വചനം നാല്പതിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ ഇരുപത്തിമൂന്ന്

യെഹെസ്‌കേലിനെ “വിലാപിക്കുന്ന പ്രവാചകൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു; കാരണം അദ്ദേഹം തന്റെ പുസ്തകത്തിലെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ദേശത്തും സഭയിലും നടക്കുന്ന അശുദ്ധകാര്യങ്ങൾക്കായി വിലപിക്കുന്ന (നെടുവീർപ്പിട്ടും കരഞ്ഞും നിലകൊള്ളുന്ന) ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. കഴിഞ്ഞ ലേഖനത്തിൽ ഞങ്ങൾ ഉദ്ധരിച്ച Testimonies എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഭാഗത്തിൽ സഹോദരി വൈറ്റ് ഇങ്ങനെ എഴുതി: “പ്രവാചകൻ തന്നേ അന്യദേശത്തിലെ ഒരു അന്യനായിരുന്നു; അവിടെ അതിരില്ലാത്ത ആകാംക്ഷയും ക്രൂരമായ നിഷ്ഠൂരതയും പരമാധികാരത്തോടെ വാഴുകയായിരുന്നു. മനുഷ്യന്റെ അതിക്രമത്തെയും അന്യായത്തെയും കുറിച്ച് അവൻ കണ്ടതും കേട്ടതും അവന്റെ ആത്മാവിനെ വേദനിപ്പിച്ചു; അവൻ പകലും രാത്രിയും കഠിനമായി വിലപിച്ചു.”

ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ യിസ്രായേലിന്റെ “നിരാസിതർ” ആകുന്നു; എസെക്കീയേൽ ബന്ദികളായി കൊണ്ടുപോയിക്കൊണ്ടുപോയതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അവർ ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. എസെക്കീയേൽ ഒമ്പതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുദ്രകുത്തൽ പ്രക്രിയ വെളിപ്പാട് ഏഴിലുള്ളതുതന്നെയാണ്; ആ രണ്ടു അധ്യായങ്ങളും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നടക്കുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് ദൈവം കെരൂബുകളെ നിർദേശിക്കുന്നു; അവർ പിന്നെയും ചക്രങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. എല്ലാം കലുഷിതാവസ്ഥയിൽ ആണെന്ന് തോന്നിയിരുന്ന കാലഘട്ടത്തിലും ദൈവം നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നു എസെക്കീയേൽ ദർശനത്തിൽനിന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ഭൂമിയിലെ കാര്യങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച കെരൂബുകളെ നിർദേശിക്കുന്ന സിംഹാസനസ്ഥനായ ദൈവത്തിന്റെ ഘടന അവതരിപ്പിച്ചശേഷം, ക്രിസ്തു ഏഴ് സഭകളുടെ നടുവിൽ നടന്നു നടന്നിരുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ യോഹന്നാനെ അവൾ വിവരണം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, സഹോദരി വൈറ്റ് “അതുപോലെ തന്നെ” എന്നു പറയുന്നു. പ്രചോദനം രേഖപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, “നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ അരങ്ങേറാനിരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ ഇതുവരെ സ്വപ്നത്തിൽപ്പോലും കണ്ടിട്ടില്ല,” എന്ന ഒരു നൂറ്റി നാല്പത്തുനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന കാലത്ത് ജീവിക്കുന്നവരുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ് എസെക്കീയേലും യോഹന്നാനും.

തീർച്ചയായും സഹോദരി വൈറ്റ് ആ വാക്കുകൾ എഴുതിയപ്പോൾ, ആ വാക്കുകൾ സത്യമായിരുന്നു; എന്നാൽ മുദ്രയിടലിന്റെ സമയത്ത് അവ അവരുടെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയെ കണ്ടെത്തുന്നു. ഇരുപത് വർഷം മുമ്പ് ഏകദേശം, ഇപ്പോൾ ഇസ്ലാമിന്റെ വെട്ടുക്കിളികളുടെ കൂട്ടയാത്രയോടനുബന്ധിച്ച് ലോകത്തിൽ സംഭവിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതു നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചേനോ? വെളിപ്പാടിന്റെ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിൽ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രതീകമായി വെട്ടുക്കിളികളെ കാണുന്നത്, വടക്കൻ ആഫ്രിക്കയിലെ വെട്ടുക്കിളികളുടെ സ്വാഭാവിക ദേശാടനം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ആഫ്രിക്കയിലെ ആ കൂട്ടമായി പടരുന്ന വെട്ടുക്കിളികളുടെ ദേശാടനപാത ഇസ്ലാം കീഴടക്കിയ ഭൂമിശാസ്ത്രവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഇസ്ലാം ഇശ്മായേലിന്റെ സന്തതിയാണ്, ഇശ്മായേലിന്റെ മാതാവ് ഹാഗർ ആയിരുന്നു. ഹാഗർ എന്നതിന്റെ അർഥം “പറക്കൽ” അല്ലെങ്കിൽ “ഓടി രക്ഷപ്പെടുക” എന്നതാണ്. അറബിയിൽ ഈ നാമം സാധാരണയായി ഹാജർ (هاجر) എന്നായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു, മുഹമ്മദ് നബിയുടെ ഹിജ്റ (ദേശാടനം/പലായനം) എന്ന പദം നമുക്ക് നൽകുന്ന അതേ മൂലപദവുമായി അത് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ വേരുകൾ വെട്ടുക്കിളികളുടെ കൂട്ടയാത്രയോടു മാത്രമല്ല ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ആ വേരുകളിൽ ദേശാടനം എന്ന അർത്ഥവും ഉൾപ്പെടുന്നു. അനധികൃത കുടിയേറ്റം ഇസ്ലാമിന്റെ വെട്ടുക്കിളികളുടെ ഒരു പ്രകടനമാണെന്ന് ആരെങ്കിലും ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നോ?

ആഗോള കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകൾ ഇസ്ലാമിക സൈന്യങ്ങളുമായി ഒരു സഖ്യം രൂപീകരിക്കുമെന്ന് ആരെങ്കിലും സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നോ? ഇസ്ലാമും ആഗോളവാദികളുടെ ഡ്രാഗൺ-ശക്തിയും യഥാക്രമം വെളിപ്പാട് 9/11-ൽ അഗാധകുഴിയിൽ നിന്ന് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുന്നു; അഗാധകുഴി സാത്താനിക ശക്തിയുടെ ഒരു പ്രകടനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പ്രകാരം, ഇന്നത്തെ ഈ രണ്ടു സഖ്യകക്ഷികളും സാത്താന്റെ ഉപകരണങ്ങളാകുന്നു.

ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവകാലഘട്ടത്തിൽ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ ആവിർഭാവത്തെ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇവിടെ തിരിച്ചറിയുന്നു; അതോടൊപ്പം പാപ്പാത്വശക്തിയെയും സാത്താൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നുവെന്നതും അവർ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനേഴാം അദ്ധ്യായത്തിൽ പാപ്പാത്വശക്തിയും അഗാധകുഴിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവരുന്നു; വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അദ്ധ്യായത്തിൽ ഇസ്ലാം അഗാധകുഴിയിൽനിന്നു ഉയർന്നുവന്ന പുകയാകുന്നു. എന്നാൽ മുഖ്യബിന്ദു അതേപടി നിലനിൽക്കുന്നു; “നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ അരങ്ങേറുവാനുള്ള ദൃശ്യങ്ങൾ ഇതുവരെ സ്വപ്നത്തിലുപോലും കണ്ടിട്ടില്ല” എന്നു പ്രചോദനം യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉദ്ദേശിച്ചുവോ? ഇസ്ലാം ഇപ്പോൾ യൂറോപ്പിലാകെ വ്യാപിക്കുകയും ഇപ്പോൾ അമേരിക്കകളിലേക്കു ഇറങ്ങിവരികയും ചെയ്യും എന്നു ആരാണ് സ്വപ്നം കണ്ടത്? ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഡെമോക്രാറ്റിക് പാർട്ടിയുടെയും ആഗോളവാദികൾ മുഖാന്തരം വെട്ടുക്കിളികൾ ഭൂമിയാകമാനം വ്യാപിക്കുമെന്ന് നിങ്ങൾ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നോ?

വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനങ്ങൾ, നികുതി നൽകുന്ന രാഷ്ട്രത്തെ തന്നെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനായി തങ്ങളുടെ നികുതി തുക ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഒരിക്കലും ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ലാത്ത പൗരന്മാരുടെ നികുതി പണത്താൽ ഇപ്പോൾ ധനസഹായം ലഭിക്കുന്ന കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്-ഇസ്ലാമിക സഖ്യത്താൽ കീഴടക്കപ്പെടുമെന്ന് ആരാണ് സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നത്?

ഇസ്ലാമിന്റെ പേരിൽ വെള്ളക്കാരിയായ പെൺകുട്ടികൾ സംഘബലാത്സംഗത്തിനും അപഹരണത്തിനും തടങ്കലിനും കൊലപാതകത്തിനും ഇരയാകുന്നതിനെ ഗ്രേറ്റ് ബ്രിട്ടൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുകയും പിന്തുണയ്ക്കുകയും ചെയ്യും എന്നു ആർ സ്വപ്നം കണ്ടു? മനുഷ്യചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായ എല്ലാ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് സംവിധാനങ്ങളും പൂർണ്ണ പരാജയമായിരുന്നു എന്ന സത്യത്തെ പലരും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; എന്നാൽ ബ്രിട്ടന്റെ സോഷ്യലിസത്തിന്റെ ഫലവും, ആ സംവിധാനത്തിന്റെ സാമ്പത്തിക-രാഷ്ട്രീയ തത്ത്വചിന്തകളുടെ പരാജയം പോലെ തന്നെ, സോഷ്യലിസത്തിനെതിരായ ഒരു കുറ്റാരോപണമാണ്.

ഭൂമിയിലെ വ്യാപാരികൾക്ക് പതിനേഴു ദശലക്ഷത്തിൽ അധികം ആളുകളുടെ കൂട്ടക്കൊല നടത്തുന്നതിനായി വിഷങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാൻ അനുവാദം ലഭിക്കുമെന്ന് ആർ സ്വപ്നം കണ്ടേനേ?

ജോർജ് സോറോസ്, ബിൽ ഗേറ്റ്സ്, ആന്റണി ഫൗചി എന്നിവരുപോലുള്ള മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ഭൂതീയ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ യാതൊരു പരിണതഫലവും ഇല്ലാതെ നടപ്പാക്കാൻ അനുവദിക്കപ്പെടുമെന്ന് ആർ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നു?

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അരങ്ങേറുന്ന ദൃശ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് സ്വപ്നത്തിലുപോലും കരുതപ്പെടുകയില്ലെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചപ്പോൾ, അവൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിലായിരുന്നു. മത്തായി ഇരുപത്തിനാലിൽ ക്രിസ്തു നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പരാമർശങ്ങൾ തുടരുമ്പോഴായിരുന്നു അവൾ ഇങ്ങനെ രേഖപ്പെടുത്തിയത്: “ഈ പാഠങ്ങൾ നമ്മുടെ പ്രയോജനത്തിനായുള്ളവയാണ്. നമ്മുടെ വിശ്വാസം ദൈവത്തിൽ സ്ഥിരമാക്കേണ്ടതുണ്ട്; കാരണം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ മനുഷ്യരുടെ ആത്മാക്കളെ പരീക്ഷിക്കുന്ന ഒരു സമയം അൽപസമയത്തിനകം വരാനിരിക്കുന്നു. ഒലിവുമലയിൽ ക്രിസ്തു തന്റെ രണ്ടാം വരവിന് മുമ്പായി ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ട ഭയാനക ന്യായവിധികളെ വിവരിച്ചു.”

അവൾ ഇപ്പോൾ സൂചിപ്പിച്ച പാഠങ്ങൾ, വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ എസെക്കീയേലും യോഹന്നാനും എല്ലാറ്റിന്മേലും ദൈവത്തിനാണ് അധികാരം എന്നു മനസ്സിലാക്കാൻ പഠിച്ചതിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കലഹത്തിലും വിപ്ലവത്തിലും—ചരിത്രം മുന്നോട്ട് നീങ്ങുന്നതോറും വർധിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കുന്ന ഈ കലഹത്തിലും വിപ്ലവത്തിലും—വിശുദ്ധാലയത്തിലെ എസെക്കീയേലും യോഹന്നാനും മാത്രമല്ല, യെശയ്യാവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ ദൈവത്തിന്റെ ദൂതന്മാരായിരിക്കുന്നവർ, നാം ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളും ഇപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്നു അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ മാത്രമേ കർത്താവിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ചരിത്രത്തിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുകയുള്ളു.

മറ്റു ചക്രങ്ങളുമായി കൂടിച്ചേരുന്ന ആ ചക്രങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത സംഭവങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; അവ 9/11-ൽ ആരംഭിച്ച മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് സംഭവിക്കുന്ന സംഭവങ്ങളാകുന്നു. പഠിക്കപ്പെടേണ്ട പാഠങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ അതിപവിത്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ച് പെട്ടകത്തിൽനിന്ന് പ്രകാശിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെയും അവന്റെ വെളിച്ചത്തെയും കാണുന്നവർക്ക് മാത്രമേ പഠിക്കപ്പെടുന്നുള്ളു. ആ മഹത്വം പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദാനിയേൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചതുപോലെ ദർശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ആ വെളിച്ചത്തിൽനിന്ന് പ്രയോജനം ലഭിക്കുന്ന വിഭാഗം ദർശനത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോയവരിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.

മുമ്പത്തെ ലേഖനത്തിലെ ഈ ഭാഗത്തിൽ നിന്ന് ഇതിലും ഏറെ ഉൾക്കൊള്ളാനുണ്ട്; എന്നാൽ ഈ ലേഖനം സമാപിപ്പിക്കുമ്പോൾ നാം ഒരു ചക്രത്തെക്കുറിച്ച് പരിഗണിക്കാം. കഴിഞ്ഞ ലേഖനത്തിൽ നാം ഇരുപത്തഞ്ച് എന്ന സംഖ്യയുടെ പ്രതീകാത്മകത ശ്രദ്ധിച്ചു; അതിന് മുമ്പ് മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യയെക്കുറിച്ച് നാം സമയം ചെലവഴിക്കുകയും ചെയ്തു. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽനിന്നുള്ള വെളിച്ചം വെറും പ്രതീകാത്മക സംഖ്യകളിൽ മാത്രം ഒതുങ്ങുന്നതല്ല; എങ്കിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ നിന്ന് ചില വ്യക്തത പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ തുടങ്ങുന്നതിന് മുമ്പ് ആ സംഖ്യാത്മക പ്രതീകങ്ങളിൽ ചിലതുമായി ആദ്യം പരിചിതരാകുന്നത് പ്രയോജനകരമാണ്.

രണ്ടുനൂറ് അമ്പത് വർഷം വീതമുള്ള മൂന്നു പ്രവചനങ്ങൾ, സ്മൂർണാ സഭയുടെ ചരിത്രത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പതിനേഴു വർഷത്തെ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള പതിനേഴു വർഷങ്ങൾ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.

ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ച ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷങ്ങൾ ക്രി.മു. 207-ൽ അവസാനിച്ചു; ഇത് റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിന് ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷവും പാനിയത്തിലെ യുദ്ധത്തിന് പത്ത് വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പുമായിരുന്നു. റാഫിയയിൽ നിന്ന് പാനിയംവരെ പതിനേഴു വർഷങ്ങളായിരുന്നു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, അത് നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ടോളമി നാലാമൻ ഫിലോപേറ്റർ (ടോളമി IV എന്ന പേരിലും അറിയപ്പെടുന്നു) ക്രി.മു. 217-ൽ നടന്ന റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നേടിയ ഭരണാധികാരിയായിരുന്നു. അദ്ദേഹം ക്രി.മു. 221 മുതൽ ക്രി.മു. 204 വരെ ടോളമൈക് ഈജിപ്തിന്റെ രാജാവായും (ഫറവോനായും) ഭരിച്ചു; അതിനാൽ അദ്ദേഹം പതിനേഴ് വർഷം ഭരിച്ചു. അദ്ദേഹം തന്റെ ഭരണകാലം റാഫിയ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് ആരംഭിച്ചെങ്കിലും, പാനിയം യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് മരണമടഞ്ഞു.

റാഫിയയുടെ യുദ്ധം ഉക്രെയ്‌നിയൻ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് 2014-ൽ ആരംഭിച്ചു; അന്ന് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ഉക്രെയ്നിൽ ഒരു വർണ്ണ വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ചു. തെക്കിന്റെ രാജാവായ പ്ടോളമി IV, 2000-ൽ തന്റെ ഭരണം ആരംഭിച്ച വ്ലാദിമിർ പുടിനെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു; 2001-ൽ ആരംഭിച്ച ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന് മുമ്പുള്ള വർഷമായിരുന്നു അത്. പ്ടോളമിയെപ്പോലെ തന്നെ, 2014-ൽ ആരംഭിച്ച റാഫിയയുടെ യുദ്ധത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഉക്രെയ്‌നിയൻ യുദ്ധത്തിന് മുമ്പ് പുടിനും ഭരണം ആരംഭിച്ചു. പാനിയത്തിനു മുമ്പ്, പ്ടോളമിയാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ പുടിൻ നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നു. പുടിൻ 2000-ൽ ഭരണം ആരംഭിച്ചു; അങ്ങനെ 2001-ൽ അടുത്ത വർഷം ആരംഭിച്ച മുദ്രയിടൽ സമയത്തിന്റെ ആരംഭത്തോടു അത് ഒത്തുചേരുന്നു. പ്ടോളമി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ പതിനേഴു പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ പുടിൻ ഭരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവൻ അങ്ങനെ മുദ്രയിടൽ സമയത്താണ് ഭരിക്കുന്നത്.

ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ച ഇരുനൂറ്റി അൻപത് വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ട്രംപ്, റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പതിനേഴ് വർഷ ദൈർഘ്യമുള്ള അതേ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. ഡ്രാഗൺ (പുടിൻ)യും കള്ളപ്രവാചകൻ (ട്രംപ്)യും ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ, പാപ്പാ ശക്തിയെ പ്രതീകീകരിക്കുന്ന “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൃഗം, റാഫിയയിൽ നിന്ന് പാനിയം വരെയുള്ള ആ പതിനേഴ് വർഷങ്ങളുടെ അന്ത്യത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു.

321-ആം വർഷം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 321, 313-ലെ മിലാൻ കല്പനയിൽ നിന്ന് 330-ലെ സാമ്രാജ്യവിഭജനത്തോളം നീളുന്ന പതിനേഴുവർഷകാലയളവിനുള്ളിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.

യോശീയാവിന്റെ മഹാ പെസഹാ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിൽ നിന്ന് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രം യഹൂദരുടെ പതിനേഴാമത്തെ യൂബിലി ചക്രത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. പഴയ നിയമത്തിൽ ഉണ്ടായ ഏറ്റവും മഹത്തായ നവോത്ഥാനമായ യോശീയാവിന്റെ പെസഹയിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഉള്ളത്, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഉള്ള മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിലും പ്രധാനമായി, അത് 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന കാലം, യോശീയാവിൽ നിന്ന് ഒക്ടോബർ 22 വരെ ഉള്ള പതിനേഴാമത്തെ യൂബിലി ചക്രത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പതിനേഴ് എന്നത് മുദ്രയിടുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ പ്രധാന സംഭവങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്; പതിനേഴ് എന്ന സംഖ്യ എസെക്കീയേലിന്റെ ചക്രങ്ങൾ പരസ്പരം മുറിച്ചുകടക്കുന്ന ഒരു സംഗമബിന്ദുവുമാകുന്നു.

ദാനീയേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലെ നാൽപ്പതാം വചനത്തിന്റെ ഗൂഢചരിത്രത്തിൽ, അതേ അധ്യായത്തിലെ പത്താം വചനത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വചനത്തിലേക്കുള്ള ഭാഗത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, പ്ടോളമിയുടെ ഭരണകാലത്താൽ മഹാസർപ്പം “17” എന്ന സംഖ്യയോടു ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പതിനൊന്നാം വചനത്തിലെ രാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് പതിനഞ്ചാം വചനത്തിലെ രാഫിയ യുദ്ധം വരെയുള്ള ചരിത്രം “17” വർഷങ്ങളാണ്. ആ ചരിത്രം ആ രണ്ട് യുദ്ധങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പതിനേഴ് വർഷങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ട്രംപ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ രൂപപ്പെടുത്തി സ്ഥാപിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ 313 മുതൽ 330 വരെ ഉള്ള “17” വർഷങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വചനത്തിൽ, യെഹെസ്കേൽ “17-ആം” ജൂബിലി ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിലാണുള്ളത്. പതിനേഴ് എന്ന സംഖ്യ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ കണ്ട ചക്രങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്വപ്നം കണ്ടിട്ടുണ്ടോ?

മുദ്രയിടുന്ന കാലത്ത് വിശ്വാസത്താൽ അതിപവിത്രസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ് എസെക്കീയേൽ. അവർ പത്രോസിന്റെ പുരോഹിതന്മാരാകുന്നു.

അവർ ദൈവത്തിന്റെ മുൻനിയമജനത്തോടു ഒരു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിപ്പാൻ നിയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അന്നേക്കു അവർ ഒഴിവാക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിലും, ദൈവത്തിന്റെ മുൻനിയമജനം കാണുകയില്ലയും കേൾക്കുകയില്ലയും എന്നു അവർ മുമ്പേ മുന്നറിയിപ്പു ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു.

മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരാലും അന്തിമകാലത്തെ ലാവൊദിക്യാ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മുൻനിയമജനത്തോടു ഒരു സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിപ്പാൻ യെഹെസ്കേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവൻ ആ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിപ്പാൻ നിരസിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മുന്നറിയിപ്പില്ലാതെ വിട്ടുപോകുന്നവരുടെ രക്തപാതകം അവന്റെ മേൽ ആയിരിക്കും.

യെഹെസ്കേലിന്റെ ആദ്യത്തെ ‘പതിനൊന്ന്’ അധ്യായങ്ങളിൽ, കേബാർ നദീതീരത്തും സമതലപ്രദേശത്തും യെരൂശലേമിലും ഉണ്ടായ ദർശനങ്ങളാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ട യെരൂശലേമിന്റെ നാശം അവന്നു കാണിക്കപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് പ്രഖ്യാപിപ്പാൻ അവൻ നിയമിക്കപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിന്മേൽ വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം ആദ്യം ലაოდിക്ക്യയിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയ്ക്കു നല്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പാണ്. ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര കൈവശമില്ലാത്ത യെരൂശലേമിലെ ദൈവജനത്തിന്റെ ന്യായവിധിയും തള്ളിക്കളയപ്പെടലും ആ മുന്നറിയിപ്പ് വ്യക്തമാക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലാൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ട മുന്നറിയിപ്പ്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു.

ഈ സത്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആ ആദ്യ പതിനൊന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ യെഹെസ്‌കേൽ മൂകനാക്കപ്പെടുന്നു; ദൈവം അവന്റെ വായ് പ്രത്യേകമായി തുറക്കുമ്പോഴല്ലാതെ അവൻ പിന്നെ സംസാരിക്കയില്ല; യെരൂശലേമിന്റെ നാശം വരെയും ഇത് തുടരുന്നു, അന്നു അവന് വീണ്ടും സംസാരിക്കാൻ കഴിയും.

യെരൂശലേം വീണപ്പോൾ, യെഹെസ്കേലിന് വീണ്ടും സംസാരിക്കാനായി.

യെരൂശലേമിന്റെ വീഴ്ച അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ലൗദികേയനായ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ വീഴ്ചയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വീഴ്ച സംഭവിക്കുന്നത് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ യെരൂശലേമിൽ മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടവർ തുടർന്ന് വിജയശാലിയായ സഭയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന സമയത്താകുന്നു. യെരൂശലേമിനകത്തുള്ള ലൗദികേയർ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു; മഹത്വത്തിന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു. ആ മഹത്വത്തിന്റെ രാജ്യം ക്രൂശിൽ കൃപയുടെ രാജ്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടതാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്രൂശിലെ കൃപയുടെ രാജ്യം ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിലെ മഹത്വത്തിന്റെ രാജ്യത്തോടു സമാന്തരപ്പെടുന്നു; ഈ രണ്ട് രാജ്യങ്ങളും യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെ പതിനൊന്ന് അധ്യായങ്ങൾ, യെഹെസ്കേലിനെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ, ദൈവജനങ്ങൾ യുദ്ധസജ്ജമായ സഭയിൽനിന്ന്—ഗോതമ്പും കളയും ചേർന്നിരിക്കുന്നതായി നിർവചിക്കപ്പെടുന്ന അവസ്ഥയിൽനിന്ന്—വിജയശാലിയായ സഭയിലേക്കു, അതായത് പെന്തെക്കൊസ്തിലെ ഗോതമ്പാർപ്പണത്താൽ രൂപംകൊള്ളുന്ന സഭയിലേക്കു, മാറുമ്പോൾ ദൈവസഭയുടെ ശുദ്ധീകരണത്തെക്കുറിച്ചാണ്.

സെദെക്കീയാവു യെഹൂദയുടെ അവസാന രാജാവായിരുന്നു; വാക്യങ്ങളിൽ പറയുന്ന “ഇസ്രായേലിന്റെ ദുഷ്ട പ്രഭു, അവന്റെ ദിവസം വന്നിരിക്കുന്നു” എന്നവൻ അവനാണ്. നെബൂഖദ്‌നേസർ യെരൂശലേം പിടിച്ചടക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു; സെദെക്കീയാവിന്റെ കിരീടം ബാബിലോനാൽ നീക്കപ്പെടേണ്ടതുമായിരുന്നു. ബാബിലോൻ മേദ്യരും പേർഷ്യരും മറിച്ചുകളയും; അവരെ ഗ്രീക്കർ മറിച്ചുകളയും; ഗ്രീക്കരെ റോമം മറിച്ചുകളയും. മൂന്നാമത്തെ മറിച്ചുകളയൽ റോമത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു; അവിടെയാണ് “അതിനുള്ള അവകാശം ഉള്ള” രാജാവ് ക്രൂശിൽ ആ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനം നടന്നപ്പോൾ കൃപയുടെ രാജ്യത്തിന്റെ കിരീടം പ്രാപിക്കുന്ന ചരിത്രം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നത്.

ജീവിച്ചിരിക്കുന്നവരുടെ ന്യായവിധി 9/11-ന് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ആരംഭിച്ച പിമ്പത്തെ മഴയുടെ സമയത്ത്, ക്രിസ്തു തന്റെ മഹത്വരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

ഒൻപത്/പതിനൊന്നിൽ ഒരുക്കത്തിന്റെ ഒരു കാലഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവ്വതം എല്ലാ കുന്നുകളുടെയും പർവ്വതങ്ങളുടെയും മീതെ ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

9/11-ന് കാറ്റുകൾ വിടുവിക്കപ്പെടുകയും പിന്നെ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു; അതുവഴി ദാനിയേൽ രണ്ടാമദ്ധ്യായത്തിലെ രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപനം ആരംഭിച്ചതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തി; ആ രാജ്യം പർവ്വതത്തിൽനിന്ന് വെട്ടിപ്പറിച്ചെടുത്ത് മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും നിറക്കുന്ന ഒരു ശിലയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അന്ത്യമഴയുടെ കാലത്ത് ക്രിസ്തു തന്റെ നിത്യരാജ്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു; അവന്റെ രാജ്യം, ക്രൂശിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട കൃപയുടെ രാജ്യത്തെയും, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്തെ അവന്റെ മഹിമയുടെ രാജ്യത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. സെദെക്കീയാവിൽ നിന്ന് ബാബിലോണിലേക്കു (1-ാം രാജ്യം), തുടർന്ന് മേദോ-പേർഷ്യയിലേക്കു (2-ാം രാജ്യം), തുടർന്ന് ഗ്രീസ് രാജ്യത്തിലേക്കു (3-ാം രാജ്യം), പിന്നെ ജാതീയ റോമിലേക്കു (4-ാം രാജ്യം) എന്ന ക്രമം, കൃപയുടെ രാജ്യത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രം, പാപ്പൽ റോമിൽ നിന്ന് (ആത്മീയ ബാബിലോൻ 5-ാം രാജ്യം), അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്കു (ആത്മീയ മേദോ-പേർഷ്യ 6-ാം രാജ്യം), ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയിലേക്കു (ആത്മീയ ഗ്രീസ് 7-ാം രാജ്യം), പിന്നെ ഡ്രാഗൺ, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിലേക്കു എന്ന സമാന്തരമായൊരു ചരിത്രക്രമത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഇവ ഒത്തുചേർന്ന് ആധുനിക റോമിനെ രൂപീകരിക്കുന്നു (ഏഴിൽപ്പെട്ട ആത്മീയ റോം 8-ാം രാജ്യം).

ദാനിയേൽ രണ്ടാമദ്ധ്യായത്തിൽ ആ രാജ്യത്തിന്റെ ജയം ഒരു പാറകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തർ ആലയത്തിലെ കല്ലുകളാകുന്നു.

അത് ലോകത്തിലെ രാജ്യങ്ങളെയെല്ലാം ജയിച്ചടക്കി സമസ്ത ലോകവും നിറയ്ക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിലെ നാൽപ്പതാം അധ്യായം മുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകത്തിന്റെ അവസാനംവരെ, അതേ രാജ്യം ജീവജലത്താൽ ലോകത്തെ നിറയ്ക്കുന്ന ഒരു ദേവാലയമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

ഈ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.