചനത്തിലെ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളെ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ച മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉള്ള ഒരു കാലയളവിന്റെ ആരംഭബിന്ദുവായി മാറി. ആ ധാരണ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ ഒരു “പ്രകടനം” ഉളവാക്കി.

വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിൽ നൂറ്റിയമ്പത് വർഷങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ കാലഘട്ടം മുൻഗാമികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. അവരുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ ഗ്രഹിക്കൽ തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിലെ “പുതിയ വെളിച്ചം” പണിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അധിസ്ഥാനം. ആ വെളിച്ചം നീനവെയിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ “താക്കോൽ” മുഖേന തുറക്കപ്പെടുന്നു. ആ “താക്കോൽ” പ്രവചനപഠിതാവിന് ദാനിയേലിലും വെളിപ്പാടിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയാൻ അനുവദിക്കുന്നു. ബാബിലോൻ, മേദോ-പേർഷ്യ, ഗ്രീസ്, സെല്യൂസീദും ടോളമിയൻ സാമ്രാജ്യങ്ങളും, മുഹമ്മദിന്റെ രാജ്യം, അതിലും പ്രധാനമായി റോമിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തെ അതു വലുതായി പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നു; റോമിന്റെ മാത്രം അല്ല, കിഴക്കൻ റോമിന്റെയും പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെയും രാജ്യങ്ങളുടെ ഉയർച്ചയും പതനവും, അതുപോലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് (കള്ളപ്രവാചകൻ), പാപ്പാസംഘം (മൃഗം), ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (മഹാസർപ്പം) എന്നിവയുടെയും ഉയർച്ചയും പതനവും തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടാണ് അത് ഇത് ചെയ്യുന്നത്. ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ എല്ലാ ഉയർച്ചകളും പതനങ്ങളും ഒടുവിൽ ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്ന മഹാസർപ്പത്തിന്റെയും മൃഗത്തിന്റെയും കള്ളപ്രവാചകന്റെയും ചലനങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ആ ചലനം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾക്കുള്ളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആ ചലനത്തിന്റെ ആരംഭം നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

നിനവെയുടെ യുദ്ധം, അന്ത്യകാല സംഭവങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ, കിഴക്കൻയും പാശ്ചാത്യവും ആയ റോമിന്റെ രാജ്യങ്ങളുടെ, കൂടാതെ പാപ്പാഭരണ റോമിന്റെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക സൂചനാബിന്ദുവിനെ നൽകുന്നു. അതുകൊണ്ട്, നിനവെയുടെ യുദ്ധം റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവിധ പ്രവചനാത്മക സാക്ഷ്യങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി ഉദാഹരിക്കുന്ന താക്കോലാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യപ്രകാരം, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നത് റോമാണ്. ആ രേഖകളെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുന്ന താക്കോൽ നിനവെയുടെ യുദ്ധമാണ്.

വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ കഷ്ടങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച് മുമ്പുള്ള അഞ്ച് ലേഖനങ്ങളെ ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഏകോപിപ്പിക്കാൻ ഞങ്ങൾ ആരംഭിക്കും.