റോം ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു - ഒന്നാം നമ്പർ

അന്നത്തെ കാലങ്ങളിൽ തെക്കൻ രാജാവിനെതിരെ അനേകർ എഴുന്നേലക്കും; നിന്റെ ജനങ്ങളിൽപ്പെട്ട കൊള്ളക്കാരും ദർശനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എങ്കിലും അവർ വീഴും. ദാനിയേൽ 11:14.

അതിനാൽ പീലാത്തൊസ് അവനോടു പറഞ്ഞു: എന്നാൽ നീ ഒരു രാജാവോ? യേശു ഉത്തരം പറഞ്ഞു: ഞാൻ രാജാവാണെന്ന് നീ തന്നേ പറയുന്നു. ഇതിനായിട്ടാണ് ഞാൻ ജനിച്ചത്; ഇതു നിമിത്തമാണ് ഞാൻ ലോകത്തിൽ വന്നത്—സത്യത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കേണ്ടതിന്നു. സത്യത്തിലുള്ള ഏവനും എന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. പീലാത്തൊസ് അവനോടു ചോദിച്ചു: സത്യം എന്താണ്? ഇതു പറഞ്ഞശേഷം അവൻ വീണ്ടും യെഹൂദന്മാരുടെ അടുക്കൽ പുറത്തേക്കു ചെന്നു അവരോടു പറഞ്ഞു: ഞാൻ ഇവനിൽ യാതൊരു കുറ്റവും കാണുന്നില്ല. യോഹന്നാൻ 18:37, 38.

ക്രിസ്തീയതയെ ഘടിപ്പിക്കുന്നത് എന്താണെന്നും, സത്യം എന്താണെന്നും, നാം സ്വീകരിച്ച വിശ്വാസം ഏതാണ് എന്നും, ബൈബിളിലെ നിയമങ്ങൾ—പരമോന്നത അധികാരത്തിൽനിന്ന് നമുക്കു നൽകിയിരിക്കുന്ന ആ നിയമങ്ങൾ—എന്തൊക്കെയാണെന്നും നാം സ്വയം അറിയേണ്ടതാണ്. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് ആധാരമാക്കാനുള്ള യുക്തിസഹമായ കാരണമില്ലാതെയും, വിഷയത്തിന്റെ സത്യസന്ധതയെ സംബന്ധിച്ച മതിയായ തെളിവുകളില്ലാതെയും വിശ്വസിക്കുന്നവർ അനേകരുണ്ട്. അവരുടെ മുൻകൂട്ടി രൂപപ്പെട്ട അഭിപ്രായങ്ങളോടു യോജിച്ച ഒരു ആശയം അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അതിനെ സ്വീകരിക്കാൻ അവർ പൂർണസന്നദ്ധരായിരിക്കും. കാരണം മുതൽ ഫലംവരെ അവർ യുക്തിപൂർവ്വം ചിന്തിക്കുന്നില്ല; അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന് യഥാർത്ഥമായ അടിത്തറയില്ല; പരീക്ഷണകാലത്ത് തങ്ങൾ മണലിന്മേൽ പണിതിരിക്കുന്നു എന്ന് അവർ കണ്ടെത്തും.

“രക്ഷയ്ക്കു മതിയാകുന്നതാണ് ഇതെന്നു കരുതി, താൻ ഇപ്പോള്‍ കൈവശം വെക്കുന്ന അപൂര്‍ണമായ തിരുവെഴുത്തറിവില്‍ തൃപ്തനായി വിശ്രമിക്കുന്നവന്‍ മാരകമായൊരു വഞ്ചനയില്‍ വിശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. പിഴവ് തിരിച്ചറിയാനും, സത്യമായി കപടമായി പ്രചരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിട്ടുള്ള സകല പരമ്പരാഗതാചാരങ്ങളെയും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളെയും അപലപിക്കാനും കഴിവുള്ളവരാകേണ്ടതിന്നു, തിരുവെഴുത്തിലെ വാദപ്രമാണങ്ങളാല്‍ സമഗ്രമായി സജ്ജരല്ലാത്തവര്‍ അനേകരുണ്ട്. ക്രിസ്തുവിന്റെ സുവിശേഷത്തിന്റെ ലാളിത്യം ദുഷിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു, സാത്താന്‍ ദൈവാരാധനയില്‍ തന്റെ സ്വന്തം ആശയങ്ങള്‍ ഉള്‍പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. നിലവിലെ സത്യം വിശ്വസിക്കുന്നുവെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നവരില്‍ വലിയൊരു വിഭാഗം, വിശുദ്ധന്മാര്‍ക്കു ഒരിക്കല്‍ ഏല്പിക്കപ്പെട്ട വിശ്വാസം എന്താണെന്നു അറിയുന്നില്ല—നിങ്ങളില്‍ ക്രിസ്തു, മഹത്വത്തിന്റെ പ്രത്യാശ. തങ്ങള്‍ പഴയ അതിര്‍ത്തിക്കല്ലുകളെ സംരക്ഷിക്കുകയാണെന്നു അവർ കരുതുന്നു; എങ്കിലും അവർ ഉഷ്ണശീതതയുള്ളവരും അനാസക്തരുമാണ്. സ്നേഹത്തിൻറെയും വിശ്വാസത്തിൻറെയും യഥാര്‍ഥ ഗുണം സ്വന്തം അനുഭവത്തിലേക്ക് നെയ്തുചേര്‍ക്കുകയും അതിനെ സ്വന്തമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതെന്താണെന്നു അവർ അറിയുന്നില്ല. അവർ ബൈബിളിനെ അടുത്തറിഞ്ഞു പഠിക്കുന്ന വിദ്യാർത്ഥികളല്ല; മടിയന്മാരും അശ്രദ്ധരുമാണ്. തിരുവെഴുത്തിലെ ഭാഗങ്ങളെക്കുറിച്ചു അഭിപ്രായവ്യത്യാസങ്ങള്‍ ഉയരുമ്പോള്‍, ലക്ഷ്യബോധത്തോടെ പഠിച്ചിട്ടില്ലാത്തതും തങ്ങള്‍ എന്താണ് വിശ്വസിക്കുന്നതെന്ന കാര്യത്തില്‍ ഉറച്ച തീരുമാനമില്ലാത്തതുമായ ഇവര്‍ സത്യത്തില്‍നിന്നു വഴുതി വീഴുന്നു. ദൈവസത്യത്തെ അവർ സത്യമാണെന്നു യഥാര്‍ഥമായി അറിയേണ്ടതിന്നു, അതിനെ ഉത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കേണ്ട ആവശ്യം എല്ലാവരുടെയും മേല്‍ ഞങ്ങൾ ബോധ്യപ്പെടുത്തണം. ചിലര്‍ വലിയ അറിവുണ്ടെന്നു അവകാശപ്പെടുകയും, ദൈവത്തെ ഒരിക്കലും അറിഞ്ഞിട്ടില്ലായിരുന്നുവെന്നപോലെ, പ്രവൃത്തിക്കായി യാതൊരു കൂടുതലുള്ള ഉത്സാഹവും, ദൈവത്തോടും ക്രിസ്തു മരിച്ച ആത്മാക്കളോടും യാതൊരു ദഹനമുള്ള സ്നേഹവും ഇല്ലാതിരിക്കെ, തങ്ങളുടെ അവസ്ഥയില്‍ തൃപ്തരായി കാണപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ബൈബിളിലെ മജ്ജയും പുഷ്ടിയും സ്വന്തം ആത്മാക്കള്‍ക്കു സ്വായത്തമാക്കുവാന്‍ [എന്ന ഉദ്ദേശത്തോടെ] അവർ അതു വായിക്കുന്നില്ല. അതു തങ്ങളോടു സംസാരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശബ്ദമാകുന്നു എന്നു അവർ അനുഭവിക്കുന്നില്ല. എന്നാല്‍ രക്ഷയുടെ വഴി മനസ്സിലാക്കുവാനും, നീതിസൂര്യന്റെ കിരണങ്ങള്‍ കാണുവാനും ഞങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, ലക്ഷ്യത്തോടെ തിരുവെഴുത്തുകളെ പഠിക്കണം; കാരണം, ബൈബിളിലെ വാഗ്ദാനങ്ങളും പ്രവചനങ്ങളും ദൈവിക വിമോചനയോജനമേല്‍ മഹത്വത്തിന്റെ തെളിഞ്ഞ കിരണങ്ങള്‍ ചൊരിയുന്നു; ആ മഹാസത്യങ്ങള്‍ വ്യക്തമായി ഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല.” The 1888 Materials, 403.

“ഇപ്പോൾ ആരെങ്കിലും ഒറ്റയ്ക്കു നിന്നുകൊള്ളേണ്ടിവരുമെന്നത് ഞങ്ങൾക്ക് സാധ്യമെന്നു തോന്നുന്നില്ല; എങ്കിലും ദൈവം എപ്പോഴെങ്കിലും എന്റെയിലൂടെ സംസാരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അവന്റെ നാമത്തിന്റെ നിമിത്തം നാം സഭാസമിതികളുടെ മുമ്പിലും ആയിരങ്ങളുടെയും മുമ്പിലും കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്ന സമയം വരും; അപ്പോൾ ഓരോരുത്തനും തന്റെ വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം വിശദീകരിക്കേണ്ടിവരും. അന്നു സത്യത്തിനുവേണ്ടി എടുത്തിട്ടുള്ള ഓരോ നിലപാടിന്മേലും ഏറ്റവും കഠിനമായ വിമർശനം വരും. അതിനാൽ നാം പിന്തുണയ്ക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ടാണ് വിശ്വസിക്കുന്നതെന്ന് അറിയേണ്ടതിന്നു ദൈവവചനം പഠിക്കേണ്ടതുണ്ട്. യഹോവയുടെ ജീവിക്കുന്ന അരുളപ്പാടുകളെ നാം സൂക്ഷ്മമായി പരിശോധിക്കണം.” Review and Herald, December 18, 1888.

“സഭയിലെ അംഗങ്ങൾ ഓരോരുത്തരും പ്രത്യേകം പരീക്ഷിക്കപ്പെടുകയും തെളിയിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യും. അവർ സത്യത്തിനായി സാക്ഷ്യം വഹിക്കാൻ നിർബന്ധിതരാകുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിൽ ആക്കപ്പെടും. അനേകർ കൗൺസിലുകളുടെ മുമ്പിലും ന്യായാധിപസഭകളിലും സംസാരിക്കുവാൻ വിളിക്കപ്പെടും; ഒരുപക്ഷേ ഓരോരുത്തരും വേറേവേറെയായി, ഏകാന്തരായി. ഈ അടിയന്തര ഘട്ടത്തിൽ അവരെ സഹായിച്ചേനെയിരുന്ന അനുഭവം സ്വന്തമാക്കുന്നത് അവർ അവഗണിച്ചിരിക്കുന്നു; പാഴാക്കിയ അവസരങ്ങളെയും അവഗണിക്കപ്പെട്ട അവകാശങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള അനുതാപഭാരത്താൽ അവരുടെ ആത്മാക്കൾ ഭാരപ്പെടുന്നു.” Testimonies, volume 5, 463.

ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങളുടെ ഇടയിൽ യാതൊരു വാദപ്രതിവാദമോ കലക്കമോ ഇല്ലെന്ന കാര്യം, അവർ ശുദ്ധമായ ഉപദേശത്തെ ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിലക്കുന്നു എന്നതിന്റെ നിർണായക തെളിവായി കണക്കാക്കപ്പെടരുത്. അവർ സത്യവും തെറ്റും തമ്മിൽ വ്യക്തമായി വിവേചിച്ചറിയുന്നില്ലായിരിക്കാമെന്നു ഭയപ്പെടേണ്ട കാരണമുണ്ട്. തിരുവെഴുത്തുകളുടെ അന്വേഷണത്തിലൂടെ പുതിയ ചോദ്യങ്ങളൊന്നും ഉന്നയിക്കപ്പെടാതിരിക്കുമ്പോൾ, തങ്ങൾക്കു സത്യമുണ്ടെന്നു ഉറപ്പുവരുത്തേണ്ടതിന്നു മനുഷ്യരെ സ്വയം ബൈബിൾ പരിശോധിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വിധത്തിലുള്ള അഭിപ്രായവ്യത്യാസമൊന്നും ഉദിക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, പുരാതനകാലങ്ങളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ ഇന്നും അനേകർ പരമ്പരാഗതാചാരത്തിൽ പറ്റിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ട്, തങ്ങൾ അറിയാത്തതിനെ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.

“നിലവിലുള്ള സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം തങ്ങൾക്കുണ്ടെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്ന അനേകർ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് എന്താണെന്നു അറിയുന്നില്ലെന്നു എനിക്ക് കാണിക്കപ്പെട്ടു. തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ തെളിവുകൾ അവർ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല. ഇപ്പോഴത്തെ സമയത്തേക്കുള്ള പ്രവൃത്തിയുടെ മഹത്ത്വത്തെക്കുറിച്ചു അവർക്കു യഥാർത്ഥമായൊരു ബോധമില്ല. പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോൾ, ഇപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരോടു പ്രസംഗിക്കുന്ന ചിലർ തങ്ങൾ നിലകൊള്ളുന്ന ഉപദേശസ്ഥാനങ്ങളെ പരിശോധിക്കുമ്പോൾ, തൃപ്തികരമായൊരു കാരണം പറയാൻ കഴിയാത്ത അനേകം കാര്യങ്ങൾ അവയിൽ ഉണ്ടെന്നു കണ്ടെത്തും. ഇങ്ങനെ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ തങ്ങളുടെ മഹത്തായ അജ്ഞത അവർക്കറിയില്ലായിരുന്നു. സഭയിൽ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നത് തങ്ങൾക്കു മനസ്സിലാകുന്നുവെന്നു സ്വാഭാവികമായി കരുതുന്ന അനേകരുമുണ്ട്; എന്നാൽ വിവാദം ഉദിക്കുന്നതുവരെ സ്വന്തം ദൗർബല്യം അവർ അറിയുന്നില്ല. സമാനവിശ്വാസമുള്ളവരിൽനിന്നു വേർപിരിയുകയും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം വിശദീകരിക്കുന്നതിനായി ഒറ്റയ്ക്കും ഏകാകിയായും നിലകൊള്ളുവാൻ നിർബന്ധിതരാകുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, സത്യമായി സ്വീകരിച്ചിരുന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള തങ്ങളുടെ ധാരണകൾ എത്ര ആശയക്കുഴപ്പമുള്ളവയാണെന്നു കണ്ടു അവർ അത്ഭുതപ്പെടും. ജീവനുള്ള ദൈവത്തിൽനിന്നു അകന്നുപോകലും ദൈവിക ജ്ഞാനത്തിന്റെ സ്ഥാനത്ത് മാനുഷിക ജ്ഞാനത്തെ വെച്ചുകൊണ്ടു മനുഷ്യരിലേക്കു തിരിയലും നമ്മുടെ ഇടയിൽ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട് എന്നതു നിസ്സംശയം.”

“ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ ഫലിക്കാതിരുന്നാൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ മതഭ്രാന്തബോധങ്ങൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ അരിച്ചുതിരിച്ചുകൊണ്ട്, പതിരിനെ ഗോതമ്പിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരോടും നിദ്രയിൽ നിന്നുണരുവാൻ ആഹ്വാനം ചെയ്യുന്നു. ഈ കാലത്തിനനുസൃതമായ അമൂല്യമായ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അതു നമ്മുടെ മേൽ അതിസമീപമായി നിൽക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിൾ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളുടെ പരിശ്രമപൂർണമായ പഠനത്തിലേക്കും, നാം പുലർത്തുന്ന നിലപാടുകളുടെ അത്യന്തം സൂക്ഷ്മമായ പരിശോധനയിലേക്കും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടെ സമഗ്രമായും സ്ഥിരോത്സാഹത്തോടെ അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. വിശ്വാസികൾ സത്യം എന്താണെന്ന് സംബന്ധിച്ച അനുമാനങ്ങളിലും വ്യക്തമായി നിർവചിക്കപ്പെടാത്ത ധാരണകളിലും ആശ്രയിച്ച് നിൽക്കേണ്ടതല്ല. അവരുടെ വിശ്വാസം ദൈവവചനത്തിന്മേൽ ദൃഢമായി സ്ഥാപിതമായിരിക്കണം; അങ്ങനെ പരീക്ഷണകാലം വരുമ്പോൾ, അവരുടെ വിശ്വാസത്തിന് ഉത്തരം പറയേണ്ടതിനായി അവർ സഭകളുടെ മുമ്പിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുമ്പോൾ, അവരുടെ ഉള്ളിലുള്ള പ്രത്യാശയെക്കുറിച്ചുള്ള കാരണം സൗമ്യതയോടും ഭയഭക്തിയോടും കൂടെ വിവരിക്കുവാൻ അവർക്ക് കഴിയും.”

“ഇളക്കുക, ഇളക്കുക, ഇളക്കുക. നാം ലോകത്തിന് മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കുന്ന വിഷയങ്ങൾ നമുക്കുതന്നെ ജീവിക്കുന്ന യാഥാർത്ഥ്യമായിരിക്കണം. വിശ്വാസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങളായി നാം കണക്കാക്കുന്ന ഉപദേശങ്ങളെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോൾ, പൂർണ്ണമായി ദൃഢമല്ലാത്ത വാദങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ നാം ഒരിക്കലും സ്വയം അനുവദിക്കാതിരിക്കേണ്ടത് അത്യന്തം പ്രധാനമാണ്. അവ എതിരാളിയെ മൗനപ്പെടുത്താൻ സഹായിച്ചേക്കാം; എന്നാൽ അവ സത്യത്തെ ബഹുമാനിക്കുന്നില്ല. നാം അവതരിപ്പിക്കേണ്ടത് ദൃഢമായ വാദങ്ങളായിരിക്കണം; അവ എതിരാളികളെ മൗനപ്പെടുത്തുക മാത്രമല്ല, ഏറ്റവും അടുത്തും ഏറ്റവും സൂക്ഷ്മവുമായ പരിശോധനയെയും താങ്ങിനിൽക്കുന്നതുമായിരിക്കണം. വാദപ്രതിവാദികളായി സ്വയം പരിശീലിപ്പിച്ചവരോടൊപ്പം, അവർ ദൈവവചനം നീതിയോടെ കൈകാര്യം ചെയ്യാതിരിക്കാനുള്ള വലിയ അപകടമുണ്ട്. എതിരാളിയെ അഭിമുഖീകരിക്കുമ്പോൾ, വിശ്വാസിക്കു മാത്രം ധൈര്യം പകരുവാൻ ശ്രമിക്കുന്നതിലല്ല, അവന്റെ മനസ്സിൽ ബോധ്യം ഉണരുന്നവിധത്തിൽ വിഷയങ്ങളെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിലായിരിക്കണം നമ്മുടെ ആത്മാർത്ഥമായ പരിശ്രമം.”

“മനുഷ്യന്റെ ബൗദ്ധിക പുരോഗതി എത്രയായാലും, കൂടുതൽ വെളിച്ചം ലഭിക്കേണ്ടതിനായി തിരുവെഴുത്തുകളെ സമഗ്രമായും നിരന്തരമായും പരിശോധിക്കേണ്ട ആവശ്യമില്ലെന്ന് അവൻ ഒരു നിമിഷം പോലും വിചാരിക്കരുത്. ഒരു ജനമായി നാം വ്യക്തിപരമായി പ്രവചനത്തിന്റെ വിദ്യാർത്ഥികളാകുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവം നമുക്കു മുന്നിൽ വെളിപ്പെടുത്തുന്ന ഏതെങ്കിലും വെളിച്ചകിരണം നമുക്ക് തിരിച്ചറിയുവാൻ കഴിയേണ്ടതിന്നു, നാം ഉത്സുകഗൗരവത്തോടെ ജാഗരിക്കണം. സത്യത്തിന്റെ ആദ്യപ്രഭകൾ നാം ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്; പ്രാർത്ഥനാപൂർവമായ പഠനത്തിലൂടെ മറ്റുള്ളവരുടെ മുമ്പാകെ അവതരിപ്പിക്കാവുന്ന കൂടുതൽ വ്യക്തമായ വെളിച്ചം പ്രാപിക്കാനും കഴിയും.” Testimonies, volume 5, 708.

ഞങ്ങൾക്കു ഇതിലും കൂടുതൽ ഉറപ്പുള്ള പ്രവചനവചനം ഉണ്ട്; ഇരുണ്ട സ്ഥലത്ത് പ്രകാശിക്കുന്ന ഒരു ദീപത്തോടു ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നതുപോലെ, പകൽ ഉദിക്കയും പ്രഭാതനക്ഷത്രം നിങ്ങളുടെ ഹൃദയങ്ങളിൽ ഉദിച്ചുയരുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെ അതിൽ ശ്രദ്ധ ചെലുത്തുന്നതു നിങ്ങൾ നല്ലതു ചെയ്യുന്നതാകുന്നു. ഇതു ആദ്യം അറിഞ്ഞുകൊൾവിൻ: തിരുവെഴുത്തിലെ യാതൊരു പ്രവചനവും ആരുടെയും സ്വകീയ വ്യാഖ്യാനവിഷയമല്ല. കാരണം, പ്രവചനം പുരാതനകാലത്തു മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛയാൽ ഉണ്ടായതല്ല; എന്നാൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധന്മാരായ മനുഷ്യർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ പ്രേരിതരായി സംസാരിച്ചു. 2 പത്രോസ് 1:19–21

ക്രിസ്തീയലോകമൊട്ടാകെ ശബ്ബത്ത് പ്രത്യേക വിവാദവിഷയമായി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നതും, ഞായറാഴ്ച ആചരിപ്പിക്കാൻ മതപരവും ലൗകികവുമായ അധികാരികൾ ഒന്നിച്ചുചേർന്നിരിക്കുന്നതുമായ സാഹചര്യത്തിൽ, ജനപ്രിയമായ ആവശ്യമെതിരെ വഴങ്ങാതെ നിലകൊള്ളുന്ന ചെറിയൊരു ന്യൂനപക്ഷത്തിന്റെ സ്ഥിരതയുള്ള നിരാകരണം അവരെ സർവ്വസാധാരണമായ ശാപനിന്ദയുടെ വിഷയങ്ങളാക്കും. സഭയുടെ ഒരു സ്ഥാപനത്തിനും സംസ്ഥാനത്തിന്റെ ഒരു നിയമത്തിനും എതിരായി നിലകൊള്ളുന്ന ആ ചുരുക്കം പേരെ സഹിക്കരുതെന്നു വാദിക്കപ്പെടും; സമസ്ത ജാതികൾ കലാപത്തിലും നിയമലംഘനത്തിലും ആഴ്ത്തിക്കളയപ്പെടുന്നതിനേക്കാൾ അവർ കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നതാണ് നല്ലതെന്നുമാകും പറയപ്പെടുക. അനേകം ശതാബ്ദികൾ മുമ്പ് ഇതേ വാദം “ജനങ്ങളുടെ പ്രഭുക്കന്മാർ” ക്രിസ്തുവിനെതിരെയും ഉന്നയിച്ചിരുന്നു. “ഒരു മനുഷ്യൻ ജനങ്ങൾക്കുവേണ്ടി മരിക്കുകയും സകലജാതിയും നശിച്ചുപോകാതിരിക്കയും ചെയ്യുന്നതു നമുക്കു പ്രയോജനകരമാകുന്നു,” എന്നു കപടനായ കായഫാസ് പറഞ്ഞു. യോഹന്നാൻ 11:50. ഈ വാദം നിർണായകമെന്നോണം പ്രത്യക്ഷപ്പെടും; ഒടുവിൽ നാലാം കല്പനയിലെ ശബ്ബത്തിനെ വിശുദ്ധമായി ആചരിക്കുന്നവർക്കെതിരെ ഒരു കല്പന പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെടുകയും, അവർ അത്യന്തം കഠിനമായ ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹരാണെന്നു പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുകയും, നിർദ്ദിഷ്ടകാലം കഴിഞ്ഞശേഷം അവരെ കൊല്ലുവാൻ ജനങ്ങൾക്ക് സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുകയും ചെയ്യും. പഴയ ലോകത്തിലെ റോമാപുരോഹിതത്വവും പുതിയ ലോകത്തിലെ മതഭ്രഷ്ട പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസവും ദൈവത്തിന്റെ സകല കല്പനകളെയും മാനിക്കുന്നവർക്കെതിരെ സമാനമായ ഒരു മാർഗം പിന്തുടരും.” The Great Controversy, 615.

“എന്നാൽ ആട്ടിൻകുട്ടിയുടേതുപോലുള്ള കൊമ്പുകളുള്ള മൃഗം ‘ഭൂമിയിൽനിന്നു കയറി വരുന്നതായി’ കണ്ടു.” സ്വയം സ്ഥാപിതമാകുന്നതിനായി മറ്റു ശക്തികളെ അട്ടിമറിക്കുന്നതിനുപകരം, ഇങ്ങനെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ആ ജാതി മുമ്പ് അധിവസിക്കപ്പെടാത്ത പ്രദേശത്ത് ഉദിച്ചുയരുകയും ക്രമേണയും സമാധാനപരമായും വളരുകയും ചെയ്തിരിക്കണം. അപ്പോൾ അത്, ‘ജനങ്ങളും പുരുഷാരങ്ങളും ജാതികളും ഭാഷകളും’ എന്ന ആ കലഹഭരിതമായ സമുദ്രമായ പഴയ ലോകത്തിലെ തിരക്കേറിയും പരസ്പരം പോരാടിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നതുമായ ദേശീയ സമൂഹങ്ങളുടെ ഇടയിൽ ഉദിച്ചുയർന്നതാകാൻ കഴിയില്ല. അതിനെ പാശ്ചാത്യ ഭൂഖണ്ഡത്തിൽ അന്വേഷിക്കേണ്ടതാണ്.

“1798-ൽ ശക്തിയിലേക്കു ഉയർന്നുകൊണ്ടിരുന്നു, ശക്തിയും മഹത്വവും വാഗ്ദാനം ചെയ്തുകൊണ്ടും ലോകത്തിന്റെ ശ്രദ്ധ ആകർഷിച്ചുകൊണ്ടും ഉണ്ടായിരുന്ന പുതിയ ലോകത്തിലെ ഏത് രാഷ്ട്രമായിരുന്നു അത്? ഈ പ്രതീകത്തിന്റെ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ച് യാതൊരു സംശയവും അനുവദനീയമല്ല. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിർദേശങ്ങളെ നിറവേറ്റുന്നത് ഒരു രാഷ്ട്രം മാത്രം, അതും ഒന്ന് മാത്രമാണ്; അത് സംശയാതീതമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.’ The Great Controversy, 441.

ഉണ്ടായിരുന്നതുതന്നെയാണ് ഇനി ഉണ്ടാകുന്നതും; ചെയ്തതുതന്നെയാണ് ഇനി ചെയ്യപ്പെടുന്നതും; സൂര്യന്റെ കീഴിൽ പുതിയൊന്നും ഇല്ല. “നോക്കൂ, ഇത് പുതിയത്” എന്നു പറയാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഉണ്ടോ? അത് നമ്മുക്ക് മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന പുരാതനകാലങ്ങളിൽ തന്നേ ഉണ്ടായിരുന്നതാകുന്നു. സഭാപ്രസംഗി 1:9, 10.

“ദൈവം പ്രവാചകചരിത്രത്തിൽ കഴിഞ്ഞകാലത്ത് നിവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതായി നിർണ്ണയിച്ചിട്ടുള്ളതെല്ലാം നിവർത്തിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ഇനിയും വരുവാനുള്ളതെല്ലാം അതതു ക്രമത്തിൽ സംഭവിക്കയും ചെയ്യും. ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകനായ ദാനീയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. യോഹന്നാൻ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. വെളിപ്പാടിൽ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം പ്രവചനപഠിതാക്കൾക്കു തുറന്നുകൊടുത്തിരിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ദാനീയേൽ തന്റെ സ്ഥാനത്ത് നിലകൊള്ളുന്നു. കർത്താവ് മഹത്തായും ഗംഭീരവുമായ സംഭവങ്ങളെക്കുറിച്ചു ദർശനത്തിൽ അവന്നു വെളിപ്പെടുത്തിയതു—അവയുടെ നിവർത്തിയുടെ അതിര്പ്പടിയിലേയ്ക്കു നാം എത്തിയിരിക്കുന്ന ഈ വേളയിൽ നാം അറിയേണ്ടതാകുന്നതു—അതിന്റെ സാക്ഷ്യം അവൻ വഹിക്കുന്നു.”

“ചരിത്രത്തിലും പ്രവചനത്തിലും ദൈവവചനം സത്യവും തെറ്റും തമ്മിലുള്ള ദീർഘകാലമായി തുടരുന്ന സംഘർഷത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. ആ സംഘർഷം ഇന്നും തുടരുകയാണ്. മുമ്പുണ്ടായ കാര്യങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും. പഴയ വിവാദങ്ങൾ വീണ്ടും ഉയിർത്തെഴുന്നേലക്കും; പുതിയ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിരന്തരം ഉദിച്ചുവരുകയും ചെയ്യും. എന്നാൽ ആദ്യത്തെയും രണ്ടാംതെയും മൂന്നാം ദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ, തങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്താലും പ്രവചനനിവൃത്തിയാലും ഒരു പങ്ക് വഹിച്ച ദൈവജനങ്ങൾ തങ്ങൾ എവിടെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് അറിയുന്നു. അവർക്ക് ശുദ്ധസ്വർണത്തേക്കാൾ വിലമതിക്കാനാകാത്ത ഒരു അനുഭവമുണ്ട്. അവർ അവസാനംവരെ തങ്ങളുടെ ആത്മവിശ്വാസത്തിന്റെ ആരംഭം ദൃഢമായി പിടിച്ചുകൊണ്ട്, പാറപോലെ അചഞ്ചലമായി നിലകൊള്ളേണ്ടവരാണ്.” Selected Message, book 2, 109.

“ദൈവം തന്റെ ജനത്തെ ഉണർത്തും; മറ്റു മാർഗങ്ങൾ പരാജയപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ഇടയിൽ മതഭ്രാന്തധാരണകൾ കടന്നുവരും; അവ അവരെ ചാലിച്ചുതിരിച്ചുകൊണ്ട്, ഗോതമ്പിൽനിന്ന് പുല്ലുതെളി വേർതിരിക്കും. കർത്താവ് തന്റെ വചനം വിശ്വസിക്കുന്ന എല്ലാവരെയും നിദ്രയിൽനിന്ന് ഉണരുവാൻ വിളിക്കുന്നു. ഈ സമയത്തിന്നു യോജിച്ച വിലയേറിയ വെളിച്ചം വന്നിരിക്കുന്നു. അത് നമ്മുടെ മേൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അപകടങ്ങളെ കാണിച്ചുതരുന്ന ബൈബിൾ സത്യമാണ്. ഈ വെളിച്ചം നമ്മെ തിരുവെഴുത്തുകളെ ശ്രദ്ധാപൂർവം പഠിക്കുവാനും, നാം കൈക്കൊള്ളുന്ന നിലപാടുകളെ അത്യന്തം വിമർശനാത്മകമായി പരിശോധിക്കുവാനും നയിക്കേണ്ടതാണ്. സത്യത്തിന്റെ എല്ലാ വശങ്ങളും നിലപാടുകളും പ്രാർത്ഥനയോടും ഉപവാസത്തോടും കൂടെ സമഗ്രമായും നിരന്തരമായും അന്വേഷിക്കപ്പെടണമെന്ന് ദൈവം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സത്യമായി എന്താണ് നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് സംബന്ധിച്ച അനുമാനങ്ങളിലും വ്യക്തതയില്ലാത്ത ധാരണകളിലും വിശ്വാസികൾ ആശ്രയിച്ചുനിൽക്കരുത്.” Gospel Workers, 299.