ഈ ആമുഖത്തിൽ യോവേൽ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ആദ്യത്തെ എട്ട് ലേഖനങ്ങളിലെ ചില പ്രധാന വിഷയങ്ങളെ സംക്ഷിപ്തമായി സമാഹരിക്കുകയും, ഇനി നാം യോവേൽ പുസ്തകത്തെ കൂടുതൽ നേരിട്ട് കൈകാര്യം ചെയ്യുമ്പോൾ അതിൽനിന്ന് എന്താണ് പ്രതീക്ഷിക്കേണ്ടതെന്ന് തിരിച്ചറിയുകയും ചെയ്യുന്ന ഘട്ടത്തിലെത്തിയിരിക്കുന്നു; പിന്നെ, സ്വാഭാവികമായും, അതിന് ദാനിയേൽ 11:11–16-ലെ റാഫിയയുടെയും പാനിയത്തിന്റെയും യുദ്ധങ്ങളുമായി എന്ത് ബന്ധമുണ്ട്?
“അനുഭവം” പ്രവചനാത്മകമായി ഒരു “ഗാനം” മുഖേന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതിനാൽ, മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനത്തിന്മേൽ നാം പ്രത്യേക ഊന്നൽ നൽകിയിരിക്കുന്നു. നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ മോശെയുടെയും കുഞ്ഞാടിന്റെയും ഗാനം ആലപിക്കുമ്പോൾ അവർക്കുള്ള ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നാണിത്; അത് ലഘുവായി പറഞ്ഞാൽ, യെശയ്യാവിന്റെ മുന്തിരിത്തോട്ടഗാനം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യോഹന്നാന്റെ രീതിയാണ്. ഓരോ പ്രധാന പ്രവാചകനും തങ്ങളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ ആരംഭിക്കുന്നത് ഇസ്രായേലിന്റെ വിമതതയ്ക്കെതിരായ ശാസനകളോടെയാണ്; അല്ലെങ്കിൽ, ഓരോ പ്രധാന പ്രവാചകനും ആദ്യം മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ ഗാനം ആലപിക്കുന്നു എന്നു പറയാം. യോവേലിന്റെ ഗ്രന്ഥത്തിലെ ഒന്നാം അധ്യായത്തിലുള്ള മുന്തിരിത്തോട്ടഗാനം, മുന്തിരിത്തോട്ടഗാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അത്യന്തം പ്രധാനപ്പെട്ട വെളിപ്പെടുത്തലുകളിൽ ഒന്നാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. ഞാൻ ശരിയാണോ അല്ലയോ എന്നു പറയാൻ എനിക്കാവില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ ഈ ഉറച്ച നിലപാടിൽ നിൽക്കുന്നതിന്റെ കാരണം, യോവേൽ ഗ്രന്ഥത്തിൽ പ്രതീകാത്മകമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന പ്രവചനാത്മക ബന്ധങ്ങൾ പല അരക്കമ്പുകൾക്കും ഒരു താക്കോലായോ, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു അച്ചുതണ്ടായോ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതുകൊണ്ടാണ്. യോവേലിന്റെ സാക്ഷ്യം മറ്റു സമാന്തര രേഖകളുമായി ബന്ധപ്പെടുന്നതു മാത്രമല്ല, പ്രത്യേകിച്ച് ഒന്നാം അധ്യായത്തിൽ മുന്തിരിത്തോട്ടം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ പ്രതീകത്തിലൂടെയും, തുടര്ന്നുള്ള രണ്ടു അധ്യായങ്ങളിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലത്തെയും ലോകത്തിനായുള്ള മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ പരീക്ഷണകാലത്തെയും തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊണ്ടും, അത് ഒരു സൂചനാബിന്ദു സ്ഥാപിക്കുന്നതുപോലെയും തോന്നുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടത്തിന്റെ സാഹചര്യത്തിനുള്ളിലാണ് സ്ഥാപിച്ചിരിക്കുന്നത്; മഴ ലഭിക്കാത്തപക്ഷം ഒരു മുന്തിരിത്തോട്ടം ജീവനുള്ള മുന്തിരിത്തോട്ടമല്ല.
“എത്രകാലം?” എന്ന പ്രതീകത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിലും ഞങ്ങൾ പ്രത്യേക പ്രാധാന്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. “എത്രകാലം?” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുമ്പേ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ഈ സിദ്ധാന്തത്തെ നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കേണ്ട ആവശ്യം ഞാൻ അനുഭവിച്ചു; അതുവഴി ഒരിക്കൽ ഉണ്ടായിരുന്നതും ഇപ്പോഴും അടിസ്ഥാനവും മൂലക്കല്ലും ആകുന്നതുമായ “കാപ്സ്റ്റോൺ” മേൽ ഊന്നൽ നൽകേണ്ടതിനാൽ. ഇപ്പോൾ പുരോഗമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന അർദ്ധരാത്രിനിലവിളി സന്ദേശത്തിന്റെ അന്തിമ സമ്പൂർണ വികാസം തന്നെയാണ് “കാപ്സ്റ്റോൺ.” ആ അടിസ്ഥാനങ്ങളുടെ മേൽ, ആ കാപ്സ്റ്റോൺ, ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതിനെക്കാൾ പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്ന മില്ലറിന്റെ രത്നങ്ങളാകുന്നു.
ദൈവത്തിന്റെ “അത്ഭുതപ്രവൃത്തികളെ” അടിസ്ഥാനമാക്കി നോക്കുമ്പോൾ, ശിഖരക്കല്ലായ സംഭവം അവന്റെ ജനങ്ങൾ ലവോദിക്യാനുഭവത്തിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യാനുഭവത്തിലേക്കു മാറുന്നതാണ്; അപ്പോഴാണ് ആ ജനങ്ങൾ 7-ൽപ്പെട്ട 8-ാമത്തവരാകുന്നതും, സഭ മിലിറ്റന്റിൽനിന്ന് സഭ ട്രയംഫന്റിലേക്കു മാറുന്നതും സംഭവിക്കുന്നത്. ഈ പരിവർത്തനമാണ് ശിഖരക്കല്ല്. ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ “ശിഖരക്കല്ല്” സന്ദേശം കേൾക്കുകയും കാണുകയും, അത് അവരുടെ കണ്ണുകൾക്കു അത്ഭുതകരമാകുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ഈ പരിവർത്തനം പൂർത്തിയാകുന്നത്. ശിഖരക്കല്ല് സന്ദേശം പരമോച്ചബിന്ദുവാകുന്നു, കാരണം അത് പ്രതീകാത്മകമായ എല്ലാ “ശിഖരക്കല്ല്” സത്യങ്ങളെയും ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്നു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന സന്ദേശം മില്ലറിന്റെ അടിസ്ഥാനക്കല്ലായിരുന്നു; അത് മില്ലറൈറ്റ് ശിഖരക്കല്ലായിരിക്കേണ്ടതുമായിരുന്നു. പെന്തെക്കൊസ്ത്, പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ ശിഖരക്കല്ലായിരുന്നു; അതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു ആദ്യത്തെയും രണ്ടാമത്തെയും ദൂതന്മാരുടെ മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ശിഖരക്കല്ലായ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ.
ക്രിസ്തു ആദ്യവും രണ്ടാം ദൂതന്മാരുടെയും മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തെ പണിത നാല്പത്താറ് വർഷകാലഘട്ടത്തിന്റെ പര്യവസാനമായോ ശിഖരശിലയായോ, ആ ശിഖരശില ക്രിസ്തു ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ ആലയത്തെ പണിയുന്ന പ്രവൃത്തിക്കുള്ള അടിസ്ഥാനശിലയായിത്തീരേണ്ടതായിരുന്നു. ആ അടിസ്ഥാനശില 1844-ൽ സ്വർഗത്തിലേക്കുള്ള പാതയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വെളിച്ചമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ ലോകാവസാനത്തിലെ ദൈവജനങ്ങൾ വിശ്രമം കണ്ടെത്തേണ്ടതിന്നു “പുരാതന പാതകളിലേക്കു” മടങ്ങേണ്ടവരാണ്. അവർ മില്ലറൈറ്റുകളുടെ മുൻഗാമി ചരിത്രത്തിലേക്കു മടങ്ങുമ്പോൾ, അഥവാ മടങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ എന്ന സന്ദേശം അടിസ്ഥാനചരിത്രത്തിന്റെ പര്യവസാനമായിരുന്നു എന്നു അവർ കണ്ടെത്തുന്നു. മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയുടെ ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു. ഒരു ആത്മാവ് “പുരാതന പാതകളിലേക്കു” മടങ്ങി, പാതയുടെ ആരംഭത്തിലോ അടിസ്ഥാനസ്ഥാനത്തിലോ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “പ്രഭയുള്ള വെളിച്ചം” കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, അവൻ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയെ കണ്ടെത്തുന്നു; അതിനെ യിരെമ്യാവ് “വിശ്രമം” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
“അവര്ക്കു പാതയുടെ ആരംഭത്തില് അവരുടെ പിന്നില് ഒരു പ്രകാശമാനമായ വെളിച്ചം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; ഒരു ദൂതന് എന്നോടു അതു ‘അര്ദ്ധരാത്രിയിലെ വിളി’ ആണെന്ന് പറഞ്ഞു. ഈ വെളിച്ചം പാത മുഴുവന് പ്രകാശിച്ചു, അവര് ഇടറിപ്പോകാതിരിക്കേണ്ടതിന്നു അവരുടെ കാല്ക്കു വെളിച്ചം നല്കി.”
“തങ്ങൾക്ക് തൊട്ടുമുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട് അവരെ നഗരത്തിലേക്കു നയിച്ചിരുന്ന യേശുവിന്മേൽ അവർ ദൃഷ്ടി സ്ഥിരമായി നിർത്തിയിരുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ സുരക്ഷിതരായിരുന്നു. എന്നാൽ ഉടൻ ചിലർ ക്ഷീണിച്ചു, നഗരം ഇനിയും വളരെ ദൂരെയാണെന്നു പറഞ്ഞു; തങ്ങൾ ഇതിനുമുമ്പേ അതിൽ പ്രവേശിച്ചിരിക്കുമെന്നു അവർ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു. അപ്പോൾ യേശു തന്റെ മഹത്വമുള്ള വലങ്കൈ ഉയർത്തി അവരെ ധൈര്യപ്പെടുത്തുമായിരുന്നു; അവന്റെ ഭുജത്തിൽ നിന്നു ഒരു പ്രകാശം പുറപ്പെട്ടു, അത് അഡ്വെന്റ് സംഘത്തിനുമേൽ വീശിക്കൊണ്ടിരുന്നു; അവർ ‘അല്ലേലൂയാ!’ എന്നു ഘോഷിച്ചു. മറ്റുചിലർ തങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ള പ്രകാശത്തെ അവിവേകത്തോടെ നിരാകരിച്ചു, തങ്ങളെ ഇത്ര ദൂരം നയിച്ചതിൽ ദൈവമല്ലെന്നു പറഞ്ഞു. അവരുടെ പിന്നാലെയുണ്ടായിരുന്ന പ്രകാശം അണഞ്ഞുപോയി; അവരുടെ പാദങ്ങൾ പൂർണമായ അന്ധകാരത്തിൽ ശേഷിച്ചു; അവർ ഇടറിപ്പോയി, ലക്ഷ്യത്തെയും യേശുവിനെയും കാഴ്ചയിൽനിന്നു നഷ്ടപ്പെടുത്തി, പാതയിൽനിന്നു താഴെയുള്ള ഇരുണ്ടതും ദുഷ്ടവുമായ ലോകത്തിലേക്കു വീണുപോയി.” Christian Experience and Teachings of Ellen G. White, 57.
മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ശിരോനിശ്ശില, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ള അടിസ്ഥാനശിലയാണ്. 1798-ൽ ആരംഭിച്ച മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശം മുതൽ, ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് വിശുദ്ധമന്ദിരശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ജയം പ്രാപിച്ച സഭ ഉയർത്തപ്പെടുന്നതുവരെ, അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശത്താൽ ആ പാത പ്രകാശിതമാകുന്നു; കാരണം ആ ഉപമ അഡ്വെന്റിസത്തെക്കുറിച്ചുള്ളതാണ്, കൂടാതെ ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടകാലത്ത് മനുഷ്യജാതിക്കുള്ള കൃപാസമയം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, തന്റെ സ്വഭാവത്തെ പൂർണ്ണമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്ന ഒരു ജനത്തെ ദൈവം എങ്ങനെ ഉയർത്തുന്നു എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ളതുമാണ്.
പാതയിൽ യേശു നേതൃത്വം വഹിക്കുന്നു; തന്റെ മഹിമാപൂർണ്ണമായ വലങ്കൈ ഉയർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ ആ പാതയെ തുടർച്ചയായി പ്രകാശിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ആകയാൽ പാതയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഒരു തെളിഞ്ഞ വെളിച്ചവും പാതയുടെ അവസാനത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു തെളിഞ്ഞ വെളിച്ചവും ഉണ്ട്. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ യേശു ആരംഭത്തോടുകൂടെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് പാതയുടെ ഇരുവശങ്ങളിലുമുള്ള വെളിച്ചം മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ സന്ദേശമാണ്.
ആദ്യ ദൂതൻ 1798-ൽ എത്തി, അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം എത്തിയിരിക്കുന്നുവെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു: “പറഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കെ … അവന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു.” ന്യായവിധിയുടെ സമയം 1798-ൽ വന്നു; അത് ആരംഭിച്ചപ്പോൾ ക്രിസ്തുവും അവന്റെ പുതിയ വധുവും തമ്മിലുള്ള വിവാഹം—ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം—ആരംഭിച്ചു. ക്രിസ്തു 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വിവാഹിതനാകേണ്ടതായിരുന്നു; 1798 മുതൽ 1844 വരെ വധു ഒരുക്കപ്പെട്ടു. വധു ഫിലദെൽഫ്യയുടേതായിരുന്നു; കാരണം ക്രിസ്തുവിന്റെ വധുവിന്മേൽ യാതൊരു കുറ്റാരോപണവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല; അവൾ തന്നെയാണ് തനിയെ ഒരുക്കിയത്—അവൾ നിർമലയായിരുന്നു. ന്യായവിധിയുടെ പ്രഖ്യാപനം 1798-ൽ ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായ വിവാഹത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനമാണ്; അത് 1844-ൽ അവസാനത്തിൽ എത്തിച്ചേർന്നു.
മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിനായുള്ള അടിസ്ഥാനപ്രകാശവും ശിഖരശിലയുടെ പ്രകാശവും വിവാഹത്തെ പ്രഖ്യാപിച്ച സന്ദേശം തന്നെയായിരുന്നു—മധ്യരാത്രിനാദത്തിന്റെ സന്ദേശം. മധ്യരാത്രിനാദം ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാം ദൂതന്റെയും ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനവും ശിഖരശിലയും ആയിരുന്നു; അതുപോലെ മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെയും അടിസ്ഥാനവും ശിഖരശിലയും ആയിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിന്റെ ശിഖരശില ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയും അതുപോലെ അതിന്റെ ശിഖരശിലയും ആകുന്നു. ശിഖരശില സ്ഥാപിക്കുമ്പോൾ ദേവാലയനിർമ്മാണം പൂർത്തിയാകുന്നു; ആ അന്തിമമായ “അത്ഭുതകരമായ” ശില സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി 2023 ജൂലൈയിൽ ആരംഭിച്ചു.
ശിഖരശിലയെ നിർമിക്കുന്ന വിവിധ പ്രവചനനിവൃത്തികൾ ഉണ്ടാകും; എങ്കിലും ശിഖരശില ഒരു സന്ദേശത്തിന്റെ പരമാവസ്ഥയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1856-ൽ ഹിറാം എഡ്സന്റെ എഴുത്തിലൂടെ വന്ന “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വെളിച്ചം മില്ലറുടെ സന്ദേശത്തിനായി ഉദ്ദേശിക്കപ്പെട്ട ശിഖരശിലയായിരുന്നതുപോലെ, പെന്തെക്കൊസ്ത് പെന്തെക്കൊസ്ത് കാലഘട്ടത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ ശിഖരശിലയായിരുന്നു; കാരണം മില്ലർ കണ്ടെത്തിയ ആദ്യത്തെ അടിസ്ഥാനസത്യം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” തന്നെയായിരുന്നു. 1856-ൽ, ശിഖരശിലാസത്യത്തിന്റെ പുതിയ വെളിച്ചത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നത്, പുരാതന ഇസ്രായേൽ നാൽപ്പതു വർഷക്കാലയളവിൽ ചെയ്തതുപോലെ, ലവൊദിക്ക്യയുടെ മരുഭൂമിയിൽ മരിക്കാനുള്ള തിരഞ്ഞെടുപ്പിനോട് തുല്യമായിരുന്നു. ഇത് 2023-ലെ ജൂലൈയെ 1856 ആയി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു—മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള വഴിത്തിരിവും, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ലവൊദിക്ക്യയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള വിപരീതഗതിയും. ക്രിസ്തു 1844-ൽ അശുദ്ധയായ ഒരു സ്ത്രീയെ വിവാഹം കഴിച്ചില്ല; അവൾ ഫിലദെൽഫ്യക്കാരിയായിരുന്നു, ഞായറാഴ്ച നിയമസമയത്ത് അവൻ ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വധുവിനെ വിവാഹം കഴിക്കും. എന്നാൽ ആദ്യം അവൾ സ്വയം തയ്യാറാക്കണം. നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?
ഭയപ്പെടേണ്ടാ, ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടമേ; നിങ്ങൾക്കു രാജ്യം നൽകുന്നതു നിങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പ്രസാദമാണ്. ലൂക്കാ 12:32.
1844 ഒക്ടോബർ 22-ന്, തനിക്കു പിന്നാലെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രത്തിലേക്കും, മൂന്നാമത്തെ ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന സകലത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലേക്കും വരുവാൻ താൻ ഒരുങ്ങിച്ചെയ്തിരുന്ന വധുവിനെ കർത്താവ് വിവാഹം കഴിച്ചു; എന്നാൽ 1863-ഓടെ മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ ചരിത്രം ലാവൊദിക്ക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു വഴിതിരിച്ചുവിടപ്പെട്ടു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ചരിത്രം മൂന്നാമത്തെ ദൂതന്റെ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതുവഴി ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ മുദ്രയിടലിന്റെ കാലയളവിൽ ബുദ്ധിഹീന കന്യകമാരുടെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തം നൽകുന്നു. കന്യകമാർ ദൂതന്മാരാൽ മാതൃകപ്പെടുത്തപ്പെട്ട സന്ദേശങ്ങളാൽ വേർതിരിക്കപ്പെടുന്ന ഗോതമ്പും കളയും ആകുന്നു—കാരണം വേർതിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നത് ദൂതന്മാരാകുന്നു.
“അതിനുശേഷം ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെ കണ്ടു. എന്നോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്ന ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘ഭയങ്കരമാണ് അവന്റെ പ്രവർത്തി. അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ളതാണ് അവന്റെ ദൗത്യം. കളകളിൽ നിന്ന് ഗോതമ്പിനെ വേർതിരിച്ചെടുക്കുകയും, സ്വർഗീയ കലവറയ്ക്കായി ഗോതമ്പിനെ മുദ്രയിടുകയോ ബന്ധിച്ചുറപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ട ദൂതൻ അവനാണ്. ഈ കാര്യങ്ങൾ സമസ്ത മനസ്സിനെയും സമസ്ത ശ്രദ്ധയെയും പൂർണമായി ആകർഷിക്കേണ്ടവയാണ്.’” Early Writings, 119.
വെളിപ്പാട് പതിനാലിലെ മൂന്ന് ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾ, രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെ വേർതിരിക്കുകയും ബന്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന പിമ്പമഴയുടെ സന്ദേശമാണ്.
“സഭയുടെ അനുഭവത്തിൽ അത്യന്തം ഗൗരവമുള്ളതും ഹൃദയത്തെ ഉണർത്തുന്നതുമായ ദൃശ്യങ്ങൾ യോഹന്നാനു തുറന്നു കാണിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവജനത്തിന്റെ സ്ഥിതി, അപകടങ്ങൾ, പോരാട്ടങ്ങൾ, ഒടുവിലത്തെ വിടുതൽ എന്നിവ അവൻ കണ്ടു. ഭൂമിയിലെ വിളവെടുപ്പിനെ പക്വമാക്കേണ്ട അവസാന സന്ദേശങ്ങൾ അവൻ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു—സ്വർഗീയ കലവറയ്ക്കുള്ള കതിരുകളായി ആകട്ടെ, നാശത്തിന്റെ അഗ്നിക്കായുള്ള ചുമടുകളായി ആകട്ടെ. അതിവിപുലമായ പ്രാധാന്യമുള്ള വിഷയങ്ങൾ അവന്നു വെളിപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു, പ്രത്യേകിച്ചും അവസാനത്തെ സഭയ്ക്കായി; തെറ്റിൽ നിന്ന് സത്യത്തിലേക്കു തിരിയുന്നവർക്ക് തങ്ങളുടെ മുമ്പിലുള്ള അപകടങ്ങളെയും പോരാട്ടങ്ങളെയും സംബന്ധിച്ചു ബോധിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു. ഭൂമിയിന്മേൽ വരുവാനുള്ള കാര്യങ്ങളെ സംബന്ധിച്ചു ആരും അന്ധകാരത്തിൽ ഇരിക്കേണ്ടതില്ല.” The Great Controversy, 341.
ഈ തലമുറയിൽ “കൊയ്ത്തിനെ പാകമാക്കേണ്ട സമാപന സന്ദേശങ്ങൾ” ആയിരിക്കുന്നതും, രണ്ട് വിഭാഗങ്ങളെ വേർതിരിക്കുന്നതും “സത്യവചനങ്ങൾ” തന്നെയാണ്. ആ പ്രവർത്തനം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തിലെ “അഴുക്ക് തേക്കുന്ന മനുഷ്യൻ” എന്നവന്റെ പ്രവർത്തനവും കൂടിയാണ്.
“‘അവന്റെ കൈയിൽ കറ്റവാരി ഉണ്ടു; അവൻ തന്റെ കളത്തെ സമ്പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിച്ചു, തന്റെ ഗോതമ്പ് കലപ്പുരയിൽ ചേർക്കും.’ മത്തായി 3:12. ഇതു ശുദ്ധീകരണത്തിന്റെ സമയങ്ങളിലൊന്നായിരുന്നു. സത്യത്തിന്റെ വചനങ്ങളാൽ, പതിര് ഗോതമ്പിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെട്ടു. ശാസനം സ്വീകരിക്കാൻ അതിയായ വ്യർത്ഥാഭിമാനവും സ്വയനീതിബോധവും ഉണ്ടായിരുന്നതിനാലും, വിനയത്തിന്റെ ജീവിതം അംഗീകരിക്കാൻ ലോകസ്നേഹം അധികമായിരുന്നതിനാലും, അനേകർ യേശുവിൽനിന്നു പിന്തിരിഞ്ഞുപോയി. ഇന്നും അനേകർ അതേ കാര്യം തന്നെയാണ് ചെയ്യുന്നത്. കഫർനഹൂമിലെ പള്ളിയിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന ആ ശിഷ്യന്മാർ പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, ഇന്നും ആത്മാക്കൾ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു. സത്യം ഹൃദയത്തിലേക്കു എത്തിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ജീവിതം ദൈവത്തിന്റെ ഇഷ്ടത്തോടു അനുസൃതമല്ലെന്നു അവർ കാണുന്നു. തങ്ങളിലൊരു സമഗ്രമായ മാറ്റം ആവശ്യമാണെന്നു അവർ തിരിച്ചറിയുന്നു; എന്നാൽ ആത്മത്യാഗം ആവശ്യപ്പെടുന്ന ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാൻ അവർ തയ്യാറല്ല. അതുകൊണ്ടു അവരുടെ പാപങ്ങൾ വെളിപ്പെടുമ്പോൾ അവർ കോപിക്കുന്നു. ശിഷ്യന്മാർ യേശുവിനെ വിട്ടുപോയപ്പോൾ, ‘ഇതു കടുപ്പമുള്ള വചനം; ഇതു ആർക്ക് കേൾപ്പാൻ കഴിയും?’ എന്നു പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ടല്ല, പിറുപിറുത്തുകൊണ്ടു പറഞ്ഞതുപോലെ, അവർ അപമാനിതരായി വിട്ടുപോകുന്നു.” The Desire of Ages, 392.
1844-ലെ മഹാനിരാശയിൽനിന്ന് ആരംഭിച്ച് 1863 വരെ ഉള്ള വഴികാട്ടികളും സംഭവവികാസങ്ങളും 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 18449/11 എന്തുകൊണ്ട് എന്നു നിങ്ങൾ ചോദിക്കുന്നുവോ?
സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകൾ മൂന്നാം ദൂതൻ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് എത്തിയതും, അതുപോലെ 9/11-നെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്ന 1888-ലും എത്തിയതും വ്യക്തമായി വ്യക്തമാക്കുന്നു. എന്നാൽ അതിലും പ്രധാനമായി, എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും 9/11-ന്റെ ചരിത്രത്തെയും സൺഡേ നിയമത്തെയും പ്രത്യേകമായി വേർതിരിച്ചുകാണിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് ഇത് രണ്ടോ മൂന്നോ പേരുടെ സാക്ഷ്യം മാത്രമല്ല, ദൈവവചനത്തിലെ ഓരോ സാക്ഷിയുടെയും ഏകീകൃത സാക്ഷ്യമാണ്—9/11 മുതൽ സൺഡേ നിയമം വരെ ഉള്ള കാലഘട്ടമാണ് “ഓരോ ദർശനത്തിന്റെയും ഫലം” നിറവേറുന്ന കാലം.
മൂന്നാം ദൂതന്റെ വരവും സമാപനവും സംബന്ധിക്കുന്ന ചരിത്രം 1844 മുതൽ 1863 വരെയായിരുന്നു; അത് 9/11 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ദൈവത്തിന്റെ അത്ഭുതപ്രവർത്തികളുടെ കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ചരിത്രം 1840 മുതൽ 1844 വരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ രേഖയിൽ 1840 ആൽഫയും 1844 ഒമേഗയും ആകുന്നു. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള രേഖയിൽ, 1844 ആൽഫയും 1863 ഒമേഗയും ആകുന്നു. 1844 ആൽഫയും ഒമേഗയും രണ്ടും തന്നെയാണ്.
ക്രൂശ് 1844-നോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ആൽഫയും ഒമേഗയും ക്രൂശിൽ തന്റെ രക്തം ചൊരിഞ്ഞു. 9/11 (1840) മുതൽ, 1840-ൽ യോഹന്നാൻ ചെറിയ പുസ്തകം തിന്നുന്നതോടെ ആരംഭിച്ച് 1844-ൽ അവന്റെ വയറ്റിലെ നിരാശയിലേക്കു പോകുന്ന ചരിത്രത്തെ വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായം അവതരിപ്പിക്കുന്നതായി നാം കാണുന്നു. തിന്നൽ ആരംഭത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; വയറ് അവസാനത്തെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്. പത്താം അധ്യായത്തിലെ അവസാന വാക്യം, ഈ ചരിത്രം ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ഞാൻ ദൂതന്റെ കയ്യിൽനിന്നു ആ ചെറിയ പുസ്തകം എടുത്തു തിന്നു; അത് എന്റെ വായിൽ തേൻപോലെ മധുരമായിരുന്നു; ഞാൻ അതു തിന്നയുടൻ എന്റെ ഉദരം കയ്പായി. അവൻ എന്നോടു പറഞ്ഞു: നീ അനേകം ജാതികളുടെയും രാജ്യങ്ങളുടെയും ഭാഷകളുടെയും രാജാക്കന്മാരുടെയും മുമ്പാകെ വീണ്ടും പ്രവചിക്കേണം. വെളിപ്പാട് 10:10, 11.
വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായവും ഹബക്കൂക്ക് രണ്ടാം അധ്യായവും 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള പ്രവാചക കാലഘട്ടത്തിന് സാക്ഷ്യം നൽകുന്ന രണ്ടു അധ്യായങ്ങളെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. 1844 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ചരിത്രം നിരാശയുടെ ഒരു വഴിക്കല്ലിൽ ആരംഭിക്കുന്നു; അതിനെ തുടർന്ന് ഒരു ചിതറിപ്പോകൽ സംഭവിക്കുന്നു, അതിനു ശേഷം ഒരു കൂട്ടിച്ചേർക്കലും ഉണ്ടാകുന്നു. ആ കാലഘട്ടത്തിൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളുടെ പ്രവാചകചരിത്രം 1849-ൽ രണ്ടാമത്തെ പലക അച്ചടിക്കപ്പെടുകയും 1850-ൽ വിദേശദേശങ്ങളിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തപ്പോൾ സമാപിക്കുന്നു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകകളുടെ കാലഘട്ടം 1842 മേയിൽ, 1843 ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ ആരംഭിച്ചതായിരുന്നു; അങ്ങനെ ആ പ്രവാചകകാലഘട്ടം തുടങ്ങിയ അതേ സ്ഥാനത്താണ് അവസാനിച്ചതും, അഥവാ ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ടു പലകകളിൽ ഒന്നിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണത്തോടുകൂടി. 1843 ചാർട്ട് ആൽഫയും 1850 ചാർട്ട് ഒമേഗയും ആകുന്നു.
1856-ൽ ഹിറാം എഡ്സൺ ലേഖനങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര രചിച്ചു; അവ വില്യം മില്ലർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ച് നേടിയിരുന്ന മനസ്സിലാക്കലിനെ ഒരു പുതിയ നിലയിലേക്കു കൊണ്ടുപോയി. എഡ്സന്റെ പ്രവൃത്തി മില്ലറുടെ പ്രവൃത്തിയുടെ ഒമേഗ ആയിരുന്നു; ദൈവജനത്തെ ശക്തിപ്പെടുത്തുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്ന ഒരു കിരീടശിലയുടെ സ്ഥാനത്തേക്കു മില്ലറുടെ അടിസ്ഥാനസത്യത്തെ അത് ഉയർത്തി. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച മില്ലറുടെ പ്രകാശം ആൽഫ ആയിരുന്നു; “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച എഡ്സന്റെ പ്രകാശം ഒമേഗ ആയിരുന്നു.
1863-ൽ ആ പ്രസ്ഥാനം സഭയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു; ഒടുവിൽ അത് തന്റെ തന്നെ ശരീരത്തിൽനിന്ന് ഒരു പ്രസ്ഥാനം ഉദ്ഭവിപ്പിക്കേണ്ടതായിരുന്നു—മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളിൽനിന്ന് വന്നതുപോലെ, ശിഷ്യന്മാർ യെഹൂദമതത്തിൽനിന്ന് ക്രിസ്തീയതയിലേക്കു പുറത്തുവന്നതുപോലെ, മരുഭൂമിയിൽ മരിക്കുവാൻ നിയമിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മുൻ നിയമജനങ്ങളിൽനിന്ന് യോശുവയും കാലേബും വന്നതുപോലെ തന്നേ.
അதே ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ തന്നെ, (1844 മുതൽ 1863 വരെ) ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ്, ഒടുവിൽ ആഭ്യന്തരയുദ്ധമായി പൊട്ടിപ്പുറപ്പെടുന്ന ഒരു സമാന്തര സംഘർഷത്തിലൂടെയാണ് കടന്നുപോകുന്നത്; എല്ലാ ചരിത്രകാരന്മാരും സമ്മതിക്കുന്നതുപോലെ, ലിങ്കൺ പുറപ്പെടുവിച്ച വിമോചന പ്രഖ്യാപനത്തോടുകൂടെ അത് 1863-ൽ അതിന്റെ മധ്യബിന്ദുവിലെത്തി. ചരിത്രത്തിൽ അതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഏറ്റവും ദുഷ്ടനായ ഡെമോക്രാറ്റിക് പ്രസിഡന്റിന് ശേഷം പ്രസിഡന്റിന്റെ സത്യപ്രതിജ്ഞ ഏറ്റെടുത്ത ആദ്യ റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിനെയാണ് ലിങ്കൺ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. പിന്നീട് അദ്ദേഹം വധിക്കപ്പെട്ടു. ഈ പ്രവാചകസ്വഭാവഗുണങ്ങളൊക്കെയും, മറ്റു ചിലവയും, അവസാന റിപ്പബ്ലിക്കൻ പ്രസിഡന്റിൽ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.
1844 മുതൽ 1863 വരെ ഒരു ചിതറിപ്പോക്കും ഒരു ശേഖരണവും ഉൾക്കൊണ്ടിരുന്നു. 1863 സൺഡേ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അതിനാൽ 1844-ൽ സംഭവിച്ച ചിതറിപ്പോക്കാണ് 1863 വരെ ഉണ്ടായ ഏക ചിതറിപ്പോക്ക്; അന്ന് ലവൊദിക്യയിലെ ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ ലവൊദിക്യയുടെ മരുഭൂമിയിലേക്കു ചിതറിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. 1844 ഒരു ചിതറിപ്പോക്ക് ഉല്പാദിപ്പിച്ചു, 1863 ഒരു ചിതറിപ്പോക്ക് ഉല്പാദിപ്പിച്ചു; അതുവഴി ഈ ചരിത്രം തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട ഒരു പ്രവാചക ചിഹ്നമാണെന്ന സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; കാരണം അത് 1844-ലെ ഒരു ആൽഫാ ചിതറിപ്പോക്കോടെ ആരംഭിച്ച് 1863-ലെ ഒരു ഒമേഗാ ചിതറിപ്പോക്കോടെ അവസാനിക്കുന്നു. ആദ്യ ചിതറിപ്പോക്ക് 2020 ജൂലൈ 18-ന് എത്തി, അന്തിമ ഒമേഗാ ചിതറിപ്പോക്ക് സൺഡേ നിയമത്തിൽ നിറവേറുന്നു.
“നാം വേർപിരിയുകയും ചിതറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന കാലം വരുന്നു; അങ്ങനെ നമ്മിൽ ഓരോരുത്തനും സമമൂല്യമുള്ള വിശ്വാസമുള്ളവരോടുള്ള സഹവാസത്തിന്റെ സൗഭാഗ്യമില്ലാതെ നിലകൊള്ളേണ്ടിവരും; ദൈവം നിങ്ങളുടെ പാർശ്വത്തിൽ ഉണ്ടാകുകയും, അവൻ തന്നെയാണ് നിങ്ങളെ നയിക്കുകയും വഴിനടത്തുകയും ചെയ്യുന്നതെന്ന് നിങ്ങൾ അറിയുകയും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ എങ്ങനെ നിലകൊള്ളും?” Review and Herald, March 25, 1890.
ദൈവം “നിന്റെ പക്കൽ” നിലകൊള്ളുന്നതു മാത്രം മതിയല്ല; “അവൻ നിന്നെ നയിക്കുകയും വഴികാട്ടുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു നീ അറിയുകയും വേണം.” “നിങ്ങൾ കർത്താവിനെ അറിയും” എന്ന പ്രസ്താവനയെ ആധാരമാക്കി വരുന്ന വിവിധ വാക്യപ്രയോഗങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവചനവിഷയം ഈ സത്യമാണ്.
നിങ്ങൾ സമൃദ്ധിയായി ഭക്ഷിച്ചു തൃപ്തരാകും; നിങ്ങളോടു അത്ഭുതമായി പ്രവർത്തിച്ചിരിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയുടെ നാമത്തെ സ്തുതിക്കും; എന്റെ ജനത്തെ ഇനി ഒരിക്കലും ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരികയില്ല. ഞാൻ യിസ്രായേലിന്റെ മദ്ധ്യേ ഉള്ളവൻ എന്നും, ഞാൻ നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നും, മറ്റൊരുവനുമില്ല എന്നും നിങ്ങൾ അറിയും; എന്റെ ജനത്തെ ഇനി ഒരിക്കലും ലജ്ജിക്കേണ്ടിവരികയില്ല. … അങ്ങനെ ഞാൻ സീയോനിൽ, എന്റെ വിശുദ്ധപർവ്വതത്തിൽ, വസിക്കുന്ന നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവ ആകുന്നു എന്നു നിങ്ങൾ അറിയും; അപ്പോൾ യെരൂശലേം വിശുദ്ധമായിരിക്കും; അന്യർ ഇനി ഒരിക്കലും അവളുടെ വഴി കടന്നുപോകുകയില്ല. യോവേൽ 2:26, 27, 3:17.
യെരൂശലേം വിശുദ്ധയായിരിക്കുമ്പോൾ അവൾ ജയശാലിയായ സഭയാണ്; കാരണം പോരാടുന്ന സഭ എന്നത് ഗോതമ്പും കളയും ചേർന്നുള്ള ഒരു സഭയെന്നായിട്ടാണ് നിർവചിക്കപ്പെടുന്നത്. “അന്യർ ഇനി” “യെരൂശലേമിലൂടെ” “കടന്നുപോകുകയില്ല” എന്നിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവജനങ്ങൾ “അവൻ നയിക്കയും വഴിനടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു” “അറിയും.” അവർ അറിയുന്നു; കാരണം അവർ “ഏഴു പ്രാവശ്യം” എന്ന പ്രാർത്ഥന നിറവേറ്റിയവരാണ്. അതിൽ, ലയോദിക്ക്യനായിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം നിങ്ങളെ നയിച്ചിരുന്നില്ല എന്നു ഏറ്റുപറയുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ നിങ്ങൾ ഫിലദെൽഫ്യനായിലേക്ക് മാറുമ്പോൾ, “അവൻ നയിക്കയും വഴിനടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു എന്നു”യും ദൈവം “ഇസ്രായേലിന്റെ നടുവിൽ” ഉണ്ടെന്നുമുള്ളതു നിങ്ങൾ അറിയും.
ഏപ്രിൽ 19-ലെ ആൽഫാ ചിതറിച്ചിതറൽ (നിരാശ)യും ഒക്ടോബർ 22-ലെ ഓമേഗാ ചിതറിച്ചിതറൽ (നിരാശ)യും ഒക്ടോബർ 22-ലെ മഹാനിരാശയ്ക്കുശേഷമുള്ള ആദ്യ ഔദ്യോഗിക പ്രസിദ്ധീകരണത്താൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു. പ്രസിദ്ധീകരണം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പ്രവാചകചരിത്രത്തിലും ഒരു പ്രവാചക അടയാളമാണ്; അതിനാൽ 1844-ന് ശേഷം ഔദ്യോഗികമായി ആദ്യം പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത് ആ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിക്കല്ലാണ്, ആ വഴിക്കല്ല് ഒരു ചിതറിച്ചിതറലിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
1847—വിദേശദേശങ്ങളിലാകെ ചിതറിപ്പോയ ശേഷിപ്പ്
‘ചെറിയ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിനുള്ള’ ഒരു വാക്ക്.
“താഴെക്കൊടുക്കുന്ന ലേഖനങ്ങൾ ന്യൂയോർക്കിലെ കാനൻഡൈഗ്വയിൽ O. R. L. ക്രോസിയർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരുന്ന *The Day-Dawn* എന്ന പ്രസിദ്ധീകരണത്തിനുവേണ്ടി എഴുതപ്പെട്ടവയാണ്. എന്നാൽ ആ പത്രം ഇപ്പോൾ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുന്നില്ല; വീണ്ടും അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുമോ എന്നും ഞങ്ങൾക്കറിയില്ല. അതിനാൽ, മെയ്നിലുള്ള ഞങ്ങളിലൊരുപാട് പേർ, ഇവയെ ഈ രൂപത്തിൽ നൽകുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉചിതമെന്ന് കരുതുന്നു. വളരെ വേഗം ഈ ഭൂമിയിൽ സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്ന ആ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ‘ചെറിയ കൂട്ടത്തിന്റെ’ ശ്രദ്ധ ക്ഷണിക്കുവാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു....”
വായനക്കാരൻ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കുമെന്നു കരുതുന്നു: ശ്രീമതി ഇ. ജി. വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തിൽ നിന്നുള്ള മൂന്നു സന്ദേശങ്ങൾ ‘ലിറ്റിൽ ഫ്ലോക്കിന്’ ഒരു വചനത്തിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.…
പേജ് 14–18-ൽ കാണപ്പെടുന്ന ശ്രീമതി വൈറ്റിന്റെ രണ്ടാമത്തെ സന്ദേശം, “ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ശേഷിപ്പിനോടു” എന്ന തലക്കെട്ടിൽ അവളുടെ ആദ്യ ദർശനത്തിന്റെ ഒരു വിവരണമാണ്. ഇത് 1845 ഡിസംബർ 20-ന് ഇനോക്ക് ജേക്കബ്സിന് അയച്ച വ്യക്തിപരമായ ഒരു കത്തായി എഴുതപ്പെട്ടതും, ആദ്യം അതു ലഭിച്ച വ്യക്തി 1846 ജനുവരി 24-ലെ The Day-Star-ൽ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചതുമാണ്. തുടർന്ന് 1846 ഏപ്രിൽ 6-ന്, ജെയിംസ് വൈറ്റും H. S. Gurney-യും അതിനെ ബ്രോഡ്സൈഡ് രൂപത്തിൽ വീണ്ടും പ്രസിദ്ധീകരിച്ചു. ചെറിയ എഡിറ്റോറിയൽ മാറ്റങ്ങളും ചേർത്ത തിരുവെഴുത്ത് അവലംബങ്ങളും ഒഴിച്ചാൽ, A Word to the ‘Little Flock’-ൽ അത് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന വിധം, ആദ്യം അച്ചടിച്ച ദർശനത്തിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ വിവരണവുമായി ഒരേപോലെയാണ്.” ജെയിംസ് വൈറ്റ്, A Word to the ‘Little Flock’, 25.
1844-ാം വർഷം ഒരു ദൂതന്റെ വരവും ഒരു നിരാശയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 1845-ൽ ആദ്യ ദർശനം എഴുതപ്പെടുകയും 1846-ൽ അത് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ആദ്യ ദർശനം “വിദേശദേശങ്ങളിൽ ചിതറിക്കിടക്കുന്ന ശേഷിപ്പിനായി” ഉള്ളതാണ്. വിവാഹം കഴിക്കാത്ത കൗമാരപ്രായത്തിലുള്ള ആ പ്രവാചിക തന്റെ ആദ്യ ദർശനം എഴുതി തയ്യാറാക്കുമ്പോൾ, “ശേഷിപ്പിന്റെ” ഒരു പ്രവാചകസ്വഭാവലക്ഷണം അതായത് നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ലക്ഷണങ്ങളിൽ ഒന്നായി, പ്രവാചകപരമായ ആവശ്യകത മൂലം ആ ശേഷിപ്പ് “വിദേശദേശങ്ങളിൽ ചിതറിക്കിടക്കേണ്ടത്” ആയിരിക്കുമെന്ന് അവൾ അറിയുമായിരുന്നുവെന്ന് എനിക്ക് സംശയമുണ്ട്. 1846-ൽ വൈറ്റുമാർ വിവാഹിതരായി; അതിലൂടെ എല്ലന്റെ അവസാന നാമം വൈറ്റ് എന്നാക്കി മാറി. അതേ വർഷം തന്നെ വൈറ്റുമാർ ഏഴാം ദിവസത്തെ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കാൻ തുടങ്ങി. 1846-ൽ നിയമം അന്തിമമായി സ്ഥിരീകരിക്കപ്പെട്ടതായി അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു; 1844-ൽ ആരംഭിച്ച പ്രവാചകവിവാഹം 1846-ൽ സമ്പൂർണ്ണമായി പൂർത്തിയായി; 1847-ൽ ആദ്യ ഔദ്യോഗിക പ്രസിദ്ധീകരണം അച്ചടിച്ച് തപാൽ മുഖേന അയയ്ക്കപ്പെട്ടു.
മേയ്, 1850
“പ്രിയ വായനക്കാരാ—ഈ അവലോകനത്തിൽ എന്റെ ലക്ഷ്യം വിശുദ്ധ സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പിശകിനെ വെളിപ്പെടുത്തുക എന്നതായിരുന്നു....”
“ചിതറിപ്പോയ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്നു ഈ ചെറിയ കൃതി സമർപ്പിക്കുന്നതിൽ, ഈ കാര്യത്തിൽ അവരുടെ നേരെയുള്ള എന്റെ കടമ ഞാൻ നിർവഹിച്ചിരിക്കുന്നു; ദൈവം തന്റെ ആശീർവാദം ചേർക്കുമാറാകട്ടെ. ആമേൻ.” James White, The Seventh-day Sabbath not Abolished, 2.
ജെയിംസ് വൈറ്റിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രോതാക്കൾ ഇപ്പോഴും ചിതറിപ്പോയ ഒരു ആട്ടിൻകൂട്ടമാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ അതേ സമയം അതു ഏഴാംദിവസ ശബ്ബത്തിന്റെ പ്രതിരോധവും ആകുന്നു. ശബ്ബത്തെയും മൂന്നാം ദൂതനെയും കുറിച്ചുള്ള മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ഇതാണ് ശിശുദശയിലെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം. 1850-ലെ ചാർട്ട് പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അതേ വർഷത്തിലാണ് ഇതും പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടത്; ഒരുമിച്ച് ഇവ അടുത്തുവരുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമ പ്രതിസന്ധിക്കായി കർത്താവിന്റെ സൈന്യത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യേശു എപ്പോഴും അവസാനത്തെ തുടക്കത്തിലൂടെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു; 1843-ലെ ചാർട്ട് ഉപയോഗിച്ച് 1844-ൽ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചവർ, 1850-ലെ ചാർട്ട് ഉപയോഗിച്ച് സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കാനിരുന്നവരുടെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകളുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, ആളുകൾ ഹബക്കൂക്കിന്റെ പലകയോടൊപ്പമായി ആ സമയത്തേക്കുള്ള സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; 1850-ൽ ജെയിംസ് വൈറ്റ് 1850-ലെ ചാർട്ടിനോടൊപ്പം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. 1849-ലെ കാലഘട്ടത്തിൽ ബ്രദർ നിക്കൾസ് ആണ് ആ ചാർട്ട് തയ്യാറാക്കിയത്; അന്നത്തെ കാലത്ത് ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ബ്രദർ നിക്കൾസിനൊപ്പമാണ് താമസിച്ചിരുന്നത്. 1850-ലെ ചാർട്ടിന്റെ നിർമ്മാണവുമായി ജെയിംസ് വൈറ്റ് നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്നതായിരുന്നു; അതേ വർഷം തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കാൻ ആരംഭിച്ചത്.
“1850 സെപ്റ്റംബർ 23-ാം തീയതി, തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ കർത്താവ് രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരിക്കുന്നുവെന്നും, ഈ ശേഖരണകാലത്ത് ശ്രമങ്ങൾ ഇരട്ടിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും കർത്താവ് എനിക്ക് കാണിച്ചുതന്നു. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്ത് യിസ്രായേൽ പ്രഹരിക്കപ്പെടുകയും കീറിപ്പറിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, ശേഖരണകാലത്ത്, ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ സൗഖ്യമാക്കി മുറിവുകൾ കെട്ടിവെക്കും. ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്ത് സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്ക് വളരെ കുറഞ്ഞ ഫലമേ ഉണ്ടായിരുന്നുള്ളു; വളരെ കുറഞ്ഞതേയോ ഒന്നുമല്ലാതെയോ അവ സാദ്ധ്യമാക്കിയുള്ളു. എന്നാൽ ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ശേഖരിക്കുവാൻ തന്റെ കൈ പ്രവർത്തിപ്പിച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ശേഖരണകാലത്ത്, സത്യം പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനുള്ള ശ്രമങ്ങൾ അവയ്ക്കു നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ഫലം കൈവരിക്കും. എല്ലാവരും ഈ പ്രവൃത്തിയിൽ ഏകമനസ്സോടെയും ഉത്സാഹത്തോടെയും ഇരിക്കണം. ഇപ്പോൾ നാം ഈ ശേഖരണകാലത്ത് നടത്തപ്പെടേണ്ടവരായിിരിക്കെ, ചിതറിപ്പോകുന്ന കാലത്തെ ഉദാഹരണങ്ങളിലേക്കു തിരിഞ്ഞു നമ്മെ ഭരിക്കുവാൻ അവയെ മാനദണ്ഡമാക്കുന്നത് ഏവർക്കും ലജ്ജാകരമാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു; കാരണം, ദൈവം ഇപ്പോൾ അന്നേക്കാൾ അധികം നമുക്കുവേണ്ടി ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ലെങ്കിൽ, യിസ്രായേൽ ഒരിക്കലും ശേഖരിക്കപ്പെടുകയില്ല. സത്യം പ്രസംഗിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ തന്നേ, അതു ഒരു പത്രത്തിൽ പ്രസിദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യേണ്ടത് അത്രയും അനിവാര്യമാണ്.” Review and Herald, November 1, 1850.
“കർത്താവ് ‘തന്റെ ജനത്തിലെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയിരുന്നു’ എന്ന 74-ാം പേജിലുള്ള ദൃഷ്ടികോണം, ക്രിസ്തുവിനെ കാത്തിരുന്നവരുടെ ഇടയിൽ ഒരിക്കൽ നിലനിന്നിരുന്ന ഐക്യത്തെയും ശക്തിയെയും മാത്രമേ സൂചിപ്പിക്കുന്നുള്ളൂ; കൂടാതെ, അവൻ തന്റെ ജനത്തെ വീണ്ടും ഒന്നിപ്പിക്കാനും ഉയർത്തിക്കൊണ്ടുവരാനും ആരംഭിച്ചിരുന്നതെന്ന വസ്തുതയെയും അത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.” Early Writings, 86.
എർലി റൈറ്റിംഗ്സിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ്, “കർത്താവു തന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടിയതായി അവൻ എനിക്കു കാണിച്ചു” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ, പ്രവാചകനായ യെശയ്യാവിന്റെ വാക്കുകൾ അവൾ ഉപയോഗിച്ചതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് റിവ്യൂ ആൻഡ് ഹെറാൾഡിലെ ആ ഭാഗത്തെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു. അവൻ തന്റെ കൈ 1850-ൽ നീട്ടിക്കൊണ്ടുവന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ ആ ജനത്തെ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിലേക്ക് കൂട്ടിച്ചേർത്തപ്പോൾ, അത് കി.മു. 677 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെ നീണ്ട ചിതറിപ്പോകലിന്റെ സമാപ്തിയിലായിരുന്നു. യഥാർത്ഥ മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിൽ വസിച്ചിരുന്ന യഥാർത്ഥ യെഹൂദാ, കി.മു. 677-ൽ ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതോടുള്ള അനുരൂപതയിൽ 2520 വർഷത്തേക്ക് ചിതറിക്കപ്പെട്ടു. 2520 വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ആത്മീയ ഇസ്രായേൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് കൂട്ടിച്ചേർക്കപ്പെട്ടു; അവർ ഉടൻ തന്നെ വീണ്ടും ചിതറിക്കപ്പെട്ടു; കർത്താവു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം തന്റെ കൈ നീട്ടുമ്പോൾ ആ ചിതറിപ്പോകൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ഭാഗത്തിൽ അവൻ അവരെ രണ്ടാം പ്രാവശ്യം കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നത് രണ്ടു കാര്യങ്ങൾ നിർവഹിക്കാനാണ്: “തന്റെ ജനത്തിന്റെ മുറിവ് കെട്ടുവാൻ” എന്നും തന്റെ ജനത്തെ “എഴുന്നേല്പിപ്പാൻ” എന്നും.
“അതിനുശേഷം ഞാൻ മൂന്നാമത്തെ ദൂതനെ കണ്ടു. എന്നോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘അവന്റെ വചനം ഭയങ്കരമാണ്; അവന്റെ ദൗത്യം വിസ്മയജനകമാണ്. കളകളിൽ നിന്ന് ഗോതമ്പിനെ തിരഞ്ഞെടുത്ത്, സ്വർഗ്ഗീയ കലവറയ്ക്കായി ഗോതമ്പിനെ മുദ്രയിടുകയോ ബന്ധിക്കുകയോ ചെയ്യേണ്ട ദൂതൻ അവനാണ്.’ ഈ കാര്യങ്ങൾ സമ്പൂർണ്ണ മനസ്സിനെയും സമ്പൂർണ്ണ ശ്രദ്ധയെയും ആകർഷിക്കേണ്ടതാണ്. വീണ്ടും, നാം കരുണയുടെ അവസാന സന്ദേശം പ്രാപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നവർ, ദിനംപ്രതി പുതിയ തെറ്റുപദേശങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയോ ഉൾക്കൊള്ളുകയോ ചെയ്യുന്നവരിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരിക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യത എനിക്കു കാണിക്കപ്പെട്ടു. തെറ്റിലും അന്ധകാരത്തിലും ഉള്ളവരുടെ സമ്മേളനങ്ങളിൽ യുവാക്കളായാലും വൃദ്ധന്മാരായാലും ആരും പങ്കെടുക്കരുതെന്ന് ഞാൻ കണ്ടു. ദൂതൻ പറഞ്ഞു: ‘ലാഭമില്ലാത്ത കാര്യങ്ങളിൽ മനസ്സ് വസിക്കുന്നത് അവസാനിപ്പിക്കട്ടെ.’” Manuscript Releases, volume 5, 425.
1850-ൽ ആരംഭിച്ച രണ്ടാമത്തെ സമാഹരണം, ദൈവജനത്തെ ഒരു പതാകയായി “ഉയർത്തപ്പെടുമ്പോൾ” അവരുടെ മുദ്രകുത്തൽ (കെട്ടിയിരുത്തൽ) മുൻനിഴലായി പ്രതിപാദിച്ചു. കർത്താവ് ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തെ സമാഹരിക്കുന്ന സമയം 1850 ആണെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യതപ്രകാരം, അവർ സമാഹരിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് ചിതറിപ്പോയിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. ആകയാൽ, 2520-ന്റെ പാതിയായ 1260-നെ പ്രതീകീകരിക്കുകയും 2020 ജൂലൈ 18-ന് ശേഷം ഉണ്ടായ ചിതറിപ്പോക്കിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന വെളിപ്പാട് 11:11-ലെ “മൂന്നര ദിവസം”, സമാഹരിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു ലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ രണ്ടാം സമാഹരണത്തെയും യെശയ്യാവ് 11:11-ൽ പ്രതിപാദിച്ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ജാതികൾക്കായി ഉയർത്തപ്പെടുന്ന പതാകയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു!
ആ ദിവസത്തിൽ യിശ്ശായിയുടെ ഒരു വേർ ഉണ്ടായിരിക്കും; അത് ജനങ്ങൾക്കായി ഒരു കൊടിയായി നിലകൊള്ളും; ജാതികൾ അതിനെ അന്വേഷിക്കും; അവന്റെ വിശ്രമം മഹത്വപൂർണ്ണമായിരിക്കും.
ആ ദിവസത്തിൽ, യഹോവ തന്റെ ജനത്തിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്ന അവശിഷ്ടത്തെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു രണ്ടാം പ്രാവശ്യം വീണ്ടും തന്റെ കൈ നീട്ടും; അശ്ശൂരിൽനിന്നും, ഈജിപ്തിൽനിന്നും, പത്രോസിൽനിന്നും, കൂശിൽനിന്നും, ഏലാമിൽനിന്നും, ശിനാരിൽനിന്നും, ഹമാത്തിൽനിന്നും, സമുദ്രദ്വീപുകളിൽനിന്നും അവരെ കൂട്ടിച്ചേർക്കും.
അവൻ ജാതികൾക്കായി ഒരു പതാക ഉയർത്തി നിർത്തും; ഇസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരെ ഒരുമിച്ചുകൂട്ടും; ഭൂമിയുടെ നാലു കോണുകളിൽനിന്നും ചിതറിക്കിടക്കുന്ന യെഹൂദയെ ഒന്നിച്ചു ശേഖരിക്കും. യെശയ്യാവു 11:10, 11, 12.
1850-ൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ അർദ്ധരാത്രിവിളിയുടെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ജനത്തെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടുകയുണ്ടായി. 2023-ലെ ജൂലൈയിൽ, ഹബക്കൂക്കിന്റെ രണ്ട് പലകകൾ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ അർദ്ധരാത്രിവിളിയുടെ സന്ദേശത്തോടു ചേർന്ന് മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശം പ്രസംഗിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ജനത്തെ ശേഖരിക്കേണ്ടതിന്നു കർത്താവ് രണ്ടാമതും തന്റെ കൈ നീട്ടുകയുണ്ടായി. 1850-വും 2023-ലെ ജൂലൈയും ഇരുവരും യെശയ്യാവിന്റെ 11-ആം അധ്യായത്തിലെ 11-ആം വാക്യത്തിൽ പറയുന്നതുപോലെ “അവന്റെ ജനത്തിന്റെ ശേഷിപ്പിനെ” ശേഖരിക്കുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 11-ആം വാക്യം 10-ആം വാക്യത്തിന്റെയും 12-ആം വാക്യത്തിന്റെയും മധ്യേ സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു; ആ രണ്ടു വാക്യങ്ങളും ലോകത്തേക്കു കൊടി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലൊന്നൊന്നും ആ പതാകചിഹ്നത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എങ്കിലും നടുവിലെ വാക്യം അവരെ “ശേഷിപ്പായി” തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവിടെയുള്ള ശേഷിപ്പ് രണ്ടാമതും ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നു; അവർ ഏത് ഗോത്രങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ശേഖരിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നതിന്റെ എണ്ണം എട്ടാണ്. “8” എന്ന സംഖ്യ, മരണത്തെ കാണാതെ പഴയ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുതിയ ലോകത്തിലേക്കു പോയ നോഹയുടെ പെട്ടകത്തിലുള്ളവരെ മാത്രമല്ല പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; “8” എന്നത് ഏഴിൽപ്പെട്ടിട്ടും എട്ടാമത്തെ സഭയായവരെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വെളിപ്പാടു 11:11-ലെ രണ്ടു സാക്ഷികൾ പുനരുത്ഥാനപ്പെട്ടവരാണ്. “8” എന്ന സംഖ്യ പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ പ്രതീകവും, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രതീകവും, സ്നാനത്തിന്റെ പ്രതീകവും, ലവോദിക്കയിൽനിന്ന് ഫിലദെൽഫിയായിലേക്കു കടന്നു ചെന്നു ജാതികൾക്കായുള്ള യെശയ്യാവിന്റെ പതാകചിഹ്നമായി മാറുന്നവരുടെ പ്രതീകവും ആകുന്നു. കർത്താവ് തന്റെ കൈ രണ്ടാമതും 1850 മുതൽ 1865 വരെയും, വീണ്ടും 2023-ലെ ജൂലൈയിലും നീട്ടുന്നു.
2023-ൽ, 1856-ൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ ഏഴ് കാലങ്ങളെക്കുറിച്ചു പുതിയ വെളിച്ചം ഉണ്ടായി. 1856 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം, കർത്താവ് തന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനത്തെ ഒരു സൈന്യമായി എഴുന്നേല്പിക്കുന്ന സമയത്തെ, ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
യെശയ്യാവ് 11:11 വെളിപ്പാടു 11:11 നോടു സമ്പൂർണ്ണമായി ഒത്തുചേരുന്നു; അതുപോലെ അത് ദാനീയേൽ 11:11 നോടും സമ്പൂർണ്ണമായി ഒത്തുചേരുന്നു. യെശയ്യാവും യോഹന്നാനും ഒരു ആന്തരിക ചരിത്രം ചിത്രീകരിക്കുമ്പോൾ ദാനീയേൽ ഒരു ബാഹ്യ ചരിത്രമാണ് ചിത്രീകരിക്കുന്നത്. ദാനീയേലിന്റെ 11:11-ലെ ബാഹ്യ രേഖ, യോഹന്നാന്റെ 11:11-ലെ ആന്തരിക രേഖയോടു സമാന്തരമായി പോകുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ 11:11, ബാഹ്യ രേഖയിൽ നിന്ന് ദൈവത്തിന്റെ മറ്റേ ആട്ടിൻകൂട്ടത്തെ വിളിച്ചുപുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്ന ആ ആന്തരിക രേഖയുടെ പതാകയെ അവതരിപ്പിക്കുന്നു. സകലവും സൃഷ്ടിച്ചവനായ ഏകന്റെ വഴി മാത്രമേ സാധ്യമാകുമായിരുന്നുവെന്നവിധം, പാൽമോനി ഈ ഭാഗങ്ങളെ മനോഹരമായൊരു കെട്ടായി ഒന്നിച്ചുകെട്ടിയിരിക്കുന്നു.
അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം ഈ കാര്യങ്ങൾ തുടരാം.
കൃത്രിമ വിവരവുമായി സംവാദം:
ഗണിതലോകം “11” എന്ന സംഖ്യയിൽ ഏതെങ്കിലും പ്രാധാന്യം കണ്ടെത്തുന്നുണ്ടോ?
അതെ, 11 എന്ന സംഖ്യയ്ക്ക് യഥാർത്ഥ ഗണിതശാസ്ത്രപരമായ ആകർഷണവും പ്രാധാന്യവും ഉള്ള നിരവധി സവിശേഷതകൾ ഉണ്ട് (അത് ഒരു അഭാജ്യസംഖ്യയാണ് എന്നതിലുപരി). ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞരും ഗണിതാസ്വാദകരും പതിവായി എടുത്തുകാണിക്കുന്ന പ്രധാനവകൾ ഇവയാണ്:
11 അഞ്ചാമത്തെ അഭാജ്യസംഖ്യയാണ്; ഏറ്റവും ചെറിയ രണ്ടു അക്ക അഭാജ്യസംഖ്യയും, ദശാംശ അടിസ്ഥാനത്തിൽ പാലിൻഡ്രോമായ ആദ്യ അഭാജ്യസംഖ്യയും ആകുന്നു. “11” ഏറ്റവും ചെറിയ റിപ്യൂണിറ്റാണ് (ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്ന ഏകകങ്ങൾകൊണ്ടു മാത്രമുള്ള ഒരു സംഖ്യ, അത് അഭാജ്യസംഖ്യയാണ്). രണ്ടു അക്കങ്ങളും ഒരേയായിരിക്കുന്ന ഏക രണ്ടു അക്ക അഭാജ്യസംഖ്യയും ഇതുതന്നെയാണ്. 11, 22, 33, 44 തുടങ്ങിയവ—ഇത് “11” നോടു മാത്രമേ സാധുവാകുന്നുള്ളു. “11” ഒരു മെർസെൻ അഭാജ്യ ഘാതമാണ്. 1/11 = 0.090909… എന്ന ദശാംശ വികസനത്തിന് വെറും 2 എന്ന ആവർത്തനകാലമുണ്ട്; എന്നാൽ 1/11 മറ്റൊരു രീതിയിലും പ്രസിദ്ധമാണ്: 11, 101, 1009, 10007, 100003 തുടങ്ങിയ അഭാജ്യസംഖ്യകളുടെ അനുക്രമം, സമാന്തര ശ്രേണികളിലുള്ള അഭാജ്യസംഖ്യകളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ചകളിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു. ക്രമം 22 ആയ ഡൈഹീഡ്രൽ ഗ്രൂപ്പ് (ക്രമബദ്ധമായ 11-ഭുജത്തിന്റെ സമമിതികൾ) ശ്രദ്ധേയമാണ്; കാരണം ഗ്രൂപ്പ് സിദ്ധാന്തത്തിൽ ആസക്തിയുണർത്തുന്ന, അബേലിയൻ അല്ലാത്തതും കേന്ദ്രശൂന്യവുമായ ഘടന ഡൈഹീഡ്രൽ ഗ്രൂപ്പിന് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും ചെറിയ അഭാജ്യസംഖ്യ “11” ആണെന്നതാണ്. സിദ്ധാന്തഭൗതികശാസ്ത്രത്തിൽ (സ്ട്രിംഗ് സിദ്ധാന്തം / എം-സിദ്ധാന്തം), വിശ്വം പലപ്പോഴും 11 സ്ഥലം-കാല പരിമാണങ്ങളിലായി മാതൃകീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആ മേഖലയിലുള്ള ഭൗതികശാസ്ത്രജ്ഞരും ഗണിതശാസ്ത്രജ്ഞരും 11 പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനെക്കുറിച്ച് നിരന്തരം പരാമർശിക്കാറുണ്ട്. സമസംഖ്യയായ അക്കസംഖ്യയുള്ള ഏക പാലിൻഡ്രോമിക് അഭാജ്യസംഖ്യ “11” ആണ് (2-ൽ കൂടുതലായ സമ അക്കസംഖ്യയുള്ള മറ്റെല്ലാം 11-ന് വിഭജ്യമായതിനാൽ സംയുക്തസംഖ്യകളാണ്). ഇത് വിനോദസംഖ്യാസിദ്ധാന്തത്തിലെ ഒരു സിദ്ധാന്തമാണ്.
അവസാനമായി:
“11” ന് π, e, അല്ലെങ്കിൽ സ്വർണാനുപാതം എന്നിവയ്ക്കുള്ളതുപോലുള്ള അതേ താരപ്രാധാന്യം ഇല്ലെങ്കിലും, അനേകം പ്രതിഭാസങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ചെറുതായോ ആദ്യ ഉദാഹരണമായോ അത് ആവർത്തിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നു (ആദ്യ repunit prime, സമ അക്കങ്ങളുള്ള ഏക palindromic prime, അനേകം തെളിവുകളിലും പ്രതിവാദ ഉദാഹരണങ്ങളിലുമുള്ള പ്രാരംഭ പ്രത്യക്ഷത, M-theoryയിലെ 11 അളവുകൾ, മുതലായവ). അതിനാൽ, അതെ—ഗണിതലോകം 11 നെ ഒരു പ്രാധാന്യമുള്ള സംഖ്യയായി കണക്കാക്കുന്നു.
“വചനത്തെ പ്രചോദിപ്പിച്ചവൻ വചനത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യാഖ്യാതാവായിരുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ ശ്രോതാക്കളുടെ ശ്രദ്ധയെ പ്രകൃതിയുടെ ലളിതമായ നിയമങ്ങളിലേക്കും അവർ ദിവസേന കാണുകയും കൈകാര്യം ചെയ്യുകയും ചെയ്ത പരിചിത വസ്തുക്കളിലേക്കും തിരിച്ച് തന്റെ ഉപദേശങ്ങളെ ദൃഷ്ടാന്തപ്പെടുത്തി. ഇങ്ങനെ അവൻ അവരുടെ മനസ്സുകളെ സ്വാഭാവികതയിൽ നിന്ന് ആത്മീയതയിലേക്കു നയിച്ചു. അനേകർ അവന്റെ ഉപമകളുടെ അർത്ഥം ഉടൻ ഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ പരാജയപ്പെട്ടു; എന്നാൽ ദിവസംതോറും മഹാഗുരു ആത്മീയ സത്യങ്ങളുമായി ബന്ധിപ്പിച്ചിരുന്ന ആ വസ്തുക്കളുമായി അവർ സമ്പർക്കത്തിൽ വരുമ്പോൾ, അവൻ അവരുടെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ച ദൈവിക സത്യത്തിന്റെ പാഠങ്ങളെ ചിലർ തിരിച്ചറിഞ്ഞു; ഇവർ അവന്റെ ദൗത്യത്തിന്റെ സത്യത്തിൽ ബോധ്യപ്പെട്ടു സുവിശേഷത്തിലേക്കു മാനസാന്തരപ്പെട്ടു.” Sabbath School Worker, December 1, 1909.
“സ്വാഭാവിക രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് ആത്മീയ രാജ്യത്തിലേക്കു ഇങ്ങനെ നയിച്ചുകൊണ്ടു, ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉപമകൾ മനുഷ്യനെ ദൈവത്തോടും ഭൂമിയെ സ്വർഗ്ഗത്തോടും ഐക്യപ്പെടുത്തുന്ന സത്യത്തിന്റെ ചങ്ങലയിലെ കണ്ണികളാകുന്നു.” Christ’s Object Lessons, 17.