യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തങ്ങൾക്കായി ഉപദേശപ്രവർത്തി നിർവഹിച്ചവരെ യെഹസ്കേൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവന്റെ അടിസ്ഥാനോപദേശം “നിരമേൽ നിര” എന്നതാണ്.

അവൻ അവരോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: “ഇതാകുന്നു വിശ്രമം; ഇതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ ക്ഷീണിതനെ വിശ്രമിപ്പിക്കാം; ഇതാകുന്നു ശാന്തീകരണം.” എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ മനസ്സായില്ല. എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിയിന്മേൽ വരി, വരിയിന്മേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ പോയി പുറകോട്ടു വീണു, തകർന്നുപോയി, കുടുക്കിൽപ്പെട്ടു, പിടിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. യെശയ്യാവു 28:12, 13.

ഇപ്പോൾ യെഹൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം യെഹെസ്കേലിന്റെ പുസ്തകം തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ ഒരു പുരോഹിതനാണെന്ന് നമുക്കറിയിച്ചിരിക്കുന്നു; “മുപ്പത്” എന്നത് പുരോഹിതനായുള്ള അവന്റെ പ്രതീകാത്മക പ്രായത്തെയാണോ, അല്ലെങ്കിൽ യോശീയാവിന്റെ മഹാപെസഹയിൽ ആരംഭിച്ച പ്രവാചകപരമ്പരയിലെ മുപ്പതാം ആണ്ടിനെയാണോ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ അന്തിമ പുരോഹിതത്വം ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരമാണ്; പ്രാചീനമായ അക്ഷരാർത്ഥ ചരിത്രങ്ങൾ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ഒരു പ്രതീകാത്മക ചരിത്രത്തിന്റെ മുൻച്ഛായകളാകുന്നു.

എന്നാൽ നിങ്ങൾ യഹോവയുടെ പുരോഹിതന്മാർ എന്നു പേരെടുക്കും; മനുഷ്യർ നിങ്ങളെ നമ്മുടെ ദൈവത്തിന്റെ ശുശ്രൂഷകന്മാർ എന്നു വിളിക്കും; നിങ്ങൾ ജാതികളുടെ സമ്പത്ത് അനുഭവിക്കും, അവരുടെ മഹത്വത്തിൽ നിങ്ങൾ സ്വയം പ്രശംസിക്കും. യെശയ്യാവു 61:6.

യെഹെസ്കേൽ അന്ത്യനാളുകളിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്–ഓരോ പ്രവചനസാക്ഷ്യവും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന വിശുദ്ധചരിത്രമാണത്. ആ വിശുദ്ധചരിത്രം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനമാണ്; 1840-ലെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം അതിന്റെ സവിശേഷമായ മുൻനിഴലായിരുന്നു. ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം മൂന്നു ദൂതന്മാരിലെ ആൽഫാ ദൂതനായിരുന്നു; മൂന്നാം ദൂതൻ ഒമേഗാ ദൂതനാണ്. അതിനാൽ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർക്ക് മുദ്രയിടുന്ന കാലത്ത് യെഹെസ്കേൽ പത്രൊസിനോടു സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്നു. പത്രൊസിന്റെയും യെഹെസ്കേലിന്റെയും പ്രതീകാത്മക ചരിത്രം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നതും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതും പാനിയത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലാണ്.

ചെറിയ പുസ്തകം

യേഹസ്കേൽ വെളിപ്പാട് പത്തിന്റെ യോഹന്നാൻ ചെയ്തതുപോലെ ആ ചെറിയ പുസ്തകം ഏറ്റെടുക്കുന്നു.

എന്നാൽ, മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നതു കേൾക്കുക; ആ കലഹഗൃഹത്തെപ്പോലെ നീ കലഹിയായിരിക്കരുത്; നിന്റെ വായ് തുറന്നു ഞാൻ നിനക്കു തരുന്നതു തിന്നുക. അപ്പോൾ ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ, ഇതാ, ഒരു കൈ എനിക്കു നീട്ടപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിൽ ഒരു പുസ്തകച്ചുരുൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. അവൻ അതു എന്റെ മുമ്പിൽ വിരിച്ചു; അതു അകത്തും പുറത്തും എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു; അതിൽ വിലാപങ്ങളും ദുഃഖവും അയ്യോവിളിയും എഴുതപ്പെട്ടിരുന്നു. പിന്നെയും അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ കണ്ടെത്തുന്നതു തിന്നുക; ഈ ചുരുൾ തിന്നു, പോയി യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു സംസാരിക്ക. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ വായ് തുറന്നു, അവൻ ആ ചുരുൾ എന്നെക്കൊണ്ട് തിന്നിച്ചു. പിന്നെ അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ നിനക്കു തരുന്ന ഈ ചുരുൾകൊണ്ടു നിന്റെ വയറു തിന്നിക്കൊൾകയും നിന്റെ ഉള്ളം നിറെക്കുകയും ചെയ്ക. അപ്പോൾ ഞാൻ അതു തിന്നു; അതു എന്റെ വായിൽ മധുരത്തിനായി തേൻപോലെ ആയിരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 2:8–10; 3:1–3.

വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ ചെറുപുസ്തകം ഭക്ഷിക്കുന്നു; ആ അധ്യായം മുഴുവനും 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള കാലയളവിലെ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശപ്രഖ്യാപനത്തിൽ ഐക്യപ്പെടുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ സകലഭൂമിയെയും പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവൻ ആകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വ്യാപ്തിയുള്ളതും അപൂർവശക്തിയുള്ളതുമായ ഒരു പ്രവൃത്തി ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി പ്രവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1840–44 കാലത്തെ അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷനറി കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുപോയി, ചില രാജ്യങ്ങളിൽ പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ മതപരിഷ്‌കരണകാലം മുതൽ ഏതെങ്കിലും ദേശത്ത് സാക്ഷീകരിക്കപ്പെട്ടതിലേറ്റവും വലിയ മതപരമായ ഉണർവ് ഉണ്ടായിരന്നു; എന്നാൽ ഇവയെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാന മുന്നറിയിപ്പിൻ കീഴിലുള്ള ശക്തിയേറിയ പ്രസ്ഥാനം അതിക്രമിച്ചുമാറ്റും.” The Great Controversy, 611.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാനോടു യെഹെസ്കേൽ ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽ സമയത്ത് പത്രൊസും യോഹന്നാനും യെഹെസ്കേലും തങ്ങൾക്കു നിയമിക്കപ്പെട്ട സ്ഥാനത്ത് ഒന്നിച്ചു നിലകൊള്ളുന്നു.

1840 മുതൽ 1844 വരെ എന്നത്, 1299 ജൂലൈ 27-ന് ആരംഭിച്ച നൂറ്റിയമ്പത് വർഷകാലയളവോടെ തുടങ്ങുന്ന സമയപ്രവചനത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച നാലുവർഷകാലയളവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ “അഞ്ചു മാസം” അവസാനിച്ച്, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് സമാപിച്ച മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും എന്ന സമയപ്രവചനത്തോടു ചേർന്നു; അന്നുമുതൽ ദൈവത്തിന്റെ ശക്തിയുടെ മഹത്തായ പ്രകടനം 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ വെളിവായി. അപ്പോൾ പ്രവാചകസമയത്തിന്റെ പ്രയോഗം അവസാനിച്ചു.

ആകാശവും അതിലുള്ള സകലവും, ഭൂമിയും അതിലുള്ള സകലവും, സമുദ്രവും അതിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ചവനും എന്നെന്നേക്കും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവനുമായ അവനെച്ചൊല്ലി അവൻ സത്യം ചെയ്തു: ഇനി കാലതാമസം ഉണ്ടാകയില്ല. വെളിപ്പാട് 10:6.

1844 ഒക്ടോബർ 22-നോടെ പ്രവചനത്തിന്റെ സാധുവായ പ്രയോഗമായി പ്രവാചകകാലം അവസാനിച്ചു. യെഹെസ്‌കേൽ, പത്രോസ്, യോഹന്നാൻ എന്നിവർ ഓരോരുത്തരും ഒന്നാംതെയും രണ്ടാംതെയും ദൂതന്മാരുടെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെയും ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദർശനങ്ങൾ

യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യത്തെ ‘പതിനൊന്ന്’ അധ്യായങ്ങൾ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചതുപോലെ ഒരു പരമ്പര “ദർശനങ്ങൾ” അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ, നാലാം മാസം, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം തീയതിയിൽ, ഞാൻ കേബാർ നദിക്കരയിൽ പ്രവാസികളോടുകൂടെ ഇരിക്കുമ്പോൾ, ആകാശങ്ങൾ തുറന്നു, ഞാൻ ദൈവത്തിന്റെ ദർശനങ്ങൾ കണ്ടു. എസെക്കീയേൽ 1:1.

ആദ്യത്തെ പതിനൊന്നു അധ്യായങ്ങളിലെ “ദർശനങ്ങൾ” ആദ്യം ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ കെബാർ നദിക്കരയിൽ നല്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ “സമതലപ്രദേശത്തിലെ” ദർശനത്തിൽ അതിനെ കൂടുതൽ വിപുലീകരിച്ചു; പിന്നെയും എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ യെരൂശലേമിലെ ദർശനത്തിൽ അതു വികസിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. കെബാർ നദി, സമതലപ്രദേശം, യെരൂശലേം എന്നിങ്ങനെ ഉള്ള ഈ മൂന്ന് സ്ഥലങ്ങൾ, ഒന്നിച്ചു ചേർന്ന് ഒരു ദർശനമായി നിലകൊള്ളുന്ന മൂന്ന് ദർശനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുതന്നെയാണ് ഒന്നാം വാക്യത്തിലും ആദ്യത്തെ ‘പതിനൊന്നു’ അധ്യായങ്ങളിലുമുള്ള “ദർശനങ്ങൾ.”

യൂബിലി

മുപ്പതാം വർഷത്തെ, യോശീയാവിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ പെസഹയിൽ ആരംഭിച്ച് തുടർന്ന് ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ച യോബേൽ ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷമായി കണക്കാക്കുന്നത് എളുപ്പത്തിൽ സമർഥിക്കാവുന്നതാണ്; എന്തെന്നാൽ, വിശുദ്ധചരിത്രത്തിലെ ആ പ്രത്യേക രേഖ ഒന്നിലധികം സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്തോടെ, രേഖയ്ക്കുമേൽ രേഖയായി, വ്യക്തമായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉദാഹരണത്തിന്, പെസഹ വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; പാപപരിഹാരദിനം ശരത്കാല ഉത്സവങ്ങളെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായം യോശീയാവിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച യോബേൽ ചക്രവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. യോശീയാരാജാവ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന, ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീളുന്ന ചരിത്രവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്ന മറ്റു രേഖകളുമുണ്ട്. ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരു യോബേൽ വർഷത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തി സംഭവിച്ചതിനെ ചരിത്രകാരന്മാർ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.

പാപപരിഹാരദിനം ക്രി.മു. 573-ലെ ഒക്ടോബർ 22 ആയി കണക്കാക്കുന്നത് കാലഗണനാവിദഗ്ധർക്ക് പൊതുവെ സ്വീകാര്യമാണ്; യോശീയാവിന്റെ മഹാപെസഹ നടന്ന വർഷമായി ക്രി.മു. 622-ഉം ആ ബൈബിൾ കാലഗണനാവിദഗ്ധർ അംഗീകരിക്കുന്നു. വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളുടെ പ്രതീകമായ പെസഹ, നാൽപ്പത്തൊമ്പതു വർഷത്തെ ഒരു യോബേൽ ചക്രത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചു; ആ ചക്രം ശരത്കാല ഉത്സവങ്ങളുടെ പ്രതീകമായ പാപപരിഹാരദിനത്തിൽ അവസാനിച്ചു. നാൽപ്പത്തൊമ്പതു വർഷങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഏഴ് സംവത്സരവാരങ്ങൾ ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായിരുന്നു.

“ചരിത്രമോ കല്പനയോ പ്രവചനമോ ആയാലും, ഓരോ പേജിലും പഴയ നിയമത്തിലെ തിരുവെഴുത്തുകൾ ദൈവപുത്രന്റെ മഹത്വത്തിന്റെ പ്രകാശത്തിൽ ദീപ്തമാണ്. അത് ദിവ്യസ്ഥാപനമായിരുന്ന പരിധിവരെ, യെഹൂദമതത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വ്യവസ്ഥിതിയാകെ സുവിശേഷത്തിന്റെ സങ്കലിത പ്രവചനമായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് “സകല പ്രവാചകന്മാരും സാക്ഷ്യം പറയുന്നു.” പ്രവൃത്തികൾ 10:43. ആദാമിനു നൽകിയ വാഗ്ദാനത്തിൽനിന്നാരംഭിച്ച്, പിതൃപുരുഷന്മാരുടെ വംശപരമ്പരയിലൂടെയും ന്യായപ്രമാണ വ്യവസ്ഥയിലൂടെയും, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ മഹിമയുള്ള വെളിച്ചം വീണ്ടെടുപ്പുകാരന്റെ പാദചിഹ്നങ്ങളെ വ്യക്തമായി തെളിയിച്ചു. ദർശകന്മാർ ബെത്ലെഹേമിന്റെ നക്ഷത്രത്തെയും വരാനിരുന്ന ശീലോഹിനെയും, ഭാവിയിലെ കാര്യങ്ങൾ അവർക്കു മുമ്പിൽ ഗൂഢമായ ഘോഷയാത്രയായി ഒഴുകിപ്പോകുമ്പോൾ, ദർശിച്ചു. ഓരോ യാഗത്തിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു. ധൂപത്തിന്റെ ഓരോ മേഘത്തിലും അവന്റെ നീതി ഉയർന്നു. ഓരോ യോബേൽ കാഹളത്താലും അവന്റെ നാമം ഘോഷിക്കപ്പെട്ടു. മഹാപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭയഭക്തിജനകമായ രഹസ്യത്തിൽ അവന്റെ മഹത്വം വസിച്ചു.” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 211.

പതിനേഴു

ക്രി.മു. 573-ന് പതിനാലു വർഷം മുമ്പ് യെരൂശലേം കീഴടക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ സിദെക്കീയാവിനെ ബാബിലോണിലേക്കു കൊണ്ടുപോയിരുന്നു. 622-ൽ യോശീയാവിന്റെ കാലം മുതൽ 573-ലെ ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള യോബേൽ വർഷചക്രത്തെ യഹൂദ ചരിത്രകാരന്മാർ പതിനേഴാമത്തെ യോബേൽ വർഷചക്രമായി കണക്കാക്കുന്നു. റാഫിയ യുദ്ധം മുതൽ പാനിയം യുദ്ധം വരെയുള്ള കാലയളവ് പതിനേഴു വർഷമായിരുന്നു. റാഫിയ യുദ്ധത്തിലെ വിജയി ടോളമിയായിരുന്നു; അദ്ദേഹം ദക്ഷിണദേശത്തിന്റെ രാജാവായി പതിനേഴു വർഷം ഭരിച്ചു. മിലാൻ വിളംബരം മുതൽ 330-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തന്റെ സാമ്രാജ്യം വിഭജിച്ചതുവരെയുള്ള കാലയളവ് പതിനേഴു വർഷമായിരുന്നു. പതിനേഴാമത്തെ യോബേൽ വർഷചക്രത്തിൽ നെബൂഖദ്നേസർ യെരൂശലേമിനെ നശിപ്പിച്ചു.

യിസ്രായേൽമക്കൾ രാജാവില്ലാതെയും പ്രഭുവില്ലാതെയും യാഗമില്ലാതെയും ശിലാരൂപമില്ലാതെയും ഏഫോദില്ലാതെയും തെരാഫീമില്ലാതെയും അനേകം ദിവസങ്ങൾ പാർക്കും; അതിനുശേഷം യിസ്രായേൽമക്കൾ മടങ്ങിവന്നു തങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയെയും തങ്ങളുടെ രാജാവായ ദാവീദിനെയും അന്വേഷിക്കും; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അവർ യഹോവയെയും അവന്റെ നന്മയെയും ഭയപ്പെടും. ഹോശേയ 3:4, 5.

സിദെക്കീയാവിന്റെ ബന്ദിവാസവുമായി നേരിട്ടു ബന്ധമുള്ള ഒരു വിഷയമാണ് ഹോശേയ പ്രതിപാദിക്കുന്നത്; എങ്കിലും അത് ക്രി.മു. 723-ൽ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ബന്ദിവാസത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഹോശേയയുടെ ഈ വേദഭാഗം യെഹെസ്കേലിന്റെ സാക്ഷ്യവുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതിനു കാരണം, മനുഷ്യനായ ഒരു രാജാവിനുവേണ്ടി ഇസ്രായേൽ നിർബന്ധം പിടിച്ചപ്പോൾ ദൈവത്തെ തള്ളിക്കളഞ്ഞു എന്നതാണ്. ദൈവമായ രാജാവിനു പകരം മനുഷ്യനായ ഒരു രാജാവിനാൽ ഭരിക്കപ്പെടാനുള്ള ഇസ്രായേലിന്റെ ആഗ്രഹമാണ് ലേവ്യപുസ്തകം 26-ലെ "ഏഴു കാലങ്ങൾ" എന്ന ന്യായവിധിയിൽ “നിങ്ങളുടെ ബലത്തിന്റെ ഗർവ്വം” എന്നു ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

എന്നിട്ടും ഇതൊക്കെയുണ്ടായിട്ടും നിങ്ങൾ എനിക്കു ചെവികൊടുക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾനിമിത്തം ഞാൻ നിങ്ങളെ ഏഴിരട്ടി അധികം ശിക്ഷിക്കും. നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ അഹങ്കാരം ഞാൻ തകർക്കും; നിങ്ങളുടെ ആകാശത്തെ ഇരുമ്പുപോലെയും നിങ്ങളുടെ ഭൂമിയെ വെങ്കലപ്പോലെയും ആക്കും. ലേവ്യപുസ്തകം 26:18, 19.

“നിങ്ങളുടെ ബലത്തിന്റെ ഗർവ്വം” എന്നത് ലോകത്തെപ്പോലെയാകാനും തങ്ങൾക്കു സ്വന്തമായി ഒരു രാജാവുണ്ടാകാനുമുള്ള യിസ്രായേലിന്റെ ആഗ്രഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 723-ൽ വടക്കൻ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് രാജാവിനെ നീക്കം ചെയ്തതും തുടർന്ന് ക്രി.മു. 586-ൽ തെക്കൻ രാജ്യത്തിലെ രാജാവായ സിദെക്കീയാവ് ബന്ദിയാക്കപ്പെട്ടതും പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ “ഗർവ്വം” തകർക്കപ്പെട്ടതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഗർവ്വം പതനത്തിനു മുന്നോടിയാണ്. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ “ബലം” എന്നത് ഒരു രാജാവിനെയോ രാജ്യത്തെയോ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; മനുഷ്യനായ ഒരു രാജാവിനെ നേടിയെടുക്കുന്നതിൽ യിസ്രായേൽ പ്രകടിപ്പിച്ച ഗർവ്വം ദൈവാധിപത്യത്തെയും ദൈവമായ രാജാവിനെയും നിരാകരിച്ചതിന്റെ അടയാളമാണ്.

പ്രവാചകപരമായി, മനശ്ശെ ബാബിലോണിലേക്കു തടവിലാക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ യെഹൂദയുടെ ശക്തിയുടെ അഹങ്കാരം തകർന്നു; അതിനുശേഷം യെഹൂദ അന്യശക്തിയുടെ അധീനതയിൽ ആയിരുന്നു. സെദെക്കീയാവു അവരുടെ ശക്തിയുടെ അഹങ്കാരത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ തകർച്ചയുടെ അന്തിമാവസാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ശമൂവേൽ വൃദ്ധനായപ്പോൾ, അവൻ തന്റെ പുത്രന്മാരെ യിസ്രായേലിന് ന്യായാധിപന്മാരാക്കി. അവന്റെ ജ്യേഷ്ഠന്റെ പേര് യോവേൽ; രണ്ടാമന്റെ പേര് അബീയാവു; അവർ ബേർശേബയിൽ ന്യായാധിപന്മാരായിരുന്നു. എന്നാൽ അവന്റെ പുത്രന്മാർ അവന്റെ വഴികളിൽ നടന്നില്ല; ലാഭലോഭത്തിലേക്കു വഴിതിരിഞ്ഞു, കൈക്കൂലി വാങ്ങി, ന്യായവിധി വക്രമാക്കി. അപ്പോൾ യിസ്രായേലിലെ എല്ലാ മൂപ്പന്മാരും ഒന്നിച്ചു കൂടി രാമയിലെ ശമൂവേലിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു, അവനോടു പറഞ്ഞു: ഇതാ, നീ വൃദ്ധനായിരിക്കുന്നു; നിന്റെ പുത്രന്മാർ നിന്റെ വഴികളിൽ നടക്കുന്നുമില്ല; ആകയാൽ ഇപ്പോൾ സകല ജാതികളെയുംപ്പോലെ ഞങ്ങളെ ന്യായംവിധിക്കേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങൾക്കു ഒരു രാജാവിനെ നിയമിച്ചുതരേണമേ. എന്നാൽ “ഞങ്ങളെ ന്യായംവിധിക്കേണ്ടതിന്നു ഞങ്ങൾക്കു ഒരു രാജാവിനെ തരേണമേ” എന്നു അവർ പറഞ്ഞ കാര്യം ശമൂവേലിനു അനിഷ്ടമായി. ശമൂവേൽ യഹോവയോടു പ്രാർത്ഥിച്ചു. യഹോവ ശമൂവേലിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: അവർ നിന്നോടു പറയുന്നതൊക്കെയും സംബന്ധിച്ചു ജനത്തിന്റെ വാക്കു കേൾക്കുക; അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞതു നിന്നെയല്ല, ഞാൻ അവരിന്മേൽ രാജാവായി വാഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്നെയാണ് അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞത്. ഞാൻ അവരെ മിസ്രയീമിൽനിന്നു കൊണ്ടുവന്ന ദിനംമുതൽ ഇന്നുവരെ അവർ ചെയ്ത എല്ലാ പ്രവൃത്തികളിനും ഒത്തവണ്ണം, എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു അന്യദേവന്മാരെ സേവിച്ചുവന്നതുപോലെ തന്നേ അവർ നിന്നോടും ചെയ്യുന്നു. ആകയാൽ ഇപ്പോൾ അവരുടെ വാക്കു കേൾക്കുക; എങ്കിലും നീ അവരോടു ഗൗരവമായി സാക്ഷ്യം പറഞ്ഞ്, അവരിന്മേൽ വാഴുവാൻ പോകുന്ന രാജാവിന്റെ ന്യായം അവർക്കു അറിയിച്ചുകൊടുക്കേണം. 1 ശമൂവേൽ 8:1–9.

ആ സമയത്ത് ഇസ്രായേൽ ദൈവത്തെ തങ്ങളുടെ രാജാവായി മാത്രം അല്ല, ശമൂവേലാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനാത്മാവിനെയും നിരസിച്ചുവെന്നത് ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം, “അവർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചു മറ്റു ദേവന്മാരെ സേവിച്ചതുപോലെ തന്നേ അവർ നിന്നോടും ചെയ്യുന്നു” എന്നു പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.

“ശൈത്താൻ ആണ്... സത്യത്തിൽ നിന്ന് അകറ്റിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതിനായി വ്യാജമായതിനെ നിരന്തരം കുത്തിനിറക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്. ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ പ്രഭാവശൂന്യമാക്കുന്നതായിരിക്കും ശൈത്താന്റെ ഏറ്റവും അവസാന വഞ്ചന. ‘ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനങ്ങൾ നശിച്ചുപോകുന്നു’ (സദൃശ്യവാക്യങ്ങൾ 29:18). സത്യസാക്ഷ്യത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനങ്ങൾക്കുള്ള വിശ്വാസം കുലുക്കിക്കളയുവാൻ ശൈത്താൻ കൗശലപൂർവ്വം, വിവിധ വഴികളിലും വ്യത്യസ്ത ഉപാധികളിലൂടെയും പ്രവർത്തിക്കും.”

“സാക്ഷ്യങ്ങൾക്കെതിരെ സാത്താനികമായ ഒരു വൈരം ജ്വലിപ്പിക്കപ്പെടും. സഭകളുടെ അവയിലുള്ള വിശ്വാസം കുലുക്കിമാറ്റുന്നതായിരിക്കും സാത്താന്റെ പ്രവർത്തികൾ; കാരണം ഇതാണ്: ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളും ശാസനകളും ആലോചനകളും ശ്രദ്ധിക്കപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, തന്റെ വഞ്ചനകൾ കൊണ്ടുവരുകയും ആത്മാക്കളെ തന്റെ ഭ്രമങ്ങളിൽ ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിനായി സാത്താനു അത്ര വ്യക്തമായ ഒരു വഴി ലഭിക്കുകയില്ല.” Selected Messages, book 1, 48.

പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ദൈവാധിപത്യത്തിനായുള്ള അവസാന വഞ്ചന ദൈവത്തെ മാത്രമല്ല, പ്രവചനാത്മാവിനെയും നിരസിച്ചതായിരുന്നു. ക്രി.മു. 1097-ലെ ആ നിരസനം, ക്രി.വ. 1863-ലെ ലാവൊദിക്ക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെൻറിസത്തിന്റെ അവസാന വഞ്ചനയ്ക്ക് മാതൃകയാകുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ദൈവവചനമാണ്; “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച് പ്രവചനാത്മാവ് അത് “മാറ്റപ്പെടരുത്” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

“1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈകൊണ്ടു നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും; അക്കങ്ങൾ അവൻ ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെയായിരുന്നു എന്നും; ചില അക്കങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിശകിനെ ആരും കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ കൈ അതിന്മേൽ ഉണ്ടായിരുന്നുവെന്നും അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നുവെന്നും, അവന്റെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അതു കാണാനായില്ലെന്നും ഞാൻ കണ്ടു.” Early Writings, 74.

പ്രവചനാത്മാവ് “ഏഴു കാലം” എന്നതിനെ വ്യക്തമായും അംഗീകരിച്ചിരുന്നു; “ഏഴു കാലം” മധ്യനിരയിലും മുകളിലെ വലതുവശത്തെ മൂലയിലും കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ചാർട്ടിലെ സംഖ്യകൾ മാറ്റരുതെന്ന മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു അവർ നൽകിയ അംഗീകാരം. 1863-ൽ യൂരിയാ സ്മിത്തിന്റെ വ്യാജ ചാർട്ടിനൊപ്പം, ദൈവത്തെയും പ്രവചനാത്മാവിനെയും നിരാകരിച്ച പുരാതന യിസ്രായേൽ മുൻകുറിയായി കാണിച്ച അടിസ്ഥാനസത്യങ്ങളുടെ ക്രമാനുഗതമായ നിരാകരണം 1863-ലെ കലാപത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. 1863-ലെ കലാപത്തിന്റെ തീയതി യെഹെസ്‌കേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖയുമായി ഒത്തുപോകുന്നു. ആ ചരിത്രരേഖയുടെ പര്യവസാനം യെരൂശലേമിന്റെ നാശമായിരുന്നു; അത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻകുറിയായിരുന്നു. ക്രി.മു. 1097-ലെ ശൗൽ രാജാവുമുതൽ ക്രി.മു. 586-ലെ സിദെക്കീയാവുവരെയുള്ള ചരിത്രം, 1863 മുതൽ വൈകാതെ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലയളവിന്റെ മുൻകുറിയായിരുന്നു.

ക്രി.മു. 573-ലെ യോവേൽവത്സരത്തിന് പതിനാലു വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് സിദെക്കീയാവിനെ ബാബിലോണിലേക്കു തടവുകാരനായി കൊണ്ടുപോയി. പതിനേഴാമത്തെ യോവേൽവത്സര ചക്രം ക്രി.മു. 622-ൽ ആരംഭിച്ചു; മുപ്പതാം ആണ്ടിൽ യെഹെസ്കേൽ ക്രി.മു. 592-ൽ പുരോഹിതനായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; പിന്നെ അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ക്രി.മു. 586-ൽ യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ക്രി.വ. 70-ൽ തീത്തു‌സ് രണ്ടാമതും അതിനെ നശിപ്പിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ വർഷത്തിലെ അതേ ദിവസത്തിലായിരുന്നു അതിന്റെ നാശം. യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യം യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിനു അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ മുമ്പും നാല്പതാം അധ്യായത്തിലെ ദേവാലയദർശനത്തിനു പത്തൊൻപതു വർഷങ്ങൾ മുമ്പുമുള്ളതാണ്.

ഞങ്ങളുടെ തടവിന്റെ ഇരുപത്തഞ്ചാം ആണ്ടിൽ, വർഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, നഗരം അടിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ പതിനാലാം ആണ്ടിൽ, അന്നേ ദിവസത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു, അവൻ എന്നെ അവിടെ കൊണ്ടുപോയി. യെഹെസ്കേൽ 40:1.

ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തിനെ സംബന്ധിച്ച ഉടമ്പടിയോടുള്ള അനുസരണക്കേടിന്, ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തായ ഏഴാം വർഷം ആചരിക്കാതിരിക്കുന്നതിനുള്ള ശാപം “ഏഴു കാലം” ആയിരിക്കുമെന്ന് ദൈവം വ്യക്തമാക്കി. “കാലം” എന്നത് ഒരു വർഷമാണ്, ഒരു “വർഷം” മുന്നൂറ്ററുപത് ദിവസമാണ്, ഏഴിനെ മുന്നൂറ്ററുപതുകൊണ്ട് ഗുണിക്കുമ്പോൾ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിയിരുപത് വർഷമാകുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ “ഇരുപത്തിയഞ്ച് ഇരുപത്” എന്ന പ്രയോഗം ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടാകണമെന്നില്ല, എന്നാൽ അവരുടെ രണ്ടു വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിലും രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിയിരുപത് വർഷങ്ങൾ അക്കങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.

വടക്കൻ രാജ്യമായ യിസ്രായേലിനും തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദയ്ക്കും മേൽ ഏഴു കാലങ്ങളുടെ ശാപം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടുവെന്നതായിരുന്നു വില്യം മില്ലറുടെ ആദ്യത്തെ, അഥവാ ‘അടിസ്ഥാനപരമായ’ എന്നു പറയാവുന്ന, അല്ലെങ്കിൽ “ആൽഫ” എന്നു പോലും പറയാവുന്ന തിരിച്ചറിവ്. 1863-ൽ ലവൊദിക്യൻ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭ മില്ലറുടെ കണ്ടെത്തലുകൾ സംബന്ധിച്ച അടിസ്ഥാനപരമായ ധാരണയെ നിരസിച്ചു—മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ സമ്പൂർണ അടിത്തറയെ പ്രതിനിധീകരിച്ചവയായിരുന്നു ആ “കണ്ടെത്തലുകൾ”. ഇങ്ങനെ സംഭവിച്ചേക്കാമെന്ന് ദൈവപ്രചോദനം നേരിട്ടു മുന്നറിയിപ്പു നൽകിയിരുന്നു; അത് സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്, വളരെക്കാലം മുമ്പുതന്നെ അത് സംഭവിക്കുകയും ചെയ്തു.

ബാബിലോനിലെ പ്രവാസത്തിന് ശേഷം പുനർനിർമ്മിക്കപ്പെട്ട ആലയത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം ആദ്യ കല്പനയുടെ ചരിത്രകാലത്ത്, രണ്ടാമത്തെ കല്പനയ്ക്ക് മുമ്പായി, പൂർത്തിയാക്കി. ആലയം പൂർണ്ണമായി നിർമിക്കപ്പെട്ടത് രണ്ടാമത്തെ കല്പനയുടെ ചരിത്രകാലത്തായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ ജാതീയ പരമാധികാരം യാഥാർത്ഥ്യത്തിലുള്ള പ്രാചീന ഇസ്രായേലിനായി പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 1798-ൽ വന്നെത്തി 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ശക്തീകരിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ ദൂതനെ വില്യം മില്ലർ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 1842 മെയ് മാസത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട 1843 ചാർട്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, അടിസ്ഥാനം ഇടപ്പെട്ടതിന് ശേഷം രണ്ടാമത്തെ ദൂതൻ എത്തി. 1844-ലെ ആദ്യ നിരാശയിൽ, 1844-ലെ ആൽഫാ നിരാശയിൽ, രണ്ടാമത്തെ ദൂതനും കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലവും വന്നു; എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ശക്തീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആലയം പൂർത്തിയായി. തുടർന്ന് 1844-ലെ മഹത്തായ അഥവാ ഒമേഗാ നിരാശയിൽ, മൂന്നാമത്തെ കല്പനയിൽ ആരംഭിച്ച് മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവോടെ അവസാനിച്ച രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയായി, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു വന്നു.

യോശീയാവ് എന്ന പേരിന്റെ അർഥം ‘ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം’ എന്നാണ്. യോശീയാരാജാവായാലും ജോസിയാ ലിച്ചായാലും, ആദ്യത്തെ കൽപ്പനയുടെ ചരിത്രത്തിലും ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന അടിസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ് ഇരുവരും. അടിസ്ഥാനങ്ങളും വസന്തകാല ഉത്സവങ്ങളും ആദ്യത്തെ കൽപ്പനയും എല്ലാം 1840-ന്റെയും ഒന്നാം ദൂതൻ ശക്തി പ്രാപിച്ചതിന്റെയും പ്രതീകങ്ങളാണ്. യെഹെസ്കേൽ നാല്പതാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്റെയും മരിച്ചവരുടെ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്; അതുപോലെ, ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ന്യായവിധി ആരംഭിച്ച 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന്റെയും പ്രതീകമാണ്. ഈ ലേഖനങ്ങൾ വായിച്ചുവരുന്ന ഏവർക്കും ഞാൻ അവലംബിക്കുന്ന പ്രയോഗങ്ങൾ അറിയാവുന്നതായിരിക്കണം.

അവന്റെ എഴുത്തുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ ഒരു പ്രതീകമാണ് യെഹെസ്കേൽ. എട്ടാം അധ്യായത്തിന്റെ അവസാനം ഇരുപത്തഞ്ച് പുരുഷന്മാർ സൂര്യനെ നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ യെഹെസ്കേൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. തുടർന്ന് വരുന്ന അധ്യായങ്ങളിലും, എലൻ വൈറ്റ് സെവൻത്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന യെരൂശലേമിന്മേൽ ‘കൊലപാതകത്താൽ അനുഗമിക്കപ്പെടുന്ന മുദ്രയിടൽ’ വരുത്തപ്പെടുമ്പോഴും അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ പതിനൊന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ, 1844-ൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ ചെയ്യുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയും, ഈ പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ചെയ്യുവാൻ വിളിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും, തന്റെ നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു യെഹെസ്കേൽ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നു.

ഇങ്ങനെ യെഹെസ്കേൽ നിങ്ങള്‍ക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കുന്നു; അവന്‍ ചെയ്തതൊക്കെയും പ്രകാരം നിങ്ങളും ചെയ്യും; ഇതു സംഭവിക്കുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ യഹോവയായ കര്‍ത്താവാണെന്നു നിങ്ങള്‍ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 24:24.

ഇത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ

അവസാന നാളുകളിൽ യെഹെസ്‌കേൽ ദൃഷ്ടാന്തമായി ചിത്രീകരിച്ച കാര്യങ്ങൾ ദൈവജനത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുമ്പോൾ, നാം യെഹെസ്‌കേലിന്റെ അടയാളത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേൽ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും, തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ യെഹെസ്‌കേൽ ദൃഷ്ടാന്തമായി അവതരിപ്പിച്ചതെല്ലാം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ സംബന്ധിച്ചും അവസാന നാളുകളിൽ സംഭവിക്കുന്ന വിശുദ്ധമായ സംഭവപരമ്പരയെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതാകുന്നു എന്ന വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രത്യാശയെ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന വിശ്വാസത്തിന്റെയും ഗ്രഹിക്കലിന്റെയും നിലയിൽ നിങ്ങൾ അതറിഞ്ഞിരിക്കുമ്പോഴും—അപ്പോൾ “നിങ്ങൾ അറിയും”, “യഹോവ” “ദൈവം” ആകുന്നു എന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ ചിന്തകൾ തുടരും.