യെഹെസ്കേൽ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, യെരൂശലേമിന്റെ ‘ഉപരോധം’ എന്നത് നമ്മുടെ നിത്യഗതി നിർണയിക്കപ്പെടുന്ന പരീക്ഷയായ ‘അടയാളം’ ആകുന്നു; കാരണം അത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
“കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപീകരിക്കപ്പെടുമെന്ന് കർത്താവ് എന്നെ വ്യക്തമായി കാണിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം, അതാണ് ദൈവജനത്തിനുള്ള മഹാപരീക്ഷയായിരിക്കേണ്ടത്; അതിനാൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ നിത്യഭാഗ്യം നിർണയിക്കപ്പെടുക. …”
“ദൈവജനങ്ങൾ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അവർക്കുണ്ടാകേണ്ട പരീക്ഷ ഇതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ആചരിച്ചും വ്യാജമായ ഒരു ശബ്ബത്ത് സ്വീകരിക്കാൻ നിരസിച്ചും തങ്ങൾ ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത തെളിയിച്ച എല്ലാവരും യഹോവയായ കർത്താവായ ദൈവത്തിന്റെ പതാകക്കീഴിൽ നിരന്നുനിൽക്കും; അവർ ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും. സ്വർഗ്ഗീയ ഉത്ഭവമുള്ള സത്യത്തെ വിട്ടുകൊടുത്ത് ഞായറാഴ്ച ശബ്ബത്ത് സ്വീകരിക്കുന്നവർ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കും.” Manuscript Releases, volume 15, 15.
സെസ്റ്റിയുസിന്റെ ‘അടയാളം’ കണ്ടപ്പോൾ യെരൂശലേമിൽ നിന്നു ഔടിപ്പോയ ക്രിസ്ത്യാനികൾ അങ്ങനെ ചെയ്തത്, അവർ മുമ്പേ മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിച്ചതിനാലും, ആ ‘അടയാളം’ വന്നപ്പോൾ അതിനെ അവർ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനാലുമായിരുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയുന്നത്, ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന “സംഭവങ്ങൾ,” “ഒരുക്കങ്ങൾ,” “നടപടികൾ” എന്നിവയെ തിരിച്ചറിയുന്നതാണ്. ‘അടയാളം’ രൂപപ്പെടുന്നതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രവചനഘടകങ്ങൾ ആ അടയാളം വരുന്നതിനു മുമ്പേ മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടിരിക്കണം. സെസ്റ്റിയുസ് വളയം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, ആ അടയാളം എന്താണെന്ന് പഠിക്കുവാൻ അത്യന്തം വൈകിയിരുന്നു.
“ഇതിനകം തന്നെ ഒരുക്കങ്ങൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; മൃഗത്തിനുള്ള ഒരു പ്രതിമ നിർമ്മിക്കുന്നതിൽ കലാശിക്കുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങളും നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രവചനങ്ങളെ നിറവേറ്റുന്ന സംഭവങ്ങൾ ഭൂമിയുടെ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിപ്പിക്കപ്പെടും.” Review and Herald, April 23, 1889.
തയ്യാറെടുപ്പുകൾ, ചലനങ്ങൾ, സംഭവങ്ങൾ
“തയ്യാറെടുപ്പുകളും,” “ചലനങ്ങളും,” “സംഭവങ്ങളും” പരീക്ഷയ്ക്ക് മുമ്പേ തന്നെ മുൻകൂട്ടി തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കണം.
“പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ കഴിഞ്ഞകാലത്ത് നിറവേറേണ്ടതെന്നു ദൈവം നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുള്ള സകലവും നിറവേറിയിരിക്കുന്നു; അതിന്റെ ക്രമത്തിൽ ഇനിയും വരാനിരിക്കുന്ന എല്ലാം നിറവേറും. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. യോഹന്നാനും തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. വെളിപ്പാടിൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികൾക്കു ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം തുറന്നുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ദാനിയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. അവൻ തന്റെ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു—വലിയതും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു കർത്താവു ദർശനത്തിൽ അവനു വെളിപ്പെടുത്തിയതുതന്നെ—അവയുടെ നിറവേർച്ചയുടെ അതിര്ത്തിവാതിൽക്കൽ നാം നിൽക്കുമ്പോൾ അറിഞ്ഞിരിക്കേണ്ടവയാകുന്നു.”
“ചരിത്രത്തിലും പ്രവചനത്തിലും ദൈവവചനം സത്യത്തിന്റെയും തെറ്റിന്റെയും ഇടയിൽ ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന സംഘർഷത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ സംഘർഷം ഇന്നും തുടരുകയാണ്. നടന്നുപോയ കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.” Selected Messages, book 2, 109.
അവയുടെ നിവൃത്തിയുടെ അത്യന്തം വാതിൽപ്പടിയിൽ നാം നിൽക്കുമ്പോൾ, ആ മഹത്തായും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായ സംഭവങ്ങളെ “അറിയേണ്ടതുണ്ട്.” ഈ വാതിൽപ്പടി, ആ സംഭവങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകുന്നതിന് മുമ്പേ അവയെ മനസ്സിലാക്കേണ്ട നമ്മുടെ ആവശ്യകതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
“എന്നാൽ പ്രവചനത്തിന്റെ പേന വരച്ച കഠിന രേഖകൾ ഈ സമാധാനപരമായ ദൃശ്യത്തിൽ ഒരു മാറ്റം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. ആട്ടിൻകുട്ടിയെപ്പോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദത്തോടെ സംസാരിക്കുന്നു; ‘തന്റെ മുമ്പിലെ ആദ്യ മൃഗത്തിന്റെ സകല അധികാരവും പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്നു.’ പൗരാണിക വിഗ്രഹാരാധനയും പാപ്പാസഭയും പ്രകടമാക്കിയ പീഡനത്തിന്റെ ആത്മാവ് വീണ്ടും വെളിപ്പെടേണ്ടതാകുന്നു. ‘ഭൂമിയിൽ വസിക്കുന്നവരോടു മൃഗത്തിന്നു ഒരു പ്രതിമ ഉണ്ടാക്കുവാൻ’ ഈ ശക്തി പറയും എന്നു പ്രവചനം പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. [വെളിപ്പാട് 13:14.] ഈ പ്രതിമ ആദ്യ മൃഗത്തിന്നോ പുള്ളിപ്പുലിയെപ്പോലെയുള്ള മൃഗത്തിന്നോ ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്നു; അതാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ കാണിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഈ ആദ്യ മൃഗം സിവിൽ അധികാരത്തിൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും എല്ലാ ഭിന്നാഭിപ്രായക്കാരെയും ശിക്ഷിക്കാനുള്ള അധികാരമുള്ളതുമായ ഒരു സഭാത്മക സ്ഥാപനമായ റോമൻ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ അതുപോലെ തന്നെയുള്ള അധികാരത്തോടെ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട മറ്റൊരു മതസ്ഥാപനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം, അതിന്റെ സമാധാനപരമായ ഉദയവും സൗമ്യമായ അവകാശവാദങ്ങളും കാരണം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു പ്രതീകമായിരിക്കുന്ന ആ മൃഗത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ്. ഇവിടെ പാപ്പാസഭയുടെ ഒരു പ്രതിമ കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ ദേശത്തിലെ സഭകൾ, തങ്ങൾ പൊതുവായി കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന വിശ്വാസബിന്ദുക്കളിൽ ഏകീകൃതരായി, തങ്ങളുടെ വിധികളെ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തുവാനും തങ്ങളുടെ സ്ഥാപനങ്ങളെ നിലനിറുത്തുവാനും സംസ്ഥാനത്തെ സ്വാധീനിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് അമേരിക്ക റോമൻ പൗരോഹിത്യാധിപത്യത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടാകും. അപ്പോൾ സത്യസഭ ദൈവത്തിന്റെ പുരാതന ജനത്തെപ്പോലെ പീഡനത്താൽ ആക്രമിക്കപ്പെടും. സഭയുടെയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും അവകാശങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നു എന്ന വ്യാജേന, മതാന്ധതക്കും ദുഷ്ടദ്വേഷത്തിനും എന്തൊക്കെയെല്ലാം ചെയ്യാനാകും എന്നതിന്റെ ഉദാഹരണങ്ങൾ ഏകദേശം ഓരോ നൂറ്റാണ്ടും നൽകുന്നു. ലോകീയ ശക്തികളുമായി സഖ്യം ഉണ്ടാക്കിക്കൊണ്ട് റോമിന്റെ പാത പിന്തുടർന്ന പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നിയന്ത്രിക്കാനുള്ള സമാനമായ ഒരു ആഗ്രഹം പ്രകടമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. പതിനേഴാം നൂറ്റാണ്ടിൽ ഇംഗ്ലണ്ട് സഭയുടെ ആധിപത്യത്തിൽ ആയിരക്കണക്കിന് നോൺ-കൺഫോർമിസ്റ്റ് ശുശ്രൂഷകർ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചു. ലൗകിക ഭരണകൂടങ്ങളുടെ ഭാഗത്ത് നിന്നുള്ള മതപക്ഷപാതം എല്ലായ്പ്പോഴും പീഡനത്തെ പിന്തുടരുന്നു.” Spirit of Prophecy, volume 4, 277.
മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ആദ്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ സിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും അതിനുശേഷം ലോകത്തിൽ നടപ്പിലാകുകയും ചെയ്യുന്നു.
“വിദേശ ജാതികൾ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഉദാഹരണം പിന്തുടരും. അവൾ നേതൃത്വം കൊടുക്കുന്നുവെങ്കിലും, അതേ പ്രതിസന്ധി ലോകത്തിന്റെ എല്ലാ ഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള നമ്മുടെ ജനങ്ങളുടെ മേലും വരും.” Testimonies, volume 6, 395.
ക്രി.വ. 313-ലെ മിലാൻ കല്പന രൂപീകരണത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം അത് ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കായുള്ള അടഞ്ഞ വാതിലിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പടിഞ്ഞാറിന്റെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻക്കും കിഴക്കിന്റെ ലിസീനിയസിനും ആ കല്പനയോടു ചേർത്ത് ഒരു ഉടമ്പടി-വിവാഹം സ്ഥാപിച്ചു; അപ്പോൾ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തന്റെ സഹോദരി-സഹോദരിയായ കോൺസ്റ്റാന്തിയയെ ലിസീനിയസിനു നൽകി. ഇത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പ്രവചനചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ ആറു ഉടമ്പടി-വിവാഹങ്ങളിലെ പ്രവചനപരമ്പരയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നാലാമത്തെ ഉടമ്പടി-വിവാഹമായിരുന്നു. ആദ്യത്തെ രണ്ടെണ്ണം വടക്കും തെക്കും ഇടയിലെ യുദ്ധങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ടവയായിരുന്നു; അടുത്ത രണ്ടെണ്ണം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും ഇടയിലെ ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങളായിരുന്നു; അവസാനത്തെ രണ്ടെണ്ണം പാപ്പായ സഭാശക്തിയുടെയും രാജ്യശക്തിയുടെയും പ്രതീകാത്മക വിവാഹങ്ങളാണ്.
ക്രി.മു. 252-ഓടെ ആന്റിയോക്യോസ് II തീയോസ്, പ്റ്റോളമി IIയുടെ പുത്രിയായ പ്റ്റോളമിയ രാജകുമാരത്തി ബെറേനിക്കെയെ വിവാഹം ചെയ്യുന്നതിനായി തന്റെ ഭാര്യയായ ലാവൊദികെ Iയെ വിട്ടയച്ചു. സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ഉടമ്പടി-വിവാഹങ്ങൾ വടക്കിന്റെ രാജാവിനും തെക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിൽ നടത്തപ്പെട്ടു; എന്നാൽ, 313-ലെ ഉടമ്പടി-വിവാഹം കിഴക്കിന്റെ ചക്രവർത്തിയുടെയും പടിഞ്ഞാറിന്റെ ചക്രവർത്തിയുടെയും ഇടയിലായിരുന്നു.
ക്രി.മു. 252-ലെ അന്തിയോക്യസ് II തിയോസിന്റെ ഉടമ്പടി-വിവാഹം, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്തു മുതൽ പതിനാറു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, സാമ്രാജ്യമായി തന്റെ ഉപസംഹാരത്തിലെത്തിയ സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അന്തിമ ചരിത്രത്തിൽ മറ്റൊരു ഉടമ്പടി-വിവാഹം മഹാനായ അന്തിയോക്യസ് III നിർവഹിച്ചു; അപ്പോൾ അവൻ തന്റെ മകൾ ക്ലിയോപാത്ര I സിറയെ (പ്രവചനചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ ക്ലിയോപാത്രയെ) ക്രി.മു. 193-ൽ പ്റ്റോളമി V-ന് നൽകി. ആ സമയത്ത് പ്റ്റോളമി V ഏകദേശം 16 വയസ്സുകാരനും ക്ലിയോപാത്ര I സിറ ഏകദേശം 10 വയസ്സുകാരിയുമായിരുന്നു. അവരുടെ വിവാഹം അഞ്ചാമത്തെ സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന് ശേഷമുള്ള ഒരു നയതന്ത്രപരമായ ഒത്തുതീർപ്പായിരുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ വടക്കൻ രാജാവിനും തെക്കൻ രാജാവിനും ഇടയിലുള്ള ആൽഫാ ഉടമ്പടി-വിവാഹം രണ്ടാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.
പ്രവാചകചരിത്രത്തിലെ അവസാന ക്ലിയോപാത്ര ജൂലിയസ് സീസറുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് മാർക്ക് ആന്റണിയുമായും ബന്ധപ്പെട്ടു. ക്രി.മു. 44-ൽ ജൂലിയസ് സീസർ വധിക്കപ്പെട്ടശേഷം, ക്രി.മു. 43-ൽ രണ്ടാം ട്രയംവിരേറ്റ് രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ ട്രയംവിരേറ്റ് മൂന്നു പുരുഷന്മാരടങ്ങിയതായിരുന്നു; ആ മൂന്നുപേരിൽ ഒരാളായ മാർക്കസ് ലെപിഡസിനെ ഒക്ടാവിയൻ ആ ത്രിവിധ ഐക്യത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കേണ്ടിവന്നതിനെ തുടർന്ന്, കിഴക്കിന്റെ മാർക്ക് ആന്റണിയും പാശ്ചാത്യത്തിന്റെ ഒക്ടാവിയനും തമ്മിൽ അധികാരപ്പോരാട്ടം ആരംഭിച്ചു. ക്രി.മു. 40-ൽ ബ്രുണ്ടിസിയത്തിൽ കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും എന്നിങ്ങനെ രണ്ടു എതിരാളികൾക്കിടയിൽ ഒരു ഉടമ്പടി ചെയ്തു. ആ ഉടമ്പടിയിൽ ഒക്ടാവിയന്റെ സഹോദരിയായ ഒക്ടാവിയയും മാർക്ക് ആന്റണിയും തമ്മിലുള്ള വിവാഹവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ആ ഉടമ്പടിയും അതോടൊപ്പം നടന്ന വിവാഹവും നിലനിന്നില്ല; ക്ലിയോപാത്രയുമായി മാർക്ക് ആന്റണി ബന്ധത്തിലായതിനു ശേഷം, ക്രി.മു. 32-ൽ അവൻ ഒക്ടാവിയയെ വിവാഹമോചനം ചെയ്തു. ക്രി.മു. 31-ൽ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ, കിഴക്കും പാശ്ചാത്യവും ആയ സാമ്രാജ്യങ്ങൾ ഒരു അധികാരമായി ഏകീകരിക്കപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് ഒക്ടാവിയൻ ഔഗസ്റ്റസ് സീസറായി മാറി, റോമൻ മഹത്വത്തിന്റെയും ശക്തിയുടെയും പരമോന്നതത്തിന്റെ പ്രതീകമായി.
പ്രവാചകപരമായി ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ ആദ്യ സന്ധി-വിവാഹം വടക്കിന്റെ രാജാവിനും തെക്കിന്റെ രാജാവിനും ഇടയിലായിരുന്നു; മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ സാമ്രാജ്യം പുനഃസ്ഥാപിക്കാൻ പോരാടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ആ രണ്ട് യോദ്ധൃപക്ഷങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വൈരാഗ്യം അവസാനിപ്പിക്കാനുള്ള ശ്രമമായിരുന്നു അത്. സെല്യൂസിഡുകളും ഈജിപ്തിലെ ടോളമിമാരും തമ്മിലുള്ള ആ ആദ്യ സന്ധി-വിവാഹം, സെല്യൂസിഡ്-ടോളമിയൻ രാജ്യങ്ങളുടെ ആൽഫാ സന്ധി-വിവാഹമായിരുന്നു; അതുതന്നെ പിന്നീട് അതേ രണ്ട് ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ഒമേഗാ സന്ധി-വിവാഹത്തിന്റെ മാതൃകയായി നിലകൊണ്ടു. അവസാനത്തേതായ, അഥവാ ഒമേഗാ സന്ധി-വിവാഹത്തിൽ, ഈജിപ്ത്യൻ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യത്തെ, അഥവാ ആൽഫാ ക്ലിയോപാട്രാ, അവസാനത്തെ, അഥവാ ഒമേഗാ ക്ലിയോപാട്രായിലേക്കുള്ള പ്രവാചകബന്ധമായി മാറി; മാർക്ക് ആന്റണിയോടുള്ള അവളുടെ ബന്ധം, ഒക്ടാവിയയുടെയും മാർക്ക് ആന്റണിയുടെയും വിവാഹമോചനത്തിനുള്ള അവലംബബിന്ദുവായി. ആ വിവാഹമോചനം കിഴക്കിലെ മാർക്ക് ആന്റണിയുടെയും പടിഞ്ഞാറിലെ ഒക്ടാവിയന്റെയും ഇടയിലെ പുതുക്കപ്പെട്ട വൈരാഗ്യത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; അതിന് ക്രി.മു. 31-ൽ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ അന്ത്യം സംഭവിച്ചു.
ക്രി.മു. 40-ൽ ബ്രുണ്ടിസിയത്തിലെ ഉടമ്പടി വിവാഹം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ആൽഫാ ഉടമ്പടി വിവാഹമായിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ ലാവൊദിക്കെയുടെയും ആൻറിയോക്കസ് II തെയോയുടെയും ഉടമ്പടി വിവാഹം വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള പോരാട്ടത്തിന്റെ ആൽഫായായിരുന്നു. 313-ലെ ഉടമ്പടി വിവാഹം മാർക്ക് ആന്റണിയുടെയും ഒക്ടാവിയയുടെയും ആൽഫാ ഉടമ്പടി വിവാഹത്തിന് ഓമേഗയായിരുന്നതുപോലെതന്നെ, പ്റ്റോളമി V നും ക്ലിയോപാട്ര I സിറായും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടി വിവാഹം വടക്കൻതെയും തെക്കൻതെയും രാജ്യങ്ങളുടെ ഓമേഗാ ഉടമ്പടി വിവാഹമായിരുന്നു. 313-ലെ ഓമേഗാ ഉടമ്പടി വിവാഹത്തിലേക്കു നയിച്ച മൂന്ന് ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങളും പരസ്പരം യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു; അവ മിലാൻ ഉത്തരവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവചനപരമായ സവിശേഷതകൾക്കു മൂന്ന് സാക്ഷികളെ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഒരുമിച്ചുനോക്കുമ്പോൾ കിഴക്ക്, പടിഞ്ഞാറ്, വടക്ക്, തെക്ക് എന്നീ നാലു അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങൾ പാപ്പത്വത്തിന്റെ രണ്ട് പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങളുമായി യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു.
496-ൽ, ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായ ക്ലോവിസ് ക്ലോട്ടിൽഡയെ വിവാഹം ചെയ്തു. ക്ലോട്ടിൽഡ ബർഗണ്ടിയിലെ ഒരു രാജകുമാരിയായിരുന്നു; അവൾ ബർഗണ്ടിയുടെ രാജാവായ ചില്പെറിക് II-ന്റെ മകളായിരുന്നു. കുടുംബാധികാര പോരാട്ടത്തിൽ അവളുടെ പിതാവും മാതാവും കൊല്ലപ്പെട്ടതിന് ശേഷം, 493-ൽ ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായ ക്ലോവിസ് I-നോട് വിവാഹം കഴിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അവൾ തന്റെ അമ്മാവന്റെ സംരക്ഷണത്തിൽ ജീവിച്ചു. അവൾ ഒരു കത്തോലിക്കയായിരുന്നു; അതായത്, റോമൻ സഭയുടെ നൈസീൻ/ഓർത്തഡോക്സ് വിശ്വാസം അവൾ പുലർത്തിയിരുന്നു. ആ കാലത്തെ ആരിയൻ ക്രിസ്ത്യാനികളായിരുന്ന അനേകം മറ്റു ജർമാനിക് രാജകുടുംബങ്ങളിൽ നിന്നു ഇത് അവളെ വേറിട്ടുനിർത്തി. അവളുടെ മാതാവായ കരെതേന കത്തോലിക്കയായിരുന്നു, ക്ലോട്ടിൽഡ അതേ വിശ്വാസത്തിൽ വളർത്തപ്പെട്ടു. ക്ലോവിസ് പൗരാണികവിശ്വാസം ഉപേക്ഷിച്ച് കത്തോലിക്ക സ്നാനം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവനെ നിരന്തരം പ്രേരിപ്പിച്ചതിനാൽ അവൾ സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് 496-ൽ ഉണ്ടായ അവന്റെ മതപരിവർത്തനം ഫ്രാൻസിന്റെ പ്രാരംഭചരിത്രത്തിലും പാശ്ചാത്യ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ക്രിസ്തീയചരിത്രത്തിലും അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്.
ടോൽബിയാക്ക് യുദ്ധത്തിൽ താൻ ജയിച്ചാൽ ക്ലോത്തിൽഡയുടെ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തിലേക്ക് മതം മാറുകയും സ്നാനം സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യും എന്ന് ക്ലോവിസ് നേർച്ച ചെയ്തു. അലമന്നി രാജാവ് കൊല്ലപ്പെട്ടു, അവരുടെ സൈന്യം ചിതറിപ്പോയി, ഫ്രാങ്കുകൾ വിജയം നേടി. വിജയത്തിന് ശേഷം ക്ലോത്തിൽഡ റീംസിലെ ബിഷപ്പ് റെമിജിയുസിനെ ക്ലോവിസിന് ഉപദേശം നൽകുന്നതിനായി ക്രമീകരിച്ചു; തുടർന്ന് അവൻ സ്നാനം സ്വീകരിച്ചു (പരമ്പരാഗതമായി ക്രിസ്മസ് ദിനമായ 496-ൽ), അവന്റെ യോദ്ധാക്കളിൽ പലായിരങ്ങളും കൂടെ.
ക്ലോവിസ് ഫ്രാങ്കുകളുടെ രാജാവായിരുന്നു; ആധുനിക പദപ്രയോഗത്തിൽ അത് ഫ്രാൻസിന്റെ രാജാവാണെന്നർത്ഥം. അവസാനം തങ്ങളുടെ പൗരാണിക മതം ഉപേക്ഷിച്ച് കത്തോലിക്കമതത്തിലേക്ക് തിരിയാനിരുന്ന യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരിൽ ആദ്യനായത് അവനായിരുന്നു. ഈ കാരണത്താൽ ക്ലോവിസിനെ “കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രൻ” എന്നു കണക്കാക്കുന്നു; ഫ്രാൻസിനെ “കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രി” എന്നും വിളിക്കുന്നു. 1980-ൽ പോപ്പ് ജോൺ പോൾ II ഫ്രാൻസ് സന്ദർശിച്ചപ്പോൾ അദ്ദേഹം ചോദിച്ചു: “സഭയുടെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രിയായ ഫ്രാൻസേ, നീ നിന്റെ സ്നാനത്തോടു വിശ്വസ്തയാണോ?”
ക്ലോവിസിന്റെ നൈസീൻ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം, 538-ലെ പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി-വിവാഹത്തിലേക്കു നയിച്ച ഒരു പ്രതീകാത്മക വിവാഹ ഘോഷയാത്രയുടെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ വ്യഭിചാരം ചെയ്യുന്ന വേശ്യയുമായുള്ള ക്ലോവിസിന്റെ പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി-വിവാഹം, ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിൽ മുമ്പ് ഉണ്ടായിരുന്ന നാല് ഉടമ്പടി-വിവാഹങ്ങളാൽ മുൻകൂട്ടി രൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. റോമൻ സഭയ്ക്കു സൈനികവും സാമ്പത്തികവുമായ പിന്തുണ നൽകിയ ആദ്യ യൂറോപ്യൻ രാജാവായിരുന്നു ക്ലോവിസ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിലെ ചരിത്രപരമായ വിവരണത്തിനകത്ത് ക്ലോവിസ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
അവന്റെ ഭാഗത്ത് സൈന്യങ്ങൾ നിലകൊള്ളും; അവർ ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ അശുദ്ധമാക്കുകയും, നിത്യഹോമം നീക്കിക്കളകയും, ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. ദാനിയേൽ 11:31.
496-ൽ ക്ലോവിസ്, പാപ്പാധികാരം അധികാരത്തിലേക്ക് ഉയർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അതിനെ സഹായിക്കാനായി “എഴുന്നേറ്റുനിൽക്കുന്ന” യൂറോപ്യൻ രാഷ്ട്രീയ ഘടനകളുടെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അത് ഒരു പ്രതീകാത്മക വിവാഹഘോഷയാത്രയുടെ ആരംഭത്തെയും രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. ആ വാക്യത്തിലെ “ഭുജങ്ങൾ” “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥലത്തെയും” അശുദ്ധമാക്കും; അതായത്, ബഹുദേവാരാധക റോമിനും പാപ്പാധിപത്യ റോമിനും ഒരുപോലെ അത് റோம் നഗരമാണ്.
രണ്ട് വിശുദ്ധാലയങ്ങൾ
ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ “വിശുദ്ധാലയം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത എബ്രായ പദങ്ങൾ ഉണ്ട്. ‘മിഖ്ദാശ്’ എന്നതും ‘ഖോദേശ്’ എന്നതും രണ്ടും “വിശുദ്ധാലയം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ ‘ഖോദേശ്’ എന്നത് വിശുദ്ധമായ ഒരേതിനെ മാത്രമേ സൂചിപ്പിക്കൂ, അതേസമയം ‘മിഖ്ദാശ്’ എന്നത് സന്ദർഭം അനുസരിച്ച് വിശുദ്ധമോ അശുദ്ധമോ ആയ വിശുദ്ധാലയത്തെ സൂചിപ്പിക്കാം.
മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം” ‘മിഖ്ദാഷ്’ ആണ്; അത് റോമിന്റെ ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, പൗരാണിക റോമിനും പാപ്പാധിപത്യ റോമിനും അതു റோம் നഗരമായിരുന്നു. ഒക്ടേവിയൻ സാമ്രാജ്യത്തെ ഏകീകരിച്ച ആക്റ്റിയം യുദ്ധം മുതൽ, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ നിറവേറ്റലായി, പൗരാണിക റோம் മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം (ഒരു കാലം) അജയ്യമായിരുന്നു.
അവൻ സമാധാനപൂർവ്വം പ്രവിശ്യയിലെ ഏറ്റവും സമൃദ്ധമായ പ്രദേശങ്ങളിലേക്കും പ്രവേശിക്കും; അവന്റെ പിതാക്കന്മാരും അവരുടെ പിതാക്കന്മാരും ചെയ്തിട്ടില്ലാത്തതു അവൻ ചെയ്യും; അവൻ അവരിൽ ഇര, കൊള്ള, സമ്പത്ത് എന്നിവ ചിതറിച്ചുനൽകും; അതേ, അവൻ കോട്ടകളെതിരെ തന്റെ ഉപായങ്ങൾ ആലോചിക്കും, എന്നാൽ ഒരു കാലത്തേക്കു മാത്രം. ദാനിയേൽ 11:24.
വിഗ്രഹാരാധക റோம் റோம் നഗരത്തിൽനിന്ന് ഭരിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോൾ അത് അജയ്യമായിരുന്നു; എന്നാൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ ക്രി.വ. 330-ൽ തലസ്ഥാനം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റിയപ്പോൾ, ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിലെ “കാലം” നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. ദാനിയേൽ ഏഴിലെ മൂന്നു കൊമ്പുകളിൽ അവസാനത്തേത് (ഗോത്തുകൾ) നഗരത്തിൽനിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പാപ്പാധിപത്യ റோம் പ്രവചനപരമായി ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ രാജ്യമായി ക്രി.വ. 538-ൽ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുത്തു. ഗോത്തുകൾ റോമിനെ വളഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു; എങ്കിലും ഒടുവിൽ ജസ്റ്റീനിയാനുവേണ്ടി സേനാനായകനായ ബെൽസാരിയസ് നഗരം സുരക്ഷിതമാക്കിയതിനാൽ അവർ പിൻവാങ്ങി. തുടർന്ന് റോമൻ സഭ പന്ത്രണ്ടുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു; ഒടുവിൽ 1798-ൽ നപോളിയൻ പാപ്പാവിനെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് നീക്കിക്കളഞ്ഞ് പ്രവാസത്തിലാക്കി.
റോം, “ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലം,” “അശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടു” (“അശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടു” എന്നത് ‘മുറിവേൽക്കുകയോ ദ്രവിച്ചുപോകുകയോ ചെയ്തു’ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ), നഗരത്തിനെതിരായ നിരന്തര യുദ്ധത്തിൽ നിന്നുയർന്ന “ഭുജങ്ങൾ” മുഖാന്തരം, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യ നാലു കാഹളങ്ങൾ മുഖ്യമായി പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ.
496 മുതൽ തുടര്ന്ന ചരിത്രത്തില്, റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തിയിലും മഹത്വത്തിലുമിരുന്ന റോം നഗരം, റോമൻ കത്തോലിക്ക സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ശക്തിയിലേക്കും മഹത്വത്തിലേക്കും മാറിയതോടെ അശുദ്ധമാക്കപ്പെട്ടതായി കാണപ്പെടും. ആ ഭുജങ്ങള്, ഈ ഭാഗത്തില് “ദിനംപ്രതി” എന്ന വചനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പൗരാണികവിശ്വാസത്തിന്റെ മതത്തെ നീക്കിക്കളയും; അവർ നൈസീൻ കത്തോലിക്കമതം സ്വീകരിച്ചതിനാൽ.
വുയ്യേയിലെ യുദ്ധത്തിൽ ക്ലോവിസ് അലാരിക് രണ്ടാമന്റെ കീഴിലുള്ള ആരിയൻ വിസിഗോത്തുകളെ പരാജയപ്പെടുത്തി അക്ക്വിറ്റെയ്ൻ കൈവശപ്പെടുത്തി. ഈ വിജയത്തിന്റെ പിന്നാലെ, 508-ൽ, കിഴക്കൻ ചക്രവർത്തിയായ അനസ്താസിയസ് ഒന്നാമൻ (കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിൽ) വിസിഗോത്തുകളെതിരെ നേടിയ ജയത്തിനായി ക്ലോവിസിനെ ആദരിച്ചു. ഗ്രിഗറി ഓഫ് ടൂർസ് പറയുന്നതനുസരിച്ച്, അനസ്താസിയസ് ക്ലോവിസിനെ കോൺസലാക്കുന്ന ഔദ്യോഗിക രേഖകൾ അയച്ചു. ടൂർസിൽ, വിശുദ്ധ മാർട്ടിന്റെ ദേവാലയത്തിൽ, ക്ലോവിസ് ധൂമ്രവർണ്ണ അങ്കിയും മേലങ്കിയും അണിഞ്ഞു, തലയിൽ ഒരു കിരീടവളയം ചാർത്തി, പുറപ്പെടുകയും ജനക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ പൊന്നും വെള്ളിയും ചിതറിക്കുകയും ചെയ്തു. ഗ്രിഗറി പറയുന്നതുപോലെ, ആ ദിവസമുതൽ അവനെ കോൺസൽ എന്നു വാഴ്ത്തപ്പെട്ടു; കൂടാതെ, പാശ്ചാത്യത്തിൽ ക്ലോവിസ് നിയമാനുസൃത ക്രിസ്തീയ രാജാവാണെന്ന് റോമൻ ചക്രവർത്തി അംഗീകരിച്ചു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾതന്നെയും എതിർത്തിരുന്ന ആരിയൻ വിസിഗോത്തുകളെ തകർത്തതിനുള്ള പ്രതിഫലമായിരുന്നു ഇത്. 508 എന്നത് കിഴക്കൻ ചക്രവർത്തി കത്തോലിക്ക ഫ്രാങ്കിഷ് രാജാവിനെ പരസ്യമായി ആദരിച്ച വർഷമാണ്—സഭ, വിജയം, റോമൻ നിയമസാധുത എന്നിവ ഒറ്റ ദൃശ്യത്തിൽ കൂടിച്ചേർന്ന വർഷം. 508 എന്നത് ആരിയൻ വിസിഗോത്തിന്റെ ഭരണത്തെ തകർത്തതിനു ശേഷം ഗോൾദേശത്ത് ഫ്രാങ്കിഷ് കത്തോലിക്ക രാജ്യത്വം പ്രബലമായ കത്തോലിക്ക ശക്തിയായി നിലകൊണ്ട വർഷമാണ്. ആരിയൻ രാജ്യത്വങ്ങൾക്കെതിരെ നൈസിയൻ കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തിനുവേണ്ടി പോരാടിയ ആദ്യ പ്രധാന ബാർബേറിയൻ രാജാവാണ് ക്ലോവിസ്; അതുകൊണ്ടുതന്നെ “സഭയുടെ ജ്യേഷ്ഠപുത്രി” എന്ന ഫ്രഞ്ച് പങ്കിന്റെ ആദിരൂപവും അവൻ തന്നെയാണ്. ക്ലോവിസ് 496 മുതൽ 508 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പ്രതീകാത്മക വിവാഹസന്ധിയുടെ ആൽഫാ ചിഹ്നവും അവൻ തന്നെയാണ്. 508 മുതൽ 538 വരെയുള്ള മുപ്പത് വർഷങ്ങളെ ജസ്റ്റിനിയൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ഘോഷയാത്രയുടെ ഒമേഗാ ചിഹ്നം അവൻ തന്നെയാണ്.
538-ൽ, “ഭുജങ്ങൾ” 1260 വർഷത്തേക്ക് ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിൽ പാപ്പാധികാരത്തെ സ്ഥാപിച്ചു. 496-ൽ ആരംഭിച്ചിരുന്ന വിവാഹയാത്രയുടെ സമാപ്തിയിൽ, അന്നായിരുന്നു ആ പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി-വിവാഹം പൂർത്തീകരിക്കപ്പെട്ടത്. 1798-ൽ, റോമിലെ പാപ്പാവിനും ഫ്രാൻസിലെ ക്ലോവിസിനുമിടയിൽ ആരംഭിച്ചിരുന്ന ആ ഉടമ്പടി-വിവാഹം, ഫ്രാൻസിലെ നപ്പോളിയൻ തന്റെ സൈന്യാധിപന്റെ മുഖാന്തരം പാപ്പാവിനെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോകുവാൻ ഇടവരുത്തി പാപ്പാധികാരത്തെ വിവാഹമോചനം ചെയ്യിച്ചതിനാൽ, റദ്ദാക്കപ്പെട്ടു.
496-ൽ തന്റെ വിവാഹ പ്രദക്ഷിണം ആരംഭിച്ച അൽഫാ പ്രതീകാത്മകമായ പാപ്പാധിപത്യ ഉടമ്പടി വിവാഹം, 538-ലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പരിപൂർണ്ണമായി പൂർത്തിയായി; തുടർന്ന്, ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ മറ്റെല്ലാ ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങളെയും പോലെ തന്നെ, അത് 1798-ൽ അസാധുവാക്കപ്പെട്ടു. യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കളും കത്തോലിക്ക മതത്തിന്റെ പാപ്പമാരും തമ്മിലുള്ള പാപ്പാധിപത്യ വിവാഹബന്ധത്തെ വെളിപ്പാട് ഇതിലും കൂടുതൽ വികസിപ്പിക്കുന്നു; കാരണം വെളിപ്പാട് പന്ത്രണ്ടിലെ മഹാസർപ്പം സാത്താനും പുറജാതീയ റോമിന്റെ രാജാക്കളും ആകുന്നു.
“അങ്ങനെ, പ്രഥമമായി അജഗരം സാത്താനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോഴും, ദ്വിതീയ അർത്ഥത്തിൽ അത് അന്യജാതീയ റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.” The Great Controversy, 439.
വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ, കത്തോലിക്കത്വത്തിന്റെ സമുദ്രമൃഗത്തിന് രാജാക്കന്മാർ (മഹാസർപ്പം) നൽകിയ മൂന്ന് കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് യോഹന്നാൻ നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.
ഞാൻ കണ്ട മൃഗം പുള്ളിപ്പുലിക്കു സമമായിരുന്നു; അതിന്റെ കാൽ കരടിയുടെ കാലുകളെപ്പോലെയും, അതിന്റെ വായ് സിംഹത്തിന്റെ വായെപ്പോലെയും ആയിരുന്നു; മഹാസർപ്പം അതിന് തന്റെ ശക്തിയും തന്റെ സിംഹാസനവും മഹത്തായ അധികാരവും കൊടുത്തു. വെളിപ്പാട് 13:2.
496-ൽ, യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാർ തങ്ങളുടെ സൈനിക ശക്തിയും സാമ്പത്തിക പിന്തുണയും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന തങ്ങളുടെ “power” പാപ്പത്വമൃഗത്തിന് നൽകിത്തുടങ്ങി. അവർ തങ്ങളുടെ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനം 330-ൽ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറ്റിയിരുന്നു; അതുവഴി റോം നഗരം പാപ്പത്വ അധികാരത്തിന്റെ “seat” ആയി ശേഷിച്ചു. അതിനുശേഷം, 533-ൽ ജസ്റ്റിനിയാന്റെ കല്പനപ്രകാരം “arms” പാപ്പത്വസഭയെ എല്ലാ സഭകളുടെയും തലവനായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ കല്പനയിൽ, പാപ്പത്വം മതദ്രോഹികളായി തിരിച്ചറിഞ്ഞവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നതിനായി അവരുടെ സൈനിക ശക്തി ഉപയോഗിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇങ്ങനെ അവരുടെ പൗര “authority” പാപ്പമാരുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു.
പാപ്പത്വവും യൂറോപ്പിലെ രാജാക്കന്മാരും തമ്മിലുള്ള ആൽഫാ ഉടമ്പടി-വിവാഹം ക്രി.വ. 496-ൽ ക്ലോവിസിനോടുകൂടി ആരംഭിച്ചു. ക്രി.വ. 508-ഓടെ, രാജ്യത്തിന്റെ നിയമപരമായ മതമായിരുന്ന പൗരാണികമതം നിസീന്യൻ കത്തോലിക്കമതത്തിനുവേണ്ടി മാറ്റിവെക്കപ്പെട്ടു. ക്രി.വ. 533-ൽ, ജസ്റ്റീനിയൻ പാപ്പത്വത്തെ സകല സഭകളുടെയും തലവനായി പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, അവരുടെ തത്തതായ സിംഹാസനങ്ങളുടെ നിയമപരമായ അധികാരം പാപ്പൽ ശക്തിക്കു സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.
അൽഫയും ഒമേഗയും ആയ സിംഹാസനം
330-ൽ റോം നഗരം റോമൻ സഭയുടെ കൈകളിൽ ഏല്പിക്കപ്പെട്ടു; ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിൽ അവൾ അഗ്നിക്കായലിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവൾ അവിടെ ഇരിപ്പിടമുറപ്പിച്ചിരിക്കും. 538-ൽ, അവൾ പാപ്പാസിംഹാസനത്തിൽ വീണ്ടും ഔദ്യോഗികമായി ഇരിപ്പിടമുറപ്പിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ 330 മുതൽ 538 വരെയുള്ള ചരിത്രം ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അത് ഒരു ആൽഫാ ഇരിപ്പിടത്തോടെ ആരംഭിച്ച് ഒരു ഒമേഗാ ഇരിപ്പിടത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ഈ കാലഘട്ടം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ (പെർഗാമൊസ്) അന്ത്യം സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത് 330-ൽ ആരംഭിച്ച് 538-ൽ ത്യാതിരയുടെ വരവോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു ക്രമേണ സംഭവിക്കുന്ന പതനമാണ്. പാശ്ചാത്യവും കിഴക്കൻ റോമും രണ്ടും 538-ന് ശേഷവും മന്ദഗതിയിലുള്ള ലയനം തുടരുകയുണ്ടായി; എങ്കിലും ഈ കാലഘട്ടം 330-ൽ റോം നഗരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഇരിപ്പിടം പാപ്പത്വത്തിന് ഏല്പിച്ചതോടെ ആരംഭിച്ചു; 538-ൽ ആ ഇരിപ്പിടം നഗരത്തിന്മേലുള്ള ഒരു സിംഹാസനം മാത്രമല്ലാതെ, നഗരത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള സിംഹാസനമായിത്തീർന്നു.
330 മുതൽ 538 വരെയുള്ളത് പാപ്പത്വത്തിന്റെ അധികാരവൽക്കരണത്തിലെ ‘എട്ട്’ വഴിക്കുറികളെ നിർവചിക്കുന്ന ഒരു നിർദിഷ്ട പ്രവാചകകാലഘട്ടമാണ്. ആ എട്ട് ഘട്ടങ്ങളും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പാപ്പത്വത്തിന്റെ മാരക മുറിവ് സൌഖ്യമാകുന്നതിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
എട്ട് ഘട്ടങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് റോം നഗരം പാപ്പത്വാധികാരത്തിന് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു; എട്ടാമത്തെ ഘട്ടമോ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ അഞ്ചാം രാജ്യത്തിന്റെ സിംഹാസനമായി ആ നഗരം ഏല്പിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. ഇതിലൂടെ 538-നെ ആ സിംഹാസനമായി, കൂടാതെ ‘മുമ്പത്തെ ഏഴ് ഘട്ടങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള എട്ടാമത്തെ ഘട്ടം’ എന്ന നിലയിലും തിരിച്ചറിയുന്നു. ഒന്നാമത്തെ ഘട്ടം സിംഹാസനം ഏല്പിക്കലായിരുന്നു; എട്ടാമത്തെ ഘട്ടവും സിംഹാസനം ഏല്പിക്കലായിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് 330-ലെ ഒന്നാമത്തെ ഘട്ടം ആൽഫയും 538 ഒമേഗയും ആകുന്നു. രണ്ട് സിംഹാസനങ്ങൾ, നീക്കിക്കളയപ്പെട്ട മൂന്ന് കൊമ്പുകൾ, എടുത്തുകളയപ്പെട്ട നിത്യയാഗം, ക്ലോവിസിന്റെ മതപരിവർത്തനം, ജസ്റ്റിനിയാന്റെ കല്പന—ഇവ ഒത്തുചേർന്ന് ആകെ എട്ട് ഘട്ടങ്ങളാകുന്നു; അവ വിവാഹ ഘോഷയാത്രയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, ഒടുവിൽ വിവാഹത്തെയും.
1798-ൽ, 538-ൽ പാപ്പത്വത്തെ സിംഹാസനത്തിൽ ഇരുത്തിയ പത്ത് യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിച്ച ശക്തിയായ ഫ്രാൻസ്, അതേ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്ന് പാപ്പത്വത്തെ നീക്കിക്കളഞ്ഞു. 538 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ആൽഫാ ഉടമ്പടി-വിവാഹം, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്തു രാജാക്കന്മാരുമായി പാപ്പാധികാരത്തിന് ഉണ്ടാകുന്ന ഒമേഗാ ഉടമ്പടി-വിവാഹത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. 496 മുതൽ 538 വരെയുള്ള വിവാഹ ഘോഷയാത്ര, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ അവസാന എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരുമായി ഒത്തുചേരുന്ന എട്ട് ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. ക്ലോവിസും ഫ്രാൻസും പത്ത് യൂറോപ്യൻ രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്. അവർ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത്, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രധാന രാജാവായി മാറുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ മുമ്പുള്ള അഞ്ചു ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ആറാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും ഉടമ്പടി വിവാഹവുമായി ഒത്തു ചേരുന്നു. വടക്കും തെക്കും ഉള്ള ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങൾ തെക്കിൽ നിന്നുള്ള വധുവിനെ ആൽഫയായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഒമേഗ വടക്കിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വധുവാണ്. അജാതീയ റോമിന്റെ ഉടമ്പടി വിവാഹങ്ങളിൽ, കിഴക്കിൽ നിന്നുള്ള ആൽഫ വധുവിനെ പടിഞ്ഞാറിലേക്ക് നൽകി, 313-ലെ ഒമേഗ പടിഞ്ഞാറിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വധുവായിരുന്നു. ആ നാല് വിവാഹങ്ങളും ക്ലിയോപാട്രാ ഒന്നാമത്തിയുടെയും ക്ലിയോപാട്രാ അവസാനത്തിയുടെയും മുഖാന്തരം പ്രവാചകപരമായി പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പാപ്പഭരണ റോമിന്റെ പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി വിവാഹം, പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു പ്രവാചകസംഘടനയിലെ പ്രധാന രാജാവിനെ വരനായി പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അവൻ തന്റെ വധുവായ റോമിലെ ചുവപ്പുനിറമുള്ള സ്ത്രീയോടുകൂടെ ചേരുന്നു. വിവാഹമോചനം 1798-ൽ ആ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ പ്രധാന രാജാവിനാൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടു.
313-ലെ ഉടമ്പടി വിവാഹം, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരിൽ മുഖ്യനായ രാജാവായ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുമായി പാപ്പാധികാരശക്തി നടത്തുന്ന അന്തിമ ഉടമ്പടി വിവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഫ്രാൻസിലെ രണ്ട് കൊമ്പുള്ള ശക്തിയാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു രണ്ട് കൊമ്പുള്ള ശക്തി. 496-ൽ ക്ലോവിസിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് ഒടുവിൽ 533-ലെ ജസ്റ്റീനിയന്റെ ഉത്തരവിലേക്കും 538-ൽ പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ സിംഹാസനാരോഹണത്തിലേക്കും നയിച്ച ചരിത്രം, 1989 മുതൽ ഞായർനിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടരും.