മുൻ ലേഖനം ഞങ്ങൾ അവസാനിപ്പിച്ചത്, “2001-ൽ ഐക്യനാടുകളുടെ സർക്കാർ Patriot Act-നെ നിയമമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു” എന്നു പ്രസ്താവിച്ച വാക്യത്തോടെയായിരുന്നു.
“ഞായറാഴ്ച ആചരണം നിർബന്ധമാക്കുന്നതിനുള്ള ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ പലരും പോലും, ഈ നടപടിക്കു പിന്നാലെ ഉണ്ടാകാനിരിക്കുന്ന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്ധരായിരിക്കുന്നു. അവർ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരെ തങ്ങൾ നേരിട്ടുതന്നെ പ്രഹരം ചെയ്യുകയാണെന്നു കാണുന്നില്ല. ബൈബിളിലെ ശബ്ബത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളും ഞായറാഴ്ചാ സ്ഥാപനമെന്നതു അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്ന വ്യാജ അടിത്തറയും ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലാത്തവർ അനേകരുണ്ട്. മതനിയമനിർമ്മാണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനവും, യാഥാർത്ഥത്തിൽ, അനേകം യുഗങ്ങളായി മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരെ നിരന്തരം യുദ്ധം ചെയ്തുപോന്ന പാപ്പാസഭയോടുള്ള ഒരു വഴങ്ങലാണ്. ‘അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം’ എന്നതിൽ നിന്നാണ് ഞായറാഴ്ചാചരണം, ക്രിസ്തീയസ്ഥാപനമെന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതായാലും, തന്റെ നിലനിൽപ്പ് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; അതിന്റെ നിർബന്ധപ്രയോഗം റോമാനിസത്തിന്റെ മൂലക്കല്ലായിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങൾക്കുള്ള യഥാർത്ഥ അംഗീകാരമായിരിക്കും. നമ്മുടെ രാജ്യം തൻറെ ഭരണതത്ത്വങ്ങളെ ഇങ്ങനെ നിരസിച്ച് ഒരു ഞായറാഴ്ചാനിയമം പാസാക്കുമ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ പോപ്പരിയോടു കൈകോർക്കും; അത് മറ്റൊന്നുമല്ല, ദീർഘകാലമായി വീണ്ടും സജീവമായ ഏകാധിപത്യത്തിലേക്ക് ചാടിപ്പോകാനുള്ള അവസരം അത്യുത്സുകമായി കാത്തിരുന്ന അധിനിവേശഭരണത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നതുതന്നെയായിരിക്കും.” Testimonies, volume 5, 711.
1888-ആം വർഷം 2001-നെ മുൻചായപ്പെടുത്തി; അന്നുതന്നെയാണ് ബ്ലെയർ ബിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതും. എന്നാൽ അത് പാസാകാതെ പോയതിനാൽ പ്രവചനാത്മകമായി സംസാരിക്കുന്നതിൽ നിന്ന് അത് തടയപ്പെട്ടു. അത് ക്രി.വ. 66-ന്റെ അടയാളമായി മാറി—ആരംഭിക്കപ്പെട്ടിട്ട് പിന്നെ രഹസ്യമായി പിൻവലിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഉപരോധം. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ സംബന്ധിച്ച പരീക്ഷണകാലങ്ങൾ രണ്ടുണ്ടെന്ന്, രണ്ടാമത്തെ കാലഘട്ടം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടുകൂടെ ആരംഭിക്കുന്നതും അത് 321-ആം വർഷത്താൽ മുൻചായപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതും, ആ കാലഘട്ടം ലോകവ്യാപക ഞായറാഴ്ച നിയമം—538-ആം വർഷത്താൽ മുൻചായപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്—സമ്പൂർണ്ണമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുമ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നതുമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ; അപ്പോൾ പ്രവചനാത്മകമായി, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ സംബന്ധിച്ച ആദ്യ പരീക്ഷണകാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭവും ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻചായപ്പെടുത്തൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നതോടുകൂടെ തന്നെ ആരംഭിക്കണമെന്നത് ആവശ്യപ്പെടുന്നു. 1888-ൽ, ബ്ലെയർ ബിൽ ദേശീയ ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായിരുന്നു; കൂടാതെ 1888 വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങി തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന സമയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലം ആരംഭിപ്പിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച്ചാനിയമത്തിന്റെ ഒരു മുൻരൂപമാണ് പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ്. ഞായറാഴ്ച്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുമ്പോൾ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകം പതിമൂന്നാം അദ്ധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നു. ആ നിയമം അത് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുമ്പോൾ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കും; ആ ഞായറാഴ്ച്ചാനിയമം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ പൂർണ്ണമായി രൂപം കൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്നതു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ തന്റെ കൃപാകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറച്ചിരിക്കുന്നു; ദേശീയ മതത്യാഗത്തെ ദേശീയ നാശം അനുഗമിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ ത്രിവിധ ഐക്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായിരിക്കുക നിർത്തുന്നു.
ആൽഫയും ഒമേഗയും എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ വിധത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പ്രവചനാത്മകമായി മൂന്നു പ്രാവശ്യം സംസാരിച്ചു. 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം, തുടർന്ന് 1789-ലെ ഭരണഘടന, പിന്നെ 1798-ലെ ഏലിയൻ ആൻഡ് സെഡിഷൻ ആക്റ്റ്സ്—ഇവയാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പ്രവചനാത്മകമായി ആദ്യമായി മൂന്നു പ്രാവശ്യം സംസാരിച്ചതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. ആ മൂന്ന് പ്രസിദ്ധീകരണങ്ങളിൽ ഓരോന്നും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ സംസാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങൾ 1798-ലേക്കു നയിച്ചു; അത് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വാഴാൻ തുടങ്ങിയതിന്റെ ആരംഭമായിരുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ആരംഭത്തിലെ അതേ മൂന്ന് വഴിക്കുറികളും, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വാഴുന്നതിന്റെ അവസാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന മൂന്ന് വഴിക്കുറികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ആറാമത്തെ രാജ്യമെന്ന നിലയിൽ അതിന്റെ സമാപ്തിയിലേക്കു വരുമ്പോൾ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സംസാരിക്കുന്ന മൂന്ന് പ്രാവശ്യങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് Patriot Act. ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ സംസാരിക്കൽ Sunday law ആകുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിന്റെ നടുവിൽ, 2022-ൽ ആരംഭിച്ച ജനുവരി 6-ലെ Pelosi Trials ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു. ആ വിചാരണകൾ സ്വഭാവത്തിൽ രാഷ്ട്രീയപരമായിരുന്നതിനാൽ, ഭരണഘടനയിൽ ഉറപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന അവകാശങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള നിഷേധമായിരുന്നു; കൂടാതെ ആ lawfare വെറും വസ്തുതകളുടെ കെട്ടിച്ചമയ്ക്കൽ മാത്രമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് ഭരണഘടനയിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “procedural” എന്നും “substantive” എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്ന നിയമത്തിനെതിരായ നേരിട്ടുള്ള ഒരു ആക്രമണവുമായിരുന്നു.
2001-ലെ Patriot Act, യു.എസ്. ഭരണഘടനയിലെ Fifth Amendment-ലും Fourteenth Amendment-ലും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന “Due Process Clause” ന് നേരെയുണ്ടായിരുന്ന ഒരു നേരിട്ടുള്ള ആക്രമണമായിരുന്നു. നിയമാനുസൃതമായ നടപടിക്രമം കൂടാതെയൊരാളെയും ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്ന് വഞ്ചിക്കരുതെന്ന് ഇവ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. അത് 2001 ആയിരുന്നു; 2022-ൽ ഭരണഘടനക്കെതിരായ ആക്രമണം “procedural due process” നെയും “substantive due process” നെയും ലക്ഷ്യമാക്കിയതായിരുന്നു. “Repudiate” എന്ന വാക്കിന് നിഷേധിക്കുക എന്നർത്ഥമാണ്; United States-ലെ Sunday law സമയത്ത് ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ തത്വവും നിഷേധിക്കപ്പെടുമെന്ന് Sister White തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
“ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പത്വസ്ഥാപനത്തെ നടപ്പാക്കുന്ന നിയമപ്രമാണത്താൽ, നമ്മുടെ ജാതി നീതിയിൽ നിന്നു സ്വയം പൂർണ്ണമായി വേർപിരിയും. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ആ വിടവ് മുറിച്ച് തന്റെ കൈ നീട്ടി റോമൻ ശക്തിയുടെ കൈ പിടിക്കുമ്പോൾ, അതു അഗാധതയുടെ മീതെ കൈ നീട്ടി ആത്മവാദത്തോടു കൈകോർക്കുമ്പോൾ, ഈ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റും റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണസംവിധാനവും ആയിരിക്കുന്നതെന്ന നിലയിൽ തന്റെ ഭരണഘടനയിലെ സകല സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും നിരാകരിക്കുകയും, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അസത്യങ്ങളും വഞ്ചനകളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് ഒരുക്കം ചെയ്കയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അപ്പോൾ സാത്താന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തനത്തിന്റെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും അന്ത്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നും നമുക്കറിയാം.”
റോമൻ സൈന്യങ്ങളുടെ സമീപനം യെരൂശലേമിന്റെ സന്നിഹിതനാശത്തിന്റെ ഒരു അടയാളമായി ശിഷ്യന്മാർക്കുണ്ടായതുപോലെ, ഈ വിശ്വാസത്യാഗവും ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയുടെ പരിധി എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും, നമ്മുടെ ജാതിയുടെ അകൃത്യങ്ങളുടെ അളവ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നും, കരുണയുടെ ദൂതൻ വീണ്ടും ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരാതിരിക്കെ തന്റെ പറക്കൽ ആരംഭിക്കാൻ പോകുന്നു എന്നും നമ്മുക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കാം. അപ്പോൾ ദൈവജനങ്ങൾ പ്രവാചകന്മാർ യാക്കോബിന്റെ കഷ്ടകാലം എന്നു വിവരണപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ആ പീഡനത്തിന്റെയും ദുഃഖത്തിന്റെയും ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കു തള്ളിക്കൊടുക്കപ്പെടും. പീഡിപ്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വസ്തരുടെ നിലവിളികൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയരുന്നു. ഹാബേലിന്റെ രക്തം നിലത്തുനിന്നു നിലവിളിച്ചതുപോലെ, രക്തസാക്ഷികളുടെ കല്ലറകളിൽ നിന്നുമും, സമുദ്രത്തിന്റെ ശവകുടീരങ്ങളിൽ നിന്നുമും, മലഗുഹകളിൽ നിന്നുമും, മഠഭൂഗർഭകുടീരങ്ങളിൽ നിന്നുമും ദൈവത്തോടു നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളും ഉണ്ട്: ‘പരിശുദ്ധനും സത്യവാനുമായ കർത്താവേ, ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരിന്മേൽ ഞങ്ങളുടെ രക്തത്തിന് നീതി വിധിക്കുകയും പ്രതികാരം ചെയ്യുകയും ചെയ്യാതിരിക്കുന്നതു എത്രകാലം കൂടി?’
“കർത്താവ് തന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സർവ്വ സ്വർഗ്ഗവും ചലനത്തിലാണ്. സകല ഭൂമിയുടെയും ന്യായാധിപൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റു തന്റെ അപമാനിക്കപ്പെട്ട അധികാരത്തെ ന്യായീകരിക്കാനിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്നവരുടെയും, അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ആദരിക്കുന്നവരുടെയും, മൃഗത്തിന്റെയോ അതിന്റെ പ്രതിമയുടെയോ മുദ്ര സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരുടെയും മേൽ വിടുതലിന്റെ അടയാളം വെക്കപ്പെടും.”
“അവസാന നാളുകളിൽ എന്തു സംഭവിക്കേണ്ടതാണെന്നു ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു, തന്റെ ജനങ്ങൾ വിരോധത്തിന്റെയും ക്രോധത്തിന്റെയും കൊടുങ്കാറ്റിനെതിരെ നിലകൊള്ളുവാൻ തയ്യാറായിരിക്കേണ്ടതിന്നു. തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നവർ വരാനിരിക്കുന്ന കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമായി കാത്തിരിക്കെ ഇരുന്നുകൊണ്ടും, കഷ്ടദിനത്തിൽ കർത്താവ് തന്റെ വിശ്വസ്തരെ അഭയം നല്കുമെന്നു പറഞ്ഞു സ്വയം ആശ്വസിച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കരുത്. നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം; മടിയേറിയ പ്രതീക്ഷയോടെ അല്ല, എന്നാൽ അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടെ ആത്മാർത്ഥപ്രവർത്തനത്തിൽ ആയിരിക്കണം. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ ചെറുപ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിപ്പോകാൻ അനുവദിക്കേണ്ട സമയം അല്ല. മനുഷ്യർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് കരുണയോ നീതിയോ ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ സജീവമായി കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ അന്ധകാരത്തിൽ തന്റെ വഴി നിർമ്മിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നേതാക്കൾ യഥാർത്ഥ വിഷയത്തെ മറച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്നു; ഈ പ്രസ്ഥാനത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്ന പലർക്കും അടിയൊഴുക്ക് എവിടേക്കു നീങ്ങുന്നു എന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ കാണുന്നില്ല. അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ സൗമ്യവും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ക്രിസ്തീയവുമാണ്; എങ്കിലും അതു സംസാരിക്കുമ്പോൾ അതു മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തും. ഭീഷണിയായി നിലകൊള്ളുന്ന അപകടം ഒഴിവാക്കുവാൻ നമ്മുടെ ശക്തിക്കുള്ളിൽ ഉള്ളതെല്ലാം ചെയ്യുന്നതു നമ്മുടെ കടമയാണ്. ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ നാം യോജ്യമായ പ്രകാശത്തിൽ സ്വയം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുൻവിധിയെ നീക്കുവാൻ പരിശ്രമിക്കണം. മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നിയന്ത്രിക്കുന്ന നടപടികൾക്കെതിരായി ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രതിഷേധം ഇങ്ങനെ ഇടകലർത്തിക്കൊണ്ട്, വിവാദത്തിലുള്ള യഥാർത്ഥ ചോദ്യം അവരുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരണം. തിരുവെഴുത്തുകളെ നാം അന്വേഷിക്കയും, നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കുവാൻ കഴിവുള്ളവരായിരിക്കയും വേണം. പ്രവാചകൻ പറയുന്നു: ‘ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയുമില്ല; ജ്ഞാനികൾ മാത്രം ഗ്രഹിക്കും.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.
സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ അവസാനകാലത്തിലെ നിരവധി വഴിച്ചിഹ്നങ്ങളുമായി ഒത്തുചേർക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, അവളുടെ വാക്കുകൾ “അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ എന്താണ് സംഭവിക്കേണ്ടത് എന്നു വെളിപ്പെടുത്തുന്നു, അതുവഴി അവന്റെ ജനങ്ങൾ എതിര்ப்பിന്റെയും ക്രോധത്തിന്റെയും പ്രളയത്തിനെതിരെ ഉറച്ചു നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു.” ആകയാൽ, ഈ ഭാഗത്തിൽ അവൾ ഒത്തുചേർക്കുന്ന വഴിച്ചിഹ്നങ്ങളെ അതീവ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പരിശോധിക്കേണ്ടതാണ്. ഞാൻ നിർദേശിക്കുന്നത്, ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പരാമർശബിന്ദു, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയെ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖയാണെന്നും, അതോടൊപ്പം രാജ്യത്തിന്റെ “സംസാരിക്കൽ” പരസ്പരബന്ധമുള്ള ഒരു പ്രതീകമായും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെടുന്നതാണെന്നുമാണ്.
അതിലൂടെ ഞാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്, 1888-ലെ Blair Bill-ഉം, 2001-ലെ Patriot Act-ഉം, 2022-ൽ ആരംഭിച്ച് ഡെമോക്രാറ്റുകളും ആഗോളവാദി റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരും നടപ്പാക്കിയ രാഷ്ട്രീയ പ്രോസിക്യൂഷനുകളും ഓരോന്നും ഭരണഘടനയിലെ രണ്ട് അനിവാര്യ ഘടകങ്ങളുടെ നേരിട്ടുള്ള നിഷേധമായിരുന്നു എന്നതാണ്. 1888 ഞായറാഴ്ചാരാധനയുടെ നിർബന്ധിത പ്രാബല്യപ്പെടുത്തലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തുടർന്ന് 2001-ൽ ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തിൽ നിന്ന് റോമൻ നിയമത്തിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തെയും. 2022-ൽ “substantive” എന്നതും “procedural” എന്നതുമായ നിയമം ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു.
സാരഭൂത നിയമം വ്യക്തികളുടെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും അവകാശങ്ങളും ബാധ്യതകളും നിർവചിക്കുന്നു; അതേസമയം, നടപടിക്രമനിയമം തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനും വ്യക്തികളുടെയും സ്ഥാപനങ്ങളുടെയും അവകാശങ്ങളും ബാധ്യതകളും പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുന്നതിനുമായി അനുസരിപ്പേണ്ട പ്രക്രിയയെ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. നിയമം ഏതു പെരുമാറ്റമാണ് നിയമാനുസൃതമോ നിയമവിരുദ്ധമോ എന്ന് നിർവചിക്കുകയും അതിനുള്ള ശിക്ഷകൾ നിർണ്ണയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സാരഭൂത നിയമം ക്രിമിനൽ, സിവിൽ, കരാർനിയമം എന്നിവയുൾപ്പെടെ അനേകം നിയമമേഖലകളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
സാരമായ നിയമത്തിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണമാണ് ക്രിമിനൽ നിയമം. ഏത് പ്രവൃത്തികളാണ് കുറ്റകൃത്യങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നതെന്നും ആ കുറ്റങ്ങൾക്ക് ഏത് ശിക്ഷകളാണ് നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്നും ക്രിമിനൽ നിയമം നിർവചിക്കുന്നു. എന്നാൽ സിവിൽ നിയമം, വ്യക്തികളും സ്ഥാപനങ്ങളും തമ്മിലുള്ള തർക്കങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു; ഉദാഹരണത്തിന്, കരാർലംഘനം, വ്യക്തിപരമായ പരിക്ക്, അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്തുസംബന്ധമായ തർക്കങ്ങൾ.
സാരപരമായ നിയമം സാധാരണയായി നിയമവിഹിതങ്ങളിലും, ചട്ടങ്ങളിലുമെ, ന്യായവിധിനിയമങ്ങളിലുമാണ് രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്. ദേശീയ പാർലമെന്റുകളോ സംസ്ഥാന നിയമസഭകളോ പോലുള്ള നിയമനിർമാണ സ്ഥാപനങ്ങൾ പാസാക്കുന്ന നിയമങ്ങളാണ് നിയമവിഹിതങ്ങൾ; ഭരണനിർവാഹക ഏജൻസികൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നിയമങ്ങളും നടപടിക്രമങ്ങളുമാണ് ചട്ടങ്ങൾ. നിയമവിഹിതങ്ങൾ, ചട്ടങ്ങൾ, ഭരണഘടന എന്നിവയുടെ വ്യാഖ്യാനത്തിലൂടെ ന്യായാധിപന്മാർ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന നിയമമാണ് ന്യായവിധിനിയമം.
പ്രക്രിയാനിയമം എന്നു പറയുന്നത് നിയമനടപടിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിയമങ്ങളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു പരാതിയുടെ പ്രാരംഭ സമർപ്പണത്തിൽ നിന്ന് അന്തിമ തീർപ്പിൽ എത്തുന്നതുവരെയുള്ള ഘട്ടങ്ങളിൽ കേസുകൾ നിയമവ്യവസ്ഥയിലൂടെ എങ്ങനെ മുന്നേറുന്നു എന്നത് ഇത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. സിവിൽ, ക്രിമിനൽ, ഭരണപരമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ ഉൾപ്പെടെ വിവിധ നിയമമേഖലകൾ പ്രക്രിയാനിയമത്തിന്റെ പരിധിയിൽപ്പെടുന്നു. പ്രക്രിയാനിയമത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം നിയമനടപടി നീതിപൂർണ്ണവും കാര്യക്ഷമവും ആകുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പുവരുത്തുന്നതാണ്. തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനായി ഇത് ഒരു ചട്ടക്കൂട് നൽകുന്നു; കൂടാതെ, ന്യായാധിപന്മാർ, അഭിഭാഷകർ, കക്ഷിക്കാർ എന്നിവരെ ഉൾപ്പെടെ നിയമനടപടിയിൽ പങ്കാളികളായ എല്ലാവർക്കും തങ്ങളോടു എന്താണ് പ്രതീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന് അറിയുന്നുവെന്ന് ഇത് ഉറപ്പാക്കുന്നു.
നീതിന്യായം നടപ്പിലാകുന്നതു ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി ദ്രവ്യാത്മക നിയമവും നടപടിക്രമ നിയമവും പരസ്പരം ഏകോപിതമായി പ്രവർത്തിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടവയാണ്. ദ്രവ്യാത്മക നിയമം വ്യക്തികളുടെയും സംഘടനകളുടെയും അവകാശങ്ങളും ബാധ്യതകളും നിർവചിക്കുന്നു; അതേസമയം, നടപടിക്രമ നിയമം തർക്കങ്ങൾ പരിഹരിക്കുന്നതിനും ആ അവകാശങ്ങളും ബാധ്യതകളും പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുന്നതിനുമുള്ള പ്രക്രിയ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. മറ്റുവിധത്തിൽ പറഞ്ഞാൽ, ദ്രവ്യാത്മക നിയമം നിയമാനുസൃതമോ നിയമവിരുദ്ധമോ ആയ പെരുമാറ്റവും നിയമവിരുദ്ധമായ പെരുമാറ്റത്തിന്റെ പ്രത്യാഘാതങ്ങളും നിർവചിക്കുന്നു; നടപടിക്രമ നിയമം ആ നിയമപ്രശ്നങ്ങൾ എങ്ങനെ പരിഹരിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
2001-ൽ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് എന്ന അവകാശത്തെ നീക്കം ചെയ്തു. “ഹേബിയസ് കോർപ്പസ്” എന്നത് “നിനക്കു ശരീരം ഉണ്ടായിരിക്കട്ടെ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒരു ലാറ്റിൻ പദമാണ്. ഒരു വ്യക്തിയുടെ തടങ്കലിന്റെ നിയമസാധുത കോടതി പരിശോധിക്കണമെന്ന് നിർബന്ധപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, അന്യായമായ തടങ്കലിൽ നിന്ന് വ്യക്തികളെ സംരക്ഷിക്കുന്ന ഒരു നിയമതത്ത്വത്തെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഹേബിയസ് കോർപ്പസ് അനേകം നിയമവ്യവസ്ഥകളിലെ ഒരു അടിസ്ഥാനാവകാശമാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ഇംഗ്ലീഷ് കോമൺ ലോയുടെ സ്വാധീനമുള്ളവയിൽ. ന്യായമായ കാരണമില്ലാതെ ഒരാളെ കസ്റ്റഡിയിൽ പാർപ്പിക്കാനാവില്ലെന്നും, അവരുടെ തടങ്കലിന്റെ നിയമസാധുത ഒരു ന്യായാധിപന്റെ മുമ്പാകെ ചോദ്യം ചെയ്യാൻ അവർക്കു അനുവാദമുണ്ടെന്നും ഇത് ഉറപ്പാക്കുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയിലെ അഞ്ചാം ഭേദഗതിയിലും പതിനാലാം ഭേദഗതിയിലും ഒരു “Due Process Clause” പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. നിയമാനുസൃതമായ യഥാക്രമനടപടി കൂടാതെ ആരെയും ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്ന് വഞ്ചിക്കരുതെന്ന് ഇവ വ്യവസ്ഥ ചെയ്യുന്നു. യഥാക്രമനടപടിയെ സംബന്ധിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തത്തിൽ കോടതികൾ രണ്ട് ശാഖകൾ വികസിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു: നടപടിക്രമപരമായ യഥാക്രമനടപടി, സാരപരമായ യഥാക്രമനടപടി. 2001-ൽ, പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് മുഖേന habeas corpus ഒരു അവകാശമായി നീക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടു, കൂടാതെ ഇംഗ്ലീഷ് നിയമം റോമൻ നിയമത്താൽ പകരംവെക്കപ്പെട്ടു. കുറ്റം തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ഒരാളെ നിരപരാധിയെന്നു കണക്കാക്കണമെന്നാണ് ഇംഗ്ലീഷ് നിയമം നിർവചിക്കുന്നത്; നിരപരാധിത്വം തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ഒരാളെ കുറ്റക്കാരനെന്നു കണക്കാക്കണമെന്നാണ് റോമൻ നിയമം വ്യക്തമാക്കുന്നത്. 2022-ലെ Pelosi Trials-ൽ, നടപടിക്രമപരമായ യഥാക്രമനടപടിയും സാരപരമായ യഥാക്രമനടപടിയും രണ്ടും ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെട്ടു. Pelosi Trials-ൽ, സാരനിയമവും നടപടിക്രമനിയമവും രണ്ടും അവയുടെ ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ഭരണഘടനാപരമായ ലക്ഷ്യത്തിന്റെ കൃത്യമായ വിപരീതരൂപത്തിലാണ് പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടത്.
സാരപരമായ യുക്തിപ്രക്രിയയും നടപടിക്രമപരമായ യുക്തിപ്രക്രിയയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം, അമേരിക്കൻ ഭരണഘടനയുടെ ചട്ടക്കൂടിനകത്ത്—പ്രത്യേകിച്ച് അഞ്ചാംയും പതിനാലാം ഭേദഗതികളിലുളള Due Process Clauses പ്രകാരം—ഈ രണ്ട് സങ്കൽപ്പങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കുന്ന നിയമത്തിന്റെയും അവകാശങ്ങളുടെയും വ്യത്യസ്ത വശങ്ങളിലാണുള്ളത്.
സബ്സ്റ്റാന്റീവ് ഡ്യൂ പ്രോസസ് എന്നത്, ഏത് നടപടിക്രമം ഉപയോഗിച്ചാലും സർക്കാർ ലംഘിക്കാനാകാത്ത അടിസ്ഥാന അവകാശങ്ങളെയും സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളെയും സംബന്ധിക്കുന്നതാണ്. യുക്തമായ നടപടിക്രമങ്ങൾ പാലിച്ചാലും ചില അവകാശങ്ങളെ സർക്കാർ ഇടപെടലിൽ നിന്ന് ഇത് സംരക്ഷിക്കുന്നു. സ്വകാര്യതയുടെ അവകാശം, വിവാഹം കഴിക്കാനുള്ള അവകാശം, സ്വന്തം മക്കളെ വളർത്താനുള്ള അവകാശം എന്നിവ പോലുള്ള അടിസ്ഥാനപരമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്ന അവകാശങ്ങളാണ് സബ്സ്റ്റാന്റീവ് ഡ്യൂ പ്രോസസിൽ ഉൾപ്പെടുന്നത്. അത്യന്തം നിർബന്ധകമായ സംസ്ഥാന താൽപര്യം ഇല്ലാത്തപക്ഷം, ഈ അവകാശങ്ങൾ സർക്കാർ അതിക്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. നിയമങ്ങളും ചട്ടങ്ങളും അടിസ്ഥാന സ്വാതന്ത്ര്യങ്ങളെ ലംഘിക്കാതിരിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പാക്കിക്കൊണ്ട്, ഇത് സർക്കാരിന്റെ അധികാരത്തിന് മേൽ ഒരു നിയന്ത്രണമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
നടപടിക്രമപരമായ യഥാക്രമനീതിപ്രക്രിയ എന്നത്, ഒരു വ്യക്തിയുടെ ജീവൻ, സ്വാതന്ത്ര്യം, അല്ലെങ്കിൽ സ്വത്ത് എന്നിവയിൽ നിന്ന് അവരെ വഞ്ചിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് സർക്കാർ പാലിക്കേണ്ട നടപടിക്രമങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. യുക്തമായ നിയമപ്രക്രിയകളിലൂടെ വ്യക്തികൾക്ക് നിഷ്പക്ഷവും നീതിയുക്തവും ആയ പരിഗണന ലഭിക്കുന്നുവെന്ന് ഇത് ഉറപ്പുനൽകുന്നു. ഒരാളുടെ അവകാശങ്ങൾ അപഹരിക്കുന്നതിന് മുമ്പ്, അറിയിപ്പ് നൽകുക, നീതിയുക്തമായ ഒരു വിചാരണ, വാദം കേൾപ്പിക്കപ്പെടാനുള്ള അവസരം എന്നിവ പോലെയുള്ള ചില നിശ്ചിത ഘട്ടങ്ങളോ നടപടിക്രമങ്ങളോ സർക്കാർ പാലിക്കണമെന്ന് നടപടിക്രമപരമായ യഥാക്രമനീതിപ്രക്രിയ ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നിയമങ്ങൾ ഏത് രീതികളിലൂടെയാണ് പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുന്നത് എന്നതിനെ ഇത് പ്രധാന്യമർഹിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി സർക്കാർ നീതിപൂർവവും ന്യായസംഗതവുമായ രീതിയിൽ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കുന്നു.
പെലോസി വിചാരണകൾ ആരംഭിച്ചതുമുതൽ പ്രകടമായുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിയമയുദ്ധം, സാരപരമായതും നടപടിക്രമപരമായതുമായ നിയമാനുസൃത പ്രക്രിയയുടെ നിഷേധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ പൗരന്മാരുടെ അടിസ്ഥാനാവകാശങ്ങൾ പരസ്യമായും വിജയകരമായും നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു. പെലോസി വിചാരണകൾ ആരംഭിക്കുന്നതിനും മുമ്പേ മുതൽ തന്നെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ വിവിധ അക്ഷര-ഏജൻസികളിലെ വ്യാജ-പതാക പ്രവർത്തനങ്ങളും തുറന്ന അഴിമതിയും നിരന്തരം വെളിപ്പെട്ടുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണ്; എന്നാൽ പെലോസി വിചാരണകൾ ആരംഭിച്ചതുമുതൽ ഇരു പാർട്ടികളിലുമുള്ള ആഗോളവാദികൾ പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന നിയമനടപടികൾ, നടപടിക്രമപരമായ നിയമാനുസൃത പ്രക്രിയയുടെ നാശത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ലേഖനത്തിൽ മുമ്പ് നാം ഇങ്ങനെ വായിച്ചു: “മതനിയമനിർമ്മാണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഏതു പ്രസ്ഥാനവും യഥാർത്ഥത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യത്തോടുള്ള ഒരു വഴങ്ങലാണ്; അനേകം യുഗങ്ങളായി അത് മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരെ നിരന്തരം യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാചരണം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ക്രൈസ്തവ സ്ഥാപനമായി നിലനിൽക്കുന്നതു ‘അനീതിയുടെ മർമ്മം’ മൂലമാണ്; അതിന്റെ നിർബന്ധിത പ്രാബല്യം റോമാനിസത്തിന്റെ അടിത്തറയായ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അംഗീകരിക്കുന്നതായിരിക്കും. നമ്മുടെ രാജ്യം തന്റെ ഭരണത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ ഇങ്ങനെ ത്യജിച്ച് ഒരു ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ഈ പ്രവൃത്തിയിലൂടെ പോപ്പരസുമായി കൈകോർക്കും; ദീർഘകാലമായി വീണ്ടും സജീവമായ ഏകാധിപത്യമായി പൊങ്ങി വരാനുള്ള അവസരം ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തുനിന്നിരുന്ന അതിക്രമഭരണത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നതല്ലാതെ അതൊന്നുമാകുകയില്ല.”
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കാവുന്ന ചരിത്രരേഖയിൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ഭരണഘടനയുടെ ഏതെങ്കിലും ഘടകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു നിർദിഷ്ട വഴിക്കല്ലുകൾ ഉണ്ട്. ആ മൂന്നു വഴിക്കല്ലുകളിലൊന്നൊന്നും രാഷ്ട്രീയ നടപടികളായതിനാൽ, അവ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ സംസാരത്തെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. ആരംഭത്തിലെ ആ മൂന്നു വഴിക്കല്ലുകളിൽ മൂന്നാമത്തേത് 1798-നെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ അന്യദേശീയരും രാജ്യദ്രോഹവും സംബന്ധിച്ച നിയമങ്ങളായിരുന്നു; അവസാനത്തിലെ ആ വഴിക്കല്ലുകളിൽ മൂന്നാമത്തേത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രാബല്യത്തിലാക്കുകയും വെളിപ്പാട് പുസ്തകം അധ്യായം പതിമൂന്ന്, വാക്യം പതിനൊന്ന് നിറവേറുന്നതായി ഒരു സർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ്.
ഡ്രാഗന്റെ പീഡനപ്രളയത്തെ ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്നു വിഴുങ്ങിയതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രം അന്നേ ആരംഭിക്കുന്നു.
സ്ത്രീയെ പ്രളയത്തിൽ ഒഴുക്കിക്കളയേണ്ടതിന്നു സർപ്പം തന്റെ വായിൽനിന്നു സ്ത്രീയുടെ പിന്നാലെ പ്രളയംപോലെ വെള്ളം ഛര്ദ്ദിച്ചു. എന്നാൽ ഭൂമി സ്ത്രീയെ സഹായിച്ചു; ഭൂമി തന്റെ വായ് തുറന്ന് മഹാസർപ്പം തന്റെ വായിൽനിന്നു ഛര്ദ്ദിച്ച പ്രളയത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് 12:15, 16.
1776-ൽ, ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ഉയർന്നുവരേണ്ടിയിരുന്ന മൃഗം—ഒടുവിൽ 1798-ൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമാകേണ്ടിയിരുന്നതായതു—യൂറോപ്യൻ രാജവംശാധിപത്യത്തിലെ ക്രൂരാധിപന്മാർക്കും പാപ്പാപള്ളിയുടെ ക്രൂരാധിപന്മാർക്കും എതിരായി പ്രതിഷേധിച്ച ഒരു ഭരണഘടനയോടുകൂടിയ ഒരു രാഷ്ട്രത്തെ സ്ഥാപിച്ചുകൊണ്ട്, ദൈവജനത്തിനെതിരായ പീഡനത്തിന്റെ പ്രളയത്തെ വിഴുങ്ങിക്കളഞ്ഞു.
1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം 2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിന് മുൻരൂപമായി നിന്നു. 1789-ലെ ഭരണഘടന 2022-ൽ ആരംഭിച്ച പെലോസി ട്രയൽസിന് മുൻരൂപമായി നിന്നു. 1798-ലെ എലിയൻ ആൻഡ് സെഡിഷൻ ആക്റ്റുകൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് മുൻരൂപമായി നിന്നു.
1776-ൽ അമേരിക്കൻ ദേശഭക്തർ സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ചതെന്നത്, 2001-ലെ Patriot Act മുഖാന്തരം സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടതിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1789-ലെ ഭരണഘടന, 2022-ൽ ആരംഭിച്ച Pelosi Trials-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. Alien and Sedition Acts സൺഡേ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ തത്വവും നിരാകരിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രം, സൺഡേ നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഭരണഘടനയുടെ ക്രമാനുഗതമായ അട്ടിമറിക്കലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ഈ വാക്യങ്ങൾ എല്ലാം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തിൽ പരസ്പരം ഒത്തുചേരുന്നു. ഈ ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ Testimonies, volume 5, 451, 452-ൽ നിന്നുള്ള നാല് പാരഗ്രാഫുകൾ ഉദ്ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ആ അനുച്ഛേദങ്ങളെ നാം കൂടുതൽ അടുത്തായി പരിശോധിക്കും.