നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്ന ചരിത്രം - നമ്പർ മുപ്പത്തിമൂന്ന്

ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ നാലും അഞ്ചും അധ്യായങ്ങളിൽ കയീന്റെ വംശാവലിയെയും ശേത്തിന്റെ വംശാവലിയെയും താരതമ്യപ്പെടുത്തി അവ തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം എടുത്തുകാട്ടുന്നു.

ഈ രണ്ടു വംശപരമ്പരകൾ നശിച്ചുപോകുന്നവരും രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വൈരുധ്യത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; ഈ രണ്ടു വംശപരമ്പരകളിലെ ചില സന്തതികൾ, പരസ്പരവിരുദ്ധമായ ഈ പരമ്പരകളുടെ സമാന്തര ‘സന്തതിപ്രതീകങ്ങളെ’ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. പാപത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു പശ്ചാത്താപവുമില്ലാതെ സ്വന്തം അവസ്ഥയെച്ചൊല്ലി മാത്രം വിലപിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗത്തെ കയീൻ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

നന്മ ചെയ്യാൻ ശ്രമിക്കുവാൻ വിസമ്മതിച്ചതുമൂലം തങ്ങൾക്കുതന്നെ വരുത്തിവെച്ച ദുഃഖകരമായ അവസ്ഥയിൽ മാത്രം ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്ന അനുതാപമില്ലാത്തവരുടെ ഒരു വിഭാഗത്തെയാണ് കയീൻ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്.

കഴിഞ്ഞ ലേഖനങ്ങളിൽ ഹാനോക്കിനെ ഒന്നാം ദൂതന്റെ പ്രതീകമായും ലാമെക്കിനെ രണ്ടാം ദൂതന്റെ പ്രതീകമായും മെഥൂശലഹിനെ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ പ്രതീകമായും നോഹയെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രതീകമായും നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശേത്തിന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് എഴുനൂറ്റി എഴുപത്തേഴാം വയസ്സിൽ മരിച്ചു; അത് മെഥൂശലഹ് മരിച്ച ജലപ്രളയവർഷത്തിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പായിരുന്നു. ലാമെക്കിന്റെ മരണത്തിന് അഞ്ചു വർഷം കഴിഞ്ഞ് മെഥൂശലഹിന്റെ മരണം സംഭവിച്ചു; അതിനാൽ അവരുടെ മരണങ്ങൾ യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണത്തെ മുൻകുറിക്കുന്നു; ആ മരണത്തിന് ഒന്നര വർഷം (1.5) കഴിഞ്ഞ് കുഞ്ഞാടിന്റെ ഭാര്യയായ യെരൂശലേമിന്റെ മരണം സംഭവിച്ചു.

യെരൂശലേമിന്റെയും മെഥൂശലഹിന്റെയും ഒമേഗാ മരണങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെയും ലാമെക്കിന്റെയും ആൽഫാ മരണങ്ങൾ ജോൺ പാലെയോലോഗോസിന്റെ മരണത്തെ മുൻകുറിച്ചു; അതിനെത്തുടർന്ന് അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകളിൽവെച്ച് കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പതിനൊന്നാമന്റെ മരണം സംഭവിച്ചു. ലാമെക്കിന്റെ രേഖ അഞ്ചു വർഷത്തെ കാലയളവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ മൃഗങ്ങളുടെ ദേശാടനത്തിന്റെ ഏഴു ദിവസത്തെ ഒരു കാലയളവുണ്ട്. പൗരസ്ത്യ റോമിന്റെ രേഖ അഞ്ചു വർഷത്തെയും, മൊത്തത്തിലുള്ള ആ അഞ്ചു വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിലെ നാലു വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ രേഖ രണ്ടു വർഷത്തെ കാലയളവിനെയും അതോടൊപ്പം ഒന്ന് ദശാംശം അഞ്ച് വർഷത്തെ (1.5) കാലയളവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ബാബിലോൺ യെരൂശലേമിനെ നശിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്‌കേലിന്റെ രേഖ, 66 മുതൽ 70 വരെ റോം നടത്തിയ യെരൂശലേമിന്റെ രണ്ടാമത്തെ നശീകരണവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള റോമൻ രേഖ നാലു വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവും മൂന്നര വർഷത്തെ ഒരു കാലയളവും നൽകുന്നു. ആ നാലു പ്രതീകാത്മക രേഖകളിൽ ഓരോന്നും അവയുടെ പ്രവചനസാക്ഷ്യത്തിൽ ഒന്നല്ല, രണ്ടു പ്രതീകാത്മക കാലയളവുകൾ വീതം നൽകി.

ലാമെക്ക്, ജോൺ പാലൈയോളോഗോസ്, യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യ എന്നിവർ ഒരു ഒമേഗാ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു കാലയളവിന്റെ ആൽഫാ വഴിയടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് രേഖകളിൽ രണ്ടെണ്ണം അതത് പ്രതിരൂപങ്ങളുടെ മരണത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു ഉപരോധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മറ്റേ രേഖ മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിൽ കയറുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ഒമേഗാ പ്രതിരൂപം നോഹയുടെ കാലത്തെ ജലപ്രളയത്തെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തോടും കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകളുടെ തകർച്ചയോടും പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്നു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനെയാണ് ഈ മൂന്ന് ഒമേഗാ പ്രതീകങ്ങളും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

തീർച്ചയായും, നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ ഉപരോധമൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; എന്നാൽ പെട്ടകത്തിനുള്ളിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ ഒരു ചരിവുപാത ഉണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. അകത്തേക്കു കയറ്റുന്നതിനുള്ള ആ ചരിവുപാതയെ ഉപരോധത്തിനുള്ള ചരിവുപാതയുടെ പ്രതീകമായി കണക്കാക്കിയാൽ, മരണത്തിന്റെ മൂന്നു സാക്ഷ്യങ്ങളും ഒരു ഉപരോധത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 66 മുതൽ 70 വരെയുള്ള യെരൂശലേമിന്റെ നാശവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട റോമൻ കാലരേഖയിൽ, 66-ൽ സെസ്റ്റിയസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഒരു ഉപരോധവും 70-ൽ ടൈറ്റസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ രണ്ടാമതൊരു ഉപരോധവും ഉണ്ടായിരുന്നു.

1453-ലെ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ ഉപരോധത്തോടെ അവസാനിക്കുന്ന നാലു വർഷങ്ങൾ, വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ “അഞ്ചു മാസം” എന്ന ഇസ്‌ലാമിക പ്രവചനത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ നാലുവർഷക്കാലത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. “അഞ്ചു മാസം” എന്ന പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യത്തെ നാലുവർഷക്കാലം നിക്കോമീഡിയയുടെ ഉപരോധകാലത്ത് 1333 മുതൽ 1337 വരെയായിരുന്നു. ആ ഉപരോധം 1299 ജൂലൈ 27 മുതൽ നീണ്ടുനിന്ന മുപ്പത്തെട്ടു വർഷങ്ങളുടെ സമാപനത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. യെരൂശലേമിന്റെ രണ്ടു നാശങ്ങളും, കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ ഒരു നാശവും, ജലപ്രളയവും, നിക്കോമീഡിയയുടെ ഉപരോധവും ക്രി.മു. 200 മുതൽ ക്രി.മു. 198 വരെയുള്ള പാനിയം സൈനികനീക്കത്തിന്റെ അഞ്ചു സാക്ഷികളാണ്; ആ സൈനികനീക്കം ആറാമത്തെ സാക്ഷിയായിരിക്കും; വേറെയും പല സാക്ഷികളുണ്ട്.

യെരൂശലേമിന്റെ രണ്ടു നാശങ്ങളെയും “രേഖയ്ക്കുമേൽ രേഖയായി” എളുപ്പത്തിൽ ഒത്തുനിരത്താം. ഇരുവയിലും പൊതുവായുള്ള ആൽഫാ, ഒമേഗാ മരണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ജലപ്രളയവും കിഴക്കൻ റോമിന്റെ രേഖയും ഒത്തുനിരത്തപ്പെടുന്നു. പാനിയം സൈനികനീക്കം ക്രി.മു. 587-ലെ യെഹെസ്കേലിന്റെ രേഖയുമായി പ്രത്യേകമായി ഒത്തുനിരത്തപ്പെടുന്നു; കാരണം, രണ്ട് ഉപരോധകാലഘട്ടങ്ങളും രണ്ടു വർഷത്തെ വീതം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പാനിയം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; വേഗം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പതിനാറാം വാക്യത്തിനു മുമ്പാണ് ഈ വാക്യം വരുന്നത്, ക്രി.മു. 586-ലും ക്രി.വ. 70-ലും യെരൂശലേമിനുണ്ടായ നാശങ്ങൾ അതിനു മുമ്പു വന്നതുപോലെതന്നെ. പാനിയം യുദ്ധത്തിന്റെയും സീദോൻ ഉപരോധത്തിന്റെയും രണ്ടു വർഷക്കാലം ഈ രേഖകളിൽ ഓരോന്നിനെയും ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരുന്നു.

യെരൂശലേമിന്റെ ഇരു നാശങ്ങളോടും ബന്ധപ്പെട്ട ഉപരോധങ്ങളിലെ ആദ്യത്തെ പ്രവചനാത്മക വഴിയടയാളം ഒരു അടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 66-ലെ സെസ്റ്റ്യസും യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണവും ആൽഫാ അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. ലാമെക്കും ആദ്യത്തെ വഴിയടയാളമാണ്; അതിനാൽ, രണ്ടുപേരുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ലാമെക്കും ഒരു അടയാളമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 777 വയസ്സെന്ന പ്രായം മൂന്നു ഘടകങ്ങൾ ചേർന്ന വിജയംവരിച്ച സഭയുടെ അടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു: ഒരു പ്രവാചകൻ, ഒരു പുരോഹിതൻ, ഒരു രാജാവ്.

ആദാംമുതൽ ശേത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയിൽ ഏഴാമനായ ഹാനോക്ക് 300 വർഷം ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുകയും സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ‘300’ എന്നത് മുൻഗാമികളുടെ 1843-ലെ മുന്നൂറ് ചാർട്ടുകളുടെയും, അവയ്ക്കു സമാന്തരമായ മുന്നൂറ് മില്ലറൈറ്റ് പ്രസംഗകരുടെയും, ഗിദെയോന്റെ മുന്നൂറംഗ സൈന്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. ഹാനോക്കും മില്ലറൈറ്റ് പ്രസംഗകരും ഗിദെയോന്റെ മുന്നൂറുപേരും ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ശിംശോൻ 300 കുറുക്കന്മാരെ പിടിച്ച് ഈരണ്ടായി കൂട്ടിക്കെട്ടി; അങ്ങനെ 150 എന്ന സംഖ്യയെയും, ഒരുമിച്ചു കെട്ടപ്പെട്ട് ആകെ മുന്നൂറാകുന്ന ഒരു പ്രതീകത്തെയും സൂചിപ്പിച്ചു.

വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ ഇസ്‌ലാമിനെക്കുറിച്ചുള്ള അഞ്ചുമാസക്കാലം വീതമുള്ള രണ്ടു പ്രവചനങ്ങൾ “തീ”, “വാലുകൾ” എന്നിവയെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ സവിശേഷതകളായി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു.

ഇസ്‌ലാമിന്റെ ശക്തി അവരുടെ വായുകളിലും വാലുകളിലുമാണ്.

പീഡിപ്പിക്കാനും കൊല്ലാനുമുള്ള ഇസ്‌ലാമിന്റെ ശക്തി അവയുടെ വായുകളിലും വാലുകളിലുമാണ്; അത് അവയുടെ വായുകളിൽനിന്നും വാലുകളിൽനിന്നും പുറപ്പെടുന്നു.

ഇസ്‌ലാമും ഇസ്രായേലും പ്രവചനപരമായി പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം, ഇരുവരും അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കളാണ്; ഓരോ പരമ്പരയിലും “തല” എന്നത് “മൂപ്പനും മാന്യനുമായവൻ” ആണ്; “വാൽ” എന്നത് “ഭോഷ്ക് ഉപദേശിക്കുന്ന പ്രവാചകൻ” ആണ്. ഇസ്‌ലാമിനെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം, ഭോഷ്ക് ഉപദേശിച്ച പുരാതന പ്രവാചകൻ മുഹമ്മദാണ്. ഇസ്‌ലാമിന്റെ വെട്ടുക്കിളികളെ പ്രചോദിപ്പിക്കുന്ന ഭോഷ്കുകളെയാണ് ഖുർആൻ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്; മൂപ്പനും മാന്യനുമായവൻ അവരുടെ രാഷ്ട്രീയ നേതൃത്വമാണ്. ഖുർആനിലെ ഭോഷ്കുകളാൽ (വാൽ) പ്രചോദിതമായ ഒരു ഭരണതന്ത്രമാണ് (വായ്) ഇസ്‌ലാമിനെ നയിക്കുന്നത്. ശിംശോന്റെ മുന്നൂറ് കുറുക്കന്മാർ തീ, പുക, ഗന്ധകം എന്നിവയിലൂടെ പീഡിപ്പിക്കാനും കൊല്ലാനുമുള്ള അഞ്ചു മാസം വീതമുള്ള രണ്ടു കൂട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടു.

അഗ്നിയും പുകയും ഗന്ധകവും മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ പ്രാവചനിക സവിശേഷതകൾ വഹിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേതും അവസാനത്തേതും അഗ്നിയുടെ രൂപങ്ങളാണ്. “ഗന്ധകം” എന്ന പദത്തിന്റെ മൂലം ദൈവികമായ ഒരു മിന്നൽപ്രഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അഗ്നി ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; പുക ആ സന്ദേശത്തിന്റെ ഫലമാണ്; ഗന്ധകമാകട്ടെ, അതൊരു മതപരമായ സന്ദേശമാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മൂന്നും വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ യഥാർഥ സന്ദേശത്തിന്റെ വ്യാജാനുകരണങ്ങളാണ്. ഇരുമ്പുമാർക്കവചത്തെ അഗ്നി, പത്മരാഗം, ഗന്ധകം എന്നിവയായി ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അത് മഹാപുരോഹിതന്റെ മാർപ്പതക്കത്തിന്റെ വ്യാജാനുകരണമാണ്. മഹാപുരോഹിതന്റെ മാർപ്പതക്കം നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേരെ, ഊറീമും തുമ്മീമും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവത്വത്തോടു ചേർക്കപ്പെട്ട പന്ത്രണ്ടു മനുഷ്യരത്നങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പുരാതനകാലത്തെ പത്മരാഗത്തിന്റെ നിറം കടും നീലകലർന്ന കറുപ്പോ ഇരുണ്ട ധൂമ്രവർണ്ണമോ ആയിരുന്നു. ഇസ്‌ലാമിന്റെ മാർക്കവചത്തിലെ പത്മരാഗം ഇസ്‌ലാമിന്റെ വായുകളിൽനിന്നും (ഭരണകൂടം) വാലുകളിൽനിന്നും (സഭ) പുറപ്പെടുന്ന പുകയോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.

ദൈവത്തോടുകൂടെ 300 വർഷം നടന്നശേഷം ഹനോക്ക് സ്വർഗത്തിലേക്ക് എടുക്കപ്പെട്ടത്, 300 എന്ന സംഖ്യയെ 1798-ൽ വന്ന ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചു മാസത്തെ പ്രവചനം നിവൃത്തിയായതോടെ, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് ഒന്നാം ദൂതന്റെ ആ സന്ദേശം ശക്തിപ്രാപിച്ചു. ഈ അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചു മാസം വീതമുള്ള രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങൾ വരിക്കുമേൽ വരിയായി പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഞ്ചാം വാക്യത്തിലെയും പത്താം വാക്യത്തിലെയും അഞ്ചു മാസങ്ങൾ നൂറ്റമ്പതു വർഷം വീതമുള്ള വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളാണെന്ന തിരിച്ചറിവ് അടുത്തകാലത്തു മാത്രമാണ് ഉണ്ടായത്. ആ സത്യം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടപ്പോൾ, ശിംശോൻ കുറുനരികളെ തമ്മിൽ കൂട്ടിക്കെട്ടി നൂറ്റമ്പതു ജോഡികളാക്കി.

ശിംശോന്റെ (“സൂര്യൻ” എന്നാണ് ഈ പേരിന്റെ അർഥം) പ്രവചനാത്മക ചരിത്രത്തിൽ, നിനവേയിലെ യുദ്ധം പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത താക്കോലുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഘട്ടത്തിൽ കൂപത്തിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ട “പുക” ഇരുട്ടുകൊണ്ട് സൂര്യനെ മറച്ചുകളഞ്ഞു. ഇസ്‌ലാമിക കൂപത്തിൽനിന്നുള്ള പുക സൂര്യനെ മറച്ചുകളഞ്ഞതിനെ, സൂര്യൻ (ശിംശോൻ) പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷം മൂടപ്പെടുന്നതായി മില്ലറൈറ്റുകൾ ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ശിംശോന്റെ സാക്ഷ്യവും വെളിപ്പാടു പുസ്തകത്തിലെ ഒൻപതു മുതൽ പതിനൊന്നു വരെയുള്ള അധ്യായങ്ങളിലെ ഇസ്‌ലാമും തമ്മിൽ വേറെയും നിരവധി ബന്ധങ്ങളുണ്ട്.

വിവാഹവിരുന്നിലെ അതിഥികൾ കടങ്കഥയ്ക്ക് ഉത്തരം കണ്ടെത്തേണ്ടിയിരുന്ന മൂന്നു ദിവസങ്ങളിലൂടെ ശിംശോന്റെ ചരിത്രത്തിൽ മൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ശിംശോൻ മൂന്നു സ്ത്രീകളുമായി ഇടപെടുന്നു: തിമ്നയിൽനിന്നുള്ള തന്റെ ഭാര്യ, വേശ്യ, ദെലീലാ. കർത്താവിന്റെ ആത്മാവ് ശിംശോന്റെമേൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം വരുന്നു: സിംഹത്തെ നേരിടുമ്പോഴും അശ്കലോനിലും ലേഹിയിലും. സത്യം പറയുന്നതിനുമുമ്പ് ശിംശോൻ ദെലീലയ്ക്ക് മൂന്നു വ്യാജ ഉത്തരങ്ങൾ നൽകുന്നു. മൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ ദൈവത്വത്തെയും മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവ ചേർന്ന വ്യാജദൈവത്വത്തെയും വിജയിയായ സഭയുടെ ത്രിവിധ ഘടനയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മുപ്പത് ഒരു പുരോഹിതന്റെ സംഖ്യയാണ്; ശിംശോന്റെ വിവാഹവിരുന്നിലേക്കു കൊണ്ടുവരപ്പെട്ട കൂട്ടാളികൾ മുപ്പതു പേരായിരുന്നു. അതിഥികൾക്ക് കടങ്കഥയുടെ ഉത്തരം കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞാൽ മുപ്പതു വിരിപ്പുകളും മുപ്പതു വസ്ത്രങ്ങളും നൽകാമെന്ന് ശിംശോൻ പന്തയം വെച്ചു. തന്റെ കടങ്കഥയുടെ ഉത്തരം ഒറ്റിക്കൊടുക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, പന്തയബാധ്യത നിറവേറ്റാൻ ശിംശോൻ അസ്കലോനിലെ മുപ്പതു പുരുഷന്മാരെ വധിച്ചു. മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യ 300-ന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക ദശാംശമാണ്; ഹാനോക്ക് മുന്നൂറു വർഷം ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നതിനോട് ഒത്തിണങ്ങിക്കൊണ്ട്, ശിംശോൻ പിടിച്ച് നൂറ്റമ്പതു ജോഡികളായി തമ്മിൽ കെട്ടിയ മുന്നൂറു കുറുക്കന്മാർ, വരിക്കുമേൽ വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിലൂടെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ അഞ്ചു മാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മുന്നൂറ് മൂവായിരത്തിന്റെ ഒരു പ്രവചനാത്മക ദശാംശമാണ്; പെന്തെക്കൊസ്തിൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന നീതിമാന്മാരുടെ ശേഷിപ്പായാലും, സ്വർണക്കാളക്കുട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കലാപത്തിൽ ലേവ്യർ വധിച്ചവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന അനീതിമാന്മാരുടെ ശേഷിപ്പായാലും, മൂവായിരം ഒരു ശേഷിപ്പിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

പൊൻകാളക്കുട്ടിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട മത്സരവും പെന്തെക്കൊസ്തിൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടവരും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ ഘട്ടത്തിൽ പ്രവചനപരമായി ഒത്തുചേരുന്നു. ഒരു ശേഷിപ്പ് ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിജനത്തിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശേഷിപ്പിനെയും ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിജനത്തിന്റെ ആട്ടിൻതൊഴുത്തിനു പുറത്തുള്ളവരിൽനിന്നുള്ള ഒരു ശേഷിപ്പിനെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ശിംശോന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ മൂവായിരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യ പരാമർശം ഫെലിസ്ത്യരെ അനുനയിപ്പിക്കാനായി ശിംശോനെ ബന്ദിയാക്കിയ യെഹൂദന്മാരെക്കുറിച്ചാണ്; രണ്ടാമത്തേത് ഫെലിസ്ത്യരെക്കുറിച്ചും. ന്യായവിധി ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആരംഭിച്ച്, തുടർന്ന് ഇപ്പോഴും ബാബേലിലുള്ള പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ വേലക്കാരിലേക്കു നീങ്ങുന്നു. ശിംശോന്റെ സാക്ഷ്യം മൂവായിരം എന്നത് ശേഷിപ്പിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന പ്രതീകമാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം ന്യായവിധിപ്രക്രിയയുടെ ക്രമത്തെയും സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു. ഹാനോക്ക് മുന്നൂറു വർഷം ദൈവത്തോടുകൂടെ നടന്നു; അങ്ങനെ, മരണം ആസ്വദിക്കാത്ത ദൈവത്തിന്റെ ഉടമ്പടിജനത്തിലെ ശേഷിപ്പിനെ അദ്ദേഹം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. വെളിപ്പാടിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ മഹാപുരുഷാരത്തിൽനിന്നു വ്യത്യസ്തരായി കാണിച്ചിരിക്കുന്ന നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരാണ് ആ ശേഷിപ്പ്.

300-ന്റെ ദശാംശം 30 ആണ്; അത് ഒരു പുരോഹിതന്റെ പ്രതീകമാണ്; കൂടാതെ, മുപ്പതിന്റെ ദശാംശമായ മൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ ദൈവത്വത്തെയും അതുപോലെ മഹാസർപ്പവും മൃഗവും കള്ളപ്രവാചകനും ചേർന്നുള്ള വ്യാജദൈവത്വത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മുപ്പതു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ വാഴ്ച ആരംഭിച്ച ദാവീദ് രാജാവും, മുപ്പതു വയസ്സുള്ളപ്പോൾ സേവനം ആരംഭിച്ച പുരോഹിതനായ യോസേഫും, പതിനേഴാമത്തെ യോബേൽ ചക്രത്തിന്റെ മുപ്പതാം വർഷത്തിൽ തന്റെ ഇരുപത്തിരണ്ടു വർഷത്തെ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിച്ച പ്രവാചകനും പുരോഹിതനുമായ യെഹെസ്കേലും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വിജയസഭയുടെ ത്രിവിധ വിഭജനത്തെയും മൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒരു പുരോഹിതനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹത്തിന് മുപ്പതു വയസ്സായിരിക്കുമായിരുന്നു.

പ്രവാചകൻ, പുരോഹിതൻ, രാജാവ് എന്നീ നിലകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മൂന്നു പ്രതീകാത്മക സത്തകളിൽ ഓരോന്നും ഉപരോധത്തിനു തുടക്കം കുറിക്കുന്ന വഴിയടയാളത്തിൽവച്ച് ഏഴാംദിന ശബ്ബത്താകുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുന്നു. മരണത്തെ സംബന്ധിച്ച രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങളും, 66-ാം വർഷത്തിലെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശമെന്ന ദ്വിതീയ സാക്ഷ്യവും ചേർന്ന്, ഉപരോധത്തിന്റെ വഴിയടയാളം ഒരു ‘അടയാളം’ ആണെന്നതിന് മൂന്നു സാക്ഷ്യങ്ങൾ നൽകുന്നു.

ഉപരോധം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ലാമെക്ക് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, ദൈവത്തിന്റെ ത്രിവിധമായ വിജയസഭ മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു. മുമ്പത്തെ ഉടമ്പടിജനം പൂർണ്ണമായും മാറ്റിനിർത്തപ്പെടുന്നത് അതേ വഴിയടയാളത്തിൽത്തന്നെയാണെന്ന് യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലവൊദിക്ക്യയിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തെയാണ് ആ വഴിയടയാളം സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; സമരസഭ വിജയസഭയിലേക്കു പരിവർത്തിതമായി, അങ്ങനെ ഏഴിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന എട്ടാമത്തെ സഭയായിത്തീരുന്നതായും ഇത് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863-ലെ കലാപംവരെ നീണ്ടുനിന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ ആ വഴിയടയാളം, ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ആ പ്രസ്ഥാനത്തെ ലവൊദിക്ക്യൻ എന്നു തിരിച്ചറിയാൻ തുടങ്ങിയ 1856-ലെ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. 1856-ൽ ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം ലവൊദിക്ക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനമായി മാറി. ഏഴു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ആ പ്രസ്ഥാനം ലവൊദിക്ക്യൻ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായിത്തീർന്നതോടെ ലവൊദിക്ക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം അവസാനിച്ചു.

സ്മുർന്നാ സഭ അവസാനിക്കുകയും പെർഗ്ഗമൊസ് സഭ ആരംഭിക്കുകയും ചെയ്ത 313-ാം വർഷവും ആ വഴിയടയാളത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഇവയെ ഒരുമിച്ചു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, 1856-ൽ നീതിയുള്ള ഫിലദെൽഫ്യയിൽനിന്ന് അനീതിയുള്ള ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനം, 313-ൽ നീതിയുള്ള സ്മുർന്നായിൽനിന്ന് അനീതിയുള്ള പെർഗ്ഗമൊസിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ആ പരിവർത്തനബിന്ദു ഈ വഴിയടയാളം ഒരു അടയാളമാണെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. പല സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഉപരോധം ഒരു അടയാളത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ അടങ്ങുന്ന മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ലാമെക്കിന്റെ മരണസമയത്ത് മുദ്രയിടപ്പെടുമ്പോൾ, അവർ ഒരു കൊടിയായി ഉയർത്തപ്പെടവേ മുദ്രയിടപ്പെടുകയും പൂർണമായി ഐക്യപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ഉപരോധത്തിന്റെ പ്രാവചനിക ഘടനയിലെ ആദ്യത്തെ വഴിയടയാളം ഒരു അടയാളമാണ്.

ജോൺ പാലിയോളോഗോസിന്റെ മരണം ഇസ്‌ലാമിന്റെ വഴിയടയാളത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അപ്പോൾ പൗരസ്ത്യ റോം ഇസ്‌ലാമിനു കീഴടങ്ങാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധവും നാശവും ബാബിലോണിന്റെയും റോമിന്റെയും രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങൾ നൽകുന്നു. യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ഒന്നര വർഷത്തെ കാലയളവ്, വടക്കേദേശത്തെ രാജാവിന്റെ തടവിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുമെന്ന മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം കാണാനും കേൾക്കാനും വിസമ്മതിച്ച ലവൊദിക്ക്യക്കാരെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. സെസ്റ്റിയസിന്റെ അടയാളം വടക്കേദേശത്തെ രാജാവിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടുന്ന ഫിലദെൽഫ്യക്കാരെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ലാമെക്കിന്റെ 777 പോലെതന്നെ, ആ രണ്ടു അടയാളങ്ങളും ആന്തരിക പ്രവചനസന്ദേശത്തെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു. രേഖയ്ക്കുമേൽ രേഖയായി, ഉപരോധസമയത്ത് ഒരു വിഭാഗം തടവിലാക്കപ്പെടുകയും മറ്റേ വിഭാഗം വടക്കേദേശത്തെ രാജാവിന്റെ കൈയിൽനിന്നു രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

ലാമെക്ക് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നവർ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന വഴിയടയാളത്തിൽ ഇസ്‌ലാമിനുള്ള പങ്ക് വ്യക്തമാക്കുന്നതിലൂടെ ജോൺ പാലെയോളോഗോസിന്റെ മരണം ബാഹ്യമായ പ്രവചനസന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിന്റെയും നാശത്തിന്റെയും വേളയിൽ രക്ഷപ്പെടുന്നവരും പിടിക്കപ്പെടുന്നവരും, ഉപരോധത്തിന്റെ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിലെ ആൽഫാ വഴിയടയാളത്തിലാണ് സ്വഭാവം വെളിപ്പെടുന്നതെന്ന് ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ആ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത് രണ്ടു ലാമെക്കുമാരാണ്. ഒരു വിഭാഗം നാഷ്‌വിലിന് മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു, മറ്റേ വിഭാഗം അതിന് വിസമ്മതിക്കുന്നു.

കയീന് തന്റെ ധിക്കാരത്തിന്റെ അടയാളം ലഭിച്ചു. കയീനെ കൊന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ ഏഴിരട്ടി ന്യായവിധി തങ്ങളുടെമേൽ വരുമെന്നു മനുഷ്യവർഗത്തിനു നൽകപ്പെട്ട മുന്നറിയിപ്പായി അവന്റെ ധിക്കാരത്തിന്റെ അടയാളം മനസ്സിലാക്കപ്പെട്ടു. ഒരർഥത്തിൽ ആ അടയാളത്തെ കയീന് ദൈവം സംരക്ഷണം നൽകുന്നതായി മനസ്സിലാക്കാമെങ്കിലും, പ്രവചനപരമായി അത് ബൈബിളിലെ അവസാനത്തെ ഗ്രന്ഥത്തിലുള്ള ധിക്കാരത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുമുദ്രയുമായി ഒത്തുപോകുന്നു. ഒമേഗാ ഗ്രന്ഥമായ വെളിപ്പാടിലെ മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയ്ക്ക് ആൽഫാ ഗ്രന്ഥമായ ഉല്പത്തിയിലെ കയീന്റെ ധിക്കാരത്തിന്റെ അടയാളം മുൻനിഴലായിരുന്നു. കയീന്റേതിനു സമാനമായ സ്വഭാവം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന ഏതൊരുവനെയും ദൈവം തള്ളിക്കളയുകയും ന്യായംവിധിക്കുകയും ചെയ്യുമെന്നതാണ് കയീന്റെ അടയാളത്തിൽ അന്തർലീനമായ മുന്നറിയിപ്പ്. കയീന്റെമേലുള്ള അടയാളം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുമായി ഒത്തുപോകുന്നു; സ്വന്തം സഹോദരനെ കൊലപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ കയീൻ പ്രകടിപ്പിച്ച ധിക്കാരത്തെ അനുകരിക്കരുതെന്ന കല്പനയെ ആ മുന്നറിയിപ്പ് ഊന്നിപ്പറയുന്നു; വെളിപ്പാടിൽ അത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. കയീന്റെ പ്രവൃത്തിയെ അനുകരിക്കുന്നത് കയീന്റെ ഒരു പ്രതിമ രൂപപ്പെടുത്തുന്നതാണ്. ഏഴിരട്ടി ശിക്ഷാനിർവഹണ ന്യായവിധി കയീനു നൽകപ്പെട്ടു; കയീനിൽനിന്നുള്ള ആറാം തലമുറയിൽ, തന്റെ പിതാവിന്റെ പാപം താൻ ആവർത്തിച്ചിരുന്നുവെന്നും, എന്നാൽ തന്റെ ന്യായവിധി എഴുപതിന്റെ ഏഴിരട്ടിയായിരിക്കുമെന്നും ലാമെക്ക് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

ദൈവവചനത്തിൽ സംഖ്യകൾ ഗുണനരൂപത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ആകെ മൂന്നു സന്ദർഭങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതാണ് തൊട്ടുമുമ്പുള്ള വാക്യം. അവസാനത്തേതും ആദ്യത്തേതുപോലെയാണ്.

എഴുപതിന്റെ ഏഴുമടങ്ങ് നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറാണ്; വിശുദ്ധചരിത്രത്തിൽ നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷം വീതമുള്ള മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങളുണ്ട്; അവയിൽ ഓരോന്നും ഒരു പരീക്ഷണകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും രാജാക്കന്മാരെയും സൈന്യത്തെയും സംബന്ധിച്ച് നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷം വീതം സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. രാജാക്കന്മാരുടെ കാലഘട്ടം ക്രി.മു. 1097-ൽ ശൗലിന്റെ അഭിഷേകത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, ദാനീയേൽ ബന്ദിയാക്കപ്പെട്ട ക്രി.മു. 607-ലെ നെബൂഖദ്നേസറിന്റെ ആദ്യ ഉപരോധംവരെ നീണ്ടുനിന്നു.

വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന് അനുവദിക്കപ്പെട്ട നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ കൃപാകാലം ക്രി.മു. 1006-ൽ ശലോമോന്റെ ദൈവാലയത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠയോടെ ആരംഭിച്ച് ക്രി.മു. 516-ൽ പ്രവാസാനന്തര ദൈവാലയത്തിന്റെ പ്രതിഷ്ഠവരെ നീണ്ടുനിന്നു. സൈന്യത്തിനാകട്ടെ, നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷക്കാലം ക്രി.മു. 457 മുതൽ ക്രി.വ. 34 വരെയായിരുന്നു.

കയീന്റെ ഏഴുമടങ്ങു ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശവും അടയാളവും മുതൽ ലാമെക്കിന്റെ എഴുപതു പ്രാവശ്യം ഏഴുമടങ്ങ് എന്നതുവരെയുള്ളത് നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ ഒരു പ്രതീകാത്മക കൃപാകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കയീന്റെ അടയാളം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മത്സരം ക്രമാനുഗതമായി രൂക്ഷമാകുന്നതായി ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ഇത് ജലപ്രളയം അയയ്ക്കാൻ ദൈവത്തെ പ്രേരിപ്പിച്ച കാരണത്തോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു.

കയീന്റെ ആറാം തലമുറയിലെ ലാമെക്ക്, ശേത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്കിനു വിപരീതമായി, അടയാളമേറ്റ വിമതരുടെ ഒരു വിഭാഗമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഇരു ലാമെക്കുമാരുടെയും സാക്ഷ്യങ്ങൾ കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു: ഒന്ന് 490 എന്ന സംഖ്യയുടെ ആവിഷ്കാരത്തിലൂടെയും മറ്റൊന്ന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണത്തിലൂടെയും. വിജയസഭയുടെ ത്രിവിധ ഘടനയുമായി നേരിട്ടു ബന്ധപ്പെട്ട സംഖ്യാപരമായ പ്രതീകാത്മകത രണ്ടിലും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. കയീന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് രാജാക്കന്മാർക്കും വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിനും സൈന്യത്തിനുമായുള്ള 490 വർഷം വീതമുള്ള മൂന്നു കാലഘട്ടങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു, ശേത്തിന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്കിൽ പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും രാജാവിനുമായുള്ള ഏഴിന്റെ മുദ്ര അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ശേത്തിന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരിൽ രണ്ടാമത്തവനാണ്, കയീന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് മൃഗത്തെയും അതിന്റെ പ്രതിമയെയും മുദ്രയെയും അതിന്റെ നാമത്തിന്റെ സംഖ്യയെയും കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പു നൽകുന്ന മൂന്നാമത്തെ ദൂതനാണ്. വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ 9/11 വാക്യങ്ങൾ കയീന്റെ ശാപം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നവർ ആരെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

ശേത്തിന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നവർ ആരാണെന്ന് വെളിപ്പാട് 15:2 വ്യക്തമാക്കുന്നു:

ശേത്തിന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് തന്റെ മരണത്തിലൂടെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. കയീന്റെ വംശത്തിലെ ലാമെക്ക് നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ കൃപാകാലത്തിനൊടുവിലെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. പ്രവചനപരമായ മൂന്നു പ്രധാന സവിശേഷതകൾ പ്രകടമാക്കിയ ഒരു സ്വഭാവത്തിനെതിരായ മുന്നറിയിപ്പായി കയീന്റെ അടയാളത്തെ കാണേണ്ടതായിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിർദേശമനുസരിച്ച് ദൈവാരാധനയിൽ ഏർപ്പെടാൻ അവൻ വിസമ്മതിച്ചു; അവൻ അസൂയനിറഞ്ഞ ക്രോധം പ്രകടിപ്പിക്കുകയും തന്റെ ഇളയ സഹോദരനെ കൊലപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു; മൂന്നാമതായി, അവൻ മാനസാന്തരപ്പെടാൻ വിസമ്മതിച്ചു.

മനുഷ്യവർഗത്തിന് ദൈവത്തോടുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്ന പത്തു കല്പനകളുടെ ഒന്നാം പലകയിലെ കല്പനകൾ കയീൻ ലംഘിച്ചിരുന്നു; രണ്ടാം പലക മനുഷ്യർ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൻ മാനസാന്തരമില്ലാത്ത അധർമ്മിയാണെന്ന് അവന്റെ മത്സരത്തിന്റെ അടയാളം വ്യക്തമാക്കി. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ വേളയിലെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെ കയീനും ലാമെക്കും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഹാനോക്ക്, മെഥൂശലഹ്, ലാമെക്ക്, നോഹ എന്നിവർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന ചരിത്രം, ഹാനോക്കിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒന്നാം ദൂതന്റെ ആഗമനത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; തുടർന്ന് രണ്ടാം ദൂതനായി ലാമെക്കിന്റെ ആഗമനവും, ലാമെക്കിന്റെ രണ്ടാം ദൂതസന്ദേശത്തിനു ശക്തി പകരുന്ന അർധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയായി മെഥൂശലഹിന്റെ ആഗമനവും ഉണ്ടാകുന്നു; അതിനുശേഷം മൂന്നാം ദൂതനായ നോഹ ജലപ്രളയത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ജലപ്രളയത്തിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ് ലാമെക്ക് മരിച്ചു; ആസന്നമായ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരുമ്പോൾ വാതിൽ അടയുന്നതിന് അഞ്ചു പ്രതീകാത്മക വർഷങ്ങൾ മുമ്പുള്ള സമയത്തെയാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. 777-ാം വയസ്സിലെ ലാമെക്കിന്റെ മരണത്തോടെയാണ് വിജയശാലിയായ സഭയുടെ മുദ്രയിടൽ പൂർത്തിയാകുന്നത്. തുടർന്ന്, പെട്ടകത്തിന്റെ വാതിൽ അതിപ്രകൃതമായ വിധത്തിൽ അടയ്ക്കപ്പെടുന്നതിന് ഏഴു ദിവസം മുമ്പ് മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിനുള്ളിലേക്കു പ്രവേശിക്കാൻ തുടങ്ങി.

മെഥൂശലഹ് മരിച്ച ദിവസമായിരുന്നു ആ ഏഴു ദിവസങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത്. വാതിൽ അടയുന്നതിനു മുമ്പുള്ള അവസാന മുന്നറിയിപ്പ്, മൃഗങ്ങളുടെ ദൃശ്യാവതരണവും മരണമടഞ്ഞിട്ടുള്ളവരിൽ ഏറ്റവും ദീർഘായുസ്സുണ്ടായിരുന്ന മനുഷ്യന്റെ ജീവിതചരിത്രത്തിലുടനീളം മുഴങ്ങിക്കേട്ടിരുന്ന ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയും ചേർന്ന ദ്വിവിധ സന്ദേശമായിരുന്നു. ‘അവൻ മരിക്കുമ്പോൾ അത് വരും’ എന്നർഥമുള്ള മെഥൂശലഹ് എന്ന പേരിൽ ആ പ്രവചനം അടങ്ങിയിരുന്നു.

ഹാനോക്ക് തന്റെ പുത്രന്റെ നാമത്തിലൂടെ പ്രഖ്യാപിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി സംഭവിച്ച മെഥൂശലഹിന്റെ മരണത്തോടെ ആരംഭിച്ച മൃഗങ്ങളുടെ ഏഴു ദിവസത്തെ ദേശാടനം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, മനുഷ്യവർഗത്തിനുള്ള അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യതയനുസരിച്ച് ദ്വിവിധമായ ഒരു സന്ദേശമായിരിക്കണം. മൃഗങ്ങൾ ദേശാടനം നടത്തിയ ഏഴു ദിവസങ്ങൾ, മെഥൂശലഹിന്റെ മരണവും ദേശാടനം ചെയ്യുന്ന മൃഗങ്ങളും ചേർന്ന ദ്വിവിധസന്ദേശം മൂന്നാം ദൂതന്റെ മുദ്രയിടൽ സന്ദേശമാണെന്നു വ്യക്തമാക്കുന്നു. യേശു എല്ലായ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അന്ത്യത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; അർധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളി രണ്ടാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്നതുപോലെതന്നെ, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം ദൂതനോടൊപ്പം നാലാം വാക്യത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ശബ്ദം ചേരുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ സഭകളും മുദ്രകളും തമ്മിലുള്ള പ്രവചനപരമായ ബന്ധം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം എല്ലായ്പോഴും ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ ഒരു സന്ദേശമായാണ് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം വടക്കിന്റെയും കിഴക്കിന്റെയും സന്ദേശമാണ്. നോഹയുടെ കാലത്ത് മെഥൂശലഹും ദേശാടനം ചെയ്യുന്ന മൃഗങ്ങളും ദ്വിവിധമായ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശമായിരുന്നു.

777 എന്ന അടയാളമുള്ള ലാമെക്കിന്റെ മരണം, യെഹെസ്‌കേലിന്റെ ഭാര്യ മരിച്ച ഉപരോധാരംഭവുമായി ഒത്തുവരുന്നു. ശേത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന വിശ്വസ്തർക്ക് മുദ്രയിടപ്പെടുന്നത് അവിടെയാണ്; കയീന്റെ വംശപരമ്പരയാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നവർക്ക് അടയാളം ലഭിക്കുന്നതും അവിടെത്തന്നെയാണ്. ഹാനോക്ക് ആദാമിൽനിന്ന് ഏഴാമനായിരുന്നു; അവസാന തലമുറയും ആദ്യ തലമുറയും ഒരുപോലെ എട്ട് എന്ന സംഖ്യയാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിലെ ആൽഫാ വഴിയടയാളത്തെ അദ്ദേഹം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഇരു ലാമെക്കുമാരും കൃപാകാലത്തിന്റെ സമാപനത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു; ലാമെക്കിന്റെ മരണം ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അടഞ്ഞ കൃപാകാലവാതിലിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു.

ഹാനോക്ക് പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ആൽഫയായിരുന്നു; പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യതയാൽ അദ്ദേഹം പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ഒമേഗയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കേണ്ടതുണ്ട്. മരണം രുചിക്കാതെ പഴയ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുതിയ ലോകത്തിലേക്കു കടന്നുപോയ എട്ട് ആത്മാക്കളാണ് ആ ഒമേഗയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഹാനോക്കും ആ എട്ട് ആത്മാക്കളും പുതിയ ഭൂമിയിൽ എത്തിച്ചേരുന്നതിനു മുമ്പ് മരണം കണ്ടില്ല. മൃഗങ്ങൾ ദേശാടനം നടത്തിയ ഏഴു ദിവസങ്ങളിൽ പഴയ ലോകം അവസാനിച്ചു; മഴയില്ലാത്ത ഏഴു ദിവസങ്ങളോടെ പുതിയ ലോകം ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന്, 17-ാം ദിവസംമുതൽ, അഞ്ചു മാസത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ പതിനേഴാം ദിവസം ദൈവം മഴയെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നതുവരെ, അഞ്ചു മാസക്കാലം മഴയല്ലാതെ മറ്റൊന്നും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിൽ അഞ്ചു മാസത്തെക്കുറിച്ച് രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങളുണ്ട്; ആ അധ്യായത്തിൽ വ്യത്യസ്തമായ മൂന്നു കാലപ്രവചനങ്ങളുമുണ്ട്. ആദ്യത്തെ അഞ്ചു മാസം അഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തെ അഞ്ചു മാസം പത്താം വാക്യത്തിലാണ്; മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലാണ് കാണുന്നത്. 5, 10, 15 എന്നീ വാക്യങ്ങൾ, പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അഞ്ചു മാസത്തെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങളോടെ, ഇസ്‌ലാമിനെ സംബന്ധിച്ച കാലപ്രവചനത്തെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 5, 10 എന്നീ വാക്യങ്ങൾ രണ്ടും അഞ്ചു മാസത്തെ ഒരു കാലയളവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ, വരിക്കുമേൽ വരി എന്ന രീതിയിൽ, അഞ്ചാം വാക്യവും പത്താം വാക്യവും കൂട്ടുമ്പോൾ പതിനഞ്ചാകുന്നു. അങ്ങനെ, ആദ്യത്തെ അഞ്ചു മാസം 15 ആണ്; മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും 15-ാം വാക്യത്തിൽ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. 5, 10, 15 എന്നീ വാക്യങ്ങളുടെ ക്രമവും ഘടനയും രണ്ടു പതിനഞ്ചുകളെ വ്യക്തമാക്കുന്നു; ഒരുമിച്ചു കൂട്ടുമ്പോൾ പതിനഞ്ചാകുന്ന ആദ്യത്തെ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ, നൂറ്റമ്പതു വർഷം വീതമുള്ള രണ്ടു കാലപ്രവചനങ്ങളുണ്ട്.

പതിനഞ്ചാം വാക്യം മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും എന്ന കാലപ്രവചനം നൽകുന്നു. ക്രിസ്തു പതിനഞ്ച് എന്ന സംഖ്യയെ മൂന്നു വാക്യങ്ങളിൽ ഇഴചേർത്തിരിക്കുന്നു; അതേ വാക്യങ്ങളിൽത്തന്നെ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രാവചനിക സമയം ഉപയോഗിച്ച്, അഞ്ചാം വാക്യവും പത്താം വാക്യവും കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന 15 എന്ന സംഖ്യയെ അവിടുന്ന് വേർതിരിച്ചുകാട്ടിയത്, പതിനഞ്ചാം വാക്യവുമായി ഒത്തുചേർക്കുമ്പോൾ പതിനഞ്ചിന്റെ ഇരട്ടിപ്പ് സൃഷ്ടിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയായിരുന്നു. തുടർന്ന്, പരസ്പരബന്ധിതമായ ഈ മൂന്നു പ്രവചനങ്ങളെയും ക്രിസ്തു പതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ എന്നതോടെ അവസാനിപ്പിച്ചു.

ഈ അധ്യായം മനസ്സിലാക്കുന്നതിനുള്ള താക്കോൽ 627-ലെ നിനവേ യുദ്ധമാണ്; അതിന് അഞ്ചു വർഷത്തിനുശേഷം, 632-ൽ, ആദ്യത്തെ അഞ്ചുമാസ പ്രവചനത്തിന് തുടക്കം കുറിക്കുന്ന മുഹമ്മദിന്റെ മരണം സംഭവിക്കുന്നു. പേർഷ്യയും റോമും എന്ന ഇരുശക്തികളും പരാജയപ്പെടുമെന്ന മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവചനത്തിന് അനുസൃതമായി, മുഹമ്മദിന്റെ മരണത്തിന് പത്തു വർഷത്തിനുശേഷം പേർഷ്യയുടെ സൈന്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. അതിനാൽ, വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ ചരിത്രരേഖ ആരംഭിക്കുന്നത് പേർഷ്യയും റോമും തമ്മിലുള്ള നിനവേ യുദ്ധത്തോടെയാണ്. തുടർന്ന് അഞ്ചു വർഷത്തിനുശേഷം മുഹമ്മദ് മരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ നൂറ്റമ്പതു വർഷങ്ങൾക്ക് തുടക്കമാകുന്നു. പത്തു വർഷത്തിനുശേഷം, 642-ൽ നടന്ന നഹാവന്ദ് യുദ്ധത്തിൽ പേർഷ്യ പരാജയപ്പെടുന്നു. ഇസ്‌ലാം നഹാവന്ദ് യുദ്ധത്തെ “വിജയങ്ങളുടെ വിജയം” എന്നു വിളിച്ചു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ ആദ്യത്തെ പതിനഞ്ചു വർഷങ്ങൾ, അഞ്ചു വർഷങ്ങളും തുടർന്നുള്ള പത്തു വർഷങ്ങളും അടങ്ങുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവസാനത്തെ കാലപ്രവചനം 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് സമാപിച്ചു. ആ സംഭവത്തിന് പത്തു ദിവസം മുമ്പ്, ഒട്ടോമൻ ആധിപത്യം അവസാനിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ പുതുക്കിയ പ്രവചനം ജോസിയ ലിച്ച് പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. വെളിപ്പാട് ഒൻപതാം അധ്യായത്തിലെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ അവസാനത്തെ പതിനഞ്ചു ദിവസങ്ങൾ, ജോസിയ ലിച്ചിന്റെ പ്രവർത്തനത്താൽ, അഞ്ചു ദിവസങ്ങളും തുടർന്നുള്ള പത്തു ദിവസങ്ങളുമായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം, യേശു എപ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അന്ത്യത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

ഈ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടർന്നു ചർച്ച ചെയ്യും.