മുമ്പത്തെ ലേഖനം ഇപ്രകാരം വായിക്കപ്പെട്ട അനുച്ഛേദത്തോടെ അവസാനിച്ചു: “313-ലെ നിയമബന്ധമായ വിവാഹം, വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്തു രാജാക്കന്മാരിൽ പ്രമുഖനായ രാജാവായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സുമായി പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ അന്തിമ നിയമബന്ധമായ വിവാഹത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഫ്രാൻസിന്റെ രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ശക്തിയാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട രണ്ടു കൊമ്പുകളുള്ള ഒരു ശക്തി. 496-ൽ ക്ലോവിസിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് ഒടുവിൽ 533-ലെ ജസ്റ്റിനിയാന്റെ കല്പനയിലേക്കും 538-ലെ പാപ്പാധികാരാരോഹണത്തിലേക്കും നയിച്ച ചരിത്രം, 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.”

റോണൾഡ് റീഗൻ 496-ൽ ക്ലോവിസിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു; ഡോണൾഡ് ട്രംപ് 533-ൽ ജസ്റ്റിനിയാനിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 538-ൽ പാപ്പത്വം സിംഹാസനത്തിലെത്തുന്നതിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പാണ് ജസ്റ്റിനിയാന്റെ കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടത്; 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് എട്ട് വർഷം മുമ്പാണ് മിലാനിലെ കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടത്. ആ കല്പനയും ആ എഡിക്റ്റും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് മുമ്പായി നിലകൊള്ളുന്ന മാർഗചിഹ്നമായി പരസ്പരം ഒത്തുചേരുന്നു.

റീഗൻ

1870-ൽ, ഇറ്റാലിയൻ സൈന്യം റോം പിടിച്ചടക്കി (20 September 1870). പാപ്പൽ സ്റ്റേറ്റ്സ് ഒരു ഭൗമിക രാഷ്ട്രമായി നിലനിൽക്കാതെയായി, പോപ്പ് പിയൂസ് ഒമ്പതാമൻ “വത്തിക്കാനിലെ തടവുകാരൻ” ആയി. പരമാധികാര രാഷ്ട്രമെന്ന നിലയിൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട പാപ്പൽ ഭൂപ്രദേശം ഒന്നും ശേഷിക്കാതിരുന്നതിനാൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ (മറ്റു അനേകം രാജ്യങ്ങളെപ്പോലെ) ലൗകിക ഭരണാധികാരിയായ പോപ്പുമായി ഇനി ഔപചാരിക നയതന്ത്രബന്ധങ്ങൾ നിലനിർത്തിയില്ല. 1951 ഒക്ടോബറിൽ, പ്രസിഡന്റ് ഹാരി എസ്. ട്രൂമാൻ ജനറൽ മാർക്ക് ഡബ്ല്യു. ക്ലാർക്കിനെ വത്തിക്കാനിലേക്കുള്ള യു.എസ്. അംബാസഡറായി നാമനിർദ്ദേശം ചെയ്തു. സഭയും രാജ്യവും വേർതിരിച്ചിരിക്കുന്നതെന്ന സിദ്ധാന്തത്തെ ഈ നിയമനം ലംഘിക്കുന്നുവെന്ന് വാദിച്ച അനേകം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളിലും സംഘടനകളിലും നിന്ന് ശക്തമായ എതിർപ്പ് വേഗത്തിൽ ഉയർന്നു. 1952 ജനുവരിയിൽ ജനറൽ ക്ലാർക്ക് തന്റെ പേര് പിൻവലിച്ചു.

1984 ജനുവരി 10-ന്, പ്രസിഡന്റ് റോണാൾഡ് റീഗനും പോപ്പ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സും ഹോളി സീയും തമ്മിൽ പൂർണ്ണ നയതന്ത്രബന്ധങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കാൻ ഔപചാരികമായി സമ്മതിച്ചു. 1984 ഏപ്രിൽ 9-ന്, ഇതിനകം റീഗന്റെ വ്യക്തിപരമായ പ്രതിനിധിയായി സേവനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരുന്ന വില്യം എ. വിൽസൺ തന്റെ അധികാരപത്രങ്ങൾ സമർപ്പിക്കുകയും ഹോളി സീയിലേക്കുള്ള ആദ്യ യു.എസ്. അംബാസഡറായി മാറുകയും ചെയ്തു.

1951 മുതൽ 1984 വരെ ഉള്ള മുപ്പത്തിമുന്ന് വർഷങ്ങളുടെ ഇടവേളയിൽ, കത്തോലിക്കാസഭയ്‌ക്കെതിരായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രതിരോധം ക്ഷയിച്ചുപോയി. 496-ൽ ക്ലോവിസിനോടുകൂടെ പാപ്പത്വത്തിനുവേണ്ടി നിലകൊണ്ട “ഭുജങ്ങൾ” 1984 മുതൽ 1989 വരെ റീഗനെ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പാപ്പത്വം വീണ്ടും അധികാരത്തിലേക്ക് ഉയരുന്നതിനെ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന മതത്തെ (പൈഗനിസം) നീക്കിക്കളയുന്നതിനെ ക്ലോവിസ് പ്രതിനിധീകരിച്ചു; 1984-ഓടെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ ഉയർച്ചയ്‌ക്കെതിരായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ പ്രതിരോധവും നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്നു. “ദൈനംദിനം” (പൈഗനിസം) നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരുന്നു; പൈഗനിസം പാപ്പത്വത്തോടുള്ള പ്രതിരോധമായി നിലകൊണ്ടിരുന്നതിന്റെ ആ നീക്കിക്കളയലിനെ പൗലോസ് “വിശ്വാസത്യാഗം” എന്നു വിവരണം ചെയ്യുന്നു.

മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈനും 313 മുതൽ 538 വരെയുള്ള ചരിത്രവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സമരസത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മക സഭ, ഒരു സഭ സ്വയം സമരസപ്പെട്ട് വിശ്വാസഭ്രഷ്ടതയിലേക്കു വീണ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. മുമ്പ് പാപ്പാധിപത്യശക്തിയുടെ കടന്നുകയറ്റങ്ങളെ തടഞ്ഞുനിര്‍ത്തിയിരുന്ന ‘508’ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മതം, അമേരിക്കന്‍ ഐക്യനാടുകളിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരുടെ വിശ്വാസഭ്രഷ്ടതയെ മുന്‍നിഴലാക്കി. റീഗന്‍ ക്ലോവിസ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു. 496-ല്‍ ക്ലോവിസ് തന്റെ “ശക്തി” പാപ്പാസഭയ്ക്ക് നല്‍കി; അതുവഴി റീഗന്‍റെ വര്‍ഷങ്ങളില്‍ പൂര്‍ത്തിയായ “അശുദ്ധ സഖ്യം” മുന്‍നിഴലാക്കി. ക്ലോവിസ് 508-ല്‍ “ദൈനംദിനം” നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടതെയും പ്രതിനിധീകരിച്ചു. 508, 1984-നെ മുന്‍നിഴലാക്കി.

“വിഗ്രഹാരാധനയും ക്രിസ്തീയതയും തമ്മിലുള്ള ഈ ഒത്തുതീർപ്പ്, പ്രവചനത്തിൽ ദൈവത്തിനെതിരെ നിലകൊള്ളുകയും താനെത്തന്നെ ദൈവത്തേക്കാൾ ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നവനായി മുൻകൂട്ടി പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ‘പാപമനുഷ്യന്റെ’ വികസനത്തിൽ കലാശിച്ചു. വ്യാജമതത്തിന്റെ ആ ഭീമാകാര വ്യവസ്ഥ സാത്താന്റെ ശക്തിയുടെ ഒരു അതുല്യസൃഷ്ടിയാണ്—തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ഭൂമിയെ ഭരിക്കേണ്ടതിന്നു സിംഹാസനത്തിൽ തന്നെയാണ് ഇരിക്കേണ്ടതെന്ന തന്റെ ശ്രമങ്ങളുടെ ഒരു സ്മാരകം.” The Great Controversy, 50.

1983-ലെ ഒരു പ്രസംഗത്തിൽ റീഗൺ പ്രസിദ്ധമായി സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ “ദുഷ്ട സാമ്രാജ്യം” എന്ന് വിളിച്ചു; കൂടാതെ, ദൈവനിഷേധിയായ കമ്മ്യൂണിസത്തെ അദ്ദേഹം ആഴത്തിലുള്ള ഒരു നൈതികവും ആത്മീയവുമായി ഭീഷണിയായി കണക്കാക്കി. സോവിയറ്റ് കമ്മ്യൂണിസത്തിനെതിരായി അദ്ദേഹംയും ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും അടുത്ത വ്യക്തിപരവും രാഷ്ട്രീയപരവുമായ പങ്കാളിത്തം രൂപീകരിച്ചു. ഈ പോരാട്ടത്തെ ഇരുവരും നൈതികപരമായും ദൈവിക പരിപാലനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അർത്ഥത്തിലും കണ്ടിരുന്നു; കമ്മ്യൂണിസത്തെ തകർക്കുന്നതിനായി ഒരു “ദൈവിക പദ്ധതി” ഉണ്ടെന്ന കാര്യം റീഗൺ സ്വകാര്യമായി പരാമർശിച്ചിരുന്നു. ഫാത്തിമ ദർശനങ്ങളോടും (“റഷ്യ തന്റെ തെറ്റുകൾ പ്രചരിപ്പിക്കും” എന്ന മുന്നറിയിപ്പ്) റീഗണിന് താൽപര്യമുണ്ടായിരുന്നു; കൂടാതെ, കമ്മ്യൂണിസത്തെ തോൽപ്പിക്കുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി ദൈവം അവരുടെ ജീവൻ കാത്തുസൂക്ഷിച്ചതാണെന്ന തങ്ങൾ പങ്കുവെച്ചിരുന്ന ബോധത്തെക്കുറിച്ച് ഈ രണ്ടു നേതാക്കളും ചർച്ച ചെയ്തു (ഇരുവരും 1981-ൽ നടന്ന വധശ്രമങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടു).

ക്രിസ്തുവിന്റെ ശിഷ്യന്മാർ

കത്തോലിക്ക സഭയുടെ പോപ്പ് എതിർക്രിസ്തുവാണെന്ന് അവരുടെ സ്ഥാപകപിതാക്കന്മാർ നേരിട്ട് ഉപദേശിച്ചിരുന്ന Disciples of Christ എന്ന മതവിഭാഗത്തിലാണ് റീഗൺ വളർത്തപ്പെട്ടത്. Disciples of Christ സഭയുടെ ആദ്യകാലത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രമുഖനായ നേതാവായ അലക്സാണ്ടർ ക്യാമ്പ്ബെൽ, പാപ്പാസഭാധികാരത്തെയാണ് എതിർക്രിസ്തുവായി ആവർത്തിച്ച് തിരിച്ചറിഞ്ഞത്. വിവാദങ്ങളിലും രചനകളിലും, ദാനിയേൽ 7-ലെ ചെറിയ കൊമ്പും, വെളിപ്പാട് 13-ലെ മൃഗവും, 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2-ലെ പാപപുരുഷനും എല്ലാം റോമിലെ പോപ്പുമാരെയാണു സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അദ്ദേഹം വാദിച്ചു. പൊതുവിവാദങ്ങളിൽ (1837-ൽ കത്തോലിക്ക ബിഷപ്പായ ജോൺ ബി. പെർസലുമായി നടന്നതടക്കമുള്ളവയിൽ) അദ്ദേഹം ഈ തിരിച്ചറിവുകൾ ഉപയോഗിച്ചു. ബാർട്ടൺ ഡബ്ല്യു. സ്റ്റോൺ, പോപ്പിന്റെ ഭരണത്തെയാണ് യഥാർത്ഥ എതിർക്രിസ്തുവും “പാപപുരുഷനും” എന്ന് വിശേഷിപ്പിച്ചത്. വാൾട്ടർ സ്കോട്ട് (ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആദ്യകാല സുവിശേഷപ്രസംഗകൻ) “പാപപുരുഷനായ” റോമിലെ പോപ്പ് ക്രിസ്തീയസഭയിൽ ഉദിച്ച് ദൈവത്തേക്കാൾ മീതെ സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുമെന്ന് എഴുതി.

റീഗന്റെ മാതാവ് നെൽ, Disciples of Christ എന്ന സഭാസമുദായത്തിലെ ഭക്തിനിഷ്ഠയുള്ള ഒരു അംഗയായിരുന്നു; ബാല്യത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്മേലുള്ള പ്രധാന മതപ്രഭാവവും അവളായിരുന്നു. റീഗൻ 11-ാം വയസ്സിൽ ഇല്ലിനോയിസിലെ ഡിക്‌സണിലുള്ള Disciples of Christ സഭയിൽ ബാപ്തിസം സ്വീകരിച്ചു; കൗമാരപ്രായത്തിൽ അവിടെ സജീവമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും ചെയ്തു (സണ്ടേ സ്കൂൾ പഠിപ്പിച്ചതും ഉൾപ്പെടെ). അദ്ദേഹം Disciples of Christ-നോടു ബന്ധമുള്ള യൂറേക്കാ കോളേജിൽ പഠിച്ചു.

“വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹിക്കലിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നവരും, എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ അർത്ഥം കാണാതെ പോകുന്നവരും, നിർഭാഗ്യവശാൽ തങ്ങളെത്തന്നെ എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് നിർത്തും. നമുക്ക് ലോകത്തോടു ചേർന്ന് ഒന്നാകുവാൻ ഇപ്പോൾ യാതൊരു സമയവും ഇല്ല.” Kress Collection, 105.

റീഗൺ ക്ലോവിസിനാലും കൂടാതെ മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈനിന്റെ ഒത്തുതീർപ്പിനാലും മുൻചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു. 1989-ലെ അന്ത്യകാലം മുതൽ അവസാനത്തെ എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ ആദ്യനായവനും റീഗൺ തന്നെയായിരുന്നു. അവസാനത്തെ എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ ആദ്യനായതിനാൽ, പാപ്പത്വത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യങ്ങളെയും പാപ്പത്വം ആരാണെന്നതെയും കുറിച്ച് റീഗണിനെപ്പോലെ അത്യന്തം ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായിരിക്കുന്ന ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ അവൻ മുൻചിത്രീകരിക്കുന്നു.

രണ്ടുപേർ തമ്മിൽ ഒത്തുകളയാതെ ഒരുമിച്ചു നടക്കുമോ? ആമോസ് 3:3.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ആറാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും ഉടമ്പടി-വിവാഹം 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിക്കുകയും ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

“സഭയുടെ സ്ഥാപനങ്ങൾക്കും ആചാരങ്ങൾക്കും രാജ്യത്തിന്റെ പിന്തുണ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി ഇപ്പോൾ ഐക്യനാടുകളിൽ പുരോഗമിച്ചു വരുന്ന പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ പാപ്പിസ്റ്റുകളുടെ പാത പിന്തുടരുകയാണ്. അതിലുപരി, പഴയ ലോകത്തിൽ താൻ നഷ്ടപ്പെടുത്തിയ ആധിപത്യം പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് അമേരിക്കയിൽ വീണ്ടും വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി പാപ്പത്വത്തിന് അവർ വാതിൽ തുറന്നുകൊടുക്കുകയാണ്.” The Great Controversy, 573.

313-ലെ വിവാഹ ഉടമ്പടിയും മിലാൻ വിധിപത്രവും 533-ലെ ചരിത്രവുമായി ഒത്തുചേരുന്നു; 533-ൽ ജസ്റ്റിനിയാനോസ് പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവ് വീണ്ടും ഒരിക്കൽ നാമമാത്ര ക്രിസ്തീയ ഭരണകൂടം നടപ്പിലാക്കും; ക്രിസ്തീയ സ്ഥാപനമായി പാപ്പാധികാരശക്തിയെ തിരിച്ചറിയുന്നത് ഏറ്റവും നല്ലപക്ഷം ഒരു സ്വവിരോധപ്രയോഗവും, ഏറ്റവും മോശമായപക്ഷം ഒരു മാരകമായ മിഥ്യാബോധവും ആണെന്ന കാര്യം അതിന് ഇനി ഗ്രഹിക്കാനാവുകയില്ല.

സഭയും സംസ്ഥാനവും

ക്രി.മു. 457-ൽ അർത്തഹ്‌ശഷ്ടാവിന്റെ മൂന്നാമത്തെ കല്പന രാഷ്ട്രീയവും മതപരവുമായ അധികാരങ്ങൾക്കായി ദേശീയ സ്വാധീനാധികാരം പുനഃസ്ഥാപിച്ചു.

നീയും, എസ്രാവേ, നിന്റെ കയ്യിലുള്ള നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ജ്ഞാനപ്രകാരം, നദിക്കപ്പുറമുള്ള സകല ജനങ്ങളെയും ന്യായംവിധിക്കേണ്ടതിന്നു, നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണങ്ങൾ അറിയുന്ന എല്ലാവരുടെയും മേൽ അധികാരികളും ന്യായാധിപന്മാരും നിയമിക്ക; അവ അറിയാത്തവരെ നിങ്ങൾ പഠിപ്പിക്കയും ചെയ്‍വിൻ. നിന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണവും രാജാവിന്റെ ന്യായപ്രമാണവും ആചരിക്കാത്ത ഏവന്റെ മേലും, മരണമാകട്ടെ, ദേശനിരാസനമാകട്ടെ, സ്വത്തു കെട്ടിച്ചെലുത്തലാകട്ടെ, തടവാകട്ടെ, എന്തായാലും, വേഗത്തിൽ വിധി നടപ്പാക്കപ്പെടട്ടെ. എസ്രാ 7:25, 26.

മൂന്നാമത്തെ രാജപ്രമാണം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തിനും രാജാവിന്റെ നിയമത്തിനും ഒരുപോലെ ന്യായവിധിയും ശിക്ഷയും നടപ്പാക്കുന്നതിനുള്ള അധികാരം നൽകി. ആ പ്രമാണം, ക്രിസ്തു അപ്രതീക്ഷിതമായി തന്റെ ആലയത്തിൽ വന്നപ്പോൾ, 1844 ഒക്‌ടോബർ 22-ന് സമാപിച്ച ഇരുപത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭമായി ചിഹ്നിതമായി. അതുപോലെ, ക്രി.മു. 217-ലെ റാഫിയ യുദ്ധത്തിനും ക്രി.മു. 200-ലെ പാനിയം യുദ്ധത്തിനും ഇടയിലുള്ള ചരിത്രപരമായ കാലയളവിൽ, ക്രി.മു. 207-ൽ അവസാനിച്ച രണ്ടുനൂറത്തി അമ്പത് വർഷത്തെ ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭവും അതിലൂടെ ചിഹ്നിതമായി. ക്രി.മു. 457-ൽ പൗരപരവും മതപരവുമായ പരമാധികാരം രണ്ടും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്, രണ്ട് ഒമേഗാ നിവൃത്തികളെ കണ്ടെത്തുന്ന ഇരട്ട ആൽഫയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് ഒമേഗാ നിവൃത്തികളും ഒരു അടഞ്ഞ വാതിലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഒന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനും മറ്റൊന്ന് റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനും.

രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് വർഷങ്ങളുള്ള ആദ്യ പ്രവചനം ദൈവത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; രണ്ടുനൂറും അൻപതു വർഷങ്ങളുള്ള പ്രവചനം രാജാവിന്റെ നിയമങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു. ഈ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്മേലുള്ള പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനെയും റിപ്പബ്ലിക്കനിസത്തിന്റെ കൊമ്പിനെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ പതിനൊന്ന് മുതൽ പതിനാറ് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 457-ലെ മൂന്നാം കല്പനയുടെ ദ്വന്ദ്വ പ്രവചനത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു കൊമ്പ് റാഫിയയും പാനിയവും തമ്മിലുള്ള പതിനേഴു വർഷകാലഘട്ടത്തെ ഛേദിക്കുന്നു. ഈ ദ്വിമുഖ പ്രവചനം അന്തിമ നിയമജനത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെയും ആ നിയമജനത്തിന് വേരുകൾ ഉള്ള ജാതിയുടെ ന്യായവിധിയെയും ഇരുവരെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അവൻ അബ്രാമിനോടു അരുളിച്ചെയ്തതു: നിന്റെ സന്തതി തങ്ങളുടേതല്ലാത്ത ദേശത്തിൽ പരദേശികളായി പാർക്കും എന്നും, അവർ അവർക്കു ദാസ്യമായി സേവിക്കും എന്നും, അവർ അവരെ നാലുനൂറു വർഷം പീഡിപ്പിക്കും എന്നും നീ നിശ്ചയമായി അറിഞ്ഞുകൊൾക. അവർ ദാസ്യമായി സേവിക്കുന്ന ആ ജാതിയെയും ഞാൻ ന്യായം വിധിക്കും; അതിന്റെ ശേഷം അവർ മഹാസമ്പത്തോടുകൂടെ പുറത്തുവരും. ഉല്പത്തി 15:13, 14.

യെഹെസ്കേൽ പ്രവാചകന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, ക്രി.വ. 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ ക്രി.മു. 573 ഒക്ടോബർ 22 മുൻസൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഒരു തീയതി അന്വേഷണവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; മറ്റേ തീയതി വിധിപ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തിലും സമാപനത്തിലും യോബേൽ കാഹളനാദത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇരു തീയതികളും ഒത്തു ചേരുന്നു, കൂടാതെ രണ്ടും അടഞ്ഞ വാതിലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1844 വിശുദ്ധസ്ഥലത്തിന്റെ വാതിൽ അടയുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, കാരണം ക്രിസ്തു അതിവിശുദ്ധസ്ഥാനത്തേക്കു പ്രവേശിച്ചു. ക്രി.മു. 573 മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ പാപത്തിന്റെ അടിമകളായിരുന്നുവെങ്കിലും വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർക്ക് അവരുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം നല്കപ്പെടുന്നു, പാർപ്പാൻ ഒരു പുതിയ ഭൂമിയും ലഭിക്കുന്നു.

ഈ വർഷങ്ങളിൽ അവൻ വീണ്ടെടുപ്പു പ്രാപിക്കാതിരുന്നാൽ, യോബേൽവർഷത്തിൽ അവൻ പുറപ്പെട്ടു പോകണം; അവനും അവന്റെ മക്കളും അവനോടുകൂടെ. ഇസ്രായേൽമക്കൾ എനിക്കു ദാസന്മാരാകുന്നു; അവർ എന്റെ ദാസന്മാരാണ്; ഞാൻ അവരെ മിസ്രയീംദേശത്തിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നവൻ ആകുന്നു; ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം 25:54, 55.

ഒക്ടോബർ 22 എന്ന രണ്ടു സംഭവങ്ങളും അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന് അനുവദിക്കപ്പെട്ട പരീക്ഷാകാലം 1844-ൽ ആരംഭിച്ചു, അത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന് അനുവദിക്കപ്പെട്ട പരീക്ഷാകാലവും അതേ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു അവസാനങ്ങളും 2,300 വർഷങ്ങളും ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷങ്ങളും എന്ന ഒക്ടോബർ 22-ന്റെ രണ്ടു സാക്ഷികളോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

റാഫിയയും പാനിയവും തമ്മിലുള്ള ചരിത്രത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഇരുന്നൂറ്റി അമ്പത് വർഷങ്ങൾ, ആ രണ്ടു യുദ്ധങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തെ രണ്ട് പ്രതീകാത്മക സംഖ്യകളായി വിഭജിക്കുന്നു; അവ ഒന്നിച്ച് ചേർന്ന് തങ്ങൾക്ക് പ്രത്യേകമായ അർത്ഥം വഹിക്കുന്നു. അതിൽ പത്ത് വർഷം റാഫിയയ്ക്കു ശേഷം വരുന്നതും—‘അതിര്‌പ്രദേശം’ എന്നർത്ഥമുള്ള റാഫിയ—ഏഴ് വർഷം പാനിയത്തിനു മുമ്പുമാണ്; പാനിയം സമതലത്തിൽ നടന്ന യുദ്ധമായിരുന്നു, ഒടുവിൽ ഒരു ഉപരോധത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. പത്തും ഏഴും എന്ന പ്രതീകം, അനേകം സാക്ഷ്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, മഹാസർപ്പശക്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 207, ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ട്രംപിനെ, ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിനും പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിനും മദ്ധ്യേ, പ്രവചനപരമായി, മഹാസർപ്പംപോലെ സംസാരിക്കാൻ ഒരുക്കപ്പെടുന്നവനായി സ്ഥാപിക്കുന്നു; ഇത് പത്ത് എന്ന സംഖ്യയും ഏഴ് എന്ന സംഖ്യയും ചേർന്ന സംയോജനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

പതിനേഴെന്ന സംഖ്യയ്ക്കും പ്രതീകാത്മക പ്രാധാന്യമുണ്ട്; അത് റാഫ്യയിൽ നിന്ന് പാനിയം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പാനിയത്തിന് അതീതമായും റാഫ്യയ്ക്കു മുമ്പിലേക്കും വികസിപ്പിക്കുന്നു. പ്ടോളമെയിക് ഈജിപ്തിന്റെ രാജാവായ പ്ടോളമി നാലാമൻ ഫിലോപാതോർ ക്രി.മു. 221 മുതൽ ക്രി.മു. 204 വരെ ഭരിച്ചു; ക്രി.മു. 217-ൽ റാഫ്യയിൽ അവൻ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസിനെ തോല്പിച്ചു. പ്ടോളമി റാഫ്യയ്ക്കു മുമ്പേ ഭരണം ആരംഭിച്ചു, അവൻ ‘പതിനേഴു’ വർഷം ഭരിച്ചു. പതിനേഴെന്ന സംഖ്യ റാഫ്യയ്ക്കു മുമ്പ് ആരംഭിച്ച്, പാനിയം യുദ്ധവും സീദോന്റെ നിരോധനവും കടന്ന്, 330-ആം വർഷം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യരുടെ പ്രൊബേഷൻ സമാപിക്കുന്നതുവരെ നീളുന്ന ഒരു ചരിത്രകാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സ്മിർണാ സഭയുടെ കാലഘട്ടത്തിനായുള്ള ഇരുനൂറ്റിയമ്പത് വർഷത്തെ പ്രവചനം 64-ൽ ആരംഭിച്ചു, 313-ലെ മിലാനിലെ കല്പനയിലും വിവാഹസന്ധിയിലും അവസാനിച്ചു.

മഹാനായ കൊൺസ്റ്റന്റൈൻ പെർഗമോസ് സഭയുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ ചരിത്രം 313-ൽ ആരംഭിച്ച് 538-ൽ അവസാനിച്ചു. 313-ൽ ഇരുനൂറത്തി അൻപത് വർഷത്തെ പ്രവചനത്തിന്റെ സമാപ്തിക്ക് ശേഷമുള്ള ആദ്യ ‘പതിനേഴു’ വർഷങ്ങൾക്ക് മൂന്ന് വഴിക്കല്ലുകളുണ്ട്. 313 മിലാനിലെ കല്പനയായിരുന്നു; 321 ആദ്യ ഞായറാഴ്ചാനിയമമായിരുന്നു; സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിഭജനം 330-ൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. 330 മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷണക്കാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന അന്തിമ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആകയാൽ പതിനേഴ് എന്ന സംഖ്യ രാഫിയയ്ക്ക് മുമ്പ് ആരംഭിക്കുകയും, പാനിയവും സീദോനും സംബന്ധിച്ച സൈനിക പ്രയാണത്തിന് ഏറെ ശേഷമാണ് അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പതിനാറാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേലിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തിന്റെ ഹൃദയഭാഗം തന്നെയുള്ള ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളത്തെ സ്മിർനാ പ്രവചനം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളാൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന് മുമ്പ് വരുന്ന വഴിക്കുറി ഉപരോധമാണ്; എന്നാൽ അതോടൊപ്പം തന്നെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ആരംഭിക്കുന്ന മിലാനിലെ ആജ്ഞാപത്രവും അതുതന്നെയാണ്.

മுற்றுகையின் സമയത്ത് ഒരു ഉടമ്പടി-വിവാഹ ഘോഷയാത്ര സംഭവിക്കും. അത് 496-ൽ ക്ലോവിസിലൂടെ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ റീഗണിനോടുകൂടി ആരംഭിച്ച വിവാഹ ഘോഷയാത്രയുടെ ഒരു ഫ്രാക്ടലാണ്; എന്നാൽ വിവാഹത്തിലേക്കുള്ള അന്തിമ ഘോഷയാത്ര 533-ലെ ജസ്റ്റീനിയന്റെ കല്പനയോടും 313-ലെ മിലാനിലെ പ്രഖ്യാപനത്തോടും ഒത്തു ചേരുന്ന വിധത്തിൽ, ആ മുത്രുകയിൽ ആരംഭിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു വഴിക്കുറികളും സണ്ടേ നിയമത്തിന് മുമ്പുള്ളവയാണ്. 313, 321-ലെ ആദ്യ സണ്ടേ നിയമത്തിന് മുമ്പായിരുന്നു; 533-ലെ കല്പന 538-ൽ ഓർലീൻസ് മൂന്നാം കൗൺസിലിലെ സണ്ടേ നിയമത്തിന് മുമ്പായിരുന്നു. ഏതോ തരത്തിലുള്ള നിയമനിർമാണം ജസ്റ്റീനിയന്റെ കല്പനയുടെയും മിലാനിലെ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെയും പ്രവാചക സ്വഭാവഗുണങ്ങൾ നിറവേറ്റും; അതോടൊപ്പം ഏതോ തരത്തിലുള്ള ഒരു പ്രതീകാത്മക ഉടമ്പടി-വിവാഹവും സ്ഥാപിക്കപ്പെടും.

ആ കല്പന പുറപ്പെടുമ്പോൾ തയ്യാറാകുവാൻ അതിവൈകിയിരിക്കും; കാരണം ഈജിപ്തിലെ ആദ്യ പാസ്കാ സമയത്ത് അടഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിന്മേൽ കൃപാകാലത്തിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അതിന് ശേഷം വരുന്ന അടുത്ത വഴിക്കുറിയായ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ പൂർണ്ണമായി രൂപംകൊണ്ടിരിക്കുന്നു എന്നതു മാത്രം സൂചിപ്പിക്കുന്നതല്ല, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുടെ നിർബന്ധിത പ്രാബല്യവും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാ നിയമം, പാസ്കായ്ക്കുശേഷം ഫറവോനും അവന്റെ സൈന്യവും ചെങ്കടലിൽ നശിച്ചതുപോലെ തന്നേ, റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനും, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിനും, കൃപാകാലത്തിന്റെ അന്ത്യം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ക്രി.മു. 207-ൽ അവസാനിക്കുന്ന ആ ഇരുനൂറത്തി അൻപത് വർഷങ്ങൾ, പാനിയത്തിന്റെ സമതലത്തിൽ ആരംഭിച്ച് സീദോന്റെ നിരോധനത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന വരാനിരിക്കുന്ന സൈനിക പ്രയാണത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുന്ന ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനുശേഷം, പ്റ്റോളമൈക്കരുടെ സേനാധിപനായ എറ്റോളിയായിലെ സ്കോപ്പാസ് ജീവനോടെ ശേഷിച്ച ഏകദേശം 10,000 സൈനികരോടുകൂടെ സീദോൻ നഗരത്തിലേക്കു ഔടി. ആന്റിയോകസ് അവനെ പിന്തുടർന്ന് സീദോനെ ‘നിരോധനത്തിൽ’ ആക്കി. അലക്സാണ്ട്രിയയിലെ പ്റ്റോളമൈക് സർക്കാർ ഒരു രക്ഷാസേനയെ അയച്ചു, എന്നാൽ അത് പരാജയപ്പെട്ടു. പട്ടിണിയെ നേരിട്ടുകൊണ്ടിരുന്ന സ്കോപ്പാസ് നഗരം കീഴടങ്ങിച്ചു. ആന്റിയോകസ് സ്കോപ്പാസിന് പുറപ്പെട്ടുപോകാൻ അനുമതി നൽകി; പിന്നീട് സ്കോപ്പാസ് മിസ്രയീമിലേക്കു മടങ്ങി, അവിടെ രാജ്യദ്രോഹത്തിന്റെയും ധനാപഹരണത്തിന്റെയും കുറ്റാരോപണങ്ങളിൽ ഒടുവിൽ അവനെ വധിച്ചു. പാനിയത്തിനുശേഷം കോയ്ലെ-സിറിയയിലെ ആന്റിയോകസിന്റെ വിജയം സീദോന്റെ നിരോധനം പൂർത്തിയാക്കി.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ *Daniel and the Revelation* എന്ന പുസ്തകത്തെ “ദൈവത്തിന്റെ സഹായഹസ്തം” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. ഡാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനാലും പതിനഞ്ചും വചനങ്ങളിലുള്ള തന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ആന്റിയോക്യുസിന്റെ രണ്ടുഘട്ട പ്രചാരണത്തെ സ്മിത്ത് തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഈജിപ്തിലെ യൗവനസ്ഥനായ രാജാവിന്റെ വിദ്യാഭ്യാസവും പരിപാലനവും റോമൻ സെനറ്റ് എം. എമിലിയസ് ലെപിഡസിന് ഏൽപ്പിച്ചു; അവൻ ആ രാജസഭയിലെ പ്രായവും പരിചയവും കൂടിയ മന്ത്രിയായ അറിസ്റ്റോമനേസിനെ അവന്റെ അഭിഭാവകനായി നിയമിച്ചു. അവന്റെ ആദ്യപ്രവർത്തി, സഖ്യത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരുന്ന രണ്ടു രാജാക്കന്മാരായ ഫിലിപ്പോസിന്റെയും ആന്റിയോകോസിന്റെയും ഭീഷണിപ്പെടുത്തിയ അധിനിവേശത്തിനെതിരെ മുൻകരുതൽ എടുക്കുന്നതായിരുന്നു.

ഈ ലക്ഷ്യാർത്ഥം, അന്നത്തെ കാലത്തു മിസ്രയീമ്യരുടെ സേവനത്തിലിരുന്ന എതോലിയയിലെ പ്രസിദ്ധനായ സേനാനായകനായ സ്കോപാസിനെ, സൈന്യത്തിനായി അധികസേന സമാഹരിക്കേണ്ടതിന്നു, തന്റെ സ്വദേശത്തേക്കു അദ്ദേഹം അയച്ചു. സൈന്യം സജ്ജമാക്കിയശേഷം, അദ്ദേഹം പലസ്തീനിലേക്കും കോയ്ലെ-സിറിയയിലേക്കും പ്രയാണം ചെയ്തു (അന്തിയൊക്കോസ് ലെസർ ഏഷ്യയിൽ അത്താലസിനോടു യുദ്ധത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കെ), യെഹൂദ്യയെ മുഴുവനും മിസ്രയീമിന്റെ അധികാരത്തിനുകീഴിൽ ആജ്ഞാനുസരണത്തിലാക്കി.

“ഇങ്ങനെ നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള ഈ വചനത്തിന്റെ നിവൃത്തി നടക്കേണ്ട വിധത്തിൽ കാര്യങ്ങൾ ക്രമീകരിക്കപ്പെട്ടു. അത്താലുസിനെതിരായ തന്റെ യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് റോമാക്കാരുടെ നിർദേശപ്രകാരം പിന്തിരിഞ്ഞ അന്തിയോക്യൊസ്, പലസ്തീനും കോയിലി-സിറിയയും മിസ്രയീമ്യരുടെ കൈകളിൽ നിന്ന് വീണ്ടെടുക്കുന്നതിനായി വേഗത്തിലുള്ള നടപടികൾ സ്വീകരിച്ചു. അവനെ എതിർക്കുന്നതിനായി സ്കോപാസിനെ അയച്ചു. യോർദ്ദാന്റെ ഉറവിടങ്ങൾക്കരികെ ആ രണ്ടു സൈന്യങ്ങളും ഏറ്റുമുട്ടി. [Panium] സ്കോപാസ് തോൽക്കുകയും സീദോൻവരെ പിന്തുടരപ്പെടുകയും അവിടെ കർശനമായി വളയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. വളയം നീക്കുന്നതിനായി മിസ്രയീമിന്റെ ഏറ്റവും പ്രാവീണ്യമുള്ള മൂന്ന് സേനാധിപന്മാരെ അവരുടെ ശ്രേഷ്ഠ സൈന്യങ്ങളോടുകൂടെ അയച്ചുവെങ്കിലും ഫലമുണ്ടായില്ല. ഒടുവിൽ, ക്ഷാമമെന്ന ക്ഷീണിതവും അമൂർത്തവുമായ ഭീകരരൂപത്തിൽ, താൻ നേരിടാൻ അസമർഥനായ ഒരു ശത്രുവിനെ സ്കോപാസ് അഭിമുഖീകരിച്ചതുകൊണ്ടു, ജീവൻ മാത്രം വിടുകയും ചെയ്യുന്ന അപമാനകരമായ വ്യവസ്ഥകളിൽ കീഴടങ്ങാൻ അവൻ നിർബന്ധിതനായി; അതിനുശേഷം അവനും അവന്റെ പതിനായിരം ആളുകളും വസ്ത്രഹീനരുമായും നഗ്നരുമായും പോകാൻ അനുവദിക്കപ്പെട്ടു. ഇവിടെ വടക്കേ രാജാവ് ഏറ്റവും കോട്ടയുറപ്പുള്ള നഗരങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നതു കാണാം; കാരണം സീദോൻ തന്റെ സ്ഥിതിഗതികളിലും പ്രതിരോധ സംവിധാനങ്ങളിലും അന്നത്തെ കാലത്തെ ഏറ്റവും ശക്തമായ നഗരങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു. ഇവിടെ തെക്കിന്റെ ആയുധങ്ങൾ പ്രതിരോധിക്കാൻ പരാജയപ്പെടുന്നതും, തെക്കേ രാജാവ് തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും പരാജയപ്പെടുന്നതും കാണാം; അഥവാ, സ്കോപാസും അവന്റെ ഏതോലിയൻ സൈന്യങ്ങളും.” Daniel and the Revelation, 257, 258.

ക്രി.മു. 207-ൽ അവസാനിക്കുന്ന ഇരുനൂറും അമ്പതും വർഷങ്ങൾ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും തമ്മിലുള്ള ഉടമ്പടി-വിവാഹവും മിലാനിലെ ഉത്തരവും മുഖേന ക്രി.വ. 313-ൽ അവസാനിക്കുന്ന ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷ പ്രവചനം, ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രി.വ. 313-ൽ ആരംഭിച്ച പെർഗമോസ് സഭ, പാപ്പാധികാരം സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിനുമുമ്പായി ക്രിസ്തുമതം ജാതീയമതവുമായി ചെയ്ത ധാരണയിലൂടെ വീഴ്ചയിൽപ്പെട്ട ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പെർഗമോസും ക്രി.വ. 313-വും, ഐക്യനാടുകളിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ആ ധാരണയുടെ മാതൃകയാണ്. അത് ക്രിസ്തുമതവും പാപ്പാ റോമും തമ്മിലുള്ള ധാരണയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം കത്തോലിക്കമതം എന്നത് ക്രിസ്തീയ സ്ഥാപനത്തിന്റെ വേഷം ധരിച്ച ജാതീയമതം മാത്രമേയുള്ളൂ, അതിൽ കൂടുതലോ കുറവോ ഒന്നുമല്ല. 1776-ൽ ആരംഭിച്ച് ഈ വർഷം അവസാനിക്കുന്ന ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷ പ്രവചനവും ഐക്യനാടുകളെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. അതിനാൽ, ഈ മൂന്നും ഇരുനൂറും അമ്പതു വർഷ പ്രവചനങ്ങൾ വെളിപ്പാടു 13-ലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു പ്രവാചകപരമായ വശത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു; കൂടാതെ അവ മൂന്ന് പ്രവചനരേഖകളും പതിനേഴു എന്ന സംഖ്യയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവാചക രേഖകൾക്കുള്ളിലാണ് അവസാനിക്കുന്നത്.

ഞായറാഴ്ചാനിയമം എന്നത് ഐക്യനാടുകൾ മഹാസർപ്പമായി സംസാരിക്കുന്ന സമയമാണ്; ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ സംസാരിക്കൽ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമ്മാണ-ന്യായാധികാര സ്ഥാപനങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്.

“ഒരു രാഷ്ട്രത്തിന്റെ ‘സംസാരിക്കൽ’ എന്നത് അതിന്റെ നിയമനിർമ്മാണ-ന്യായാധികാരങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനമാണ്.” The Great Controversy, 442.

ട്രംപ് നീതിന്യായമോ നിയമനിർമാണമോ ചെയ്യുന്ന അധികാരസ്ഥാനം ഒന്നുമല്ല; അതുകൊണ്ട് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം കോൺഗ്രസ്സിനാൽ തന്നെയാണ് നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നത്. എങ്കിലും പാപ്പാധികാരത്തിന് പിന്തുണ നൽകുന്ന ഏതു നടപടിയും ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു. 533-ലെ ഡിക്രിയും 313-ലെ എഡിക്റ്റും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപം കൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അതിന്റെ സമാപനം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമമാണ്; യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നതിനാൽ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ പ്രതിവിരുദ്ധക്രിസ്തുവിന് ഏതെങ്കിലും “ഇളവ്” അനുവദിക്കുന്ന തരത്തിലുള്ള ഒരു എക്സിക്യൂട്ടീവ് ഓർഡറിലൂടെ ട്രംപ് ചെയ്യുന്ന നടപടി, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് “shall so abjure the principles of its government as to enact a Sunday law” എന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തുന്ന ഒമേഗയിൽ മാത്രം അവസാനിക്കുന്ന ആ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആൽഫയെ പ്രതിനിധീകരിക്കും.

“ഞായറാഴ്ച അനുഷ്ഠാനം ബലമായി നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായുള്ള ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരിൽ പലരും പോലും, ഈ നടപടിയെ തുടർന്ന് വരാനിരിക്കുന്ന ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് അന്ധരായിരിക്കുകയാണ്. അവർ മതസ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരെ നേരിട്ടുതന്നെ പ്രഹരിക്കുകയാണെന്ന് കാണുന്നില്ല. ബൈബിളിലെ ശബ്ബത്തിന്റെ അവകാശവാദങ്ങളെയും ഞായറാഴ്ച സ്ഥാപനമെന്നതിനടിയിൽ നിലകൊള്ളുന്ന വ്യാജ അധിഷ്ഠാനത്തെയും ഒരിക്കലും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലാത്തവർ അനേകരുണ്ട്. മതനിയമനിർമാണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനവും, അനവധി യുഗങ്ങളായി മനസ്സാക്ഷിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യത്തിനെതിരെ നിരന്തരം യുദ്ധം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പാപ്പാധിപത്യത്തോടുള്ള ഒരു ഇളവുനൽകൽ എന്നതിലുപരി മറ്റൊന്നുമല്ല. ‘അനീതിയുടെ മർമ്മം’ എന്നതോടാണ് ഞായറാഴ്ച ആചരണം ഒരു പ്രസ്തുത ക്രിസ്തീയ സ്ഥാപനമായി തന്റെ നിലനില്പിന് കടപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; അതിന്റെ ബലപ്രയോഗപരമായ നടപ്പാക്കൽ, റോമീയതയുടെ അച്ചുതണ്ടായിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തങ്ങളെ യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അംഗീകരിക്കുന്നതായിരിക്കും. നമ്മുടെ രാജ്യം തന്റെ ഭരണതത്വങ്ങളെ അങ്ങനെ തന്നെ തള്ളിക്കളഞ്ഞ് ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസം ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ പാപ്പത്വത്തോടു കൈകോർക്കുന്നതായിരിക്കും; വീണ്ടും സജീവമായ ഏകാധിപത്യത്തിലേക്ക് ചാടി കയറാനുള്ള അവസരത്തെ ദീർഘകാലമായി ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തുനിന്നിരുന്ന അതിക്രമാധിപത്യത്തിന് ജീവൻ നൽകുന്നതിൽ നിന്ന് അത് വേറൊന്നുമാകുകയില്ല.” Testimonies, volume 5, 711.

“മതനിയമനിർമ്മാണത്തെ അനുകൂലിക്കുന്ന ഏതൊരു പ്രസ്ഥാനവും യഥാർത്ഥത്തിൽ പാപ്പാസഭയ്‌ക്കുള്ള ഒരു വിട്ടുവീഴ്ചയുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്,” കൂടാതെ അത്തരം പ്രസ്ഥാനങ്ങൾ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുൻകൂട്ടിയായി സംഭവിക്കുന്നു.

“ഈ ദിവസത്തിന്റെ ആരാധന നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന ആജ്ഞ മുഴുവൻ ലോകത്തേക്കും പുറപ്പെടേണ്ടതാണ്. പരിമിതമായ അളവിൽ അത് ഇതിനകം തന്നെ പുറപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. പല സ്ഥലങ്ങളിലും, ജാതീയ രാജാവ് എബ്രായ തടവുകാരോടു സംസാരിച്ചതുപോലെ തന്നേ, പൗരാധികാരം ഒരു മഹാസർപ്പത്തിന്റെ ശബ്ദത്തിൽ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.” Signs of the Times, May 6, 1897.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടരുന്നതായിരിക്കും.