യോവേലിന്റെ പുസ്തകവും ലാവൊദിക്യയിലെ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - സംഖ്യ പന്ത്രണ്ട്

പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിൽ പത്രോസ് പറഞ്ഞതിലും ചെയ്തതിലും യോവേലിന്റെ സാക്ഷ്യം തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നവിധം യോവേലിന്റെ പ്രവചനാത്മക സാക്ഷ്യം അവതരിപ്പിക്കണമെന്നതാണ് എന്റെ ആഗ്രഹം. പെന്തെക്കൊസ്തുദിനത്തിൽ പത്രോസ് എന്ത് ചെയ്യുകയും പറയുകയും ചെയ്തുവെന്ന കാര്യത്തിൽ ബൈബിൾ വ്യക്തമാണ് എന്നതിൽ എനിക്ക് നിശ്ചയമുണ്ട്; എങ്കിലും, അവൻ പെന്തെക്കൊസ്തിന്റെ സന്ദേശത്തെ യോവേൽപുസ്തകത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിച്ചപ്പോൾ, പിമ്പുമഴയുടെ ചരിത്രത്തിൽ പത്രോസ് പ്രവചനാത്മകമായി എന്തിനെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചുവെന്നത് മനസ്സിലാക്കുവാനാണ് ഞാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്.

പത്രൊസ് ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അത് പെന്തെക്കൊസ്തിൽ മാത്രമല്ല, മത്തായി 16-ലെ കൈസര്യ ഫിലിപ്പിയിലും ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ 11-ലെ പതിമൂന്നു മുതൽ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിലാണ് കൈസര്യ ഫിലിപ്പി സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്; ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ ആദ്യം നിറവേറിയത് കൈസര്യ ഫിലിപ്പി പാനിയം എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ നടന്ന ഒരു യുദ്ധത്തെയാണ് അവതരിപ്പിക്കുന്നത്. പതിനാറാം വാക്യത്തിന് മുൻപാണ് പതിമൂന്നു മുതൽ പതിനഞ്ചു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ വരുന്നത്; പതിനാറാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. പത്താം വാക്യം 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ തിരിച്ചറിയുന്നു. ദാനിയേൽ 11-ലെ പത്ത് മുതൽ പതിനാറു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതേ അധ്യായത്തിലെ നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ “മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം” ആ കാലഘട്ടമാണ്.

പേത്രൊസ് പ്രവാചകാത്മകമായി കെയ്സരിയ ഫിലിപ്പിയിൽ (പാനിയം) ഉള്ളപ്പോഴും, പെന്തെക്കൊസ്ത് പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ കാലമാണെന്നും, അത് അവനെ നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ ‘മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ’ സ്ഥാപിക്കുകയാണെന്നും കാണുന്നു. പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നിലവിലെ ഉക്രെയ്‌നിയൻ യുദ്ധത്തെയും, പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യങ്ങൾ വരെയുള്ള പാനിയത്തിന്റെ വരാനിരിക്കുന്ന യുദ്ധത്തെയും—അത് മൂന്നാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലേക്കു നയിക്കുന്നതും 1989-നും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനും ഇടയിലുള്ള ബാഹ്യ സംഭവങ്ങളുമായിരിക്കുന്നതും—ഞാൻ പരിഗണിക്കാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നാം മൂന്നാം ദൂതന്റെ ചരിത്രം 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ 1863-ൽ ഒരു നിയമസഭ രൂപംകൊള്ളുന്നതുവരെ തിരിച്ചറിയുകയാണു.

ഈ രേഖ 9/11 (1844)-ൽ മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് ഞായറാഴ്ചാനിയമം (1863) വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. സ്വാതന്ത്ര്യം പ്രഖ്യാപിച്ച വിമോചനപ്രഖ്യാപനത്താൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടു; അങ്ങനെ സ്വാതന്ത്ര്യം നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെയും അത് പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട സ്വാതന്ത്ര്യം, ഞായറാഴ്ചാനിയമസമയത്ത് പ്രവചനാനുസൃതമായി ഏകാധിപതിയാകുവാൻ വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനാൽ നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്.

ക്രി.മു. 742 ആയിരുന്നു യെശയ്യാവു 7:8-ലെ സമയപ്രവചനങ്ങൾ ആരംഭിച്ച ആൽഫാ ചരിത്രം; അതിന്റെ ഒമേഗാ നിവൃത്തിയാകുന്നത് 1863-ലാണ്. 742-ൽ, തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദയുടെ രാജാവായ ആഹാസ്, വടക്കൻ രാജ്യം രൂപീകരിച്ചിരുന്ന വടക്കൻ പത്തു ഗോത്രങ്ങൾക്കെതിരെ ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുകയായിരുന്നു. ക്രി.മു. 742-ലെ ചരിത്രം, തിരുവെഴുത്തുകളിലെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹത്വമുള്ള ദേശമായ യെഹൂദയിൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടു; ആ ദേശം അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള യെഹൂദന്മാർകൊണ്ടു നിവാസിതമായിരുന്നു, കൂടാതെ ആ ഭാഗത്തിൽ ദുഷ്ടനും മൂഢനും ആയ രാജാവായ ആഹാസ് മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു—ഇങ്ങനെ അത് 1863-ലെ ഒമേഗാ ചരിത്രത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായി. 1863-ലെ ഒമേഗാ ചരിത്രം, ഭൂമിയിലെ മൃഗമായും ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായും ഐക്യനാടുകൾ ഭരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിനുള്ളിലാണ് നിവൃത്തിയാകുന്നത്. ഐക്യനാടുകളാണ് ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശം; അത് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ക്രിസ്തീയതകൊണ്ടു രൂപംകൊണ്ടതാണ്, അവർ ബൈബിള്‍പ്രകാരം ആത്മീയ യെഹൂദന്മാരാണ്. ക്രി.മു. 742-ലെ ആൽഫാ ചരിത്രത്തിലെ വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധം, 1863-ലെ ഒമേഗാ ചരിത്രത്തിലെ വടക്കും തെക്കും തമ്മിലുള്ള ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിച്ചു. ആ രണ്ട് സാക്ഷികളും ഒരുമിച്ച്, ആത്മീയ മഹത്വമുള്ള ദേശം വീണ്ടും രണ്ട് വർഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ബാഹ്യചരിത്രത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

ക്രി.മു. 742-ൽ, വടക്കൻ ശക്തി ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ പത്ത് ഗോത്രങ്ങളും സിറിയയും തമ്മിലുള്ള ഒരു സഖ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതുവഴി ഒരു ബാഹ്യശക്തിയുമായുള്ള സഖ്യത്തിന്റെ മുൻചിഹ്നമായി അത് നിന്നു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധകാലത്ത് അടിമത്ത അനുകൂല പാപ്പത്വത്തിന്റെ പിന്തുണ അടിമത്ത അനുകൂല ദക്ഷിണ സംസ്ഥാനങ്ങൾക്കു ലഭിച്ചപ്പോൾ അതിന്റെ നിവൃത്തിയും സംഭവിച്ചു. ക്രി.മു. 742-ലെ സിറിയയുടെ ബാഹ്യ സഖ്യകക്ഷിയും ആഭ്യന്തരയുദ്ധത്തിലെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ ബാഹ്യ സഖ്യകക്ഷിയും, MAGA-വാദത്തിനെതിരായ അവരുടെ യുദ്ധത്തിൽ ലോക-ആഗോളവാദികളും ആഗോളവാദി ഡെമോക്രാറ്റുകളും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ യുദ്ധം 2015-ൽ ആരംഭിച്ചു; അന്നു നാലാമത്തെയും ഏറ്റവും സമ്പന്നനുമായ പ്രസിഡണ്ട് എഴുന്നേറ്റുനിന്നു, അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ടു ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം രണ്ടാം വചനപ്രകാരം യവനദേശത്തിന്റെ മുഴുവൻ രാജ്യത്തെയും ഇളക്കിമറിച്ചു. ആ ഇളക്കിമറിക്കൽ യോവേൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പറയുന്ന ജാതികളുടെ ഉണർവിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “യവനദേശം” എന്നും “ജാതികൾ” എന്നും പറയുന്നതു, മൃഗത്തോടും വ്യാജപ്രവാചകനോടും സഖ്യത്തിൽ ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന സർപ്പശക്തിയുടെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു.

2015-ൽ അന്യജാതികൾ യോവേലിന്റെ യെഹോശാഫാത്തിന്റെ താഴ്വരയിലേക്കുള്ള പ്രവാചകവിളിയാൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടു; അതിനെ അവൻ ന്യായവിധിയുടെ താഴ്വര എന്നും വിളിച്ചു. 2015-ൽ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപ് തന്റെ പ്രസിഡന്റുമത്സര സ്ഥാനാർഥിത്വം പ്രഖ്യാപിച്ചു; അങ്ങനെ ഗ്രേഷ്യയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ആഗോളവാദ സാമ്രാജ്യത്തെ കലക്കിമറിച്ച്, അന്യജാതികൾ അർമഗെദ്ദോനിലേക്കുള്ള അവരുടെ പ്രയാണം ആരംഭിച്ചു; ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ നിവർത്തിയായി ഉക്രേനിയൻ യുദ്ധം ആരംഭിച്ചതിന് ശേഷം വെറും ഒരു വർഷത്തിനകം മാത്രമാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്.

ക്രി.മു. 742-ലെയും 1863-ലെയും ആഭ്യന്തരയുദ്ധങ്ങൾ, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്ന ഞായർനിയമത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ ആറാമത്തെ രാജ്യം വിപ്ലവയുദ്ധത്തോടുകൂടി ആരംഭിച്ചതുകൊണ്ട്, ഞായർനിയമത്തിൽ ആറാമത്തെ രാജ്യത്തിന്റെ അവസാനം ആഭ്യന്തരയുദ്ധം നടക്കുന്നതുതന്നെയായ സമയത്ത് വിപ്ലവയുദ്ധത്തിന്റെ ആവർത്തനത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആഭ്യന്തരയുദ്ധമോ വിപ്ലവയുദ്ധമോ എന്ന നിർവചനവും നാമകരണവും ദൃഷ്ടികോണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയതാണ്. ഇപ്പോൾ ഡെമോക്രാറ്റുകൾ നിയമയുദ്ധം, ദുര്‍വിനിയോഗം, വഞ്ചന, നിയമവിരുദ്ധ കുടിയേറ്റം, പ്രചാരണം എന്നിവ മുഖേന ചെയ്യുന്നതിനെ അവർ ഒരു വർണ്ണ-വിപ്ലവം എന്നു വിളിക്കുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ ആഗോളവാദ നീക്കങ്ങൾക്കെതിരെ നിൽക്കുന്ന ആത്മാക്കൾ അതേ പ്രവർത്തനങ്ങളെയെല്ലാം ‘ആഭ്യന്തര’ കലഹത്തിന്റെ പ്രേരണയായി കണക്കാക്കുന്നു. ആന്റിഫ ഒരു കുറ്റവാളിയാണോ അതോ ഒരു വീരനോ?

ഈ രണ്ടു ചരിത്രയുദ്ധങ്ങൾ, അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരേയൊരു വിഭജനകാരിയായ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, ഈ യുദ്ധവും ജയിക്കപ്പെടുന്നത് അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനാൽ തന്നെയാകും; അവൻ ആദ്യ പ്രസിഡന്റിനാലും പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടവനായിരുന്നു, അതുപോലെ വിപ്ലവയുദ്ധത്തിന്റെ വിജയിയും ആയിരുന്നു. ഡെമോക്രാറ്റുകൾ പറയുന്നതനുസരിച്ച്, MAGA വിപ്ലവം നിലവിലെ ‘സിവിൽ അസ്വസ്ഥത’ സൃഷ്ടിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. നിങ്ങളുടെ വ്യക്തിപരമായ രാഷ്ട്രീയ പ്രവണതയെ ആശ്രയിച്ച്, നിലവിലെ യുദ്ധം ഒരു വിപ്ലവയുദ്ധമോ അല്ലെങ്കിൽ ഒരു ആഭ്യന്തരയുദ്ധമോ ആണ്. പ്രവാചകപരമായി അത് രണ്ടും തന്നെയാണ്.

1863 സൺഡേ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുപോലെ തന്നെ 1844-വും, അന്ന് മൂന്നാം ദൂതൻ സൺഡേ നിയമത്തിന്റെ സന്ദേശവുമായി എത്തിയിരുന്നു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം ആരംഭം മുതൽ അവസാനംവരെ സൺഡേ നിയമത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. 1846-ൽ വൈറ്റുമാരുടെ വിവാഹം, ശബ്ബത്ത് ആചരണം, ഹാർമൻ എന്ന പേരിൽ നിന്ന് വൈറ്റ് എന്ന പേരിലേക്കുള്ള മാറ്റം എന്നിവ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് പ്രവേശിക്കപ്പെട്ട വിവാഹം സമാപിതമായിരുന്നുവെന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തി; ആ സമാപനം മൂന്നാം ദൂതന്റെ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; ചെങ്കടൽ സ്നാനത്തെത്തുടർന്ന് വന്ന പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളുടെ ആരംഭത്തെ മന്നയുടെ ത്രിമുഖ ശബ്ബത്ത് പരീക്ഷണം അടയാളപ്പെടുത്തിയതുപോലെ തന്നേ.

മന്നാ ആദ്യ പരീക്ഷയായിരുന്നു; കാദേശിലെ പത്താമത്തെ പരീക്ഷയെയും അത് പ്രതിനിധീകരിച്ചു; കാരണം ഇവ രണ്ടും മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെയും അതിനാൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ ത്രിവിധ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന “മന്നാ” പരീക്ഷണമായിരുന്നു. മന്നായിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ, ദൂതന്മാരും ആഴ്ചയിലെ ആദ്യദിവസത്തെ ആരാധനയ്‌ക്കെതിരായ ത്രിവിധ മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. മന്നായിലെ ത്രിവിധ അത്ഭുതം “ശബ്ബത്തിന്റെ വിശുദ്ധത അവരുടെ മനസ്സുകളിൽ ആഴമായി പതിപ്പിക്കുന്നതിനായി ആസൂത്രണം ചെയ്തിരുന്നതായിരുന്നു,” അതാണ്, തീർച്ചയായും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ ഉദ്ദേശവും. മന്നാ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മൂന്ന് അത്ഭുതങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് സ്വർഗീയ അപ്പം “തിന്നുന്നതുമായി” ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നു; “തിന്നുക” എന്നത് അന്ത്യമഴയുടെ കാലഘട്ടത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ആൽഫാ പ്രതീകമാണ്. രണ്ടാമത്തെ അത്ഭുതം, ബാബിലോണിന്റെ ഇരട്ട വീഴ്ചകളാൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനായി പ്രചോദനം വാക്കുകളും വാക്യഖണ്ഡങ്ങളും “ഇരട്ടിപ്പിക്കുന്ന” രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; എന്തെന്നാൽ, ബാബിലോൻ വീണിരിക്കുന്നു, വീണിരിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ അത്ഭുതം ആറാം ദിവസത്തിൽ മന്നായുടെ അളവ് “ഇരട്ടിയായത്” ആയിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ അത്ഭുതം ഏഴാം ദിവസമായ ശബ്ബത്തിലെ അപ്പത്തിന്റെ സംരക്ഷണമായിരുന്നു.

മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ ഒരു പ്രതിരൂപമായി മന്നാ ആദ്യ ദൂതനാകുന്നു; അതിനാൽ അത് സമ്പൂർണ്ണ കഥയും ഉൾക്കൊള്ളേണ്ടതാണ്; വെളിപ്പാട് പതിനാലിൽ അത് മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെയും മുഴുവൻ സന്ദേശത്തിന്റെ കഥയാണ്. ആദ്യ ദൂതൻ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെയും സന്ദേശങ്ങളുടെ ഒരു ഫ്രാക്ടലാണ്. ഒരു ഫ്രാക്ടൽ എന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു ജ്യാമിതീയ ആകൃതിയാണ്; അതിനെ ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കാം, അവയിൽ ഓരോന്നും സമ്പൂർണ്ണ രൂപത്തിന്റെ ചെറുവലുപ്പത്തിലുള്ള ഒരു പകർപ്പായിരിക്കും. ഈ ഗുണത്തെ സ്വയം-സാദൃശ്യത എന്നു വിളിക്കുന്നു. എത്രയേറെ വലുതാക്കി നോക്കിയാലും ഫ്രാക്ടലുകൾക്ക് പലപ്പോഴും സൂക്ഷ്മവും സങ്കീർണ്ണവുമായ വിശദാംശങ്ങൾ ഉണ്ടായിരിക്കും. ഗണിതശാസ്ത്രം, ജീവശാസ്ത്രം, ഭൗതികശാസ്ത്രം, ഭൂവിജ്ഞാനം, രസതന്ത്രം, ജ്യോതിശാസ്ത്രം, എഞ്ചിനീയറിംഗ് എന്നീ മേഖലകളിലും അറിവിന്റെ മറ്റു പല മേഖലകളിലും ഫ്രാക്ടലുകൾ കാണപ്പെടുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനാലാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ “മൂന്ന്-ഘട്ട ഘടന” ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതുവഴി ആദ്യ ദൂതൻ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ ഒരു “ഫ്രാക്ടൽ” ആകുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ യഥാക്രമം ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും മൂന്നാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലും ആ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതേ “മൂന്ന്-ഘട്ട ഘടന” അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ ആദ്യ ദൂതനോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ മൂന്ന് ദൂതന്മാരിലും അതു കാണപ്പെടുന്നു.

മന്നയുടെ ത്രിവിധ അത്ഭുതം ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ഭക്ഷണത്തെക്കുറിച്ചാണ്. ബാബിലോന്റെ ആഹാരക്രമത്തിനുപകരം പയർവർഗ്ഗം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതിലൂടെ ദാനിയേൽ ആഹാരപരീക്ഷയിൽ വിജയിച്ചു. തുടർന്ന് അവന്റെ രൂപഭാവം പരിശോധിക്കപ്പെട്ടു; അവന്റെ രൂപഭാവം ബാബിലോന്റെ ആഹാരം ഭക്ഷിച്ചവരുടെ മുഖഭാവത്തിലും അവന്റെ മുഖഭാവത്തിലും തമ്മിൽ ഒരു വേർപാട് സൃഷ്ടിച്ചു. രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശം, രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ വികസിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പിന്നെ പ്രകടമാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വേർതിരിവിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, ബാബിലോനിൽനിന്ന് വേർപെടുവാനുള്ള ആഹ്വാനമാണ്. ദാനിയേലിനുള്ള ആ രണ്ടാം പരീക്ഷണം നെബൂഖദ്‌നേസറിന്റെ മൂന്നാം പരീക്ഷണത്തിലേക്കു നയിച്ചു; അത് ഒന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാം പരീക്ഷണമായിരുന്നു, കൂടാതെ മൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ സ്വർണ്ണപ്രതിമാപരീക്ഷണത്തെ മുൻസൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അതിനെ ആവർത്തിച്ച് ഞായറാഴ്ചാ നിയമമായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അതാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം. ദാനിയേൽ ഒന്നാം അധ്യായം ദാനിയേലിന്റെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളുടെ ഒരു ഫ്രാക്റ്റലാണ്; ആ മൂന്ന് അധ്യായങ്ങൾ വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവയിൽ ഒന്നാം ദൂതനും ദാനിയേലിന്റെ ഒന്നാം അധ്യായവും, മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടേയും മൂന്ന് അധ്യായങ്ങളുടേയും എല്ലാം ഫ്രാക്റ്റലുകളാണ്.

മന്നാ ശേഖരിക്കുകയും അതിനെ ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു, വെളിപ്പാടിന്റെ പത്താം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ ദൂതന്റെ കയ്യിൽ നിന്നു ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്ത് (ശേഖരിച്ച്) തുടർന്ന് അതിനെ ഭക്ഷിക്കുന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമാകുന്നു.

യോഹന്നാൻ ആദ്യം ദൂതന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അപേക്ഷിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു; തുടർന്ന് അവൻ ആ ചെറിയ പുസ്തകം “എടുക്കണം”; പിന്നെ അതിനെ “തിന്നണം” എന്നും ഉണ്ടായിരുന്നു. ദൂതന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു അപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ യോഹന്നാൻ ഒന്നാം ദൂതന്റെ മൂന്നു ഘട്ടങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിന് ശേഷം രണ്ടാം ഘട്ടമായ എടുക്കലും മൂന്നാം ഘട്ടമായ തിന്നലും വരുന്നു. ശേഖരിക്കലും അല്ലെങ്കിൽ തിന്നലും മന്നയുടെ മൂന്നു പരീക്ഷകളിൽ ആദ്യത്തേതാണ്; എങ്കിലും അതിൽ മന്നയുടെ മൂന്നു പരീക്ഷകളുടേയും ഒരു ഫ്രാക്റ്റൽ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. മന്നയെ ശേഖരിക്കുകയും തിന്നുകയും ചെയ്യുന്നതു യിരെമ്യാവിനെ മുൻരൂപീകരിക്കുന്നു.

ചെറിയ പുസ്തകം അന്വേഷിക്കുകയും പിന്നെ അതിനെ ചോദിക്കുകയും ചെയ്ത യിരെമ്യാവിനാൽ അവന്റെ “വചനങ്ങൾ കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു.” മന്ന ശേഖരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അവന്റെ വചനം കണ്ടെത്തപ്പെട്ടു. മന്ന ശേഖരിക്കുകയും അതു ഭക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത്, തനിക്കു നല്കപ്പെട്ട പുസ്തകം ഭക്ഷിച്ച യെഹെസ്കേലിനെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, പുസ്തകം ഭക്ഷിക്കാൻ നിരസിക്കുന്നത് മത്സരികളായ ഭവനത്തെപ്പോലെ ആകുന്നതായി അത് വ്യക്തമാക്കുന്നു.

യെഹെസ്കേൽ ആ ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുവാൻ വിസമ്മതിച്ചിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവൻ കലഹകാരിയായ ഭവനത്തിൽ ആയിരിക്കുമായിരുന്നു; അവൻ തിന്നേണ്ടിയിരുന്ന “പുസ്തകത്തിന്റെ” “ചുരുൾ” “വിലാപങ്ങളും, ദുഃഖവും, അയ്യോയും” എന്നു ചിത്രീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇത് അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ത്രിഗുണ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ആ ത്രിഗുണ സന്ദേശം വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളാണ്; യെഹെസ്കേൽ ആ മൂന്നു സന്ദേശങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന സന്ദർഭം ഇസ്‌ലാമിന്റെയും മൂന്നാം അയ്യോയുടെയും സന്ദർഭമാണ്. ആ മൂന്ന് സന്ദേശങ്ങൾക്കും ഒരു ആൽഫയും ഒരു ഓമേഗയും ഉണ്ട്; മൂന്നാമത്തേത് “അയ്യോ” ആകുന്നു, അത് ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരു പ്രാഥമിക പ്രതീകമാണ്; അതിനാൽ ആൽഫ ഓമേഗയോട് യോജിച്ചിരിക്കണം. അങ്ങനെ “വിലാപങ്ങൾ” 9/11-ൽ ഏഴാം കാഹളത്തിന്റെയും മൂന്നാം അയ്യോയുടെയും വരവോടെ ആരംഭിച്ച വിലാപങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അവ ഏഴ് അവസാന ബാധകളിലേക്കു ക്രമേണ തീവ്രമാകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ “ഭൂകമ്പത്തിൽ,” മൂന്നാം അയ്യോ വേഗത്തിൽ വരുന്നു; യെശയ്യാവ് പത്തിലെ അധാർമ്മിക കല്പന ആ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണെന്ന് പ്രചോദനം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു. ആ വാക്യം “അയ്യോ” എന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്, അധാർമ്മിക കല്പനകൾ ചെയ്യുന്നവരുടെ മേൽ.

മന്നാ ഭക്ഷിച്ചത് മൂന്ന് പരീക്ഷകളിൽ ആദ്യത്തേതായിരുന്നു; രണ്ടാമത്തേത് തയ്യാറെടുപ്പുദിവസത്തിലെ “ഇരട്ടിയാക്കൽ” ആയിരുന്നു. അവർ എന്തിനുവേണ്ടിയാണ് തയ്യാറെടുത്തിരുന്നത്? അവർ ശബ്ബത്ത് പരീക്ഷയ്ക്കുവേണ്ടിയാണ് തയ്യാറെടുത്തിരുന്നത്; അതാണ് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം.

ആ മൂന്നടങ്ങിയ അത്ഭുതം പത്ത് പരീക്ഷകളിലെ ആദ്യമോ ആൽഫയോ ആയ പരീക്ഷയും ആയിരുന്നു. ആദ്യ ഘട്ടത്തിൽ ദൈവം മന്നാ നല്കി; രണ്ടാം ഘട്ടത്തിൽ അവൻ ‘ഇരട്ടി’ അളവ് നല്കി; എന്നാൽ മൂന്നാം ഘട്ടത്തിൽ ഒന്നും തന്നില്ല. മൂന്നാം പരീക്ഷ ആദ്യ രണ്ട് പരീക്ഷകളിൽ നിന്നു വ്യത്യസ്തമാണ്; കാരണം മൂന്നാമത്തേതാണ് നിർണായക പരീക്ഷ. ആ മൂന്ന് പരീക്ഷകളും ആദ്യ കാദേശിലേക്കു നയിക്കുന്ന പത്ത് ഘട്ടങ്ങളുള്ള പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ ആൽഫയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

നിങ്ങൾ വിവിധ ദൈവശാസ്ത്രജ്ഞരെ പരിശോധിച്ചാൽ, ആദ്യ കാദേശിൽ സമാപനത്തിലെത്തുന്ന പത്ത് പരീക്ഷകളുടെ അനേകം പട്ടികകൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. അവയിൽ ഏതാണ്ടെല്ലാം ചെങ്കടലിനെ ആ പത്ത് പരീക്ഷകളിൽ ഒന്നായി ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു; ചിലർ മഹാമാരികളുടെ സമയത്ത് ചെങ്കടലിന് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന ചരിത്രപരമായ അടയാളങ്ങളെയും ഉൾപ്പെടുത്തുന്നു. അവർ എല്ലാവരും തെറ്റാണ്.

ആദ്യ പരീക്ഷ മന്നായാണ്. ചെങ്കടൽ കടന്നുപോക്കിനെ പൗലൊസ് സ്നാനമായി തിരിച്ചറിയുന്നു.

മോശെ യേശുവിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; യേശുവിന്റെ സ്നാനം, സ്വഭാവത്തില്‍ ത്രിവിധമായ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അത് വിശപ്പിന്റെ പരീക്ഷണത്തോടെയാണ് ആരംഭിക്കുകയും അതിന്മേല്‍ പ്രത്യേകമായി ഊന്നല്‍ നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നത്. ക്രൂശ് ഈജിപ്തിലെ പെസഹായാല്‍ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. അവർ ചെങ്കടലിന്റെ അപ്പുറത്തേക്കു കടന്നുവന്നപ്പോൾ, ക്രിസ്തു ആദ്യഫലാര്‍പ്പണമായി പുനരുത്ഥിതനായി. സ്നാപകനായ യോഹന്നാന്റെ കൈകളാല്‍ അവൻ ജലസമാധിയില്‍നിന്ന് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ക്രിസ്തു (ആദ്യഫലാര്‍പ്പണം) നാൽപ്പത് ദിവസത്തെ ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചു. തന്റെ സ്നാനത്താല്‍ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ അവൻ പുനരുത്ഥിതനായതിന് ശേഷം, ക്രിസ്തു ശിഷ്യന്മാരോടു മുഖാമുഖം ഇടപെട്ടിരുന്ന നാൽപ്പത് ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു. ക്രിസ്തു വെള്ളത്തില്‍നിന്നു പുറപ്പെട്ട ഉടന്‍ ആത്മാവിനാല്‍ മരുഭൂമിയിലേക്കു നടത്തിക്കൊണ്ടുപോയതുപോലെ തന്നെ, ചെങ്കടല്‍ കടന്നതിനു ശേഷമാണ് പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിക്കുന്നത്.

ക്രിസ്തുവിനുള്ള ആദ്യ പരീക്ഷ വിശപ്പുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതായിരുന്നു; കാരണം സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പം ആയവൻ തന്റെ അഭിഷിക്ത ദൗത്യം ആദാം വീണുപോയ അതേ സ്ഥാനത്ത് തന്നെയായിരുന്നു ഏറ്റെടുത്തത്. ചെങ്കടലിന് ശേഷമുള്ള ആദ്യ പരീക്ഷ, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ അപ്പത്തിന്മേലുള്ള ത്രിവിധ പരീക്ഷയെ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കുന്ന ത്രിവിധ മന്നാ പരീക്ഷയാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ പരീക്ഷണം അവൻ വെള്ളത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്നതിന് ശേഷമാണ് ആരംഭിച്ചത്; അതിനാൽ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളും അവരും വെള്ളത്തിൽനിന്നു പുറത്തുവന്ന ‘ശേഷം’ തന്നേ ആരംഭിക്കേണ്ടതാണ്. തുടർന്ന്, പുരാതന യിസ്രായേലിനെ ആത്മാവ് ഈജിപ്തിൽനിന്ന് പുറന്തള്ളി മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുചെന്നതിന് ശേഷം ആരംഭിച്ച മന്നായുടെ ത്രിവിധ പരീക്ഷ പ്രതീകപ്പെടുത്തിയതുപോലെ, വിശപ്പിന്റെ സന്ദർഭപരിധിക്കുള്ളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഒരു ത്രിവിധ പരീക്ഷയാണ് ക്രിസ്തു നേരിട്ടത്.

കാദേശിൽ പര്യവസാനിക്കുന്ന പത്തു പരീക്ഷകളാൽ ഏതു കലാപങ്ങളാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന് അനുമാനിക്കുന്ന മറ്റു പട്ടികകൾ, ആ പത്തു പരീക്ഷകളിൽ ഒന്നായി അഹരോന്റെ സ്വർണ്ണക്കാളക്കിടാവിന്റെ കലാപത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; എന്നാൽ അവ തെറ്റാണ്.

സ്വർണ്ണക്കിടാവിന്റെ പ്രകോപനം രണ്ട് പരീക്ഷകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അത് സ്വർണ്ണക്കിടാവിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയിലെ ഒരു അനിവാര്യ ഘടകമാണ്. ദൈവം കാണുകയില്ലെന്ന് ജനങ്ങൾ വിചാരിച്ചപ്പോൾ പ്രകടമായ വിഗ്രഹാരാധനയ്ക്ക് പിന്നാലെ മോശെയുടെ മടങ്ങിവരവ് ഉണ്ടായി. തുടർന്ന്, മോശെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ദൈവത്തിന്റെ പൂർണ്ണ ദൃഷ്ടിയിൽ തന്നെയും വിഗ്രഹാരാധകരായി തുടരണമോ എന്നു ജനങ്ങൾ ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പ് നടത്തി.

രണ്ടുതലങ്ങളിലായി കുതിച്ചുയരുന്ന ആ കലാപത്തിൽ, ഗോത്രങ്ങളിൽ ഒരു പ്രവാചകപരമായ വിഭജനം നാം കാണുന്നു; ലേവി ഗോത്രം വിശുദ്ധാലയശുശ്രൂഷയ്ക്കായി മാത്രം പ്രത്യേകമായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു; കാരണം ആ കലാപം സംഭവിക്കുന്നതുവരെ, വിശുദ്ധാലയശുശ്രൂഷ ഓരോ ഗോത്രത്തിലെയും ജ്യേഷ്ഠന്മാരാൽ നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. ഇനി അതു അങ്ങനെ ഇരിക്കുകയില്ല. ഇപ്പോൾ വിശ്വസ്തമായ ലേവി ഗോത്രം ദേവാലയത്തെ പരിപാലിക്കും. “വിഭജനം” അഥവാ ‘രണ്ടായി’ വേർതിരിക്കൽ, സ്വർണ്ണക്കിടാവിന്റെ പ്രവാചകസ്വഭാവത്തിലെ ഒരു ഘടകമാണ്.

ആരോന്റെ കലാപം ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യ രാജാവായ യെരോബെയാമിന്റെ കലാപത്തെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിച്ചു. യെരോബെയാം സ്വർണ്ണക്കിടാവുകളെ ‘ഇരട്ടിക്കുന്നു’; ഒന്ന് ബേഥേലിലും മറ്റൊന്ന് ദാനിലും സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആരോനും യെരോബെയാമും സമാന്തരചരിത്രങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിന്റെ ചരിത്രമാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ ചരിത്രം രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളിൽ നിവൃത്തിയാകുന്നു; അവയെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വിഭജിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള സംയോജനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്; അത് ആദ്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും പിന്നെ ലോകത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ ചിഹ്നങ്ങളോടു ബന്ധപ്പെട്ട് എപ്പോഴും ഒരു വിഭജനം ഉണ്ടാകുന്നു. അഹരോന്റെ കാലത്ത് അത് ലേവ്യരുടെ വേർപാടായിരുന്നു; യെരോബെയാമിന്റെ കാലത്ത് അത് പന്ത്രണ്ടു ഗോത്രങ്ങൾ രണ്ടു തെക്കൻ ഗോത്രങ്ങളായും പത്തു വടക്കൻ ഗോത്രങ്ങളായും വിഭജിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ആ ബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകത്തെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ യോഹന്നാൻ “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ” എന്നു വിളിക്കുന്നു. അഹരോനും യെരോബെയാമിന്റെയും സ്വർണക്കാളക്കുട്ടികൾ ഒരു മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമകളായിരുന്നു; അവ പ്രതിനിധീകരിച്ച മൃഗം ബാബിലോൺ ആകുന്നു, കാരണം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആദ്യ രാജ്യം ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ “സ്വർണം” എന്ന ശിരസ്സായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രണ്ടു പരീക്ഷണങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആദ്യമായി ആ പരീക്ഷണം ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്മേൽ—യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്മേൽ—കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു; തുടർന്ന് വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ലോകത്തെ മൃഗത്തിന് ഒരു പ്രതിമ സ്ഥാപിക്കുവാൻ നിർബന്ധിക്കുന്നു. ആദ്യ പരീക്ഷണം യു.എസ്.എ.യാണ്, തുടർന്ന് ലോകം.

സ്വർണ്ണകിടാവിന്റെ കലാപം ദ്വിമുഖമാണ്; അതു ആദ്യ കാദേശിലെ പത്താമത്തെയും അന്തിമത്തെയും പരീക്ഷയിലേക്കു നയിക്കുന്ന ആദ്യ ഒൻപത് പരീക്ഷകളിൽ രണ്ടെണ്ണത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അഹരോന്റെയും യെരോബെയാമിന്റെയും കലാപങ്ങൾ “വരിക്കു മീതെ വരി” എന്ന രീതിയിൽ ഒരുമിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അഹരോൻ ഒരു സഭയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മഹാപുരോഹിതനായും യെരോബെയാം ഒരു സംസ്ഥാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യിസ്രായേലിന്റെ രാജാവായും നിലകൊള്ളുന്നതായി കാണാം. ഈ രണ്ടു വരികളും ചേർന്ന് ഒരു സഭ-സംസ്ഥാന സംയോജനത്തിന്റെ പ്രതീകമാകുന്നു. യെരോബെയാമിന്റെ രണ്ട് യാഗപീഠങ്ങൾ ബെഥേലിൽ (അർത്ഥം: സഭ)യും ദാനിൽ (അർത്ഥം: ന്യായവിധി)യും സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് സഭയുടെയും സംസ്ഥാനത്തിന്റെയും സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ കാര്യങ്ങൾ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, നാം ഇപ്പോൾ പത്ത് പരീക്ഷകളെ തിരിച്ചറിയാൻ ആരംഭിക്കും.

പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളും ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു (എബ്രായർ 3–4). അവ മന്നയുടെ ത്രിവിധ അത്ഭുതത്തോടും ശബ്ബത്തിനെക്കുറിച്ചുള്ള അതിന്റെ പാഠത്തോടും കൂടെ ആരംഭിക്കുന്നു; അവ പത്താമത്തെ പരീക്ഷണമായ ആദ്യ കാദേശിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ആദ്യ കാദേശ് “തിരുവെഴുത്തുകളിലെ പ്രകോപനദിവസം” ആകുന്നു; പൗലോസ് അന്തിമ കലാപത്തെ ശബ്ബത്ത് പരീക്ഷണത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ആൽഫാ പരീക്ഷണം മന്നയാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ട ശബ്ബത്ത് ആയിരുന്നു; ആദ്യ കാദേശിലെ പത്താമത്തെയും ഒമേഗയുമായ പരീക്ഷണവും ശബ്ബത്ത് വിശ്രമം തന്നെയായിരുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും എപ്പോഴും അവസാനത്തെ ആരംഭത്തോടുകൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“പ്രകോപനത്തിന്റെ ദിവസം” യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം നിരസിക്കപ്പെട്ടു. അവർ കേട്ട ഒരു സന്ദേശത്തിൽ അവിശ്വാസം പുലർത്തിയതുകൊണ്ടു അകത്ത് പ്രവേശിക്കാത്ത ഒരു വർഗ്ഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് ഈ ഭാഗം. ആ സന്ദേശം “വിശ്രമം” എന്നതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

“വിശ്രമം” എന്നത് യോശുവയുടെയും കാലേബിന്റെയും സന്ദേശം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു സന്ദേശമാണ്. കാട്ടിൽ മരിക്കേണ്ടതായി വിധിക്കപ്പെട്ടവരാൽ നിരസിക്കപ്പെട്ട “വിശ്രമ” സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പൗലോസ് ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട സത്യങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്നു.

“ഇന്ന് നിങ്ങൾ അവന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുമെങ്കിൽ” എന്ന പ്രയോഗം, ആത്മാവിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്ന ഏതു മനുഷ്യനെയുമുള്ള വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ ഊന്നലിനോടു സമമാണ്; അതായത് ആത്മാവിന്റെ സന്ദേശം കേൾക്കുന്നതാണ്, അതു പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്, അതു “വിശ്രമത്തിന്റെ” സന്ദേശമാണ്. കാദേശിൽ ആ ശബ്ദം മുഴങ്ങി; കലഹകാരികൾ അവരെ മിസ്രയീമിലേക്കു മടക്കിക്കൊണ്ടുപോകുവാൻ ഒരു പുതിയ നേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുത്തു. ഈ പ്രകോപനത്തിന്റെ ചരിത്രം സങ്കീർത്തനം 95-ലും പൗലോസ് എബ്രായരിലുമാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ഈ ചരിത്രം, പ്രാചീന യിസ്രായേൽ അവരുടെ പത്താമത്തെ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പത്തു പരീക്ഷകളിലെ ആൽഫാ പരീക്ഷ, മൂന്നു ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളെ, ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ, ശബ്ബത്ത് വിശ്രമത്തെ, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്പത്തെ, അനുസരണയെയും ന്യായവിധിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മന്നയുടെ ത്രിവിധ അത്ഭുതത്തോടെ ആരംഭിച്ചു—ആ പത്തു പരീക്ഷകളിലെ അവസാനത്തേതു “വിശ്രമത്തിന്റെ” പരീക്ഷയായിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പ്രസ്താവിക്കുന്നതുപോലെ കൃപയുടെ “വിശ്രമം” പിന്നാക്കമഴയുടെ പ്രതീകമാണ്. കാദേശ്, “വരി മേൽ വരി”യായി സമർപ്പിക്കപ്പെടുന്ന പിന്നാക്കമഴയുടെ സന്ദേശത്തെ സ്വീകരിക്കുകയോ നിരസിക്കുകയോ ചെയ്യുന്ന പരീക്ഷയുടെ പ്രതീകമാണ്.

വരിയിന്മേൽ വരി, “വിശ്രമം” എന്നത് ഉത്തരമഴയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കാണ്. “വിശ്രമം” അതുപോലെ തന്നെയാണ് ഏഴാം ദിവസ ശബ്ബത്തും; ഉത്തരമഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ വിശ്വസ്തരായവരുടെ മേൽ പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന അത്യന്തിക മുദ്രയും അതുതന്നെയാണ്. “വിശ്രമം” എന്നത്, അവരുടെ പാപങ്ങൾ എന്നേക്കുമായി മായ്ച്ചുകളയപ്പെടുമ്പോൾ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിനും പകർന്നുനൽകപ്പെടുന്ന ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കൃപയാണ്. ആ കൃപ പവിത്രീകരണത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി പകർന്നുനൽകപ്പെടുന്ന ശക്തി മാത്രമല്ല, മറിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെട്ട ആത്മാവിന്റെ പാപങ്ങൾ നീക്കുവാൻ ക്രിസ്തുവിന്റെ രക്തം ഉപയോഗിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നീതീകരണവും പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന കൃപയുമാണ്. കൃപയുടെ “വിശ്രമം” ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയുടെ സന്ദേശമാണ്; പാപം ചെയ്യാതെ ജീവിക്കുവാൻ കൃപ (ശക്തി) നൽകുന്ന ഒരു നീതിയും, ലവോദിക്യാവസ്ഥയിലുള്ള ഒരാളെ ഫിലദെൽഫ്യാവസ്ഥയിലുള്ളവനായി രൂപാന്തരപ്പെടുത്തുന്ന കൃപയും അതുതന്നെയാണ്. നീതീകരണത്തിന്റെ കൃപയാൽ ഒരിക്കൽ രൂപാന്തരിക്കപ്പെട്ടാൽ, മുൻ ലവോദിക്യൻ, ഒരു ഫിലദെൽഫ്യനായി, കൃപയുടെ ശക്തിയാൽ മഹത്വീകരണത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന പവിത്രീകരിക്കപ്പെട്ട പാതയിൽ നടക്കുന്നു. “വിശ്രമം” എന്നത് “സത്യത്തിൽ വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശമാണ്. അങ്ങനെ ആയിരിക്കെ, കാദേശ് 1888-നെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി.

ആദ്യത്തെ കാദേശ് “വിശ്രമം” എന്ന സന്ദേശത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുതന്നെയാണ് “സുവിശേഷ” സന്ദേശം. നിത്യസുവിശേഷം എന്നത്, ‘രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളായ ആരാധകരെ രൂപപ്പെടുത്തുകയും തുടർന്ന് പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ത്രിവിധ പരിശോധനാപ്രക്രിയയെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തി’ ആകുന്നു. ആദ്യത്തെ കാദേശിലെ “വിശ്രമം” എന്ന നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ സന്ദേശം, പാപം, നീതി, ന്യായവിധി എന്നിവയെക്കുറിച്ച് ബോധ്യപ്പെടുത്തുന്ന പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ത്രിവിധ പ്രവർത്തനത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്ന നിത്യസുവിശേഷത്തിന്റെ ത്രിവിധ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളും മന്നായുടെ പരിശോധനയിലെ അതേ ത്രിവിധ പരിശോധനാഘട്ടങ്ങളാണ്!

പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെയും, ശബ്ബത്തിനെയും, ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശം ഭക്ഷിച്ചു ദഹിപ്പിക്കാനുള്ള മനുഷ്യന്റെ ഉത്തരവാദിത്വത്തെയും ഊന്നിപ്പറയുന്ന ത്രിവിധ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് ത്രിവിധമായിരുന്നതുപോലെ പത്താമത്തേതും ത്രിവിധമായിരുന്നു. ആദ്യ പരീക്ഷണം ഏഴാംദിന ശബ്ബത്തിനെ മഹത്വപ്പെടുത്തുന്ന സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്പത്തിന്റെ പ്രതീകമായി മന്നയെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. അവസാന പരീക്ഷണം “വിശ്രമം” എന്നതിനെ, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ പര്യവസാനിക്കുന്ന അന്തിമകാല മഴയുടെ അവസാന പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നു; അവിടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്പത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നവർ ശബ്ബത്തിന്റെ ഒരു കൊടിക്കുറിയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

പത്ത് പരീക്ഷകളുടെ അവസാനത്തെപ്പോലെ അവയുടെ ആരംഭവും ശബ്ബത്തിനെ, കൂടാതെ ശബ്ബത്തിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന സുവിശേഷസന്ദേശത്തെയും, അഥവാ മൂന്നാം ദൂതന്റെ നിത്യസുവിശേഷത്തെയും, ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ആദ്യ കാദേശ് പത്ത് പരീക്ഷകളുടെ ഒമേഗയായതിനാൽ, പത്ത് പരീക്ഷകളുടെ ആൽഫക്കും അതേ സവിശേഷതകൾ ഉണ്ടായിരിക്കണം. കാദേശ് 1863-നെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അന്നാണ് കർത്താവു തന്റെ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കി തന്റെ ജനത്തെ ഭവനത്തിലേക്കു കൊണ്ടുപോകുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നത്, എന്നാൽ വാഗ്ദത്തദേശത്തിലേക്കുള്ള പ്രവേശനം വൈകിപ്പോയി.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ചോദിക്കുന്നു: “പുരാതന യിസ്രായേൽ ചെയ്തതുപോലെ നാം അവനെ പ്രകോപിപ്പിക്കുമോ?” ലോകത്തോടു കലരുന്നതിലൂടെയാണ് നാം അവനെ പ്രകോപിപ്പിക്കുന്നത്; ലോകം ഈജിപ്തിനാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെടുന്നു, കടേശിലെ കലാപികൾ തങ്ങളെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുപോകാൻ ഒരു നേതാവിനെ നിയമിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും അതേ സ്ഥലത്തേക്കായിരുന്നു. 1863-ൽ ഈജിപ്തിലേക്കു മടങ്ങുവാനുള്ള ആഗ്രഹവും പുതിയൊരു നേതാവിനെ തിരഞ്ഞെടുക്കലും ലോകവുമായി ബന്ധപ്പെടുവാനുള്ള ആഗ്രഹമായി പ്രചോദനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു.

നാം ഇപ്പോൾ പരിഗണിക്കുന്ന ഈ ഭാഗത്തിനു മുമ്പായി, പ്രാചീന ഇസ്രായേൽ വിശ്രമത്തിൽ പ്രവേശിക്കാതിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ വ്യാഖ്യാനം വന്നിരുന്നു. അവരുടെ നിരന്തരമായ കലാപത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ദൈവം തന്റെ വധുവിനോടു എങ്ങനെ ബന്ധപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിച്ചു, എന്നാൽ അവന്റെ വധു നിരസിച്ചു എന്നു വ്യക്തമാക്കുന്ന വാക്യങ്ങളെ അവർ അവതരിപ്പിച്ചു. താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ഭാഗം നാം ഇപ്പോൾ വായിച്ച ഭാഗത്തിലേക്കാണ് നയിക്കുന്നത്.

അവൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ദൈവം തന്റെ ജനങ്ങൾ അവനിൽ മാത്രം വിശ്വസിക്കണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു. അവനെ സേവിക്കാത്തവരിൽനിന്ന് അവർ സഹായം ലഭിക്കണമെന്ന് അവൻ ആഗ്രഹിച്ചില്ല.” 1863-ൽ, ലാവോദിക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം അമേരിക്കൻ ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും മാരകമായ യുദ്ധത്തിലേക്ക് അവരുടെ യുവാക്കളെ സൈനിക സേവനത്തിനായി നിർബന്ധിതരാക്കുന്നതിനെ തടയാനുള്ള ശ്രമങ്ങൾക്ക് സഹായം ലഭിക്കേണ്ടതിന്ന്, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് സർക്കാരുമായി ഒരു സഖ്യം സ്ഥാപിച്ചു.

കാദേശിലെ കലാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ വ്യാഖ്യാനത്തോടനുബന്ധിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഇങ്ങനെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “സകലത്തിന്റെയും സ്രഷ്ടാവിന് തന്റെ ആരാധന സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിനായി തന്റെ ശത്രുക്കളുടെ സഹായം ആവശ്യമില്ല. അവൻ ദുഷ്ടതയുടെ യാഗം ചോദിക്കുന്നതുമില്ല; കർത്താവിന്നു മുമ്പാകെ മറ്റുദേവന്മാർ ഉള്ളവരുടെ വഴിപാടുകളും അവൻ സ്വീകരിക്കുന്നതുമില്ല.” 1863-ൽ, ലയോദിക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനം ഒരു സഭയായി മാറുകയും, രാജ്യത്തിനുമേൽ പിന്നീടു ലോകത്തിനുമേൽ ഞായറാഴ്ചാരാധന നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന ശക്തിയുമായി ഒരു സഖ്യം രൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്തു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ, 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിന്റെ ശിഖരശിലയായ 1863-ലേക്കു സംഭാവന ചെയ്യുന്ന പ്രവചനരേഖകളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണനകൾ നാം തുടരുമ്.