തന്റെ പ്രാരംഭ വാക്യങ്ങളില് പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേല് മുപ്പത് വയസ്സുകാരനായി തിരിച്ചറിയുന്നതു ബൈബിള്സംബന്ധമായ അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒരു മനസ്സിലാക്കലാണ്.
മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ, നാലാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ കെബാർ നദിക്കരയിൽ തടവുകാരുടെ ഇടയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശം തുറക്കപ്പെട്ടു; ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ കണ്ടു. മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, അതു യെഹോയാഖീൻ രാജാവിന്റെ തടങ്കലിന്റെ അഞ്ചാം ആണ്ടായിരുന്നു, കല്ദേയരുടെ ദേശത്തിൽ കെബാർ നദിക്കരയിൽ, ബൂസിയുടെ മകനായ പുരോഹിതനായ യെഹെസ്കേലിനോടു യഹോവയുടെ വചനം വ്യക്തമായി വന്നു; അവിടെ യഹോവയുടെ കൈ അവന്റെ മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 1:1–3.
ചിലർ “മുപ്പതാം വർഷം” എന്നത് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ജൂബിലി ചക്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു; അത് രാജാവായ യോശീയാവിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തോടെ അവസാനിച്ചു.
നമ്മുടെ പ്രവാസത്തിന്റെ ഇരുപത്തയ്യാമത്തെ വർഷത്തിൽ, വർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ പത്താം തീയതിയിൽ, നഗരം അടിക്കപ്പെട്ടതിനുശേഷമുള്ള പതിനാലാം വർഷത്തിൽ, അന്നേ ദിവസം യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു, അവൻ എന്നെ അവിടേക്കു കൊണ്ടുപോയി. യെഹെസ്കേൽ 40:1.
ബൈബിള് കാലക്രമശാസ്ത്രജ്ഞര് നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിന്റെ തീയതി ക്രി.മു. 573 ഏപ്രില് 28 അല്ലെങ്കില് ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബര് 22 എന്നു നിര്ണയിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനാല്, ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബര് 22 എന്ന ശരത്കാല തീയതി, അതിന് അമ്പത് വര്ഷങ്ങള്ക്ക് മുമ്പ് ക്രി.മു. 622 മേയ് 5-ന് “യോശീയാവിന്റെ മഹാപെസഹ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതില് ആരംഭിച്ച ഒരു രേഖയുടെ ഓമേഗ തീയതിയാണ്.
മുപ്പതു എന്ന സംഖ്യ, ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മുപ്പതു വയസ്സുള്ളവരായിരിക്കേണ്ട പുരോഹിതന്മാരുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം മുതൽ മൂന്നാം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, യെഹെസ്കേലിന്റെ വയസ് മുപ്പതു എന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നതാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അവൻ ഒരു പുരോഹിതന്റെ പ്രതീകമായി മുപ്പതു വയസ്സുള്ളവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നതാകട്ടെ, അർത്ഥം അതേ തന്നെയാണ്. ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ, മറ്റുചിലർ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ, കി.മു. 622-ലെ യോശീയാവിന്റെ മഹത്തായ പെസഹായ്ക്കു ശേഷമുള്ള മുപ്പതാം വർഷത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിൽ പോലും, പ്രവാചകപരമായ സൂചനകൾ അതേപോലെതന്നെ തുടരുന്നു.
യോശീയാവിന്റെ അർത്ഥം “അടിസ്ഥാനം” എന്നാകുന്നു; അവന്റെ മഹത്തായ പസ്കാ ആഘോഷം ബി.സി. 573-ലെ പ്രായശ്ചിത്തദിനമായ ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ച ഒരു ജൂബിലി കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കമായി. യോശീയാവിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീളുന്ന “ജൂബിലി രേഖ” 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. 1840-ലെ അടിത്തറകൾ രാജാവായ യോശീയാവിനാലും യോശീയാ ലിച്ചിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഒക്ടോബർ 22-നെ, പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിന്റെ കാഹളത്തിന്റെ കൊമ്പിനോടൊപ്പം ജൂബിലി കാഹളത്തിന്റെ കൊമ്പും മുഴക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.
നീ നിനക്കായി വർഷങ്ങളിലെ ഏഴ് ശബ്ബത്തുകൾ എണ്ണേണം; ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഏഴ് വർഷങ്ങൾ; അങ്ങനെ വർഷങ്ങളിലെ ഏഴ് ശബ്ബത്തുകളുടെ കാലാവധി നിനക്കു നാൽപ്പത്തൊമ്പത് വർഷമാകും. പിന്നെ ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ നീ ജൂബിലിയുടെ കാഹളം മുഴങ്ങുമാറാക്കേണം; പ്രായശ്ചിത്തദിവസത്തിൽ നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ സകലദേശത്തും കാഹളം മുഴങ്ങുമാറാക്കേണം. ലേവ്യപുസ്തകം 25:8, 9.
യെഹെസ്കേൽ രാജാവായ യോശീയാവിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള ജൂബിലി രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഈ രേഖ 1840 മുതൽ 1844 വരെ വെളിപ്പാടു പത്ത് അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ മില്ലറൈറ്റുകളെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെയുമാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവന്റെ പ്രധാന പ്രവചനപരമായ സവിശേഷത അവൻ ഒരു പ്രവാചകനാണ് എന്നതാണ്.
പ്രവാചകൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവ്
മുപ്പതു വയസ്സിൽ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ച മൂന്ന് ബൈബിളിലെ വ്യക്തികളുണ്ട്. എസെക്കീയേലിനോടൊപ്പം ദാവീദും യോസേപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ എല്ലാവരും മുപ്പതു വയസ്സിൽ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചതിനാൽ, അവർ എല്ലാവരും പുരോഹിതന്മാരാണ്. പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും രാജാവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ ത്രിവിധ രാജ్యంలో ദാവീദ് രാജാവിന്റെ പ്രതീകമാണ്, യോസേപ്പ് പുരോഹിതനാണ്, എസെക്കീയേൽ പ്രവാചകനാണ്.
എന്നിരുന്നാലും പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേലിനെ നാം പ്രതീകമായി എങ്ങനെ പ്രയോഗിച്ചാലും, അവൻ ഒരു പുരോഹിതനാണ്; യോശീയാവിൽനിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ യോബേൽക്രമരേഖയിൽ അവനെ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്താലും ക്രി.മു. 573-ലെ യോശീയാരാജാവിൽനിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള സംഭവക്രമത്താലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിലെ ഒരു പുരോഹിതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുരോഹിതനാണ് യെഹെസ്കേൽ.
ഇരുപത്തിരണ്ട്
യെഹെസ്കേൽ ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷം ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതായി ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. “ഇരുപത്തിരണ്ട്” എന്നത് ദൈവികതയും മാനുഷികതയും ഏകീകൃതമായിരിക്കുന്ന ദൈവിക പതാകയായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്. യോശീയാവിന്റെ പെസഹയിൽ നിന്ന് നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒക്ടോബർ 22-ാം തീയതിയിലുള്ള യോബേൽ ആഘോഷം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, യോശീയാവിന്റെ പെസഹ 1838-ലും 1840-ലും ജോശിയ ലിച്ചിന്റെ പ്രവർത്തിയെ മുൻസൂചിപ്പിച്ചു. ആ പ്രവർത്തി ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളുടെ കാലപ്രവചനങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളുടെ പ്രവചനം മുൻഗാമികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലുമപ്പുറം വളരെ വ്യാപകമാണ്.
ബൈബിളിലെ ഒരു പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേൽ തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും ബൈബിള് ഗ്രന്ഥകാരനേക്കാളും കൂടുതൽ വ്യക്തമായ തീയതികൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.
ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തിന്ന് തുല്യമാകുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ഒമേഗയാണ് യെഹെസ്കേൽ. സംഖ്യാപുസ്തകത്തിൽ, ദിവസം-വർഷം സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ ആൽഫാ പരാമർശം കാദേശിലെ ആദ്യ കലഹത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുവഴിയാണ് മരുഭൂമിയിലെ നാൽപ്പത് വർഷത്തെ അലച്ചിൽ ഉണ്ടായത്. അവസാനത്തേതായ, അല്ലെങ്കിൽ ഒമേഗ കലഹം, യെരൂശലേം നശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, നാലാം അധ്യായത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ആൽഫா
നിങ്ങൾ ദേശം പരിശോധിച്ച ദിവസങ്ങളുടെ സംഖ്യപ്രകാരം, അതായത് നാല്പത് ദിവസങ്ങൾക്കു ഓരോ ദിവസത്തിന്നു ഒരു വർഷം വീതം കണക്കാക്കി, നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നാല്പത് വർഷം ചുമക്കേണ്ടിവരും; അപ്പോൾ നിങ്ങൾ എന്റെ വാഗ്ദാനഭംഗം അറിയും. ഞാൻ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എനിക്കെതിരെ ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്ന ഈ ദുഷ്ടസഭയൊക്കെയും ഞാൻ നിശ്ചയമായി ഇങ്ങനെ ചെയ്യും: ഈ മരുഭൂമിയിൽ അവർ നശിച്ചുപോകും; അവിടെ അവർ മരിച്ചുപോകും. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:34, 35.
ഒമേഗ
നീയും നിന്റെ ഇടത് പാർശ്വത്തിന്മേൽ കിടന്ന്, ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം അതിന്മേൽ ചുമക്കുക; നീ അതിന്മേൽ കിടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളുടെ സംഖ്യപ്രകാരം നീ അവരുടെ അകൃത്യം വഹിക്കണം. എന്തെന്നാൽ, അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ വർഷങ്ങളെ ഞാൻ ദിവസങ്ങളുടെ സംഖ്യപ്രകാരം നിന്റെമേൽ ചുമത്തിയിരിക്കുന്നു: മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ് ദിവസം; അങ്ങനെ നീ ഇസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം വഹിക്കണം. അവ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം നീ വീണ്ടും നിന്റെ വലത് പാർശ്വത്തിന്മേൽ കിടക്കുക; നീ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം നാൽപ്പത് ദിവസം വഹിക്കണം; ഓരോ ദിവസവും ഒരു വർഷമായി ഞാൻ നിനക്കു നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ നീ യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിങ്കൽ നിന്റെ മുഖം തിരിക്കണം; നിന്റെ ഭുജം നഗ്നമായിരിക്കണം; നീ അതിനെതിരേ പ്രവചിക്കണം. യെഹെസ്കേൽ 4:4–7.
കാദേശും യെരൂശലേമിന്റെ നാശവും ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അൽഫയും ഒമേഗയുമായ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന സിദ്ധാന്തം” മില്ലറൈറ്റുകളുടെ പ്രാഥമിക നിയമമായിരുന്നു; രാജാവായ യോശീയാവിന്റെ ജൂബിലി രേഖയിൽ ഒക്ടോബർ 22 വരെ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിലും അതു തന്നെയാണ് കാണപ്പെടുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ മറ്റെല്ലാ പ്രവാചകരെയുംക്കാൾ അധികം തീയതികൾ മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിലെ തീയതിനിർണ്ണയത്തിനുള്ളിൽ, ജൂബിലിയുടെ രേഖ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അതുവഴി യെഹെസ്കേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും ചരിത്രത്തോടും, തുടർന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തോടും നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.
“യൂബിലി രേഖ”യോടൊപ്പം, യെഹസ്കേൽ മൂന്നു നൂറ്റി തൊണ്ണൂறு ദിവസങ്ങൾ ഒരു വശത്ത് കിടക്കുന്നു; പിന്നെ നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങൾ തന്റെ മറ്റെ വശത്ത് കിടക്കുന്നു. “നാനൂറ്റി മുപ്പത്” എന്നത് പഴയ നിയമത്തിന്റെയും പുതിയ നിയമത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്; കാരണം, മിസ്രയീമിലെ അടിമത്തത്തിന്റെ നാനൂറു വർഷങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള അബ്രാമിന് ലഭിച്ച നിയമവാഗ്ദാനം അപ്പോസ്തലനായ പൗലൊസിനോടുകൂടെ മുപ്പത് വർഷങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം കണ്ടെത്തി. ഒരുമിച്ച്, ‘പഴയതിലെ’ അബ്രാം (പിന്നീട് അബ്രഹാം) എന്നും ‘പുതിയതിലെ’ ശൗൽ (പിന്നീട് പൗലോസ്) എന്നും അവരുടെ സാക്ഷ്യങ്ങളെ ചേർത്ത്, നാനൂറ്റി മുപ്പത് വർഷങ്ങളെ നിത്യനിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായി സ്ഥാപിച്ചു. “മൂന്നു നൂറ്റി തൊണ്ണൂறு ദിവസങ്ങൾ” — “നീ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം വഹിക്കേണം.” “അതുപോലെ” “നീ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങൾ വഹിക്കേണം.” ഒരുമിച്ച്, വലതുവശവും ഇടതുവശവും അബ്രാമിനും പൗലൊസിനും തുല്യമാണ്.
ഉടമ്പടി എപ്പോഴും അനുസരണക്കേടോ അനുസരണമോ—ജീവനോ മരണവോ—എന്ന അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വർഷം-ദിവസം സിദ്ധാന്തം ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിച്ച വിഷയമായിരുന്നു; ആ ചരിത്രം ആദ്യ ദൂതൻ നിത്യസുവിശേഷമായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്തു. “സുവിശേഷം” ജീവൻ-മരണം സംബന്ധിച്ച വിഷയമാണ്; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ജീവൻ-മരണം നിർണയിക്കുന്ന പരീക്ഷണവിഷയം ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തിന്ന് തുല്യമാകുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തിയ പ്രവചനം രണ്ടാം കഷ്ടത്തിന്റെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉള്ള പ്രവചനമായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ തന്റെ ഇടത് വശത്ത് കിടന്ന മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു ദിവസങ്ങൾക്കുള്ളിൽ, രണ്ടാം കഷ്ടത്തിന്റെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉള്ള കാലപ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. പ്രവചനം ശരിയായി വിഭജിക്കുവാൻ പ്രവാചക വിവേകം ആവശ്യമാണ്; എന്നാൽ അത് അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം മുദ്രവിമുക്തമാക്കുന്ന യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹത്തിന്റെ തുടർച്ചയായ പ്രവൃത്തിയേക്കാൾ കുറഞ്ഞതൊന്നുമല്ല.
യെഹെസ്കേൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു; എന്നാൽ പ്രധാനമായും, പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവെന്ന ദാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായിട്ടാണ് അവനെ കാണേണ്ടത്—അത് അന്ത്യദിന പ്രവാചകന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും, അല്ലെങ്കിൽ വരി മീതെ വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം മനസ്സിലാക്കുന്ന നിയമജനമായ ജനത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും.
മുന്നൂറത്തി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ വെളിപ്പാട്, മണ്ണുതൂവൽ ബ്രഷ് കൈവശമുള്ള മനുഷ്യൻ രത്നങ്ങളെ വലിയ പെട്ടകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിടുന്നതുമായി യോജിക്കുന്നതായി ഞാൻ വാദിക്കുന്നു.
എസെക്കീയേലിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം ദേവാലയം പൂർത്തിയായപ്പോൾ കിരീടശിലാസന്ദേശത്തിന്റെ അനിവാര്യ ഘടകമാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു.
യെഹെസ്കേൽ നാൽപ്പതാം അധ്യായത്തിന്റെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ഒക്ടോബർ 22-ാം തീയതിയിലാണുള്ളത്; അവിടെയാണ് ഭാവിയിലെ ആലയത്തിന്റെ ദർശനം യെഹെസ്കേലിന് നൽകപ്പെടുന്നത്. ആ ആലയം ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റേതായ ആലയമാണ്; ആ സംഖ്യയുടെ പ്രതീകമായി യെഹെസ്കേൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ സംഘം മൂന്നാമത്തെയും നിർണായകമായ ലിറ്റ്മസ് പരിശോധനയെയും എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് രണ്ട് പരീക്ഷണങ്ങൾ കടന്നുപോയിട്ടുണ്ടാകും. യെഹെസ്കേൽ ആലയത്തിൽ തന്റെ വെളിച്ചം സ്വീകരിക്കുന്നവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവൻ ഒരു പ്രതീകമായി ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന വെളിച്ചം, ദൈവജനങ്ങൾ ദാനിയേൽ പത്താം അധ്യായത്തോട് യോജിപ്പിൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ വരുന്ന വെളിച്ചത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ തുറന്നിരിക്കുന്ന പ്രകാശം, കൃപാസമയം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പാണ് തുറക്കപ്പെടുന്നത്.
അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ഈ പുസ്തകത്തിലെ പ്രവചനവചനങ്ങളെ മുദ്രയിടരുത്; കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. അന്യായിയായവൻ ഇനിയും അന്യായം ചെയ്ക; അശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും അശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ; നീതിമാനായവൻ ഇനിയും നീതി പ്രവർത്തിക്കട്ടെ; വിശുദ്ധനായവൻ ഇനിയും വിശുദ്ധനായിരിക്കട്ടെ. വെളിപ്പാട് 22:10, 11.
പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു”; അതുകൊണ്ടു തന്നെ “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതിനാൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ആ സമയത്തു മുദ്രവിമുക്തമാകുന്നു.
ദൈവം യേശുക്രിസ്തുവിന്നു നല്കിയ വെളിപ്പാട് ഇതാകുന്നു; ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ തന്റെ ദാസന്മാർക്കു കാണിച്ചുതരേണ്ടതിന്നു അവൻ അതു തന്റെ ദൂതൻമുഖാന്തരം അയച്ചു തന്റെ ദാസനായ യോഹന്നാനെ അറിയിച്ചു. യോഹന്നാൻ ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തെയും യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെയും താൻ കണ്ട സകലത്തെയും സാക്ഷീകരിച്ചു. ഈ പ്രവചനത്തിലെ വചനങ്ങൾ വായിക്കുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ; അതു കേൾക്കുന്നവരും അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്നതു പ്രമാണിക്കുന്നവരും ഭാഗ്യവാന്മാർ; കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 1:1–3.
ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ലൗദികേയ സപ്തദിന അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു; എസെക്കീയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ അഡ്വെന്റിസം യെരൂശലേമമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവിടെ ദേശത്തും സഭയിലും നടക്കുന്ന അഴുക്കുകളെക്കുറിച്ച് നെടുവീര്പ്പിട്ട് കരയുന്നവർ മുദ്ര പ്രാപിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ കിഴക്കൻ കാറ്റുകൾ ജാതികളെ ഉഗ്രകോപത്തിലാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്ത്, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, ഈ മുദ്രയിടൽ നടക്കുന്നു. എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകൾ സമാപിക്കുന്നതായി കാണപ്പെടുന്നു; അവയിൽ നാലാമത്തെ തലമുറ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുന്ന ഇരുപത്തഞ്ച് നേതാക്കൾ മുഖാന്തരം പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ആ ദർശനം പ്രതീകാത്മകമായി ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് ഒരു ദിവസം മുമ്പ്, അഥവാ ആറു, ആറു, ആറു എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കൃപാകാലാവസാനത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, നല്കപ്പെട്ടു.
ആറാം ആണ്ടിൽ, ആറാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസം, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കയും യെഹൂദയുടെ മൂപ്പന്മാർ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവിടെ കർത്താവായ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെ മേൽ വീണു. അപ്പോൾ ഞാൻ നോക്കി; ഇതാ, അഗ്നിയുടെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ള ഒരു പ്രതിരൂപം: അവന്റെ അരയുടെ രൂപഭാഗത്തിൽ നിന്ന് താഴോട്ടു അഗ്നി; അവന്റെ അരയിൽ നിന്ന് മുകളോട്ടോ പ്രകാശത്തിന്റെ ദൃശ്യം, അംബർകല്ലിന്റെ വർണ്ണംപോലെ. അവൻ ഒരു കൈയുടെ രൂപം നീട്ടി എന്റെ തലമുടിയിലെ ഒരു കുടുമ പിടിച്ചു; ആത്മാവ് എന്നെ ഭൂമിക്കും ആകാശത്തിനുമിടയിൽ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുപോയി, ദൈവദർശനങ്ങളിൽ എന്നെ യെരൂശലേമിലേക്കു, വടക്കോട്ടു നോക്കുന്ന അകത്തെ വാതിലിന്റെ പ്രവേശനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു; അവിടെ അസൂയയെ ഉണർത്തുന്ന അസൂയാവിഗ്രഹത്തിന്റെ ഇരിപ്പിടം ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇതാ, സമതലത്തിൽ ഞാൻ കണ്ട ദർശനത്തിന്നു അനുസൃതമായി അവിടെ യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ഉണ്ടായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 8:1–4.
ആറാം വർഷം, ആറാം മാസം, അഞ്ചാം ദിവസം ലഭിച്ച ദർശനം, ലൗദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞായർനിയമത്തിന്റെ ചിഹ്നമായ ‘666’ ന് തൊട്ടുമുമ്പേ വന്നു. ആ ദർശനം, യെഹെസ്കേൽ “സമതലത്തിൽ” കണ്ട ദർശനത്തിനൊത്തതായിരുന്നു. അവൻ സമതലത്തിൽ കണ്ട ദർശനം മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ മുമ്പേ കാണപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് സമഭൂമിയിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു; അവിടെ യഹോവയുടെ മഹത്വം നിന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; കെബാർ നദിക്കരയിൽ ഞാൻ കണ്ട മഹത്വംപോലെ തന്നേ; അപ്പോൾ ഞാൻ മുഖംകുനിച്ചു വീണു. യെഹെസ്കേൽ 3:23.
“സമതലം” എന്ന ദർശനം, ആറാം വർഷം, ആറാം മാസം, അഞ്ചാം ദിവസം ഉണ്ടായ ദർശനം, യെഹെസ്കേൽ മുമ്പ് കെബാർ നദീതീരത്ത് കണ്ട ദർശനമായിരുന്നു.
മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ, നാലാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ കെബാർ നദിക്കരയിൽ പ്രവാസികളോടുകൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശം തുറക്കപ്പെട്ടു; ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ കണ്ടു. യെഹെസ്കേൽ 1:1.
യെഹെസ്കേൽ ഖേബാർ നദീതീരത്ത് “കണ്ട” “ദൈവദർശനങ്ങൾ” സമതലത്തിലെ ദർശനമായിരുന്നു; അതുതന്നെയാണ് യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അധ്യായം മുതൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം വരെയുള്ള ദർശനവും. ആ ദർശനങ്ങൾ യെഹെസ്കേൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്ക് നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സാഹചര്യത്തിലാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്; അവിടെയാണ് പത്താം അധ്യായത്തിലെ “marah” ദർശനക്കണ്ണാടി ദർശനം നിറവേറുന്നത്. പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുമെന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് പ്രകടമാക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ നിന്നു വികിരണം ചെയ്യുന്ന പ്രവാചകപ്രകാശത്തിൽ പങ്കാളികളാകുന്നവരെ യെഹെസ്കേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
പെസഹയോടെ ആരംഭിച്ച് ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിക്കുന്ന രാജാവായ യോശീയാവിന്റെ യോബേൽ രേഖയെ നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന വസന്തോത്സവങ്ങളുടെയും ശരത്കാലോത്സവങ്ങളുടെയും പ്രതീകത്തെയാണു നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്. അവിടെ വസന്തോത്സവങ്ങളും ശരത്കാലോത്സവങ്ങളും ഓരോന്നും ഇരുപത്തിരണ്ട് വചനങ്ങളായി പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ യെഹെസ്കേലിന്റെ ശുശ്രൂഷയും ഇരുപത്തിരണ്ട് വർഷത്തേക്കായിരുന്നു. യോബേൽ രേഖയുടെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ യെഹെസ്കേലിനെ ഒത്തുനിർത്തുന്നത്, യെഹെസ്കേലിന്റെ ജനനം യോശീയാവിന്റെ നവീകരണത്തോടു ഒത്തുചേരാൻ ഇടയാക്കുന്നു. യോബേൽ ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ അവൻ മുപ്പതു വയസ്സായിരുന്നു എങ്കിൽ, യെഹെസ്കേൽ യോശീയാവിന്റെ നവീകരണകാലത്താണ് ജനിച്ചിരിക്കേണ്ടത്.
വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവരുടെ പ്രതീകമാണ് യെഹെസ്കേൽ. അവിടെ എത്തിയ ശേഷം, മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പരസ്പരപ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ചക്രങ്ങളെ അവർ കാണുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിലുള്ള യോഹന്നാനെപ്പോലെ, യെഹെസ്കേൽ മില്ലറൈറ്റുകളെയും, എന്നാൽ അതിലും നേരിട്ട് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവന്റെ സമാന്തരമായ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന കാലപ്രവചനം, യെരൂശലേമിന്റെ നാശന്യായത്തോടുകൂടി ലാവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്തിമവിധിയെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അതിൽ മുപ്പത്തെട്ടിന്റെയും നാൽപ്പതിന്റെയും ഗൂഢാർഥവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
അതിൽ നാലുനൂറും മുപ്പതു വർഷങ്ങളുടെ പ്രതീകാത്മകത ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
1333 മുതൽ 1337 വരെ, 1449 മുതൽ 1453 വരെ, 1840 മുതൽ 1844 വരെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന നാലുവർഷ കാലയളവ് അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനകൾ നാം ആരംഭിക്കും.
“യെശയ്യാവിന്നും, യെഹെസ്കേലിന്നും, യോഹന്നാനും നൽകിയ ദർശനങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിൽ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളോടു സ്വർഗ്ഗം എത്ര അടുക്കിയായ് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെന്നും, തനിക്കു വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നവരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ പരിചരണം എത്ര മഹത്തായിരിക്കുന്നുവെന്നും നാം കാണുന്നു.” Testimonies, volume 5, 753.
ക്രിസ്തുവുതന്നെയായിരുന്നു ദേവാലയത്തിന്റെ കർത്താവ്. അവൻ അതിൽ നിന്നു പുറപ്പെടേണ്ടിവരുമ്പോൾ, അതിന്റെ മഹത്വം വിട്ടുപോകുമായിരുന്നു—ഒരിക്കൽ പരമപവിത്രസ്ഥാനത്തിൽ കൃപാസനത്തിന്മീതെ ദൃശ്യമായിരുന്ന ആ മഹത്വം; അവിടെ മഹാപുരോഹിതൻ വർഷത്തിൽ ഒരിക്കൽ മാത്രമേ, പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ മഹാദിനത്തിൽ, അറുക്കപ്പെട്ട യാഗബലിയുടേ രക്തവുമായി (ലോകത്തിന്റെ പാപങ്ങൾക്കായി ചൊരിയപ്പെട്ട ദൈവപുത്രന്റെ രക്തത്തിന്റെ പ്രതീകമായ) പ്രവേശിച്ചിരുന്നുള്ളു; ആ രക്തം യാഗപീഠത്തിന്മേൽ തളിച്ചുമിരുന്നു. ഇതായിരുന്നു ശെഖീനാ, യഹോവയുടെ ദൃശ്യസന്നിധിമണ്ഡപം.
“യേശയ്യാവ് പറയുമ്പോൾ വെളിപ്പെട്ടത് ഈ മഹിമയായിരുന്നു: ‘ഉസ്സീയാവു രാജാവു മരിച്ച ആണ്ടിൽ ഞാൻ കർത്താവിനെ ഒരു സിംഹാസനത്തിന്മേൽ ഇരിക്കുന്നവനായി കണ്ടു; അത് ഉന്നതവും ഉയർന്നതുമായിരുന്നു; അവന്റെ വസ്ത്രത്തിന്റെ അറ്റങ്ങൾ ദേവാലയം നിറച്ചു’ [യെശയ്യാവ് 6:1–8 quoted].” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1139.
യെശയ്യാവിന് നൽകപ്പെട്ട ദർശനം അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന്റെ അവസ്ഥയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ പുരോഗമിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ അവർ വിശ്വാസത്താൽ കാണുവാൻ ഭാഗ്യവാന്മാരാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ആലയം തുറക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ ആലയത്തിൽ അവന്റെ നിയമപെട്ടകം കാണപ്പെട്ടു.” അവർ വിശ്വാസത്താൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു നോക്കി, സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ കാണുമ്പോൾ, അവർ അശുദ്ധ അധരങ്ങളുള്ള ജനമെന്നു ഗ്രഹിക്കുന്നു,—അധരങ്ങൾ പലപ്പോഴും വ്യർത്ഥവചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ച ജനവും, തങ്ങളുടെ കഴിവുകൾ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്തിനായി വിനിയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്ത ജനവും ആകുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ മഹിമാപൂർണ്ണ സ്വഭാവത്തിന്റെ വിശുദ്ധിയുടെയും മനോഹാരിതയുടെയും മുമ്പിൽ തങ്ങളുടെ ദൗർബല്യവും അയോഗ്യതയും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ അവർ നിരാശരാകുന്നതു സ്വാഭാവികമാകുന്നു. എന്നാൽ അവർ യേശയ്യാവിനെപ്പോലെ കർത്താവ് ഹൃദയത്തിൽ പതിപ്പിക്കേണ്ടതായ സ്വാധീനം സ്വീകരിക്കുമെങ്കിൽ, അവർ ദൈവസന്നിധിയിൽ തങ്ങളുടെ ആത്മാക്കളെ താഴ്ത്തുമെങ്കിൽ, അവർക്കു പ്രത്യാശയുണ്ട്. വാഗ്ദാനത്തിന്റെ വില്ല് സിംഹാസനത്തിന്മീതെ ഉണ്ട്; യേശയ്യാവിനുവേണ്ടി ചെയ്ത പ്രവൃത്തി അവരിലും നടത്തപ്പെടും. വിനീതഹൃദയത്തിൽനിന്നു ഉയരുന്ന അപേക്ഷകൾക്കു ദൈവം ഉത്തരം നൽകും.
“ദൈവത്തിന്റെ ഈ മഹത്തും ഗൗരവമുള്ളതുമായ പ്രവൃത്തിയുടെ ഉദ്ദേശ്യം സ്വർഗീയ കലവറയ്ക്കായി കറ്റകൾ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നതാണ്; കാരണം ഭൂമി യഹോവയുടെ മഹത്വംകൊണ്ടു നിറയേണ്ടതാണ്. അതുകൊണ്ട് പ്രബലമായ ദുഷ്ടതയെ അവർ കാണുകയും അശുദ്ധ അധരങ്ങളിൽനിന്നു വരുന്ന ഭാഷ കേൾക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ ആരും നിരുത്സാഹപ്പെടരുത്. അന്ധകാരത്തിന്റെ ശക്തികൾ ദൈവജനത്തിനെതിരെ നിരന്നുനിൽക്കുമ്പോൾ; സാത്താൻ അവസാനത്തെ മഹാസമരത്തിനായി തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ സമാഹരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ശക്തി വലുതും ഏതാണ്ട് അതിജയിക്കാനാവാത്തതുമെന്നു തോന്നുമ്പോൾ, ദിവ്യ മഹത്വത്തിന്റെ വ്യക്തമായ ദർശനം, ഉയർന്നും ഉന്നതവുമായ സിംഹാസനം, വാഗ്ദാനത്തിന്റെ വില്ലാൽ വളയപ്പെട്ടതു, ആശ്വാസവും ഉറപ്പും സമാധാനവും നൽകും.” Review and Herald, December 22, 1896.
ഖേബാർ നദീതീരങ്ങളിൽ യെഹെസ്കേൽ വടക്കുനിന്ന് വരുന്നതായി തോന്നിയ ഒരു ചുഴലിക്കാറ്റിനെ കണ്ടു: ‘ഒരു വലിയ മേഘവും, അതിൽ തന്നേ ചുരുളുന്ന അഗ്നിയും, അതിന്റെ ചുറ്റും ഒരു പ്രഭയും, അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് ആമ്പറിന്റെ നിറംപോലെയുള്ളതും.’ തമ്മിൽ തമ്മിൽ മുറിച്ചുകടക്കുന്ന അനേകം ചക്രങ്ങൾ നാലു ജീവികളാൽ ചലിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ഇവയെല്ലാംക്കുമേൽ വളരെ ഉയരത്തിൽ ‘ഒരു സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യം, നീലക്കല്ലിന്റെ രൂപംപോലെയുള്ളതും; ആ സിംഹാസനത്തിന്റെ സാദൃശ്യത്തിന്മേൽ അതിന്റെ മുകളിലായി മനുഷ്യന്റെ രൂപസാദൃശ്യമുള്ളതും ഉണ്ടായിരുന്നു.’ ‘കെരൂബുകളിൽ അവരുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിൽ മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ രൂപം പ്രത്യക്ഷമായി.’ യെഹെസ്കേൽ 1:4, 26; 10:8. ആ ചക്രങ്ങളുടെ ക്രമീകരണം അത്ര സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നതുകൊണ്ട് ആദ്യനോട്ടത്തിൽ അവ ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളതുപോലെ തോന്നി; എങ്കിലും അവ പൂർണ്ണസമന്വയത്തോടെ സഞ്ചരിച്ചു. കെരൂബുകളുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിലുള്ള കൈയാൽ താങ്ങപ്പെടുകയും നയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത സ്വർഗീയജീവികൾ ഈ ചക്രങ്ങളെ ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; അവയുടെ മുകളിൽ, നീലക്കല്ലിന്റെ സിംഹാസനത്തിന്മേൽ, നിത്യനായവൻ ഇരുന്നു; സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റി ദൈവികകരുണയുടെ പ്രതീകമായ ഒരു മഴവില്ലും ഉണ്ടായിരുന്നു.
കെരൂബുകളുടെ ചിറകുകളുടെ കീഴിലുള്ള കൈയുടെ മാർഗനിർദേശത്തിൽ ചക്രസദൃശമായ സങ്കീർണ്ണ ക്രിയകൾ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യസംഭവങ്ങളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ പ്രവാഹവും ദൈവീയ നിയന്ത്രണത്തിനധീനമാണ്. ജാതികളുടെ കലഹത്തിന്റെയും കലകലപ്പിന്റെയും നടുവിൽ, കെരൂബുകളുടെ മീതെ ഇരിക്കുന്നവൻ ഇന്നും ഭൂമിയിലെ കാര്യങ്ങളെ നയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
തങ്ങളുടെ നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട കാലവും സ്ഥാനവും അനുക്രമമായി കൈവശപ്പെടുത്തിയ ജനതകളുടെ ചരിത്രം, അവർക്കുതന്നെ അതിന്റെ അർത്ഥം അറിയാതിരുന്ന സത്യത്തിന് അവബോധമില്ലാതെ സാക്ഷ്യം വഹിച്ചുകൊണ്ട്, നമ്മോടു സംസാരിക്കുന്നു. ഇന്നത്തെ ഓരോ ജനതയ്ക്കും ഓരോ വ്യക്തിക്കും ദൈവം തന്റെ മഹത്തായ പദ്ധതിയിൽ ഒരു സ്ഥാനം നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇന്ന് മനുഷ്യരും ജനതകളും പിഴവൊന്നും വരുത്താത്ത അവന്റെ കയ്യിലുള്ള തൂക്കുനൂലാൽ അളക്കപ്പെടുന്നു. എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം തിരഞ്ഞെടുപ്പിനാൽ തങ്ങളുടെ വിധി നിർണയിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; തന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നതിനായി ദൈവം എല്ലാറ്റിനെയും നിയന്ത്രിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
“ഭൂതകാലത്തിലെ നിത്യത്തിൽ നിന്ന് ഭാവിയിലെ നിത്യത്തിലേക്ക് വരെ, പ്രവചനശൃംഖലയിൽ കണ്ണിക്കു കണ്ണി ചേർത്തുകൊണ്ട്, മഹാനായ ‘ഞാൻ ആകുന്നു’ തന്റെ വചനത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, യുഗങ്ങളുടെ പ്രയാണത്തിൽ ഇന്ന് നാം എവിടെയാണെന്നും വരുവാനുള്ള കാലത്തിൽ എന്താണ് പ്രതീക്ഷിക്കാവുന്നതെന്നും നമ്മോടു അറിയിക്കുന്നു. നിലവിലെ കാലം വരെ സംഭവിക്കുമെന്നു പ്രവചനം മുൻകൂട്ടി അറിയിച്ചിട്ടുള്ള എല്ലാം ചരിത്രത്തിന്റെ പേജുകളിൽ അനുസരിച്ച് രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനി വരുവാനുള്ളതൊക്കെയും അതിന്റെ ക്രമത്തിൽ നിവൃത്തിയാകുമെന്നു നമുക്കു ഉറപ്പുണ്ടാകാം.” വിദ്യാഭ്യാസം, 178.