യെഹസ്കേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലുള്ള മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം ‘ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളം’ ആകുന്നു. ഉപരോധം ആരംഭിച്ചപ്പോൾ, യെഹസ്കേലിന്റെ ഭാര്യ മരിക്കയും, അവളുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖിക്കരുതെന്ന് യെഹസ്കേലിന് കല്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. അവളുടെ മരണം, അതോടൊപ്പം അവളുടെ മരണത്തിൽ അവൻ ദുഃഖിക്കാതിരുന്നതും, ഉപരോധത്തെയും യെരൂശലേമിന്റെ സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന നാശത്തെയും പ്രതീകീകരിച്ചു. അവന്റെ പ്രവൃത്തികളും അവളുടെ മരണവും ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് യേശു “ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ച ഭാവിയിലെ ഒരു മുന്നറിയിപ്പിന്റെ അടയാളത്തെ മുൻസൂചിപ്പിക്കുന്നതാണ്.
ആകയാൽ ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം അരുളിച്ചെയ്ത ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛത വിശുദ്ധസ്ഥലത്ത് നിലകൊള്ളുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ—വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിക്കട്ടെ—(മത്തായി 24:15).
റോമൻ പതാകചിഹ്നങ്ങൾ ദേവാലയത്തിന്റെ പരിസരത്തിനകത്ത് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, യെരൂശലേമിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ നഗരത്തിൽ നിന്ന് ഔടിപ്പോകേണ്ടതായിരുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിന്റെ അടയാളത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ട് സാക്ഷികൾ, നിരോധനത്തിനു മുമ്പെ ആ ‘അടയാളം’ തിരിച്ചറിയുന്നതിനുള്ള ഗൗരവത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു; കൂടാതെ, ആ രണ്ട് സാക്ഷികൾ അവരുടെ “കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള പ്രയോഗം” അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ കണ്ടെത്തുന്നതായി ദൈവപ്രചോദനം കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലും യോഹന്നാനും ദേവാലയദർശനത്തിൽ ആയിരിക്കുന്നതിനോടനുബന്ധിച്ച് യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ പരാമർശിച്ചുകൊണ്ട്, സഹോദരി വൈറ്റ് ഇപ്രകാരം എഴുതി:
“ഈ പ്രവചനങ്ങൾക്ക് യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിൽ ഭാഗികമായ ഒരു നിവൃത്തി ലഭിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, അവയ്ക്ക് അന്ത്യകാലത്തോടാണ് കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള പ്രയോഗമുള്ളത്.
“നാം മഹത്തായും ഗൗരവപൂർണ്ണവുമായ സംഭവങ്ങളുടെ കവാടത്തിൽ നിൽക്കുന്നു. പ്രവചനം വേഗത്തിൽ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കർത്താവ് വാതിൽക്കൽ തന്നെയുണ്ട്. ഉടൻതന്നെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ഏവർക്കും അത്യന്തം ഗൗരവകരമായ താൽപര്യമുള്ള ഒരു കാലഘട്ടം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ തുറന്നുവരും. ഭൂതകാലത്തിലെ തർക്കങ്ങൾ വീണ്ടും ഉണർത്തപ്പെടും; പുതിയ തർക്കങ്ങളും ഉദിക്കും. നമ്മുടെ ലോകത്തിൽ അരങ്ങേറാനിരിക്കുന്ന ദൃശ്യങ്ങൾ ഇതുവരെ സ്വപ്നത്തിലുപോലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്തവയാണ്.” Testimonies, volume 5, 753.
നാലാം അധ്യായത്തിൽ, ‘മുറ്റുകയുടെ അടയാളം’ ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം പ്രവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിക്കുവാൻ എസെക്കീയേലിനു നിർദ്ദേശം ലഭിച്ചു. തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ എസെക്കീയേൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ പ്രവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിച്ചു; എങ്കിലും അവന്റെ സഹോദരന്മാർ അതു കാണുവാൻ വിസമ്മതിച്ചു. എസെക്കീയേൽ അഞ്ചു പ്രാവശ്യം തന്റെ സഹോദരന്മാരോടു സംസാരിച്ചു; എങ്കിലും അവർ കേൾക്കുവാൻ വിസമ്മതിച്ചു. അവൻ പ്രവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിച്ച ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും സന്ദേശങ്ങളും, തന്റെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളോടും വചനങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ട ‘അറിവിന്റെ’ വർധനവ് സ്വീകരിക്കുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഭോഷകുള്ള കന്യകമാരുടെ അഞ്ചടങ്ങുള്ള ഒരു വർഗ്ഗത്തെ ദൃശ്യമാക്കുന്നു. ആ വചനങ്ങളും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തോടു നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതും, അതിനു “അവസാന നാളുകളോടുള്ള കൂടുതൽ നേരിട്ടുള്ള പ്രയോഗം” ഉള്ളതുമായിരുന്നു.
നീയുമേ, മനുഷ്യപുത്രാ, ഒരു ഇഷ്ടിക എടുത്തു നിന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ചു അതിന്മേൽ നഗരമായ യെരൂശലേം രേഖപ്പെടുത്തുക. അതിനെതിരെ നിരോധനം ഏർപ്പെടുത്തി, അതിനെതിരെ ഒരു കോട്ട പണിക്കയും, അതിനെതിരെ ഒരു മണ്ണുമേട് കെട്ടിക്കയും ചെയ്വിൻ; പാളയവും അതിനെതിരെ സ്ഥാപിച്ച് ചുറ്റുമെല്ലാം അതിനെതിരെ മതിലിടിച്ചുതകർക്കുന്ന യന്ത്രങ്ങളും സ്ഥാപിക്ക. പിന്നെ നീ ഒരു ഇരുമ്പുതവ എടുത്തു നിനക്കും നഗരത്തിനും മദ്ധ്യേ ഇരുമ്പുമതിലായി അതിനെ സ്ഥാപിക്ക; നിന്റെ മുഖം അതിന്റെ നേരെ തിരിക്ക; അപ്പോൾ അത് നിരോധിതമാകും, നീ അതിനെ നിരോധിക്കയും ചെയ്യും. ഇതു യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്നു ഒരു അടയാളമായിരിക്കും.
നീയും നിന്റെ ഇടത്തേവശത്തു കിടക്കുക; യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം അതിന്മേൽ ചുമക്കുക; നീ അതിന്മേൽ കിടക്കുന്ന ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന്നനുസരിച്ച് അവരുടെ അകൃത്യം നീ വഹിക്കേണം. അവരുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ വർഷങ്ങളെ ദിവസങ്ങളുടെ എണ്ണത്തിന്നനുസരിച്ച് ഞാൻ നിനക്കു ചുമത്തിയിരിക്കുന്നു; മുന്നൂറ്റി തൊണ്ണൂറു ദിവസം നീ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം വഹിക്കേണം. ഇവ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം നീ വീണ്ടും നിന്റെ വലത്തേവശത്തു കിടക്കുക; യെഹൂദാഗൃഹത്തിന്റെ അകൃത്യം നാൽപ്പതു ദിവസം നീ വഹിക്കേണം; ഒരു ദിവസത്തെ ഞാൻ നിനക്കു ഒരു വർഷമായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ നീ യെരൂശലേമിന്റെ നിരോധനത്തേക്കു നിന്റെ മുഖം തിരിക്കേണം; നിന്റെ ഭുജം അനാവൃതമായിരിക്കേണം; അതിന്നെതിരായി നീ പ്രവചിക്കേണം. ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെമേൽ ബന്ധനങ്ങൾ ഇടും; നിന്റെ നിരോധനത്തിന്റെ ദിവസങ്ങൾ തീരുന്നതുവരെ നീ ഒരു വശത്തുനിന്നു മറ്റൊരു വശത്തേക്കു തിരിയുകയില്ല. യെഹെസ്കേൽ 4:1–8.
അടയാളം
“അടയാളം” എന്ന പദം എസെക്കീയേൽ പുസ്തകത്തിൽ ഒൻപത് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു. നാലാം അധ്യായത്തിൽ, യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധം യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്നുള്ള “അടയാളം” ആകുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധവും നാശവും സൂചിപ്പിക്കുന്ന “അടയാളമായി” എസെക്കീയേൽ വീണ്ടും നിലകൊള്ളുന്നു.
മനുഷ്യപുത്രാ, നീ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹത്തിന്റെ നടുവിൽ വസിക്കുന്നു; കാണുവാൻ കണ്ണുകളുണ്ടെങ്കിലും അവർ കാണുന്നില്ല; കേൾപ്പാൻ ചെവികളുണ്ടെങ്കിലും അവർ കേൾക്കുന്നില്ല; കാരണം അവർ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹം ആകുന്നു. ആകയാൽ, മനുഷ്യപുത്രാ, പ്രവാസത്തിനായുള്ള സാധനങ്ങൾ നിനക്കായി ഒരുക്കുക; പകൽ അവരുടെ കൺമുന്നിൽ നീ സ്ഥലംമാറിപ്പോകുക; അവരുടെ കൺമുന്നിൽ നിന്റെ സ്ഥാനത്തുനിന്ന് മറ്റൊരു സ്ഥലത്തേക്കു നീ മാറിപ്പോകുക; അവർ മത്സരമുള്ള ഒരു ഗൃഹമെങ്കിലും, ഒരുപക്ഷേ അവർ പരിഗണിച്ചേക്കാം. പിന്നെ, പ്രവാസത്തിനായുള്ള സാധനങ്ങളെന്നപോലെ, പകൽ അവരുടെ കൺമുന്നിൽ നിന്റെ സാധനങ്ങൾ പുറത്തുകൊണ്ടുവരിക; സന്ധ്യാസമയത്ത്, ബദ്ധരായി കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നവർ പുറപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവരുടെ കൺമുന്നിൽ നീ പുറപ്പെടുക. അവരുടെ കൺമുന്നിൽ ചുവരിൽ ഒരു തുള കുഴിച്ചു അതിലൂടെ പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകുക. അവരുടെ കൺമുന്നിൽ അതു നിന്റെ ചുമലിൽ ചുമന്നു സന്ധ്യാന്ധകാരത്തിൽ പുറത്തുകൊണ്ടുപോകുക; നീ നിലം കാണാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിന്റെ മുഖം മൂടുക; കാരണം ഞാൻ നിന്നെ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിന്നു ഒരു അടയാളമായി നിയമിച്ചിരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേൽ 12:2–6.
കലഹസ്വഭാവമുള്ള ഗൃഹം ആ നടിച്ച് കാണിച്ച ദൃഷ്ടാന്തം കണ്ടപ്പോൾ അതിന്റെ അർത്ഥം അവർക്കറിഞ്ഞില്ല; അതുകൊണ്ട് അവർ അതു വിശദീകരിക്കണമെന്നു യെഹെസ്കേലിനോടു ചോദിച്ചു.
മനുഷ്യപുത്രാ, കലഹമനസ്സുള്ള ആ ഗൃഹമായ യിസ്രായേൽഗൃഹം നിന്നോടു, “നീ എന്തു ചെയ്യുന്നു?” എന്നു ചോദിച്ചിട്ടില്ലയോ? നീ അവരോടു പറക: “പ്രഭുവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഈ ഭാരവചനം യെരൂശലേമിലെ പ്രഭുവിനെയും അവരുടെ ഇടയിൽ ഉള്ള യിസ്രായേൽഗൃഹമൊക്കെയും സംബന്ധിച്ചതാകുന്നു. പറക: ഞാൻ നിങ്ങള്ക്കു ഒരു അടയാളമാകുന്നു; ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ തന്നേ അവർക്കും സംഭവിക്കും; അവർ പുറത്തേക്കു നീക്കപ്പെടുകയും പ്രവാസത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും ചെയ്യും.” യെഹെസ്കേൽ 12:9–11.
യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ദൈവജനത്തിനുള്ള ഒരു അടയാളമാണ്.
“പുരാതന പ്രവാചകരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തേക്കായിട്ടാണ് അധികം സംസാരിച്ചത്; അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പ്രവചനപ്രഖ്യാപനം നമ്മെ സംബന്ധിച്ചു പ്രാബല്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ‘ഇവ ഒക്കെയും അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യങ്ങൾ എത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ ബോധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവ എഴുതപ്പെട്ടതാകുന്നു.’ 1 Corinthians 10:11. ‘അവർ തങ്ങൾക്കുവേണ്ടിയല്ല, നിങ്ങളോടു സ്വർഗത്തിൽനിന്നു അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവരാൽ ഇപ്പോൾ അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഈ കാര്യങ്ങളിൽ, നിങ്ങളെക്കായിട്ടാണ് അവർ ശുശ്രൂഷ ചെയ്തതെന്നു അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു; ഈ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർ നോക്കിക്കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 Peter 1:12....”
“ബൈബിൾ തന്റെ നിധികളെ ഈ അവസാന തലമുറക്കായി ശേഖരിക്കുകയും ഒത്തുചേർത്ത് ബന്ധിക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. പഴയ നിയമചരിത്രത്തിലെ സകല മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമുള്ള ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുമുണ്ട്, ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
ഇന്നേ ദിവസം തന്നെ
‘യെരൂശലേമിന്റെ നിരോധനവും നാശവും’ എന്ന അഭിനയാത്മക ഉപമയിൽ എസെക്കീയേൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിനുള്ള ഒരു അടയാളമാണ്.
വീണ്ടും ഒമ്പതാം ആണ്ടിൽ, പത്താം മാസത്തിൽ, മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്തിൽ, യഹോവയുടെ അരുളപ്പാട് എനിക്കുണ്ടായി: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ ദിവസത്തിന്റെ നാമം, അതേ ഈ ദിവസത്തിന്റെ തന്നേ, നീ എഴുതിക്കൊൾക; ബാബേൽരാജാവു അതേ ഈ ദിവസത്തിൽ തന്നേ യെരൂശലേമിനെതിരെ തന്റെ പാളയം പണിതിരിക്കുന്നു.
കലഹിക്കുന്ന ഗൃഹത്തോടു ഒരു ഉപമ പ്രസ്താവിച്ചു അവരോടു പറയുക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഒരു പാത്രം വെക്കുക, അതു വെക്കുക, അതിൽ വെള്ളവും ഒഴിക്കുക. അതിലേക്കു അതിന്റെ കഷണങ്ങൾ, എല്ലാ നല്ല കഷണവും, തുടയും തോഴും ചേർക്കുക; ഉത്തമമായ അസ്ഥികളാൽ അതിനെ നിറയ്ക്കുക. ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിലെ ഉത്തമമായതു എടുക്കുക; അതിന്റെ കീഴിൽ അസ്ഥികളും കത്തിക്കൂ; അതിനെ നന്നായി കൊതിപ്പിക്കൂ; അതിലെ അസ്ഥികൾ അതിനുള്ളിൽ വേവിക്കപ്പെടട്ടെ. അതുകൊണ്ടു യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: രക്തപാതകമുള്ള നഗരത്തിന്നു അയ്യോ! മലിനത അതിനുള്ളിൽ ഇരിക്കുന്ന പാത്രത്തിന്നും, അതിന്റെ മലിനത അതിൽനിന്നു പുറത്തുപോയിട്ടില്ലാത്ത പാത്രത്തിന്നും അയ്യോ! അതിനെ കഷണം കഷണമായി പുറത്തെടുക്കുവിൻ; അതിന്മേൽ ചീട്ടു വീഴാതിരിക്കട്ടെ. അവളുടെ രക്തം അവളുടെ നടുവിൽ ഇരിക്കുന്നു; അവൾ അതിനെ ഒരു പാറയുടെ മുകളിലിട്ടു; മണ്ണുകൊണ്ടു മൂടപ്പെടേണ്ടതിന്നു അവൾ അതിനെ നിലത്തേക്കു ഒഴിച്ചില്ല; ക്രോധം ഉയർന്ന് പ്രതികാരം വരേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അവളുടെ രക്തം ഒരു പാറയുടെ മുകളിലിട്ടിരിക്കുന്നു, അതു മൂടപ്പെടാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു.
അതുകൊണ്ട് യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: രക്തപാതകമുള്ള നഗരത്തിന്നു അയ്യോ! ഞാൻ തന്നേ തീക്കൂമ്പാരം വലുതാക്കും. മരം കൂമ്പാരമാക്കി കൂട്ടിവെക്കുക; തീ കത്തിക്കൊള്ളുക; മാംസം പാകംചെയ്തുതീർക്കുക; അതിൽ മസാല നന്നായി ചേർക്കുക; അസ്ഥികളും ചുട്ടുകളയപ്പെടട്ടെ. പിന്നെ അതിനെ ശൂന്യമായി അതിന്റെ ചുട്ടകരികളിന്മേൽ വെക്കുക; അതിന്റെ വെങ്കലം ചൂടുപിടിച്ചും ദഹിച്ചും, അതിന്റെ അശുദ്ധി അതിനകത്തു ഉരുകിപ്പോകയും, അതിന്റെ കട്ടമലിന്യം നശിച്ചുപോകയും ചെയ്വാൻ. അവൾ വ്യാജങ്ങളാൽ തളർന്നു പോയിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവളുടെ വലിയ കട്ടമലിന്യം അവളിൽനിന്നു പുറത്തുപോയില്ല; അവളുടെ കട്ടമലിന്യം തീയിലിരിക്കട്ടെ. നിന്റെ അശുദ്ധിയിൽ ദുഷ്ചാരമുണ്ട്; ഞാൻ നിന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ചിട്ടും നീ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല; ഞാൻ എന്റെ ക്രോധം നിന്റെമേൽ വിശ്രമിപ്പിക്കുന്നതു വരെ, ഇനി നിന്റെ അശുദ്ധിയിൽനിന്നു നീ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയില്ല. ഞാൻ യഹോവ ഇതു അരുളിച്ചെയ്തിരിക്കുന്നു; അതു സംഭവിക്കും, ഞാൻ അതു ചെയ്യും; ഞാൻ പിൻമാറുകയില്ല; ഞാൻ കരുണ കാണിക്കയുമില്ല; ഞാൻ മാനസാന്തരപ്പെടുകയും ഇല്ല; നിന്റെ വഴികൾക്കൊത്തും നിന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കൊത്തും അവർ നിന്നെ ന്യായംവിധിക്കും എന്നു യഹോവയായ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.
യഹോവയുടെ വചനം വീണ്ടും എനിക്കുണ്ടായി, അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഇതാ, ഞാൻ നിന്റെ കണ്ണുകളുടെ അഭിലാഷം ഒരൊറ്റ പ്രഹരത്താൽ നിന്നിൽ നിന്നു എടുത്തുകളയുന്നു; എങ്കിലും നീ വിലപിക്കരുത്, കരയരുത്, നിന്റെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകുകയും അരുത്. നെടുവീർപ്പിടുക, എന്നാൽ മരിച്ചവന്നു വേണ്ടി ദുഃഖാചരണം ചെയ്യരുത്; നിന്റെ തലക്കെട്ട് തലയിൽ കെട്ടിക്കൊൾക, നിന്റെ കാലുകളിൽ ചെരിപ്പ് ധരിക്ക; നിന്റെ അധരം മൂടരുത്; മനുഷ്യരുടെ അപ്പം തിന്നുകയും അരുത്. അങ്ങനെ ഞാൻ പ്രഭാതത്തിൽ ജനത്തോടു സംസാരിച്ചു; സന്ധ്യാസമയത്തു എന്റെ ഭാര്യ മരിച്ചു; പിറ്റെന്നാൾ പ്രഭാതത്തിൽ എനിക്കു കല്പിച്ചതുപോലെ ഞാൻ ചെയ്തു. അപ്പോൾ ജനങ്ങൾ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു ഞങ്ങൾക്കു എന്തു പ്രസക്തിയുള്ളതെന്നു ഞങ്ങളോടു പറകയില്ലയോ?
അപ്പോൾ ഞാൻ അവരോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കു വന്നു അരുളിച്ചെയ്തതു: യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു പ്രസ്താവിക്കൂ: प्रभുവായ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ഇതാ, നിങ്ങളുടെ ശക്തിയുടെ മഹത്വവും, നിങ്ങളുടെ കണ്ണുകളുടെ വാഞ്ഛയും, നിങ്ങളുടെ ആത്മാവു കരുണയോടെ കണക്കാക്കുന്നതുമായ എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെ ഞാൻ അശുദ്ധമാക്കും; നിങ്ങൾ വിട്ടുപോയ നിങ്ങളുടെ പുത്രന്മാരും പുത്രിമാരും വാളാൽ വീഴും. ഞാൻ ചെയ്തതുപോലെ നിങ്ങൾ ചെയ്യും; നിങ്ങൾ മേലങ്കി മുഖത്തേക്ക് മൂടുകയില്ല; മനുഷ്യരുടെ അപ്പം തിന്നുകയുമില്ല. നിങ്ങളുടെ തലയിൽ നിങ്ങളുടെ പാഗങ്ങളും, നിങ്ങളുടെ കാലുകളിൽ നിങ്ങളുടെ ചെരുപ്പുകളും ഉണ്ടായിരിക്കും; നിങ്ങൾ വിലപിക്കയില്ല, കരയുകയുമില്ല; എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങൾ നിമിത്തം നിങ്ങൾ ക്ഷയിച്ചുപോകും, തമ്മിൽ തമ്മിൽ നിലവിളിക്കും. ഇങ്ങനെ യെഹെസ്കേൽ നിങ്ങൾക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കുന്നു; അവൻ ചെയ്തതെല്ലാം പോലെ നിങ്ങൾ ചെയ്യും; ഇത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ प्रभുവായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 24:1–24.
യെഹെസ്കേൽ യെരൂശലേമിന്റെ ആരംഭ ഉപരോധത്തെയും അന്തിമ നാശത്തെയും, അതിനുശേഷം ലാവൊദിക്ക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിലെ അംഗങ്ങളുടെ പ്രവാസത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു അടയാളമാണ്.
“ക്രിസ്തു ഒലിവുമലയുടെ ശിഖരത്തിൽനിന്നു താഴോട്ടു നോക്കിയപ്പോൾ, ഓരോ സഭയിലും നിലനിന്നുകൊണ്ടിരുന്ന ഈ അവസ്ഥയെ അവൻ കണ്ടു. അത്യന്തം വലിയ വെളിച്ചം ലഭിച്ചിരുന്ന യെരൂശലേംജനത്തിന്റെ പാത പിന്തുടരുന്ന എല്ലാവരിലേക്കും ഈ മുന്നറിയിപ്പുകൾ എത്തുന്നു. ഈ ജനം നമ്മുടെ മുമ്പിൽ ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു. നമ്മുടെ ഈ കാലത്ത് ദൈവത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളെ നിരസിക്കുന്നതിലൂടെ, മനുഷ്യർ യെരൂശലേമിന്റെ പാപം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. മനുഷ്യപ്രവർത്തകൻ കാണാത്തതും കാണാൻ മനസ്സില്ലാത്തതുമായതിനെ—ബാറ്റിൽ ക്രീക്കിലെ എല്ലാ മാനുഷിക ഉപായങ്ങളുടെയും അന്തിമഫലത്തെ—കർത്താവ് കാണുന്നു. ദൈവത്തിന് ചെയ്യാനാകുന്നതെല്ലാം അവൻ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മാനസാന്തരം അനുഭവിക്കാനാകാത്ത അതിരിലെത്താതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, അവൻ അവരുടെ കണ്ണുകൾക്കു മുമ്പിൽ വെളിച്ചം മിന്നിച്ചുകാട്ടിയിരിക്കുന്നു. എന്നാൽ നീതിയുള്ളതും ധാർമ്മികവുമായ സിദ്ധാന്തങ്ങളിൽനിന്നുള്ള ദീർഘകാല വിചലനപ്രക്രിയയാൽ, വെളിച്ചവും സത്യവും, ന്യായവും കരുണയും തിരിച്ചറിയപ്പെടാത്ത സ്ഥാനത്തേക്കു മനുഷ്യർ തങ്ങളെത്തന്നെ എത്തിച്ചിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തി അവരുടെ സ്വഭാവത്തിന്റെ തന്നെ ഒരു ഭാഗമായി മാറിയിരിക്കുന്നു.” Testimonies, volume 8, 68.
ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും രണ്ട് സാക്ഷികൾ
യെഹെസ്കേൽ അതിഭൗതികമായി മൂകനാക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; യെരൂശലേം വീഴുമ്പോൾ താൻ വീണ്ടും സംസാരിക്കാനാകും എന്നും, അപ്പോൾ താൻ ഒരു ‘അടയാളം’ ആയിരിക്കും എന്നും അവനോട് അറിയിക്കപ്പെട്ടു. വളയത്തിന്റെയും തുടക്കത്തിൽ യെഹെസ്കേൽ തന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണത്തെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കാതിരുന്നതു ആൽഫാ അടയാളമായി ചൂണ്ടിക്കാണിച്ചു; യെരൂശലേം വീണപ്പോൾ യെഹെസ്കേലിന്റെ വായ തുറക്കപ്പെട്ടതു ഓമേഗാ അടയാളമായിരുന്നു. നാശംവരെ നീണ്ടുനിന്ന ആ വളയം ആരംഭത്തിലും അവസാനത്തിലും ഒരു അടയാളത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതേ ദൃഷ്ടാന്തത്തിനകത്ത്, ആൽഫാ-ഓമേഗാ അടയാളത്തിനുള്ള രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷി, “യെഹെസ്കേലിന്റെ കണ്ണുകളുടെ മോഹം” എന്നതിന്റെ മരണം ആൽഫാ ആയി, ജനത്തിന്റെ “കണ്ണുകളുടെ മോഹം” എന്നതിന്റെ മരണം ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഓമേഗാ അടയാളമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഒന്നര വർഷത്തെ ആ കാലഘട്ടം ഒരു ആൽഫായുടെയും ഒരു ഓമേഗായുടെയും രണ്ടു സാക്ഷികളെ വഹിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണം സൈന്യത്തിന്റെ പ്രവാസവും ചവിട്ടിക്കീഴാക്കപ്പെടലും പ്രതിനിധീകരിച്ചു; യെരൂശലേമിന്റെ ഓമേഗാ മരണം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ചവിട്ടിക്കീഴാക്കപ്പെടലിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
അങ്ങനെ യെഹെസ്കേൽ നിങ്ങൾക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കുന്നു; അവൻ ചെയ്ത സകലത്തിനും അനുസരിച്ച് നിങ്ങൾ ചെയ്യും; ഇത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ ഞാൻ യഹോവയായ കർത്താവാകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. മനുഷ്യപുത്രാ, ഞാൻ അവരിൽനിന്നു അവരുടെ ബലം, അവരുടെ മഹത്വത്തിന്റെ ആനന്ദം, അവരുടെ കണ്ണുകളുടെ മോഹം, അവർ മനസ്സുവെക്കുന്ന വസ്തു, അവരുടെ പുത്രന്മാരെയും പുത്രിമാരെയും എടുത്തുകളയുന്ന ആ ദിവസത്തിൽ, അതേ ദിവസത്തിൽ രക്ഷപ്പെട്ടു പോകുന്നവൻ നിന്റെ അടുക്കൽ വന്ന്, നിന്റെ ചെവികൾകൊണ്ടു കേൾപ്പിക്കയില്ലയോ? ആ ദിവസത്തിൽ രക്ഷപ്പെട്ടവന്റെ മുമ്പാകെ നിന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെടും; നീ സംസാരിക്കും; ഇനി മിണ്ടാതിരിക്കയില്ല; അങ്ങനെ നീ അവർക്കു ഒരു അടയാളമായിരിക്കും; ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു എന്നു അവർ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 24:24–27.
ആറ് മരണങ്ങൾ
യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണം വളയത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും ക്രിസ്തുവിന്റെ വധുവായി പ്രവചനാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന യെരൂശലേമിന്റെ മരണത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു; കൂടാതെ അത് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും ദൃഷ്ടാന്തമായി കാണിക്കുന്നു; ആ നിയമത്തിനു മുമ്പായി വളയത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടമുണ്ട്. വളയത്തിന്റെ കാലഘട്ടവും നാശവും പരസ്പരം നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടവയായിരിക്കെ, വേറിട്ട രണ്ടു വഴിക്കുറികളാണ്. വളയം ഒരു കാലയളവാണ്; നാശം ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട സമയബിന്ദുവാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തിനു മുമ്പായി വരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ് ആ നാശം. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ കാലഘട്ടം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോടെ സമാപിക്കുന്നു. മത്തായി ഇരുപത്തിനാലിൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിന്റെ അടയാളം യേശു തിരിച്ചറിയിച്ചപ്പോൾ, അവൻ നോഹയുടെ ദിവസങ്ങളെയും പരാമർശിച്ചു.
നോഹയുടെ ദിവസങ്ങൾ എങ്ങിനെയുണ്ടായിരുന്നുവോ, മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവും അങ്ങനെ തന്നെയായിരിക്കും. പ്രളയത്തിന് മുമ്പുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവർ ഭക്ഷിച്ചും പാനം ചെയ്തും, വിവാഹം കഴിച്ചും വിവാഹം ചെയ്തു കൊടുത്തും, നോഹ പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ദിവസംവരെ ഇരുന്നുവല്ലോ; പ്രളയം വന്നു അവരെ എല്ലാവരെയും കൊണ്ടുപോയതുവരെ അവർ അറിഞ്ഞുമില്ല; അതുപോലെ മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവും ആയിരിക്കും. മത്തായി 24:37–39.
നോഹയുടെ കാലത്തു പരീക്ഷണാവസരത്തിന്റെ വാതിൽ അടഞ്ഞു; അതുവഴി അതിവേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ മുൻചായയായി സൂചിപ്പിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വാതിൽ അടഞ്ഞതും അതിന്റെ മുൻചായയാണ്. 1844-ൽ ഓഗസ്റ്റ് 12–17 വരെ നടന്ന എക്സെറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന കാലഘട്ടം, അടഞ്ഞ വാതിലിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
നോഹയുടെ കാലങ്ങളിൽ, നോഹ മൂന്നാം ദൂതനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; മൂന്നാം ദൂതൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ അടഞ്ഞ വാതിലിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. യേശുവിന്റെ പ്രസ്താവനപ്രകാരം “മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിനെ”പ്പോലെ ആയിരുന്ന നോഹയുടെ കാലങ്ങളിൽ, വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ അടഞ്ഞ വാതിലിലേക്കു നയിച്ചു. വില്യം മില്ലർ ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; നോഹയുടെ കാലങ്ങളിൽ അവനെ ഹാനോക്കിനാൽ മുൻരൂപിതനാക്കപ്പെട്ടു. യൂദാ, ഹാനോക്കിന്റെ സന്ദേശത്തെ മില്ലറിന്റെ സന്ദേശത്തോടുള്ള ഒരു സമാന്തരമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ആദാമിൽനിന്നുള്ള ഏഴാമനായ എനോക്കും ഇവരെക്കുറിച്ച് പ്രവചിച്ചു പറഞ്ഞതു: “ഇതാ, കർത്താവു തന്റെ വിശുദ്ധന്മാരുടെ പതിനായിരങ്ങളോടുകൂടെ വരുന്നു; എല്ലാവരിന്മേലും ന്യായവിധി നിർവഹിക്കുവാനും, തങ്ങൾ ഭക്തിയില്ലായ്മയോടെ ചെയ്തിരിക്കുന്ന സകല അഭക്തികർമ്മങ്ങളെയും കുറിച്ചും, അഭക്തരായ പാപികൾ അവന്റെ വിരോധമായി പ്രസ്താവിച്ച സകല കഠിനവചനങ്ങളെയും കുറിച്ചും, അവരിൽ ഉള്ള സകല അഭക്തരെയും കുറ്റക്കാരെന്നു തെളിയിക്കുവാനും.” യൂദാ 1:14, 15.
മില്ലറുടെ ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം, ഹനോക്കിന്റെ സന്ദേശത്തിൽ മുൻചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, “ന്യായവിധി”യെ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഹനോക്കിന്റെ ആരംഭം “ആദാമിൽനിന്നുള്ള ഏഴാമൻ” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേൽ വന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ വരവോടെയാണ് മില്ലറുടെ സന്ദേശം ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തത്; തുടർന്ന് നാല്പത്താറ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലുള്ള “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിവൃത്തിയായപ്പോൾ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ന്യായവിധിയുടെ മണിക്കൂറിന്റെ ദൂതന്മാരായ ഹനോക്കും മില്ലറും ഇരുവരുടെയും ആരംഭത്തിൽ ഏഴ് എന്ന സംഖ്യ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു. ഹനോക്കിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച കാലഘട്ടം, മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചതുമുതൽ വാതിൽ അത്ഭുതകരമായി അടയ്ക്കപ്പെടുന്നതുവരെ നീണ്ട ഏഴ് ദിവസങ്ങളാൽ അവസാനിച്ചു. യേശു എപ്പോഴും ആരംഭംകൊണ്ട് അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു.
ഹനോക്ക് മെഥൂശലഹിനെ ജനിപ്പിച്ചു; മെഥൂശലഹ് പിന്നെയും ലാമെക്കിനെ ജനിപ്പിച്ചു. ലാമെക്കും മെഥൂശലഹും രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെയും അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി അടഞ്ഞ വാതിൽവരെ മുന്നേറി; അതുകൊണ്ടുതന്നെ പ്രളയവർഷത്തിൽ മരിച്ച മെഥൂശലഹ് അതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ലാമെക്ക് രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; ലാമെക്ക് പ്രളയത്തിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ് മരിച്ചു. ലാമെക്കിന്റെ മരണത്തിൽ നിന്ന് വാതിൽ അടഞ്ഞപ്പോൾ ഉണ്ടായ മെഥൂശലഹിന്റെ മരണത്തിലേക്കുള്ള ആ അഞ്ചു വർഷം, മെഥൂശലഹ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ വധുവിന്റെ മരണത്തിലേക്കു നയിച്ച കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ യെഹെസ്കേലിന്റെ വധുവിന്റെ മരണത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു.
1798-ൽ എത്തിയ ആദ്യദൂതനെ ഹനോക്ക് പ്രതിരൂപീകരിച്ചു; 1844 ഏപ്രിൽ 19-ന് എത്തിയ രണ്ടാം ദൂതനെ ലാമെക്ക് പ്രതിരൂപീകരിച്ചു; നോഹയാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട 1844 ഒക്ടോബർ 22-ലെ അടഞ്ഞ വാതിൽവരെ എക്സിറ്ററിൽ നിന്ന് ഉയർന്ന അർദ്ധരാത്രി നിലവിളിയെ മെഥൂശലഹ് പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. ലാമെക്കിന്റെ മരണത്തിൽ നിന്ന് മെഥൂശലഹിന്റെ മരണത്തോളം ഉണ്ടായിരുന്ന ആ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾ, ക്രി.മു. 587 മുതൽ ക്രി.മു. 586 വരെയുള്ള ഒരു വർഷരപ്പകുതിയെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. ലാമെക്കിൽ നിന്ന് മെഥൂശലഹിലേക്കുള്ള ആ അഞ്ച് വർഷങ്ങൾ 1448 മുതൽ 1453 വരെയുള്ള അഞ്ച് വർഷങ്ങളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു.
1448 ഒക്ടോബർ 31-ന് ജോൺ പലയോളോഗോസ് മരിച്ചു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനായ പതിനൊന്നാമൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ (അവസാന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ) കിഴക്കൻ റോമിന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ ആരോഹണം ചെയ്യുന്നതിനായി ഇസ്ലാമിക തുർക്കി ശക്തിയിൽ നിന്ന് അനുമതി അഭ്യർത്ഥിച്ചു. 1299 ജൂലൈ 27-ലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴടങ്ങൽ, വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിന്റെ രണ്ടാം നൂറ്റി അൻപത് വർഷം, പത്താം വാക്യത്തിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു, നിറവേറ്റി. ജോൺ പലയോളോഗോസിന്റെ മരണത്തിന് അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരനായ പതിനൊന്നാമൻ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകൾക്കുമേൽവെച്ച് മരിച്ചു; അന്നേരം മെഹ്മദ് രണ്ടാമൻ കിഴക്കൻ റോമിലെ ബിസന്തിയൻ സാമ്രാജ്യം ജയിച്ചടക്കി. മെഹ്മദ് എന്നത് മുഹമ്മദ് എന്ന നാമത്തിന്റെ തുർക്കി രൂപാന്തരമാണ്; അതിനാൽ, 632-ൽ ആദ്യ മുഹമ്മദ് മരിച്ചതോടെ വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിലെ ആദ്യ നൂറ്റി അൻപത് വർഷത്തെ പ്രവചനം (അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ കാണപ്പെടുന്നത്) ആരംഭിച്ചു; അതേ പ്രവചനം എട്ടുനൂറ്റി ഇരുപത്തൊന്ന് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം ‘രണ്ടാമൻ മുഹമ്മദ്’ എന്നവന്റെ കയ്യാൽ അവസാന കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കൊല്ലപ്പെട്ടതോടെ അവസാനിച്ചു. തന്റെ മരണത്തിന് അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ മുമ്പ് മുഹമ്മദ് റോമിന്റെ പതനം പ്രവചിച്ചിരുന്നു; അതു മുഹമ്മദ് രണ്ടാമൻ എന്ന പേരുള്ള തുർക്കിനാൽ നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടു.
കോൺസ്റ്റന്റൈൻ, അവസാനം വന്ന പതിനൊന്നാമൻ, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലെ യുദ്ധത്തിൽ മരിച്ചു; അങ്ങനെ, അവന്റെ സഹോദരനായ ജോൺ മരിച്ചതിൽ നിന്ന് അവന്റെ മരണം വരെ അഞ്ചു വർഷം എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ, മകൻ ആയ ലാമെക്കിന്റെ മരണത്തിൽ നിന്ന് അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പിതാവായ മെഥൂശെലഹിന്റെ മരണത്തോളം, പെട്ടകത്തിന്മേൽ വാതിൽ അടഞ്ഞ സമയത്തേക്കുള്ള ആ അഞ്ചു വർഷങ്ങളാൽ മുൻസൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. അങ്ങനെ, യെഹെസ്കേലിന്റെ വധുവിന്റെ മരണം ലാമെക്കിന്റെ മരണത്താൽ മുൻസൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടു; ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് 1448-ൽ ജോൺ പലൈയോളോഗോസിന്റെ മരണത്തിന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു. തുടർന്ന് ഉണ്ടായ മെഥൂശെലഹിന്റെ മരണം, ക്രിസ്തുവിന്റെ വധുവിന്റെ മരണത്തോടും ക്രി.മു. 586-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തോടും ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; ഇവ ഒന്നിച്ചും പതിനൊന്നാമനായ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ മരണത്തോടു ഒത്തുനിൽക്കുന്നു.
മരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും മരണത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിന്റെ മൂന്നു സാക്ഷികൾ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോടെ സമാപിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണകാലഘട്ടത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു; അത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ അർദ്ധരാത്രിനാദത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തോടും, നമ്മുടെ നിലവിലെ ചരിത്രത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോടെ സമാപിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര നിവൃത്തിയാകുമ്പോൾ, യെരൂശലേം നശിച്ചപ്പോൾ യെഹെസ്കേലിന് തന്റെ സ്വന്തം ഇച്ഛാനുസരണം “സംസാരിക്കാൻ” കഴിഞ്ഞതുമായുള്ള യോജിപ്പിൽ പ്രവചനാത്മകമായ “സംസാരം” എത്തിച്ചേരുന്നു.
സംസാരിക്കുന്നു
യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, വ്യാജപ്രവാചകൻ മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിക്കുന്നതിനാൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രവാചകപരമായ സംസാരിക്കൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.
അപ്പോൾ ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറിവരുന്ന മറ്റൊരു മൃഗത്തെ ഞാൻ കണ്ടു; അതിന്നു കുഞ്ഞാടിനേപ്പോലെ രണ്ടു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ അതു മഹാസർപ്പത്തെപ്പോലെ സംസാരിച്ചു. വെളിപ്പാട് 13:11.
ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ബിലെയാം തന്റെ കഴുതയെ മൂന്നാം പ്രാവശ്യം അടിക്കുന്നു; അപ്പോൾ കഴുത സംസാരിക്കുന്നു.
അപ്പോൾ യഹോവ കഴുതയുടെ വായ് തുറന്നു; അവൾ ബാലാമിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിന്നോടു എന്തു ചെയ്തു, നീ എന്നെ ഈ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അടിച്ചതു എന്തുകൊണ്ടു?” ബാലാം കഴുതയോടു പറഞ്ഞു: “നീ എന്നെ പരിഹസിച്ചതുകൊണ്ടത്രേ; എന്റെ കയ്യിൽ ഒരു വാൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ തന്നേ ഞാൻ നിന്നെ കൊന്നുകളയും ആയിരുന്നു.” കഴുത ബാലാമിനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ നിനക്കുള്ള കഴുതയല്ലയോ, നീ എന്നെ സ്വന്തമാക്കിയ നാൾമുതൽ ഇന്നുവരെ നീ കയറിയോടിയിരുന്നത് ഞാൻ തന്നെയല്ലോ? നിന്നോടു ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു എനിക്കു പതിവായിരുന്നോ?” അവൻ പറഞ്ഞു: “അല്ല.” സംഖ്യാപുസ്തകം 22:28–30.
ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് വ്യാജപ്രവാചകൻ സംസാരിക്കുന്നു; ഇസ്ലാമും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് സംസാരിക്കുന്നു. പ്രവാചകപരമായി ഇരു പക്ഷവും വ്യാജപ്രവാചകരാണ്. താമസിച്ചിരുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ ‘ദർശനം’ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് സംസാരിക്കുന്നു.
ദർശനം ഇനിയും നിയമിക്കപ്പെട്ട സമയത്തേക്കുള്ളതാകുന്നു; എന്നാൽ അവസാനം അതു സംസാരിക്കും; വ്യാജം പറകയുമില്ല; അത് വൈകുന്നതുപോലെ തോന്നിയാലും അതിന്നായി കാത്തിരിക്ക; കാരണം അത് നിശ്ചയമായി വരും; അത് വൈകുകയില്ല. ഹബക്കൂക്ക് 2:3.
ഹബക്കൂക്ക് വ്യാജപ്രവാചകരോടു വിരുദ്ധമായി സംസാരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ പ്രവാചകനാകുന്നു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ ‘ദർശനം’ മുമ്പ് മൂകനായിരുന്ന യെഹെസ്കേലിന്റെ വായ്മുഖാന്തരം സംസാരിക്കുന്നു; പിന്നീട് അവന്റെ വായ് തുറക്കപ്പെടുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ വായാകുമെന്ന വാഗ്ദാനം യിരെമ്യാവിന് ലഭിച്ചിരുന്നു.
എന്റെ വേദന എന്തുകൊണ്ടു നിത്യമായിരിക്കുന്നു? എന്റെ മുറിവ് എന്തുകൊണ്ടു ഭേദമാകാത്തതും സുഖപ്പെടുവാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നതുമായിരിക്കുന്നു? നീ എനിക്കു മുഴുവനായും വഞ്ചകനെയും വറ്റിപ്പോകുന്ന ജലങ്ങളെയുംപോലെ ആയിരിക്കുമോ? ആകയാൽ യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: നീ മടങ്ങിവന്നാൽ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും കൊണ്ടുവരും; നീ എന്റെ സന്നിധിയിൽ നില്ക്കും; നീ വിലയേറിയതു നികൃഷ്ടതയിൽനിന്നു വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നീ എന്റെ വായായിരിക്കും; അവർ നിന്നിലേക്കു മടങ്ങിവരട്ടെ; എന്നാൽ നീ അവരുടെ അടുക്കലേക്കു മടങ്ങരുത്. യിരെമ്യാവു 15:18, 19
ഞായർ നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, സഖറിയാവിന്റെ ഒൻപത് മാസത്തെ മൗനം അവസാനിച്ചത്, തന്റെ മകന്റെ പേര് യോഹന്നാൻ ആകേണ്ടതാണെന്ന് അവൻ പ്രസ്താവിച്ച് സ്ഥിരീകരിച്ചപ്പോൾ ആയിരുന്നു. സഖറിയാവ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കാത്ത നേതൃത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; യോഹന്നാൻ ഏലിയാവിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനെ അരങ്ങേറ്റം കുറിക്കുന്ന സഭയെ, പ്രതിനിധീകരിച്ചു.
സഖറിയാ ദൂതനോടു പറഞ്ഞു: “ഇതു ഞാൻ എങ്ങനെ അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധനായ മനുഷ്യൻ ആകുന്നു; എന്റെ ഭാര്യയും വയസ്സിൽ വളരെ മുന്നേറിയവൾ ആകുന്നു.” ദൂതൻ ഉത്തരം പറഞ്ഞ് അവനോടു പറഞ്ഞു: “ഞാൻ ഗബ്രിയേൽ ആകുന്നു; ദൈവസന്നിധിയിൽ നിലക്കുന്നവൻ. നിന്നോടു സംസാരിക്കാനും ഈ സന്തോഷവാർത്ത നിന്നെ അറിയിക്കാനും എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നു. ഇതാ, ഈ കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്ന ദിവസംവരെ, എന്റെ വചനങ്ങളെ നീ വിശ്വസിക്കാതിരുന്നതുകൊണ്ട്, അവ തക്ക സമയത്ത് നിവൃത്തിയാകുന്നതുവരെ, നീ മിണ്ടാതെയും സംസാരിപ്പാൻ കഴിവില്ലാത്തവനായും ഇരിക്കും.”
ജനങ്ങൾ സഖറിയാവിനെ കാത്തുനിന്നു; അവൻ ദേവാലയത്തിൽ ഇങ്ങനെ താമസിച്ചതിൽ അവർ അതിശയിച്ചു. എന്നാൽ അവൻ പുറത്തുവന്നപ്പോൾ അവരോടു സംസാരിപ്പാൻ കഴിഞ്ഞില്ല; അപ്പോൾ അവൻ ദേവാലയത്തിൽ ഒരു ദർശനം കണ്ടിരുന്നുവെന്ന് അവർ ഗ്രഹിച്ചു; കാരണം അവൻ അവരോടു ചിഹ്നം കാട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നു, വാക്കില്ലാത്തവനായി തന്നേ നിന്നു. ലൂക്കാ 1:18–22.
സഖറിയാവ് പുരോഹിതന്മാരുടെ എട്ടാമത്തെ ക്രമത്തിൽപ്പെട്ടവൻ ആയിരുന്നു.
യെഹൂദ്യദേശത്തിന്റെ രാജാവായ ഹെറോദാവിന്റെ കാലത്തു, അബിയാവിന്റെ വിഭാഗത്തിൽപ്പെട്ട സഖറിയാവെന്ന പേരുള്ള ഒരു പുരോഹിതൻ ഉണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യ അഹരോന്റെ പുത്രിമാരിൽ ഒരാളായിരുന്നു; അവളുടെ പേര് എലിസബത്ത് എന്നു ആയിരുന്നു. അവർ ഇരുവരും ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ നീതിമാന്മാരായി, കർത്താവിന്റെ സകല കല്പനകളിലും ചട്ടങ്ങളിലുമെല്ലാം കുറ്റമറ്റവരായി നടക്കുന്നതായിരുന്നു. എലിസബത്ത് വന്ധ്യയായിരുന്നതിനാൽ അവർക്കു സന്താനം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; കൂടാതെ അവർ ഇരുവരും വയസ്സിൽ വളരെ മുന്നേറിയവരായിരുന്നു. തന്റെ വിഭാഗത്തിന്റെ ക്രമത്തിൽ ദൈവസന്നിധിയിൽ പുരോഹിതശുശ്രൂഷ നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പുരോഹിതശുശ്രൂഷയുടെ ആചാരപ്രകാരം കർത്താവിന്റെ മന്ദിരത്തിൽ കയറിച്ചെന്നു ധൂപം കാട്ടുക എന്നതു അവന്നു ചീട്ടുകൊണ്ടു ലഭിച്ചു. ധൂപാർപ്പണ സമയത്ത് ജനസമൂഹമൊക്കെയും പുറത്തുനിന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ലൂക്കാ 1:5–10.
എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; യെഹെസ്കേൽ ചെയ്തതുപോലെ സഖറിയാവും ദേവാലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. അവൻ പുരോഹിതന്മാരുടെ എട്ടാമത്തെ ക്രമത്തിൽപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; ഇത് പഴയ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുതിയ ലോകത്തിലേക്ക് കടന്നുപോയ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിലെ എട്ട് ആത്മാക്കളുടെ പ്രതീകത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവനും അവന്റെ ഭാര്യയും കുറ്റമറ്റവരായിരുന്നു; എങ്കിലും സഖറിയാവ് ഗബ്രിയേലിന്റെ വചനങ്ങളെ സംശയിക്കും. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫ്യക്കാരായി (കുറ്റമറ്റവർ) ആരംഭിച്ചു, എന്നാൽ 1856-ൽ ലൗദിക്യക്കാരായി മാറി. അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൂതന്റെ സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്; സഖറിയാവിനോടുള്ള ഗബ്രിയേലിന്റെ സന്ദേശം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെയും, യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട എലീയാവിന്റെ സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
കർത്താവിന്റെ ദൂതൻ ധൂപപീഠത്തിന്റെ വലതുവശത്ത് നിന്നുകൊണ്ടു അവന്നു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. സഖറിയാവ് അവനെ കണ്ടപ്പോൾ കലങ്ങി, ഭയം അവന്റെ മേൽ വീണു. എന്നാൽ ദൂതൻ അവനോടു പറഞ്ഞു: സഖറിയാവേ, ഭയപ്പെടേണ്ടാ; നിന്റെ പ്രാർത്ഥന കേൾക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നിന്റെ ഭാര്യ എലിസബത്ത് നിനക്കു ഒരു മകനെ പ്രസവിക്കും; അവന്നു യോഹന്നാൻ എന്നു പേര് വിളിക്കേണം. നിനക്കു സന്തോഷവും ആനന്ദവും ഉണ്ടാകും; അവന്റെ ജനനത്തിൽ അനേകർ ആനന്ദിക്കും. അവൻ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ മഹാനായിരിക്കും; വീഞ്ഞും മദ്യവും ഒരിക്കലും പാനിക്കയില്ല; അമ്മയുടെ ഗർഭത്തിൽ നിന്നുതന്നെ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിറഞ്ഞവനായിരിക്കും. യിസ്രായേൽമക്കളിൽ പലരെയും അവരുടെ ദൈവമായ കർത്താവിങ്കലേക്കു അവൻ തിരിച്ചു കൊണ്ടുവരും. പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിങ്കലേക്കും, അനുസരണക്കേടുള്ളവരെ നീതിമാന്മാരുടെ ജ്ഞാനത്തിലേക്കും തിരിക്കേണ്ടതിന്നു, കർത്താവിന്നായി ഒരുങ്ങിയ ജനത്തെ ഒരുക്കേണ്ടതിന്നു, ഏലിയാവിന്റെ ആത്മാവിലും ശക്തിയിലും അവൻ അവന്റെ മുമ്പായി പോകും. അപ്പോൾ സഖറിയാവ് ദൂതനോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇതു എന്തുകൊണ്ടു അറിയും? ഞാൻ വൃദ്ധൻ ആകുന്നു; എന്റെ ഭാര്യയും വയസ്സായി കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ദൂതൻ അവനോടു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഞാൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ നില്ക്കുന്ന ഗബ്രിയേൽ ആകുന്നു; നിന്നോടു സംസാരിക്കാനും ഈ സുവാർത്ത നിന്നെ അറിയിക്കാനും അയക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ലൂക്കാ 1:11–19.
വരുവാനുള്ള ഏലീയാവിന്റെ സന്ദേശം നിറവേറും എന്നതിൽ സഖറിയാവു സംശയിച്ചു.
കാണുക, യഹോവയുടെ മഹത്തായതും ഭയങ്കരവുമായ ദിവസം വരുന്നതിന് മുമ്പ് ഞാൻ എലിയാവു പ്രവാചകനെ നിങ്ങളിങ്കൽ അയക്കും; അവൻ പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയം പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും; അല്ലെങ്കിൽ ഞാൻ വന്ന് ഭൂമിയെ ശാപത്തോടെ അടിക്കും. മലാഖി 4:5, 6.
ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ യെഹെസ്കേലിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ, ലാവോദിക്യയിലെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയുടെ നേത്യത്വം സഖറിയാവിന്റെ അവിശ്വാസത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ കാരണം സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കുന്നു.
സ്വന്തം ആത്മീയ അധഃപതനത്തെക്കുറിച്ച് ദുഃഖം അനുഭവിക്കാതെയും, മറ്റുള്ളവരുടെ പാപങ്ങളെക്കുറിച്ച് വിലപിക്കാതെയും ഇരിക്കുന്ന വർഗ്ഗം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയില്ലാതെ ശേഷിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ ദൂതന്മാരെ, കൈകളിൽ സംഹാരായുധങ്ങളുള്ള പുരുഷന്മാരെ, ഇപ്രകാരം കല്പിക്കുന്നു: “അവന്റെ പിന്നാലെ നഗരമൊട്ടാകെ കടന്നുപോയി സംഹരിച്ചുകൊൾവിൻ; നിങ്ങളുടെ കണ്ണ് കരുണ കാണിക്കരുത്, നിങ്ങൾക്ക് ദയ തോന്നരുത്; വൃദ്ധന്മാരെയും യുവാക്കളെയും കന്യകമാരെയും ചെറുപ്രായക്കാരെയും സ്ത്രീകളെയും സമൂലം കൊല്ലുവിൻ; എന്നാൽ അടയാളമുള്ള ഒരാളുടെയും അടുത്ത് ചെല്ലരുത്; എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നിന്നു ആരംഭിപ്പിൻ. അപ്പോൾ അവർ ആലയത്തിന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന വൃദ്ധന്മാരിൽനിന്നു ആരംഭിച്ചു.”
“ഇവിടെ നാം കാണുന്നതു, സഭ—കർത്താവിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം—ആയിരുന്നു ദൈവക്രോധത്തിന്റെ പ്രഹരം ആദ്യം അനുഭവിച്ചത് എന്നതാണ്. പുരാതനന്മാർ, ദൈവം മഹത്തായ വെളിച്ചം നല്കിയവരും ജനത്തിന്റെ ആത്മീയ താൽപര്യങ്ങളുടെ കാവൽക്കാരായി നിന്നവരും, തങ്ങൾക്കു ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസം വഞ്ചിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു. മുൻകാലങ്ങളിൽപ്പോലെ അത്ഭുതങ്ങളെയും ദൈവശക്തിയുടെ വ്യക്തമായ പ്രകടനത്തെയും നാം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ലെന്ന നിലപാട് അവർ സ്വീകരിച്ചു. കാലങ്ങൾ മാറിയിരിക്കുന്നു. ഈ വാക്കുകൾ അവരുടെ അവിശ്വാസത്തെ ബലപ്പെടുത്തുന്നു; അവർ പറയുന്നു: യഹോവ നന്മയും ചെയ്യുകയില്ല, തിന്മയും ചെയ്യുകയില്ല. തന്റെ ജനത്തെ ന്യായവിധിയാൽ സന്ദർശിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ അത്യന്തം കരുണാനിധിയാണ്. ഇങ്ങനെ, ‘സമാധാനവും സുരക്ഷയും’ എന്നതാണ് വീണ്ടും ഒരിക്കലും തങ്ങളുടെ ശബ്ദം കാഹളത്തെപ്പോലെ ഉയർത്തി ദൈവജനത്തോടു അവരുടെ ലംഘനങ്ങളും യാക്കോബിന്റെ ഗൃഹത്തോടു അവരുടെ പാപങ്ങളും കാണിച്ചുതരാത്ത മനുഷ്യരിൽനിന്നുള്ള ഘോഷം. കുരയ്ക്കാത്ത ഈ മൂകശ്വാനങ്ങളാണ് പ്രകോപിതനായ ദൈവത്തിന്റെ നീതിയുള്ള പ്രതികാരം അനുഭവിക്കുന്നത്. പുരുഷന്മാരും കന്യകമാരും ശിശുക്കളും എല്ലാം ഒരുപോലെ നശിച്ചുപോകുന്നു.” Testimonies, volume 5, 211.
മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമായ, യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ചരിത്രവും വില്യം മില്ലറുടെ ചരിത്രവും ആവർത്തിക്കുന്ന എലീയാവിന്റെ സന്ദേശത്തെ സഖറിയാവ് സംശയിച്ചു.
അഞ്ച് മാസം
എലിസബത്ത് തന്റെ ഗർഭധാരണത്തെ അഞ്ച് മാസം മറച്ചുവെച്ചു.
ആ ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം അവന്റെ ഭാര്യ എലിസബത്ത് ഗർഭം ധരിച്ചു; അവൾ അഞ്ചു മാസം സ്വയം മറഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്നു; അവൾ പറഞ്ഞു: മനുഷ്യരിൽ എനിക്കുണ്ടായിരുന്ന നിന്ദ നീക്കിക്കളയേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് എന്നെ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളിൽ എന്നോടു ഇങ്ങനെ ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ആറാം മാസത്തിൽ ഗബ്രിയേൽ ദൂതൻ ദൈവത്താൽ ഗലീലായിലെ നസറത്ത് എന്നു പേരായ ഒരു നഗരത്തിലേക്കു അയക്കപ്പെട്ടു. ലൂക്കാ 1:24–26.
സഖറിയാവ് പുരോഹിതന്മാരുടെ എട്ടാമത്തെ ക്രമത്തിൽപ്പെട്ടവനായിരുന്നു; ഇത്, എട്ടാം ദിവസത്തിൽ അവന്റെ മകനായ യോഹന്നാന്റെ പരിച്ഛേദനയോടും, അന്നു സഖറിയാവ് വീണ്ടും സംസാരിക്കുമായിരുന്ന സംഭവത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു. അവനും അവന്റെ മകനായ യോഹന്നാനും നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന എട്ട് ആത്മാക്കളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവർ പ്രളയജലങ്ങൾ വരുത്തിയ മരണത്തിൽനിന്ന് അഞ്ചു മാസം, അഥവാ നൂറ്റമ്പത് ദിവസം, മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. ഗർഭധാരണത്തിന്റെ നൂറ്റമ്പത് ദിവസങ്ങളും പ്രളയജലങ്ങളുടെ നൂറ്റമ്പത് ദിവസങ്ങളും വെളിപ്പാട് ഒമ്പതിലെ അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളോടു ഒത്തുചേരുന്നു.
സഖറിയാവും അവന്റെ മകനായ യോഹന്നാനും ഏഴാമത്തെ സഭയായ ലവോദിക്യ എട്ടാമത്തെ സഭയായ ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കു പരിവർത്തനം പ്രാപിക്കുന്ന സമയത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സഖറിയാവിന്റെ എട്ടാമത്തെ ക്രമത്തിലെ ശുശ്രൂഷയിൽ നിന്നു അവന്റെ മകൻ യോഹന്നാന്റെ എട്ടാം ദിവസത്തെ പരിച്ഛേദനവരെ, ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും നിർണ്ണയിക്കുന്ന സംഖ്യയായി എട്ട് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ പ്രവാചകകാലഘട്ടത്തിനകത്ത്, മറഞ്ഞിരിക്കലിന്റെ ഒരു കാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അഞ്ചുമാസത്തെ ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ട്.
പ്രവചനത്തിന്റെ “സംസാരം” അടുത്തുവരുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട്, സഖറിയാവു തന്റെ മകൻ പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നവിധം മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, അഥവാ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, സംസാരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രത്തിൽ, സഖറിയാവു സംസാരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് മുമ്പായി, അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ അവസാനം, ആറാം മാസത്തിൽ മറിയം എലിസബത്തിനെ സന്ദർശിക്കുന്നു; അപ്പോൾ പരിശുദ്ധാത്മാവ് എലിസബത്തിനെ അഭിഷേകം ചെയ്യുന്നു. ഒരു സ്ത്രീയായ എലിസബത്ത്, അടുത്തുവരുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന് നാല് മാസം മുമ്പായി ദൈവത്തിന്റെ സഭയുടെ അഭിഷേകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ആ ദിവസങ്ങളിൽ മറിയം എഴുന്നേറ്റു വേഗത്തോടെ യെഹൂദ്യയിലെ മലനാട്ടിലുള്ള ഒരു പട്ടണത്തിലേക്കു പോയി. അവൾ സഖറിയാവിന്റെ വീട്ടിൽ പ്രവേശിച്ചു എലിസബത്തെ അഭിവാദ്യം ചെയ്തു. മറിയത്തിന്റെ അഭിവാദ്യം എലിസബത്ത് കേട്ടപ്പോൾ ശിശു അവളുടെ ഗർഭത്തിൽ തുള്ളിച്ചാടി; എലിസബത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവുകൊണ്ടു നിറഞ്ഞു. അവൾ ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ പ്രസ്താവിച്ചു: സ്ത്രീകളിൽ നീ അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവൾ; നിന്റെ ഗർഭഫലവും അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടതു. എന്റെ കർത്താവിന്റെ അമ്മ എന്റെ അടുക്കൽ വരുവാൻ എനിക്കു ഈ ഭാഗ്യം എവിടെനിന്നു? നോക്കുക, നിന്റെ അഭിവാദ്യത്തിന്റെ ശബ്ദം എന്റെ ചെവിയിൽ എത്തിയ ഉടൻ, ശിശു എന്റെ ഗർഭത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ തുള്ളിച്ചാടി. വിശ്വസിച്ചവൾ ഭാഗ്യവതി; കാരണം കർത്താവിനാൽ അവളോടു അരുളിച്ചെയ്ത കാര്യങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും. ലൂക്കാ 1:39–45.
അഞ്ച് മാസം പൂർത്തിയായപ്പോൾ, എലിസബത്ത് മറിയത്തോട് “ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തിൽ” സംസാരിച്ചു; ഗബ്രിയേലിന്റെ സന്ദേശത്തിൽ മറിയം പ്രകടിപ്പിച്ച വിശ്വാസത്തെ അവൾ പ്രശംസിച്ചു; അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ അതു മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്. എലിസബത്തിന്റെ ഭർത്താവായ സഖറിയാവ് അവിശ്വസിച്ചു, എന്നാൽ മറിയം അങ്ങനെ ചെയ്തില്ല. സഖറിയാവിനെക്കാൾ അഞ്ചു മാസം കഴിഞ്ഞാണ് മറിയം ഗബ്രിയേലിന്റെ സന്ദേശം കേട്ടത്; അതുകൊണ്ട്, അഞ്ചുമാസത്തിന്റെ ഗൂഢസന്ദേശം വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടതിന് ശേഷം മൂന്നാം ദൂതനിലുള്ള അവളുടെ വിശ്വാസം എത്തുന്നതായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ ഗൂഢസന്ദേശം വെളിപ്പാട് ഒൻപത് അഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ ആദ്യത്തെ അഞ്ചു മാസങ്ങളാണ്. മറിയം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രസ്താവനം ഏകദേശം നാല് മാസം കഴിഞ്ഞ് എത്തുന്നതിനുമുമ്പായി അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ ഒരു പ്രത്യേക മുദ്രവിമോചനം അതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു.
മറിയത്തിന്റെ സന്ദർശനത്തിലെ വഴിക്കുറികളിൽ, സഖറിയാവിനാലും എലിസബത്തിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനം, മറിയത്തിനാലും യോസേഫിനാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനവുമായി ബന്ധിക്കുന്നു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ അവിശ്വസിച്ചിരുന്ന ഒരു സഭയിലെ ഔദ്യോഗിക പ്രതിനിധിയെ സഖറിയാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ശില്പിയായ യോസേഫ്, സ്വയംപിന്തുണയുള്ള പ്രവർത്തനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസം ആരംഭിച്ചതുപോലെ തന്നെയാണ് അവസാനിക്കുന്നത്; അതും ഒരു സംഘടിത സഭാസംവിധാനമായല്ല, ഒരു പ്രസ്ഥാനമായിട്ടാണ് ആരംഭിച്ചത്. യോസേഫ്, മറിയം, ക്രിസ്തു എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പ്രസ്ഥാനം, സഖറിയാവ്, എലിസബത്ത്, യോഹന്നാൻ എന്നിവരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള ബന്ധുക്കളാണ്; 1863-ലെ അവിശ്വാസം സഖറിയാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 1863 ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും സന്ദേശങ്ങളോടുള്ള അവിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം മറിയത്തിന്റെ വിശ്വാസത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
“സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നുള്ള ശക്തനായ ദൂതനെ സഹായിപ്പാൻ ദൂതന്മാർ അയക്കപ്പെട്ടു; എല്ലായിടത്തും മുഴങ്ങുന്നതുപോലെ തോന്നിയ സ്വരങ്ങൾ ഞാൻ കേട്ടു: ‘എന്റെ ജനമേ, നിങ്ങൾ അവളുടെ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളികളാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളുടെ ബാധകളിൽനിന്ന് ഒന്നും ലഭിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നും, അവളിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവിൻ. എന്തെന്നാൽ അവളുടെ പാപങ്ങൾ സ്വർഗ്ഗംവരെ എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു; ദൈവം അവളുടെ അകൃത്യങ്ങളെ ഓർത്തിരിക്കുന്നു.’ ഈ സന്ദേശം മൂന്നാം സന്ദേശത്തോടു ചേർന്നു വന്ന ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കലായി എനിക്കു തോന്നി; 1844-ൽ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളി രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്നതുപോലെ തന്നേ. ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വം ക്ഷമയോടെ കാത്തിരുന്ന വിശുദ്ധന്മാരുടെ മേൽ വസിച്ചു; അവർ നിർഭയമായി അവസാനത്തെ ഗൗരവമുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി, ബാബിലോണിന്റെ വീഴ്ച പ്രഖ്യാപിക്കുകയും, അവളുടെ ഭയാനകമായ വിധിയിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടേണ്ടതിന്നു ദൈവജനത്തെ അവളിൽനിന്ന് പുറത്തേക്കു വരുവാൻ വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു.” Early Writings, 277.
സന്ദേശങ്ങളായ രണ്ടിന്റെയും സംഗമം മറിയം എലിസബത്തെ സന്ദർശിച്ചതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; മറഞ്ഞിരുന്ന അഞ്ചു മാസം വെളിപ്പെടുന്ന വേളയിലാണ് ആ ഘട്ടം എത്തുന്നത്. അതു രണ്ടുപ്രവചനങ്ങളും തമ്മിൽ സംഗമിച്ച് ഒരുമിച്ച് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന ഘട്ടമാണ്. അവയിൽ ഒന്നു എലിസബത്ത് പ്രഖ്യാപിച്ചതും മറ്റൊന്നു മറിയം പ്രഖ്യാപിച്ചതുമായിരുന്നു. ഈ രണ്ടുസന്ദേശങ്ങളുടെ സംഗമം അർദ്ധരാത്രിക്കരച്ചിൽ രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്നുചേരുന്ന സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ അത് എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ സംഭവിച്ചു.
എലിസബത്ത് പിന്നെയും മറിയം തങ്ങളുടെ പ്രഖ്യാപനങ്ങൾ ഉന്നയിച്ചശേഷം, “മറിയം ഏകദേശം മൂന്നു മാസം അവളോടുകൂടെ പാർത്തു, പിന്നെ തന്റേതായ വീട്ടിലേക്കു മടങ്ങിപ്പോയി.” ലൂക്കാ 1:56. എക്സിറ്ററിൽ നിന്നു 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള അറുപത്താറു ദിവസങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം, സഖര്യാവ് സംസാരിച്ചു തുടങ്ങിയ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്തിൽ സമാപിച്ച ആ നാല് മാസങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആ നാല് മാസങ്ങൾ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തിനുശേഷമാണ് എത്തുന്നത്.
മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ രണ്ടു സന്ദേശങ്ങൾ ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളായിരുന്നു; ഒന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം, ജോഷിയ ലിച്ച് അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ, 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-ന് അതിന്റെ നിവൃത്തിക്ക് പത്തു ദിവസം മുമ്പുവരെ ഭാഗികമായി മറഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന അഞ്ചു മാസത്തെ ഒരു കാലയളവോടെ ആരംഭിച്ച സമയപ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയാൽ ശക്തിപ്രാപിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണം, സാമുവൽ സ്നോ അവതരിപ്പിച്ചതുപോലെ, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിൽ സംഭവിച്ച 1843-ലെ തെറ്റായ പ്രവചനത്തിന്റെ തിരുത്തലായിരുന്നു.
അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ദ്വിവിധ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനം വാതിൽ അടയുന്നതിനു മുമ്പുള്ള ഒരു ചുരുങ്ങിയ കാലഘട്ടമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; നോഹയുടെ കഥയിൽ അത് അഞ്ചു മാസത്തെ ഒരു കാലയളവിനെ തുറന്നുകാട്ടി, അതിന്റെ സമാപ്തിയിൽ പെട്ടകം അരാരാത്ത് പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ നിൽക്കുകയുണ്ടായി. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ പ്രഖ്യാപനകാലം മറഞ്ഞിരുന്ന അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ മുദ്രാവിമോചനത്തിനുശേഷമാണ് വരുന്നത്; അത് 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നു പത്തു ദിവസം മുമ്പ് സംഭവിച്ചു, കൂടാതെ 1843 ലെ ചാർട്ടിൽ താൻ മറച്ചുവെച്ചിരുന്ന പ്രതിരൂപങ്ങളിൽ നിന്നു കർത്താവ് തന്റെ കൈ പിൻവലിച്ചതിനുശേഷവും അതു വന്നു. ആഗസ്റ്റ് 1 മുതൽ 11 വരെ ഉള്ള പത്തു ദിവസങ്ങൾ എക്സിറ്ററിൽ നിന്നു 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള അറുപത്താറ് ദിവസങ്ങളോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ദ്വിവിധ സാക്ഷ്യം, ആദ്യ നിരാശയ്ക്ക് കാരണമായ തെറ്റായ പ്രഖ്യാപനത്തിന്റെ തിരുത്തലോടുകൂടെ ഉണ്ടായ മറഞ്ഞിരുന്ന അഞ്ചു മാസങ്ങളുടെ മുദ്രാവിമോചനം, മറിയം ആറാം മാസത്തിൽ എലിസബത്തിനെ സന്ദർശിച്ചു അഭിവാദ്യം ചെയ്യുന്ന സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഐക്യനാടുകൾ മഹാനാഗമായി സംസാരിക്കുന്നു; ഇസ്ലാമിന്റെ കഴുത സംസാരിക്കുന്നു; ഹബക്കൂക്കിന്റെ ദർശനം യിരെമ്യാവിന്റെയും സഖറിയാവിന്റെയും യെഹെസ്കേലിന്റെയും വായ്മുഖേന സംസാരിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് യെഹെസ്കേൽ ഒരു അടയാളമാണ്; അങ്ങനെ അദ്ദേഹം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പതാകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്കേലിൽ ‘അടയാളം’ എന്ന വാക്കിന്റെ ഒമ്പത് പരാമർശങ്ങളിൽ രണ്ടെണ്ണം, ദൈവികതയും മനുഷ്യత్వവും തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ അടയാളമായി “ശബ്ബത്തുകളെ” തിരിച്ചറിയുന്നു.
എന്നാൽ ജാതികളുടെ മുമ്പാകെ, അവർ വസിച്ചിരുന്ന അവരുടെയിടയിൽ, ഞാൻ അവരെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നപ്പോൾ അവരുടെ കാഴ്ചയിൽ ഞാൻ എനിക്കു സ്വയം വെളിപ്പെടുത്തിയിരുന്നതുകൊണ്ട്, എന്റെ നാമം അശുദ്ധമാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ എന്റെ നാമത്തിന്റെ നിമിത്തം പ്രവർത്തിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഞാൻ അവരെ മിസ്രയീംദേശത്തുനിന്നു പുറപ്പെടുവിച്ചു മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. ഞാൻ അവർക്കു എന്റെ ചട്ടങ്ങളും കൊടുത്തു, എന്റെ ന്യായപ്രമാണങ്ങളും അവരെ അറിയിച്ചുകൊടുത്തു; അവ അനുഷ്ഠിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ അവയാൽ ജീവിക്കും.
അതിനുപുറമേ, ഞാൻ അവർക്കു എന്റെ ശബ്ബത്തുകളെയും കൊടുത്തു; അത് എന്റെയും അവരുടെയും മദ്ധ്യേ ഒരു അടയാളമായിരിക്കേണ്ടതിന്നു, ഞാൻ അവരെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്ന യഹോവ ആകുന്നു എന്നു അവർ അറിയേണ്ടതിന്നു. എന്നാൽ ഇസ്രായേൽഗൃഹം മരുഭൂമിയിൽ എനിക്കെതിരെ കലഹിച്ചു; അവർ എന്റെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടന്നില്ല, എന്റെ വിധികളെ നിരസിച്ചു; അവ മനുഷ്യൻ ആചരിച്ചാൽ അവയാൽ അവൻ ജീവിക്കും; എന്റെ ശബ്ബത്തുകളെയും അവർ വളരെ അശുദ്ധമാക്കി. അപ്പോൾ ഞാൻ എന്റെ ക്രോധം അവരുടെമേൽ മരുഭൂമിയിൽ ചൊരിഞ്ഞ് അവരെ നശിപ്പിച്ചുകളയും എന്നു പറഞ്ഞു. എങ്കിലും, ഞാൻ അവരെ പുറത്തുകൊണ്ടുവന്ന ജാതികളുടെ ദൃഷ്ടിയിൽ എന്റെ നാമം അശുദ്ധമാകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു, എന്റെ നാമം നിമിത്തം ഞാൻ പ്രവർത്തിച്ചു. പിന്നെയും, ഞാൻ അവർക്കു പാൽതേനൊഴുകുന്ന, സകല ദേശങ്ങളുടെയും മഹിമയായ, ഞാൻ അവർക്കു നൽകിയ ദേശത്തിലേക്കു അവരെ കൊണ്ടുവരുകയില്ല എന്നു മരുഭൂമിയിൽവെച്ചും അവർക്കെതിരെ എന്റെ കൈ ഉയർത്തി സത്യം ചെയ്തു. എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അവർ എന്റെ വിധികളെ നിരസിച്ചു, എന്റെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടന്നില്ല, എന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അശുദ്ധമാക്കി; അവരുടെ ഹൃദയം അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ പിന്നാലെ പോയിരുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, അവരെ നശിപ്പിക്കാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു എന്റെ കണ്ണ് അവരെ ആദരിച്ചു; മരുഭൂമിയിൽ ഞാൻ അവരെ പൂർണ്ണമായി അവസാനിപ്പിച്ചില്ല. എന്നാൽ ഞാൻ മരുഭൂമിയിൽ അവരുടെ മക്കളോടു പറഞ്ഞു: നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടക്കരുത്; അവരുടെ വിധികൾ ആചരിക്കരുത്; അവരുടെ വിഗ്രഹങ്ങളാൽ നിങ്ങളെത്തന്നേ അശുദ്ധരാക്കരുത്. ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു; എന്റെ ചട്ടങ്ങളിൽ നടക്കുവിൻ, എന്റെ വിധികളെ കാത്തു ആചരിപ്പിൻ; എന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ വിശുദ്ധമായി ആചരിപ്പിൻ; അവ എന്റെയും നിങ്ങളുടെയും മദ്ധ്യേ ഒരു അടയാളമായിരിക്കട്ടെ; അപ്പോൾ ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 20:9–20.
യെഹെസ്കേൽ ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരങ്ങളുടെ പതാകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദൈവത്വം മനുഷ്യത്വത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നതിന്റെ അടയാളം കർത്താവിന്റെ “ശബ്ബത്തുകൾ” ആകുന്നു. യെഹെസ്കേൽ നിരോധനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു അടയാളമാണ്; അവൻ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ യെരൂശലേമിന്റെ നാശസമയത്തും അവൻ അടയാളമാണ്. നിരോധനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, കാണാനും കേൾക്കാനും നിരസിക്കുന്നവരും അവന്റെ “ശബ്ബത്തുകൾ” അശുദ്ധമാക്കുന്നവരും ഒരു അടയാളമാണ്.
അപ്പോൾ യിസ്രായേലിന്റെ മൂപ്പന്മാരിൽ ചിലർ എന്റെ അടുക്കൽ വന്നു എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരുന്നു. യഹോവയുടെ വചനം എനിക്കുണ്ടായി അരുളിച്ചെയ്തതു: മനുഷ്യപുത്രാ, ഈ മനുഷ്യർ തങ്ങളുടെ ഹൃദയത്തിൽ തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ഇടറലാകുന്ന കാര്യം തങ്ങളുടെ മുമ്പിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്കിൽ ഞാൻ ഇവരാൽ ഒരിക്കലും അന്വേഷിക്കപ്പെടുമോ? ആകയാൽ നീ അവരോടു സംസാരിച്ചു അവരോടു പറക: യഹോവയായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിലെ ഏതു മനുഷ്യനും തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചും തന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ ഇടറലാകുന്ന കാര്യം തന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ചും പ്രവാചകന്റെ അടുക്കൽ വരികയാണെങ്കിൽ, അങ്ങനെ വരുന്നവന്നു ഞാൻ യഹോവ അവന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളുടെ പെരുപ്പത്തിന്നു തക്കവണ്ണം ഉത്തരം അരുളും; യിസ്രായേൽഗൃഹത്തെ അവരുടെ ഹൃദയത്തിൽ തന്നേ പിടിക്കേണ്ടതിന്നു അതു ചെയ്യും; എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ അവർ എല്ലാവരും തങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളാൽ എന്നിൽനിന്നു അകന്നുപോയിരിക്കുന്നു.
ആകയാൽ നീ യിസ്രായേൽഗൃഹത്തോടു പറയുക: ദൈവമായ കർത്താവു ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: മാനസാന്തരപ്പെടുവിൻ; നിങ്ങളുടെ വിഗ്രഹങ്ങളിൽനിന്നു തിരിഞ്ഞുവരുവിൻ; നിങ്ങളുടെ സകല മ്ലേച്ഛതകളിൽനിന്നും നിങ്ങളുടെ മുഖങ്ങളെ പിന്തിരിപ്പിൻ. യിസ്രായേൽഗൃഹത്തിൽപ്പെട്ട ഏവനോ, യിസ്രായേലിൽ പാർക്കുന്ന പരദേശിയിലാരെങ്കിലും എന്നെ വിട്ട് വേർപിരിഞ്ഞു, തന്റെ ഹൃദയത്തിൽ തന്റെ വിഗ്രഹങ്ങളെ സ്ഥാപിച്ചു, തന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ ഇടറിവീഴ്ചക്കല്ലിനെ തന്റെ മുമ്പിൽ വെച്ചു, എന്നെക്കുറിച്ചു എന്നോടു ചോദിപ്പാൻ ഒരു പ്രവാചകനോടു വരുമെങ്കിൽ, യഹോവയായ ഞാൻ തന്നേ അവന്നു ഉത്തരം അരുളും. ഞാൻ ആ മനുഷ്യന്നു വിരോധമായി എന്റെ മുഖം തിരിക്കും; അവനെ ഒരു അടയാളവും പഴഞ്ചൊല്ലും ആക്കും; എന്റെ ജനത്തിന്റെ നടുവിൽനിന്നു അവനെ ഛേദിച്ചുകളയും; അപ്പോൾ ഞാൻ യഹോവയാകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിവിൻ. പ്രവാചകൻ വഞ്ചിതനായി ഒരു കാര്യം പ്രസ്താവിച്ചാൽ, യഹോവയായ ഞാൻ ആ പ്രവാചകനെ വഞ്ചിച്ചിരിക്കുന്നു; ഞാൻ എന്റെ കൈ അവന്റെമേൽ നീട്ടി, എന്റെ ജനമായ യിസ്രായേലിന്റെ നടുവിൽനിന്നു അവനെ നശിപ്പിക്കും. അവർ തങ്ങളുടെ അകൃത്യത്തിന്റെ ശിക്ഷ വഹിക്കും; പ്രവാചകന്റെ ശിക്ഷയും അവനോടു അന്വേഷിച്ചു വരുന്നവന്റെ ശിക്ഷയും ഒരുപോലെ ആയിരിക്കും; യിസ്രായേൽഗൃഹം ഇനി എന്നെ വിട്ടു തെറ്റിപ്പോകരുതെന്നും, തങ്ങളുടെ സകല ലംഘനങ്ങളാലും ഇനി അശുദ്ധരാകരുതെന്നും, അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കേണ്ടതിന്നും ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കേണ്ടതിന്നും, ദൈവമായ കർത്താവിന്റെ അരുളപ്പാട്. യെഹെസ്കേൽ 14:1–11.
നാഷ്വില്ലിൽ, സഖര്യാവിനെപ്പോലെ അവിശ്വസിച്ച ലവോദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയ്ക്കുള്ളിലുള്ളവർ—1840 മുതൽ 1844 വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, “മുമ്പുദിവസങ്ങളിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ അത്ഭുതങ്ങളും ദൈവശക്തിയുടെ പ്രത്യേക പ്രകടനവും നാം പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതില്ല” എന്ന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചവർ—എന്തുകൊണ്ട് അവർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു എന്നു സംബന്ധിച്ച് അഡ്വെന്റിസത്തിനുപുറത്തുള്ളവരാൽ ചോദ്യം ചെയ്യപ്പെടും. അവർ വ്യാജമായ സമാധാനവും സുരക്ഷയും എന്ന സന്ദേശത്തിന്റെ “അടയാളം” ആകുന്നു; എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് മീറ്റിംഗിലെ പരസ്പരം വിരുദ്ധമായിരുന്ന രണ്ട് കൂടാരങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ ജ്ഞാനികളെയും മൂഢരെയും വേർതിരിക്കുന്നതിനെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ വിഗ്രഹാരാധനയുടെയും കലാപത്തിന്റെയും “അടയാളം” വഹിക്കുമ്പോൾ, യെഹെസ്കേൽ യഥാർത്ഥ പ്രവചനാത്മക മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം വഹിക്കുന്നു. വളഞ്ഞുനിൽപ്പിന്റെ അവസാനത്തിൽ, യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ—അതായത് ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ—കലാപത്തിന്റെ അടയാളം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയും അനുസരണയുടെ അടയാളം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയും ആകുന്നു.
ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള കൃപാകാലം പൂർണ്ണമായി അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ നീതിമാന്മാരുടെയും ദുഷ്ടന്മാരുടെയും ഒരു അടയാളം പതിപ്പിക്കപ്പെട്ടതായി കാണപ്പെടുന്നു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന കൃപാകാലാവസാനം, മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്ന സമയത്തെ കൃപാകാലാവസാനത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; അവിടെ അനവധി ജനങ്ങളുടെ മരണത്തിന്റെ അടയാളം ഗോഗും മാഗോഗും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.
ദേശത്തുകൂടെ കടന്നുപോകുന്ന യാത്രക്കാരിൽ ആരെങ്കിലും ഒരു മനുഷ്യന്റെ അസ്ഥി കണ്ടാൽ, അടക്കം ചെയ്യുന്നവർ അതിനെ ഹാമോൻഗോഗ് താഴ്വരയിൽ അടക്കം ചെയ്യുന്നതുവരെ, അവൻ അതിന്നരികിൽ ഒരു അടയാളം സ്ഥാപിക്കേണം. നഗരത്തിന്റെ പേരും ഹാമോനാ എന്നു വിളിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ അവർ ദേശത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കും. യെഹെസ്കേൽ 39:15, 16.
യെഹെസ്കേൽ മുപ്പത്തിയേഴാം അധ്യായത്തിൽ, മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയ്ക്ക് ജീവൻ ലഭിക്കയും രണ്ടു കോലുകൾ ഒന്നിച്ചുചേരുകയും ചെയ്യുന്നിടത്ത് നിയമത്തിന്റെ അടയാളം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു സന്ദേശത്താൽ, നാലു കാറ്റുകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ആ അസ്ഥികൾക്ക് ജീവൻ ലഭിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അത് 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. രണ്ടു കോലുകൾ ഒന്നായി ചേർക്കപ്പെടുന്നു; അതുവഴി രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അസ്ഥികൾ ആദ്യ ദൂതന്റെ ശക്തീകരണമാണ്; രണ്ടു കോലുകൾ രണ്ടാം ദൂതന്റെ ശക്തീകരണമാണ്. അതിനുശേഷം ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ, യോഹന്നാൻ മുഖാന്തരം ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം എന്ന രൂപത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നപോലെ, അവന്റെ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമജനമാകുന്നു.
കൂടാതെ ഞാൻ അവരോടു സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു നിയമം സ്ഥാപിക്കും; അതു അവരോടുകൂടെ എന്നേക്കുമുള്ള നിയമമായിരിക്കും; ഞാൻ അവരെ സ്ഥാപിക്കുകയും അവരെ വർധിപ്പിക്കുകയും എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ മദ്ധ്യേ എന്നേക്കും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യും. എന്റെ കൂടാരവും അവരോടുകൂടെ ഇരിക്കും; അതെ, ഞാൻ അവരുടെ ദൈവമായിരിക്കും, അവർ എന്റെ ജനമായിരിക്കും. എന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം അവരുടെ മദ്ധ്യേ എന്നേക്കും ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഞാൻ യഹോവ ഇസ്രായേലിനെ വിശുദ്ധീകരിക്കുന്നവൻ ആകുന്നു എന്നു ജാതികൾ അറിയും. യെഹെസ്കേൽ 37:26–28.
ദൈവത്വവും മാനുഷത്വവും ഒന്നുചേരുന്നതു ദൈവവചനത്തിൽ പലവിധങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിൽ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം, മനുഷ്യന്റെ ഉന്നതസ്വഭാവത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന “ആത്മാവിന്റെ കോട്ട” ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലെ കോട്ടയോടു ബന്ധിക്കപ്പെടുന്നതാകുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ കോട്ടയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സ്വർഗീയ സിംഹാസനമന്ദിരം മനുഷ്യന്റെ ഉന്നതസ്വഭാവത്തിന്റെ കോട്ടയോടു ചേർന്നു നിൽക്കുമ്പോൾ, ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ “വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നു”; അവൻ “എന്നേക്കും അവരുടെ മദ്ധ്യേ വസിക്കുന്നു.”
മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിനു ശേഷം, മുപ്പത്തെട്ടും മുപ്പത്തൊൻപതും അധ്യായങ്ങൾ യെഹെസ്കേൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അവയിൽ ദൈവത്തിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട നിയമജനത്തിനു പുറത്തുള്ള മനുഷ്യകുലത്തിന്റെ കൂട്ടായ്മയുടെ പ്രതീകങ്ങളായി ഗോഗിനെയും മാഗോഗിനെയും അദ്ദേഹം അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. നാൽപ്പതാം അധ്യായത്തിൽ, മുപ്പത്തേഴാം അധ്യായത്തിലെ നിയമജനം സമസ്ത ഭൂമിയെയും നിറയ്ക്കുന്ന ഒരു ആലയമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മുപ്പത്തെട്ടു മുതൽ നാൽപ്പതു വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങൾ, 38 എന്നും 40 എന്നും ഉള്ള സംഖ്യകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിയമജനത്തിന്റെ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ഈ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടർന്നുപരിഗണിക്കാം.