യോവേലിന്റെ പുസ്തകവും ലൗദിക്ക്യയിലെ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - നമ്പർ പതിനൊന്ന്

പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശം, അടുത്തുവരുന്ന പ്രൊബേഷൻകാലാവസാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പും വ്യക്തിപരമായ തയ്യാറെടുപ്പിലേക്കുള്ള ഒരു ആഹ്വാനവും കൂടിയാകുന്നു. ഈ രണ്ടു ആശയങ്ങളും യെശയ്യാവിന്റെ ദർശനത്തിലെ പത്താം അധ്യായത്തിലും പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, 1989-ൽ മുദ്രവിച്ഛേദിക്കപ്പെട്ട ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് അവ അങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ആ സന്ദേശത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരുന്ന ചരിത്രം, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടുന്ന സമയത്ത് മുദ്രവിച്ഛേദിക്കപ്പെടുന്നു; ആ നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ ദർശനത്തിൽ യെശയ്യാവിനാലും അവന്റെ പുത്രന്മാരാലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടു രേഖകളും ചേർന്ന് ആഹാസിനുള്ള ഒരു മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആഹാസ്, ബൈബിള്‍ പ്രവചനത്തിലുടനീളം വ്യാപിച്ചുകിടക്കുന്ന ഈ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായി ഉള്ള രണ്ടു രേഖകളെക്കുറിച്ചുള്ള “അറിവ്” ഇല്ലാത്ത ലൗദിക്യക്കാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ 11:11നും വെളിപ്പാട് 11:11നും ഒരേ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ പ്രതിനിധാനം അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അതിൽ ദാനിയേൽ ബാഹ്യത്തെയും വെളിപ്പാട് ആന്തരികത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ടായ ആന്തരികവും ബാഹ്യവുമായ “അധ്യായവും വാക്യങ്ങളും” പത്തും പതിനൊന്നും അധ്യായങ്ങളിലെ ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ സന്ദേശങ്ങളോട് നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവ യെശയ്യാവു 11:11-ലും ബന്ധപ്പെടുന്നത്.

യേശയ്യാ ആറാം അധ്യായം 9/11 ആകുന്നു; കൂടാതെ 9/11-ൽ യേശയ്യാവിനെ ഒരു ദൂതനായി ശുദ്ധീകരിക്കുകയും അഭിഷേകം ചെയ്യുകയും ചെയ്തതിനെ അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഏഴാം അധ്യായം മുതൽ പിന്നോട്ടുള്ള ഭാഗം 9/11-ൽ എത്തിയ സന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു രൂപരേഖയാണ്. പത്താം അധ്യായം ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളുടെ പങ്ക് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം അത് 1989-ൽ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെട്ട സന്ദേശമായിരുന്നു.

യെശയ്യാവിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായം 9/11-നെയും യെശയ്യാവിന്റെ അഭിഷേകത്തെയും അവന്റെ സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഒന്നാം വാക്യം “യെശ്ശായി” എന്ന പദത്തിലൂടെ പത്താം വാക്യവുമായി ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പത്താം വാക്യം, “ആ ദിവസത്തിൽ” എന്നു പറയുന്നു; പതിനൊന്നാം വാക്യം ഇപ്രകാരം തുടർന്നു പറയുന്നു: “ആ ദിവസത്തിൽ, യഹോവ തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടും എന്നു സംഭവിക്കും.”

ആ ദിവസം 1850 ആയിരുന്നു.

ഒന്നാം വാക്യം ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “യിശ്ശായിയുടെ തണ്ടിൽനിന്നു ഒരു കൊമ്പ് പുറപ്പെടും; അവന്റെ വേറുകളിൽനിന്നു ഒരു ശാഖ മുളെക്കും; യഹോവയുടെ ആത്മാവ് അവന്റെ മേൽ വിശ്രമിക്കും.” ക്രിസ്തുവിന്റെ ശക്തിയുള്ള വിവരണം തുടർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഈ വിവരണം യെശയ്യാവിന്റെ കാലത്തേക്കാളും, ക്രിസ്തു മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ നടന്നിരുന്ന കാലത്തേക്കാളും അധികമായി അന്ത്യദിനങ്ങളിലേക്കാണ് ബാധകമാകുന്നത്.

ശ്രദ്ധാപൂർവ്വമുള്ള ഒരു വായന പ്രകാരം ഒന്നാം വചനത്തിൽനിന്ന് ഒൻപതാം വചനംവരെ എല്ലാം ക്രിസ്തുവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ലക്ഷണങ്ങളാകുന്നു; പത്താം വചനത്തിൽ, “അപ്പോൾ ഒരു കോൽ പുറപ്പെടും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. ഒന്നാം വചനത്തിൽനിന്ന് പത്താം വചനത്തോളം ചിന്തയുടെ പ്രവാഹത്തിൽ യാതൊരു വിച്ഛേദവും ഇല്ല. പത്താം വചനം, “ആ ദിവസത്തിൽ” എന്നു പറയുന്നു; അത് ഒന്നാം വചനത്തിലെ അതേ ദിവസത്തിൽ സംഭവിക്കേണ്ടതാണ്. പത്താം വചനവും ഒന്നാം വചനവും രണ്ടും “വേര്” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ ആ രണ്ടു വചനങ്ങളെയും വരിമീതെ വരി എന്നപോലെ പരസ്പരം ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ഒന്നാം വചനവും പത്താം വചനവും ചേർന്ന് ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “യിശ്ശായിയുടെ തണ്ടിൽനിന്നു ഒരു കൊമ്പു പുറപ്പെടും; അവന്റെ വേരുകളിൽനിന്നു ഒരു ശാഖ വളരും; അന്നാളിൽ യിശ്ശായിയുടെ ഒരു വേർ ജനങ്ങൾക്കു ഒരു പതാകയായി നിലക്കും; ജാതികൾ അതിനെ അന്വേഷിക്കും; അവന്റെ വിശ്രമം മഹത്വപൂർണ്ണമായിരിക്കും.”

ഒരു “ദണ്ഡം” അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്.

“ദണ്ഡം” തിരഞ്ഞെടുപ്പ്, വിഭജനം, വേർതിരിക്കൽ എന്നിവയുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

മുളച്ച അഹരോന്റെ വടി, ഒടുവിലത്തെ മഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിലെ ഒരു “വടി”യെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം പതിമൂന്ന് “വടികളിൽ” മുളച്ചത് അഹരോന്റെ “വടി” മാത്രമായിരുന്നു. മുളച്ചുവരിക എന്നത്, ഒടുവിലത്തെ മഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അന്ന് ദൈവം, ഒടുവിലത്തെ മഴയുടെ സന്ദേശം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന പന്ത്രണ്ട് കലഹപരമായ “വടികൾ”ക്കിടയിൽ ഒരു വ്യത്യാസം വെളിപ്പെടുത്തും; അതുപോലെ തന്നേ, സത്യത്തിന്റെയും അസത്യത്തിന്റെയും ഭേദം അടയാളപ്പെടുത്തിയ അഗ്നിയാലുള്ള ഏലീയാവിന്റെ പ്രകടനത്തിൽ കാണിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെയും. ഒരു “വടി” അളവിന്റെയും ന്യായവിധിയുടെയും പ്രതീകവുമാണ്.

“കൊമ്പ്” യിശ്ശായിയുടെ തണ്ടിൽനിന്നു പുറപ്പെടുന്നു; “യിശ്ശായി” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം ‘വേറിട്ട് നിലകൊള്ളുക’ എന്നാകുന്നു; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ വഴിക്കുറികളുപോലെ. പേരെസ് യിശ്ശായിയുടെ യഥാർത്ഥ “വേർ” ആയിരുന്നു; “പേരെസ്” എന്നതിന്റെ അർത്ഥം “ഒരു ഭേദം, പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുക അല്ലെങ്കിൽ ചിതറിച്ചുകളയുക” എന്നാകുന്നു. പേരെസ് യിശ്ശായിയുടെ രക്തവംശത്തിന്റെ വേർ അഥവാ ആരംഭം ആകുന്നു. അതിനാൽ “യിശ്ശായിയുടെ വേർ” എന്നത് ആൽഫയായ പേരെസിനെയും, ഒമേഗയായ യിശ്ശായിയെയും—ആരംഭത്തെയും അവസാനത്തെയും—സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു പ്രതീകമാണ്. യിശ്ശായിയുടെ വേർ ഒരു ചിതറിപ്പോകലിൽ (പേരെസ്) ആരംഭിക്കുകയും, ഒരു മനുഷ്യൻ നിൽക്കുന്നതെന്ന വഴിക്കുറിയിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. പ്രവചനപരമായി മനുഷ്യർ എഴുന്നേറ്റ് നിൽക്കുന്നത് ഒരു രാജ്യത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ബൈബിളിൽ പേരെസ് ഒരു രക്തവംശം ആരംഭിക്കുന്നു; അവന്റെ അവതരണത്തിന് മുമ്പ് യാതൊരു ബന്ധസൂചനയും ഇല്ല; അവന്റെ പേരിന്റെ അർത്ഥം ഒരു ഭേദം എന്നാകുന്നു; ആകയാൽ, അവന്റെ വംശാവലി സംബന്ധിച്ച രേഖയും അവന്റെ പേരും പേരെസിനെ ആരംഭമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു, അതോടെ യിശ്ശായി അവസാനം ആകുന്നു. മെൽക്കിസെദെക്കും ബൈബിളിലെ അത്തരമൊരു വ്യക്തിയാണ്; പേരെസിന്റെ കാര്യത്തിലും ഉള്ളതുപോലെ, അദ്ദേഹത്തിനും മുമ്പേയുള്ള വംശപരമ്പര സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. പേരെസിന്റെ വേറിൽ അവൻ അബ്രാഹാം ദശാംശം നൽകിയ മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ പൗരോഹിത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന സത്യം അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

മെൽഖിസെദെക്കിന്റെ ക്രമം ക്രിസ്തുവിന്റെ പുരോഹിതക്രമമാണ്.

ജെസ്സിയുടെ വേര് മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ പുരോഹിതത്വമായിരുന്നു; ആരംഭം അവസാനത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കേണ്ടതാണ്. യെശയ്യാവിന്റെ പ്രകാരം ജാതികൾക്കൊരു പതാകയായിരിക്കുന്നവർ ആയി എഴുന്നേൽക്കുന്ന മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ പുരോഹിതത്വത്തിലെ അവസാന സംഘത്തെ ജെസ്സി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“തണ്ട്” എന്നത് ‘വെട്ടിമാറ്റുക (മരങ്ങളെ); ഒരു മരത്തിന്റെ തണ്ട് അല്ലെങ്കിൽ കുറ്റി (വെട്ടിക്കളഞ്ഞതോ നടപ്പെട്ടതോ ആയ നിലയിൽ)’ എന്നർത്ഥം വരുന്നു; ദാനിയേൽ നാലാം അധ്യായത്തിലെ നെബൂഖദ്‌നേസർ പോലെ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ഒരു രാജ്യത്തിൽ നിന്നാണ് ആ “തണ്ട്” മുളച്ചുവരുന്നത്. പ്രവാചകപരമായി ഒരു മരം ഒരു രാജ്യമാണ്; ഒരു രാജ്യം അവസാനിക്കുമ്പോൾ ആ മരം വെട്ടിമാറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഈ വചനഭാഗത്തിലെ “തണ്ട്” ഒരു മുകളിലെ കൊമ്പിൽ നിന്നല്ല, വെട്ടിക്കളഞ്ഞ ഒരു കുറ്റിയിൽ നിന്നാണ് ഉദിക്കുന്നത്. കുറ്റിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മുൻരാജ്യത്തിൽ നിന്നു, അധികാരത്തിന്റെ പ്രതീകമായ ഒരു “കോൽ” ഉദിച്ചുവരുന്നു; ആ അധികാരം “കോൽ” പിന്നാലെമഴയുടെ സന്ദേശമായ “മൊട്ടുകളും പുഷ്പങ്ങളും” ധരിക്കുമോ എന്നതിനെ അടിസ്ഥാനപ്പെടുത്തിയാണ് നിലനിൽക്കുന്നത്. ആ അധികാരം വെട്ടിക്കളഞ്ഞുകഴിഞ്ഞ ഒരു മുൻരാജ്യത്തിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്.

“വേര്” എന്നത് “യെശ്ശെയുടെ വേര്” ആകുന്നു; “തടിയില്‍” നിന്നു വരുന്ന “തണ്ട്” യെശ്ശെയുടെ വേര് തന്നെയുള്ള വേരുകളുള്ള ആ “തടിയില്‍” നിന്നാണ് വരുന്നത്. അധികാരം ഉല്പാദിപ്പിക്കുന്ന തണ്ട് തടിയില്‍നിന്ന് വരുന്നു; എന്നാല്‍ ശാഖ വേരില്‍നിന്നാണ് വരുന്നത്—വേര് തന്നെയാണ് കൊടി. വേര് ആരംഭമാണ്; അവസാനമാകുന്നത് ശാഖയാണ്.

“ശാഖ” എന്ന വാക്കിന് കാവൽക്കാരൻ അല്ലെങ്കിൽ വഴിചൂണ്ടിക്കല്ല് എന്നാണ് അർത്ഥം. യെശയ്യാവ് ഞങ്ങളോടു അറിയിക്കുന്നത്, ആ ശാഖ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് വരുന്നു എന്നതാണ്.

ഏഴ് സ്ത്രീകൾ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന “ഒരു മനുഷ്യൻ” പോപ്പാണ്; അവൻ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് ഏഴിൽപ്പെട്ട എട്ടാമനായിത്തീരുന്നു; ഇതിലൂടെ പെട്ടകത്തിലെ എട്ട് ആത്മാക്കളെ അവൻ കള്ളനകലാക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, “ആ ദിവസത്തിൽ,” “യഹോവയുടെ ശാഖ മനോഹരവും മഹിമാപൂർണ്ണവും ആയിരിക്കും,” “യഹോവ സീയോൻ പുത്രിമാരുടെ അഴുക്ക് കഴുകിക്കളഞ്ഞശേഷവും, ന്യായവിധിയുടെ ആത്മാവിനാലും ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആത്മാവിനാലും യെരൂശലേമിന്റെ രക്തപാതകത്തെ അതിന്റെ നടുവിൽനിന്ന് ശുദ്ധീകരിച്ചശേഷവും.” ന്യായവിധിയുടെ ആത്മാവിനാലും ദഹിപ്പിക്കുന്ന ആത്മാവിനാലുമുള്ള ഈ ശുദ്ധീകരണം ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് മലാഖി മൂന്നിലെ നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ നിർവഹിക്കുന്നു. “മനോഹരമായ ശാഖ” യിശ്ശായിയുടെ തണ്ടിൽനിന്നല്ല, പതാകയായിരിക്കുന്ന അവന്റെ വേരിൽനിന്നു വരുന്നതായ ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരം പേരാണ്.

അവരുടെ അധികാരം വീണുപോയ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ ഒരു ശാഖയിൽനിന്നു വന്ന ദണ്ഡിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഫിലദെൽഫ്യയുടെ രാജ്യം 1856 മുതൽ 1863 വരെ വീണുപോയി; ആ വീണുപോയ രാജ്യത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട അധികാരം ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്തു വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പതാകയായ ആ ശാഖ ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരുനൂറുനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ലാവൊദിക്കേയ പ്രസ്ഥാനം ഒരുനൂറുനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യ പ്രസ്ഥാനമായി പരിവർത്തിതമാകുന്നു. അപ്പോഴാണ് മില്ലറൈറ്റ് അല്ലെങ്കിൽ ഫിലദെൽഫ്യൻ രാജ്യത്തിൽനിന്നു വന്ന അധികാരം, അഥവാ ദണ്ഡം, യെശയ്യാവു 22:22-ൽ എല്യാക്കീമിന്റെ മേൽ വെക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു താക്കോലിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഈ വാക്യം 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ സൂചിപ്പിക്കുകയും എലിയാക്കീമിന് ഒരു “താക്കോൽ” ലഭിക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. മുൻപുള്ള രണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ ലവൊദിക്യയുടെ അധികാരം ശെബ്‌നയിൽനിന്ന് എടുത്ത് എലിയാക്കീമിന് നൽകപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, ഒരിക്കൽ തിരഞ്ഞെടുത്ത നിയമജനത്തിന് നല്കപ്പെട്ടിരുന്ന അധികാരം ലവൊദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വന്റിസത്തിന്റെ രാജ്യത്തിൽനിന്ന് എടുത്ത് നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരങ്ങളുടെ ഫിലദെൽഫ്യൻ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ രാജ്യത്തിന്—അതായത് മഹിമയുടെ രാജ്യത്തിന്—നൽകപ്പെടുന്നു.

അധികാരത്തിന്റെ ദണ്ഡം, പത്രോസിന് നല്കപ്പെട്ട ഒരു താക്കോലായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതു, യെശയ്യാവു 22:22-ൽ എല്യാക്കീമിന്റെ തോളിന്മേൽ വെക്കപ്പെടുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ക്രിസ്തുവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ശാഖയെ പത്രോസ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ പത്രോസ് കെയ്സര്യാ ഫിലിപ്പിയിലാണ്; അതു ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലെ പാനിയമാണ്. അവന്റെ പേര് മാറ്റപ്പെടുന്നു; അതു ഒരു നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ഓരോ അക്ഷരത്തിന്റെയും സംഖ്യാനിലകളെ ഗുണിച്ചുകാണുന്ന രീതിയിൽ സമീപിക്കുമ്പോൾ, “പത്രോസ്” എന്ന പേര് 144,000-നു തുല്യമായി വരുന്നു. ശെബ്നാ ഒരു പന്തുപോലെ ഒരു നിലത്തിലേക്കു എറിയപ്പെടുമ്പോൾ എല്യാക്കീമിന്മേൽ വെക്കപ്പെടുന്ന അധികാരമോ, ദണ്ഡമോ, താക്കോലോ, 1856 മുതൽ 1863 വരെയായി വെട്ടിക്കളയപ്പെട്ട ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ കുറ്റിയിൽനിന്നു ഉദിക്കുന്ന “ദണ്ഡം” തന്നെയാകുന്നു.

ഗോതമ്പും കളകളും വേർതിരിക്കപ്പെടുന്ന സമയത്ത്, ഗോതമ്പ് പെന്തെക്കോസ്ത് തിരയാട്ട അപ്പവഴിപാടായി ഉയർത്തപ്പെടേണ്ടതാകയാൽ, പത്രൊസ് ദൈവത്തിന്റെ നിയമജനത്തിന്റെ അധികാരം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. കളകൾ ആദ്യം വേർതിരിക്കപ്പെടുന്നു; പെന്തെക്കോസ്തിന്റെ തിരയാട്ട അപ്പങ്ങളിൽ ഉള്ള പുളി ചുട്ടെടുക്കുന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടുന്നതാൽ അത് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ദണ്ഡത്തിന്റെയോ താക്കോലിന്റെയോ അധികാരം വീണുപോയ ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ കുറ്റിയിൽ നിന്ന് വരുന്നു; പതാകയായിരിക്കുന്ന കൊമ്പ് യിശ്ശായിയുടെ വേരിൽ നിന്നുമാണ് വരുന്നത്, അതുപോലെ അതു യിശ്ശായിയുടെ വേരും ആകുന്നു; കാരണം യേശു ഒരു കാര്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ മറ്റൊരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭത്താൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. വേർ ആരംഭം ആകുന്നു; കൊമ്പ് അവസാനം ആകുന്നു. ഈ പ്രവാചക പ്രയോഗം ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്തോ ഇന്നോ ഉള്ള വാദപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാർക്ക് ഗ്രഹിക്കാനാവില്ല; കാരണം ഇത് ഉത്തരമഴയുടെ രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രാഥമിക സിദ്ധാന്തമാണ്, കൂടാതെ ഇത് ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ താക്കോൽ എന്ന നിലയിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. താക്കോൽ അടഞ്ഞുകിടന്നിരുന്ന ദാവീദിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ വാതിൽ തുറക്കുന്നു. താക്കോൽ ദാവീദിന്റെ ഭവനമായ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കുള്ള വാതിൽ തുറക്കുന്നു. October 22, 1844-ലെ ആൽഫ Sunday law-യുടെ ഒമേഗയിൽ ആവർത്തിക്കുന്നു.

യെസ്സിയുടെ മകനായ ദാവീദ് ഒരു ഗൂഢപ്രശ്നം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അത് ക്രിസ്തുവിന്റെ നാളുകളിൽ തർക്കപ്രിയരായ യെഹൂദന്മാരുമായി ഉണ്ടായിരുന്ന ഏതു തുടര്‍ചര്‍ച്ചയ്ക്കും വിരാമമിട്ടതും, അങ്ങനെ യെഹൂദന്മാരോടുള്ള അവന്റെ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയതുമാകുന്നു.

ഗണിതശാസ്ത്രലോകത്തിൽ പ്രത്യേക സംഖ്യയായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു സംഖ്യയായ സങ്കീർത്തനം 110-ൽ ഈ ഭാഗം സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് പാല്മോണി നിർണയിച്ചു. “220”യുടെ പാതിയും “11”ന്റെ പത്തിരട്ടിയും ആയതിനാൽ “110” എന്ന സംഖ്യക്ക് ഏതെങ്കിലും പ്രാധാന്യമുണ്ടാകുമെന്നു ഒരു ആത്മാവ് പ്രതീക്ഷിക്കാനിടയുണ്ട്; അങ്ങനെ തന്നെയാണ്—ഈ ഭാഗത്തിനും ഉള്ളതുപോലെ. ഇത് ദാവീദിന്റെ ഒരു ഗീതമാണ്; ദാവീദ് ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. അതിനാൽ ഇത് മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗീതത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വാക്യമാണ്; അതായത് മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം. മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ മുൻ കർഷകർ അവഗണിക്കപ്പെടുകയും മുന്തിരിത്തോട്ടം ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന് കൊടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന സമയം ഇത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമ്പോൾ, അത് നിന്റെ ശക്തിയുടെ ദിവസമാണ്; പെന്തെക്കോസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ പരാകാഷ്ഠയിൽ പെന്തെക്കോസ്തിന്റെ ശക്തിയോടു യോജിച്ചുനിൽക്കുന്ന ദിവസം.

“പ്രഭാതത്തിന്റെ ഗർഭത്തിൽ” നിന്ന് അവർ വരുന്നതായ ദിവസത്തിൽ, “നിന്റെ യൗവനത്തിന്റെ മഞ്ഞുതുള്ളിയോടെ,” ദൈവജനങ്ങൾ “സന്നദ്ധരായിരിക്കും.” പുതിയ ജനനം മാനന്തരണത്തിന്റെയും ജീവനിന്റെയും ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമാണ്. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ 2023 ജൂലൈയിൽ ഗർഭത്തിൽ നിന്ന് എടുത്തുകൊള്ളപ്പെട്ടു; അവർ തങ്ങളുടെ യൗവനത്തിന്റെ മഞ്ഞുതുള്ളിയോടെ ജനിക്കപ്പെട്ടു, കാരണം അവർ അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്തിലേക്കാണ് ജനിക്കപ്പെട്ടത്; ഇത് ആരംഭത്തിൽ, അഥവാ അവരുടെ “യൗവനകാലത്ത്,” മില്ലറൈറ്റുകളോടും സംഭവിച്ചിരുന്നു. അതേ മഞ്ഞുതുള്ളിയത്രേ അത്, കാരണം അത് ഒമേഗയുടെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ ആൽഫാ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒരു ആവർത്തനമാണ്. അവരുടെ “ശക്തീകരണത്തിന്റെ” “ദിവസത്തിൽ,” ശെബ്നാ തന്റെ “സ്ഥാനത്തിൽ” നിന്ന്, തന്റെ “അവസ്ഥയിൽ” നിന്ന് നീക്കിക്കളയപ്പെടുകയും താഴേക്കു “ഇറക്കിക്കളയപ്പെടുകയും” ചെയ്യുമ്പോൾ, എല്യാക്കീം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒമേഗാ പുരോഹിതന്മാരാക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം അവർ മെൽക്കീസേദെക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരം ആക്കപ്പെടുന്നു; ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ മരണത്തിന്റെ രുചി അറിയുകയില്ല; അല്ലെങ്കിൽ മെൽക്കീസേദെക്കിനെപ്പോലെ അവർ എന്നേക്കും പുരോഹിതന്മാരാകുന്നു.

“അവന്റെ ശക്തിയുടെ ദിവസം” കർത്താവ് “തന്റെ ബലത്തിന്റെ ദണ്ഡം സീയോനിൽനിന്നു” അയക്കും. അവന്റെ രാജ്യങ്ങളുടെ അധികാരം—കൃപ (നീതീകരണം)യും മഹത്വം (വിശുദ്ധീകരണം)യും—അവന്റെ മഹിമയുടെ കിരീടം ധരിക്കുന്നവരുടെ മേൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, കാരണം അവർ അവന്റെ രാജ്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവർ സീയോനിൽനിന്നു അയക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം സീയോന്റെ അർത്ഥം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ആൽഫയും ഒമേഗയും—ആരംഭവും അവസാനവും—എന്ന നിലയിൽ ക്രിസ്തുവിനോടുള്ള ദാവീദിന്റെ പ്രവചനാത്മക ബന്ധം “വരി മേൽ വരി” എന്ന രീതിശാസ്ത്രത്തിന്റെ പ്രാഥമിക നിയമമാണ്; ലാവോദിക്യാവസ്ഥയിലെ ഒരു സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ്, മിഡ്‌നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശകാലത്ത് മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ചരിത്രം അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ യൗവനകാലത്ത് സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മഞ്ഞു പകർന്നൊഴുക്കപ്പെട്ട സ്ഥലം ആയിരുന്നുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെതന്നെ, ആ നിയമം കുതർക്കികളായ യെഹൂദന്മാർക്കും ഗ്രഹിക്കാനായില്ല. നിന്റെ യൗവനത്തിന്റെ “മഞ്ഞു” ഒരു നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്മേലാകുന്നു; അത് 9/11-ൽ തളിക്കാൻ ആരംഭിച്ചു; ഞായറാഴ്ചനിയമം “ശക്തിയുടെ ദിവസം” ആകുന്നു; അപ്പോൾ ശേഷിപ്പുള്ളവർ മെൽക്കിസെദെക്കിന്റെ ക്രമപ്രകാരം പുരോഹിതന്മാരായി അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെടുന്നു.

ലാവൊദികേയ സപ്തദിന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ വേര്മൂട്ടിൽനിന്ന് (പോരാട്ടസഭ) ശാഖ (വിജയസഭ) പുറപ്പെടുന്നു; യിശ്ശായിയുടെ വേറിൽനിന്നോ, നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ—മഹത്വമുള്ള ഫലത്തിന്റെ ശാഖയായി അവന്റെ ശക്തിയുടെ ദിവസത്തിൽ ഒരു വീശിക്കാണിക്കയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

ഈ ചിന്തകൾ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരുമ്.