പ്രചോദനത്തിന്റെ പ്രകാരം, പ്രചോദനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കാര്യത്തിൽ, “ഓരോ സത്യത്തിനും അതിന്റെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്,” എന്നും “ഓരോ സിദ്ധാന്തത്തിനും അതിന്റെ പ്രാധാന്യമുണ്ട്” എന്നും പറയുന്നു.
“ഈ ജീവിതത്തിനായാലും വരാനിരിക്കുന്ന ജീവിതത്തിനായാലും യോഗ്യരാകുവാൻ മനുഷ്യർ മനസ്സിലാക്കേണ്ട എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങളും ബൈബിളിൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ഈ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും ഗ്രഹിക്കാവുന്നതുമാണ്. അതിന്റെ ഉപദേശം വിലമതിക്കാനുള്ള മനോഭാവമുള്ള ഒരുവനും ബൈബിളിലെ ഒറ്റൊരു ഭാഗം പോലും വായിക്കുമ്പോൾ അതിൽനിന്ന് ഏതെങ്കിലും ഉപകാരപ്രദമായൊരു ചിന്ത നേടാതെ ഇരിക്കയില്ല. എന്നാൽ ബൈബിളിലെ ഏറ്റവും വിലയേറിയ ഉപദേശം ഇടക്കിടെയുള്ളതോ പരസ്പരബന്ധമില്ലാത്തതോ ആയ പഠനത്തിലൂടെ ലഭിക്കുകയില്ല. അതിലെ മഹത്തായ സത്യവ്യവസ്ഥ തിടുക്കമുള്ളതോ അശ്രദ്ധയുള്ളതോ ആയ വായനക്കാരൻ തിരിച്ചറിയുന്നവിധത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിട്ടില്ല. അതിലെ അനേകം നിധികൾ ഉപരിതലത്തിനും വളരെ താഴെയായി നിക്ഷിപ്തമായിരിക്കുന്നു; അവ ശ്രദ്ധാപൂർവമായ അന്വേഷണത്താലും നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്താലും മാത്രമേ ലഭ്യമാകൂ. ആ മഹാസമഗ്രതയെ നിർമ്മിക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ ‘കുറെ ഇവിടെയും, കുറെ അവിടെയും’ അന്വേഷിച്ചു കണ്ടെത്തി സമാഹരിക്കേണ്ടതാണ്.” യെശയ്യാവു 28:10.
“ഇങ്ങനെ അന്വേഷണം നടത്തി ഒരുമിച്ച് സമാഹരിക്കുമ്പോൾ, അവ പരസ്പരം പൂർണ്ണമായി യോജിച്ചവയാണെന്ന് കണ്ടെത്തും. ഓരോ സുവിശേഷവും മറ്റുള്ളവയ്ക്കൊരു പൂരകമാണ്; ഓരോ പ്രവചനവും മറ്റൊന്നിന്റെ വ്യാഖ്യാനമാണ്; ഓരോ സത്യവും മറ്റൊരു സത്യത്തിന്റെ വികസനമാണ്. യഹൂദ വ്യവസ്ഥയിലെ പ്രതിരൂപങ്ങൾ സുവിശേഷത്തിലൂടെ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുന്നു. ദൈവവചനത്തിലുള്ള ഓരോ സിദ്ധാന്തത്തിനും അതിന്റെ സ്ഥാനമുണ്ട്; ഓരോ വസ്തുതക്കും അതിന്റെ പ്രസക്തിയുണ്ട്. രൂപകൽപ്പനയിലും നിർവഹണത്തിലുമുള്ള സമഗ്ര ഘടന അതിന്റെ കർത്താവിനെക്കുറിച്ച് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. ഇത്തരമൊരു ഘടന അനന്തന്റെ മനസ്സല്ലാതെ മറ്റൊരു മനസ്സിനും ചിന്തിച്ചറിയുകയോ രൂപപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്യാൻ കഴിയുകയില്ല.” Education, 123.
വാസ്തവത്തിൽ, “ereb boqer” എന്ന എബ്രായ പ്രയോഗം ബൈബിളിൽ എട്ട് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു. ദാനീയേൽ 8:14-ൽ അത് “days” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതു ഒഴികെ, എല്ലായിടത്തും അത് “evening and morning” എന്നായാണ് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നത്. പ്രചോദിത വെളിപ്പാടിന്റെ പ്രകാരം പതിന്നാലാം വചനം “അഡ്‌വെന്റ് വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും കേന്ദ്രസ്തംഭവും” ആകുന്നു.
“മറ്റെല്ലാവയിലും അധികമായി ആഡ്‌വെന്റ് വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിത്തറയും കേന്ദ്രസ്തംഭവും ആയിരുന്നത്, ‘രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസങ്ങൾ വരെ; അപ്പോൾ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും’ എന്ന പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു. [Daniel 8:14.]” The Great Controversy, 409.
അതിനാൽ വാസ്തവം ഇതാണ്: ആ വചനത്തിലുള്ള “ദിവസങ്ങൾ” എന്നത് ആ എബ്രായപ്രയോഗം ഉപയോഗിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏഴ് തവണകളിൽ എട്ടാമത്തെ സമയമാണ്. കൂടാതെ, കിംഗ് ജെയിംസ് പതിപ്പിന്റെ വിവർത്തകർക്ക് ദൈവം പ്രവചനാത്മകമായി നൽകിയ മാർഗ്ഗനിർദേശത്തിന്റെ ബൈബിളിലെ പ്രതിഭാസം, എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ട് ദർശനങ്ങളിൽ ഒന്നിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആ വചനത്തിൽ, ഏഴിലൊന്നായ എട്ടാമത്തേതിന്റെ ബൈബിളിലെ ദുരൂഹതയെ ഉദ്ദേശപൂർവ്വം ബന്ധിപ്പിച്ചു. എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ “ദർശനം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഒരു പദം എബ്രായ പദമായ “chazon” ആകുന്നു; മറ്റൊന്ന് “mareh” ആകുന്നു. “Mareh” എന്നതിന് പ്രത്യക്ഷത എന്നാണ് അർത്ഥം; “mareh” ദർശനം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിലെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയുടെ ദർശനമാണ്. ദാനിയേൽ 8:14 ലെയുള്ള “mareh” ദർശനം, ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വരേണ്ടത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ സകല സത്യങ്ങളും വസ്തുതകളാണ്; അവ കേന്ദ്രസ്തംഭമായ ആ വചനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കേന്ദ്രസ്തംഭം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ട ഒരു ഉപദേശമോ ഒരു പ്രവചനമോ അല്ല; വാസ്തവം ഇതാണ്: ആ വചനം തന്നെയാണ് ക്രിസ്തു, കേന്ദ്രസ്തംഭം.
“ഈ നിരാശാവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, എന്റെ മനസ്സിൽ ആഴത്തിലുള്ള സ്വാധീനം ചെലുത്തിയ ഒരു സ്വപ്നം ഞാൻ കണ്ടു. അനേകം പേർ കൂട്ടമായി ഒഴുകിച്ചെന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഒരു ദേവാലയം ഞാൻ കാണുന്നതായി ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടു. കാലാവധി അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ ദേവാലയത്തിൽ അഭയം പ്രാപിച്ചവർ മാത്രമേ രക്ഷിക്കപ്പെടുകയുള്ളു; പുറത്തുതന്നെ ശേഷിച്ചിരുന്ന എല്ലാവരും എന്നേക്കുമായി നഷ്ടപ്പെടും. പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ജനക്കൂട്ടങ്ങൾ തങ്ങളുടേതായ വിവിധ വഴികളിലൂടെ നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നവരെ പരിഹസിക്കുകയും നിന്ദിക്കുകയും ചെയ്തു; ഈ സുരക്ഷയുടെ പദ്ധതി കപടമായൊരു വഞ്ചനയാണെന്നും, വാസ്തവത്തിൽ ഒഴിവാക്കേണ്ട യാതൊരു അപകടവും ഇല്ലെന്നും അവർ അവരോടു പറഞ്ഞു. മതിലുകൾക്കുള്ളിൽ പ്രവേശിക്കാൻ അവർ വേഗം ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ചിലരെ അവർ പിടിച്ചുതടയുകയും ചെയ്തു.”
“പരിഹസിക്കപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തോടെ, ജനക്കൂട്ടം ചിതറിപ്പോകുന്നതുവരെ, അല്ലെങ്കിൽ അവർ ശ്രദ്ധിക്കാതെ ഞാൻ അകത്ത് പ്രവേശിക്കാൻ കഴിയുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കുക തന്നെയാണ് നല്ലതെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. എന്നാൽ എണ്ണം കുറയുന്നതിനുപകരം വർധിച്ചു; വളരെ വൈകിപ്പോകുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ ഞാൻ വേഗത്തിൽ എന്റെ വീട്ടിൽ നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു ജനക്കൂട്ടത്തെ തള്ളി കടന്നു. ദേവാലയത്തിലെത്തേണ്ട അത്യാകുലതയിൽ എന്നെ ചുറ്റിയിരുന്ന തിരക്കിനെ ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചുമില്ല, പരിഗണിച്ചുമില്ല.
“കെട്ടിടത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, ആ വിശാലമായ ദേവാലയം ഒരു മഹത്തായ ഏകസ്തംഭംകൊണ്ടാണ് താങ്ങപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; അതോടു കെട്ടിയിരുന്നത് പൂർണ്ണമായി ചീന്തിക്കീറിയും രക്തസ്രാവം ചൊരിയുന്നതുമായ ഒരു കുഞ്ഞാടായിരുന്നു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഞങ്ങൾക്കു, ഈ കുഞ്ഞാട് ഞങ്ങളുടെ നിമിത്തം കീറിക്കീറപ്പെടുകയും മുറിവേൽക്കുകയും ചെയ്തതാണെന്ന് അറിയാമായിരുന്നു എന്നു തോന്നി. ദേവാലയത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ഏവരും അതിന്റെ മുമ്പിൽ വരികയും തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറയുകയും വേണമായിരുന്നു. കുഞ്ഞാടിന്റെ തൊട്ടുമുമ്പിൽ ഉയർത്തിവെച്ചിരുന്ന ഇരിപ്പിടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവയിൽ അത്യന്തം സന്തുഷ്ടരായി തോന്നിയ ഒരു സമൂഹം ഇരുന്നുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രകാശം അവരുടെ മുഖങ്ങളിൽ പ്രകാശിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി; അവർ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും ദൂതന്മാരുടെ സംഗീതംപോലെ അനുഭവപ്പെട്ട ആനന്ദഭരിതമായ നന്ദിഗീതങ്ങൾ പാടുകയും ചെയ്തു. ഇവരാണ് കുഞ്ഞാടിന്റെ മുമ്പിൽ വന്നതും, തങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ ഏറ്റുപറഞ്ഞതും, ക്ഷമ പ്രാപിച്ചതും, ഇപ്പോൾ ഏതോ ആനന്ദകരമായ സംഭവത്തിനായുള്ള സന്തോഷഭരിതമായ പ്രത്യാശയിൽ കാത്തിരിക്കുന്നവരും.”
“ഞാൻ ആ കെട്ടിടത്തിനകത്ത് പ്രവേശിച്ച ശേഷവും, ഒരു ഭയം എന്നെ മൂടിക്കൊണ്ടിരുന്നു; ഈ ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ ഞാൻ എന്നെത്തന്നെ താഴ്ത്തേണ്ടിവരും എന്ന ലജ്ജാബോധവും എന്നിൽ ഉണ്ടായി. എങ്കിലും, ഞാൻ മുന്നോട്ട് നീങ്ങേണ്ടിവരുന്നതുപോലെ തോന്നി; കുഞ്ഞാടിന്റെ മുമ്പിൽ നിൽക്കേണ്ടതിന്നായി തൂണിനെ ചുറ്റി ഞാൻ പതുക്കെ വഴിയേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഒരു കാഹളം മുഴങ്ങി, ദേവാലയം നടുങ്ങി, സമ്മേളിച്ചിരുന്ന വിശുദ്ധന്മാരിൽ നിന്ന് ജയഘോഷങ്ങൾ ഉയർന്നു, ഭയങ്കരമായ ഒരു പ്രകാശം ആ കെട്ടിടത്തെ പ്രകാശിപ്പിച്ചു; പിന്നെ എല്ലാം ഘനമായ അന്ധകാരമായി. ആനന്ദഭരിതരായിരുന്ന ജനമൊക്കെയും ആ പ്രകാശത്തോടുകൂടെ അപ്രത്യക്ഷരായി, രാത്രി എന്ന മൗനഭീകരതയിൽ ഞാൻ ഏകാകിയായി ശേഷിച്ചു.
“ഞാൻ മാനസിക വേദനയിൽ ഉണർന്നു; ഞാൻ സ്വപ്നം കണ്ടിരുന്നതേയുള്ളുവെന്ന് എന്നെത്തന്നെ വിശ്വസിപ്പിക്കാൻ എനിക്കു പ്രായാസമായി. എന്റെ വിധി നിർണയിക്കപ്പെട്ടുവെന്നപോലെയും യഹോവയുടെ ആത്മാവ് എന്നെ വിട്ടുപോയി, ഇനി ഒരിക്കലും മടങ്ങിവരികയില്ലെന്നപോലെയും എനിക്കു തോന്നി.” Experience and Teachings, 24, 25.
ഇപ്പോൾ നാം ആലയത്തിൽ പ്രവേശിക്കുമോ, അതിനുശേഷം നമ്മുടെ പാപങ്ങൾ സമ്മതിച്ച് അവന്റെ നീതീകരണത്തിന്റെ അനുഗ്രഹം ഉറപ്പാക്കുമോ എന്ന കാര്യത്തിൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. ആലയത്തിൽ പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഈ അവസാന വിളി, നമ്മുടെ വ്യക്തിഗത പ്രവേശനം തടയുന്നതിനായി തടസ്സങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ നാം ഇപ്പോൾ മടിച്ചാൽ, “രാത്രിയുടെ നിശ്ശബ്ദ ഭീകരതയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാക്കി വിടപ്പെടും.” എന്നാൽ ഇതുമാത്രമല്ല എന്റെ ഏക പ്രസ്താവ്യം.
നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽക്കാലത്തെ ചക്രങ്ങളിൽ ഒന്നായ, എട്ട് ഏഴിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് എന്ന പ്രവചനപ്രഹേളിക ഉൾക്കൊള്ളുന്ന “ദിവസങ്ങൾ” എന്ന പദത്തിന്റെ വ്യതിരിക്തത ഉൾപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട് അതിപ്രധാനമായ ഈ വാക്യത്തിന് ഉദ്ദേശ്യപൂർവം ഊന്നൽ നൽകപ്പെട്ടു. മുദ്രയിടലിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും എട്ടാമത്തേത് ഏഴിൽ ഉൾപ്പെട്ടതാണ് എന്ന പ്രഹേളിക നിറവേറ്റും. 1989-ലെ അന്ത്യകാലം മുതൽ ഉണ്ടായ എട്ടു പ്രസിഡന്റുമാരിൽ, ട്രംപ് ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ആറാമത്തെ രാജാവായിത്തീർന്നു; തന്റെ രണ്ടാമത്തെ ഭരണാവധി നേടിയതിനുശേഷം, അദ്ദേഹം ഏഴിൽ ഉൾപ്പെട്ട എട്ടാമനായിത്തീർന്നു. 313-ലെ മിലാൻ ശാസനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ആവർത്തിക്കുന്ന നടപടിയിൽ, നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ലവൊദിക്യാ പ്രസ്ഥാനം നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ഫിലദെൽഫ്യാ പ്രസ്ഥാനമായിത്തീരും. പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ മാരകമായ മുറിവ് സുഖപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ മുദ്രയിടൽക്കാലം അവസാനിക്കുന്നു; അങ്ങനെ, ഏഴിൽ ഉൾപ്പെട്ട എട്ടാമത്തവളായി അവൾ വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പ്രഹേളിക നിറവേറ്റുന്നു. ഒരൊറ്റ എബ്രായ പദപ്രയോഗത്തിൽ, ഒരൊറ്റ ഇംഗ്ലീഷ് പദമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരൊറ്റ വസ്തുത, ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന വാക്യത്തെ നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടൽക്കാലത്ത് ന്യായവിധിയുടെ സമാപ്തി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന വാക്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഓരോ വസ്തുതയ്ക്കും അതിന്റേതായ സ്ഥാനമുണ്ട്; ഒരു ‘സംഖ്യ’യെ മറ്റൊരു ‘സംഖ്യ’കൊണ്ട് ഗുണിക്കുന്ന സംഖ്യാത്മക ഘടന ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രയോഗം പുതിയ നിയമത്തിൽ ഒന്നു മാത്രവും പഴയ നിയമത്തിൽ രണ്ടെണ്ണം മാത്രവുമാണ്. ‘സംഖ്യാത്മക ഘടന’യുടെ ആൽഫ ഉല്പത്തിയിലാണ്.
കയീന് ഏഴിരട്ടിയായി പ്രതികാരം ലഭിക്കുമെങ്കിൽ, ലാമെക്കിന് എഴുപത്തേഴിരട്ടിയായി തന്നേ ലഭിക്കും. ഉല്പത്തി 4:24.
ഒമേഗയുടെ ‘സംഖ്യാത്മക നിർമ്മാണം’ മത്തായിയിലുണ്ട്.
അപ്പോൾ പത്രൊസ് അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു പറഞ്ഞു: കർത്താവേ, എന്റെ സഹോദരൻ എനിക്കെതിരേ പാപം ചെയ്‌താൽ ഞാൻ അവനെ എത്ര പ്രാവശ്യം ക്ഷമിക്കണം? ഏഴ് പ്രാവശ്യംവരെ ആകുമോ? യേശു അവനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ നിന്നോടു പറയുന്നു, ഏഴ് പ്രാവശ്യംവരെ അല്ല; എഴുപതു പ്രാവശ്യം ഏഴ് വരെ തന്നേ. മത്തായി 18:21, 22.
ഒരു സംഖ്യ മറ്റൊരു സംഖ്യയാൽ ഗുണിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ബൈബിളിൽ വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്ന ആദ്യവും അവസാനവും സംഭവങ്ങളെ ഈ ഭാഗങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അനേകം സംഖ്യകൾ അവിടെയുണ്ടെങ്കിലും, ഉല്പത്തിയുടെ ആൽഫയും മത്തായിയുടെ ഒമേഗയും ഒരേ സംഖ്യാപര ഘടന കൈവശം വഹിക്കുന്നു; അവ ‘ഏഴ്’ എന്നും ‘എഴുപത്’ എന്നും ആയ അതേ രണ്ട് സംഖ്യകളെയാണ് പ്രയോഗിക്കുന്നത്.
ആൽഫയ്ക്കും ഒമേഗയ്ക്കും ഇടയിൽ, ഈ സംഖ്യാഘടന കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരേയൊരു ഇടമായ മധ്യസ്ഥാനം ലേവ്യപുസ്തകത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായത്തിലാണ്. അവിടെ ആ രണ്ടു സംഖ്യകൾ ‘ഏഴ്’ എന്നും ‘എഴുപത്’ എന്നുമല്ല, മറിച്ച് ‘ഏഴു പ്രാവശ്യം ഏഴു വർഷം’ എന്നാണ്.
നീ നിനക്കായി ഏഴ് വർഷശബ്ബത്തുകളെ എണ്ണേണം; ഏഴ് പ്രാവശ്യം ഏഴ് വർഷം; അങ്ങനെ ഏഴ് വർഷശബ്ബത്തുകളുടെ കാലാവധി നിനക്കു നാല്പത്തൊമ്പത് വർഷമാകും. ലേവ്യപുസ്തകം 25:8.
മധ്യത്തിലുള്ള സംഖ്യാഘടന വീണ്ടും ‘ഏഴ്’ എന്ന സംഖ്യയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്, ‘എഴുപത്’ എന്ന സംഖ്യയല്ല. ഈ ഘടന കാണപ്പെടുന്ന വേദഭാഗത്തിൽ അനുസരണത്തിനുള്ള അനുഗ്രഹവും അനുസരണക്കേടിനുള്ള ശാപവും ഉണ്ട്. അടിമകളുടെ മോചനത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെ പുനഃസ്ഥാപനത്തിന്റെയും അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലേവ്യപുസ്തകത്തിന്റെ ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിൽ നാലു പ്രാവശ്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ഏഴുമടങ്ങായ ശാപത്തിന് എതിർനിലയിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഭൂമി വിശ്രമിച്ചിരുന്ന വർഷങ്ങളിൽ ഉപജീവനത്തിനായുള്ള കർത്താവിന്റെ കരുതലും യോബേൽ സംവത്സരത്തിലെ ഇരട്ടിയായ അനുഗ്രഹവും ആ അനുഗ്രഹത്തിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; ഈ രണ്ട് അധ്യായങ്ങളിലെ ഉടമ്പടിസംബന്ധമായ മുന്നറിയിപ്പിൽ അതിന്റെ മറുവശമാണ് ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായത്തിലെ ശാപപ്രഖ്യാപനം.
മധ്യത്തിലുള്ള സംഖ്യാത്മക ഘടന ലേവ്യപുസ്തകം 25:8-ൽ (‘ഏഴു പ്രാവശ്യം ഏഴു വർഷം’) കാണപ്പെടുന്നു. അതിനെ ഉടൻതന്നെ ലേവ്യപുസ്തകം 26-ൽ നാലു തവണ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന ‘ഏഴു മടങ്ങ്’ ന്യായവിധിയുമായി ചേർത്തുവെക്കുന്നു. അങ്ങനെ, മധ്യത്തിലുള്ള സംഖ്യാത്മക ഘടന അനുഗ്രഹത്തെയും ശാപത്തെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ട് ലേവ്യപുസ്തകത്തിൽ ഇരട്ട സാക്ഷ്യമായി നിലകൊള്ളുന്നു. യോബേലിന്റെ അനുഗ്രഹത്തിന്റെയോ ശാപത്തിന്റെയോ സംഖ്യാത്മക ഘടന, ലാമെക്കിന്റെ ന്യായവിധിക്കും കൃപാകാലത്തിന്റെ പരിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ നിർണയത്തിനും ഇടയിലാണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്. ഇവ മൂന്നും ചേർന്ന് കൃപാകാലത്തിന്റെ ഒരു പരിധിയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; ആ കാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗവും ശപിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിഭാഗവും വെളിപ്പെടും. ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ആൽഫയും ഒമേഗയും, നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ് എന്ന സംഖ്യയെ കൃപാകാലത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഇതിനെ യോബേലിന്റെ ശാപത്തോടോ അനുഗ്രഹത്തോടോ ചേർത്തു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, യെഹെസ്കേൽ പതിനേഴാമത്തെ യോബേൽചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിലാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന യെഹെസ്കേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിന്റെ പഠനത്തിലേക്കു നാം കടക്കവേ, ഈ വസ്തുതകൾ പ്രാധാന്യമർഹിക്കുന്നു.
ആ യോബേൽചക്രം ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു; അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നു മാത്രമല്ല, താമസിയാതെ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനും മുൻകുറിയായിരുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-നുശേഷം വിശ്വസ്തർ പ്രവേശിച്ചതുപോലെ, ന്യായവിധിയുടെ സമാപനത്തിൽ വിശ്വാസത്താൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തു പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ പ്രതിനിധീകരിച്ചുകൊണ്ട് യെഹെസ്കേൽ ദൈവാലയത്തിൽ നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ഏതു ഘട്ടത്തിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത് എന്ന “വസ്തുത” ഗ്രഹിക്കാതെ പോകുക എന്നത് നിങ്ങളുടെ “ദിശാബോധം” നഷ്ടപ്പെടുത്തുക എന്നതാണ്.
കെബാർ നദീതീരത്തുവെച്ച് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട കർത്താവിന്റെ തേജസ്സ് ദർശിച്ചശേഷം, ദാനീയേലിനെയും യെശയ്യാവിനെയും യോഹന്നാനെയും പോലെ യെഹെസ്കേലും പൊടിയോളം താഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന്, ഈ നാലു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും കാണുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യാത്ത ഒരു സഭയ്ക്ക് സന്ദേശം നൽകേണ്ടവരുടെ അഭിഷേകത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.
യെരൂശലേമിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ആറു തീയതികൾ യെഹെസ്കേൽ ഗ്രന്ഥത്തിലുണ്ട്. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നും രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ കാണുന്ന ആദ്യത്തെ തീയതിയും നാൽപ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന അവസാനത്തെ തീയതിയും നാം മുമ്പ് ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന രണ്ടാമത്തെ തീയതി ഞാൻ ചർച്ച ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിലും, അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക അവതരണം മാത്രമാണ് പരിഗണിച്ചത്; യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തോടും നാശത്തോടും ബന്ധപ്പെടുത്തി അതിന്റെ സ്ഥാനം നിർണയിച്ചിട്ടില്ല; ഗ്രന്ഥം മുഴുവനും ആ അച്ചുതണ്ടിനെ ചുറ്റിയാണ് ഭ്രമണം ചെയ്യുന്നത്. ക്രി.മു. 586/585-ന്റെ അവസാനത്തിലാണ് യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. യെഹെസ്കേൽ 33:21-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ പതനവാർത്തയുമായി രക്ഷപ്പെട്ടോടിയ ഒരാൾ എത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഞങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തിന്റെ പന്ത്രണ്ടാം ആണ്ടിൽ, പത്താം മാസത്തിൽ, മാസത്തിന്റെ അഞ്ചാം ദിവസം, യെരൂശലേമിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെട്ടൊരാൾ എന്റെയടുത്തു വന്നു: നഗരം തകർന്നുപോയിരിക്കുന്നു എന്നു പറഞ്ഞു. രക്ഷപ്പെട്ടവൻ വരുന്നതിനുമുമ്പ് സായാഹ്നത്തിൽ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവൻ പ്രഭാതത്തിൽ എന്റെയടുത്തു വരുന്നതുവരെ എന്റെ വായ് തുറന്നിരുന്നു; അങ്ങനെ എന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെട്ടു, ഞാൻ ഇനി മിണ്ടാതിരുന്നില്ല. യെഹെസ്കേൽ 33:21, 22.
നഗരം തകർക്കപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടാം വർഷത്തിൽ, യെഹെസ്കേൽ പിന്നെ തന്റെ സ്വന്തം ഇച്ഛാനുസരണം സംസാരിക്കാൻ സ്വതന്ത്രനാകുന്നു. യെഹെസ്കേൽ എട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ദർശനം ആറാം വർഷത്തിലായിരുന്നു; അങ്ങനെ, നഗരം തകർക്കപ്പെടുന്നതിന് ഏകദേശം ആറു വർഷം മുമ്പായിരുന്നു അത്.
ആറാം ആണ്ടിൽ, ആറാം മാസത്തിൽ, മാസത്തിലെ അഞ്ചാം ദിവസത്തിൽ, ഞാൻ എന്റെ വീട്ടിൽ ഇരിക്കയും യെഹൂദയുടെ മൂപ്പന്മാർ എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ, അവിടെ കർത്താവായ യഹോവയുടെ കൈ എന്റെമേൽ വന്നു. യെഹെസ്കേൽ 8:1.
അടുത്ത വർഷം, അതായത് ഏഴാം വർഷത്തിൽ, കർത്താവിനോടു ചോദിച്ചറിയാൻ മൂപ്പന്മാർ യെഹെസ്കേലിനെ സമീപിച്ചു.
ഏഴാം ആണ്ടിൽ, അഞ്ചാം മാസത്തിന്റെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, യിസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരിൽ ചിലർ യഹോവയോടു അന്വേഷിപ്പാൻ വന്നു എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 20:1.
തുടർന്ന് ഒൻപതാം വർഷത്തിൽ ഒന്നര വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഉപരോധം ആരംഭിച്ചു.
വീണ്ടും ഒമ്പതാം ആണ്ടിൽ, പത്താം മാസത്തിൽ, മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കു വന്നു അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ ദിവസത്തിന്റെ പേർ, അതേ ഈ ദിവസത്തിന്റെ തന്നേ പേർ, എഴുതിക്കൊൾക; ബാബേൽരാജാവു അതേ ഈ ദിവസത്തിൽ തന്നേ യെരൂശലേമിനെതിരെ പാളയമിറങ്ങി. യെഹെസ്കേൽ 24:1, 2.
ഈ തീയതികളിൽ ഓരോന്നും അന്ത്യനാളുകളിലെ നിർദിഷ്ട വഴിയടയാളങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ലോകാവസാനകാലത്ത് ജീവിക്കുന്നവർക്ക് പുരാതന യിസ്രായേൽ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണെന്ന് പൗലൊസ് പറയുന്നു.
ഇവയെല്ലാം അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകാന്ത്യകാലം എത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മുടെ ഉപദേശത്തിനായി അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ താൻ നിലകൊള്ളുന്നു എന്നു വിചാരിക്കുന്നവൻ വീഴാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സൂക്ഷിച്ചുകൊള്ളട്ടെ. 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11, 12
യെരൂശലേമിനെ സംബന്ധിക്കുന്ന ആറ് തീയതികളൊക്കെയും ഒന്നാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിലുള്ള ആദ്യ തീയതിക്കും നാൽപ്പതാം അധ്യായം ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന അവസാന തീയതിക്കും ഇടയിൽ സംഭവിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് തീയതികൾ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചാം വർഷത്തെയും, അതായത് ക്രി.മു. 592-നെയും, നാൽപ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിയഞ്ചാം വർഷത്തെയും, അതായത് ക്രി.മു. 573-നെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. വരിവരിയായ നിലയിൽ യെഹെസ്‌കേലിനുണ്ട് മിസ്രയീമിനുള്ള ഒരു രേഖ; അതിൽ സോരിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശവും ഉൾപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ യെരൂശലേമിനുള്ള ഒരു രേഖയും. മിസ്രയീമിന്റെ രേഖയ്ക്ക് ഏഴ് നേരിട്ടുള്ള വഴിയടയാളങ്ങളുണ്ട് (സോർ ഉൾപ്പെടുത്തുമ്പോൾ), യെരൂശലേമിന് ആറ് ഉണ്ട്. ഈ രണ്ട് രേഖകളോടൊപ്പം യോശീയാവിന്റെ രേഖയും പതിനേഴാമത്തെ ജൂബിലി ചക്രവും ഉണ്ട്. എങ്കിലും, നേരിട്ടുള്ള ഒരു തീയതിയില്ലാതെ ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രേഖ നാലാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നു; നാലാം അധ്യായത്തിലെ ആ രേഖയ്ക്ക് യെഹെസ്കേൽ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തേക്കു നോക്കിയപ്പോൾ കണ്ട ചക്രങ്ങളിൽ പലതും ഉണ്ട്. അതുപോലെ തന്നേ, അത് നിരവധി പ്രതീകാത്മക സത്യങ്ങളാലും സമൃദ്ധമാണ്.
430
നാലുനൂറും മുപ്പതും എന്ന സംഖ്യ നിത്യനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; നാലാം അധ്യായത്തിൽ യഹോവ എസെക്കീയേലിനെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; ആ ദൃഷ്ടാന്തത്തിൽ നാലുനൂറും മുപ്പതും എന്ന സംഖ്യ ഉൾപ്പെടുന്നു.
മനുഷ്യപുത്രാ, നീയും ഒരു ഓട് എടുത്ത് നിന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ച് അതിന്മേൽ നഗരമായ യെരൂശലേമിനെ വരച്ചു കാണിക്ക. അതിന്റെ നേരെ നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തി അതിന്റെ നേരെ ഒരു കോട്ട പണിയുകയും അതിന്റെ നേരെ ഒരു മണ്ണുമേട് കെട്ടുകയും ചെയ്യുക; അതിന്റെ നേരെ പാളയവും നിർത്തി ചുറ്റും അതിന്റെ നേരെ മതിൽതകർക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളും സ്ഥാപിക്ക. പിന്നെയും നീ ഒരു ഇരുമ്പുതവ എടുത്ത് അതിനെ നിനക്കും നഗരത്തിനും ഇടയിൽ ഇരുമ്പുമതിലായി നിർത്തുക; നിന്റെ മുഖം അതിന്റെ നേരെ തിരിക്ക; അപ്പോൾ അത് നിരോധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കും; നീ അതിനെ നിരോധിക്കയും ചെയ്യേണം. ഇത് യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്നു ഒരു അടയാളമായിരിക്കും. നീയും നിന്റെ ഇടത്തുഭാഗത്ത് കിടന്ന് യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം അതിന്മേൽ ചുമക്കുക; നീ അങ്ങനെ കിടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിനനുസരിച്ച് അവരുടെ അകൃത്യം നീ ചുമക്കേണം. അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ വർഷങ്ങളെ ഞാൻ നിനക്കു ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണമനുസരിച്ച് ചുമത്തിയിരിക്കുന്നു, മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറു ദിവസം; അങ്ങനെ നീ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം ചുമക്കേണം. അവ നീ പൂർത്തിയാക്കിയശേഷം വീണ്ടും നിന്റെ വലത്തുഭാഗത്ത് കിടക്കുക; അപ്പോൾ നീ യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം നാൽപ്പതു ദിവസം ചുമക്കേണം; ഒരു ദിവസത്തെ ഞാൻ നിനക്കു ഒരു വർഷമായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ നീ യെരൂശലേമിന്റെ നിരോധനത്തിന്നു നേരെ നിന്റെ മുഖം തിരിക്കേണം; നിന്റെ ഭുജം നഗ്നമായിരിക്കേണം; നീ അതിന്റെ നേരെ പ്രവചിക്കേണം. ഇതാ, ഞാൻ നിനക്കു കെട്ടുകൾ ഇടും; നിന്റെ നിരോധനത്തിന്റെ ദിവസങ്ങൾ തീരുവോളം നീ ഒരു വശത്തുനിന്ന് മറുവശത്തേക്ക് തിരിയുകയില്ല. യെഹെസ്കേൽ 4:1–8.
യെഹെസ്കേൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന യെരൂശലേമിന്റെ വളയം ഒരു “അടയാളം” ആകുന്നു; അതുപോലെതന്നെ കി.പി. 66-ാം ആണ്ടിൽ സെസ്റ്റിയസ് യെരൂശലേമിനെതിരെ കൊണ്ടുവന്ന വളയവും. യേശു യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിന്റെ “നേരിട്ടുള്ള” നിവൃത്തി അന്ത്യദിവസങ്ങളിലാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസറും സെസ്റ്റിയസും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികളിന്മേലുള്ള നാശത്തിന്റെ അടയാളം, വളയത്തിന്റെ അടയാളം സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ അടയാളമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം
നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ, ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾക്ക് അടിത്തറ പാകിയ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ വില്യം മില്ലറുടെ പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ പരമപ്രധാന നിയമത്തെ സംബന്ധിച്ച ബൈബിളിലെ ഒമേഗ പരാമർശവും നാം കാണുന്നു. ഒരു ദിവസത്തെ ഒരു വർഷമായി കണക്കാക്കുന്ന തത്ത്വത്തിന്റെ ആൽഫ ഒരു ഒമേഗ പ്രതീകവുമായിരുന്നു; കാരണം, ഒരു ദിവസത്തെ ഒരു വർഷമായി കണക്കാക്കുന്ന തത്ത്വത്തിന്റെ ആൽഫ സംഖ്യാപുസ്തകത്തിൽ പത്താമത്തെയും അവസാനത്തെയും പരീക്ഷയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ പരീക്ഷയിൽ യിസ്രായേൽ പരാജയപ്പെടുകയും, അതുവഴി നാൽപ്പതു വർഷത്തെ മരുഭൂമിയിലെ അലച്ചിലിനിടയിൽ മരുഭൂമിയിൽ മരണം തങ്ങളുടെമേൽ വരുത്തിവെക്കുകയും ചെയ്തു.
നിങ്ങളുടെ മക്കൾ മരുഭൂമിയിൽ നാൽപ്പതു വർഷം അലഞ്ഞുനടക്കും; മരുഭൂമിയിൽ നിങ്ങളുടെ ശവങ്ങൾ നശിച്ചുതീരുവോളം അവർ നിങ്ങളുടെ വ്യഭിചാരങ്ങളുടെ ശിക്ഷ വഹിക്കും. നിങ്ങൾ ദേശം ഒറ്റുനോക്കിയ ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണപ്രകാരം, അതായത് നാൽപ്പതു ദിവസങ്ങൾപോലെ, ഓരോ ദിവസത്തിനും ഒരു വർഷം വീതം നിങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളുടെ ശിക്ഷ വഹിക്കേണം, അങ്ങനെ നാൽപ്പതു വർഷം; അപ്പോൾ എന്റെ വാഗ്ദാനഭംഗം എന്തെന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. ഞാൻ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; എനിക്കെതിരെ ഒന്നിച്ചുകൂടിയിരിക്കുന്ന ഈ ദുഷ്ടസഭയൊക്കെയും ഞാൻ നിർഭാഗ്യവശാൽ ഇങ്ങനെ തന്നേ ചെയ്യുമെന്നു തീർച്ച; ഈ മരുഭൂമിയിൽ അവർ നശിച്ചുതീരും; അവിടെ തന്നേ അവർ മരിക്കും. സംഖ്യാപുസ്തകം 14:33–35.
ചെങ്കടൽ കടന്നതോടെ ആരംഭിച്ച പത്തു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലെ അവസാനത്തെ കലാപത്തിൽ ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്ത്വം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നുവെന്നതിന്റെയും, യെരൂശലേം ഉപരോധിക്കപ്പെടുകയും നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യാനിരിക്കെ അതേ തത്ത്വം വീണ്ടും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നതിന്റെയും പ്രവചനപരമായ വിവക്ഷകൾ നാം മനസ്സിലാക്കുകയും നാം പരിഗണിക്കുന്ന വേദഭാഗത്തിൽ പ്രയോഗിക്കുകയും വേണം; അതുപോലെതന്നെ, “ഉപരോധം” ആണ് “അടയാളം” എന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യവും മനസ്സിലാക്കി പ്രസ്തുത വേദഭാഗത്തിൽ പ്രയോഗിക്കേണ്ടതാണ്.
യെരൂശലേമിന്റെ “മுற்றുക” അടയാളമായി പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന ചരിത്രരേഖ തിരിച്ചറിയപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം അത് പറയുകയാണെങ്കിൽ ഒരു “അച്ചു”യായി മാറുന്നു, രൂപകത്മകമായി പറഞ്ഞാൽ, മുച്ചുകിന്റെ അടയാളത്തോട് അനേകം ആരംകൾ ചേർന്നിരിക്കുന്നു. മുച്ചുകിന്റെ അടയാളം എസെക്കീയേലിലെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട ഭാഗമായിരിക്കാം; ആദ്യം എസെക്കീയേലിന് ആശയക്കുഴപ്പമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടതിൽനിന്ന് യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം പരിപൂർണത പുറത്തുകൊണ്ടുവരുവാൻ ഈ അടയാളം അനുവദിക്കുന്നു. മുച്ചുകിന്റെ “അടയാളവും,” ഒരു ദിവസത്തിന് ഒരു വർഷം എന്ന തത്വവും, മുച്ചുകിലൂടെ ഒന്നിച്ചുകൂടുന്ന പ്രവാചക രേഖകളും, നാനൂറും മുപ്പതും നിത്യനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന സന്ദർഭത്തിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.
നിയമം
അവൻ അബ്രാമിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നിന്റെ സന്തതി തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത ദേശത്തിൽ പരദേശികളായിരിക്കുമെന്നു നീ ഉറപ്പായി അറിക; അവർ അവരെ സേവിക്കും; അവർ അവരെ നാനൂറു വർഷം പീഡിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യും. ഉല്പത്തി 15:13.
മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രക്രിയയിലൂടെ കർത്താവ് അബ്രാഹാമുമായി ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിൽ, അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികൾ നാനൂറു വർഷം മിസ്രയീമിൽ ബന്ദികളായിരിക്കുമെന്ന പ്രവചനവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ അബ്രാഹാമിന് പരിച്ഛേദനകർമ്മം നൽകപ്പെട്ടു; മൂന്നാം ഘട്ടം മോറിയാമലയിൽ യിസ്ഹാക്കിനെ ബലിയർപ്പിച്ചതായിരുന്നു. തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയെ ഉയർത്തിയെടുക്കുന്നതിനും അവരുമായി ഉടമ്പടിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിനുമായി കർത്താവ് സ്വീകരിച്ച മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുടെ ആൽഫയിൽ നാനൂറു വർഷം ചൂണ്ടിക്കാണിക്കപ്പെട്ടു. 34-ൽ സ്തെഫാനൊസ് കല്ലെറിഞ്ഞു കൊല്ലപ്പെട്ടപ്പോൾ, തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ആ ഉടമ്പടിജനം ദൈവത്തിൽനിന്നു വിവാഹമോചിതരാക്കപ്പെട്ടു; അതിനുശേഷം വിജാതീയർക്കായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസ് ആ നാനൂറു വർഷത്തെ—നാനൂറ്റിമുപ്പതു വർഷമായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു.
ഞാൻ പറയുന്നതോ ഇതാണ്: ക്രിസ്തുവിൽ ദൈവം മുമ്പേ സ്ഥിരീകരിച്ച ഉടമ്പടിയെ, നാനൂറ്റിമുപ്പതു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം വന്ന ന്യായപ്രമാണത്തിന് റദ്ദാക്കി വാഗ്ദത്തം നിഷ്ഫലമാക്കാൻ കഴിയുകയില്ല. ഗലാത്യർ 3:17.
ഉടമ്പടിയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന സംഖ്യ നാനൂറ്റിമുപ്പതാണ്; എന്നാൽ യഥാക്രമം അബ്രാഹാം എന്നും പൗലോസ് എന്നും പേരുകൾ മാറ്റപ്പെട്ട അബ്രാമും ശൗലും എന്ന രണ്ടു സാക്ഷികൾ, നാനൂറ്റിമുപ്പത് എന്ന ആകെ സംഖ്യ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന രണ്ടു വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവം ഒരു ആത്മാവിന്റെ പേര് മാറ്റുമ്പോൾ, അത് ആ ആത്മാവും ദൈവവും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടിബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. അതിനാൽ, അബ്രാഹാമിന്റെ നാനൂറിനോടു പൗലോസിന്റെ മുപ്പത് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതുപോലെ, രണ്ടു വ്യത്യസ്ത സംഖ്യകൾ കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ആകെത്തുകയാണ് നാനൂറ്റിമുപ്പത് വർഷങ്ങൾ. യെഹെസ്കേൽ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു ദിവസം തന്റെ ഇടതുവശം ചരിഞ്ഞും തുടർന്ന് നാൽപ്പതു ദിവസം വലതുവശം ചരിഞ്ഞും കിടന്നു; അങ്ങനെ, ആകെത്തുക നാനൂറ്റിമുപ്പതാകുന്ന രണ്ടു സംഖ്യകളെ സൂചിപ്പിച്ചു.
ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ, പ്രളയത്തിന് ഉടൻപിന്നാലെ നിമ്രോദിന്റെ കലഹത്താൽ ഉണ്ടാക്കിയ മരണനിയമം, രണ്ടു നിയമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ബാബേൽ ഗോപുരത്തിന്റെ ഘടകങ്ങൾ, ന്യായവിധിക്കു വിധിക്കപ്പെടുകയും ചിതറിപ്പോവുകയും ചെയ്യേണ്ടിയിരുന്ന, ശൈതാനികമായ “സ്വയം രക്ഷിക്കൂ” എന്ന നിയമജനത്തെ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നു. അതേ അധ്യായത്തിൽ, എബെറിന്റെ ജനനത്തിലൂടെ എബ്രായരുടെ വംശാവലി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; ഇത്, നിമ്രോദിന്റെ മരണനിയമത്തോടു വിരോധമായി, ജീവന്റെ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു ജനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
ഏബെർ മുപ്പത്തിനാലു വർഷം ജീവിച്ചു, പെലെഗിനെ പ്രസവിച്ചു. പെലെഗിനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം ഏബെർ നാലുനൂറത്തി മുപ്പതു വർഷം ജീവിച്ചു; അവൻ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും പ്രസവിച്ചു. പെലെഗ് മുപ്പതു വർഷം ജീവിച്ചു, റെയൂവിനെ പ്രസവിച്ചു. ഉല്പത്തി 11:16–18.
ഉല്പത്തി ഗ്രന്ഥത്തിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ ഏബെരും പെലെഗും ആദ്യം പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു.
ഏബെരിന്നു രണ്ടു പുത്രന്മാർ ജനിച്ചു; അവരിൽ ഒരുത്തന്റെ പേര് പെലെഗ്; അവന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ ഭൂമി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ സഹോദരന്റെ പേര് യോക്താൻ. ഉല്പത്തി 10:25.
പേഗെൽ എന്നത് വിഭജനം അഥവാ പിളർപ്പെന്നർത്ഥം വഹിക്കുന്നു; പേഗെലിന്റെ ദിവസങ്ങളിൽ നിയമജനങ്ങളായ രണ്ട് വർഗങ്ങളുടെ വിഭജനം ബാബേൽ ഗോപുരത്തിന്റെ ചരിത്രത്താലും നിമ്രോദ്യുടെ കലാപത്താലും അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. ഏബെർ നാനൂറും അറുപത്തിനാലും വർഷം ജീവിച്ചു; എങ്കിലും പേഗെൽ (വിഭജനം) ജനിച്ചതിനുശേഷം അവൻ നാനൂറ്റിമുപ്പത് വർഷം ജീവിച്ചു. ഓരോ വസ്തുതയ്ക്കും അതതു പ്രസക്തിയുണ്ട്; നാനൂറ്റിമുപ്പത് എന്നത് അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമപ്രവചനത്തോടു പൗലോസ് അനുബന്ധിപ്പിക്കുന്ന സംഖ്യയാണ്. നാനൂറ്റിമുപ്പത് എന്ന സംഖ്യ പേഗെൽ ജനിച്ചശേഷമുള്ള ഏബെറിന്റെ ജീവിതവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നുവെങ്കിലും, അവന്റെ ജീവിതത്തിലെ ആദ്യത്തെ മുപ്പത്തിനാലു വർഷം “നാല് മുപ്പതു വർഷം” എന്നിങ്ങനെ പ്രകടിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അത്, തീർച്ചയായും, മുപ്പത്തിനാലു വർഷം തന്നെയാണ്; എന്നാൽ ആ മുപ്പത്തിനാലു വർഷങ്ങളുടെ ലളിതമായ ആ പ്രസ്താവനയിൽ അത് “നാല്” എന്നും “മുപ്പത്” എന്നും (430) വായിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് നാനൂറ്റിമുപ്പത് വന്നു; പിന്നെ പേഗെലിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ആദ്യപ്രസ്താവന “മുപ്പത്” എന്നാകുന്നു.
ഏബെർ എന്നത് “ഹീബ്രു” എന്ന പേരിന്റെ മൂലമാണ്; നിയമത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനമാകുവാനിരുന്ന ഹീബ്രുക്കളുടെ ആദ്യ പരാമർശവും അതുതന്നെയാണ്. ഏബെർ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “കടന്നുപോകുക” എന്നാകുന്നു; അതിനാൽ, അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കൾ ചെങ്കടൽ കടന്ന് വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചതുപോലെ ഭൂമിയിൽനിന്ന് പുതിയ ഭൂമിയിലേക്കു കടന്നുപോകുന്ന നിയമജനത്തെ അത് മുൻചായയായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാല്പത് വർഷത്തെ മരുഭൂമിയാത്ര ആ കടന്നുപോക്കിനെ തടസ്സപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും, നാല്പത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനം അവർ യോർദ്ദാൻ കടന്ന് വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചു; അതുവഴി ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ കടന്നുപോക്കിന്റെ മുൻചായ അത് കാണിക്കുന്നു. മനുഷ്യജാതി രണ്ടു നിയമജനങ്ങളായി ആദ്യമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രഘട്ടത്തെ നിമ്രോദിന്റെ ഗോപുരത്തിൽ പെലെഗ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നിമ്രോദിന്റെ മരണനിയമത്തിന്റെ ചിഹ്നം കലങ്കാരമാണ്; ഹീബ്രു ജീവനിയമത്തിന്റെ ചിഹ്നം പെലെഗ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിഭജനത്തിന് മുമ്പുള്ള ഏബെറിന്റെ നാനൂറുമുപ്പത് വർഷത്തെ ആയുസ്സാണ്. “പെലെഗ്” എന്ന പേര് ഒരു പ്രതീകാത്മക സംഖ്യാപര സത്യത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ഏബെറിന്റെ നാനൂറുമുപ്പത് വർഷങ്ങൾ രണ്ടു സംഖ്യകളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു, പെലെഗ് ആ നാനൂറിനെയും മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യയെയും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
നാലുനൂറും മുപ്പതും രണ്ട് ഭാഗങ്ങളടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമത്തിലെ നാലുനൂറ് വർഷങ്ങളും, പൗലോസ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയ അധികമായ മുപ്പത് വർഷങ്ങളും കൂടെ. ദൈവജനത്തിന്റെ അന്തിമ നവോത്ഥാനം ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനവർദ്ധനവിനെ ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവിടെ നിത്യനിയമത്തിന്റെ രണ്ട്-ഭാഗങ്ങളുള്ള പ്രതീകം വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു, കൂടാതെ അത് 9/11 വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.
അവൻ പറഞ്ഞു: ദാനിയേലേ, നീ നിന്റെ വഴിക്കു പോവുക; ഈ വചനങ്ങൾ അന്ത്യകാലംവരെ അടച്ചും മുദ്രയിട്ടും ഇരിക്കുന്നു. പലരും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെളുപ്പിക്കപ്പെടുകയും പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും; ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത ചെയ്യുകയും ചെയ്യും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികൾ മാത്രമേ ഗ്രഹിക്കൂ. നിത്യഹോമം നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയംമുതൽ ആയിരത്തി ഇരുനൂറു തൊണ്ണൂറു ദിവസങ്ങൾ ഉണ്ടാകും. ദാനിയേൽ 12:9–11.
പത്താം വാക്യത്തിൽ “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെണ്മയാക്കപ്പെടുകയും ശോധന ചെയ്യപ്പെടുകയും” എന്നു ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയ്ക്കു കാരണമാകുന്ന അന്തിമ മുദ്രനീക്കൽ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ വാക്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മുൻഗാമികളുടെ ധാരണയനുസരിച്ച്, 508-ൽ പുറജാതീയതയുടെ എതിർപ്പ് നീക്കപ്പെട്ടതോടെ മുപ്പതു വർഷം നീണ്ടുനിന്ന ഒരു പ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുകയും അത് 538-ൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി പാപ്പാധിപത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്തു; തുടർന്ന്, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്ററുപതു വർഷങ്ങൾ 1798-ൽ അവസാനിക്കുന്നതുവരെ പാപ്പാധിപത്യം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി ഭരണം നടത്തി. 508 മുതൽ 538 വരെയുള്ള മുപ്പതു വർഷങ്ങളെ പൗലൊസും 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ “ആദ്യം വിശ്വാസത്യാഗം” എന്നു ചിത്രീകരിക്കുന്നു.
2 തെസ്സലോനിക്ക്യരിലെ വിഷയം പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെയും അഞ്ചാമത്തെയും രാജ്യങ്ങളായ പൗരാണിക റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ്. തെസ്സലോനിക്ക്യരിലെ ഈ അധ്യായത്തിലാണ് ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യയാഗം” പൗരാണിക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് വില്യം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയത്; കൂടാതെ, ദാനിയേലിലെ “നിത്യയാഗം” എപ്പോഴും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛതയോടോ ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമത്തോടോ ബന്ധപ്പെടുത്തി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നുവെന്നും മില്ലർ കണ്ടെത്തി. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛതയും ശൂന്യത വരുത്തുന്ന അതിക്രമവും യോഹന്നാൻ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ യഥാക്രമം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയും എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
വില്യം മില്ലർ തന്റെ പ്രാവചനിക പ്രയോഗങ്ങളിൽ എല്ലാറ്റിനുമല്ലെങ്കിലും മിക്കതിനും അടിസ്ഥാനമാക്കിയത്, “നിരന്തരമായത്” (പുറജാതീയ റോം) എന്നും രണ്ടാമത്തെ ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തി എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന, ശൂന്യമാക്കുന്ന രണ്ടു ശക്തികളെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ തിരിച്ചറിവിനെയാണ്. രണ്ടാമത്തെ ശക്തി രണ്ടു വിധത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു: ശൂന്യമാക്കുന്ന അതിക്രമം (സഭയും ഭരണകൂടവും തമ്മിലുള്ള സംയോജനം), വെളിപ്പാടിൽ—മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ (മാർപ്പാപ്പാധിപത്യത്തിന്റെ പ്രാവചനിക ഘടന); ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത (സൂര്യാരാധന), വെളിപ്പാടിൽ—മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര. 2 തെസ്സലൊനീക്യരിൽ പൗലൊസ് അവതരിപ്പിച്ചതിൽനിന്ന് മില്ലർ രൂപപ്പെടുത്തിയ ധാരണ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളുടെ പ്രതീകമായ മില്ലറുടെ ഒരു മുഖ്യ അടിസ്ഥാനധാരണയായിരുന്നു. 2 തെസ്സലൊനീക്യരുടെ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന സത്യത്തെ സ്നേഹിക്കാത്തവരാണ് പ്രബലമായ വഞ്ചനയ്ക്കു വിധേയരാകുന്നവരെന്ന് പൗലൊസ് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.
ദാനീയേലിന്റെ മൂന്നു വാക്യങ്ങളുടെ (ദാനീയേൽ 12:9–11) അന്ത്യനാളുകളിലെ പ്രതീകാത്മകമായ അർത്ഥഗ്രഹണത്തിൽ കാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം ഉൾപ്പെടുത്താനാവില്ല; കാരണം, 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ പ്രവചനകാലത്തിന്റെ പ്രയോഗം മേലാൽ സാധുവല്ല. 9/11 വാക്യങ്ങൾ മുപ്പതു വർഷവും ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതു വർഷവും ദൈർഘ്യമുള്ള രണ്ടു വ്യത്യസ്ത കാലഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നാൽപ്പത് എന്ന സംഖ്യയും ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് എന്ന സംഖ്യയും പ്രവചനാത്മകമായ ഒരു മരുഭൂമിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; അവ പ്രവചനപരമായി പരസ്പരം മാറ്റി ഉപയോഗിക്കാവുന്നവയുമാണ്. അതിനാൽ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതിനെ നാൽപ്പതായി മനസ്സിലാക്കാം; നാൽപ്പത് നാനൂറിന്റെ ദശാംശമാണ്. മുപ്പതുമായി (പൗലൊസ്) ബന്ധപ്പെട്ട നാനൂറ് (അബ്രാഹാം) പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നിത്യനിയമത്തിന്റെ സംഖ്യയെ 9/11 വാക്യങ്ങൾ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. ‘ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത്’ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ‘മരുഭൂമി’, ‘നാൽപ്പതിന്റെ മരുഭൂമി’യുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; നാൽപ്പത് നാനൂറിന്റെ ദശാംശമാണ്. മുപ്പത് മുപ്പതുതന്നെയാണ്. നാനൂറ് എന്ന സംഖ്യ മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യയോടു കൂട്ടുന്നതിലൂടെ നാനൂറ്റി മുപ്പത് ലഭിക്കുന്നു; യെഹെസ്കേൽ നാലാം അധ്യായത്തിൽ ഇത് മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ് നാൽപ്പത് എന്ന സംഖ്യയോടു കൂട്ടുന്നതായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
പന്ത്രണ്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ 9/11 വാക്യങ്ങൾ അദ്ധ്യായത്തിലുള്ള മൂന്ന് പ്രവാചകകാലഘട്ടങ്ങളുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെടുന്ന നിത്യനിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകവുമാണ്. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ നാലുനൂറ്റി മുപ്പതിന്റെ അർത്ഥത്തിന്റെ മുദ്രവെപ്പ് നീക്കപ്പെടുന്നത് യെഹേസ്കേൽ നാലാം അദ്ധ്യായത്തിൽ സംഭവിക്കുന്നു.
യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ഇപ്പോൾ യെഹെസ്കേൽ, യോഹന്നാൻ, ദാനീയേൽ, യെശയ്യാവ് എന്നിവരോടൊപ്പം വിശ്വാസത്താൽ അതിവിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്കു പ്രവേശിച്ചവർക്കായി അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തിന്റെ മുദ്ര അഴിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. യിസ്രായേലിന്റെ ഭ്രഷ്ടന്മാരായി മാത്രമല്ല, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അടയാളക്കൊടിയായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവർ ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനോടനുബന്ധിച്ചാണ് ആ സത്യം വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്. അബ്രാഹാമിന്റെ നാനൂറു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെയും അതിനോടു ചേർന്ന് പൗലോസിന്റെ മുപ്പതു വർഷങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെയും പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് ആ സത്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ മൂന്നു പ്രതീകാത്മക കാലഘട്ടങ്ങളിൽ മധ്യത്തിലുള്ളതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ 9/11 വാക്യങ്ങളിൽ ആ സത്യം പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ മുദ്രയഴിക്കപ്പെടുന്ന, മധ്യത്തിലുള്ള 9/11 സത്യത്തെ യെഹെസ്കേലിന്റെ മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു ദിവസങ്ങളും നാല്പതു ദിവസങ്ങളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ദിവസങ്ങൾ പതിനേഴാം യോബേൽചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ യെഹെസ്കേലിനു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു; പുരോഹിതനെന്ന നിലയിൽ യെഹെസ്കേൽ, മൂന്നു പരീക്ഷകളിൽ മധ്യത്തിലുള്ള പരീക്ഷയിലായിരിക്കുന്ന നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പൗരോഹിത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ദൈവാലയപരീക്ഷയ്ക്കുള്ളിൽ യെഹെസ്കേൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് “നാലാം മാസത്തിലെ” “അഞ്ചാം ദിവസത്തിലാണ്”; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഈ ദിവസം, 1844 ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആദ്യ നിരാശയോടെ ആരംഭിച്ച് അതേ വർഷം ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ച ഏഴു മാസങ്ങളുടെ കൃത്യമായ മധ്യബിന്ദുവിനെ (“പാതിവഴി”) അടയാളപ്പെടുത്തി.
“1844-ലെ വേനൽക്കാലത്ത്, 2300 ദിവസങ്ങൾ അവസാനിക്കുമെന്നു ആദ്യം കരുതപ്പെട്ട സമയത്തിന്നും, പിന്നീട് അവ നീളുന്നതായി കണ്ടെത്തപ്പെട്ട അതേ വർഷത്തിലെ ശരത്കാലത്തിന്നും ഇടയിൽ, തിരുവെഴുത്തിന്റെ അതേ വചനങ്ങളിൽ തന്നെയാണ് ഈ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടത്: ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു!’” The Great Controversy, 398.
1844 ജൂലൈ 21 ഏഴ് വിശുദ്ധ മാസങ്ങളുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ആയിരുന്നു; ആ തീയതിയിൽ സാമുവൽ സ്നോ ബോസ്റ്റൺ ടാബർണാകിളിൽ തന്റെ അർദ്ധരാത്രിയുടെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിടെ, ഒരു പൊതുപ്രസംഗത്തിൽ ആദ്യമായി, അവൻ “തിരുവെഴുത്തിന്റെ അതേ വചനങ്ങളിൽ പ്രഖ്യാപിച്ചു: ‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു!’” നാം ഇപ്പോൾ പ്രതീകാത്മകമായി ബോസ്റ്റൺ ടാബർണാകിളിൽ യെഹെസ്കേലിനോടൊപ്പം നിൽക്കുന്നു; അർദ്ധരാത്രിയുടെ നിലവിളിയുടെ ദൂതന്മാരെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ഒരു പ്രളയതിരയെപ്പോലെ പുറപ്പെടുവാൻ പോകുന്നതിന് അല്പം മുമ്പ്. പതാക ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന പ്രവാചകപ്രക്രിയ വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ ഇസ്ലാമിന്റെ പ്രവാചകപരമ്പരയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ നാലാം അധ്യായം രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു; കൂടാതെ മൂന്നുനൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റൊന്ന് വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും ആയ ആ പ്രവചനത്തിന്റെ സമാപനവും അവൻ നാലാം അധ്യായത്തിൽ തന്നെ നിർവ്വഹിക്കുന്നു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടരുന്നതായിരിക്കും.