“ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ലംഘിച്ചുകൊണ്ട് പാപ്പത്വത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെ പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന ആജ്ഞയാൽ, നമ്മുടെ ജാതി നീതിയിൽ നിന്നു പൂർണ്ണമായി സ്വയം വേർപെടും. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ആ വിടവിന് അപ്പുറം തന്റെ കൈ നീട്ടി റോമൻ അധികാരത്തിന്റെ കൈ പിടിക്കുമ്പോൾ, അവൾ ആ അഗാധത്തിന്റെ മീതെക്കൂടി എത്തി ആത്മവാദവുമായി കൈകോർക്കുമ്പോൾ, ഈ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിന്റെ സ്വാധീനത്തിൽ നമ്മുടെ രാജ്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റും റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണരീതിയുമായുള്ള തന്റെ ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ സിദ്ധാന്തവും തള്ളിക്കളഞ്ഞ്, പാപ്പസഭയുടെ അസത്യങ്ങളും വഞ്ചനാഭ്രമങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുവാൻ സൗകര്യം ഒരുക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനത്തിന്റെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നുവെന്നും അന്ത്യം സമീപിച്ചിരിക്കുന്നുവെന്നും നമുക്ക് അറിയാം.”
“യെരൂശലേമിന്റെ സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നാശത്തിന്റെ ഒരു അടയാളമായി റോമൻ സൈന്യങ്ങളുടെ സമീപനം ശിഷ്യന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ, ഈ വിശ്വാസത്യാഗവും ദൈവത്തിന്റെ ദീർഘക്ഷമയുടെ പരിധി എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു എന്നും, നമ്മുടെ ജാതിയുടെ അകൃത്യങ്ങളുടെ അളവ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നും, കരുണയുടെ ദൂതൻ മടങ്ങിവരാതിരിക്കെ പറന്നുപോകുവാൻ ഒരുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്നും നമ്മുക്കൊരു അടയാളമായിരിക്കട്ടെ. അപ്പോൾ ദൈവജനങ്ങൾ പ്രവാചകന്മാർ യാക്കോബിന്റെ കഷ്ടകാലം എന്നു വിവരണം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ആ പീഡനത്തിന്റെയും വ്യസനത്തിന്റെയും ദൃശ്യങ്ങളിലേക്കു തള്ളിക്കൊണ്ടുപോകപ്പെടും. വിശ്വസ്തരും പീഡിതരുമായവരുടെ നിലവിളികൾ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയരുന്നു. ആബേലിന്റെ രക്തം നിലത്തുനിന്നു നിലവിളിച്ചതുപോലെ, രക്തസാക്ഷികളുടെ കല്ലറകളിൽനിന്നും, സമുദ്രത്തിന്റെ ശവകുടീരങ്ങളിൽനിന്നും, മലഗുഹകളിൽനിന്നും, മഠങ്ങളുടെ ഭൂഗർഭ ശവകുടീരങ്ങളിൽനിന്നും ദൈവത്തോടു നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദങ്ങളും ഉണ്ടു: ‘എത്രകാലം, പരിശുദ്ധനും സത്യവാനുമായ കർത്താവേ, ഭൂമിയിൽ പാർക്കുന്നവരിന്മേൽ ഞങ്ങളുടെ രക്തത്തിന് നീതി വിധിച്ചു പ്രതികാരം ചെയ്കയില്ലയോ?’”
“കർത്താവ് തന്റെ പ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സർവ്വസ്വർഗ്ഗവും ഉണർവോടെ ചലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. സർവ്വഭൂമിയുടെയും ന്യായാധിപൻ ഉടൻ എഴുന്നേറ്റ് തന്റെ അപമാനിക്കപ്പെട്ട അധികാരത്തെ ന്യായീകരിക്കാനിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പാലിക്കുന്നവരുടെയും, അവന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആദരിക്കുന്നവരുടെയും, മൃഗത്തിന്റെയോ അതിന്റെ പ്രതിമയുടെയോ മുദ്ര നിരസിക്കുന്നവരുടെയും മേൽ വിടുതലിന്റെ അടയാളം വെക്കപ്പെടും.”
“അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ എന്തെല്ലാം സംഭവിക്കേണ്ടതുണ്ടോ അവ ദൈവം വെളിപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു; അതുവഴി അവന്റെ ജനങ്ങൾ വിരോധത്തിന്റെയും ക്രോധത്തിന്റെയും കൊടുങ്കാറ്റിനെ എതിര്ക്കുവാൻ സജ്ജരാകേണ്ടതിന്നു. തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചിരിക്കുന്നവർ വരുവാനുള്ള കൊടുങ്കാറ്റിനെ ശാന്തമായി പ്രതീക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഇരിക്കരുത്; കഷ്ടത്തിന്റെ നാളിൽ കർത്താവു തന്റെ വിശ്വസ്തരെ അഭയം നല്കുമെന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ആശ്വസിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും ഇരിക്കരുത്. നാം നമ്മുടെ കർത്താവിനെ കാത്തിരിക്കുന്ന മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആയിരിക്കണം; നിഷ്ക്രിയമായ പ്രതീക്ഷയിലല്ല, മറിച്ച് അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തോടുകൂടിയ ഉത്സുകപ്രവർത്തനത്തിലായിരിക്കണം. ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ മനസ്സുകൾ ചെറുപ്രാധാന്യമുള്ള കാര്യങ്ങളിൽ മുഴുകിക്കിടക്കാൻ അനുവദിക്കേണ്ട സമയം അല്ല. മനുഷ്യർ ഉറങ്ങിക്കിടക്കുമ്പോൾ, കർത്താവിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് കരുണയോ നീതിയോ ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു സാത്താൻ സജീവമായി കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ഇരുളിൽ തന്റെ വഴി തുറന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നേതാക്കൾ യഥാർത്ഥ വിഷയത്തെ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; പ്രസ്ഥാനത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്ന പലർക്കും അതിന്റെ അടിഒഴുക്ക് എവിടേക്കാണ് നീങ്ങുന്നതെന്നു തന്നേ കാണുന്നില്ല. അതിന്റെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ സൗമ്യവും പ്രത്യക്ഷത്തിൽ ക്രിസ്തീയവുമാകുന്നു; എന്നാൽ അതു സംസാരിക്കുമ്പോൾ അതു സർപ്പത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തും. ഭീഷണിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ഈ അപകടത്തെ ഒഴിവാക്കുവാൻ നമ്മുടെ ശേഷിയിലുള്ള എല്ലാം ചെയ്യുന്നതു നമ്മുടെ കടമയാണ്. ജനങ്ങളുടെ മുമ്പാകെ നാം നമ്മെത്തന്നെ യുക്തമായ വെളിച്ചത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് മുൻവിധിയെ നിർവീര്യമാക്കുവാൻ ശ്രമിക്കണം. മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നടപടികൾക്കെതിരെ ഏറ്റവും ഫലപ്രദമായ പ്രതിഷേധം അങ്ങനെ ഉയർത്തുവാൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ തർക്കവിഷയമായിരിക്കുന്ന ചോദ്യത്തെ നാം അവരുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരണം. നാം തിരുവെഴുത്തുകളെ പരിശോധിക്കയും നമ്മുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വ്യക്തമാക്കുവാൻ കഴിവുള്ളവരായിരിക്കയും വേണം. പ്രവാചകൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത ചെയ്യും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ആരും ഗ്രഹിക്കയില്ല; ജ്ഞാനികളോ ഗ്രഹിക്കും.’” Testimonies, volume 5, 451, 452.
“ഞായറാഴ്ച പ്രസ്ഥാനം” “സംസാരിക്കുമ്പോൾ അതു സർപ്പത്തിന്റെ ആത്മാവിനെ വെളിപ്പെടുത്തും.” ആ നാല് പാരഗ്രാഫുകൾ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “നീതിയിൽനിന്ന് സ്വയം പൂർണ്ണമായി വേർപെടുത്തും” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ “സാത്താന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനത്തിനുള്ള സമയം വന്നിരിക്കുന്നു.” ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ത്രിവിധ ഐക്യം പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “ഒരു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണകൂടമെന്ന നിലയിൽ തന്റെ ഭരണഘടനയിലെ എല്ലാ സിദ്ധാന്തങ്ങളെയും തള്ളിക്കളയുന്നു”, കൂടാതെ അവർ “പാപ്പാ സംബന്ധമായ അസത്യങ്ങളും വഞ്ചനാഭ്രമങ്ങളും പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിന് സൗകര്യം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.” ആ ഞായറാഴ്ച നിയമം “ദൈവത്തിന്റെ സഹിഷ്ണുതയുടെ അതിർ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു, നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ അളവ് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, കരുണയുടെ ദൂതൻ ഇനി മടങ്ങിവരാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു പറന്നുപോകാൻ ഇരിക്കുകയാണ് എന്നതിന്റെ ഞങ്ങൾക്കുള്ള ഒരു അടയാളം” ആകുന്നു. ആ അടയാളം, ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ പറഞ്ഞ ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതയെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ട് യേശു നൽകിയ മുന്നറിയിപ്പിനാൽ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അഞ്ചാം മുദ്രയിലെ രക്തസാക്ഷികൾ അർപ്പിച്ച പ്രാർത്ഥനയായ, “ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു ഞങ്ങളുടെ രക്തത്തിനുള്ള ന്യായവിധിയും പ്രതികാരവും ചെയ്യാതെ എത്രകാലം, പരിശുദ്ധനും സത്യവാനും ആയ കർത്താവേ?” എന്നത് അവിടെ തന്നെയാണ് നിറവേറുന്നത്. അതും ആ മാർഗചിഹ്നത്തിങ്കൽ തന്നെയാണ് ഭോഷകുള്ളവരുമായ ജ്ഞാനികളുമായ കന്യകമാർ അവരുടെ സ്വഭാവങ്ങളെ പ്രകടമാക്കുന്നത്.
ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഐക്യനാടുകൾ “തങ്ങളുടെ ഭരണഘടനയിലെ ഓരോ സിദ്ധാന്തത്തെയും നിരാകരിക്കുന്നു.” ഈ പ്രവർത്തി പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ട സമയപരിധി 2001-ലെ Patriot Act-നോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു. 2001 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ എന്നത് ഭരണഘടനയെ നിരാകരിക്കുന്ന ഒരു ക്രമാനുഗത പ്രവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ക്രമാനുഗത പ്രവർത്തി, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം പൂർത്തിയാകുന്ന പ്രവചനരേഖയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രേഖ അല്പം കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമായി തോന്നാം, എങ്കിലും ആ സങ്കീർണ്ണത മനസ്സിലാക്കുന്നത് മൂല്യമുള്ളതാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രേഖയെ സങ്കീർണ്ണമാക്കുന്നത്, അത് രണ്ട് രേഖകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതാണ്.
ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തേക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ, ആ രണ്ടു രേഖകൾ റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും കൊമ്പുകളാകുന്നു. ആ രണ്ടു കൊമ്പുകളും സഭ-രാജ്യബന്ധമായി ഒന്നിച്ചുകൂടുകയും അങ്ങനെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അതുകൊണ്ട്, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണരേഖയിൽ ഒരു രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ രണ്ടു രേഖകൾ നിലനിൽക്കുന്നു; കാരണം റിപ്പബ്ലിക്കൻയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പുകളും ചരിത്രമുഴുവൻ പരസ്പരം സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുമ്പോഴും, അവയുടെ വ്യക്തിഗത രേഖകൾക്കും വഹിക്കാനുള്ള സ്വന്തം പ്രവാചകസാക്ഷ്യം ഉണ്ട്. പരസ്പരം സമാന്തരമായി നിലകൊള്ളുന്ന രണ്ടു വിഷയങ്ങളുള്ള ഒരു പ്രവാചക രേഖ, ഭരണഘടനയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംസാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാഷ്ട്രീയപ്രവർത്തനങ്ങളുടെ വഴിക്കുറിപ്പുകൾ മാത്രം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണ്.
റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിന്റെയും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെയും ഈ രണ്ടു രേഖകൾ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനകത്ത് ദാസ്യപക്ഷ ഡെമോക്രാറ്റുകളും ദാസ്യവിരുദ്ധ റിപ്പബ്ലിക്കൻമാരും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ചരിത്രം നിലനിൽക്കുന്നു എന്ന പ്രവചനാത്മക സത്യത്താലും, അതുപോലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനകത്ത് ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരെയും ഭോഷികളായ കന്യകമാരെയും അനുഗമിക്കുന്ന നിരന്തരമായ ഒരു പരിശോധനാപ്രക്രിയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതിനാലും, ഇനിയും കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാകുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഈ സത്യങ്ങളിൽ ഉറച്ചുനിലകൊള്ളുന്നത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്.
ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രേഖയ്ക്കുള്ളിൽ, ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവമോ സാത്താന്റെ സ്വഭാവമോ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതെന്ന സമാന്തര ദൃഷ്ടാന്തം നിലകൊള്ളുന്നു; അതായത്, ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയെയോ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെയോ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനു തുല്യമാണ്, കാരണം ഈ സാഹചര്യത്തിൽ “മൃഗം” എന്നത് സ്രഷ്ടാവിനോടുള്ള പ്രത്യസ്തതയിൽ ഒരു സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സത്തയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ ഗുണലക്ഷണങ്ങളുടെ രൂപീകരണം എല്ലാ മനുഷ്യരുടെയും ഉള്ളിൽ അന്തർലീനമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം കൃപാകാലം അവസാനിക്കുമ്പോൾ അവിടെ രണ്ടു വർഗങ്ങൾ മാത്രമേ ഉണ്ടായിരിക്കൂ. ഈ രൂപീകരണം പാപ്പാസത്തയും ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തിലൂടെ ബാഹ്യമായും നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നു.
അതിനാൽ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിനുള്ള പരീക്ഷണകാലം 2001-ൽ ആരംഭിച്ചു; അത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രണ്ട് കൊമ്പുകളുടെ പ്രവാചകചരിത്രം, അവയ്ക്ക് അനുബന്ധമായ ഓരോ കൊമ്പിനുള്ളിലും—അത് മതപരമായതായാലും രാഷ്ട്രീയമായതായാലും—അന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി ഒരു തർക്കം ചിത്രീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ രണ്ട് കൊമ്പുകൾ തമ്മിലുള്ള ഒരു പോരാട്ടവും അതിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെടുന്നു.
ഐക്യനാടുകളിൽ ഉള്ള ഞായറാഴ്ചനിയമം, യേശു “ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛത” എന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ഓടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പായി സൂചിപ്പിച്ചതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഐക്യനാടുകളിൽ ഉള്ള ഞായറാഴ്ചനിയമം 2001-ൽ ആരംഭിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റെ സമാപ്തിയാണ്. പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് “ദാനിയേൽ പ്രവചിച്ച ശൂന്യത വരുത്തുന്ന മ്ലേച്ഛത” ആയിരുന്നു; വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള ഒരു അടയാളമായി യേശു അതിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.
പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിൽ 1888-ലെ പ്രവചനപ്രകാശവും ബ്ലെയർ ബിലും ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻചായീകരണവും പ്രവചനാത്മകമായി ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആകയാൽ 2001 മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന കാലഘട്ടം 1888—ബ്ലെയർ ബിൽ, 2001—പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് എന്നിങ്ങനെ മുൻചായീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്, കൂടാതെ അത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്.
2001-ൽ നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഔടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ബാബേലിൽ നിന്ന് ഔടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഐക്യനാടുകൾക്കു മേൽ വരുത്തപ്പെട്ട ന്യായവിധി, മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാവസരം അടയുകയും ചെയ്യുന്നപ്പോൾ സമസ്ത ലോകത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയുടെ പ്രതിരൂപമാണ്. ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ മുദ്ര 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽ പ്രതിനിധീകരിച്ച സത്യങ്ങളുടെയും, 1888 പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സകലത്തിന്റെയും ഉള്ളിൽ ആവർത്തിച്ചും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അവ 2001-ൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു.
1888-നാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട 2001, ശൂന്യമാക്കുന്ന അശുദ്ധവസ്തുവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഓടിപ്പോകാനുള്ള അടയാളം മാത്രമല്ല പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; അത് ക്രി.വ. 66-നും സെസ്റ്റിയസിന്റെ വളയലിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ക്രി.വ. 70-ലെ തിതുസിന്റെ വളയൽ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം 321-ാം ആണ്ടും കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചാ നിയമവുംകൊണ്ടാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്; 538 ഭൂമിയിലെ അവസാന ജാതിയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്ക് കീഴടങ്ങുന്ന സമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
2001 എന്നത് 1888-നെയും, സെസ്റ്റിയസിനെയും, ക്രി.വ. 66-ആം വർഷത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമം ടൈറ്റസിനെയും, ക്രി.വ. 70-ആം വർഷത്തെയും 321-ആം വർഷത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 2001 യേശുവിന്റെ സ്നാനവും, വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ഉണ്ടായ അവന്റെ ഇറങ്ങിവരവും കൂടിയാണ്. ഈ ചിഹ്നങ്ങൾ എല്ലാം ഭരണഘടനയുടെ രേഖയ്ക്ക് സംഭാവന ചെയ്യുന്നു.
യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തോടു സമാന്തരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. 1798-ൽ പാപ്പാസംഘത്തിന് അതിന്റെ മാരകമുറിവ് ലഭിച്ചു; 1798 തന്നെയായിരുന്നു അന്ത്യകാലം, അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ ചരിത്രത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനങ്ങളിലെ ഭാഗം മുദ്രവിടപ്പെട്ടതാകുന്നു. അവിടെ, 1798-ൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പ്രവാചകപരമായ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു; 1798-ൽ തന്നെ കുഞ്ഞാടിനെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള ഭൂമിമൃഗം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി.
1798-ന് മുമ്പായി, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ രേഖയോടും, അതിനാൽ ഐക്യനാടുകളുടെ സംസാരത്തോടും ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയോടും ബന്ധപ്പെട്ട മൂന്ന് പ്രവാചക മാർഗചിഹ്നങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ മൂന്ന് മാർഗചിഹ്നങ്ങൾ ഇവയായിരുന്നു: 1776-ൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനം, തുടർന്ന് 1789-ലെ ഭരണഘടന, പിന്നെ 1798-ലെ Alien and Sedition Acts.
ആ മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഭരണഘടനയുടെ പ്രവാചക രേഖയെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതുമാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ അവസാനമാണ്; അതുകൊണ്ട്, ആരംഭത്തിന് മുമ്പായി ഉണ്ടായിരുന്ന മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകൾ മുൻനിഴലാക്കിയതുപോലെ, അവസാനത്തിന് മുമ്പും പ്രവാചക ആവശ്യകതപ്രകാരം മൂന്ന് വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഉണ്ടായിരിക്കേണ്ടതാണ്.
2001-ൽ, ഗോപുരങ്ങൾ പതിച്ച സമയത്തും പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റും, 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽകൊണ്ടും മിന്നിയാപൊളിസ് ജനറൽ കോൺഫറൻസിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നേതൃത്വത്തിന്റെ പ്രകടമായ കലഹത്തോടും കൂടെ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു. കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവർ മോശെയെതിരായി നടത്തിയ കലഹത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ഒരു ദൂതൻ സഹോദരി വൈറ്റിനോട് പറഞ്ഞിരുന്ന ഒരു കലഹം, ക്രി.വ. 27-ൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്താലും, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് ഇസ്ലാമിന്മേലുള്ള നിയന്ത്രണത്താലും, 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്താലും, അതുപോലെ വരുവാനുള്ള ക്രോധത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള ഒരു അടയാളമായി “പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ മുഖാന്തരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത”യാലും, സെസ്റ്റിയസും ക്രി.വ. 66-ഉം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
നാം ഇപ്പോൾ പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയുടെ രേഖയാണെന്നത് നിങ്ങൾക്ക് ഇനിയും ഓർമ്മയുണ്ടെങ്കിൽ, മുകളിലെല്ലാം പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖകൾ ഭരണഘടനയുടെ രേഖ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവചനവിഷയത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. എങ്കിലും, ഏറ്റവും പരസ്പരബന്ധിതമായ രേഖയായി തോന്നുന്നത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്നതിന്റെ രേഖയാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ പാപ്പീയ മൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയാണ്; ആ മൃഗത്തിന്മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്ന ഒരു സ്ത്രീയോടുകൂടിയ മൃഗമായി അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതായത്, സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നിരിക്കുന്ന ഒരു സംയോജനം, അതിൽ ആ ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സഭയുടെ കൈകളിലായിരിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ മൃഗത്തിനൊരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്ന് മതത്യാഗിയായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ഭരണകൂടത്തെ അത്രമേൽ നിയന്ത്രിക്കേണ്ടിവരും; അതിന്റെ ഫലമായി ഭരണകൂടം മതനിയമങ്ങൾ പാസാക്കുകയും പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുകയും, ഒടുവിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം നടപ്പാക്കുകയും ചെയ്യും.
മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന പ്രക്രിയ പൂർത്തിയാകുന്നതനുസരിച്ച്, തോമസ് ജെഫേഴ്സൺ “സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ്” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയ മുഖ്യസിദ്ധാന്തത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി രചിക്കപ്പെട്ട ഭരണഘടന അട്ടിമറിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ മതപരമായ നിർദേശങ്ങൾ നടപ്പാക്കുവാൻ നിർദേശിക്കുന്ന അധികാരം ലഭിക്കുമ്പോൾ, ഭരണഘടനയുടെ മദ്ധ്യഹൃദയം തന്നേ കീറിത്തെറിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ, ഭരണഘടനയുടെ രേഖയും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രേഖയും തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധം നിങ്ങൾക്കു കാണാം.
മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടം 2001-ൽ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റോടെ ആരംഭിച്ചു; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിർബന്ധിതമാകുന്ന സൺഡേ ലോവോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിനിടയിൽ അന്തിമമഴ തളിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്ന് തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുമ്പോഴാണ് അന്തിമമഴ പെയ്യാൻ തുടങ്ങുന്നത്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ പ്രകാരം, കർത്താവിന്റെ ഒരു സ്പർശനത്താൽ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീഴുമ്പോഴായിരിക്കും അത് സംഭവിക്കുക.
“അന്ത്യമഴ ദൈവജനത്തിന്മേൽ വീഴേണ്ടതാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്ന് ഒരു ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവരേണ്ടതാണ്; അവന്റെ മഹത്വത്താൽ സർവ്വഭൂമിയും പ്രകാശിതമാകേണ്ടതാണ്.” Review and Herald, April 21, 1891.
അന്ത്യമഴയുടെ തളിച്ചിലിന്റെ കാലഘട്ടം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാന തലമുറയിലെ ഗോതമ്പും കാളവള്ളിയും ചാലിച്ചും ശുദ്ധീകരിച്ചും കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഒരു സമയപരിധിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചാലിക്കലും ശുദ്ധീകരണവും ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ പ്രതിസന്ധി വരുമ്പോൾ എണ്ണ കൈവശമുള്ള ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ പരിശുദ്ധാത്മാവ് അളവില്ലാതെ പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്നു.
അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന കാലത്ത് ഉത്തരമഴ തളിക്കപ്പെടുകയും, ലോകത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന കാലത്ത് ഉത്തരമഴ അളവില്ലാതെ പകർന്നൊഴുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.
2001-ൽ, ക്രിസ്തു സ്നാനമേറ്റപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന പുരാതന യിസ്രായേലിനാലും, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളാലും മുൻചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ലാവൊദിക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ പരിശോധന ആരംഭിച്ചു.
“പരീക്ഷണകാലം നമ്മുടെ മേൽ തന്നെയെത്തിയിരിക്കുന്നു; കാരണം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള നിലവിളി, പാപങ്ങളെ ക്ഷമിക്കുന്ന വീണ്ടെടുപ്പുകാരനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ വെളിപ്പാടിൽ ഇതിനകം തന്നെ ആരംഭിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതുതന്നെയാണ് തന്റെ മഹത്വംകൊണ്ട് മുഴുവൻ ഭൂമിയെയും നിറയ്ക്കുന്ന ദൂതന്റെ വെളിച്ചത്തിന്റെ ആരംഭം.” Selected Messages, പുസ്തകം 1, 362.
മുമ്പത്തെ നിയമത്തിലെ ജനങ്ങൾക്ക് വേണ്ടിയുള്ള അന്തിമ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ പ്രകാശം തന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കാൻ ആരംഭിക്കുമ്പോഴാണ് തുടങ്ങുന്നത്. അവന്റെ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ അനുസരിച്ച്, ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നു വീണപ്പോൾ നിറവേറി.
അപ്പോൾ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. ദൂതന്റെ കയ്യിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ചെറിയ പുസ്തകം നീ എടുത്ത് അതു തിന്നുമോ എന്നതായിരുന്നു ആ പരീക്ഷണം. ഈ പരീക്ഷണകാലത്ത്, അന്ത്യമഴ തളിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അത് ആ ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്ത് തിന്നുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നവരുടെ മേൽ മാത്രമാണ് വീഴുന്നത്.
“അനേകർ മുൻമഴയെ വലിയൊരു പരിധിവരെ സ്വീകരിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം ഇങ്ങനെ അവർക്കായി ഒരുക്കിയിട്ടുള്ള സകല അനുഗ്രഹങ്ങളും അവർ നേടിയിട്ടില്ല. ആ കുറവ് പിൻമഴയാൽ പൂരിപ്പിക്കപ്പെടുമെന്ന് അവർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. കൃപയുടെ ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായ പ്രചുരത്വം നല്കപ്പെടുമ്പോൾ അത് സ്വീകരിക്കുവാൻ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങൾ തുറക്കാമെന്ന് അവർ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു. അവർ ഭയങ്കരമായൊരു തെറ്റ് ചെയ്യുന്നു. തന്റെ വെളിച്ചവും ജ്ഞാനവും നല്കിക്കൊണ്ട് മനുഷ്യഹൃദയത്തിൽ ദൈവം ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തി തുടർച്ചയായി മുന്നോട്ടുപോകേണ്ടതാകുന്നു. ഓരോ വ്യക്തിയും തന്റെ സ്വന്തം ആവശ്യകതയെ തിരിച്ചറിയണം. ഹൃദയം സകല മലിനതകളിലും നിന്ന് ശൂന്യമാക്കപ്പെടുകയും ആത്മാവിന്റെ വാസത്തിനായി ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വേണം. പാപസമ്മതത്തിലൂടെയും പാപത്യാഗത്തിലൂടെയും ആത്മാർത്ഥ പ്രാർത്ഥനയിലൂടെയും തങ്ങളെത്തന്നെ ദൈവത്തിന് സമർപ്പിച്ചതിലൂടെയും ആയിരുന്നു ആദിമ ശിഷ്യന്മാർ പെന്തെക്കൊസ്ത് ദിനത്തിലെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയ്ക്കായി തയ്യാറായത്. അതേ പ്രവൃത്തി, എന്നാൽ ഇനിയും വലിയ അളവിൽ, ഇപ്പോൾ ചെയ്യപ്പെടണം. അന്ന് മനുഷ്യകാര്യസ്ഥന് അനുഗ്രഹത്തിനായി അപേക്ഷിക്കുകയും തന്റെ സംബന്ധത്തിൽ കർത്താവ് പ്രവൃത്തി സമ്പൂർണ്ണമാക്കുവാൻ കാത്തിരിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതുമാത്രമായിരുന്നു. പ്രവൃത്തി ആരംഭിച്ചതും ദൈവം തന്നെയാകുന്നു; മനുഷ്യനെ യേശുക്രിസ്തുവിൽ സമ്പൂർണ്ണനാക്കി അവൻ തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കും. എന്നാൽ മുൻമഴയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കൃപയെ അവഗണിക്കരുത്. തങ്ങൾക്കു ലഭിച്ച വെളിച്ചത്തിന് അനുസൃതമായി ജീവിക്കുന്നവർക്കുമാത്രമേ കൂടുതലായ വെളിച്ചം ലഭിക്കുകയുള്ളു. സജീവമായ ക്രിസ്തീയ സദ്ഗുണങ്ങളുടെ പ്രകടനത്തിൽ നാം ദിനംപ്രതി പുരോഗമിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, പിൻമഴയിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രകടനങ്ങളെ നാം തിരിച്ചറിയുകയില്ല. അത് നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഹൃദയങ്ങളിലൊക്കെയും പെയ്യുന്നുണ്ടാകാം, എങ്കിലും നാം അതിനെ വിവേചിച്ചറിയുകയോ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.” Testimonies to Ministers, 506, 507.
2001-ലെ സന്ദേശം ഭക്ഷിച്ചവർ ആ കാലഘട്ടത്തിന് യോജിച്ച ഒരു സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; എങ്കിലും, അവർ ആ സന്ദേശം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്കായി ഒരുക്കപ്പെട്ട ഒരു അനുഭവമായി യഥാർത്ഥത്തിൽ അന്തർലീനമാക്കിയിട്ടുണ്ടോ എന്നു പ്രകടമാക്കുന്നതിനായി അവർ പരീക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ആ കാലഘട്ടത്തിൽ അന്ത്യമഴ തളിക്കലായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ഗോതമ്പും കള്ളച്ചെടികളും ഇനിയും ഒരുമിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു: “അത് നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള ഹൃദയങ്ങളിന്മേൽ എല്ലാടും പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കാം; എന്നാൽ നാം അതിനെ തിരിച്ചറിയുകയോ സ്വീകരിക്കുകയോ ചെയ്യുകയില്ല.” ജ്ഞാനികൾ ഭോഷന്മാരിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അന്ത്യമഴ അളവില്ലാതെ പകർന്നൊഴിക്കപ്പെടുന്നു; പെന്തെക്കോസ്തിൽ സംഭവിച്ചതുപോലെ തന്നേ, അത് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.
“വീണ്ടും, ഈ ഉപമകൾ ന്യായവിധിക്കുശേഷം പരീക്ഷണക്കാലമൊന്നും ഉണ്ടാകില്ലെന്നതു പഠിപ്പിക്കുന്നു. സുവിശേഷത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയായാൽ, ഉടൻതന്നെ നല്ലവരും ദുഷ്ടന്മാരും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് നടക്കുന്നു; ഓരോ വിഭാഗത്തിന്റെയും വിധി എന്നേക്കുമായി നിശ്ചയിക്കപ്പെടുന്നു.” Christ’s Object Lessons, 123.
അവസാനമഴയുടെ തളിക്കപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടവും, അതിനെ തുടർന്ന് അവസാനമഴ അളവില്ലാതെ ഒഴുക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു കാലഘട്ടവും, ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്മേൽ ന്യായവിധി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളായും ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തിന്മേലുള്ള ആദ്യ ന്യായവിധിക്കാലം ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു; പിന്നെ ഞായറാഴ്ച നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ന്യായവിധിക്കാലത്ത്, ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉച്ചത്തിലുള്ള ഘോഷത്തോടു പ്രതികരിക്കുകയോ അതിനെ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മറ്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്മേലും ന്യായവിധി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നു; മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ കൃപാവേള അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ അതിന് അവസാനം വരുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ച് പിന്നീട് ദൈവത്തിന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലേക്കു നീങ്ങുന്ന ന്യായവിധിയുടെ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളായ അന്ത്യമഴയുടെ ആ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്ന രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളുമാണ്.
ആ രണ്ട് പ്രവചനകാലങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിനകത്ത്, ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെയും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെയും മേൽ ന്യായവിധി വരുത്തപ്പെടുന്ന സമയത്തുതന്നെ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പും ഇരുവരും ന്യായവിധിക്കു വിധേയമാകുന്ന അതേ ചരിത്രമുണ്ട്. ലവോദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം കർത്താവിന്റെ വായിൽനിന്ന് ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്ന അതേ സ്ഥലത്തുതന്നെ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് തന്റെ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറയ്ക്കുന്നു; ദേശീയ നാശം ആ രാജ്യത്തിന്മേൽ വരുത്തപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് സാത്താൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു തന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തി ആരംഭിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഒരു പതാകയായി, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മുദ്രയിടപ്പെടുകയും ഉയർത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ആകാശീയ മഹത്വവും ഭൂതകാലത്തിലെ പീഡനങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും സംയോജിതമാകുന്ന സമയത്ത് ഭൂമിയിൽ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് ഏതെങ്കിലും ധാരണ നൽകുക അസാധ്യമാണ്” എന്നു നമ്മെ അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
“സാത്താൻ ബൈബിളിനെ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം പഠിക്കുന്നവനാണ്. തന്റെ സമയം ചെറുതാണെന്ന് അവൻ അറിയുന്നു; അതിനാൽ ഈ ഭൂമിയിൽ കർത്താവിന്റെ പ്രവർത്തനത്തെ പ്രതിരോധിക്കുവാൻ അവൻ എല്ലായിടത്തും ശ്രമിക്കുന്നു. സ്വർഗീയ മഹത്വവും ഭൂതകാലത്തിലെ പീഡനങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും പരസ്പരം ചേർന്നിരിക്കുന്ന വേളയിൽ ഭൂമിയിൽ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്ന ദൈവജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു ധാരണയും പൂർണ്ണമായി നൽകുക അസാധ്യമാണ്. അവർ ദൈവസിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കും. ദൂതന്മാരുടെ മുഖാന്തരം സ്വർഗ്ഗത്തിന്നും ഭൂമിക്കുമിടയിൽ നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയം ഉണ്ടായിരിക്കും. ദുഷ്ടദൂതന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും താനേ ദൈവമെന്നു അവകാശപ്പെട്ടും സാത്താൻ, സാധ്യമെങ്കിൽ തിരഞ്ഞെടുത്തവരെയെങ്കിലും വഞ്ചിക്കേണ്ടതിന്നു സകലവിധ അത്ഭുതങ്ങളും പ്രവർത്തിക്കും. ദൈവജനങ്ങൾ അത്ഭുതങ്ങൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നതിൽ തങ്ങളുടെ സുരക്ഷ കണ്ടെത്തുകയില്ല; കാരണം പ്രവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അത്ഭുതങ്ങളെ സാത്താൻ കപടമായി അനുകരിക്കും. പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടും തെളിയിക്കപ്പെട്ടും ഉള്ള ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങളുടെ ശക്തി പുറപ്പാട് 31:12–18-ൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അടയാളത്തിൽ കണ്ടെത്തും. അവർ ജീവനുള്ള വചനത്തിൽ തങ്ങളുടെ നിലപാട് ഉറപ്പിക്കേണ്ടവർ ആകുന്നു: ‘എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ അവർ സുരക്ഷിതമായി നിലകൊള്ളാൻ കഴിയുന്ന ഏക അടിസ്ഥാനം ഇതുമാത്രമാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ നിയമം ലംഘിച്ചവർ ആ ദിവസത്തിൽ ദൈവമില്ലാതെയും പ്രത്യാശയില്ലാതെയും ആയിരിക്കും.” Testimonies, volume 9, 16.
ഭൂതകാലത്തിലെ പീഡനങ്ങളുടെ ആവർത്തനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; കാരണം, അന്നാണ് സാത്താൻ തന്റെ അത്ഭുതകരമായ പ്രവർത്തനം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഇതിനുമുമ്പേ “പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും പരിശോധിക്കപ്പെടുകയും” ചെയ്തിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാർ അപ്പോൾ “ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കും.” ഇത് ദൂതന്മാരുടെ പ്രവർത്തനത്തിലൂടെ നിർവഹിക്കപ്പെടും; കാരണം, “ദൂതന്മാരുടെ മുഖാന്തരം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും ഇടയിൽ നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയം ഉണ്ടായിരിക്കും.”
“സർവ്വഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിൽക്കുന്ന അഭിഷിക്തന്മാർ, മറവുചെയ്യുന്ന കെരൂബായി സാത്താനു ഒരിക്കൽ നല്കപ്പെട്ട സ്ഥാനമേറ്റിരിക്കുന്നു. അവന്റെ സിംഹാസനത്തെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്ന വിശുദ്ധ ജീവികളിലൂടെ, കർത്താവ് ഭൂമിയിലെ നിവാസികളോടു നിരന്തരമായ ആശയവിനിമയം നിലനിറുത്തുന്നു. പൊൻതൈലം, ദൈവം വിശ്വാസികളുടെ ദീപങ്ങൾ മിണ്ടിമറയുകയും അണഞ്ഞുപോകുകയും ചെയ്യാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവയ്ക്ക് നിരന്തരം പകരുന്ന കൃപയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വിശുദ്ധ തൈലം ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശങ്ങളിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു പകർന്നുകൊടുക്കപ്പെടുന്നില്ലായിരുന്നുവെങ്കിൽ, ദുഷ്ടതയുടെ ശക്തികൾ മനുഷ്യരിന്മേൽ സമ്പൂർണ്ണ ആധിപത്യം പുലർത്തുമായിരുന്നു.”
ദൈവം നമ്മിലേക്കയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ നാം സ്വീകരിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം അനാദരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, അന്ധകാരത്തിലുള്ളവർക്കു പകരപ്പെടേണ്ടതിന്നായി അവൻ നമ്മുടെ ആത്മാക്കളിലേക്കു ഒഴുക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സ്വർണ്ണതൈലത്തെ നാം നിരസിക്കുന്നു. “ഇതാ, വരൻ വരുന്നു; അവനെ എതിരേൽപ്പാൻ പുറപ്പെടുവിൻ” എന്ന വിളി വരുമ്പോൾ, പരിശുദ്ധ തൈലം സ്വീകരിക്കാത്തവരും, ക്രിസ്തുവിന്റെ കൃപയെ തങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ സംരക്ഷിച്ചു പോറ്റാത്തവരും, ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരെപ്പോലെ, തങ്ങൾ തങ്ങളുടെ കർത്താവിനെ എതിരേൽക്കുവാൻ ഒരുക്കമായിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടെത്തും. തങ്ങളിലൊന്നുമാത്രമായി ആ തൈലം നേടുവാനുള്ള ശക്തി അവർക്കില്ല; അവരുടെ ജീവിതങ്ങൾ തകർന്നുപോകുന്നു. എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അഭ്യർത്ഥിക്കയും, മോശെ ചെയ്തതുപോലെ, “നിന്റെ മഹത്വം എനിക്കു കാണിച്ചുതരണമേ” എന്നു നാം അപേക്ഷിക്കയും ചെയ്താൽ, ദൈവസ്നേഹം നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പകരപ്പെടും. സ്വർണ്ണനാളങ്ങളിലൂടെ ആ സ്വർണ്ണതൈലം നമ്മിലേക്കു പകരപ്പെടും. “ബലത്താലല്ല, ശക്തിയാലല്ല, എന്റെ ആത്മാവിനാലത്രേ, സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.” നീതിസൂര്യന്റെ ദീപ്തകിരണങ്ങളെ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടു, ദൈവത്തിന്റെ മക്കൾ ലോകത്തിൽ പ്രകാശങ്ങളായി തിളങ്ങുന്നു.” Review and Herald, July 20, 1897.
വെളിപ്പാടിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിലും യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലും മുദ്രയിടപ്പെടുന്നവരാണ് ജ്ഞാനികൾ; “അവൻ അയക്കുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ” നിരസിച്ച് കർത്താവിനെ അനാദരിക്കുന്ന ഭോഷന്മാരോടു അവർ വിരുദ്ധമായി നിൽക്കുന്നു. “ദൈവത്തോടുള്ള തങ്ങളുടെ നിയമം ലംഘിച്ചവരും അന്നേദിവസം ദൈവമില്ലാതെയും പ്രത്യാശയില്ലാതെയും ഇരിക്കുന്നവരും” ആ ഭോഷന്മാരാകുന്നു. ആ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളും പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു; തങ്ങൾ ആ സമയത്തേക്കുള്ള സന്ദേശം സ്വീകരിച്ചോ നിരസിച്ചോ എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്വന്തം സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു. 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ആ സമയത്തേക്കുള്ള സന്ദേശം പിൻമഴയുടെ സന്ദേശമായിരുന്നു.
യെശയ്യാവു ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെയാണ് പിന്മഴയുടെ സന്ദേശം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രം ദൈവം നിയമിച്ചിരിക്കുന്ന ബൈബിള് പഠനരീതിയാണ്; ആകയാൽ, ആ രീതിശാസ്ത്രത്തെ നിരസിക്കുന്നത് “വരി മേൽ വരി”, “ഇവിടെ അല്പം അവിടെ അല്പം” എന്ന പ്രയോഗത്തിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദേശത്തെ മാത്രമല്ല നിരസിക്കുന്നത്, ആ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ ദാതാവിനെയും നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.
ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രവെപ്പിലേക്കു നയിക്കുന്ന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിൽ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട പ്രചോദിതമായ പരിമിതികൾ മൂലം, “സ്വർഗീയ മഹത്വവും ഭൂതകാലത്തിലെ പീഡനങ്ങളുടെ ആവർത്തനവും തമ്മിൽ കലർന്നിരിക്കുന്ന” ചരിത്രത്തിലൂടെ ദൈവത്തിന്റെ ഒരു മകൻ സഞ്ചരിച്ചുപോകാൻ കഴിയുന്ന ഏക മാർഗം, ദൈവസിംഹാസനത്തിൽനിന്നുള്ള വെളിച്ചം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു അനുഭവത്തിൽ ആയിരിക്കുകയെന്നത് വ്യക്തമാണ്. അത് തിരിച്ചറിയപ്പെടണം; അല്ലാത്തപക്ഷം അതിന് യാതൊരു പ്രയോജനവും ഇല്ല, നാം നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകും.
“പിമ്പുമഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മേൽ പെയ്യുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞുതുള്ളികളെയും മഴപ്പെയ്തുകളെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് അവയെ സ്വന്തമാക്കുന്ന ഏവരുടെയും മേൽ അത് വരുന്നു. വെളിച്ചത്തിന്റെ ശകലങ്ങളെ നാം ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, നാം അവനിൽ വിശ്വസിക്കുന്നതു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ നിശ്ചയമായ കരുണകളെ നാം മാനിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിവൃത്തിയാകും. [യെശയ്യാവു 61:11 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.] സമസ്ത ഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറയേണ്ടതാണ്.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.
2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ആരംഭിച്ച്, വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്തോടെ സർവ്വഭൂമിയെയും നിറയ്ക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിൽ, അന്തിമമഴ “ഞങ്ങളിൻമേൽ പെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന” “കൃപയുടെ മഞ്ഞിനെയും മഴയെയും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വന്തമാക്കിയവരുടെ” “മേൽ” മാത്രമേ വന്നിട്ടുള്ളൂ. മുമ്പ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്ന “വലിയ തെറ്റ്” ഇതായിരുന്നു: അളവില്ലാതെ അന്തിമമഴ പകർന്നൊഴുക്കപ്പെടുന്നതുവരെ കാത്തിരിക്കാമെന്ന് മൂഢകന്യകമാർ വിചാരിച്ചു; അപ്പോൾ തങ്ങൾക്ക് പിന്നാക്കം നികത്താനാകുമെന്ന് അവർ കരുതി. എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ല; ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹണത്തിൽ വളരുന്നവർക്കു മാത്രമാണ് അധിക വെളിച്ചം ലഭിക്കുന്നത്.
ഈ ലേഖനം സമാപിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന വിഷയം, നാം ഇപ്പോൾ ഉള്ള ഈ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ ഉദ്ദേശത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്. ഭൂതകാലത്തിലെ പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത് നാം “ദൈവത്തിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽനിന്ന് പുറപ്പെടുന്ന വെളിച്ചത്തിൽ നടക്കേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ”, പ്രതിസന്ധി വരുന്നതിന് മുമ്പേ നമുക്ക് പ്രവചനവചനം ആഴമായി ഗ്രഹിച്ചിരിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ, നെബൂഖദ്നേസർ അവരെ പരിശോധിക്കപ്പെടാൻ മുമ്പാകെ ദാനിയേലും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും തങ്ങളുടെ വിദ്യാഭ്യാസം ഇതിനകം തന്നെ സമ്പൂർണ്ണമാക്കിയിരുന്നു. നാല്പതു ദിവസത്തോളം, ശിഷ്യന്മാർ തങ്ങളുടെ ഐക്യം സമ്പൂർണ്ണമാക്കിയ പത്തു ദിവസങ്ങൾക്ക് മുമ്പായി, ക്രിസ്തു പ്രവചനവചനം അവരുടെ ബോധ്യത്തിന് തുറന്നുകൊടുത്തു. അതിന്റെ ശേഷം പെന്തെക്കൊസ്ത് വന്നു; അത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്.
ദാനിയേൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ, ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവർ നെബൂഖദ്നേസറിനെ അറിയിച്ചതിങ്ങനെ: ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പരീക്ഷണകാലത്ത് തങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ടത് എന്താണെന്ന കാര്യത്തിൽ അവർ ഇതിനകം തന്നെ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്നതുകൊണ്ട്, തങ്ങൾക്ക് യാതൊരു അധിക സമയവും ആവശ്യമില്ലായിരുന്നു. അവർ ക്രിസ്തുവിനോടുകൂടെ അഗ്നിഭട്ടിയിൽ നടന്നപ്പോൾ അവരുടെ വിശ്വസ്തത മഹത്വീകരിക്കപ്പെട്ടു; പരീക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പേ അവർ ഉറച്ചുനിന്നിരുന്ന ആ സന്ദേശം, അഗ്നിഭട്ടിയിലെ അത്ഭുതത്തിന് സാക്ഷിയായിരുന്ന സന്ദർശക മഹാനുഭാവികൾ എല്ലാവരാലും അന്നറിയപ്പെട്ടിരുന്ന സമസ്ത ലോകത്തേക്കും കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ ചിന്തകൾ നാം തുടരും.