നാല്പതാം വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ ഇരുപത്

തന്റെ പ്രാരംഭ വാക്യങ്ങളില്‍ പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേല്‍ മുപ്പത് വയസ്സുകാരനായി തിരിച്ചറിയുന്നതു ബൈബിള്‍സംബന്ധമായ അംഗീകരിക്കാവുന്ന ഒരു മനസ്സിലാക്കലാണ്.

ചിലർ “മുപ്പതാം വർഷം” എന്നത് ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ജൂബിലി ചക്രത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു; അത് രാജാവായ യോശീയാവിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തോടെ അവസാനിച്ചു.

ബൈബിള്‍ കാലക്രമശാസ്ത്രജ്ഞര്‍ നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിന്റെ തീയതി ക്രി.മു. 573 ഏപ്രില്‍ 28 അല്ലെങ്കില്‍ ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബര്‍ 22 എന്നു നിര്‍ണയിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിനാല്‍, ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബര്‍ 22 എന്ന ശരത്കാല തീയതി, അതിന് അമ്പത് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ് ക്രി.മു. 622 മേയ് 5-ന് “യോശീയാവിന്റെ മഹാപെസഹ” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതില്‍ ആരംഭിച്ച ഒരു രേഖയുടെ ഓമേഗ തീയതിയാണ്.

മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യ, ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മുപ്പതു വയസ്സുള്ളവരായിരിക്കേണ്ടിയിരുന്ന പുരോഹിതന്മാരുടെ പ്രതീകമാണ്. യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നു മുതൽ മൂന്നു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ യെഹെസ്കേലിന്റെ പ്രായം മുപ്പതാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നതായാലും, കേവലം അദ്ദേഹത്തെ ഒരു പുരോഹിതന്റെ പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതായാലും, അദ്ദേഹവും മുപ്പതു വയസ്സുള്ളവനായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നതായിരിക്കും. ഒന്നാം വാക്യത്തിലെ മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ, മറ്റുള്ളവർ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെ, ക്രി.മു. 622-ലെ യോശീയാവിന്റെ മഹത്തായ പെസഹയ്ക്കു ശേഷമുള്ള മുപ്പതാം വർഷത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെങ്കിൽ, അപ്പോഴും പ്രവചനപരമായ അർത്ഥസൂചനകൾ ഒന്നുതന്നെയാണ്.

യോശീയാവിന്റെ അർത്ഥം “അടിസ്ഥാനം” എന്നാകുന്നു; അവന്റെ മഹത്തായ പസ്‌കാ ആഘോഷം ബി.സി. 573-ലെ പ്രായശ്ചിത്തദിനമായ ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ച ഒരു ജൂബിലി കാലഘട്ടത്തിന് തുടക്കമായി. യോശീയാവിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീളുന്ന “ജൂബിലി രേഖ” 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. 1840-ലെ അടിത്തറകൾ രാജാവായ യോശീയാവിനാലും യോശീയാ ലിച്ചിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഒക്ടോബർ 22-നെ, പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിന്റെ കാഹളത്തിന്റെ കൊമ്പിനോടൊപ്പം ജൂബിലി കാഹളത്തിന്റെ കൊമ്പും മുഴക്കപ്പെട്ടതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

യെഹെസ്‌കേൽ രാജാവായ യോശീയാവിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള ജൂബിലി രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഈ രേഖ 1840 മുതൽ 1844 വരെ വെളിപ്പാടു പത്ത് അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ മില്ലറൈറ്റുകളെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെയുമാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. യെഹെസ്‌കേൽ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവന്റെ പ്രധാന പ്രവചനപരമായ സവിശേഷത അവൻ ഒരു പ്രവാചകനാണ് എന്നതാണ്.

മുപ്പതു വയസ്സിൽ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ച മൂന്ന് ബൈബിളിലെ വ്യക്തികളുണ്ട്. എസെക്കീയേലിനോടൊപ്പം ദാവീദും യോസേപ്പും ഉണ്ടായിരുന്നു. അവർ എല്ലാവരും മുപ്പതു വയസ്സിൽ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ചതിനാൽ, അവർ എല്ലാവരും പുരോഹിതന്മാരാണ്. പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും രാജാവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മഹത്വത്തിന്റെ ത്രിവിധ രാജ్యంలో ദാവീദ് രാജാവിന്റെ പ്രതീകമാണ്, യോസേപ്പ് പുരോഹിതനാണ്, എസെക്കീയേൽ പ്രവാചകനാണ്.

എന്നിരുന്നാലും പ്രവാചകനായ യെഹെസ്‌കേലിനെ നാം പ്രതീകമായി എങ്ങനെ പ്രയോഗിച്ചാലും, അവൻ ഒരു പുരോഹിതനാണ്; യോശീയാവിൽനിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ യോബേൽക്രമരേഖയിൽ അവനെ പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്താലും ക്രി.മു. 573-ലെ യോശീയാരാജാവിൽനിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള സംഭവക്രമത്താലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തിലെ ഒരു പുരോഹിതനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പുരോഹിതനാണ് യെഹെസ്‌കേൽ.

യെഹെസ്കേൽ ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷം ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതായി ബൈബിൾ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. “ഇരുപത്തിരണ്ട്” എന്നത് ദൈവികതയും മാനുഷികതയും ഏകീകൃതമായിരിക്കുന്ന ദൈവിക പതാകയായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്. യോശീയാവിന്റെ പെസഹയിൽ നിന്ന് നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒക്ടോബർ 22-ാം തീയതിയിലുള്ള യോബേൽ ആഘോഷം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, യോശീയാവിന്റെ പെസഹ 1838-ലും 1840-ലും ജോശിയ ലിച്ചിന്റെ പ്രവർത്തിയെ മുൻസൂചിപ്പിച്ചു. ആ പ്രവർത്തി ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളുടെ കാലപ്രവചനങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ കാണപ്പെടുന്നതുപോലെ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കഷ്ടതകളുടെ പ്രവചനം മുൻഗാമികൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിലുമപ്പുറം വളരെ വ്യാപകമാണ്.

ബൈബിളിലെ ഒരു പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേൽ തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ, മറ്റേതെങ്കിലും ബൈബിള്‍ ഗ്രന്ഥകാരനേക്കാളും കൂടുതൽ വ്യക്തമായ തീയതികൾ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തിനു തുല്യമാകുന്ന തത്ത്വത്തിന്റെ ഒമേഗയാണ് യെഹെസ്കേൽ. സംഖ്യാപുസ്തകത്തിൽ ദിന-വർഷ തത്ത്വത്തിന്റെ ആൽഫ പരാമർശം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത് മരുഭൂമിയിൽ നാല്പതു വർഷം അലഞ്ഞുതിരിയാൻ ഇടയാക്കിയ കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപത്തിലാണ്. യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവസാനത്തെ, അഥവാ ഒമേഗയായ, കലാപത്തെ യെഹെസ്കേൽ നാലാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

കാദേശും യെരൂശലേമിന്റെ നാശവും, ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആൽഫാ, ഒമേഗാ കലാപങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീളുന്ന യോശീയാ രാജാവിന്റെ യോബേൽ കാലരേഖയിൽ മുൻകുറിയായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ മുഖ്യനിയമം “ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വം” ആയിരുന്നു. മറ്റേതൊരു പ്രവാചകനെക്കാളും കൂടുതൽ തീയതികൾ യെഹെസ്കേൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ കാലനിർണ്ണയത്തിൽ യോബേലിന്റെ കാലരേഖ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; ഇത് യെഹെസ്കേലിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രവുമായും തുടർന്ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രവുമായും നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

“യോബേൽ രേഖ”യോടൊപ്പം, യെഹെസ്കേൽ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു ദിവസം ഒരു വശത്തേക്കു ചരിഞ്ഞും, തുടർന്ന് നാല്പതു ദിവസം മറുവശത്തേക്കു ചരിഞ്ഞും കിടക്കുന്നു. “നാനൂറ്റിമുപ്പത്” പഴയ നിയമത്തിന്റെയും പുതിയ നിയമത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്; കാരണം, ഈജിപ്തിലെ നാനൂറു വർഷത്തെ അടിമത്തത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അബ്രാമിന്റെ നിയമവാഗ്ദാനത്തിന് അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിലൂടെ മുപ്പതു വർഷമെന്ന രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം ലഭിച്ചു. ‘പഴയ’ നിയമത്തിലെ അബ്രാമും (പിന്നീട് അബ്രാഹാം) ‘പുതിയ’ നിയമത്തിലെ ശൗലും (പിന്നീട് പൗലൊസ്) ഒരുമിച്ചു തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യങ്ങൾ സംയോജിപ്പിച്ച് നാനൂറ്റിമുപ്പതു വർഷത്തെ നിത്യനിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമായി സ്ഥാപിച്ചു. “മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു ദിവസം” “നീ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം വഹിക്കേണം.” “കൂടാതെ” “നീ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം നാല്പതു ദിവസം വഹിക്കേണം.” വലതുവശവും ഇടതുവശവും ഒരുമിച്ചു ചേർന്നാൽ അബ്രാമിനും പൗലൊസിനും തുല്യമാകുന്നു.

ഉടമ്പടി എല്ലായ്പോഴും അനുസരണത്തെയോ അനുസരണക്കേടിനെയോ—ജീവനെയോ മരണത്തെയോ—അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതായിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ വർഷ-ദിന തത്ത്വം ജീവന്മരണപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വിഷയമായിരുന്നു; ആ ചരിത്രത്തെ ഒന്നാമത്തെ ദൂതൻ നിത്യസുവിശേഷമായി പ്രഖ്യാപിച്ചു. “സുവിശേഷം” ജീവന്മരണപ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു വിഷയമാണ്; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ജീവന്മരണനിർണായകമായ പരീക്ഷണവിഷയം ഒരു ദിവസം ഒരു വർഷത്തിനു തുല്യമാണെന്ന തത്ത്വത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് നിലകൊണ്ടിരുന്നത്. ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിനു ശക്തി പകർന്ന പ്രവചനം രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും സംബന്ധിച്ച പ്രവചനമായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ തന്റെ ഇടതുവശം ചരിഞ്ഞുകിടന്ന മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു ദിവസങ്ങളിൽ, രണ്ടാമത്തെ കഷ്ടത്തിന്റെ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും സംബന്ധിച്ച കാലപ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആ പ്രവചനത്തെ ശരിയായി വിഭജിക്കാൻ പ്രാവചനിക വിവേചനശക്തി ആവശ്യമാണ്; എന്നാൽ അത് അർധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്രനീക്കുന്ന യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹത്തിന്റെ തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവർത്തനംതന്നെയാണ്.

യെഹെസ്‌കേൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു; എന്നാൽ പ്രധാനമായും, പ്രവചനത്തിന്റെ ആത്മാവെന്ന ദാനത്തിന്റെ പ്രതീകമായിട്ടാണ് അവനെ കാണേണ്ടത്—അത് അന്ത്യദിന പ്രവാചകന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും, അല്ലെങ്കിൽ വരി മീതെ വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം മനസ്സിലാക്കുന്ന നിയമജനമായ ജനത്തിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടാലും.

മുന്നൂറത്തി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ച് ദിവസവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന പ്രവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ വെളിപ്പാട്, മണ്ണുതൂവൽ ബ്രഷ് കൈവശമുള്ള മനുഷ്യൻ രത്നങ്ങളെ വലിയ പെട്ടകത്തിലേക്ക് എറിഞ്ഞിടുന്നതുമായി യോജിക്കുന്നതായി ഞാൻ വാദിക്കുന്നു.

എസെക്കീയേലിൽ നിന്നുള്ള വെളിച്ചം ദേവാലയം പൂർത്തിയായപ്പോൾ കിരീടശിലാസന്ദേശത്തിന്റെ അനിവാര്യ ഘടകമാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു.

നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ ഒക്ടോബർ 22-ൽ എത്തിനിൽക്കുന്നു; അവിടെവെച്ചാണ് ഭാവിയിലെ ദൈവാലയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ദർശനം യെഹെസ്കേലിനു നൽകപ്പെടുന്നത്. യെഹെസ്കേൽ പ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ദൈവാലയമാണ് ആ ദൈവാലയം. മൂന്നാമത്തേതും നിർണായകവുമായ പരീക്ഷയിൽ എത്തുന്നതിനുമുമ്പ് ആ കൂട്ടം രണ്ടു പരീക്ഷകളിൽ വിജയിച്ചുകഴിഞ്ഞിരിക്കും. ദൈവാലയത്തിൽവെച്ച് തനിക്കുള്ള പ്രകാശം സ്വീകരിക്കുന്നവനായാണ് യെഹെസ്കേലിനെ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ, ഒരു പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം പുറപ്പെടുവിക്കുന്ന പ്രകാശം, ദാനീയേൽ പത്താം അധ്യായത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നവിധം ദൈവജനം അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ ലഭിക്കുന്ന പ്രകാശത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടിന്റെ മുദ്ര നീക്കപ്പെടുന്ന വെളിച്ചം കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പാണ് മുദ്ര നീക്കപ്പെടുന്നത്.

പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പരീക്ഷണക്കാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പുള്ള “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു”; അതുകൊണ്ടു തന്നെ “കാലം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു” എന്നതിനാൽ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ആ സമയത്തു മുദ്രവിമുക്തമാകുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാകുമ്പോൾ ലാവോദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നു; എസെക്കീയേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ അഡ്വന്റിസം യെരൂശലേമെന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ ദേശത്തിലും സഭയിലും നടക്കുന്ന അഘോരകൃത്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് നെടുവീർപ്പിടുകയും നിലവിളിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് മുദ്ര ലഭിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ കിഴക്കൻ കാറ്റുകൾ ജാതികളെ പ്രകോപിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന സമയത്താണ്, കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പായി, മുദ്രവെക്കൽ നടക്കുന്നത്. എസെക്കീയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ, അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ നാല് തലമുറകൾ പര്യവസാനിക്കുന്നു; അവയിൽ നാലാമത്തെ തലമുറയെ സൂര്യനോട് നമസ്കരിക്കുന്ന ഇരുപത്തഞ്ച് നേതാക്കൾ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു.

ആ ദർശനം പ്രതീകാത്മകമായി ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് ഒരു ദിവസം മുമ്പ്, അഥവാ ആറു, ആറു, ആറു എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന കൃപാകാലാവസാനത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ്, നല്കപ്പെട്ടു.

ആറാം വർഷം, ആറാം മാസം, അഞ്ചാം ദിവസം ലഭിച്ച ദർശനം, ലൗദിക്യൻ അഡ്വന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഞായർനിയമത്തിന്റെ ചിഹ്നമായ ‘666’ ന് തൊട്ടുമുമ്പേ വന്നു. ആ ദർശനം, യെഹെസ്കേൽ “സമതലത്തിൽ” കണ്ട ദർശനത്തിനൊത്തതായിരുന്നു. അവൻ സമതലത്തിൽ കണ്ട ദർശനം മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ മുമ്പേ കാണപ്പെടുന്നു.

ആറാം വർഷത്തിലെ ആറാം മാസം അഞ്ചാം ദിവസം ഉണ്ടായ “സമഭൂമി”യിലെ ദർശനം, യെഹെസ്കേൽ മുമ്പ് കെബാർ നദീതീരത്ത് കണ്ടിരുന്ന ദർശനം തന്നെയായിരുന്നു.

കെബാർ നദീതീരത്തുവെച്ച് യെഹെസ്കേൽ “കണ്ട” “ദൈവദർശനങ്ങൾ” സമഭൂമിയിലെ ദർശനമായിരുന്നു; യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിലെ എട്ടുമുതൽ പതിനൊന്നുവരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിലെ ദർശനവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനുള്ളിലേക്കു നോക്കുന്ന പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ആ ദർശനങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്; പത്താം അധ്യായത്തിലെ "മാരാ" എന്ന കണ്ണാടിദർശനം സാക്ഷാത്കരിക്കപ്പെടുന്നത് അവിടെയാണ്. കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ, അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തുനിന്നു പ്രസരിക്കുന്ന പ്രവചനവെളിച്ചത്തിൽ പങ്കുപറ്റുന്നവരെ യെഹെസ്കേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പെസഹയോടെ ആരംഭിച്ച് ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിക്കുന്ന യോശീയാവു രാജാവിന്റെ യോബേൽ കാലരേഖയെ നാം തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ, ലേവ്യപുസ്തകത്തിന്റെ ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ വിവരിച്ചിരിക്കുന്ന വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളുടെയും ശരത്കാല ഉത്സവങ്ങളുടെയും പ്രതീകത്തെയാണ് നാം തിരിച്ചറിയുന്നത്. യെഹെസ്കേലിന്റെ ശുശ്രൂഷ ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷം നീണ്ടുനിന്നതുപോലെതന്നെ, അവിടെ വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളും ശരത്കാല ഉത്സവങ്ങളും ഇരുപത്തിരണ്ടു വാക്യങ്ങൾ വീതം വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിനെ യോബേൽ കാലരേഖയുടെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജനനത്തെ യോശീയാവിന്റെ ആത്മീയ ഉണർവിനോടു കാലക്രമത്തിൽ പൊരുത്തപ്പെടുത്താൻ കഴിയുന്നു. യോബേൽ ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന് മുപ്പതു വയസ്സായിരുന്നുവെങ്കിൽ, യെഹെസ്കേൽ ജനിച്ചിരിക്കുക യോശീയാവിന്റെ നവീകരണകാലത്തായിരിക്കും.

വിശ്വാസത്താൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നവരുടെ പ്രതീകമാണ് യെഹെസ്കേൽ. അവിടെ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ, മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ഇടപെടലുകളുടെ സങ്കീർണ്ണമായ ഗതിവിഗതികളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചക്രങ്ങൾക്കുള്ളിലെ ചക്രങ്ങളെ അവർ കാണുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ യോഹന്നാനെപ്പോലെ, യെഹെസ്കേലും മില്ലറൈറ്റുകളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ കൂടുതൽ നേരിട്ട് നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെയാണ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ സമാന്തര കാലപ്രവചനം, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിലൂടെ ലവൊദിക്ക്യൻ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അന്തിമ ന്യായവിധിയെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; അതിൽ മുപ്പത്തിയെട്ടിന്റെയും നാൽപ്പതിന്റെയും പ്രഹേളികയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

അതിൽ നാലുനൂറും മുപ്പതു വർഷങ്ങളുടെ പ്രതീകാത്മകത ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

1333 മുതൽ 1337 വരെ, 1449 മുതൽ 1453 വരെ, 1840 മുതൽ 1844 വരെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന നാലുവർഷ കാലയളവ് അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനകൾ നാം ആരംഭിക്കും.