നാല്പതാമത്തെ വചനത്തിന്റെ മറഞ്ഞ ചരിത്രം — സംഖ്യ ആറു

ഗൂഢമായ ചരിത്രത്തിന്റെ പഠനം നാം ആരംഭിക്കുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ ദാനിയേൽ 11-ലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ അന്ത്യകാലം മുതൽ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ഉള്ള ചരിത്രത്തോടു സുസംയോജിതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ആഭ്യന്തരവും ബാഹ്യവുമായി രണ്ടുരേഖകളെയും നാം പരിഗണിക്കും. ആ പ്രവചനചരിത്രത്തിന്റെ ആഭ്യന്തര രേഖ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യംകൊണ്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ബാഹ്യ രേഖ ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, പതിനൊന്നാം വാക്യംകൊണ്ടാണ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ 11-ലെ ബാഹ്യ രേഖ—പതിനൊന്നാം വാക്യം—2014-ൽ ചരിത്രത്തിൽ എത്തി, വെളിപ്പാട് 11-ലെ ആഭ്യന്തര രേഖ—പതിനൊന്നാം വാക്യം—2023 ഡിസംബർ 31-ന് ചരിത്രത്തിൽ എത്തി. ബാഹ്യ രേഖ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആഭ്യന്തര രേഖ ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം അന്ത്യകാലത്തിന്റെ വിഷയമായി ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ രാഷ്ട്രം പാപ്പാധികാരമുള്ള സമുദ്രമൃഗത്തെ ആരാധിക്കാൻ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും നിർബന്ധിക്കുന്ന ഭൂമിമൃഗമാണ്. വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം ഒരു പ്രധാന രാഷ്ട്രത്തെയും, പത്ത് രാഷ്ട്രങ്ങളുടെ ഒരു സഖ്യത്തെയും, ഒരു കള്ളസഭയെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ രാഷ്ട്രം പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിമൃഗമായ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ്; ആ കള്ളസഭ പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സമുദ്രമൃഗമാണ്; ദുഷ്ടതയുടെ ബൈബിളിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാരുടെ സഖ്യം യുണൈറ്റഡ് നേഷൻസാണ്. വെളിപ്പാട് പതിനാറിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ മൂന്നു ശക്തികളും ലോകത്തെ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യം മുതൽ നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യം വരെ ഇവയിൽ ഓരോന്നും തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; അവിടെ കള്ളസഭ നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിലും മഹത്വമുള്ള വിശുദ്ധപർവതത്തിനുമിടയിലും തന്റെ അന്ത്യം പ്രാപിക്കുന്നു; ഭൗമശാസ്ത്രപരമായി ഇത് വെളിപ്പാടിലെ അർമഗെദ്ദോനുമായി ഒത്തുചേരുന്നു. നാല്പതാം വാക്യം 1798-ൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അന്നു സമുദ്രമൃഗമായ, അതായത് കള്ളസഭ, മരണകരമായ ഒരു മുറിവ് പ്രാപിച്ചു. ഈ ഭാഗം പുനരുജ്ജീവിതമായ ആ സമുദ്രമൃഗത്തോടുകൂടി അവസാനിക്കുന്നു; അത് വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ വേശ്യയാണ്; അവൾ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം മരിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ ഈ ഭാഗം ആരംഭിച്ച അതേ സ്ഥാനത്തുതന്നെ അവസാനിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലും ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലും മുഖ്യരാജ്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ്; അതാണ് കലാപത്തിന്റെ അധ്യായമായ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗം. ഭൂമിമൃഗം വെളിപ്പാട് പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ കള്ളപ്രവാചകനുമാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ അത് രഥങ്ങളും കപ്പലുകളും കുതിരപ്പടയാളികളും ആകുന്നു.

അവസാന നാളുകളിൽ ദാനിയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും വിഷയമായിരിക്കുന്ന ജാതി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം ആ ജാതിയുടെ അന്തിമ പ്രസിഡന്റിനെ പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. ഈ സത്യം, ലൗദിക്യക്കാരായ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ഒരു അർദ്ധസത്യം മറവായി ഉപയോഗിച്ചുകൊണ്ട് തള്ളിക്കളയുന്ന, സ്ഥാപിതമായ ഒരു ബൈബിള്‍സത്യമാണ്. ഈ വിഷയത്തിൽ അവർ മറവായി ഉപയോഗിക്കുന്ന അർദ്ധസത്യം ഇതാണ്: വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗവും പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ വ്യാജപ്രവാചകനും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണെന്ന് അവർ സമ്മതിക്കുന്നു; എങ്കിലും, അവസാന നാളുകളിൽ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിന്റെ പ്രധാന വിഷയങ്ങളിലൊന്നാണെന്ന് അവർ കാണാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നു. ദൈവം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ല; അവൻ മിസ്രയീമുമായി ഇടപെട്ടപ്പോൾ ഫറവോൻ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു പ്രധാന വിഷയമായിരുന്നു; തുടർന്ന് ബാബിലോണുമായി ഇടപെട്ടപ്പോൾ നെബൂഖദ്‌നേസറും ബെൽശസ്സരും പേരോടെ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടു. കോരെശ് പേരോടെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ദാര്യാവേശ് പേരോടെ വിളിക്കപ്പെട്ടു. ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിയെ ബൈബിൾ പ്രത്യേകമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് യാദൃശ്ചികമായ ഒരു പരാമർശമല്ല. അന്ത്യകാല പ്രവചനത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആരാണെന്ന് അഡ്വെന്റിസത്തിന് അറിയാം; എന്നാൽ എല്ലാ പ്രവാചകപരിസരങ്ങളിലും ദൈവം ജാതിയെയും അതിന്റെ നേതാവിനെയും ഒരുപോലെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു എന്ന കാര്യം അവർ കാണുന്നില്ല; മുമ്പുള്ള ആ വിശുദ്ധചരിത്രങ്ങളൊക്കെയും അവസാന നാളുകളെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കിക്കാണിക്കുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ അന്തിമ ദർശനത്തിലെ ആദ്യ വിഷയവസ്തു ഡോണൾഡ് ട്രംപ് ആകുന്നു; അത് ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലുമാത്രമല്ല, സമസ്ത ബൈബിളിലുമുള്ള എല്ലാ പ്രവാചകദർശനങ്ങളുടെയും പരമോച്ചാവസ്ഥയാണ്.

ദൈവവചനത്തിനുള്ളിലെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിന്റെ അവസാന ദർശനത്തിന്റെ വിഷയം ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് ആണ്. അവൻ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ ഗൂഢചരിത്രത്തിന്റെ ബാഹ്യ അന്ത്യകാല പ്രവചനത്തിന്റെ പാദച്ചുവടുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന പ്രതീകമാണ്. അതുപോലെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ആന്തരിക രേഖയെ തിരിച്ചറിയുകയും സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ബന്ധകവും അവൻ തന്നെയാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ ഭൂമിമൃഗത്തിന്മേലുള്ള പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പാണ്; ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് അതേ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മൃഗം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടനയാണ്; രണ്ടുകൊമ്പുകൾക്കിടയിൽ ആദ്യം ഒരു വേർതിരിവ് സ്ഥാപിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, അവസാനം ആ കൊമ്പുകളെ പാപ്പീയ സമുദ്രമൃഗത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിമയിലേക്കു ഐക്യമാക്കുന്ന ഭരണഘടനാപരമായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ ഭരണസംവിധാനം മുഖാന്തരം അതു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

അതിനാൽ, സഹോദരി വൈറ്റ് ദാനിയേൽ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സ്വർണ്ണപ്രതിമയെ അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടു നിരന്തരം സദൃശമാക്കുമ്പോൾ, നെബൂഖദ്‌നേസർ ആരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്? അധ്യായം പതിമ്മൂന്നിലെ വെളിപ്പാടിന്റെ ഭൂമിമൃഗമായ ഐക്യനാടുകളെയാണ് അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നതെന്ന് അഡ്വെന്റിസം നിങ്ങളെ അറിയിക്കും; അതായത്, ശദ്രക്ക്, മേശക്ക്, അബേദ്നെഗോ എന്നിവരെ അഗ്നിയിലേക്കെറിഞ്ഞത് ബാബിലോൻ ആയിരുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതിന് തുല്യമാണ്. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഉത്തരവാദിയായിരുന്നത് നെബൂഖദ്‌നേസർ തന്നെയാണെന്ന് ബൈബിൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതിനാൽ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം എത്തുമ്പോൾ ഭരിക്കുന്ന പ്രസിഡന്റല്ലെങ്കിൽ, നെബൂഖദ്‌നേസർ ആർ?

ഹിദ്ദെക്കേൽ നദിയുടെ ദർശനം ആയ ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ദർശനം, വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സവിശേഷതകളുമായി ഓരോന്നും പൊരുത്തപ്പെടുന്ന മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ ഒന്നാം, രണ്ടാം, മൂന്നാം ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എങ്കിലും അവ ദാനിയേലിന്റെ അവസാന സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള അവന്റെ ആദ്യ സന്ദേശവും വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന അടയാളം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്മേലും ഹിദ്ദെക്കേൽ നദിയുടെ ദർശനത്തിന്മേലും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ അവസാന ദർശനം, എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അക്ഷരങ്ങളാൽ രൂപംകൊള്ളുന്ന “സത്യം” എന്ന എബ്രായ പദത്തിന്റെ ഘടനാപരമായ ചട്ടക്കൂടിന്മേലാണ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. പത്താം അധ്യായം, ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിൽ ലവോദിക്യനിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യനായി രൂപാന്തരപ്പെടുന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥിയായി ദാനിയേലിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുദ്രയഴിക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനയെ ഗ്രഹിക്കുന്നതിന് ദാനിയേൽ ശക്തനാക്കപ്പെടുന്നു. ദർശനത്തിന്റെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും അധ്യായങ്ങൾ, പ്രവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വിദ്യാർത്ഥികളായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രതീകമായി ദാനിയേലിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ഒന്നാം അധ്യായം ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിദർശനത്തിലെ അതേ സത്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഹിദ്ദേക്കേൽ നദിദർശനത്തിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായവും അതിന്റെ മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അധ്യായത്തിലെ അതേ സത്യത്തെയാണ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ ഗ്രന്ഥം ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം ഒന്നാം അധ്യായം നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ മൂന്നടുക്കുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, അതുപോലെ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. തുടർന്ന്, ദാനിയേലിന്റെ അന്തിമദർശനം രൂപപ്പെടുത്തുന്ന മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ, ഒന്നാം അധ്യായം ആൽഫയും മൂന്നാം അധ്യായം ഒമേഗയും ആകുന്നു. ഇത് ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യപരീക്ഷയായ ഏതു ആഹാരമാണ് കഴിക്കേണ്ടത് എന്ന വിഷയത്തോടും, മൂന്ന് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം നെബൂഖദ്‌നേസർ അവനെ വിധിച്ചപ്പോഴുണ്ടായ അവന്റെ മൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും പരീക്ഷയോടും യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. ദാനിയേൽ ഒന്നിന്റെ ആൽഫാ പരീക്ഷ, ബാബിലോൻ വിഭവമോ സസ്യാഹാരമോ ഭക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ബൈബിൾ പഠനത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു.

“വരിയിന്മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തോടുള്ള ദാനിയേലിന്റെ വിശ്വസ്തത, “രാജാവു അവരോടു ചോദിച്ച ജ്ഞാനബുദ്ധിയുള്ള എല്ലാകാര്യങ്ങളിലും അവരെ തന്റെ സകല രാജ്യത്തിലുമുള്ള എല്ലാ മന്തവാദികളെയും ജ്യോതിഷികളെയുംക്കാൾ പത്തിരട്ടി ശ്രേഷ്ഠരായി കണ്ടു” എന്നു കണ്ടെത്തപ്പെടുവാൻ അവനെ അനുവദിച്ചു. ഒമേഗയായ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ, പ്രവാചകവചനം മുദ്രവെപ്പു നീക്കപ്പെടുമ്പോൾ വർധിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ സകലകാര്യങ്ങളും ഗ്രഹിക്കുന്നവർ ജ്ഞാനികളാകുന്നു. പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായം ഒന്നാം അധ്യായത്തിന്റെ ഒമേഗയാണ്; അതുപോലെതന്നെ ഹിദ്ദേക്കേൽ ദർശനത്തിന്റെ ആൽഫയായ പത്താം അധ്യായത്തിന്റെയും ഒമേഗയാണ്. ആ ആൽഫയായ പത്താം അധ്യായത്തിൽ, പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ ബൗദ്ധിക അനുഭവത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്നതിന് ഒത്തുചേർന്ന്, ദാനിയേൽ ആത്മീയ അനുഭവത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുന്നു. മുദ്രവെക്കപ്പെടേണ്ടതിനായി, പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥി ആത്മീയമായും ബൗദ്ധികമായും സത്യത്തിൽ സ്ഥിരപ്പെടുവാൻ അനുവദിക്കുന്നതു ബൈബിള്‍ അധ്യയനത്തിന്റെ രീതിശാസ്ത്രം തന്നെയാണെന്ന് ഒന്നാം അധ്യായം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

അവസാന ദിവസങ്ങളിലെ പ്രവചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശിഷ്യന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിച്ച്, ദാനിയേലും ആ മൂന്നു ശ്രേഷ്ഠന്മാരും ജ്ഞാനികളാകുന്നു; അവർ 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്ര തുറക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനവിനെ മാത്രമല്ല മനസ്സിലാക്കുന്നത്, 9/11-ലെ ജ്ഞാനവർധനവും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, 2023 ഡിസംബർ 31-ലെ മുദ്ര തുറക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനവർധനവും അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകപ്രകാശത്തെ അന്വേഷിക്കുന്നതിനിടെ, അവർ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ലവോദിക്യാ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിൽനിന്ന് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യാ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്കു രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. ആ മാറ്റം സംഭവിക്കുമ്പോൾ, നോക്കുന്ന കണ്ണാടിയുടെ ദർശനത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോയവരിൽനിന്ന് അവർ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു.

പത്താം അധ്യായവും പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായവും ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു; കാരണം അവ സത്യത്തിന്റെ ഘടനയിലെ ഒന്നാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും പടികളാണ്. പത്താം അധ്യായത്തിലെ നോക്കുന്ന കണ്ണാടിദർശനത്തിന്റെ ആന്തരിക അനുഭവത്താൽ ശക്തീകരിക്കപ്പെട്ടതും, കൂടാതെ ദാനീയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ മുദ്രയൊഴിച്ച ബോധ്യത്തോടെ പ്രകാശിതരായതും ആയ അവർ മനുഷ്യകലഹത്തിന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിക്കേണ്ടവരാണ്. മനുഷ്യകലഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ദാനീയേലിന്റെയും വെളിപ്പാടിന്റെയും പുസ്തകങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കലഹത്തിന്റെ സന്ദേശം ദാനീയേലിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ പ്രവചനഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിലെ മനുഷ്യകലഹത്തിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക പ്രതീകഭാഷ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ പൂർണ്ണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായം ബാബേലിന്റെ അവസാനത്തോടും മേദ്യ-പേർഷ്യരുടെ ആരംഭത്തോടും കൂടെ തുടങ്ങുന്ന ഒരു ചരിത്രമാണ്. അതുകൊണ്ട് അത് ബാബേലിന്റെ മരണകരമായ മുറിവോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അതു 1798-ൽ പാപ്പാത്വത്തിനേറ്റ മരണകരമായ മുറിവിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. പാപ്പാത്വത്തിന്റെ മരണകരമായ മുറിവ് ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ സൌഖ്യമാകുമ്പോൾ, അവൾ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവരടങ്ങിയ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന്റെ തലവിയായിത്തീരുന്നു. അപ്പോൾ അവൾ വെളിപ്പാട് പതിനേഴിൽ മൃഗത്തിന്മേൽ കയറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന സ്ത്രീയാണ്; ആ സ്ത്രീയുടെ നെറ്റിയിൽ “മഹാബാബേൽ” എന്നു എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ ബാബേലിന്റെയും പാപ്പാത്വത്തിന്റെയും മരണകരമായ മുറിവ് സൌഖ്യമാകുന്നു.

ബാബിലോൻ കാലംമുതൽ ലോകാവസാനംവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മനുഷ്യകലാപം ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ഘടനയാണ്; പതിനൊന്നാം അധ്യായം ആ അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ കലാപത്തെ രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ബാഹ്യ പ്രവചനസന്ദേശമാണ്. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ആ കലാപസാക്ഷ്യം, ആ അധ്യായത്തിന്റെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളോടും അവയുടെ പരിധിക്കുള്ളിലും ഒത്തു ചേരുന്നു. ആ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളാണ് മനുഷ്യകലാപത്തിന്റെ സന്ദേശം; അതേ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങൾ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടും അതിന്റെ അന്തർഭാഗത്തും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം ദാനിയേൽ പുസ്തകം ഒരു അധ്യായമായി ചുരുങ്ങുന്നു; പിന്നെ അതേ അധ്യായത്തിലെ ആറു വാക്യങ്ങളായി വീണ്ടും ചുരുങ്ങുന്നു; അതും പിന്നെ ഒരു വാക്യത്തിന്റെ അവസാന പാതിയുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രമായി ചുരുങ്ങുന്നു.

അദ്ധ്യായം പതിനൊന്ന്, എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരവും അവസാന അക്ഷരവും മുൻപും പിന്നെയും നിൽക്കുന്ന പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആദ്യവും അവസാനവും എപ്പോഴും ഒരേ തന്നെയാണ്. ആദ്യ അദ്ധ്യായം, കണ്ണാടിദർശനത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ മൂഢന്മാരിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അവസാന അദ്ധ്യായം, മുദ്രവിമോചനത്തിൽ ജ്ഞാനികൾ മൂഢന്മാരിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടൽ “സത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുക, ബൗദ്ധികമായും ആത്മീയമായും” ആകുന്നതാണ് എന്ന് പ്രചോദനം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. അദ്ധ്യായം പത്ത്, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിനെ ആത്മീയമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അദ്ധ്യായം പന്ത്രണ്ട് അതിന്റെ ബൗദ്ധിക വശം കാണിച്ചുതരുന്നു. അദ്ധ്യായം പത്ത്, മൂന്ന് സ്പർശനങ്ങളെയും സ്വർഗ്ഗീയ സത്തകളുമായുള്ള മൂന്ന് ഇടപെടലുകളെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അദ്ധ്യായം പന്ത്രണ്ട്, “ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു, വെളുപ്പിക്കപ്പെട്ടു, പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടു” എന്ന നിലയിൽ ബൗദ്ധിക പ്രവാചകസത്യത്തിന്റെ വർദ്ധനവിലൂടെ പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്ന ജ്ഞാനികളുടെ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ശുദ്ധീകരണത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അദ്ധ്യായം പത്തിന്, മൂന്ന് സ്പർശനങ്ങളും മൂന്ന് സ്വർഗ്ഗീയ സന്ദർശനങ്ങളും എന്നിങ്ങനെ മൂന്നിന്റെ രണ്ട് പ്രതീകങ്ങൾ ഉള്ളതുപോലെ, അദ്ധ്യായം പന്ത്രണ്ടിന് മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയും, അതുപോലെ, മൂന്ന് കാലപ്രവചനങ്ങളും ഉണ്ട്.

പത്താം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് സ്വർഗീയ സന്നിധികളും സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു; കാരണം ദാനിയേലുമായി ആദ്യംയും അവസാനംയും സമ്പർക്കത്തിലേർപ്പെട്ട സ്വർഗീയ സത്ത ഗബ്രിയേൽ ദൂതനായിരുന്നു, മദ്ധ്യേയുള്ള സത്ത മീഖായേലായിരുന്നു. മൂന്ന് ദൂതന്മാർ; എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ ഘട്ടത്തിലെ ദൂതൻ ക്രിസ്തുവായിരുന്നു. ആ മൂന്ന് സ്പർശങ്ങളും ദാനിയേലിന് ലഭിച്ച ക്രമാനുസൃതമായ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളുള്ള ശക്തീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഭാഗത്തിനുള്ളിൽ ദാനിയേൽ “ലുക്കിംഗ് ഗ്ലാസ്” ദർശനത്തെ മൂന്നു പ്രാവശ്യം തിരിച്ചറിയുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്‌തുകൊണ്ട് അവൻ പത്താം അധ്യായത്തിലെ mareh ദർശനത്തിന്റെ ഏഴ് പരാമർശങ്ങൾക്കുള്ളിൽ ആ മൂന്ന് “ലുക്കിംഗ് ഗ്ലാസ്” ദർശനങ്ങളെയും സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹീബ്രു പദമായ mareh രണ്ട് പ്രാവശ്യം “appearance” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; രണ്ട് പ്രാവശ്യം “vision” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; കൂടാതെ മറ്റൊരു മൂന്ന് പ്രാവശ്യം “vision” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ആ ‘മറ്റൊരു മൂന്ന് പ്രാവശ്യം’ mareh അല്ല; അത് mareh എന്ന പദത്തിന്റെ സ്ത്രീലിംഗ രൂപമായ marah ആണ്. പത്താം അധ്യായത്തിൽ ക്രമാനുസൃത ശക്തീകരണത്തിന്റെ മൂന്ന് സ്പർശങ്ങളുണ്ട്, സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്ന മൂന്ന് സ്വർഗീയ സന്നിധികളുണ്ട്, കൂടാതെ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷതയെ സംബന്ധിക്കുന്ന ഏഴ് പരാമർശങ്ങളുടെ ഭാഗമായ മൂന്ന് “ലുക്കിംഗ് ഗ്ലാസ്” ദർശനങ്ങളുമുണ്ട്.

മരഎഹ് രണ്ടുതവണ “appearance” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്, അതു രണ്ടുതവണ “vision” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന്, പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ വഴിച്ചിഹ്നമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഒരു പ്രതീകമായി ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിൽ, ഒരു ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്ന് ഒരു കാൽ നിലത്തിന്മേലും മറ്റേ കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും വെക്കുന്നു. ആ ദൂതൻ “യേശുക്രിസ്തുവിൽ കുറഞ്ഞ ഒരു വ്യക്തിത്വവുമല്ലായിരുന്നു” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. വെളിപ്പാട് പത്തിലെ ദൂതൻ പ്രവാചകചരിത്രത്തിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ “appearance” ആകുന്നു. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ അവൻ പാൽമോണിയായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു; വെളിപ്പാട് അഞ്ചാം അധ്യായം മുതൽ അവൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ദാനിയേൽ, അവൻ എവിടേക്കു പോയാലും ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവാചകപ്രത്യക്ഷങ്ങളെ അനുഗമിക്കുന്ന അന്ത്യദിനക്കാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിൽ വിശ്വസ്തരായിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവിശ്വസ്തർ ഓടിപ്പോകുന്ന looking glass ദർശനത്തിലേക്കു അവർ നയിക്കപ്പെടുന്നു.

പ്രവചനം മുദ്രവിമോചിതമാകുമ്പോൾ വർദ്ധിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തെ മനസ്സിലാക്കുന്നതിനെ ആധാരമാക്കിയുള്ള പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന്-പടിയുള്ള ശുദ്ധീകരണത്തോടൊപ്പം മൂന്ന് ‘കാലപ്രവചനങ്ങളും’ ചേർന്നുനിൽക്കുന്നു; അവ ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലൊന്നൊന്നിന്നും മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത നിവൃത്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഏഴാം വാക്യത്തിലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങൾ, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് തൊണ്ണൂറ്റി വർഷങ്ങൾ, പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിലെ ആയിരത്തി മുന്നൂറ് മുപ്പത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങൾ എന്നിവ ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായ ഒരു കാലപ്രവചനം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന മൂന്ന് വാക്യങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന്, തങ്ങൾ പ്രസംഗിച്ച സന്ദേശത്തിന്റെ ചരിത്രപരമായ സ്ഥിരീകരണമായി മില്ലറൈറ്റുകൾ അവയെ അംഗീകരിച്ചു. വാക്യത്തിലുള്ള പ്രവചനം, അതിന്റെ ചരിത്രനിവൃത്തി, ആ ചരിത്രത്തെ മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രയോഗിച്ച വിധം—ഇവ ഒക്കെയും ആ മൂന്ന് പ്രവചനങ്ങളുടെ അന്ത്യദിന നിവൃത്തിക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ കാലപ്രയോഗം ഇനി സാധുവല്ല; അതുകൊണ്ട് വാക്യങ്ങളിലെ കാലസൂചനകൾ കാലമായി അല്ല, ചിഹ്നങ്ങളായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടണം. വാക്യം, വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രനിവൃത്തി, കൂടാതെ സന്ദേശത്തിന്റെ മില്ലറൈറ്റ് അവതരണം എന്നിവ പ്രയോഗിക്കുന്നതിലൂടെ ആ വാക്യങ്ങളിലെ പ്രതീകാത്മകത സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു.

അധ്യായം പതിനൊന്നിലെ മനുഷ്യകലാപത്തിന്റെ കാലക്രമം ലീഗുകളും ഉടമ്പടികളും നിയമങ്ങളുംകൊണ്ടു പരസ്പരം നെയ്തുചേർക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അധ്യായം പതിനൊന്നിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മാനുഷിക നിയമങ്ങൾ ദൈവിക നിയമത്തോടു വിരുദ്ധമായി നിരത്തിക്കാണിക്കപ്പെടുന്നു.

റோம் സമഗ്ര ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അധ്യായം പതിനൊന്നിൽ പാപ്പൽ റോമിനെ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കുമ്പോൾ, അവൾ “വിശുദ്ധ നിയമത്തെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവർ” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലെ ആന്തരിക രേഖ, അത് തന്നെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ ആന്തരിക രേഖ കൂടിയാണ്, അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ദൈവത്തോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബാഹ്യ രേഖയോ ആ നിയമത്തെ തന്നെ ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അന്ത്യദിനങ്ങളിലെ ജ്ഞാനവർധനവിനാൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കാത്ത വർഗ്ഗത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നതിൽ, അവരുടെ ബാഹ്യ ചരിത്രം ലംഘിക്കപ്പെട്ട മാനുഷിക ഉടമ്പടികളുടെ പ്രവാചക നൂലിഴയിൽ നെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഒന്ന് നൂറ് നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ആന്തരിക വംശരേഖയിൽ നെയ്തിണക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു, ദൈവം തന്റെ അന്ത്യകാല അവശിഷ്ടജനവുമായി ഉള്ള നിയമബന്ധത്തിന്റെ അനവധി പ്രതീകങ്ങളും ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളും ആകുന്നു. “പതിനൊന്ന്” എന്ന സംഖ്യയുടെ പ്രതീകം അത്തരം സത്യങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു; പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ബാഹ്യവും ആന്തരികവും ആയ ദർശനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നുവെന്ന സത്യവും, യെശയ്യാവ് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലും പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലും ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന നിയമജനത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യവും പ്രവൃത്തിയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിലൂടെ ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്നു.

അവസാന നാളുകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനങ്ങൾ രണ്ടുതവണ ചിതറിക്കപ്പെടുകയും, അവരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടേണ്ട അവസ്ഥ ഉണ്ടായിരിക്കയും ചെയ്യും. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഏഴാം വചനം അവസാന നാളുകളിൽ ദൈവജനങ്ങളുടെ ഒരു ചിതറിപ്പോകലിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ് അറുപത് ദിവസങ്ങളെ ഒരു ചിതറിപ്പോകലിന്റെ പ്രതീകമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

രണ്ടു സാക്ഷികളും തങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യം നൽകിയതിനുശേഷം വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ ചിതറിക്കപ്പെട്ടു.

അടുത്ത വാക്യമായ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ, സൊദോമിന്റെയും ഈജിപ്തിന്റെയും വീഥിയിൽ ഉണ്ടായ അവരുടെ മരണത്തിൽനിന്ന് ആ രണ്ടു സാക്ഷികളും ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. അതേ മരണം ചിതറിക്കിടക്കുന്ന, മരിച്ച, ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികളുടെ ഒരു താഴ്വരയായി യെഹെസ്‌കേൽ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. 2020-ൽ കൊല്ലപ്പെട്ട റിപ്പബ്ലിക്കൻ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പുകളെയാണ് ആ രണ്ടു സാക്ഷികൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 2020 ജൂലൈ 18-നുള്ള അതിന്റെ വ്യാജ പ്രവചനത്തിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പ് മരിച്ചു; 2020-ലെ മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട തിരഞ്ഞെടുപ്പിൽ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പും മരിച്ചു. സാക്ഷികൾ ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുമ്പോൾ, അതിനെ രണ്ടാമതൊരിക്കൽ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടപ്പെടുന്നതായി യെശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയുന്നു; അങ്ങനെ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ ആ സാക്ഷികൾ പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ വേലക്കാരെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന പതാകയായിത്തീരുന്നു.

യഹോവ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടി ശേഖരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ “ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ” ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു. “ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവർ” ജാതികൾക്കു ഒരു പതാകയായിത്തീരുന്നു; ഈ കാരണത്താൽ അവർ ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പ് പുറത്താക്കപ്പെടേണ്ടതായിരിക്കുന്നു. അവർ യെഹെസ്‌കേലിന്റെ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയിലേക്കു പുറത്താക്കപ്പെട്ടു; ഒരിക്കൽ കൊലചെയ്യപ്പെട്ടശേഷം, നമ്മുടെ കർത്താവും ക്രൂശിക്കപ്പെട്ട സ്ഥലത്തുവെച്ച് അവർ തെരുവിൽ കിടന്നു, അതേസമയം മറ്റൊരു വിഭാഗം ആനന്ദിച്ചു.

ദൈവത്തിന്റെ വചനത്തിന്നു മുമ്പാകെ നടുങ്ങുന്നവർ, തങ്ങളെ ദ്വേഷിച്ച സഹോദരന്മാർക്കാൽ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നു. പതാകയെ ദ്വേഷിച്ച ആ സഹോദരന്മാർക്കു എന്തു സംഭവിക്കുന്നുവെന്നതു യിരെമ്യാവു വ്യക്തമാക്കുന്നു.

പതിനൊന്നാം വചനത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം ദൈവത്തിന്റെ നിയമമാണ്; എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഇവിടെ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന നിയമം ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരോടുള്ള നിയമത്തിന്റെ പുതുക്കലാകുന്നു.

യെരേമ്യാവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ലაოდിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ വിഷയത്തെ യെഹെസ്‌കേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ മുദ്രവെക്കൽ തന്നെയാണ് വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലെ ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അതേ മുദ്രവെക്കലെന്ന് പ്രചോദനം നേരിട്ട് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വചനം, ഏഴാം ദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയ്‌ക്കെതിരായ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള യെഹെസ്കേലിന്റെ തുടർച്ചയായ വിവരണത്തിന്റെ ഭാഗം മാത്രമാണ്; ഈ സഭയെയാണ് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് യെഹെസ്കേൽ ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ യെരൂശലേം എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. മുദ്ര ലഭിക്കാത്തവർ ഒമ്പതാം അധ്യായം മുതൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം വരെയുള്ള ദർശനത്തിൽ ന്യായവിധിക്കു വിധേയരായി നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

യെഹെസ്കേലിലെ 9/11 ദർശനം, വിശ്വാസദ്രോഹികളായവരെ ന്യായവിധിക്കായി യെരൂശലേമിന് പുറത്തേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഇങ്ങനെ, വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്ന അന്തിമ സഭയാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നവരുടെ അന്തിമ വേർതിരിവിനെയും അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു. “പതിനൊന്ന്, പതിനൊന്ന്” എന്ന പ്രതീകം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ദൈവത്തോടുകൂടെ പ്രവേശിക്കുന്ന ഉടമ്പടിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഈ സംഖ്യകൾ ചേർത്താൽ അവ ഇരുപത്തിരണ്ടിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത് ഇരുനൂറ്റി ഇരുപതിന്റെ പത്തിലൊന്നാകുന്നു, മനുഷ്യസ്വഭാവത്തോടുള്ള ദൈവികതയുടെ സംയോജനത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നായി.

ക്രി.മു. 677 നും 457 നും ഇടയിലുള്ള ഇരുന്നൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങൾ, ദാനിയേലിന്റെ രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസങ്ങളെന്ന പ്രവചനത്തെ, മോശെയുടെ ഏഴ് കാലങ്ങളെന്ന സമയപ്രവചനത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ഈ ഇരുന്നൂറ്റി ഇരുപത് വർഷങ്ങളിൽ ഏറെ ഭാഗം, ആ രണ്ടു പ്രവചനങ്ങളും 1844-ൽ ഒന്നിച്ചു ചേർന്നപ്പോൾ ആരംഭിച്ച പ്രായശ്ചിത്തപ്രവർത്തിയുടെ ഒരു പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയും. പതിനൊന്ന് എന്ന സംഖ്യയുടെ കാര്യത്തിൽ ഉള്ളതുപോലെ, ഇരുന്നൂറ്റി ഇരുപതിന്റെ ദശാംശമായ ഇരുപത്തിരണ്ട് എന്ന സംഖ്യ പ്രതീകാത്മകമായി എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചും ഏറെ കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കാനാകുന്നു. ഇവിടെ ഞാൻ തിരിച്ചറിയുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് പതിനൊന്നും ഇരുപത്തിരണ്ടും തമ്മിലുള്ള ബന്ധമാണ്.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.