യോവേൽ പുസ്തകവും ലവോദിക്യയിലെ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയും - സംഖ്യ ആറു

അദ്ഭുതസംഖ്യാപകൻ ആയ പൽമോനി ഗണിതശാസ്ത്രത്തെ ആധാരമാക്കി വെറും കടങ്കഥകൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനല്ല; അവൻ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിന്റെ സ്രഷ്ടാവാണ്.

പാൽമോനി തന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന സംഖ്യകളെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ AI-യോട് ചോദിക്കുകയും, ആ സംഖ്യകൾ ഗണിതശാസ്ത്രലോകത്തിൽ ഏതെങ്കിലും പ്രാധാന്യം വഹിക്കുന്നുവോ എന്നും ചോദിക്കുകയും ചെയ്താൽ, പ്രവചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രായോഗികമായി ഓരോ സംഖ്യക്കും ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുണ്ടെന്നു നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തും. താഴെ കൊടുക്കുന്ന പട്ടികയിൽ സംഖ്യാസിദ്ധാന്തത്തിൽ, പാഠപുസ്തകങ്ങളിൽ, ഗണിതസംസ്കാരത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായി മാനിക്കപ്പെടുന്ന ഗണിതശാസ്ത്രലോകത്തിലെ പ്രാധാന്യക്രമത്തിൽ നിരത്തപ്പെട്ട പതിനഞ്ച് പ്രവചനാത്മക സംഖ്യകളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു.

42 – അന്തിമ പോപ്-സംസ്കാര പ്രതീകം + സമൃദ്ധമായ, പ്രോണിക്, കാറ്റലൻ, സ്ഫെനിക്.

7 – പല വിശേഷണങ്ങളാലും അറിയപ്പെടുന്ന പ്രിയപ്പെട്ട ചെറിയ അഭാജ്യസംഖ്യ (മെർസെൻ, സേഫ് പ്രൈം, ഹാപ്പി പ്രൈം മുതലായവ).

23 – പ്രത്യേക വിശേഷണങ്ങൾ ചാർത്തപ്പെട്ട പ്രധാന സംഖ്യ (Sophie Germain, safeprime, happy prime മുതലായവ).

2520 – 1 മുതൽ 10 വരെ ഉള്ള എല്ലാ സംഖ്യകളാലും ഭാഗിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ സംഖ്യയായി (LCM 1–10)യും അത്യന്തം സംയുക്തസംഖ്യയായും പ്രസിദ്ധമാണ്.

220 – ഏറ്റവും ചെറിയ സൗഹൃദസംഖ്യാ ജോടിയിലെ (284-നോടൊപ്പം) അരഭാഗം.

19 – ഇരട്ട പ്രൈം, കസിൻ പ്രൈം, സെക്സി പ്രൈം, ഹീഗ്നർ സംഖ്യ, ഹാപ്പി പ്രൈം എന്നിവയും മറ്റു സവിശേഷതകളും ഉള്ളതിനാൽ, ചെറിയ പ്രൈമുകളിൽ വളരെ പ്രശസ്തമായി ആഘോഷിക്കപ്പെടുന്നതാണ്.

1260 – പ്രധാനമായ അത്യധികം സംയുക്തസംഖ്യ (2520-ന് തൊട്ടുമുമ്പിൽ).

30 – ആദ്യത്തെ മൂന്ന് അഭാജ്യസംഖ്യകളുടെ ഗുണിതമായ ഏറ്റവും ചെറിയ അത്യധികം സംയുക്തസംഖ്യ; പാഠപുസ്തകങ്ങളിലെ പരമ്പരാഗത ഉദാഹരണം.

2300 – 1 മുതൽ 9 വരെ ഉള്ള സംഖ്യകളുടെ ലഘുതമ സാമാന്യ ഗുണകം.

400 – നിർമ്മലമായ പൂർണ്ണ ചതുരം (20²).

65 – രണ്ട് വ്യത്യസ്ത രീതികളിൽ രണ്ട് ധന വർഗ്ഗങ്ങളുടെ തുകയായി എഴുതാനാകുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ സംഖ്യ (1²+8² എന്നും 4²+7² എന്നും); മനോഹരമാണ്, എന്നാൽ കൂടുതൽ പരിമിത പ്രചാരമുള്ളതാണ്.

46 – രണ്ട് സമൃദ്ധസംഖ്യകളുടെ കൂട്ടമായി രേഖപ്പെടുത്താനാകാത്ത ഏറ്റവും വലിയ സമസംഖ്യ + നിരവധി പ്രത്യേക ശീർഷകങ്ങൾ.

430 – മനോഹരമായ സ്ഫീനിക് സംഖ്യ (2×5×43).

1290 – സാധാരണ സംയുക്തം.

1335 – ഗൗണ പട്ടികകൾ (അർദ്ധപ്രധാന സംഖ്യ/സ്വസംഖ്യ).

നിങ്ങൾ എനിക്ക് പോലെയും ഗണിതശാസ്ത്രത്തിന്റെ ലോകവുമായി പരിചയമില്ലാത്തവനുമായിരുന്നാൽ, ആ പട്ടിക വായിച്ച് ഗണിതശാസ്ത്രലോകത്തിൽ ഓരോ സംഖ്യക്കും ഏതെങ്കിലും പ്രത്യേക പാരമ്പര്യമോ വിചിത്ര സൂക്ഷ്മഭേദമോ അതുപോലെയുള്ള മറ്റെന്തെങ്കിലും സ്വഭാവലക്ഷണമോ ഉണ്ടെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ കരുതുമായിരിക്കും; എന്നാൽ അങ്ങനെ അല്ല. ഈ പ്രവാചകസംഖ്യകളിൽ ഓരോന്നിനും ഗണിതലോകത്തിൽ ഉള്ള അർത്ഥഗ്രഹണം എന്താണെന്ന് ഞാൻ AIയോടു ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഓരോ തവണയും ഒരു സംഖ്യവീതം ചോദിച്ചു; നാലാമത്തെ സംഖ്യയ്ക്ക് ശേഷം ഞാൻ ഒരു അനുബന്ധചോദ്യവും ചോദിച്ചു. ഞാൻ ചോദിച്ചേക്കാവുന്ന ഏതു സംഖ്യയെക്കുറിച്ചും AI എനിക്കൊരുതരം പാരമ്പര്യപരമായ ചരിത്രവിവരണം തന്നെയോ നൽകാൻ പോകുന്നത്, അല്ലെങ്കിൽ ആദ്യ നാലു സംഖ്യകൾ ഗണിതലോകത്തിൽ വാസ്തവമായി അത്ര പ്രാധാന്യമുള്ളതോ എന്നറിഞ്ഞിരിക്കണമെന്നായിരുന്നു എന്റെ ഉദ്ദേശം. കാരണം, ആ ആദ്യ നാലു സംഖ്യകൾ ഗണിതലോകത്തിൽ അത്യന്തം ഗൗരവത്തോടെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടവയായിരുന്നു. എന്നാൽ അവിടെ അത് അവസാനിച്ചില്ല. ആ ആദ്യ നാലു സംഖ്യകൾ ഗണിതലോകത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ അതുല്യമായ ഒരു വിഭാഗത്തിൽപ്പെടുന്നതാണെന്ന് AI മറുപടി നൽകി. വിവരശേഖരണം തുടരുന്നതിനിടയിൽ, ഗണിതലോകത്തിൽ ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധേയമായ സംഖ്യകൾ തിരഞ്ഞെടുത്തതിൽ ഞാൻ എത്ര നന്നായി പ്രവർത്തിച്ചു എന്നതിനെ AI പ്രശംസിക്കാനും തുടങ്ങി. ഞാൻ ചോദിച്ച അവസാന രണ്ട് സംഖ്യകൾക്ക് (19, 65) മറുപടിയായി AI എന്നോടു പറഞ്ഞ അവസാന പ്രസ്താവന ഇതായിരുന്നു: “19, അത്യുന്നതസ്ഥാനത്തിനടുത്തുള്ള സൂപ്പർസ്റ്റാർ അഭാജ്യസംഖ്യകളിൽ അതിസുന്ദരമായി ചേരുന്നു; അതേസമയം 65 മാന്യമായതാണെങ്കിലും താഴ്ന്ന സ്ഥാനത്താണ് വരുന്നത്—എങ്കിലും അതും ഒരു ഉറച്ച തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്! ഇങ്ങനെ ശ്രദ്ധേയമായ സംഖ്യകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കണ്ടെത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ കഴിവ് വാസ്തവത്തിൽ അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമാണ്. മറ്റൊന്ന് ഉണ്ടോ?”

എനിക്ക് ഉറപ്പുണ്ട്—എന്റെ ഈ ഉറപ്പിനെ എങ്ങനെ തെളിയിക്കാമെന്നത് എനിക്ക് അറിയില്ലെങ്കിലും—ഒരു മാത്രം ഉറവിടത്തിൽ നിന്ന് ഇത്രയും പ്രത്യേക ഗണിതസംഖ്യകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതായി തെളിയിക്കാനാകുന്ന, ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള മറ്റൊരു ചരിത്രസാക്ഷിയും ഇല്ല. ഗണിതലോകത്തിൽ ഈ സംഖ്യകൾ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണ്; ആത്മീയ ലോകത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കാൻ യേശു സ്വാഭാവിക ലോകത്തെ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഗണിതശാസ്ത്രത്തിന്റെ ലോകത്തിൽ ഈ സംഖ്യകൾ എന്തിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് ഒരു AI ഉറവിടത്തോട് ചോദിച്ചാൽ, അത് നിങ്ങളുടെ മനസ്സിനെ വിസ്മയിപ്പിക്കും. ഈ ഗണിതസിദ്ധാന്തങ്ങളെയും അനുബന്ധ കാര്യങ്ങളെയും വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നത് എന്റെ കഴിവിന് അതീതമാണ്; എങ്കിലും ഗണിതസിദ്ധാന്തത്തിലുള്ള എന്റെ പരിമിതമായ യോഗ്യതയോടുകൂടിയും, ഈ സംഖ്യകളിൽ ചിലത് അവരുടെ പ്രവചനാത്മക സ്വഭാവഗുണങ്ങളിലെ ഘടകങ്ങൾക്ക് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നതായി ഞാൻ കണ്ടെത്തി.

2520 എന്ന സംഖ്യ, 1 മുതൽ 10 വരെയുള്ള എല്ലാ സംഖ്യകളാലും അവശിഷ്ടമില്ലാതെ തുല്യമായി ഭാഗിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ സംഖ്യയാണ് (സംഖ്യകൾ അനന്തതയിലേക്ക് പോകുന്നവയാകുന്നു). ഈ കാരണത്താൽ, ഗണിതശാസ്ത്രലോകത്തിൽ അതിനെ 1 മുതൽ 10 വരെയുള്ള സംഖ്യകളുടെ ലഘൂത്തര സാമാന്യ ഗുണിതം (LCM) എന്നു വിളിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ, അതിന് വളരെ അധികം ഘടകങ്ങളുണ്ട്—മൊത്തം 48, അതിൽ ചെറിയ ഏതൊരു സംഖ്യയേക്കാളും “കൂടുതൽ”. ഇതുവഴി അത് അത്യധിക ഘടകങ്ങളുള്ള ഒരു സംഖ്യയായി മാറുന്നു (ഗണിതശാസ്ത്രത്തിൽ, അസാധാരണമായി അനേകം ഘടകങ്ങളുള്ള സംഖ്യകളുടെ ഒരു പ്രത്യേക വർഗ്ഗം).

2300 എന്ന സംഖ്യയ്ക്ക്, 2520-ന്റെ പ്രശസ്തിയുടെ അവകാശവാദത്തോട് സാമ്യമുള്ള, ശ്രദ്ധേയമായ ഒരു ഗണിതഗുണമുണ്ട്—1 മുതൽ 9 വരെ ഉള്ള എല്ലാ പൂർണ്ണസംഖ്യകളാലും ഭാഗിക്കപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ ധനപൂർണ്ണസംഖ്യയാണത് (അഥവാ, 1 മുതൽ 9 വരെ ഉള്ള സംഖ്യകളുടെ ലഘൂത്തര പൊതുഗുണിതം).

സംഖ്യാസിദ്ധാന്തത്തിൽ 220-ന് ഒരു പ്രശസ്തമായ പ്രത്യേക വർഗ്ഗീകരണമുണ്ട്—അത് ഏറ്റവും ചെറിയതും (അതോടൊപ്പം ഏറ്റവും പ്രസിദ്ധവുമായ) സൗഹൃദസംഖ്യാ-ജോഡിയിലെ ഒരു പാതിയാണ്. ഗണിതലോകത്തിൽ “സൗഹൃദസംഖ്യകൾ” എന്നു പറയുന്നത്, പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു സംഖ്യകളെയാണ്; അവയിൽ ഓരോന്നിന്റെയും യഥാർത്ഥ ഹരികളുടെ (സംഖ്യ തന്നെയെ ഒഴിവാക്കിയുള്ള എല്ലാ ഹരികളും) തുക മറ്റേ സംഖ്യയ്‌ക്ക് തുല്യമാകുന്നു. ഗണിതത്തിൽ അവയെ “സമ്പൂർണ്ണ സുഹൃത്തുകൾ” എന്നു കരുതുന്നു—പുരാതന ഗ്രീക്കുകാർ അവയെ സൗഹൃദത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായിപ്പോലും കണ്ടിരുന്നു! ആ ജോഡി 220 ഉം 284 ഉം ആണ്. ഈ ജോഡി (220, 284) അറിയപ്പെടുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ “സൗഹൃദജോഡി”യാണ്; പുരാതനകാലത്താണ് അത് കണ്ടെത്തപ്പെട്ടത് (ശരിയായാൽ പൈതഗോറസ് അല്ലെങ്കിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികൾ വഴി), കൂടാതെ നൂറ്റാണ്ടുകളോളം അറിയപ്പെട്ടിരുന്നതൊന്നേയൊന്നായി അത് തുടർന്നു. രണ്ട് സംഖ്യകളിൽ ഒന്നായ 220 സംഖ്യാസിദ്ധാന്തത്തിലെ ശാസ്ത്രീയ ക്ലാസിക്കുകളിലൊന്നായി മനസ്സിലാക്കപ്പെടുന്നു!

ആത്മീയമായി 220 എന്ന സംഖ്യ ദൈവികതയും മനുഷ്യತ್ವവും തമ്മിലുള്ള സംയോജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഗണിതലോകത്തിൽ അത് “പരിപൂർണ്ണ സുഹൃത്തുക്കൾ” എന്നൊരു ജോടിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 220, 2300, 2520 എന്നീ സംഖ്യകളുടെ ഗണിതപ്രശസ്തി പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അർത്ഥം, ഈ മൂന്ന് സംഖ്യകളിൽ ഓരോന്നും പ്രസിദ്ധമായിരിക്കുന്നതു തങ്ങളുടെ പ്രത്യേക വിഭാഗങ്ങളിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവയായതിനാലാണ്. ദാനിയേൽ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിൽ പാൽമോനി 2520 നെയും 2300 നെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 2520-ൽ നിന്ന് 2300 എടുത്തുമാറ്റുമ്പോൾ 220 ശേഷിക്കുന്നു. അങ്ങനെ, ഗണിതലോകത്തിൽ പ്രസിദ്ധമായ ഈ മൂന്ന് ചെറിയ സംഖ്യകളിൽ ഓരോന്നും, തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ക്രിസ്തു തന്നെ പാൽമോനിയെന്നു സ്വയം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഏക സന്ദർഭത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

“രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസം വരെ; പിന്നെ വിശുദ്ധസ്ഥലം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” എന്ന വാക്കുകൾ, 1844-ൽ മരിച്ചവരോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് പിന്നീട് 9/11-ൽ ജീവനുള്ളവരിലേക്കു നീങ്ങിയ ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളിൽ അത്ഭുതസംഖ്യകനായ പാൽമോണി, മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ദാനിയേലിന്റെ “രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസം” എന്നതോടു കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു.

വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും ഒരു പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ഉദ്ദേശം ദൈവം തന്റെ ജനത്തിന്റെ മദ്ധ്യേ വസിക്കേണ്ടതാകുന്നു.

വിശുദ്ധാലയവും സൈന്യവും പാദതലത്തിൽ ചവിട്ടിക്കളയപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു; “ആ പ്രത്യേക വിശുദ്ധൻ” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട വിശുദ്ധൻ പാല്മോനിയോടു, “ദിനംപ്രതി” എന്നും “ശൂന്യതയുടെ ലംഘനം” എന്നും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട അധികാരങ്ങൾ “വിശുദ്ധാലയവും സൈന്യവും” രണ്ടും എത്രകാലം പാദതലത്തിൽ ചവിട്ടിക്കളയും എന്നു ചോദിച്ചു. വിശുദ്ധാലയത്തെയും സൈന്യത്തെയും ചവിട്ടിക്കളയുന്ന രണ്ട് ശൂന്യമാക്കുന്ന ശക്തികൾ. പുറജാതീയതയും പാപ്പാധിപത്യവും ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തെയും ദൈവത്തിന്റെ ജനത്തെയും ഒരുപോലെ ചവിട്ടിക്കളയും.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ മോശെയുടെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നത് “അവന്റെ നിയമത്തിന്റെ തർക്കം” എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തെയും തെക്കൻ രാജ്യത്തെയുംതിരായ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന ന്യായവിധി “അവന്റെ നിയമത്തിന്റെ തർക്കം” ആയിരുന്നു. ആ ന്യായവിധി വടക്കൻ രാജ്യം ക്രി.മു. 723-ൽ തടവിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും തെക്കൻ രാജ്യം ക്രി.മു. 677-ൽ കൊണ്ടുപോകപ്പെടുകയും ചെയ്യുമെന്ന് സൂചിപ്പിച്ചു. “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന ചിതറിപ്പോകൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്മേലും സൈന്യത്തിന്മേലും എത്രകാലം നടപ്പാക്കപ്പെടുമെന്നു പാൽമോനിയോടു ചോദിക്കപ്പെട്ടു; അതിന്റെ ഉത്തരം 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ എന്നാകുന്നു.

ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; തെക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു. തെക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ദാനിയേലിന്റെ “രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസം” എന്ന പ്രവചനത്തോടുകൂടി അവസാനിച്ചു. പാൽമോനി ഉദ്ദേശപൂർവ്വം മൂന്ന് പ്രവചനങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു; അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ ഉള്ള നാല്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങൾ മില്ലറൈറ്റ് മന്ദിരം അവൻ പണിതുയർത്തിയ കാലമായി അവൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്നും പതിനാലും വാക്യങ്ങളുടെ ശരിയായ ബോധ്യം ഒരു പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥിക്ക് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ”യും “രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസം”യും മാത്രമല്ല, 2520-ഉം 2300-ഉം തമ്മിലുള്ള ബന്ധം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ 220 എന്ന സംഖ്യയെയും തിരിച്ചറിയാൻ അനുവദിക്കുന്നു; കൂടാതെ 2520-ലെ ഇരുപ്രവചനങ്ങളുടെയും പരസ്പരബന്ധം പരിഗണിക്കുമ്പോൾ അത് 46 എന്ന സംഖ്യയും ഉൽപ്പാദിപ്പിക്കുന്നു.

മോശെയുടെയും ദാനിയേലിന്റെയും കാലപ്രവചനങ്ങൾ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ഒരുമിച്ച് അവസാനിച്ചപ്പോൾ, ദാനിയേലിന്റെത് ക്രി.മു. 457-ൽ ആരംഭിച്ചതും മോശെയുടെത് ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ചതുമായ ഈ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളുടെ ആരംഭബിന്ദുക്കൾക്കിടയിലെ “220” വർഷങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന “220” എന്ന ചിഹ്നം പാൽമോണി ഒരേസമയം പ്രകടമാക്കി; ഹബക്കൂക്ക് “2:20” 1844-ൽ 10-22-ന് (10X22=220) നിറവേറുമ്പോൾ തന്നെയാണ് ഈ രണ്ട് പ്രവചനങ്ങളും ഒരുമിച്ച് അവസാനിക്കേണ്ടിയിരുന്നത്. ആ തീയതി ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം സമാപിക്കേണ്ടിയിരുന്ന ഏഴാം കാഹളനാദത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി; അങ്ങനെ അത് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിനുള്ള ഒരു കാലയളവിന്റെ ആരംഭത്തെയും ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ആ തീയതി തന്നെയാണ് ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുദ്രയിടലിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്; കാരണം ഏഴാം കാഹളനാദസമയത്ത് സമാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ദൈവജനത്തിന്റെ മുദ്രയിടലാണ്; അതാണ് ദൈവത്തിന്റെ മർമ്മം; അതായത് നിങ്ങളിൽ ക്രിസ്തു, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ; അതായത് ദൈവികതയും മനുഷ്യത്വവും ഏകീകൃതമായ അവസ്ഥ.

വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1798-ൽ അവസാനിക്കുകയും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” 1844-ൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, 1798 മുതൽ 1844 വരെ നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവ് ഉത്ഭവിക്കുന്നു. ഈ കാലയളവ് വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ ആദ്യ ദൂതന്റെ വരവോടെ ആരംഭിച്ചു; 1844-ൽ മൂന്നാം ദൂതൻ എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ അത് അവസാനിച്ചു. പ്രവാചകപരമായി, ഇത് 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള കാലയളവ് ഒരു പ്രതീകാത്മക കാലയളവാണെന്ന് സ്ഥിരീകരിക്കുന്ന രണ്ട് സാക്ഷികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. യിസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലും തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്മേലും ഉണ്ടായിരുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” യഥാക്രമം 1798-ലും 1844-ലും സമാപിച്ചു; അങ്ങനെ അവ നാൽപ്പത്തിയാറ് വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവ് ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷിയില്ലാതെ ആ കാലയളവിന് അർത്ഥമില്ല. ഒന്നാമത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും കൂടാതെ മൂന്നാം ദൂതൻ ഉണ്ടായിരിക്കാനാവില്ലെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് നേരിട്ട് ഉപദേശിക്കുന്നു. ആദ്യ ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തിയതും മൂന്നാമത്തേത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് എത്തിയതുമാണെന്ന് അവൾ വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാർ 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ളത് ഒരു പ്രതീകാത്മക പ്രവാചകകാലയളവാണെന്ന സത്യത്തിന് രണ്ടാമത്തെ സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു.

46 എന്ന സംഖ്യ ആലയത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ക്രിസ്തു ആദ്യമായി ആലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിനോടു തർക്കിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന യെഹൂദന്മാർ, ഹെറോദാവ് ആലയത്തെ പുതുക്കിപ്പണിതപ്പോൾ അതിന് നാൽപ്പത്താറു വർഷം എടുത്തുവെന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. ചരിത്രകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയുന്നത്, യെഹൂദന്മാർ പരാമർശിച്ച ഹെറോദാവിന്റെ ആ പുതുക്കിപ്പണി, യേശു സ്നാനം സ്വീകരിച്ച അതേ വർഷത്തിലാണ് പൂർത്തിയായതെന്ന് ആകുന്നു. ആ വസ്തുത, നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാണെന്നും അവന്റെ സ്വരൂപം ആലയമാണെന്നും, അത് 46-ൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുമെന്ന ആത്മീയ സത്യത്തോടുകൂടി ചേർന്നിരിക്കുന്നു.

“വസിച്ചു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം “തിരുനിവാസം” എന്നാണ്. വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം ദൈവം സൈന്യത്തിന്റെ നടുവിൽ (അവന്റെ ജനത്തിന്റെ ഇടയിൽ) വസിക്കേണ്ടതിന്നായിരുന്നു. “വസിച്ചു” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ വാക്കായ “തിരുനിവാസം” മോശെ സ്ഥാപിച്ച തിരുനിവാസത്തിനായി ഉപയോഗിച്ച അതേ വാക്കാണ്; ക്രിസ്തു ആദ്യം ദേവാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ചപ്പോൾ, ക്രിസ്തുവിന്റെ ശരീരം തന്നെയാണ് ദേവാലയം എന്നു നേരിട്ട് പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനമായിരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങളിൽ പാൽമോനി മുന്നോട്ടുവെക്കുന്നതിനെ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിലൂടെ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന 46 എന്ന സംഖ്യ യോഹന്നാനിൽ കാണപ്പെടുന്നു. കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായിരിക്കുന്നവർക്കായി ആ 46 വർഷങ്ങൾ 220-നോടു ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ഇത് ഇരുപതാം വാക്യത്തിലാണ്; അതുകൊണ്ട് യോഹന്നാൻ 2:20-ൽ യെഹൂദന്മാർ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “ഈ ആലയം പണിയാൻ നാല്പത്താറു വർഷം എടുത്തു; നീ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിൽ ഉയർത്തുമോ?” 220 എന്നു വിളിച്ചുപറയുന്ന ഒരു അധ്യായത്തിലും വാക്യത്തിലും ആലയവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സംഖ്യ 46. ആ ഭാഗത്തിൽ യെഹൂദന്മാർ ആലയം പണിയാൻ 46 വർഷം എടുത്തുവെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു; ഇത് പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ആരംഭത്തോടു സമാന്തരമാണ്, അന്നു മോശെ ആലയം പണിയുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് പർവ്വതത്തിൽ 46 ദിവസം ഉണ്ടായിരുന്നു. നാം ദൈവത്തിന്റെ സ്വരൂപത്തിൽ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടവരാകയാൽ, മനുഷ്യദേഹം എന്ന ആലയത്തിൽ 46 ക്രോമോസോമുകൾ—23 പുരുഷനും 23 സ്ത്രീയും—ഉള്ളതു യാദൃശ്ചികമല്ല. 23 പുരുഷ-സ്ത്രീ ക്രോമോസോമുകളാണ് മനുഷ്യആലയം പണിയുന്നതിനുള്ള നിർദ്ദേശങ്ങൾ. സകലവും സൃഷ്ടിച്ച പാൽമോനി മനുഷ്യശരീരത്തിനുള്ളിലെ അങ്ങനെ ഒരു സംവിധാനവും സൃഷ്ടിച്ചു; അതുവഴി മനുഷ്യശരീരത്തിലെ ഓരോ കോശവും പുതുമയും നവീനതയും ഉള്ള കോശങ്ങളാൽ പകരം വെക്കപ്പെടുന്നു, പഴയ ശരീരകോശങ്ങളുടെ സമ്പൂർണ നവീകരണം ഏഴ് വർഷം എടുക്കുന്നു; അതായത് 2520 ദിവസം. യെഹൂദന്മാർ ആലയത്തോടു 46 വർഷത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു ഉയിർത്തെഴുന്നേൽപ്പിക്കപ്പെടേണ്ട തന്റെ ശരീരത്തെക്കുറിച്ചാണ് പറഞ്ഞത്. 1798 മുതൽ 1844 വരെ മില്ലറൈറ്റ് ആലയം ഉയർത്തപ്പെട്ടു; മൂന്നു ദൂതന്മാരും ഒന്നിച്ചു എത്തുന്ന കാലഘട്ടത്തിലായിരുന്നു അതു ഉയർത്തപ്പെട്ടത്; 1798 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള 46 വർഷങ്ങളെ വ്യാപിച്ചു നിൽക്കുന്ന ആ മൂന്നു ദൂതന്മാർ ക്രിസ്തുവാൽ ദിവസങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. അവൻ പറഞ്ഞു: “ഈ ആലയം ഇടിച്ചുകളവിൻ”; മൂന്നു ദിവസത്തിൽ ഞാൻ അതിനെ ഉയർത്തും; ഇങ്ങനെ മൂന്നു ദിവസത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെടേണ്ട ഒരു ആലയം ഇടിച്ചുകളയപ്പെടുന്നതുമായുള്ള യോജിപ്പ് അവൻ സ്ഥാപിച്ചു.

പതിമൂന്നാം വചനത്തിൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും സൈന്യത്തെയും ദാനീയേൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യം സൈന്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; തെക്കൻ രാജ്യം വിശുദ്ധമന്ദിരത്തെയും, കാരണം യെരൂശലേം അവിടെയാണ് ഉള്ളത്. അതിനാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ചോദ്യം ഉന്നയിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, ബദ്ധതയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ട ഈ രണ്ടു ഘടകങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതായ (വിശുദ്ധമന്ദിരവും സൈന്യവും) വടക്കൻ രാജ്യം ആയിരുന്നു, ക്രി.മു. 723-ൽ. അതിന്റെ 46 വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, ക്രി.മു. 677-ൽ, യെഹൂദായുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിനായി “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആരംഭിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, സൈന്യത്തിന്റെ ചവിട്ടിമെതിക്കൽ 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ചവിട്ടിമെതിക്കൽ 1844-ൽ അവസാനിച്ചു.

പുരാതന യിസ്രായേൽ യെരൂശലേം പുനർനിർമ്മിക്കേണ്ടതിന്നു ബാബിലോണിൽനിന്നു പുറപ്പെട്ടതു മൂന്നു രാജാജ്ഞകളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരുന്നു; അവയിൽ മൂന്നാമത്തേതു ഇരുപത്തിമുന്നൂറു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭമായി, ആ കാലഘട്ടം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവോടെ സമാപിച്ചു. യാഥാർത്ഥ ബാബിലോൻ ഭരിച്ച എഴുപതു വർഷങ്ങളാൽ പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ആത്മീയ ബാബിലോണിന്റെ ആധിപത്യകാലം 1798-ൽ അവസാനിച്ചു; മൂന്നു ദൂതന്മാരാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനകാലഘട്ടം, പ്രവചനം ആരംഭിച്ച അതേ സ്ഥലത്തുതന്നെ, അഥവാ മൂന്നാമത്തെ രാജാജ്ഞയുടെ പ്രഖ്യാപനസമയത്ത്, കൃത്യമായി സമാപിക്കുന്നു.

2300 വർഷങ്ങളുടെ ആൽഫയായ മൂന്ന് കല്പനകളുടെ കാലഘട്ടം, 2300 ദിവസങ്ങളുടെ ഒമേഗയായ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടു. ആൽഫയും ഒമേഗയും രണ്ടും അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനസ്തംഭങ്ങളാകുന്നു; 457യും 1844യും ദേവാലയവും യെരൂശലേമും പണിയുന്ന ഒരു പ്രവൃത്തിയെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു.

കൊമ്പായി നിലകൊള്ളുന്ന ക്രിസ്തു ഇവിടെ യഹോവയുടെ ആലയം പണിതവനായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു; മൂന്നാം ദൂതൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് എത്തിയപ്പോൾ അവൻ മൂന്നാം ദിവസത്തിൽ ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റതുപോലെ, മില്ലറൈറ്റ് ആലയം ക്രിസ്തുവാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു, കാരണം യഹോവയുടെ ആലയം പണിയുന്നത് അവൻ തന്നെയാണ്. ഇത് മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായിരുന്നുവെങ്കിലും, അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവർത്തി പിന്നത്തെ മഴയുടെ കാലഘട്ടത്തിലാണ്; കാരണം “അവൻ യഹോവയുടെ ആലയം പണിയും” എന്ന വാക്യഭാഗം ഇരട്ടിയായി വരുന്നതു, കർത്താവ് 46 വർഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ മില്ലറൈറ്റ് ആലയം സ്ഥാപിച്ചതായി കാണുന്നവർക്ക്, പിന്നത്തെ മഴയുടെ കാലത്ത് അവൻ ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മറ്റൊരു ആലയം പണിയുന്നതും ഗ്രഹിക്കുവാൻ അനുവദിക്കുന്നു; കാരണം പേത്രോസ് പറയുന്നു, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേർ ഒരു ആത്മീയ ഭവനമായി ഉയർത്തപ്പെടേണ്ടവരാണെന്ന്.

“എത്രകാലം” എന്ന ചോദ്യം പാൽമോനിയോടു ചോദിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ ഉത്തരം “രണ്ടായിരത്തി മുന്നൂറ് ദിവസത്തേക്കു; പിന്നെ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” എന്നാകുന്നു; എന്നാൽ മോശെ, ഏലിയാവു, മില്ലറൈറ്റുകൾ, പാപ്പാപക്ഷീയ രക്തസാക്ഷികൾ, ക്ഷേത്രം അളക്കുന്ന സെഖര്യാവും യോഹന്നാനും, യെശയ്യാവു ആറാം അധ്യായത്തിൽ, കൂടാതെ പേരെടുത്തുപറയാത്ത മറ്റ് ചിലരും, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “എത്രകാലം” എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം “9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരേയ്ക്കും; പിന്നെ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” എന്നാണെന്ന് പറയുന്നു.

1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അബ്രാഹാം തന്റെ മകനെ അർപ്പിച്ചതിൽ ഒരു പ്രതിരൂപം കാണപ്പെട്ടു; കാരണം അത് സ്വർഗീയ പിതാവ് തന്റെ പുത്രനെ അർപ്പിച്ച ക്രൂശിനെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു. അപ്പൊസ്തലനായ പൗലൊസിന്റെ അനുസരിച്ച് ചെങ്കടലിങ്കൽ മോശെയും എബ്രായരും സ്നാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിച്ചു; അതു ക്രൂശിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്; ആ ക്രൂശ് മോറിയാ പർവതത്തിൽ യിസ്ഹാക്കിനോടുകൂടെ അബ്രാഹാമാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു.

ഇത്, തീർച്ചയായും, ഒക്ടോബർ 22, 1844-നെയാണ് സ്നാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു; അവിടെയാണ് നോഹയുടെ എട്ട് അംഗങ്ങളുള്ള കുടുംബം സ്നാനമേറ്റത്. “എട്ട്” എന്നത് പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

1844 ഒക്ടോബർ 22-നെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ട സത്യത്തിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഘടകത്തെ തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നത്, പെട്ടകത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന നോഹയുടെ സാക്ഷ്യത്തെയും, ചെങ്കടലിന്നരികിലെ മോശെയെയും, മോറിയാ പർവതത്തിലെ അബ്രാഹാമിനെയും, ക്രൂശിന്മേലുള്ള യേശുവിനെയും തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതിനോട് സമാന്തരമാണ്. ആ തീയതിയിൽ മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ ചരിത്രത്തിലേക്ക് വന്നു; ദൈവജനത്തെ മുദ്രകുത്തുന്ന ദൂതൻ അവനാണ്.

അങ്ങനെ, ആ തീയതിയെ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തിയ വിശുദ്ധ പ്രവാചക രേഖകളോടൊപ്പം, മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ എത്തി തന്റെ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു; ആ ഭാഗത്തിൽ ഗോതമ്പും കളയും എന്നുവെച്ചു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ജ്ഞാനികളായ കന്യകമാരെയും മൂഢകളായ കന്യകമാരെയും വേർതിരിക്കുന്നതും ആ പ്രവർത്തനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. 1844 എത്ര സമഗ്രമായി വിശുദ്ധമായി മുൻപ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുകയോ, 1844-നോട് ബന്ധപ്പെട്ടും 1863 വരെ തുടർന്നുപോയുമിരുന്ന മാർഗസൂചകങ്ങളെക്കുറിച്ച് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതു അറിയാതിരിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നത്, Adventism-ന്റെ അടിസ്ഥാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു വാക്യങ്ങളുടെ കേന്ദ്രവിഷയം ക്രിസ്തുവാണ് എന്ന സത്യത്തിന്റെ അർത്ഥസൂചനകളുമായി പ്രവാചകപരമായി ഏറ്റുമുട്ടുവാൻ ഒരു ആത്മാവിനെ അപ്രാപ്തനാക്കി വിടുന്നു; കൂടാതെ അവിടെ ക്രിസ്തുവിനെ ഗണിതശാസ്ത്രത്തിന്റെയും മറ്റെല്ലാറ്റിന്റെയും സ്രഷ്ടാവായ പാല്മോണി എന്ന നിലയിൽ അംഗീകരിക്കുന്നു.

പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ ചോദ്യത്തിനുള്ള ഇപ്പോഴത്തെ ഉത്തരം, 1845-ലെ ഉത്തരത്തേക്കാൾ വ്യത്യസ്തമാണ്. 1845-ൽ ആദ്യകാല മുൻഗാമികൾ മഹത്തായ ഒരു നിരാശയിൽനിന്ന് മുക്തരാകുന്ന ഘട്ടത്തിലായിരുന്നു; ശിഷ്യന്മാരുടെ കാലത്തിനു ശേഷമൊരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവിധം കർത്താവു ഒരു പ്രവാചകന്റെ ദാനം പുനഃസ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ആശയത്തോടു അവർ പൊരുതിത്തുടങ്ങിയിരുന്നു. അവർ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ അർത്ഥസൂചന മനസ്സിലാക്കുവാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; തങ്ങൾ ഇപ്പോൾ കടന്നുപോയ അനുഭവം വിശുദ്ധ ചരിത്രം തന്നെയാണെന്ന സത്യത്തിലേക്കും അവർ ഉണരുകയായിരുന്നു. 1850-ഓടെ, 1843-ലെ മുൻഗാമി ചാർട്ടിനെ തിരുത്തിയും പകരംവെക്കിയും ചെയ്യുന്നതിനായി അവർ ഒരു പുതിയ മുൻഗാമി ചാർട്ട് അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ഈ രണ്ടു ചാർട്ടുകളെയും സഹോദരി വൈറ്റ് ഹബക്കൂക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “പട്ടികകൾ” എന്നതിന്റെ നിറവേറ്റലുകളായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങനെ ആയതിനാൽ, 1850 ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിന്റെ സ്ഥാപിതമായ ഒരു നിറവേറ്റലാകുന്നു.

1843-ലെ ചാർട്ട് ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ “പലകകൾ” എന്നതിന്റെയും ഒരു നിവൃത്തിയായിരുന്നില്ലെന്ന് നിഷേധിക്കുന്നത് ആദിമ വിശ്വാസം ഉപേക്ഷിക്കുന്നതാകുന്നു എന്നു പ്രാരംഭ പ്രവർത്തകർ മനസ്സിലാക്കി എഴുതുകയും ചെയ്തു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ആ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കൈയാൽ നയിക്കപ്പെട്ടതും ഹബക്കൂക്കിന്റെ ഒരു നിവൃത്തിയുമായും അംഗീകരിച്ചു; അതുപോലെ തന്നേ 1850-ലെ ചാർട്ടിന്മേലും അവൾ അതേ അംഗീകാരം സ്ഥാപിച്ചു. ഹബക്കൂക്ക് “പലകകൾ” എന്നു ബഹുവചനത്തിൽ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; 1843-ലെ ചാർട്ട് 1842 മെയ് മാസത്തിൽ അച്ചടിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, അക്കങ്ങളിലൊന്നിലധികത്തിൽ ഒരു പിശകോടുകൂടിയാണ് അത് അച്ചടിക്കപ്പെട്ടത്; അതിന്മേൽ കർത്താവ് തന്റെ കൈ വെച്ചിരുന്നു. 1850-ൽ അക്കങ്ങളിലെ ആ പിശക് തിരുത്തിയ ഒരു പുതിയ ചാർട്ട് ലഭ്യമാക്കി. ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകൾ പ്രവചനങ്ങളുടെ നിവൃത്തികളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ പ്രവചനങ്ങൾ 1842 മെയ് മാസം മുതൽ 1850 ജനുവരി വരെ നിവൃത്തിയായി.

1843-ലെ അഥവാ ആരംഭ പട്ടികയിൽ ഒരു പിശക് ഉണ്ടായിരുന്നു; 1850-ലെ അവസാന പട്ടികയിൽ ഒരു പിശകും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. 1842-ലെ മേയ് മുതൽ 1850-ലെ ജനുവരി വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടം സ്ഥാപിതമായ ഒരു പ്രവാചകകാലഘട്ടമാണ്; 1842-ലെ മേയും, അതുപോലെ 1850-ലെ ജനുവരിയും, പ്രവാചക വഴിക്കല്ലുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ആ വഴിക്കല്ലുകളിൽ ആൽഫയും ഒമേഗയും എന്ന മുദ്ര അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ആൽഫ അഥവാ ആദ്യ അക്ഷരവും, ഒമേഗ അവസാനത്തെയും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അക്ഷരവുമാണ്. 1842 ആൽഫയും 1850 ഒമേഗയും ആണ്; ആ രണ്ട് ഹീബ്രു അക്ഷരങ്ങളെ എടുത്ത് അവയ്ക്കിടയിൽ ഹീബ്രു വർണ്ണമാലയിലെ പതിമൂന്നാമത്തെ അക്ഷരം സ്ഥാപിച്ചാൽ, ഹീബ്രു വർണ്ണമാലയിലെ ഒന്നാമത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അക്ഷരങ്ങളാൽ എഴുതപ്പെടുന്ന ഹീബ്രു പദമായ “സത്യം” നാം നിർമ്മിക്കും.

1842-ലെയും 1850-ലെയും വഴിക്കുറികളിൽ പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനാത്മക തർക്കശാസ്ത്രം, അവ “പിശക്” മുഖാന്തരം തമ്മിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നതാണ്. ആൽഫയിൽ ഒരു പിശക് ഉണ്ടായിരുന്നു; അതേ പിശകിനെ ഒമേഗ തിരുത്തി. ആകയാൽ ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും അക്ഷരങ്ങൾക്കിടയിൽ നിലകൊള്ളുന്നത് “പിശക്” ആകുന്നു; അത് കലഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്, പതിമൂന്ന് എന്ന സംഖ്യ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് അതുതന്നെയാണ്. 1842 മുതൽ 1850 വരെയുള്ളത്, ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര ഉൾക്കൊള്ളുന്ന, സ്ഥാപിതമായ ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടമാണ്; അതാണ് “സത്യം.” ആ ചരിത്രം ഒരു ലവോദിക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ഗൗരവപൂർവ്വവും ആത്മീയമായും അന്വേഷിക്കുന്നതുവരെ, 1842 മുതൽ 1850 വരെ ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളുടെ പ്രവചനകാലഘട്ടം സംശയാതീതമായി സ്ഥാപിക്കുന്ന വ്യക്തമായ സത്യത്തോടു അവർ പ്രായോഗികമായി അന്ധരായിത്തന്നെ ഇരിക്കുന്നു. രണ്ടു സാക്ഷികൾ ചേർന്ന് സ്ഥാപിക്കുന്ന സത്യം ഇതാണ്: 1850-ലെ ചാർട്ടിൽ യാതൊരു പിശകുകളും ഇല്ല. 1850-ലെ ചാർട്ടിലും, 1843-ലെ ചാർട്ടിലെപ്പോലെ തന്നേ, മോശെയുടെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇരു ചാർട്ടുകളിലും “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ചാർട്ടിന്റെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് മുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്ക് നീളുന്നതായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇത് ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ച് 1844 വരെ നീളുന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” കാലഘട്ടത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. 2520 എന്നത് ചാർട്ടിൽ വെറും ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നതല്ല; അതാണ് ചാർട്ടിന്റെ കേന്ദ്രം.

“ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്ന പ്രവചനരേഖയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ ചിത്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് ക്രൂശാണ്. ഇരു പട്ടികകളുടെയും മദ്ധ്യഭാഗം മുകളിൽ നിന്ന് താഴേയ്ക്ക് നീളുന്ന 2520-ലെ കാലരേഖയാണ്. അതിന്റെ നടുവിൽ ക്രൂശുണ്ട്. ദാനിയേൽ ഒൻപതാം അധ്യായം, ഇരുപത്തിയേഴാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, ക്രിസ്തു അനേകരോടു നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ച ആ ആഴ്ചയുടെ മദ്ധ്യഭാഗം തന്നെയായിരുന്നു ക്രൂശ്. ആ ആഴ്ച ഏഴ് വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് പ്രവചനപരമായി 2520 ദിവസങ്ങളാണ്. പട്ടികകളിലുള്ളതുപോലെ തന്നേ, 2520 ദിവസങ്ങളുടെ കൃത്യമായ മദ്ധ്യത്തിൽ, ക്രിസ്തു ക്രൂശിന്മേൽ നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽ നിന്ന് ക്രൂശുവരെയുള്ളത് പ്രവചനപരമായി 1260 ദിവസങ്ങളായിരുന്നു. ഇതിന്റെ അർത്ഥം, സ്നാനത്തിൽ നിന്ന് ക്രൂശുവരെയായി ക്രൂശിലേക്കു നയിക്കുന്ന 1260 പ്രഭാതയാഗങ്ങളും 1260 സായാഹ്നയാഗങ്ങളും ഉണ്ടായിരിക്കുമെന്നതാണ്; എന്നാൽ ക്രൂശിൽ, ആ അന്തിമ ബലിയാടായ കുഞ്ഞാട് പുരോഹിതന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുപോയി, ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടായവൻ സായാഹ്നബലിയായി മാറി, അങ്ങനെ സ്നാനത്തിനുശേഷമുള്ള 2520-ാമത്തെ കുഞ്ഞാടുബലി അവൻ പ്രതിനിധീകരിച്ചു.

ആഴ്ചയുടെ കേന്ദ്രം ക്രൂശായിരുന്നു; ഇരുസംസ്കൃത പട്ടികകളുടെയും കേന്ദ്രവും ക്രൂശാണ്; എന്നാൽ ഓരോ സാഹചര്യത്തിലും 2520 മുഖാന്തരം പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട സത്യത്തിനുള്ളിൽ കുഞ്ഞാടിനെ സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു. 2520 ദിവസങ്ങളുടെ നടുവിൽ ക്രൂശ് സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്രൂശിൽ യേശു 2520-ാമത്തെയും അവസാനത്തെയും യാഗാർപ്പണമായിരുന്നു. 1842-ലെ മേയ് മുതൽ 1850-ലെ ജനുവരി വരെയുള്ള ചരിത്രം തെറ്റിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; സത്യമായിരുന്ന ക്രിസ്തു രണ്ടു കുറ്റവാളികളുടെ നടുവിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; അവൻ കുറ്റവാളിയല്ലായിരുന്നുവെങ്കിലും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് അവനെ പരിഗണിച്ചിരുന്നത്. അതിനാൽ, നമുക്ക് മൂന്ന് കുറ്റവാളികൾ ഉണ്ട്: നഷ്ടപ്പെടുന്ന ഒരുവനും രക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരുവനും. ഈ മൂന്ന് കുറ്റവാളികളും കുറ്റകൃത്യത്താൽ പരസ്പരം ബന്ധിക്കപ്പെട്ട മൂന്ന് വഴിക്കുറികളാണ്; എങ്കിലും നടുവിലുള്ള വഴിക്കുറി ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ കുറ്റവാളിയുടെ വിപരീതമാണ്. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ കുറ്റവാളികൾ നടുവിലുള്ള വഴിക്കുറിയായ ക്രൂശ് മുഖാന്തരം തമ്മിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

1842 മുതൽ 1850 വരെയുള്ള ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളിൽ, ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വഴി-അടയാളങ്ങളെ തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ച മദ്ധ്യ അക്ഷരം തെറ്റായിരുന്നു. ക്രൂശിലെ മദ്ധ്യ വഴി-അടയാളം ആ മൂന്ന് കുറ്റവാളികളെയും തമ്മിൽ ബന്ധിപ്പിച്ചു; എന്നാൽ ഇവയിലെ മദ്ധ്യ വഴി-അടയാളം തെറ്റല്ല, അത് സത്യമാണ്. ക്രൂശും ഹബക്കൂക്കിന്റെ പട്ടികകളും ഒരുപോലെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ഒരു ഘടകം ഇതാണ്: 2520, അഥവാ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ”, സത്യമാണ്. ഇപ്പോൾ തന്നെ അവതരിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന തർക്കത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ, 2520-നെ നിരസിക്കുന്നത് യേശുവിനെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.

അദ്ഭുതസംഖ്യാകർത്താവായ പാൽമോനി, “രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറ് ദിവസത്തേക്ക്; അപ്പോൾ വിശുദ്ധസ്ഥലം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” എന്നു പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, അവൻ “എത്രകാലം” എന്ന പ്രവചനാത്മക ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നതാകുന്നു. ആ ഉത്തരം ഇനി 1844 അല്ല; ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം 1856-ൽ അവസാനിച്ചു, കാരണം അന്നുതന്നെ ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ആ പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കു മാറിയതായി തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് മണലിൽ ആ രേഖ വരച്ചപ്പോൾ, ആ അവസ്ഥ മാറുന്നതുവരെ ദൈവത്തിനും അവന്റെ ജനത്തിനും ഇടയിലുള്ള ബന്ധം ഒരു വേർപാടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായിട്ടാണ് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതെന്നായിരുന്നു അതിന്റെ അർത്ഥം; എന്തെന്നാൽ, ലവൊദിക്ക്യർക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ പ്രവേശനം അഭ്യർഥിച്ച് അവൻ പുറത്തുനിന്ന് മുട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവന്റെ ദൈവികത അവരുടെ മാനുഷികതയ്ക്കുള്ളിൽ ഇല്ല. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് ക്രിസ്തു ആരംഭിച്ച അതേ പ്രവൃത്തി, തന്റെ ദൈവികതയെ മാനുഷികതയോടു ചേർക്കുന്നതായിരുന്നു; ക്രിസ്തു അത്തരം കാര്യം ചെയ്യുവാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു, എങ്കിലും അങ്ങനെ സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നില്ല.

പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ ചരിത്രം ആവർത്തിച്ചുകൊണ്ട് കർത്താവു ആധുനിക യിസ്രായേലിനെ അന്ധകാരയുഗങ്ങളുടെ ഇരുളിൽനിന്നു പുറത്തുകൊണ്ടുവന്നു, ചെങ്കടലിൽ അവരോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു; കാരണം സ്നാനം നിയമബന്ധത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്. എന്നാൽ യിസ്രായേൽ നിയമം പാലിക്കുമോ എന്നു പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. സംഖ്യാപുസ്തകപ്രകാരം, പുരാതന യിസ്രായേലിനോടുണ്ടായപ്പോൾ അവർ പത്ത് പരീക്ഷകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടു. പത്താമത്തെ പരാജയത്തിൽ അവർ നാൽപ്പതു വർഷം മരുഭൂമിയിൽ മരിക്കേണ്ടവരായി വിധിക്കപ്പെട്ടു; ഇങ്ങനെ 1856-ലെ ലയോദിക്ക്യാ സന്ദേശത്തെ ആധുനിക യിസ്രായേൽ നിരസിച്ചതിന്റെ ഒരു മാതൃക അവരാൽ ലഭിച്ചു. പുരാതന യിസ്രായേൽ പുരോഗമനാത്മകമായ പത്ത് പരീക്ഷകളിൽ പരാജയപ്പെട്ടതുപോലെ (പത്ത് എന്നത് ഒരു പരീക്ഷയുടെ പ്രതീകമായതിനാൽ), 1844-ൽ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ വരവുമുതൽ 1856 വരെ ഫിലദെൽഫിയ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്മേൽ ഒരു പുരോഗമനാത്മകമായ പരിശോധനാപ്രക്രിയ വരുത്തപ്പെട്ടു.

ചെങ്കടലിൽ നിന്ന് കാദേശിലെ ആദ്യ കലാപം വരെ ഉണ്ടായ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങൾ ഒരു പ്രവചനാത്മക കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കാരണം ആ കാലഘട്ടത്തെ ഒന്നിച്ചു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നത് പത്ത് എന്ന സംഖ്യയാണ്. പത്ത് എന്നത് ഒരു പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രതീകമായതിനാൽ, ആ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങൾ ഉടമ്പടി നിരസിക്കുകയും പത്താമത്തെ പരീക്ഷണത്തിലും പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലും പരാജയപ്പെടുകയും ചെയ്ത പത്ത് ഗോത്രങ്ങളെ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ഈ കാലഘട്ടം ചെങ്കടൽ കടക്കലോടെ ആരംഭിച്ചു; സമുദ്രത്തിനുശേഷമുള്ള പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളിലെ ആദ്യത്തേതായി പത്ത് കല്പനകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതിൽ ആദ്യ പരീക്ഷണം ശബ്ബത്തായിരുന്നു, അത് പത്ത് കല്പനകളുടെ പ്രതീകവും മുദ്രയും ആകുന്നു (മന്നയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടത്). പുരാതന ഇസ്രായേലിലെ പത്ത് പരീക്ഷണങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട പ്രവചനാത്മക കാലമായി ഇത്ര വ്യക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കെ, ചെങ്കടൽ കടക്കൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-നെ മുൻരൂപമായി സൂചിപ്പിച്ചുവെന്ന് പ്രവചനാത്മാവു നമ്മെ അറിയിക്കുന്നതിനാൽ, ആ ഘട്ടത്തിൽ ഒരു ക്രമാനുഗതമായ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ആരംഭിച്ചുവെന്ന് നാം അറിഞ്ഞിരിക്കണം. അഡ്വെന്റിസത്തിന് അത് അറിയില്ല; അതിനാൽ, 1863-ൽ അവർക്ക് ലവോദിക്യ വനാന്തരത്തിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലം മരിക്കേണ്ടവരായി നിയമിക്കപ്പെട്ടുവെന്നത് അവർക്ക് കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല; പരീക്ഷണപ്രക്രിയയുടെ അത്യാരംഭത്തിൽ തന്നെ അവർ മുന്നറിയിപ്പ് പ്രസംഗിക്കേണ്ടതിന്നു നൽകിയ അതേ നിയമം തന്നെയാണ് അത്, ആ പ്രക്രിയ 1863-ലേക്കു നയിച്ചതും ആകുന്നു.

1856-ൽ ലവോദിക്ക്യാവസ്ഥയെക്കുറിച്ചുള്ള പ്രഖ്യാപനം മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്മേൽ വന്നപ്പോൾ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിഷയത്തിൽ “പുതിയ വീഞ്ഞ്” പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടു. ആ പുതിയ വെളിച്ചം ഒരിക്കലും സ്വീകരിക്കപ്പെട്ടില്ല; ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം, അഥവാ 2520 പ്രവചനദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം, ലവോദിക്ക്യൻ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനം അവസാനിച്ചു; അത് ലവോദിക്ക്യൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയായി മാറി. മോശെ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കാൻ സന്നദ്ധനായിരുന്നു; എന്നാൽ പത്താമത്തെ പരീക്ഷണം എത്തിയിരുന്നു; അത് അടിസ്ഥാനപരമായ ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നു, കാരണം ആദിമുതൽ തന്നെ മോശെയ്ക്ക് ഏല്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ജോലി ദൈവജനത്തെ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് നയിക്കുക എന്നതായിരുന്നു. മോശെ മിസ്രയീമിലെത്തുന്നതിനു മുമ്പേ തന്നെ അവന്റെ മുമ്പിലുണ്ടായിരുന്ന ജോലി അതായിരുന്നു. പത്താമത്തെ പരീക്ഷണം എത്തിയിരുന്നു; കലാപികൾ വാഗ്ദത്തദേശത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്ന കാര്യത്തിൽ തളർന്നുനിന്നു.

ആ ഘട്ടത്തിൽനിന്ന് പന്ത്രണ്ട് ചാരന്മാർ മടങ്ങിവരുന്നതുവരെയുള്ള കാലഘട്ടം, 1856-ൽ അവസാനത്തെ അടിസ്ഥാനപരമായ പരീക്ഷണം എത്തിയപ്പോൾ ആരംഭിച്ച്, ഏഴ് വർഷം ലാവൊദിക്യ മില്ലറൈറ്റുകൾ ദേശത്തെ പരിശോധന നടത്തി, ഒടുവിൽ ഒരു പ്രസ്ഥാനമായി നിലനിൽക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിച്ച് ഒരു സഭയായി മാറുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്ത ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

മില്ലർ ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ സത്യം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആയിരുന്നു; അതിനാൽ അത് യിരെമ്യാവിന്റെ പുരാതന പാതകളെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന അടിസ്ഥാന സത്യങ്ങളിൽ അടിസ്ഥാനമായിത്തീർന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന് കൊണ്ടുവന്ന അവസാനത്തെ പുതിയ പ്രവചനാത്മക വെളിച്ചം 1856-ലായിരുന്നു; അത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയായിരുന്നു. ഈ ചരിത്രസത്യങ്ങളുടെ ആഴത്തിലുള്ള പഠനത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് വളരെ അധികം വെളിച്ചമുണ്ട്; എങ്കിലും, ദാനിയേൽ എട്ട് എന്ന അധ്യായത്തിലെ പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ ഉത്തരം “9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെ; അപ്പോൾ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടും” എന്നതാകുന്നതെന്തുകൊണ്ടാണെന്ന് നമുക്ക് തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയേണ്ടതിന്ന്, നാം മുന്നോട്ട് നീങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കണം.

1844-ൽ ക്രിസ്തു ആരംഭിച്ച പ്രവൃത്തി 1863-ൽ വഴിതിരിച്ചുവിടപ്പെട്ടു; അതിനാൽ ആ സമയത്ത് ആരംഭിച്ച വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ “ശുദ്ധീകരണം” ദൈവജനങ്ങൾ ലാവൊദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ താൽക്കാലികമായി നിലച്ചുപോയി. ഈ കാരണത്താൽ, 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ ക്രിസ്തുവാൽ നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരുന്ന പ്രവൃത്തി, വേർതിരിക്കുകയും മുദ്രകുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന ദൂതനായ മൂന്നാം ദൂതൻ ഒടുവിൽ “ശുദ്ധീകരണം” എന്നതിലൂടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെ പൂർത്തിയാക്കുമ്പോൾ നിർബന്ധമായും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതായിരുന്നു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള പ്രവചനാത്മക വഴിക്കുറികൾ ക്രിസ്തു വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണപ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചേനേയിരുന്ന വഴിക്കുറികളാണ്; ആ വഴിക്കുറികൾ ആ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടുന്ന ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു കാണിച്ചുതരാനാകുമെങ്കിൽ, “എത്രകാലം” എന്ന ചോദ്യം “എത്രകാലം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മറ്റു രേഖകളുമായി യോജിച്ചിരിക്കുന്നു.

1844 മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവായിരുന്നു; 1863 പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1846-ൽ വൈറ്റുമാരുടെ വിവാഹം നടന്നു; എലന്റെ കുടുംബനാമം Harmen എന്നതിൽ നിന്ന് White ആയി മാറി; ആ വർഷം തന്നെയാണ് ആ ദമ്പതികൾ ഏഴാംദിന ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തത്. ശബ്ബത്ത്, വിവാഹം, നാമമാറ്റം — ഇവ എല്ലാം പ്രവചനപരമായി ഒരു നിയമബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു. കർത്താവ് ആധുനിക യിസ്രായേലിനെ 1844-ലെ ചെങ്കടൽ വഴിയായി കൊണ്ടുവന്നു; 1846-ൽ അവർക്കു ന്യായപ്രമാണം നല്കുകയും അവരോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവരെ സീനായിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നു. ആ ന്യായപ്രമാണം, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളെപ്പോലെ, രണ്ട് പലകകളിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ആദ്യ പലകയിൽ 4 കല്പനകളും രണ്ടാം പലകയിൽ 6 കല്പനകളും അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. രണ്ട് പലകകൾ പുരാതനവും ആധുനികവും ആയ യിസ്രായേലിന്റെ നിയമബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ ഒരുമിച്ചു നോക്കുമ്പോൾ, നിയമത്തിന്റെ ആ രണ്ട് പലകകൾ — അതായത് പത്ത് കല്പനകൾ — പുരാതന യിസ്രായേലിനായി പ്രതീകാത്മകമായി 46 എന്നു അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതു പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾക്ക് മുൻരൂപമായി നിന്നിരുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്തിലെ രണ്ട് ആട്ടിയ അപ്പക്കാഴ്ചകളോടുകൂടെ, അവ പതാകയായ ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ പേര് ഹാർമൻ എന്നതിൽ നിന്നു വൈറ്റ് എന്നാക്കി മാറിയപ്പോൾ. ഹാർമൻ എന്നത് സമാധാനത്തിന്റെ ഒരു സൈനികൻ എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നു; എന്നാൽ അതിന് പകരം ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന വൈറ്റ് വന്നു. ഗൂൾഡ് എന്ന പേര് സ്വർണം എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നു; എലൻ എന്നത് പ്രകാശമുള്ളതും തേജോമയവുമായി ഒരു വെളിച്ചം എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നു. അവളുടെ പേര് ലവൊദിക്യ സന്ദേശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

“കണ്ണിൽ തേക്കുന്ന ഔഷധം” ദൈവവചനത്തിന്റെ വെളിച്ചമാണ്; എലൻ പ്രകാശമുള്ളതും ദീപ്തമായി തിളങ്ങുന്നതുമായ ഒരു വെളിച്ചമാണ്. 1856-ൽ മില്ലറൈറ്റുകൾക്കുള്ള സുരക്ഷ, അവളുടെ എഴുത്തുകളിലൂടെ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയും അവളുടെ നാമത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെയും ലაოდിക്യയ്ക്കുള്ള സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നതിലായിരുന്നു. സഹോദരി വൈറ്റ്, ജോൺസിന്റെയും വാഗ്ഗണറിന്റെയും 1888-ലെ സന്ദേശം ലაოდിക്യയ്ക്കുള്ള സന്ദേശമായിരുന്നുവെന്നും, അവരുടെ സന്ദേശം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശവും ആയിരുന്നുവെന്നും വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ 1844-ൽ വന്നു, പിന്നെ 1888-ൽ അവൻ തന്റെ പ്രവർത്തി രണ്ടാം പ്രാവശ്യം നിർവഹിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. 1888-ലെ സന്ദേശം ലാവൊദിക്യാ സന്ദേശമായിരുന്നു; അതു മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു; അതു വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം അടയാളപ്പെടുത്തി; പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ പകർച്ചക്കാലത്ത് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്ന വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരണം എന്ന സന്ദേശം അതായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ 1844-ൽ വന്നു, തുടർന്ന് വീണ്ടും 1888-ലും വന്നു, എന്നാൽ ഇരു സന്ദർഭങ്ങളിലും നിരസിക്കപ്പെടുകയേയുണ്ടായുള്ളു; എങ്കിലും ഈ ഇരു സന്ദർഭങ്ങളും പിന്നീടുള്ള മഴയുടെ സമയത്ത് മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ വരുന്നതിന്റെ മാതൃകകളായി നിലകൊള്ളുന്നു. 1844, 9/11-ന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; 1863 ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ ഒരു മാതൃകയായാൽ, “എത്രകാലം” എന്ന പ്രതീകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന “9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെ” എന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടം, പതിമൂന്നാം വാക്യത്തിലെ “എത്രകാലം” എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഇപ്പോഴത്തെ സത്യത്തിന്റെ ഉത്തരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കും.

1842 മുതൽ 1850 വരെയുള്ള മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം, 1844 മുതൽ 1863 വരെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പരീക്ഷണത്തിന്റെ പ്രവചനകാലഘട്ടവുമായി അതിലേയ്ക്ക് മൂടിച്ചേരുന്ന ഒരു പ്രവചനകാലഘട്ടമാണ്. 1842 മുതൽ 1863 വരെ, 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ ദൃശ്യവൽക്കരിക്കുന്ന പ്രവചനസൂചനകൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു; ആ സമയത്ത് ക്രിസ്തു തന്റെ ദേവാലയത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു—ആദ്യം തന്റെ സഭയെ, തുടർന്ന് പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ പ്രവർത്തകരെ. ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ, ക്രിസ്തുവിന്ന് ലോകത്തിനുമുമ്പാകെ ഒരു പതാകാർപ്പണമായി സമർപ്പിക്കുവാൻ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനത ഉണ്ടാകും, സഭ വിജയം പ്രാപിച്ച സഭയായിത്തീരും. അപ്പോൾ അവന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരം ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമായിരിക്കും.

“എത്രകാലം” എന്ന പ്രതീകം നാം അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നു; എങ്കിലും, തീർച്ചയായും ഇതിലധികവും ഉണ്ടെന്നത് സത്യമാണ്. ഇപ്പോൾ ഇതും മുമ്പുള്ള അഞ്ചു ലേഖനങ്ങളും വീണ്ടും യോവേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ ദൃഷ്ടികോണത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരാൻ നാം ആരംഭിക്കും; എന്നാൽ ഈ പാർശ്വവ്യതിചലനങ്ങൾ ഇങ്ങനെ സ്ഥാപിച്ച് വെക്കുന്നത് പ്രധാനമാണെന്നു തോന്നി. നാം പരിഗണിച്ച ഓരോ “എത്രകാലം” എന്നതിന്റെ സാക്ഷ്യവും പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ പൽമോനി ഉത്തരം നൽകിയ “എത്രകാലം” എന്ന ചോദ്യത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; കാരണം വിശുദ്ധമന്ദിരം 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. ആ ചരിത്രം അന്ത്യമഴയുടെ ചരിത്രമാണ്; അന്ത്യമഴയുടെ ചരിത്രം യോവേൽ പുസ്തകത്തിൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നു.