വാക്യം നാല്പതിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ ഇരുപത്തൊമ്പത്

ഞാൻ യോഹന്നാൻ വിശുദ്ധ നഗരമായ പുതിയ യെരൂശലേം ദൈവത്തിങ്കൽനിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഇറങ്ങിവരുന്നതു കണ്ടു; ഭർത്താവിന്നായി അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട വധുവിനെപ്പോലെ അതു ഒരുക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അപ്പോൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു ഒരു മഹാശബ്ദം ഞാൻ കേട്ടു: ഇതാ, ദൈവത്തിന്റെ കൂടാരം മനുഷ്യരോടുകൂടെ ഇരിക്കുന്നു; അവൻ അവരോടുകൂടെ വസിക്കും; അവർ അവന്റെ ജനമായിരിക്കും; ദൈവം തന്നേ അവരോടുകൂടെ ഇരുന്നു അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും. ദൈവം അവരുടെ കണ്ണുകളിൽനിന്നു എല്ലാ കണ്ണീരും തുടച്ചുകളയും; ഇനി മരണം ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; ദുഃഖവും വിലാപവും വേദനയും ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കയില്ല; മുമ്പുണ്ടായിരുന്നവ കടന്നുപോയിരിക്കുന്നു. സിംഹാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ അരുളിച്ചെയ്തതു: ഇതാ, ഞാൻ എല്ലാം പുതുക്കുന്നു. പിന്നെയും അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തു: എഴുതുക; ഈ വചനങ്ങൾ വിശ്വസ്തവും സത്യവുമാകുന്നു. അവൻ എന്നോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: സംഭവിച്ചുകഴിഞ്ഞു. ഞാൻ ആൽഫയും ഒമേഗയും ആകുന്നു, ആദിയും അന്ത്യവും. ദാഹിക്കുന്നവന്നു ഞാൻ ജീവനീരുറവയിൽനിന്നു സൗജന്യമായി കൊടുക്കും. ജയിക്കുന്നവൻ ഇവയെല്ലാം അവകാശമായി പ്രാപിക്കും; ഞാൻ അവന്നു ദൈവമായിരിക്കും; അവൻ എനിക്കു മകനായിരിക്കും. എന്നാൽ ഭീരുക്കളും അവിശ്വാസികളും ഘൃണിതരും കൊലപാതകരും വ്യഭിചാരികളും മന്ത്രവാദികളും വിഗ്രഹാരാധകരും സകല കള്ളന്മാരും തീയും ഗന്ധകവും ജ്വലിക്കുന്ന തടാകത്തിൽ തങ്ങളുടെ ഔഹരി പ്രാപിക്കും; അതു രണ്ടാം മരണമാകുന്നു. പിന്നെ ഏഴു അവസാന ബാധകൾ നിറഞ്ഞ ഏഴു കലശങ്ങൾ കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന ഏഴു ദൂതന്മാരിൽ ഒരുവൻ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു എന്നോടു സംസാരിച്ചു: ഇവിടെ വരിക; ഞാൻ നിന്നെ വധുവിനെയും കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യമെയുമായി കാണിച്ചുതരാം. വെളിപ്പാട് 21:2–9.

വീണ്ടും ഒമ്പതാം ആണ്ടിൽ, പത്താം മാസത്തിൽ, മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം, യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി: … യഹോവയുടെ വചനം വീണ്ടും എനിക്കുണ്ടായി: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ ആഗ്രഹത്തെ ഒരു പ്രഹരത്താൽ നിന്നിൽനിന്ന് എടുത്തുകളയുന്നു; എങ്കിലും നീ വിലപിക്കയുമരുത്, കരയുകയും അരുത്, നിന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുകയും അരുത്. നെടുവീർപ്പിടാതിരിക്കുക; മരിച്ചവന്നു വേണ്ടി ദുഃഖാചരണം ചെയ്യരുത്; നിന്റെ തലക്കെട്ടു തലയിൽ കെട്ടിക്കൊൾക, നിന്റെ കാലുകളിൽ ചെരുപ്പ് ധരിക്ക, നിന്റെ അധരം മൂടരുത്, മനുഷ്യരുടെ അപ്പം തിന്നരുത്. അങ്ങനെ ഞാൻ പ്രഭാതത്തിൽ ജനത്തോടു സംസാരിച്ചു; സന്ധ്യയിൽ എന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചു; പ്രഭാതത്തിൽ എനിക്ക് കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തു. അപ്പോൾ ജനം എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു ഞങ്ങൾക്കു എന്തെന്നു ഞങ്ങളോടു അറിയിച്ചുതരുകയില്ലയോ?

അപ്പോൾ ഞാൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട് എനിക്കുണ്ടായി: യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു പറക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, ഞാൻ എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കും; അതു നിങ്ങളുടെ ബലത്തിന്റെ മഹിമയും നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളുടെ മോഹവും നിങ്ങളുടെ ആത്മാവു കരുണയോടെ നോക്കുന്നതുമായിരിക്കുന്നു; നിങ്ങൾ വിട്ടുപോയ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും വാളാൽ വീഴും. ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും ചെയ്യേണ്ടിവരും: നിങ്ങൾ മേലങ്കി ചുറ്റിക്കൊള്ളുകയില്ല, മനുഷ്യരുടെ അപ്പം തിന്നുകയും ഇല്ല. നിങ്ങളുടെ തലക്കെട്ടുകൾ നിങ്ങളുടെ തലകളിന്മേലും ചെരിപ്പുകൾ നിങ്ങളുടെ കാലുകളിലും ഇരിക്കും; നിങ്ങൾ ദുഃഖിക്കയോ കരയുകയോ ചെയ്യുകയില്ല; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നിമിത്തം നിങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകും; തമ്മിൽ തമ്മിൽ വിലപിക്കും.

ഇങ്ങനെ യെഹെസ്കേൽ നിങ്ങൾക്കു ഒരു അടയാളമാകുന്നു; അവൻ ചെയ്തതൊക്കെയും പോലെ നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടിവരും; ഇതു സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ യഹോവയായ കർത്താവാകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ അവരിൽനിന്നു അവരുടെ ശക്തിയും, അവരുടെ മഹത്വത്തിന്റെ ആനന്ദവും, അവരുടെ കണ്ണുകളുടെ മോഹവും, അവർ മനസ്സുവെക്കുന്ന വസ്തുവും, അവരുടെ പുത്രന്മാരെയും അവരുടെ പുത്രിമാരെയും എടുത്തുകളയുന്ന ദിവസത്തിൽ, അന്നേ ദിവസം രക്ഷപ്പെട്ടവൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്നു നിന്റെ ചെവികൊണ്ടു കേൾപ്പിക്കയില്ലയോ? അന്നേ ദിവസം രക്ഷപ്പെട്ടവന്റെ നേരെ നിന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെടും; നീ സംസാരിക്കും; ഇനി മിണ്ടാതിരിക്കയുമില്ല; നീ അവർക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കും; ഞാൻ യഹോവ എന്നു അവർ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 24:1, 15–27.

അവൻ അരുളിച്ചെയ്തു: പോകുക, ഈ ജനത്തോടു പറയുക: നിങ്ങൾ നിശ്ചയമായും കേൾക്കുന്നു, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കുന്നില്ല; നിങ്ങൾ നിശ്ചയമായും കാണുന്നു, എങ്കിലും മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം മോടിയാക്കുക, അവരുടെ ചെവികൾ ഭാരമുള്ളതാക്കുക, അവരുടെ കണ്ണുകൾ അടച്ചുകളക; അല്ലെങ്കിൽ അവർ കണ്ണുകളാൽ കണ്ടും ചെവികളാൽ കേട്ടും ഹൃദയത്തോടെ ഗ്രഹിച്ചു മടങ്ങിവന്ന് സൗഖ്യം പ്രാപിച്ചേക്കും. യെശയ്യാവു 6:9, 10.

എന്നാൽ യഹോവയുടെ വചനം അവർക്കു കല്പനമേൽ കല്പന, കല്പനമേൽ കല്പന; വരിമേൽ വരി, വരിമേൽ വരി; ഇവിടെ അല്പം, അവിടെ അല്പം എന്നിങ്ങനെ ആയിരുന്നു; അവർ ചെന്നു പിറകോട്ടു വീണു തകർന്നും കുടുക്കിൽപ്പെട്ടു പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു. യെശയ്യാവു 28:13.

അവരിൽ അനേകർ ഇടറുകയും വീഴുകയും തകർന്നുപോകുകയും കണിയിൽ അകപ്പെടുകയും പിടിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. യെശയ്യാവു 8:15.

ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങൾ അനേകം ജനങ്ങൾ കേൾക്കുന്നിടയിൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; എന്നാൽ അവൻ ഒറ്റയ്ക്കായിരിക്കുമ്പോൾ, ഒലിവുമലയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ, പത്രൊസ്, യോഹന്നാൻ, യാക്കോബ്, അന്ത്രേയോസ് എന്നിവർ അവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു. “ഞങ്ങളോടു പറയേണമേ,” അവർ പറഞ്ഞു, “ഈ കാര്യങ്ങൾ എപ്പോൾ സംഭവിക്കും? നിന്റെ വരവിന്റെയും ലോകാവസാനത്തിന്റെയും അടയാളം എന്തായിരിക്കും?” യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെയും തന്റെ വരവിന്റെ മഹാദിനത്തെയും വേർതിരിച്ചു പ്രത്യേകം വിവരിച്ചുകൊണ്ട് ഉത്തരം നൽകിയില്ല. ഈ രണ്ട് സംഭവങ്ങളുടെയും വിവരണം അവൻ ഒന്നിച്ചുകലർത്തി. താൻ അവയെ കണ്ടതുപോലെ ഭാവിയിലെ സംഭവങ്ങൾ തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു തുറന്നുകാട്ടിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർക്ക് ആ ദൃശ്യം സഹിക്കാനായിരുന്നില്ല. അവരുടെ മേലുള്ള കരുണനിമിത്തം അവൻ ഈ രണ്ട് മഹാസങ്കടങ്ങളുടെയും വിവരണം ഒന്നിച്ചുചേർത്തു; അർത്ഥം തങ്ങളെത്തന്നെ പഠിച്ചറിവാൻ ശിഷ്യന്മാരെ വിട്ടുകൊടുത്തു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെക്കുറിച്ചു അവൻ പരാമർശിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ പ്രവചനവചനങ്ങൾ ആ സംഭവത്തെ അതിക്രമിച്ചു, കർത്താവു താന്തേതായ സ്ഥാനത്തു നിന്നു എഴുന്നേറ്റു ലോകത്തെ അവരുടെ അകൃത്യങ്ങൾക്കു ശിക്ഷിക്കയും ഭൂമി തന്റെ രക്തപാതകം വെളിപ്പെടുത്തുകയും തന്റെ കൊല്ലപ്പെട്ടവരെ ഇനി മൂടിവെക്കാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്ന ആ ദിവസത്തിലെ അന്തിമ ദഹനത്തോളം എത്തി. ഈ സമ്പൂർണ്ണ പ്രഭാഷണം ശിഷ്യന്മാർക്കു മാത്രമല്ല, ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിലെ അന്ത്യദൃശ്യങ്ങളിൽ ജീവിക്കേണ്ടവർ‍ക്കുമായി നൽകിയതായിരുന്നു.

ശിഷ്യന്മാരിലേക്കു തിരിഞ്ഞ് ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: “ആരും നിങ്ങളെ വഞ്ചിക്കാതിരിപ്പാൻ സൂക്ഷിച്ചുകൊൾവിൻ. അനേകർ എന്റെ നാമത്തിൽ വന്നു, ‘ഞാനാണ് ക്രിസ്തു’ എന്നു പറഞ്ഞു, അനേകരെ വഞ്ചിക്കും.” അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നുവെന്നു അവകാശപ്പെടുകയും യെഹൂദജാതിയുടെ വിമോചനത്തിന്റെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അനേകം കള്ളമശീഹാക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടും. ഇവർ അനേകരെ വഴിതെറ്റിക്കും. ക്രിസ്തുവിന്റെ വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയായി. അവന്റെ മരണത്തിനും യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിനും ഇടയിൽ അനേകം കള്ളമശീഹാക്കൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. എന്നാൽ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് ലോകത്തിന്റെ ഈ യുഗത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കും നൽകിയതായിരുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിന് മുമ്പായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ട അതേ വഞ്ചനകൾ യുഗങ്ങളൊട്ടാകെ പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; വീണ്ടും പ്രയോഗിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.

“‘നിങ്ങൾ യുദ്ധങ്ങളെയും യുദ്ധവാർത്തകളെയും കേൾക്കും; നിങ്ങൾ കലങ്ങാതിരിക്കുവിൻ; ഇവ ഒക്കെയും സംഭവിക്കേണ്ടതാകുന്നു; എങ്കിലും അന്ത്യം ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല.’ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിനു മുമ്പായി, മനുഷ്യർ പരമാധികാരത്തിനായി പോരാടി. ചക്രവർത്തിമാർ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടു. സിംഹാസനത്തോടടുത്ത് നിൽക്കുന്നു എന്നു കരുതപ്പെട്ടവർ കൊല്ലപ്പെട്ടു. യുദ്ധങ്ങളും യുദ്ധവാർത്തകളും ഉണ്ടായിരുന്നു. ‘ഇവ ഒക്കെയും സംഭവിക്കേണ്ടതാകുന്നു,’ എന്നു ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു, ‘എന്നാൽ അന്ത്യം [ഒരു ജാതിയായി യെഹൂദജാതിയുടെ അന്ത്യം] ഇതുവരെ എത്തിയിട്ടില്ല. ജാതി ജാതിക്കെതിരെ എഴുന്നേൽക്കും; രാജ്യം രാജ്യത്തിനെതിരെ എഴുന്നേൽക്കും; വിവിധ ഇടങ്ങളിൽ ക്ഷാമങ്ങളും മഹാമാരികളും ഭൂകമ്പങ്ങളും ഉണ്ടാകും. ഇവ ഒക്കെയും കഷ്ടതകളുടെ ആരംഭം മാത്രമാണ്.’ ക്രിസ്തു പറഞ്ഞു: റബ്ബിമാർ ഈ അടയാളങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, തന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ജനത്തെ അടിമത്തത്തിൽ പിടിച്ചുവച്ചതിനാൽ ജാതികളിന്മേലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികളാണ് ഇവയെന്ന് അവർ പ്രഖ്യാപിക്കും. ഈ അടയാളങ്ങൾ മെസ്സീയാവിന്റെ വരവിന്റെ ലക്ഷണമാണെന്നും അവർ പ്രസ്താവിക്കും. വഞ്ചിക്കപ്പെടരുത്; ഇവ അവന്റെ ന്യായവിധികളുടെ ആരംഭമാണ്. ജനങ്ങൾ തങ്ങളിലേക്കുതന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കേണ്ടതിന്നു അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തനം പ്രാപിച്ചില്ല. തങ്ങളെ അടിമത്തത്തിൽനിന്നുള്ള മോചനത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളെന്നു അവർ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ഈ അടയാളങ്ങൾ, അവരുടെ നാശത്തിന്റെ അടയാളങ്ങളാകുന്നു.” The Desire of Ages, 628.

“കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കിഴക്കോട്ടു തിരിയുകയുണ്ടായി; കാരണം അവിടെ മനുഷ്യന്റെ കൈയുടെ പകുതിയോളം വലിപ്പമുള്ള ഒരു ചെറിയ കറുത്ത മേഘം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതു മനുഷ്യപുത്രന്റെ അടയാളമാണെന്നു ഞങ്ങൾ എല്ലാവർക്കും അറിയാമായിരുന്നു.” The Day Star, 1846.

അപ്പോൾ രാജാവ് ദാസന്മാരോടു പറഞ്ഞു: അവനെ കൈകാലുകൾ കെട്ടി എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി പുറത്തെ അന്ധകാരത്തിലേക്കു എറിയുവിൻ; അവിടെ കരച്ചിലും പല്ലുകടിയും ഉണ്ടാകും. എന്തെന്നാൽ വിളിക്കപ്പെട്ടവർ അനേകരാകുന്നു, എന്നാൽ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ ചുരുക്കമത്രേ. മത്തായി 22:13, 14.

അങ്ങനെ അവസാനം ഉള്ളവർ ആദ്യം ആകും; ആദ്യം ഉള്ളവർ അവസാനം ആകും; കാരണം അനേകർ വിളിക്കപ്പെട്ടവരാണ്, എങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ടവർ കുറവാണ്. മത്തായി 20:16.

ലോകത്തിലെ സകല നിവാസികളേ, ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരേ, അവൻ മലകളിന്മേൽ ഒരു പതാക ഉയർത്തുമ്പോൾ നിങ്ങൾ നോക്കുവിൻ; അവൻ കാഹളം ഊതുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കേൾപ്പിൻ. യെശയ്യാവു 18:3.

അന്നേദിവസം ബധിരന്മാർ പുസ്തകത്തിലെ വചനങ്ങൾ കേൾക്കും; അന്ധരുടെ കണ്ണുകൾ അന്ധകാരത്തിൽനിന്നും ഗാഢാന്ധകാരത്തിൽനിന്നും കണ്ടറിയും. യെശയ്യാവു 29:18.

ഞാൻ എത്രകാലം പതാക കാണുകയും കാഹളനാദം കേൾക്കുകയും ചെയ്‍വാൻ ഇടയാകണം? എന്റെ ജനം മൂഢരാണ്; അവർ എന്നെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല; അവർ ബുദ്ധിഹീനരായ മക്കളാകുന്നു, അവർക്കു വിവേകം ഇല്ല; ദോഷം ചെയ്‍വാൻ അവർ ജ്ഞാനികളാണ്, നന്മ ചെയ്‍വാൻ അവർക്ക് അറിവില്ല. യിരെമ്യാവു 4:21, 22.

ഇതു യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ പ്രസ്താവിക്കുകയും യെഹൂദയിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കുകയും ചെയ്‍വിൻ: “ബുദ്ധിയില്ലാത്തതും വിവേകശൂന്യവുമായ ജനമേ, ഇപ്പോൾ ഇതു കേൾപ്പിൻ; കണ്ണുകളുണ്ടായിട്ടും കാണാത്തവർ, ചെവികളുണ്ടായിട്ടും കേൾക്കാത്തവർ.” യിരെമ്യാവു 5:20, 21.

യഹോവയുടെ വചനം വീണ്ടും എനിക്കുണ്ടായി: മനുഷ്യപുത്രാ, നീ കലഹകാരിയായ ഒരു ഗൃഹത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്നു; അവർക്ക് കാണേണ്ടതിന് കണ്ണുകൾ ഉണ്ട്, എങ്കിലും അവർ കാണുന്നില്ല; കേൾക്കേണ്ടതിന് ചെവികൾ ഉണ്ട്, എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുന്നില്ല; അവർ കലഹകാരിയായ ഒരു ഗൃഹമാകയാൽ. യെഹെസ്കേൽ 12:1, 2.

ആകയാൽ ഞാൻ അവരോടു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാൽ സംസാരിക്കുന്നു; കാണുമ്പോഴും അവർ കാണുന്നില്ല; കേൾക്കുമ്പോഴും അവർ കേൾക്കുന്നില്ല; ഗ്രഹിക്കുന്നതുമില്ല. അവരിൽ യെശയ്യാവിന്റെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയാകുന്നു; അതു ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “കേട്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നിങ്ങൾ കേൾക്കും, എങ്കിലും ഗ്രഹിക്കയില്ല; കണ്ടുകൊണ്ടിരിക്കെ നിങ്ങൾ കാണും, എങ്കിലും അറിഞ്ഞുകൊള്ളുകയില്ല. ഈ ജനത്തിന്റെ ഹൃദയം സ്ഥൂലമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ ചെവികൾ കേൾവിക്കു മന്ദമായിരിക്കുന്നു; അവരുടെ കണ്ണുകൾ അവർ അടച്ചിരിക്കുന്നു; എപ്പോഴെങ്കിലും അവർ കണ്ണുകളാൽ കാണുകയും ചെവികളാൽ കേൾക്കുകയും ഹൃദയത്തോടെ ഗ്രഹിക്കുകയും തിരിഞ്ഞുവരുകയും ചെയ്‌താൽ, ഞാൻ അവരെ സൗഖ്യമാക്കും.”

എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു; അവ കാണുന്നതുകൊണ്ടും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു; അവ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടും. സത്യമായും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, നിങ്ങൾ കാണുന്നവ കാണുവാൻ അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നവ കേൾപ്പാൻ അവർ ആഗ്രഹിച്ചു, എങ്കിലും കേട്ടില്ല. മത്തായി 13:13–17.

യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: വഴികളിൽ നിന്നുകൊണ്ട് നോക്കുവിൻ; പുരാതന പാതകളെക്കുറിച്ചു ചോദിപ്പിൻ; നല്ല വഴി ഏതു എന്നു അന്വേഷിപ്പിൻ; അതിൽ നടപ്പിൻ; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ആത്മാക്കൾക്കു വിശ്രമം ലഭിക്കും. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അതിൽ നടക്കുകയില്ല. പിന്നെയും ഞാൻ നിങ്ങളിൻമേൽ കാവൽക്കാരെ നിയമിച്ചു; അവർ പറഞ്ഞു: കാഹളത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾപ്പിൻ. എന്നാൽ അവർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ കേൾക്കുകയില്ല. യിരെമ്യാവു 6:16, 17.

1840–1844 കാലഘട്ടത്തിൽ നൽകിയ എല്ലാ സന്ദേശങ്ങളും ഇപ്പോൾ ശക്തമായി പ്രസ്താവിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം ദിശാബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട അനേകർ ഉണ്ടു. ആ സന്ദേശങ്ങൾ സകല സഭകളിലേക്കും എത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്.

"ക്രിസ്തു അരുളിച്ചെയ്തു: ‘നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ കാണുന്നതുകൊണ്ടും നിങ്ങളുടെ ചെവികൾ കേൾക്കുന്നതുകൊണ്ടും ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു. ഞാൻ സത്യമായി നിങ്ങളോടു പറയുന്നു, അനേകം പ്രവാചകന്മാരും നീതിമാന്മാരും നിങ്ങൾ കാണുന്നതു കാണുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കണ്ടില്ല; നിങ്ങൾ കേൾക്കുന്നതു കേൾപ്പാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ കേട്ടില്ല’ [Matthew 13:16, 17]. 1843-ലും 1844-ലും കണ്ട ആ കാര്യങ്ങളെ കണ്ട കണ്ണുകൾ ഭാഗ്യവാന്മാരാകുന്നു."

“സന്ദേശം നല്കപ്പെട്ടു. കാലത്തിന്റെ അടയാളങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുന്നതുകൊണ്ടു ആ സന്ദേശം വീണ്ടും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നതിൽ യാതൊരു താമസവും ഉണ്ടാകരുത്; സമാപനപ്രവർത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടണം. ചെറിയൊരു കാലയളവിൽ മഹത്തായ ഒരു പ്രവൃത്തി നടന്നു തീരും. ദൈവനിയോഗപ്രകാരം ഒരു സന്ദേശം ഉടൻ നല്കപ്പെടും; അത് മഹാഘോഷമായി ഉയരും. അപ്പോൾ ദാനീയേൽ തന്റെ പങ്കിൽ നിന്നുകൊണ്ടു തന്റെ സാക്ഷ്യം പറയും.” Manuscript Releases, volume 21, 437.

അപ്പോൾ ശാസ്ത്രിമാരിലും പരീശന്മാരിലും ചിലർ അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഗുരോ, നിന്നിൽ നിന്നൊരു അടയാളം ഞങ്ങൾ കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ അവൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞതു: ദുഷ്ടവും വ്യഭിചാരിണിയും ആയ തലമുറ ഒരു അടയാളം അന്വേഷിക്കുന്നു; യോനാ പ്രവാചകന്റെ അടയാളമല്ലാതെ അതിന്നു മറ്റൊരു അടയാളവും കൊടുക്കപ്പെടുകയില്ല. യോനാ മൂന്നു ദിവസവും മൂന്നു രാത്രിയും മഹാമത്സ്യത്തിന്റെ ഉദരത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യപുത്രനും മൂന്നു ദിവസവും മൂന്നു രാത്രിയും ഭൂമിയുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഇരിക്കും. മത്തായി 12:38–40.

രക്ഷകന്റെ ചിന്തകൾ ഇപ്പോൾ കഴിഞ്ഞതെയും വരാനിരിക്കുന്നതെയും ധ്യാനിച്ചതിൽനിന്ന് മടങ്ങിവന്നു. ജനങ്ങൾ തങ്ങൾ കണ്ടതും കേട്ടതും തങ്ങളുടെ മനസ്സുകളിൽ ഉണ്ടായ സ്വാധീനങ്ങൾക്കും തങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്ന വെളിച്ചത്തിനും അനുസരിച്ച് വിശദീകരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ‘യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഈ ശബ്ദം എനിക്കുവേണ്ടിയല്ല, നിങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് വന്നത്.’ അത് അവന്റെ മെസ്സീയത്വത്തിന്റെ പരമസാക്ഷ്യമായിരുന്നു; യേശു സത്യം പ്രസ്താവിച്ചുവെന്നും അവൻ ദൈവപുത്രനാണെന്നും പിതാവിൽനിന്നുള്ള പ്രഖ്യാപനമായിരുന്നു അത്. ഈ ഉന്നത സ്വർഗ്ഗീയ സാക്ഷ്യത്തിൽനിന്ന് യെഹൂദന്മാർ മാറിനിൽക്കുമോ? ഒരിക്കൽ അവർ രക്ഷകനോടു ചോദിച്ചിരുന്നു: ഞങ്ങൾ കണ്ട് വിശ്വസിക്കേണ്ടതിന്നു നീ എന്ത് അടയാളം കാണിക്കുന്നു? ക്രിസ്തുവിന്റെ ശുശ്രൂഷാകാലമൊട്ടാകെ അസംഖ്യ അടയാളങ്ങൾ നൽകപ്പെട്ടിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ വിശ്വസിപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളുടെ കണ്ണുകൾ അടെച്ചും ഹൃദയങ്ങൾ കഠിനമാക്കിയുമിരുന്നു. ലാസറിന്റെ പുനരുത്ഥാനമെന്ന പരമ അത്ഭുതം പോലും അവരുടെ അവിശ്വാസം നീക്കിയില്ല; മറിച്ച് വർധിച്ച ദ്വേഷത്തോടെ അവരെ നിറച്ചു. ഇപ്പോൾ പിതാവുതന്നെ പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കെ, ഇനി കൂടുതൽ ഒരു അടയാളവും അവർ ആവശ്യപ്പെടാനാകാത്തപ്പോഴും, അവരുടെ ഹൃദയങ്ങൾ മൃദുവായില്ല; അവർ ഇപ്പോഴും വിശ്വസിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ചു.” Spirit of Prophecy, volume 3, 79.

“ലാസറിനെ ഉയിർപ്പിച്ചതിനാൽ, അനേകർ യേശുവിൽ വിശ്വസിക്കാൻ പ്രേരിതരായി. രക്ഷകൻ എത്തുന്നതിന് മുമ്പ് ലാസർ മരിക്കുകയും കല്ലറയിൽ വെക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടതെന്നത് ദൈവത്തിന്റെ പദ്ധതിയായിരുന്നു. ലാസറിന്റെ ഉയിർപ്പിക്കൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പരമോന്നത അത്ഭുതമായിരുന്നു; അതിനാൽ അനേകർ ദൈവത്തെ മഹത്വപ്പെടുത്തി.” Manuscript Releases, volume 21, 111.

“കല്ലറയിൽ അവന്റെ ശരീരം ക്ഷയം കണ്ടിരുന്നെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ മഹിമയുള്ള പുരുഷത്വത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ആനന്ദിച്ചിരുന്ന ലാസർ, രക്ഷകൻ സവാരി ചെയ്തിരുന്ന മൃഗത്തെ നയിച്ചു.” യുഗങ്ങളുടെ ആഗ്രഹം, 572.

“പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢരായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, നിറവേറും കൂടെ; കാരണം ഇതിന് ഈ കാലത്തേക്കുള്ള പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെപ്പോലെ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തോളം ഇപ്പോഴത്തെ സത്യമായി നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

1844 ആഗസ്റ്റിൽ നടന്ന എക്സറ്റർ (ന്യൂ ഹാംഷയർ) ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിലെ പ്രധാന നേതാക്കളിൽ ഒരാളായിരുന്നു ബേറ്റ്സ്; അപ്പോഴാണ് ‘യഥാർത്ഥ അർദ്ധരാത്രി നിലവിളി’ ആദ്യം അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടത്. അതുപോലെ സംഭവിച്ചതെന്നാൽ, ആ ദിവസത്തെ രാവിലെയുള്ള ക്യാമ്പ് ശുശ്രൂഷയ്ക്ക് തിരഞ്ഞെടുത്ത പ്രസംഗകൻ ബേറ്റ്സായിരുന്നു. ദൈവം വെറും അവരെ പരീക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, അവർ താമസകാലത്തിലാണെന്നും, അതുപോലുള്ള భావങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിച്ചുകൊണ്ട്, തന്റെ ശ്രോതാക്കളെ വിശ്വസ്തരായിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ ഉദ്ബോധിപ്പിക്കുകയും അവരെ ശാന്തമായി ഉറപ്പുനൽകിക്കുകയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴായിരുന്നു സാമുവേൽ എസ്. സ്നോ കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി ക്യാമ്പിലേക്കെത്തിയത്. തന്റെ സഹോദരിയായ മിസിസ് ജോൺ കൗച്ചിന്റെ അരികിൽ ഇരുന്ന സ്നോ, ക്രിസ്തു നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് പ്രത്യക്ഷനാകും എന്ന തന്റെ ഉറച്ച വിശ്വാസം വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു. അത്യന്തം ഉണർന്നു പോയ മിസിസ് കൗച്ച് എഴുന്നേറ്റ്, ‘ഇവിടെ ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള സന്ദേശവുമായി ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടു!’ എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചതോടെ സന്നിഹിതരെ വിസ്മയിപ്പിച്ചു.” Leroy Froom, The Prophetic Faith of our Fathers, volume 4, 549.

“ഭൂമിയിലെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി, യുഗംതോറും, ഓരോ മഹത്തായ നവീകരണത്തിലും മതപരമായ പ്രസ്ഥാനത്തിലും ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു സാമ്യം പ്രകടിപ്പിക്കുന്നു. മനുഷ്യരോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ ഇടപെടലിന്റെ തത്വങ്ങൾ എപ്പോഴും അതേപോലെയാണ്. വർത്തമാനത്തിലെ പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രസ്ഥാനങ്ങൾക്കു ഭൂതകാലത്തിലെ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ സമാന്തരങ്ങൾ ഉണ്ട്; മുൻ യുഗങ്ങളിലെ സഭയുടെ അനുഭവം നമ്മുടെ സ്വന്തം കാലത്തിനായി മഹത്തായ മൂല്യമുള്ള പാഠങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.” The Great Controversy, 343.

സീയോൻ പുത്രിയേ, അത്യന്തം ആനന്ദിക്ക; യെരൂശലേം പുത്രിയേ, ഉച്ചത്തിൽ ഘോഷിക്ക; ഇതാ, നിന്റെ രാജാവു നിന്റെ അടുക്കൽ വരുന്നു; അവൻ നീതിമാനുമാകുന്നു, രക്ഷയുള്ളവനും; വിനീതനായി കഴുതപ്പുറത്തും, കഴുതക്കുട്ടിയായ കോൽട്ടിൻമേലും കയറി വരുന്നു. സെഖർയ്യാവ് 9:9.

“ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന സംഘർഷത്തിൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഉപാധികളെ വായനക്കാരൻ മനസ്സിലാക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അതേ ലക്ഷ്യത്തിനായി കഴിഞ്ഞ യുഗങ്ങളിൽ റോം പ്രയോഗിച്ച മാർഗങ്ങളുടെ രേഖ പിന്തുടരുക മാത്രമാണ് അവൻ ചെയ്യേണ്ടത്. പാപ്പിസ്റ്റുകളും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും ഏകീഭവിച്ച് അവരുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളെ നിരസിക്കുന്നവരോടു എങ്ങനെ ഇടപെടും എന്നു അവൻ അറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ശബ്ബത്തിനെതിരെയും അതിന്റെ പ്രതിരോധകരോടും റോം പ്രകടിപ്പിച്ച ആത്മാവിനെ അവൻ നോക്കട്ടെ.”

“രാജകീയ ഉത്തരവുകൾ, പൊതുസഭകൾ, ലോകിക അധികാരത്തിന്റെ പിന്തുണയുള്ള സഭാനിയമങ്ങൾ—ഇവയായിരുന്നു ആ ജാതീയോത്സവം ക്രിസ്തീയ ലോകത്തിൽ ബഹുമതിയുടെ സ്ഥാനത്തെത്താൻ വഴിയൊരുക്കിയ ഘട്ടങ്ങൾ. ഞായറാഴ്ച ആചരണം നിർബന്ധമാക്കിയ ആദ്യത്തെ പൊതുപരമായ നടപടി കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച നിയമമായിരുന്നു. (A.D. 321; page 53-നുള്ള Appendix note കാണുക.) ഈ ഉത്തരവ് നഗരവാസികൾ ‘സൂര്യന്റെ ആദരണീയ ദിനത്തിൽ’ വിശ്രമിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ഗ്രാമവാസികൾക്ക് അവരുടെ കാർഷികപ്രവർത്തനങ്ങൾ തുടരാൻ അനുവാദം നൽകി. യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ ഒരു ജാതീയ നിയമമായിരുന്നുവെങ്കിലും, ക്രിസ്തുമതത്തെ നാമമാത്രമായി സ്വീകരിച്ചതിന് ശേഷം ചക്രവർത്തി അതിനെ നടപ്പാക്കി.” The Great Controversy, 574.

ഒരു തിരമാലപോലെ ആ പ്രസ്ഥാനം ദേശമൊട്ടാകെ വ്യാപിച്ചു. നഗരത്തിൽനിന്ന് നഗരത്തിലേക്കും, ഗ്രാമത്തിൽനിന്ന് ഗ്രാമത്തിലേക്കും, അകന്ന ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കും അത് ചെന്നെത്തി, കാത്തിരുന്ന ദൈവജനങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ഉണർത്തപ്പെടുന്നതുവരെ. ഉദയസൂര്യന്റെ മുമ്പിൽ പെട്ടെന്നു അലിഞ്ഞുപോകുന്ന പ്രഭാതതുഷാരത്തെപ്പോലെ, ഈ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ മുമ്പിൽ മതോന്മാദം അപ്രത്യക്ഷമായി. വിശ്വാസികൾ അവരുടെ സംശയവും ആശയക്കുഴപ്പവും നീങ്ങിയതായി കണ്ടു; പ്രത്യാശയും ധൈര്യവും അവരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ സജീവമാക്കി. ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്റെയും ആത്മാവിന്റെയും നിയന്ത്രക സ്വാധീനമില്ലാതെ മനുഷ്യോത്സാഹം ഉള്ളിടത്ത് എപ്പോഴും പ്രകടമാകുന്ന അതിരുകടച്ച പ്രകടനങ്ങളിൽനിന്ന് ഈ പ്രവൃത്തി സ്വതന്ത്രമായിരുന്നു. അത് സ്വഭാവത്തിൽ, പുരാതന യിസ്രായേലിൽ ദൈവത്തിന്റെ ദാസന്മാരിൽനിന്ന് വന്ന ശാസനാസന്ദേശങ്ങളെ തുടർന്നു ഉണ്ടായ താഴ്മയുടെയും യഹോവയിങ്കലേക്കുള്ള മടങ്ങിവരവിന്റെയും ആ കാലങ്ങളോടു സാമ്യമുള്ളതായിരുന്നു. എല്ലായുഗങ്ങളിലും ദൈവത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന സവിശേഷതകൾ ഇതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു. അതിൽ അതിയായ വികാരോന്മാദപൂർണ്ണമായ സന്തോഷം അല്പമായിരുന്നു; മറിച്ച് ആഴത്തിലുള്ള ഹൃദയപരിശോധനയും, പാപസമ്മതവും, ലോകത്യാഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു. കർത്താവിനെ നേരിടുവാൻ ഒരുങ്ങുക എന്നതായിരുന്നു വേദനാഭരിതമായ ആത്മാക്കളുടെ ഭാരമായി കിടന്നത്. അവിടെ ദൃഢനിശ്ചയമുള്ള പ്രാർത്ഥനയും ദൈവത്തോടുള്ള നിർവ്യാജ സമർപ്പണവും ഉണ്ടായിരുന്നു.” The Great Controversy, 400, 401.

“അർദ്ധരാത്രിയിലെ ഘോഷം അത്രയും വാദപ്രതിവാദങ്ങളാൽ വഹിക്കപ്പെട്ടതല്ല; എങ്കിലും തിരുവെഴുത്തിലെ തെളിവ് വ്യക്തവും നിർണായകവുമായിരുന്നു. അതിനോടുകൂടെ ആത്മാവിനെ ചലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രേരകശക്തി ഉണ്ടായിരുന്നു. സംശയവും ഇല്ലായിരുന്നു, ചോദ്യം ചെയ്യലും ഇല്ലായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ യെരൂശലേമിലേക്കുള്ള വിജയപ്രവേശത്തിന്റെ അവസരത്തിൽ, ഉത്സവം ആചരിക്കാനായി ദേശത്തിന്റെ എല്ലാഭാഗങ്ങളിൽ നിന്നുമെത്തിയിരുന്ന ജനങ്ങൾ ഒലിവുമലയിൽകൂടി ഒഴുകിയെത്തി; യേശുവിനെ അനുഗമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ജനക്കൂട്ടത്തോടു ചേർന്നപ്പോൾ, അവർ ആ നിമിഷത്തിന്റെ പ്രചോദനം ഏറ്റെടുത്തു, ‘കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ ഭാഗ്യവാൻ!’ [Matthew 21:9.] എന്ന ഘോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കാൻ സഹായിച്ചു. അതുപോലെ തന്നേ, അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് യോഗങ്ങളിലേക്കു ഒഴുകിയെത്തിയ അവിശ്വാസികൾ—ചിലർ കൗതുകത്താൽ, ചിലർ പരിഹസിക്കുവാൻ മാത്രം—‘ഇതാ, വരൻ വരുന്നു!’ എന്ന സന്ദേശത്തോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൃഢബോധകരമായ ശക്തി അനുഭവിച്ചു.” Spirit of Prophecy, volume 4, 250.

എന്നാൽ ആലയത്തിന്റെ പുറത്തുള്ള പ്രാകാരം ഒഴിവാക്കി വയ്ക്കുക; അതിനെ അളക്കരുത്; കാരണം അത് ജാതികൾക്കു കൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; വിശുദ്ധനഗരത്തെ അവർ നാൽപ്പത്തിരണ്ടു മാസം കാൽകൊണ്ട് ചവിട്ടിക്കളയും. വെളിപ്പാട് 11:2.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ അവരെ പിന്തുടർന്ന് ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പറഞ്ഞു: ആരെങ്കിലും മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും നമസ്കരിക്കുകയും തന്റെ നെറ്റിയിലോ തന്റെ കൈയിലോ അതിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്‌താൽ, അവനും ദൈവക്രോധത്തിന്റെ വീഞ്ഞ് കുടിക്കും; അത് അവന്റെ കോപപാനപാത്രത്തിൽ കലർത്താതെയെ ഒഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു തന്നേ. വിശുദ്ധ ദൂതന്മാരുടെ സന്നിധിയിലും കുഞ്ഞാടിന്റെ സന്നിധിയിലും അവൻ തീകൊണ്ടും ഗന്ധകത്താലും പീഡിപ്പിക്കപ്പെടും. അവരുടെ പീഡനത്തിന്റെ പുക എന്നെന്നേക്കുമായി ഉയരുന്നു; മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും നമസ്കരിക്കുന്നവർക്കും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്ന ഏവർക്കും രാവും പകലും വിശ്രമമില്ല. ഇവിടെ വിശുദ്ധന്മാരുടെ സഹിഷ്ണുതയുണ്ട്; ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകളും യേശുവിന്റെ വിശ്വാസവും കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്നവർ ഇവിടെ ഇരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് 14:9–12.

“ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്കു ഏതാണ്ട് എത്തിയിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച ചരിത്രത്തിന്റെ വളരെ ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.” Manuscript Releases, number 13, 394.