ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധിയുടെ സമയം വന്നിരിക്കുന്നു - ഒന്നാം നമ്പർ

“അതേസമയം, സകല ജാതികളിൽ നിന്നുള്ള ആരാധകർ ദൈവാരാധനയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആലയത്തെ അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്വർണ്ണത്താലും വിലയേറിയ രത്നങ്ങളാലും ദീപ്തിമാനമായിരുന്നതിനാൽ അത് സൗന്ദര്യത്തിന്റെയും മഹിമയുടെയും ഒരു ദർശനമായിരുന്നു. എന്നാൽ ആ മനോഹാരിത നിറഞ്ഞ ആ ഭവനത്തിൽ യഹോവയെ ഇനി കണ്ടെത്താനായിരുന്നില്ല. ഒരു ജാതിയായി യിസ്രായേൽ ദൈവത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ വേർതിരിച്ചുകളഞ്ഞിരുന്നു. തന്റെ ഭൂമിയിലെ ശുശ്രൂഷയുടെ അവസാനത്തോടടുത്ത്, ക്രിസ്തു ആലയത്തിന്റെ അകഭാഗത്തിലേക്ക് അവസാനമായി നോക്കിയപ്പോൾ, അവൻ പറഞ്ഞു: ‘ഇതാ, നിങ്ങളുടെ ഭവനം ശൂന്യമായി നിങ്ങള്ക്ക് വിട്ടുകൊടുക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ മത്തായി 23:38. ഇതുവരെ അവൻ ആലയത്തെ തന്റെ പിതാവിന്റെ ഭവനം എന്നു വിളിച്ചിരുന്നു; എന്നാൽ ദൈവപുത്രൻ ആ മതിലുകളിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു പോയപ്പോൾ, തന്റെ മഹത്വത്തിനായി നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ആലയത്തിൽ നിന്ന് ദൈവസാന്നിധ്യം എന്നേക്കുമായി പിൻവലിക്കപ്പെട്ടു.” അപ്പൊസ്തലന്മാരുടെ പ്രവൃത്തികൾ, 145.

“യെരൂശലേം അവന്റെ പരിപാലനത്തിന്റെ ശിശുവായിരുന്നു; ഒരു സ്നേഹനിധിയായ പിതാവ് വഴിതെറ്റിയ പുത്രനെക്കുറിച്ചു ദുഃഖിക്കുന്നതുപോലെ, യേശുവും ആ പ്രിയനഗരത്തെക്കുറിച്ചു കരഞ്ഞു. ഞാൻ നിന്നെ എങ്ങനെ ഉപേക്ഷിക്കും? നിന്നെ നാശത്തിനായി ഏല്പിക്കപ്പെട്ടവളായി ഞാൻ എങ്ങനെ കാണും? നിന്റെ അകൃത്യത്തിന്റെ പാനപാത്രം നിറയേണ്ടതിന്നു ഞാൻ നിന്നെ വിട്ടുകളയേണ്ടിവരുമോ? ഒരു ആത്മാവിന് അങ്ങനെ മഹത്തായ മൂല്യമുണ്ട്; അതിനോടു താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോൾ ലോകങ്ങൾ പോലും പ്രസക്തിയില്ലാത്തവയായി താഴ്ന്നുപോകുന്നു; എന്നാൽ ഇവിടെ നഷ്ടപ്പെടുവാൻ പോകുന്നത് ഒരു സമ്പൂർണ്ണ ജാതിയായിരുന്നു. വേഗത്തിൽ പടിഞ്ഞാറോട്ടു ചായുന്ന സൂര്യൻ ആകാശത്തിൽനിന്നു ദൃഷ്ടിയിൽനിന്നു മറഞ്ഞുപോകുമ്പോൾ, യെരൂശലേമിന്റെ കൃപാദിനവും അവസാനിച്ചേനേ. ഘോഷയാത്ര ഒലിവുമലയുടെ മുകളിൽ നിൽക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കെ, യെരൂശലേമിന് മാനസാന്തരപ്പെടുവാൻ ഇനിയും വൈകിയിരുന്നില്ല. കരുണയുടെ ദൂതൻ അപ്പോൾ നീതിക്കും വേഗത്തിൽ വരുവാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിക്കും സ്ഥലം നൽകേണ്ടതിന്നു സ്വർണസിംഹാസനത്തിൽനിന്നു ഇറങ്ങിവരുവാൻ തന്റെ ചിറകുകൾ മടക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു. എങ്കിലും ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നേഹത്തിന്റെ മഹത്തായ ഹൃദയം ഇപ്പോഴും യെരൂശലേമിനുവേണ്ടി അപേക്ഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; തന്റെ കരുണകളെ അവഗണിച്ചും, തന്റെ മുന്നറിയിപ്പുകളെ നിരസിച്ചും, തന്റെ രക്തത്തിൽ സ്വന്തം കൈകൾ മുക്കുവാൻ പോകുകയും ചെയ്തിരുന്ന യെരൂശലേമിനുവേണ്ടി. യെരൂശലേം മാനസാന്തരപ്പെടുമായിരുന്നു എങ്കിൽ, ഇനിയും വൈകിയിരുന്നില്ല. അസ്തമയസൂര്യന്റെ അവസാന കിരണങ്ങൾ ആലയം, ഗോപുരം, ശിഖരം എന്നിവയ്‌ക്കുമേൽ ഇനിയും തങ്ങിനിൽക്കുമ്പോൾ, ഏതെങ്കിലും നല്ല ദൂതൻ അവളെ രക്ഷകന്റെ സ്നേഹത്തിലേക്കു നയിച്ചു, അവളുടെ വിധിയെ തടഞ്ഞേനോ? പ്രവാചകന്മാരെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊന്നതുമായ, ദൈവപുത്രനെ നിരസിച്ചതുമായ, സ്വന്തം അനുതാപഹീനതകൊണ്ടു ദാസ്യബന്ധനങ്ങളുടെ ചങ്ങലകളിൽ തന്നെയാണ് തന്നെ പൂട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്നതുമായ സുന്ദരവും അശുദ്ധവും ആയ നഗരമേ,—അവളുടെ കരുണാദിനം ഏതാണ്ട് അവസാനിച്ചുപോയിരുന്നു!”

“ഇന്നും ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവ് യെരൂശലേമിനോടു സംസാരിക്കുന്നു. ദിവസം അവസാനിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു സാക്ഷ്യവും പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. സാക്ഷ്യത്തിന്റെ ശബ്ദം ഉയർന്നു കേൾക്കുന്നു; പ്രവാചകപരമായ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്നുള്ള വിളിക്കു പ്രത്യുത്തരമായി അത് മുഴങ്ങുന്നു. യെരൂശലേം ആ വിളി കേൾക്കുമെങ്കിൽ, അവളുടെ കവാടങ്ങളിൽകൂടി പ്രവേശിച്ചുവരുന്ന രക്ഷകനെ അവൾ സ്വീകരിക്കുമെങ്കിൽ, അവൾ ഇനിയും രക്ഷിക്കപ്പെടാം.

യെരൂശലേമിലെ ഭരണാധികാരികൾക്കു യേശു വലിയൊരു ജനക്കൂട്ടത്തോടുകൂടെ നഗരത്തിലേക്കു സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന വാർത്തകൾ എത്തിയിരുന്നു. എന്നാൽ ദൈവപുത്രനോടു അവർക്കു സ്വീകരണം ഒന്നുമില്ല. ഭയത്തോടെ അവർ അവനെ നേരിടുവാൻ പുറപ്പെടുന്നു; ജനക്കൂട്ടത്തെ ചിതറിച്ചുകളയാമെന്ന പ്രത്യാശയോടുകൂടെ. ഘോഷയാത്ര ഒലിവുമല ഇറങ്ങുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭരണാധികാരികൾ അതിനെ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നു. ഈ കൊലാഹലപൂർണമായ ആനന്ദഘോഷത്തിന്റെ കാരണം അവർ ചോദിക്കുന്നു. “ഇവൻ ആർ?” എന്നു അവർ ചോദ്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, പ്രചോദനത്തിന്റെ ആത്മാവുകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരുന്ന ശിഷ്യന്മാർ ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നു. വാഗ്‌വൈഭവപൂർണമായ ഭാഷയിൽ അവർ ക്രിസ്തുവിനെ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനങ്ങൾ ആവർത്തിക്കുന്നു:

“ആദാം നിങ്ങളോടു പറയും: സർപ്പത്തിന്റെ തല തകർക്കുന്നതു സ്ത്രീയുടെ സന്തതിയായിരിക്കും.”

“അബ്രാഹാമിനോടു ചോദിക്കൂ; അവൻ നിങ്ങളോടു പറയും: അവൻ ‘ശാലേമിന്റെ രാജാവായ മെൽക്കിസേദെക്’ ആകുന്നു, സമാധാനത്തിന്റെ രാജാവു. ഉല്പത്തി 14:18.”

“യാക്കോബ് നിങ്ങളോടു പറയും: അവൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ ശീലോ ആകുന്നു.”

യെശയ്യാവ് നിങ്ങളോടു പറയും: ‘ഇമ്മാനുവേൽ,’ ‘അദ്ഭുതകാരൻ, ആലോചകൻ, ശക്തനായ ദൈവം, നിത്യപിതാവ്, സമാധാനപ്രഭു.’ യെശയ്യാവ് 7:14; 9:6.

“യെരേമ്യാവ് നിങ്ങളോടു പറയും: ദാവീദിന്റെ ശാഖ, ‘യഹോവ നമ്മുടെ നീതി.’” യെരേമ്യാവ് 23:6.

“ദാനിയേൽ നിങ്ങളോടു പറയും: അവൻ മശീഹാ ആകുന്നു.

“ഹോശേയൻ നിങ്ങളോടു പറയും: അവൻ ‘സൈന്യങ്ങളുടെ യഹോവയായ ദൈവം; യഹോവ ആകുന്നു അവന്റെ സ്മാരകം.’ ഹോശേയ 12:5.”

“യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ നിങ്ങളോടു പറയും: അവൻ ‘ലോകത്തിന്റെ പാപം നീക്കിക്കളയുന്ന ദൈവത്തിന്റെ കുഞ്ഞാടാണ്.’ യോഹന്നാൻ 1:29.”

“മഹത്തായ യഹോവ തന്റെ സിംഹാസനത്തിൽ നിന്നു പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ഇവൻ എന്റെ പ്രിയപുത്രൻ ആകുന്നു.’ മത്തായി 3:17.

“ഞങ്ങൾ, അവന്റെ ശിഷ്യന്മാർ, പ്രസ്താവിക്കുന്നു: ഇവൻ യേശു, മശീഹാ, ജീവന്റെ പ്രഭു, ലോകത്തിന്റെ വീണ്ടെടുപ്പുകാരൻ ആകുന്നു.”

“ഇരുളിന്റെ ശക്തികളുടെ പ്രഭുവും അവനെ അംഗീകരിച്ച് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘നീ ആർ ആകുന്നു എന്നു ഞാൻ അറിയുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ പരിശുദ്ധൻ.’ മാർക്കോസ് 1:24.” The Desire of Ages, 577–579.

ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിലേക്കു നടത്തിയ വിജയോത്സവപ്രവേശനം, സ്വർഗ്ഗത്തിലെ മേഘങ്ങളിൽ ശക്തിയോടും മഹത്വത്തോടും കൂടെ, ദൂതന്മാരുടെ വിജയോത്സവത്തിന്റെയും വിശുദ്ധന്മാരുടെ ആനന്ദഘോഷത്തിന്റെയും നടുവിൽ, അവൻ വരുവാനുള്ളതിന്റേതായ മങ്ങിയ ഒരു മുൻനിഴലായിരുന്നു. അന്നു ക്രിസ്തു പുരോഹിതന്മാരോടും പരീശന്മാരോടും അരുളിച്ചെയ്ത വചനങ്ങൾ നിവൃത്തിയാകും: ‘കർത്താവിന്റെ നാമത്തിൽ വരുന്നവൻ വാഴ്ത്തപ്പെട്ടവൻ എന്നു നിങ്ങൾ പറയുംവരെ ഇനി മുതൽ നിങ്ങൾ എന്നെ കാണുകയില്ല.’ മത്തായി 23:39. പ്രവാചകദർശനത്തിൽ സഖറിയാവിന് ആ അന്തിമവിജയത്തിന്റെ ദിവസം കാണിക്കപ്പെട്ടു; ആദ്യാഗമനത്തിൽ ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിച്ചവരുടെ വിധിയും അവൻ കണ്ടു: ‘അവർ തങ്ങൾ കുത്തിത്തുളച്ചവനായ എന്നിലേക്കു നോക്കും; ഏകജാതനായ മകനുവേണ്ടി ദുഃഖിക്കുന്നതുപോലെ അവർ അവനുവേണ്ടി വിലപിക്കും; ആദ്യജാതനുവേണ്ടി മനോവ്യസനം അനുഭവിക്കുന്നവനെപ്പോലെ അവനുവേണ്ടി അവർ കടുത്ത വ്യസനത്തിൽ ആകും.’ സഖറിയാവു 12:10. നഗരത്തെ കണ്ട് അതിന്മേൽ അവൻ കരഞ്ഞപ്പോൾ ക്രിസ്തു ഈ ദൃശ്യം മുൻകൂട്ടി കണ്ടിരുന്നു. ദൈവപുത്രന്റെ രക്തത്തിൽ കുറ്റക്കാരായിരുന്ന ആ ജനത്തിന്റെ അന്തിമനാശം, യെരൂശലേമിന്റെ കാലികനാശത്തിൽ അവൻ കണ്ടു.

യഹൂദന്മാർ ക്രിസ്തുവിനോടു പുലർത്തിയിരുന്ന ദ്വേഷം ശിഷ്യന്മാർ കണ്ടിരുന്നു; എങ്കിലും അത് ഏതിലേക്കാണ് നയിക്കാനിരിക്കുന്നതെന്ന് അവർ ഇനിയും കണ്ടിരുന്നില്ല. അവർ ഇനിയും ഇസ്രായേലിന്റെ യഥാർത്ഥ അവസ്ഥ ഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല; യെരൂശലേമിന്മേൽ വരുവാനിരുന്ന പ്രതികാരവിധിയെയും അവർ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നില്ല. പ്രാധാന്യമുള്ള ഒരു ദൃഷ്ടാന്തപാഠത്തിലൂടെ ക്രിസ്തു ഇത് അവർക്കു വെളിപ്പെടുത്തി.

“യെരൂശലേമിനോടുള്ള അവസാന അഭ്യർത്ഥന വെറുതെയായി പോയിരുന്നു. ‘ഇവൻ ആർ?’ എന്ന ചോദ്യത്തിന് മറുപടിയായി ജനക്കൂട്ടം ഭൂതകാലത്തിലെ പ്രവാചകസ്വരത്തെ പ്രതിധ്വനിപ്പിച്ചതിനെ പുരോഹിതന്മാരും പ്രമാണികളും കേട്ടിരുന്നു; എങ്കിലും അവർ അതിനെ ദൈവപ്രേരണയുടെ സ്വരമായി അംഗീകരിച്ചില്ല. കോപത്തിലും അതിശയത്തിലും അവർ ജനത്തെ മിണ്ടാതാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു. ആ ജനക്കൂട്ടത്തിൽ റോമൻ ഉദ്യോഗസ്ഥരും ഉണ്ടായിരുന്നു; അവരോടു അവന്റെ ശത്രുക്കൾ യേശുവിനെ ഒരു കലാപത്തിന്റെ നേതാവായി കുറ്റപ്പെടുത്തി. അവൻ ദേവാലയത്തിന്റെ കൈവശം ഏറ്റെടുക്കാനും യെരൂശലേമിൽ രാജാവായി ഭരിക്കാനുമിരിക്കുകയാണെന്നായിരുന്നു അവരുടെ അവതരണം.” The Desire of Ages, 580.

“ഈ മുന്നറിയിപ്പ് സകലകാലത്തിനുമുള്ളതാണ്. തന്റെ സ്വന്തം ശക്തിയാൽ സൃഷ്ടിച്ച വൃക്ഷത്തെ ക്രിസ്തു ശപിച്ച പ്രവൃത്തി സകല സഭകൾക്കും സകല ക്രിസ്ത്യാനികൾക്കും ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി നിലകൊള്ളുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം അനുസരിച്ച് മറ്റുള്ളവർക്ക് ശുശ്രൂഷ ചെയ്യാതെ ആരും ജീവിക്കുവാൻ കഴിയുകയില്ല. എന്നാൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കരുണാപൂർണ്ണവും നിസ്വാർത്ഥവുമായി ജീവിതം ജീവിച്ചു കാണിക്കാത്തവർ അനേകരുണ്ട്. തങ്ങൾ അത്യുത്തമ ക്രിസ്ത്യാനികളാണെന്ന് കരുതുന്ന ചിലർ ദൈവത്തിനായുള്ള ശുശ്രൂഷ എന്തിനെ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രസാദിപ്പിക്കുന്നതിനായി ആസൂത്രണം ചെയ്യുകയും പഠിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അവർ സ്വയത്തെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. തങ്ങൾക്കുവേണ്ടി സമ്പാദിക്കാനാകുന്ന അളവിൽ മാത്രമാണ് സമയം അവർക്കു മൂല്യമുള്ളത്. ജീവിതത്തിലെ സകലകാര്യങ്ങളിലും ഇതുതന്നെയാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യം. അവർ ശുശ്രൂഷ ചെയ്യുന്നത് മറ്റുള്ളവർക്കായല്ല, തങ്ങൾക്കായിട്ടാണ്. നിസ്വാർത്ഥമായ ശുശ്രൂഷ നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ട ഒരു ലോകത്തിൽ ജീവിക്കേണ്ടതിനായിട്ടാണ് ദൈവം അവരെ സൃഷ്ടിച്ചത്. സാധ്യമായ എല്ലാ വിധത്തിലും സഹമനുഷ്യരെ സഹായിക്കേണ്ടതിനായാണ് അവൻ അവരെ രൂപകല്പന ചെയ്തത്. എന്നാൽ സ്വയം എന്ന വികാരം അത്ര വലുതായിരിക്കയാൽ അവർക്ക് മറ്റൊന്നും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. അവർ മനുഷ്യത്വവുമായി ബന്ധത്തിൽ ഇല്ല. ഇങ്ങനെ സ്വയത്തിനുവേണ്ടി ജീവിക്കുന്നവർ എല്ലാ അവകാശവാദവും പ്രകടിപ്പിച്ചിട്ടും ഫലമില്ലാതിരുന്ന അത്തിവൃക്ഷത്തെപ്പോലെയാണ്. അവർ ആരാധനയുടെ രൂപങ്ങൾ ആചരിക്കുന്നു, എന്നാൽ മാനസാന്തരമോ വിശ്വാസമോ ഇല്ലാതെ. വായ്മൊഴിയിൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ആദരിക്കുന്നു, എന്നാൽ അനുസരണം ഇല്ല. അവർ പറയുന്നു, പക്ഷേ ചെയ്യുന്നില്ല. അത്തിവൃക്ഷത്തിന്മേൽ ഉച്ചരിക്കപ്പെട്ട വിധിയിൽ, തന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഈ വ്യർത്ഥമായ ഭാവാടംബരം എത്ര വെറുപ്പുളവാക്കുന്നതാണെന്ന് ക്രിസ്തു പ്രകടമാക്കുന്നു. തുറന്നുപറഞ്ഞ പാപിയെക്കാൾ ദൈവത്തെ സേവിക്കുന്നു എന്നു സമ്മതിച്ചിട്ടും തന്റെ മഹത്വത്തിനായി ഫലം കായ്ക്കാത്തവനാണ് കൂടുതൽ കുറ്റക്കാരൻ എന്നു അവൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.”

“ക്രിസ്തു യെരൂശലേമിനെ സന്ദർശിക്കുന്നതിനു മുമ്പ് പ്രസ്താവിച്ച അത്തിവൃക്ഷത്തിന്റെ ഉപമ, ഫലമില്ലാത്ത വൃക്ഷത്തെ ശപിച്ചതിലൂടെ അവൻ പഠിപ്പിച്ച പാഠവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം പുലർത്തിയിരുന്നു.” The Desire of Ages, 584.

“ചില പ്രദേശങ്ങളെ ഒഴിച്ചാൽ, പക്വമായ അത്തിപ്പഴങ്ങളുടെ കാലമല്ലായിരുന്നു; യെരൂശലേമിനോടു ചുറ്റുമുള്ള ഉന്നത പ്രദേശങ്ങളിൽ ‘അത്തിപ്പഴങ്ങളുടെ സമയം ഇനിയും ആയിരുന്നില്ല’ എന്നു സത്യമായും പറയാമായിരുന്നു. എന്നാൽ യേശു എത്തിയ തോട്ടത്തിൽ, മറ്റെല്ലാ വൃക്ഷങ്ങളെയുംക്കാൾ മുമ്പേ വളർച്ചയിലെത്തിയതുപോലെ ഒരു വൃക്ഷം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അത് ഇതിനകം ഇലകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്നു. അത്തിവൃക്ഷത്തിന്റെ സ്വഭാവം ഇലകൾ വിരിയുന്നതിന് മുമ്പേ വളരുന്ന ഫലം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതാകുന്നു. അതുകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായി ഇലകളാൽ മൂടപ്പെട്ടിരുന്ന ഈ വൃക്ഷം നന്നായി വികസിച്ച ഫലം ഉണ്ടെന്ന പ്രത്യാശ നൽകുന്നതായിരുന്നു. എന്നാൽ അതിന്റെ ബാഹ്യപ്രതീതി വഞ്ചനാപരമായിരുന്നു. അതിന്റെ ശാഖകളെ, ഏറ്റവും താഴ്ന്ന കൊമ്പിൽനിന്ന് ഏറ്റവും മുകളിലെ ചില്ലിവരെ പരിശോധിച്ചപ്പോൾ, യേശു ‘ഇലകളല്ലാതെ ഒന്നും ഇല്ല’ എന്നു കണ്ടെത്തി. അത് വെറും ദംഭപ്രകടനമായ ഇലക്കൂട്ടം മാത്രമായിരുന്നു; അതിലധികം ഒന്നുമല്ല.”

ക്രിസ്തു അതിന്റെ നേരെ വാടിച്ചുകളയുന്ന ഒരു ശാപവാക്ക് ഉച്ചരിച്ചു. “‘ഇനിമുതൽ ഒരുനാളും ആരും നിന്നിൽനിന്നു ഫലം തിന്നരുത്,’” എന്നു അവൻ പറഞ്ഞു. മറുനാൾ പ്രഭാതത്തിൽ, രക്ഷകനും അവന്റെ ശിഷ്യന്മാരും വീണ്ടും നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ ആയിരിക്കെ, കരിഞ്ഞുപോയ കൊമ്പുകളും വാടിയിലകുന്ന ഇലകളും അവരുടെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചു. “‘ഗുരോ,’” എന്നു പത്രോസ് പറഞ്ഞു, “‘നീ ശപിച്ച അത്തിവൃക്ഷം ഇതാ വാടിപ്പോയിരിക്കുന്നു.’”

“അത്തിവൃക്ഷത്തെ ശപിച്ചതിലുള്ള ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രവൃത്തി ശിഷ്യന്മാരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അത് അവർക്കു അവന്റെ സ്വഭാവത്തിനും പ്രവൃത്തികൾക്കും അനുരൂപമല്ലാത്തതുപോലെ തോന്നി. അവൻ ലോകത്തെ ശിക്ഷിപ്പാൻ അല്ല, ലോകം അവൻമുഖാന്തരം രക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതിന്നു തന്നെയാണ് വന്നതെന്ന് അവൻ പ്രസ്താവിച്ചതിനെ അവർ പലപ്പോഴും കേട്ടിരുന്നു. ‘മനുഷ്യപുത്രൻ മനുഷ്യരുടെ ജീവൻ നശിപ്പിപ്പാൻ അല്ല, രക്ഷിപ്പാനാകുന്നു വന്നിരിക്കുന്നത്’ എന്ന അവന്റെ വചനങ്ങൾ അവർ ഓർത്തെടുത്തു. ലൂക്കാ 9:56. അവന്റെ അത്ഭുതപ്രവൃത്തികൾ നശിപ്പാനല്ല, പുനഃസ്ഥാപിപ്പാനായിരുന്നു; ഒരിക്കലും നശിപ്പിപ്പാനല്ല. ശിഷ്യന്മാർ അവനെ പരിചയിച്ചിരുന്നത് പുനഃസ്ഥാപകനായും രോഗശാന്തിദായകനായും മാത്രമായിരുന്നു. ഈ പ്രവൃത്തി അതുല്യമായി നിലകൊണ്ടു. ഇതിന്റെ ഉദ്ദേശം എന്തായിരുന്നു? അവർ ചോദിച്ചു.”

“ദൈവം ‘കരുണയിൽ ആനന്ദിക്കുന്നു.’ ‘ഞാൻ ജീവനോടെ ഇരിക്കുന്നു എന്നു യഹോവയായ കർത്താവു അരുളിച്ചെയ്യുന്നു; ദുഷ്ടന്റെ മരണത്തിൽ എനിക്ക് സന്തോഷമില്ല.’ മീഖാ 7:18; യെഹെസ്കേൽ 33:11. അവന്നു നാശത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയും ന്യായവിധിയുടെ പ്രഖ്യാപനവും ഒരു ‘വിചിത്രപ്രവൃത്തി’ ആകുന്നു. യെശയ്യാവു 28:21. എന്നാൽ കരുണയിലും സ്നേഹത്തിലും തന്നെയാണ് അവൻ ഭാവിയുടെ മറ നീക്കി, പാപപഥത്തിന്റെ ഫലങ്ങൾ മനുഷ്യർക്കു വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്.”

“അത്തിവൃക്ഷത്തെ ശപിച്ചതെന്നത് പ്രവൃത്തിയായി അവതരിപ്പിച്ച ഒരു ഉപമയായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സന്നിധിയിലിരിക്കെ തന്നെ തന്റെ കപടമായ ഇലസമൃദ്ധി പ്രദർശിപ്പിച്ചിരുന്ന ആ ഫലശൂന്യവൃക്ഷം യെഹൂദജനതയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു. ഇസ്രായേലിന്റെ നാശത്തിന്റെ കാരണവും അതിന്റെ നിശ്ചയത്വവും തന്റെ ശിഷ്യന്മാർക്കു വ്യക്തമായി ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാൻ രക്ഷകൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഈ ഉദ്ദേശ്യത്തിനായി അവൻ ആ വൃക്ഷത്തെ നൈതികഗുണങ്ങളാൽ സമ്പന്നമാക്കി, ദൈവസത്യത്തിന്റെ വ്യാഖ്യാതാവാക്കി. യെഹൂദന്മാർ മറ്റു എല്ലാ ജാതികളിൽനിന്നും വ്യത്യസ്തരായി, ദൈവത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത പ്രഖ്യാപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. അവർ അവനാൽ പ്രത്യേകമായി അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടവരായിരുന്നു; മറ്റു ഏതു ജനത്തേക്കാളും മേലായ നീതിയിലുള്ള അവകാശം അവർ ഉന്നയിച്ചു. എന്നാൽ ലോകസ്നേഹത്താലും ലാഭലോലുപതയാലും അവർ അധഃപതിച്ചു. തങ്ങളുടെ ജ്ഞാനത്തെക്കുറിച്ച് അവർ പുകഴ്ത്തിപ്പറഞ്ഞു; എങ്കിലും ദൈവത്തിന്റെ ആവശ്യങ്ങളെക്കുറിച്ച് അവർ അജ്ഞന്മാരായിരുന്നു; കപടഭക്തിയിൽ നിറഞ്ഞവരുമായിരുന്നു. ഫലശൂന്യമായ ആ വൃക്ഷത്തെപ്പോലെ, അവർ തങ്ങളുടെ കപടശാഖകൾ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചു; കാഴ്ചയിൽ പുഷ്ടിസമൃദ്ധവും കണ്ണിനു മനോഹരവും ആയിരുന്നുവെങ്കിലും, അവർ ‘ഇലകൾ മാത്രം’ തന്നിരുന്നു. മഹത്തായ ദേവാലയം, വിശുദ്ധ യാഗപീഠങ്ങൾ, മിത്രധാരികളായ പുരോഹിതർ, ഗംഭീരമായ ആചാരങ്ങൾ എന്നിവയാൽ സമ്പന്നമായ യെഹൂദമതം പുറത്തോട്ടുള്ള ഭാവത്തിൽ വാസ്തവത്തിൽ മനോഹരമായിരുന്നു; എന്നാൽ വിനയം, സ്നേഹം, ഉപകാരം എന്നിവ അതിൽ ഇല്ലായിരുന്നു.” The Desire of Ages, 581, 582.

“‘ഞാൻ ദർശിച്ചു,’ എന്നു പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ പറയുന്നു, ‘സിംഹാസനങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ, ദിവസങ്ങളുടെ പുരാതനനായ ഒരുത്തൻ ഇരുന്നു: അവന്റെ വസ്ത്രം ഹിമംപോലെ വെളുത്തതും, അവന്റെ തലമുടി ശുദ്ധമായ ആട്ടിൻ രോമംപോലെയും ആയിരുന്നു; അവന്റെ സിംഹാസനം അഗ്നിജ്വാലകളും, അതിന്റെ ചക്രങ്ങൾ ജ്വലിക്കുന്ന തീയും ആയിരുന്നു. അഗ്നിയുടെ ഒരു പ്രവാഹം അവന്റെ മുമ്പിൽനിന്ന് പുറപ്പെട്ടു ഒഴുകി വന്നു: ആയിരമായിരങ്ങൾ അവന്നു ശുശ്രൂഷ ചെയ്തു, പതിനായിരം പതിനായിരങ്ങൾ അവന്റെ മുമ്പാകെ നിന്നു: ന്യായവിധി ആരംഭിക്കപ്പെട്ടു, പുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെട്ടു.’ ദാനിയേൽ 7:9, 10, R.V.”

ഇങ്ങനെ സകല ഭൂമിയുടെയും ന്യായാധിപന്റെ സന്നിധിയിൽ മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവങ്ങളും ജീവിതങ്ങളും പരിശോധനയ്ക്കായി സമർപ്പിക്കപ്പെടുകയും, ഓരോരുത്തർക്കും “അവന്റെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച്” പ്രതിഫലം ലഭിക്കേണ്ടതുമായ ആ മഹത്തായ ഗൗരവഭരിതമായ ദിവസം പ്രവാചകന്റെ ദർശനത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. പുരാതനദിവസനായവൻ ദൈവപിതാവാകുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരൻ പറയുന്നു: “പർവ്വതങ്ങൾ ജനിക്കുമുമ്പും, നീ ഭൂമിയെയും ലോകത്തെയും സൃഷ്ടിക്കുമുമ്പും, അനാദിമുതൽ അനന്തംവരെ നീ തന്നേ ദൈവം.” സങ്കീർത്തനം 90:2. സകല സത്തകളുടെയും ഉറവിടവും സകല ന്യായപ്രമാണങ്ങളുടെയും ഉറവുമായ അവൻ തന്നെയാണ് ന്യായവിധിയിൽ അധ്യക്ഷത വഹിക്കേണ്ടത്. “പതിനായിരം പതിനായിരം, ആയിരം ആയിരം” എന്നത്ര സംഖ്യയിലുള്ള വിശുദ്ധദൂതന്മാർ ശുശ്രൂഷകരായും സാക്ഷികളായും ഈ മഹാന്യായസഭയിൽ സന്നിഹിതരാകുന്നു.

“‘ഇതാ, മനുഷ്യപുത്രനോടു സദൃശനായ ഒരുവൻ ആകാശമേഘങ്ങളോടുകൂടെ വന്നു; അവൻ പുരാതനനായവന്റെ അടുക്കൽ വന്നു; അവർ അവനെ അവന്റെ സന്നിധിയിൽ അടുത്തുകൊണ്ടുവന്നു. അവന്നു ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും ലഭിച്ചു; സകല ജനങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും അവനെ സേവിക്കേണ്ടതിന്നു; അവന്റെ ആധിപത്യം നീങ്ങിപ്പോകാത്ത നിത്യആധിപത്യമാണ്.’ ദാനീയേൽ 7:13, 14. ഇവിടെ വിവരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിന്റെ വരവ് ഭൂമിയിലേക്കുള്ള അവന്റെ രണ്ടാം വരവ് അല്ല. അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ പുരാതനനായവന്റെ അടുക്കൽ ആധിപത്യവും മഹത്വവും രാജത്വവും സ്വീകരിപ്പാൻ വരുന്നു; അവന്റെ മധ്യസ്ഥപ്രവൃത്തി അവസാനിക്കുമ്പോൾ ഇവ അവന്നു നൽകപ്പെടും. ഭൂമിയിലേക്കുള്ള അവന്റെ രണ്ടാം വരവല്ല, ഈ വരവുതന്നെയാണ് ക്രി.വ. 1844-ൽ 2300 ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ സംഭവിക്കുമെന്നു പ്രവചനത്തിൽ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരുന്നത്. സ്വർഗ്ഗീയ ദൂതന്മാരാൽ അനുഗമിക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ട് നമ്മുടെ മഹാപുരോഹിതൻ അതിപരിശുദ്ധസ്ഥാനത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നു; അവിടെ മനുഷ്യന്റെ നിമിത്തം തന്റെ ശുശ്രൂഷയുടെ അവസാന പ്രവൃത്തികളിൽ ഏർപ്പെടേണ്ടതിന്നും—പരിശോധനാന്യായവിധിയുടെ പ്രവർത്തി നിർവഹിക്കേണ്ടതിന്നും അതിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർഹരായി തെളിയിക്കപ്പെടുന്ന ഏവർക്കും വേണ്ടി പ്രായശ്ചിത്തം വരുത്തേണ്ടതിന്നും—അവൻ ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രത്യക്ഷനാകുന്നു.”

“മാതൃകാസേവനത്തിൽ, ദൈവസന്നിധിയിൽ കുറ്റസമ്മതത്തോടും മാനസാന്തരത്തോടും കൂടെ വന്നവരും, പാപയാഗത്തിന്റെ രക്തത്തിലൂടെ അവരുടെ പാപങ്ങൾ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്ക് മാറ്റപ്പെട്ടവരും മാത്രമേ പ്രായശ്ചിത്തദിനത്തിലെ ശുശ്രൂഷയിൽ പങ്കാളികളായിരുന്നുള്ളു. അതുപോലെതന്നെ, അന്തിമ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെയും അന്വേഷണവിധിയുടെയും മഹാദിനത്തിൽ പരിഗണിക്കപ്പെടുന്ന കേസുകൾ ദൈവജനമെന്നു സമ്മതിച്ചിരിക്കുന്നവരുടേതു മാത്രമാണ്. ദുഷ്ടന്മാരുടെ ന്യായവിധി വ്യത്യസ്തവും വേറിട്ടതുമായ ഒരു പ്രവൃത്തിയാണ്; അതു പിന്നീടുള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തിലാണ് നടക്കുന്നത്. ‘വിധി ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്നു ആരംഭിക്കേണ്ടതാകുന്നു; അതു ആദ്യം നമ്മിൽനിന്നു ആരംഭിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, സുവിശേഷം അനുസരിക്കാത്തവരുടെ അന്ത്യം എന്തായിരിക്കും?’ 1 പത്രൊസ് 4:17.”

സ്വർഗ്ഗത്തിലെ രേഖാപുസ്തകങ്ങൾ, അവയിൽ മനുഷ്യരുടെ പേരുകളും പ്രവൃത്തികളും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നവ, ന്യായവിധിയുടെ വിധിനിർണ്ണയങ്ങളെ നിർണയിക്കേണ്ടവയാണ്. പ്രവാചകനായ ദാനിയേൽ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘വിധി ഇരുന്നു; പുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെട്ടു.’ അതേ ദൃശ്യം വിവരണം ചെയ്യുന്ന വെളിപ്പെടുത്തുകാരൻ ഇതുകൂടി ചേർക്കുന്നു: ‘മറ്റൊരു പുസ്തകവും തുറക്കപ്പെട്ടു; അത് ജീവന്റെ പുസ്തകമായിരുന്നു; പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിരുന്നതുപ്രകാരം, അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച്, മരിച്ചവർ ന്യായം വിധിക്കപ്പെട്ടു.’ വെളിപ്പാട് 20:12.

“ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ദൈവസേവനത്തിൽ ഒരിക്കലെങ്കിലും പ്രവേശിച്ച എല്ലാവരുടെയും പേരുകൾ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരോടു കല്പിച്ചു: ‘നിങ്ങളുടെ പേരുകൾ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് സന്തോഷിപ്പിൻ.’ ലൂക്കാ 10:20. പൗലൊസ് തന്റെ വിശ്വസ്ത സഹപ്രവർത്തകരെക്കുറിച്ചു ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: ‘അവരുടെ പേരുകൾ ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഉണ്ട്.’ ഫിലിപ്പിയർ 4:3. ദാനീയേൽ, ‘ഇതുവരെ ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്ത കഷ്ടകാലം’ എന്നതിലേക്കു ദൃഷ്ടി നീട്ടി, ‘പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവരൊക്കെയും’ ദൈവജനങ്ങൾ വിടുവിക്കപ്പെടുമെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു. കൂടാതെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നവൻ പറയുന്നതു, ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിൽ പ്രവേശിക്കേണ്ടവർ ‘കുഞ്ഞാടിന്റെ ജീവന്റെ പുസ്തകത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന’ പേരുകളുള്ളവർ മാത്രം ആകും എന്നതാണ്. ദാനീയേൽ 12:1; വെളിപ്പാടു 21:27.”

“‘ഓർമ്മയുടെ ഒരു പുസ്തകം’ ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിൽ ‘യഹോവയെ ഭയപ്പെടുകയും അവന്റെ നാമത്തെ ചിന്തിക്കുകയും ചെയ്തവരുടെ’ സൽപ്രവൃത്തികൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.” മലാഖി 3:16. അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ വാക്കുകളും, അവരുടെ സ്നേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തികളും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നെഹെമ്യാവു ഇതിനെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “എന്റെ ദൈവമേ, … എന്നെ ഓർക്കേണമേ; എന്റെ ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിന്നുവേണ്ടി ഞാൻ ചെയ്തിട്ടുള്ള എന്റെ സൽപ്രവൃത്തികളെ മായിച്ചുകളയരുതേ.” നെഹെമ്യാവു 13:14. ദൈവത്തിന്റെ ഓർമ്മപ്പുസ്തകത്തിൽ നീതിയുടെ ഓരോ പ്രവൃത്തിയും അമരമാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവിടെ എതിർത്തു ജയിച്ച ഓരോ പ്രലോഭനവും, അതിജയിച്ച ഓരോ ദോഷവും, പ്രസ്താവിച്ച ഓരോ സ്നിഗ്ധകരുണയുടെ വാക്കും വിശ്വസ്തതയോടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിന്റെ നിമിത്തം അർപ്പിച്ച ഓരോ ത്യാഗവും, സഹിച്ച ഓരോ കഷ്ടപ്പാടും ദുഃഖവും രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. സങ്കീർത്തനക്കാരൻ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “എന്റെ അലഞ്ഞുതിരിവുകൾ നീ എണ്ണിയിരിക്കുന്നു; എന്റെ കണ്ണുനീർ നിന്റെ കുപ്പിയിൽ ശേഖരിച്ചുകൊള്ളേണമേ; അവ നിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ ഇല്ലയോ?” സങ്കീർത്തനം 56:8.

മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങളുടെയും ഒരു രേഖയും ഉണ്ടാകുന്നു. ‘ദൈവം എല്ലാ പ്രവൃത്തികളെയും, സകല രഹസ്യകാര്യങ്ങളോടുകൂടി, അതു നല്ലതായാലും ദോഷമായാലും, ന്യായവിധിക്കു കൊണ്ടുവരും.’ ‘മനുഷ്യർ സംസാരിക്കുന്ന ഓരോ വ്യർത്ഥവചനത്തിന്നും അവർ ന്യായവിധിദിവസത്തിൽ കണക്കു പറയേണ്ടിവരും.’ രക്ഷകൻ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: ‘നിന്റെ വചനങ്ങളാൽ നീ നീതീകരിക്കപ്പെടും; നിന്റെ വചനങ്ങളാൽ നീ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും.’ സഭാപ്രസംഗി 12:14; മത്തായി 12:36, 37. രഹസ്യമായ ഉദ്ദേശങ്ങളും പ്രേരണകളും തെറ്റുപറ്റാത്ത രേഖയിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു; കാരണം ദൈവം ‘ഇരുളിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ വെളിച്ചത്തുകൊണ്ടുവരുകയും ഹൃദയങ്ങളുടെ ആലോചനകളെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യും.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 4:5. ‘ഇതാ, അതു എനിക്കു മുമ്പിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു, … നിങ്ങളുടെ അകൃത്യങ്ങളും നിങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ അകൃത്യങ്ങളും കൂടെ തന്നേ, എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു.’ യെശയ്യാവു 65:6, 7.

“ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും പ്രവൃത്തി ദൈവത്തിന്റെ സന്നിധിയിൽ പരിശോധനയ്ക്കു വിധേയമാകുകയും വിശ്വസ്തതയോ അവിശ്വസ്തതയോ എന്ന നിലയിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പുസ്തകങ്ങളിൽ ഓരോ പേരിനുമെതിരെ ഭയങ്കരമായ കൃത്യതയോടെ ഓരോ തെറ്റായ വാക്കും, ഓരോ സ്വാർത്ഥപ്രവൃത്തിയും, നിർവഹിക്കപ്പെടാതിരുന്ന ഓരോ കടമയും, ഓരോ രഹസ്യപാപവും, അതോടൊപ്പം ഓരോ കപടാവരണം ധരിക്കലും രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നയക്കപ്പെട്ട മുന്നറിയിപ്പുകളോ ശാസനകളോ അവഗണിക്കപ്പെട്ടതും, പാഴാക്കിയ നിമിഷങ്ങളും, പ്രയോജനപ്പെടുത്താതിരുന്ന അവസരങ്ങളും, നന്മയ്ക്കായോ തിന്മയ്ക്കായോ ചെലുത്തപ്പെട്ട സ്വാധീനവും, അതിന്റെ ദൂരവ്യാപകമായ ഫലങ്ങളോടുകൂടെ, എല്ലാം രേഖപ്പെടുത്തുന്ന ദൂതനാൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.”

ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം തന്നെയാണ് ന്യായവിധിയിൽ മനുഷ്യരുടെ സ്വഭാവങ്ങളും ജീവിതങ്ങളും പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട മാനദണ്ഡം. ജ്ഞാനി ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: “ദൈവത്തെ ഭയപ്പെടുക; അവന്റെ കല്പനകളെ പ്രമാണിച്ചുകൊൾക; ഇതാകുന്നു മനുഷ്യന്റെ സമ്പൂർണ്ണ കർത്തവ്യം. ദൈവം സകല പ്രവൃത്തിയും ന്യായവിധിക്കു വരുത്തും.” സഭാപ്രസംഗി 12:13, 14. അപ്പൊസ്തലനായ യാക്കോബ് തന്റെ സഹോദരന്മാരെ ഇപ്രകാരം ഉപദേശിക്കുന്നു: “സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്താൽ ന്യായവിധിക്കപ്പെടുവാനിരിക്കുന്നവരെപ്പോലെ സംസാരിപ്പിൻ; അങ്ങനെ തന്നേ പ്രവർത്തിപ്പിൻ.” യാക്കോബ് 2:12.

ന്യായവിധിയിൽ ‘യോഗ്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവർ’ നീതിമാന്മാരുടെ പുനരുത്ഥാനത്തിൽ പങ്കാളികളാകും. യേശു പറഞ്ഞു: ‘ആ ലോകവും മരിച്ചവരിൽ നിന്നുള്ള പുനരുത്ഥാനവും പ്രാപിപ്പാൻ യോഗ്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നവർ, … അവർ ദൂതന്മാർക്കു തുല്യരാകുന്നു; പുനരുത്ഥാനത്തിന്റെ മക്കളായിരിക്കയാൽ അവർ ദൈവത്തിന്റെ മക്കളുമാകുന്നു.’ ലൂക്കാ 20:35, 36. പിന്നെയും അവൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു: ‘നല്ലതു ചെയ്തവർ’ ‘ജീവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്നായി’ പുറത്തുവരും. യോഹന്നാൻ 5:29. നീതിമാന്മാരായ മരിച്ചവർ ‘ജീവന്റെ പുനരുത്ഥാനത്തിന്നു’ യോഗ്യരായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധി കഴിഞ്ഞശേഷം മാത്രമേ ഉയിർപ്പിക്കപ്പെടുകയുള്ളു. അതുകൊണ്ടു അവരുടെ രേഖകൾ പരിശോധിക്കപ്പെടുകയും അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ തീർപ്പാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്ന ന്യായാസനത്തിൽ അവർ വ്യക്തിപരമായി സന്നിഹിതരായിരിക്കയില്ല.

“യേശു അവരുടെ വക്കാലത്തുകാരനായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു, ദൈവസന്നിധിയിൽ അവരുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് അപേക്ഷിക്കുമെന്നതാണ്. ‘ആർക്കെങ്കിലും പാപം ചെയ്താൽ, പിതാവിന്റെ അടുക്കൽ നമുക്ക് ഒരു വക്കാലത്തുകാരൻ ഉണ്ടു; നീതിമാനായ യേശുക്രിസ്തു.’ 1 യോഹന്നാൻ 2:1. ‘ക്രിസ്തു സത്യത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളായ കൈകൊണ്ടു നിർമ്മിച്ച വിശുദ്ധസ്ഥലങ്ങളിലേക്കല്ല പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നത്; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ നമ്മുടെ നിമിത്തം ദൈവസന്നിധിയിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടേണ്ടതിന്നു സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കുതന്നെ ആകുന്നു.’ ‘അതുകൊണ്ട്, അവൻമുഖാന്തരം ദൈവത്തിങ്കൽ അടുക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടി മദ്ധ്യസ്ഥത ചെയ്യേണ്ടതിന്നു അവൻ എപ്പോഴും ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതുകൊണ്ടു, അവരെ പരമാവധി രക്ഷിപ്പാൻ അവന്നു കഴിയും.’ എബ്രായർ 9:24; 7:25.”

“വിധിയിൽ രേഖാപുസ്തകങ്ങൾ തുറക്കപ്പെടുമ്പോൾ, യേശുവിൽ വിശ്വസിച്ച എല്ലാവരുടെയും ജീവിതങ്ങൾ ദൈവസന്നിധിയിൽ പരിശോധനയ്ക്കായി വരുന്നു. ഭൂമിയിൽ ആദ്യം ജീവിച്ചവരിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, നമ്മുടെ മദ്ധ്യസ്ഥൻ ഓരോ തുടർതലമുറയുടെയും കാര്യങ്ങൾ അവതരിപ്പിക്കുകയും ജീവനോടെ ഉള്ളവരോടുകൂടെ സമാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഓരോ പേരും പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നു; ഓരോ കാര്യവും സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കപ്പെടുന്നു. ചില പേരുകൾ അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ചില പേരുകൾ നിരസിക്കപ്പെടുന്നു. ഏതൊരാളുടേയെങ്കിലും പാപങ്ങൾ അനുതപിക്കപ്പെടാതെയും ക്ഷമിക്കപ്പെടാതെയും രേഖാപുസ്തകങ്ങളിൽ ശേഷിച്ചിരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവരുടെ പേരുകൾ ജീവപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് മായിച്ചുകളയപ്പെടും; അവരുടെ സൽപ്രവൃത്തികളുടെ രേഖ ദൈവത്തിന്റെ സ്മരണാപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് ഇല്ലാതാക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. കർത്താവു മോശെയോടു അരുളിച്ചെയ്തു: ‘എനിക്കെതിരെ പാപം ചെയ്തവനെ ഞാൻ എന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് മായിച്ചുകളയും.’ പുറപ്പാട് 32:33. പ്രവാചകനായ യെഹെസ്കേൽ ഇപ്രകാരം പറയുന്നു: ‘നീതിമാൻ തന്റെ നീതിയിൽ നിന്ന് പിന്തിരിഞ്ഞ് അധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുമ്പോൾ, … അവൻ ചെയ്തിരുന്ന സകല നീതിയും ഓർക്കപ്പെടുകയില്ല.’ യെഹെസ്കേൽ 18:24.” The Great Controversy, 479–483.