നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം - സംഖ്യ ഏഴ്

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പതിനാറാം വാക്യവും ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യവും രണ്ടും ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. 1989-ൽ പത്താം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തി, ക്രി.മു. 217-ൽ റാഫിയ യുദ്ധം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, 2014-ലെ ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധത്തിലേക്കു നയിച്ചു. പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനാറാം വാക്യം വരെ ഉള്ളത്, പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയും ആകുന്നു; അതുകൊണ്ട്, പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനാറാം വാക്യം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം, പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള ചരിത്രമായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ആ ഗൂഢചരിത്രം ഉല്പത്തി, മത്തായി, വെളിപ്പാട്, ദി ഡിസയർ ഓഫ് ഏജസ് എന്നീ ഗ്രന്ഥങ്ങളിലെ പതിനൊന്നാം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായങ്ങൾ വരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “പതിനൊന്നാം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായങ്ങൾ” എന്ന ആ നാല് സാക്ഷികളും ആ ഗൂഢചരിത്രത്തോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു; കാരണം ആ ഗൂഢചരിത്രം ദാനിയേൽ 11-ലെ പതിനൊന്നാം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യങ്ങൾ വരെയാണ്. ആ നാല് സാക്ഷികളുടെ കേന്ദ്രം എപ്പോഴും നിയമത്തിന്റെ അടയാളത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ നിമ്രോദ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മരണനിയമത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ റോമിലെ വേശ്യയോടെ അവസാനിക്കുന്നു.

മത്തായിയെ ഒഴിവാക്കിയാൽ, നാലു സാക്ഷികളും അവർ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിന്റെ മദ്ധ്യബിന്ദുവായി പതിനേഴാം അധ്യായത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ക്രി.മു. 457, 64, 1776 എന്നിവയിൽ ആരംഭിച്ച മൂന്നു ഇരുനൂറും അമ്പതു-വർഷ പ്രവചനങ്ങളിലും പതിനേഴ് എന്ന സംഖ്യ മൂന്ന് പ്രാവശ്യം കാണപ്പെടുന്നു. ആ രേഖകളിൽ രണ്ടെണ്ണം, (ആദ്യത്തേയും അവസാനത്തേയും) ഒരു മദ്ധ്യബിന്ദുവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു; ആദ്യ രേഖയായ ക്രി.മു. 457-ത്തിന്റെ അവസാനം ക്രി.മു. 207-ൽ എത്തിയപ്പോൾ, 1776-ലെ അവസാന രേഖ 2026-ൽ അവസാനിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 207, റാഫിയയുടെയും പാനിയത്തിന്റെയും യുദ്ധങ്ങൾക്കിടയിലായിരുന്നു; 2026, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് രാജ്യത്തിന്റെ അന്തിമ പ്രസിഡന്റിന്റെ ഭരണകാലത്തിന്റെ മധ്യവർഷമാണ്.

മുന്നൂറ് ഇരുപത്തിയഞ്ച് വർഷങ്ങളുള്ള ആ മൂന്നു വരികളിൽ പ്റ്റോലമി പതിനേഴു വർഷം ഭരിച്ചു. നീറോയുടെ വരിയിൽ 313നും 330നും ഇടയിൽ പതിനേഴു വർഷമുണ്ട്; അതുപോലെ, ക്രി.മു. 217-ലെ റാഫിയ യുദ്ധത്തിനും ക്രി.മു. 200-ലെ പാനിയം യുദ്ധത്തിനും ഇടയിലും പതിനേഴു വർഷമുണ്ടായിരുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽനിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായംവരെ ഉള്ള നാല് സാക്ഷികളിൽ മൂന്നെണ്ണം അവരുടെ കൃത്യമായ മദ്ധ്യബിന്ദുവിനെ പതിനേഴാം അധ്യായമായി അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ആകയാൽ, നാൽപതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം അതേ അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യംമുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യംവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; കൂടാതെ പതിനൊന്നാം വാക്യംമുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യംവരെ ഉള്ള നാല് സാക്ഷികളും അതേ വാക്യങ്ങളോടു തന്നെ യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. മൂന്നു 250-വർഷ പ്രവചനങ്ങളിലൊന്നൊന്നിന്റെയും നിറവേർച്ച അതേ ചരിത്രത്തോടു തന്നെ യോജിച്ചുനിൽക്കുന്നു. മദ്ധ്യബിന്ദു ഒരു വഴിക്കുറിയായി ഊന്നിപ്പറയപ്പെടുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച്, അത് ദൈവജനത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെയും മുദ്രയുടെയും പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പന്ത്രണ്ടിലെ ഏഴും പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും ആയ വാക്യങ്ങൾ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രവെയ്പ്പിന്റെ അന്തിമ കാലഘട്ടത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഏഴാം വാക്യം 2023 ഡിസംബർ 31-നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പന്ത്രണ്ടാം വാക്യം 2020 ജൂലൈ 18-നെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 2020 ജൂലൈ 18-ന് ആരംഭിച്ച് 2023 ഡിസംബർ 31-ന് അവസാനിച്ച ഏഴാം വാക്യത്തിലെ ചിതറിപ്പോക്കൽ, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിൽ കാണുന്ന പ്രവചനകാലത്തിന്റെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലെ ആൽഫയിലും ഒമേഗയിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1,290 വർഷങ്ങളുടെ മദ്ധ്യവാക്യം, 1989 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ 30 ആയി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തുടർന്ന് മനുഷ്യപരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിവരെ 1,260. മുപ്പത് വർഷം, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തിന്റെ പ്രായത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1260 വർഷങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ പ്രതീകാത്മകമായ നാൽപ്പത്തിരണ്ട് മാസങ്ങളെ മുൻരൂപീകരിക്കുന്നു.

മുപ്പതിന് പിന്നാലെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറും അറുപതും വർഷങ്ങൾ എന്ന ദ്വിതീയ പ്രവചനം, അബ്രാഹാമിന്റെയും പൗലൊസിന്റെയും 400യും 430യും വർഷങ്ങളായ ദ്വിതീയ നിയമ-പ്രവചനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ കാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടെ മധ്യബിന്ദു, പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരത്തിന്റെ കലാപത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ തന്നേ, ഒരുലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ നിയമത്തെയും മുദ്രയിടലിനെയും ഊന്നിപ്പറയുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടും ഒത്തുചേരുന്നു; കൂടാതെ, മധ്യബിന്ദു നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്ന ഊന്നലിന് മറ്റൊരു സാക്ഷ്യവും ചേർക്കുന്നു.

ഈ എല്ലാ രേഖകളോടൊപ്പം, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന വസന്തകാലത്തെയും ശരത്കാലത്തെയും ഉത്സവങ്ങളുടെ മൂന്നു സാക്ഷികളെയും, ക്രൂശിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തോടു നിരപ്പിച്ച് സംയോജിപ്പിച്ചും ഉൾപ്പെടുത്തേണ്ടതാണ്. അവിടെ അധ്യായം ഇരുപത്തിമൂന്നാമത്തേതാണ്; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തപ്രവർത്തിയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. ആ അധ്യായം നാൽപ്പത്തിനാലു വാക്യങ്ങളാൽ നിർമ്മിതമായിരിക്കുന്നു; പ്രതീകാത്മകമായി അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒക്ടോബർ 22 എന്നത് ഒക്ടോബറിലെ 22 ദിവസങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഒന്നാം ദിവസത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നതിനാൽ, അതുവഴി എബ്രായ അക്ഷരമാലയുടെ അംഗീകാരലക്ഷണങ്ങൾ വഹിക്കുന്നു. ഒക്ടോബർ പത്താമത്തെ മാസമായതിനാൽ, അതിനെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം ദിവസത്തോട് ഗുണിച്ചാൽ 220 ആകുന്നു.

എബ്രായ കലണ്ടറിൽ ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസം പ്രായശ്ചിത്തദിനമായിരുന്നു; ഏഴിനെ പത്തിൽ ഗുണിച്ചാൽ എഴുപത് ആകുന്നു, അത് പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. 2,300 വർഷങ്ങൾ 1844-ൽ അവസാനിച്ചു; അന്ന് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ എത്തി, ആ കാലഘട്ടം ആരംഭിച്ച മൂന്നാമത്തെ കല്പനയാൽ അതിന് മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപം നൽകിയിരുന്നു. 2,300 ദിവസങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ പുരാതന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യിസ്രായേലിന് പരീക്ഷാകാലമായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ടത് എഴുപത് ആഴ്ചകളായിരുന്നു; ആ ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ആധുനിക ആത്മീയ യിസ്രായേലിനായുള്ള പരീക്ഷാകാലം ഏഴാം മാസത്തിലെ പത്താം ദിവസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു, അത് എഴുപതിന് തുല്യമാണ്. 1844 ഒക്ടോബർ 22 ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിരൂപമാണ്; സ്റ്റീഫനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നു യെഹൂദന്മാർക്കു സംഭവിച്ചതുപോലെ, അവിടെയാണ് ഏഴാം ദിന അഡ്വന്റിസത്തിനായുള്ള പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങൾ അവസാനിക്കുന്നത്.

1844 എന്നത് രണ്ടു ദൂതന്മാർ എത്തിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; രണ്ടാമത്തേത് ആദ്യ നിരാശയിലും, മൂന്നാമത്തേത് മഹാനിരാശയിലും എത്തി. “44” ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ കാണുന്ന കിഴക്കുനിന്നും വടക്കുനിന്നും വരുന്ന വാർത്തകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഇരട്ട സന്ദേശത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്ന് നാൽപ്പത്തിനാലു വാക്യങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതും വിശുദ്ധ ഉത്സവങ്ങളെ വസന്തത്തെയും ശരത്കാലത്തെയും ആയി വിഭജിക്കുന്നതുമാണ്. ആ നാൽപ്പത്തിനാലു വാക്യങ്ങൾ ഒരു ഇരട്ട സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ രണ്ടു കാലങ്ങളും ഓരോന്നും ഇരുപത്തിരണ്ടു വാക്യങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിനാൽ വസന്തത്തെയും ശരത്കാലത്തെയും ഉത്സവങ്ങൾ ഇരുവരും എബ്രായ കലണ്ടറിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടു അക്ഷരങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ടു വാക്യങ്ങളുള്ള ആ രണ്ടു സാക്ഷികളെ പെന്തെക്കോസ്ത് കാലാവധിയോടുകൂടെ ഒന്നിച്ചു കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവ മൂന്ന് പടികളുള്ള ഒരു ഘടന ഉളവാക്കുന്നു.

ആദ്യത്തെ വഴിക്കുറി മൂന്നു ഭാഗങ്ങളാൽ രൂപപ്പെട്ടതും അതിനു പിന്നാലെ അഞ്ചു ദിവസങ്ങളും ഉള്ളതുമാണ്; അതുപോലെ തന്നെയാണ് മൂന്നു വഴിക്കുറികളിൽ അവസാനത്തേതും. മധ്യത്തിലുള്ള വഴിക്കുറി, വിജയോന്മുഖ സഭയിൽ സേവനത്തിനായി പുരോഹിതന്മാരായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നവരോടുകൂടെ ക്രിസ്തു മുഖാമുഖം നല്കുന്ന മുപ്പത് ദിവസത്തെ ഉപദേശമാണ്. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിമൂന്ന്, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു.

ഉല്പത്തി പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെയുള്ള ശ്രേണിയുടെ മധ്യബിന്ദു പതിനേഴാം അധ്യായമാണ്; അവിടെയാണ് അബ്രാഹാമിനോടുള്ള മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളുള്ള നിയമത്തിലെ രണ്ടാം ഘട്ടവും പരിച്ഛേദനയുടെ അടയാളവും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെ ഉള്ള എല്ലാ വാക്യങ്ങളുടെയും കൃത്യമായ മദ്ധ്യസ്ഥാനത്ത് ഉള്ളത് ഉല്പത്തി 17:22 ആകുന്നു:

ആദ്യ വാക്യത്തിൽ ദൈവം അബ്രാഹാമോടു സംസാരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു; ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യത്തിൽ അവൻ തന്റെ സംഭാഷണം അവസാനിപ്പിച്ചു. അതിനാൽ, പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ നിയമത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ആ മുഴുവൻ സംഭാഷണവും എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുടെ പ്രവാചകപരമായ സന്ദർഭത്തിനുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതേസമയം, ആ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുടെ പ്രമേയം എട്ടാം ദിവസം നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടിരുന്ന പരിച്ഛേദനച്ചടങ്ങായിരുന്നു. ഉല്പത്തിപുസ്തകത്തിലെ ആ ഭാഗത്തിന്റെ കേന്ദ്രം അഥവാ മദ്ധ്യബിന്ദു, അബ്രാഹാമിന്റെ പരിച്ഛേദനനിയമം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിയമബന്ധമാണ്. ഉല്പത്തിപുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെയുള്ള അധ്യായരേഖയുടെ മദ്ധ്യബിന്ദു പതിനേഴാം അധ്യായമാണ്; ആ അധ്യായത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ മദ്ധ്യബിന്ദു ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യമാണ്, അവിടെ ദൈവം അബ്രാഹാമോടുള്ള നിയമസംഭാഷണം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ആ മദ്ധ്യബിന്ദുവിനെ ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുള്ള എബ്രായ അക്ഷരമാലയുടെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുടെ മദ്ധ്യബിന്ദു, സ്വാഭാവികമായും, പതിനൊന്നാം വാക്യമാണ്.

ബൈബിളിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെയുള്ള നാല് ഭാഗങ്ങളുടെ മധ്യബിന്ദുക്കളിൽ, ആ മധ്യബിന്ദുവിന്റെ ആശയം പൂർണ്ണമാക്കാൻ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഒരു ടോക്കൺ എന്നത് ഒരു പതാകചിഹ്നത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു അടയാളമാണ്. ഈ ഭാഗം പതാകചിഹ്നത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്; അവർ തന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം. ആൺശിശുവിന് എട്ടാം ദിവസം പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; അതുപോലെ നോഹയുടെ നിയമം പെട്ടകത്തിലെ എട്ട് ആത്മാക്കളോടുകൂടിയതായിരുന്നു. അങ്ങനെ, എട്ട് എന്ന സംഖ്യയെ ഉപയോഗിച്ച് നോഹിയ നിയമത്തെ അബ്രാഹാമീയ നിയമത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. അവർ ഫിലദെൽഫ്യക്കാരായിരിക്കേണ്ടവരാണ്; കാരണം അവർ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെടേണ്ടവരാണ്, അതിനെ പൗലൊസ് ജഡത്തിന്റെ ക്രൂശീകരണത്തിന്റെ പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നു. ജഡം ക്രൂശിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൈവികത ഉള്ളിൽ വസിക്കുന്നു; ആ സംഗമമാണ് പതാകചിഹ്നം; കാരണം സഹോദരി വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ, “ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവം അവന്റെ മക്കളിൽ പൂർണ്ണമായി പുനരാവിഷ്കരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവൻ അവർക്കായി മടങ്ങിവരും.”

അബ്രാഹാമിന്റെ പരിച്ഛേദനയാലും പെട്ടകത്തിന്മേലുണ്ടായിരുന്ന എട്ട് ആത്മാക്കളാലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാകധാരികൾ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന പ്രതിസന്ധിയിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്വഭാവത്തെ സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഉപമയിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരാകുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ ഭാഗം യെശയ്യാവിനെ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ടാണ് സമാപിപ്പിച്ചതെന്നത് യുക്തിയുക്തമായിരുന്നു; കാരണം അത് നേരിട്ട് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഭാഗമാണ്.

“കിഴക്കൻ കാറ്റിന്റെ ദിവസം,” യാക്കോബിന്റെ അകൃത്യം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും, “ബോധമില്ലാത്ത ജനത്തിന്റെ” മറ്റേ വിഭാഗം കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ആ സമയമാണ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടപ്പെടുന്ന സമയം. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, ക്രിസ്തുവുമായി സമാധാനം സ്ഥാപിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യാൻ കഴിയും; എന്നാൽ അവസാന സംഭവവികാസങ്ങൾ അതിവേഗമുള്ളവയാണ്.

പുരോഹിതന്മാർ ശുശ്രൂഷ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ മുപ്പത് വയസ്സുള്ളവരായിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു; കൂടാതെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ അവസാന നാളുകളിൽ ദൈവവുമായി നിയമം പുതുക്കുന്ന പത്രൊസിന്റെ രാജകീയ പുരോഹിതസംഘമാണ്.

എട്ട് ദിവസത്തെ അഭിഷേകശുശ്രൂഷയ്ക്കായി യാജകർ സേവനത്തിനായി ഒരുക്കപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ട്, എട്ട് എന്ന സംഖ്യ പെട്ടകത്തിനകത്തുള്ള അഭിഷിക്ത യാജകത്വത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ അഭിഷിക്ത പുരോഹിതത്വം നിയമപെട്ടകത്തിനുള്ളിൽ മുളച്ച അഹരോന്റെ വടിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അഹരോന്റെ വടി മുളച്ചപ്പോൾ, മുളച്ചിട്ടില്ലാത്ത യിസ്രായേൽ ഗോത്രങ്ങളുടെ മറ്റു വടികളിൽനിന്ന് അഹരോനെ വേർതിരിച്ചുകാട്ടുന്ന ഒരു ഭേദം അതുവഴി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. തിരുവെഴുത്തുകളിൽ, സസ്യങ്ങൾ മുളയ്ക്കാൻ കാരണമാകുന്നത് മഴയാകുന്നു.

എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നതിനാൽ, അഹരോന്റെ പുരോഹിതദണ്ഡം, കർമേലിലെ എലീയാവിനോടും 1844-ലെ മില്ലറൈറ്റുകളോടും ഒത്തുചേരുന്ന ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ അഭിഷേകത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് അന്ത്യമഴയുടെ സത്യസന്ദേശവും വ്യാജസന്ദേശവും തമ്മിൽ വ്യക്തമായ ഭേദം വരുത്തപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു. “പുതുവീഞ്ഞ്” ഒരു വർഗ്ഗത്തിൽ നിന്ന് മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു യോവേൽ തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് ആ ഭേദം വരുത്തപ്പെടുന്നത്. അവരുടെ വായിൽ നിന്ന് പുതുവീഞ്ഞ് മുറിച്ചുകളയപ്പെട്ട ആ വർഗ്ഗം യെശയ്യാവിന്റെ എഫ്രയീമിലെ മദ്യപാനികളാണ്. അവർ പെന്തെക്കൊസ്തിൽ ശിഷ്യന്മാർ മദ്യപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നു കുറ്റപ്പെടുത്തിയവരും ആകുന്നു; കൂടാതെ 1863-ലെ മത്സരികളായിരുന്ന അവരുടെ പിതാക്കന്മാരെ പിന്തുടർന്ന 1888-ലെ മത്സരികളും അവരാണ്. ആ പ്രവചനരേഖകൾ എല്ലാം, നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങളെക്കുറിച്ച് അഡ്വെന്റിസത്തിന് ഏകദേശം നൂറ്റിയിരുപത്തഞ്ച് വർഷമായി അറിവുണ്ടായിരുന്നുവെന്നും എങ്കിലും ഒന്നും പറഞ്ഞിരുന്നില്ലെന്നും ലോകം തിരിച്ചറിയുന്ന സമയത്താണ് ഇത് സംഭവിക്കുന്നതെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന രേഖയുമായി ഒത്തുചേരുന്നു.

മുപ്പത് എന്ന സംഖ്യയും എട്ട് എന്ന സംഖ്യയും, ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും ചേർന്നുള്ള സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളുടെ പതാകയായ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു. എൺപത് എന്ന സംഖ്യയുടെ ദശാംശമാണ് എട്ട്; വിശുദ്ധസ്ഥാനത്ത് ധൂപം അർപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച രാജാവായ ഉസ്സീയാവിനെ മഹാപുരോഹിതനോടുകൂടെ എതിർത്തുനിന്ന എൺപത് പരാക്രമശാലികളായ പുരോഹിതരുടെ സംഖ്യയാകുന്നു എൺപത്. എൺപത്തൊന്ന് സഭാവിജയിയുടെ പുരോഹിതത്വത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും സംയുക്തമായിരിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉസ്സീയാവിന്റെ കലാപത്തിന്റെ ചരിത്രം, രാഫിയ യുദ്ധത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ടോളമിയുടെ കലാപത്തോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്ന അതേ പ്രതിസന്ധിയിൽ, ആ എൺപത്തൊന്നിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും അന്ത്യദിവസങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ദിവ്യത്വവും മനുഷ്യത്വവും സംയുക്തമായിരിക്കുന്ന പുരോഹിതത്വം, അഥവാ എൺപത് മാനുഷിക പുരോഹിതന്മാരും ഒരാൾ ദിവ്യ മഹാപുരോഹിതനും ചേർന്ന സഭാവിജയിയുടെ പുരോഹിതത്വം, 2014-ൽ ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധം ആരംഭിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ തുടങ്ങിച്ചരിത്രത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.

ഉല്പത്തിയുടെ പന്ത്രണ്ടധ്യായങ്ങളുള്ള നിരയിലെ മദ്ധ്യാധ്യായം പതിനേഴാം അധ്യായമാണ്. ആ പന്ത്രണ്ടധ്യായ നിരയുടെ മദ്ധ്യവാക്യം ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യമാണ്. ഒന്നാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിച്ച ദൈവവും അബ്രാഹാമും തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണത്തിന്റെ വ്യക്തമായ അവസാനത്തെ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അതുവഴി, എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുടെ മുദ്ര വഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനനിരയുടെ അവസാനമായി ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുള്ള ആ നിരയുടെ മദ്ധ്യവാക്യം പതിനൊന്നാം വാക്യമാണ്; അത്, ഒരുലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ധ്വജചിഹ്നത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടെ മദ്ധ്യവാക്യവുമാണ്. അതിനാൽ പതിനൊന്നാം വാക്യം മൂന്ന് വ്യത്യസ്ത വാക്യങ്ങളുടെ മദ്ധ്യവാക്യമാകുന്നു; കൂടാതെ, പതിനൊന്നാം വാക്യം ആ ഇരുപത്തിരണ്ട് വാക്യങ്ങളുടേയും, അത് ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടേയും പ്രധാന സത്യം വെളിപ്പെടുത്തുന്നു; അതുവഴി, പതിനൊന്നാം വാക്യവും ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യവും പ്രാഥമിക ചിന്തയുടെ ആരംഭവും അവസാനവും ആയി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആകയാൽ, പതിനേഴാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെയുള്ള ഭാഗം പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെയുള്ളവയുടെ പ്രാഥമിക പ്രമേയമാണ്.

മത്തായിയുടെ പുസ്തകത്തിലെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ടാം അധ്യായം വരെ ഉള്ള ഭാഗത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ പതിനാറാം അധ്യായം വരുന്നു.

ഉല്പത്തിയുടെ മദ്ധ്യബിന്ദുവിനെപ്പോലെ തന്നെ, ഇരുപതാം വാക്യം, ക്രിസ്തുവും ശിഷ്യന്മാരും കൈസര്യാ ഫിലിപ്പിയിൽ എത്തിയപ്പോൾ പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിച്ച ഒരു പ്രത്യേക സംഭാഷണത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

മത്തായിയുടെ മദ്ധ്യഭാഗം സ്വതന്ത്രമായൊരു സംഭാഷണത്തെയും വിഷയത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുമാത്രമല്ല, ഉല്പത്തിയുടെ സാക്ഷ്യത്തിലുള്ള നിയമപ്രതീകത്വം റാഫിയയുടെ യുദ്ധത്തോട് സദൃശമായി ഒത്തു ചേരുന്നതുപോലെ, മത്തായിയുടെ സംഭാഷണം പാനിയം എന്നറിയപ്പെടുന്ന കൈസരിയ ഫിലിപ്പിയിൽ നടക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ പാനിയം, മത്തായിയുടെ പന്ത്രണ്ട്-അധ്യായരേഖയിലെ മദ്ധ്യബിന്ദുവാണ്; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ റാഫിയ, ഉല്പത്തിയുടെ പന്ത്രണ്ട്-അധ്യായരേഖയിലെ മദ്ധ്യബിന്ദുവാണ്.

ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ച 250 വർഷങ്ങൾ ക്രി.മു. 207-ൽ സമാപിച്ചു; അത് പതിനൊന്നാം വചനത്തിലെ റാഫിയയും പതിനഞ്ചാം വചനത്തിലെ പാനിയവും തമ്മിലുള്ള മധ്യബിന്ദുവാണ്; അവിടെയാണ് അബ്രാഹാമിന്റെ പരിച്ഛേദനത്തിന്റെ അടയാളവും പത്രൊസിന്റെ മെസീയാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള അംഗീകാരപ്രഖ്യാപനവും സംഗമിക്കുന്നത്. മത്തായിയുടെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ പ്രവാഹത്തിൽ, പത്രൊസ് തന്റെ സ്നാനസമയത്ത് ദൈവപുത്രനായ ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിഞ്ഞതിനെക്കുറിച്ചാണ് സാക്ഷ്യം പറയുന്നത്.

“സിമോൻ” എന്നത് “കേൾക്കുന്നവൻ” എന്നർത്ഥവും, “ബർയോന” എന്നത് “പ്രാവിന്റെ മകൻ” എന്നർത്ഥവും നൽകുന്നു. പരിശുദ്ധാത്മാവ് പ്രാവിന്റെ രൂപത്തിൽ ഇറങ്ങിയപ്പോൾ ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിന്റെ സന്ദേശം കേട്ടവനായിരുന്നു സിമോൻ. വെളിപ്പാട് പത്തു അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങിയ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനം പ്രതിരൂപീകരിച്ചത്. അതേ ദൂതൻ 9/11-നും ഇറങ്ങി. ഒരുനൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ തലമുറയുടെ പരീക്ഷണസന്ദേശമായി 9/11-നെ തിരിച്ചറിയുന്നവരെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

വരിമേൽ വരി എന്ന രീതിശാസ്ത്രം പ്രയോഗിക്കുന്നവരെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവൻ പ്രാവിന്റെ “പുത്രൻ” ആകയാൽ, ഒരു പുത്രനെന്ന നിലയിൽ അവൻ പ്രതീകാത്മകമായി അവസാന തലമുറയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്രോസ് അവസാന തലമുറയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അവന്റെ പേരിന്റെ പ്രതീകാത്മക സംഖ്യാനിർണ്ണയത്തിലൂടെ അവൻ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനരേഖയിൽ ക്രിസ്തു പ്രത്യക്ഷപ്പെടുമ്പോൾ ശക്തീകരണത്തിന്റെ സന്ദേശം കേൾക്കുന്ന അന്തിമ തലമുറയെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സന്ദേശം പത്രോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞു; അതിനാൽ യേശുവിനെ അഭിഷിക്തനായവൻ എന്നു, അതായത് ഹീബ്രുവിൽ മെസ്സിയാവും ഗ്രീക്കിൽ ക്രിസ്തുവും എന്നു, പത്രോസിന് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിഞ്ഞു. വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതൻ 9/11-ന് ഇറങ്ങി വന്നതുപോലെ 1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നും ഇറങ്ങി വന്നിരുന്നു എന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നവരെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 9/11 എന്നത് രണ്ടോ മൂന്നോ രേഖകളുടെ സാക്ഷ്യത്താൽ മാത്രമേ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വഴിക്കുറിയാണെന്ന് ഗ്രഹിക്കുന്നവരെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പത്രോസിന്റെ സമ്മതപ്രഖ്യാപനം എന്നത് 9/11 മൂന്നാം അയ്യോയുടെ വരവിനെ തിരിച്ചറിയുന്നു എന്നതാണ്; അതാണ് അന്തിമ തലമുറയ്ക്കുള്ള പരീക്ഷണസന്ദേശം. ആ സമ്മതപ്രഖ്യാപനത്തോടെയാണ് പേര് മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നത്. അബ്രാഹാം റാഫിയയിൽ ആകുന്നു; പത്രോസ് ക്രൂശിന് തൊട്ടുമുമ്പായി പാനിയത്തിലാണ്. പാനിയത്തിനും ക്രൂശിനും ഇടയിൽ പത്രോസ് രൂപാന്തരപർവതം സന്ദർശിക്കാനിരിക്കുന്നു. തന്റെ തലമുറയ്ക്കായിരുന്ന പരീക്ഷണസന്ദേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സമ്മതപ്രഖ്യാപനം നൽകിയപ്പോൾ, ശിമോൻ പത്രോസായി മാറ്റപ്പെട്ടത് പാനിയത്തിലാണ്. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിനായി, ആ പരീക്ഷണസന്ദേശം മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്ലാം ആകുന്നു; അത് പ്രവചനചരിത്രത്തിൽ 9/11-ൽ എത്തിച്ചേർന്നു.

അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പരിശോധനയുടെ ആരംഭം 9/11-ൽ തുടങ്ങി; അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പരിശോധനയുടെ അവസാനം, മൂന്നാം അയ്യോയുടെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശം സിമോന്റെ പേര് എപ്പോൾ എവിടെ മാറ്റപ്പെടുന്നു എന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആരംഭത്തിൽ 9/11-ന്റെ സന്ദേശത്താൽ മാതൃകീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതായ, അവസാനത്തിൽ പത്രോസ് മനസ്സിലാക്കുന്ന സന്ദേശം നാഷ്‌വില്ലിലെ അഗ്നിഗോളങ്ങളുടെ തിരുത്തപ്പെട്ട സന്ദേശമാണ്. അവിടെ, പതാകയുടെ ഉയർത്തിപ്പിടിത്തത്തോടും പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലോടും ബന്ധപ്പെട്ട് കാഹളങ്ങളുടെ പെരുന്നാൾ എത്തിച്ചേരുന്നു.

ഈ കാര്യങ്ങൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.