റോം ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു — സംഖ്യ പന്ത്രണ്ട്

ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ പ്രസ്താവിച്ച ശൂന്യതയുടെ ഘൃണാസ്പദം, മൂന്നു വ്യത്യസ്ത യുഗങ്ങളിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഓടിപ്പോകേണ്ടതിനുള്ള ഒരു അടയാളമാണ്. ക്രി.വ. 66-ാം ആണ്ടിൽ, റോമൻ സൈന്യങ്ങളുടെ പതാകകൾ യെരൂശലേമിനെ വളഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ യെരൂശലേമിലെ ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഓടിപ്പോയി. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അന്ത്യഭാഗത്തും ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ പ്രാരംഭഘട്ടത്തും, ദൈവത്തിന്റെ മന്ദിരത്തിൽ പാപപുരുഷൻ താൻ ദൈവമാകുന്നു എന്നു പ്രഖ്യാപിക്കുന്നത് കണ്ടപ്പോൾ ക്രിസ്ത്യാനികൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഓടിപ്പോയി. 1888-ൽ, സെനറ്റർ ബ്ലെയർ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ കോൺഗ്രസ്സിൽ ഞായറാഴ്ച സംബന്ധിച്ച നിയമപ്രമേയങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര അവതരിപ്പിച്ചു. ആ നിയമപ്രമേയങ്ങൾ ബ്ലെയർ ബില്ലുകൾ എന്നു വിളിക്കപ്പെട്ടു; ഞായറാഴ്ചയെ ദേശീയ ആരാധനാദിനമായി നിർണ്ണയിക്കാനുള്ള ഒരു ശ്രമമായിരുന്നു അവ. ഞായറാഴ്ചാരാധന മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയാണ്, പാപ്പാസഭയുടെ അധികാരത്തിന്റെ അടയാളമാണ്; കൂടാതെ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഭരണഘടന, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പൗരന്മാർക്ക് ഒരു ദേശീയമതത്തെ പരീക്ഷണമായി നിർബന്ധിക്കുന്നതിനെ നേരിട്ട് എതിർക്കുന്നു.

അമേരിക്കയെ ആധുനിക റോമായി തിരിച്ചറിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തെറ്റായ പ്രയോഗത്തിൽ ഒഴിവാക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് ഇതേ സത്യമാണ്. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിഗുണ പ്രയോഗത്തിന് അതിന്റെ പ്രയോഗത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന നിർദിഷ്ട നിയമങ്ങളുണ്ട്. ആ നിയമങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഒന്നാമത്തെ നിവൃത്തിയുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ രണ്ടാമത്തെ നിവൃത്തിയുടെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളോടു സംയോജിപ്പിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നതാണ്.

ഒഴിവായി ഓടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, വരാനിരിക്കുന്ന പീഡനത്തിൽനിന്ന് ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആ പീഡനം ക്രി.വ. 70-ൽ യെരൂശലേമിന്റെയും ആലയത്തിന്റെയും നാശമായിരുന്നു. ആ അടുക്കിവരുന്ന പീഡനത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പുസൂചന ക്രി.വ. 66-ൽ നല്കപ്പെട്ടു. അഞ്ചാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ അവസാനും ആറാം നൂറ്റാണ്ടിന്റെ ആരംഭവും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ്, പൗലോസ് തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, ജാതീയ റോമിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത പ്രവാചകപരമായ പെർഗാമോസിന്റെ വീഴ്ചയെ തിരിച്ചറിയുന്നതായിരുന്നു. ദൈവമെന്നു സ്വയം പ്രഖ്യാപിക്കുവാനുള്ള പാപപുരുഷൻ വെളിപ്പെടേണ്ടതിന്നു മുമ്പെ ആദ്യം ഒരു വീഴ്ച സംഭവിക്കേണ്ടതായിരുന്നു. 538-നെ സമീപിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, തടഞ്ഞുനിന്നിരുന്ന ജാതീയ റോം, അല്ലെങ്കിൽ പൗലോസ് പറഞ്ഞതുപോലെ “തടയുന്നവൻ”, നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടു; പെർഗാമോസ് വീണുപോയതും, ഒഴിഞ്ഞുമാറുവാനുള്ള അടയാളം വന്നെത്തിയതും വിശ്വസ്തരെ പാപ്പാധിപത്യസഭകളുടെ കൂട്ടായ്മയിൽനിന്നു വേർപെടുവാൻ നിർദ്ദേശിച്ചതുമായിരുന്നു. തുടർന്ന് 538-ൽ, ഓർലിയോൺ സഭാസമ്മേളനത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യശക്തി ഞായറാഴ്ചാനിയമം പാസാക്കി, പാപ്പാധിപത്യപീഡനത്തിന്റെ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപതു വർഷങ്ങൾ ആരംഭിച്ചു.

ആദ്യ രണ്ടു സാക്ഷികളും ക്രിസ്തു നൽകിയ ഔടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ മൂന്നാമത്തെ നിറവേറൽ യഥാർത്ഥ പീഡനത്തിന് മുമ്പ് സംഭവിച്ചതാണെന്ന് വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശം കൃത്യമായി ക്രി.വ. 66-ൽ സെസ്റ്റിയൂസിന്റെ നിരോധനം ആരംഭിച്ചതിന് മൂന്നു വർഷവും അരവർഷവും കഴിഞ്ഞാണ് സംഭവിച്ചത്; അതുവഴി, ടൈറ്റസ് പ്രേരിപ്പിച്ചും ദേവാലയത്തിന്റെയും നഗരത്തിന്റെയും നാശത്തോടെ അവസാനിച്ചും തീർന്ന രണ്ടാം നിരോധനത്തിന്റെ ഭീകരതകൾക്ക് മുമ്പേ ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് ഔടിപ്പോകുവാൻ അവസരം ലഭിച്ചു. ക്രി.വ. 538-ന് മുമ്പായി, ക്രിസ്ത്യാനികൾ പാപ്പീയ റോമിന്റെ സഭയിൽനിന്ന് വേർപെട്ടു; പ്രവചനാത്മകമായി അവർ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഔടിപ്പോയി, അത് ആത്മീയ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഒഴിച്ചോടേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ഇരു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലും, മുന്നറിയിപ്പ് ഉപദ്രവത്തിന് മുമ്പായി വരുന്നു; കൂടാതെ ഉപദ്രവം, പുറജാതീയമായാലും പാപ്പീയമായാലും, യെരൂശലേമിനെ—അത് അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളതായാലും ആത്മീയമായാലും—ചവിട്ടിമെതിക്കുന്ന റോമിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കു ഒഴിഞ്ഞോടേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽ ആയിരുന്നു. പുറജാതീയ റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ആദ്യ നിവൃത്തിയിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ യെരൂശലേമിൽ നിന്നു ഓടിപ്പോകേണ്ടതായിരുന്നു; പാപ്പീയ റോമിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ ക്രിസ്ത്യാനികൾ മരുഭൂമിയിലേക്കു ഓടിപ്പോയി. അഡ്വെന്റിസത്തിനുവേണ്ടി മുന്നറിയിപ്പ് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു ഒഴിഞ്ഞോടുക എന്നതായിരുന്നു.

“പാപ്പാ സഭത്തിന്റെ ശബ്ബത്ത് നിർബന്ധിതമാക്കുന്ന ആജ്ഞയിൽ നമ്മുടെ ദേശം അധികാരം ഏറ്റെടുക്കുന്നത് നമുക്കു ഒരു മുന്നറിയിപ്പായിരിക്കും,” എന്ന വാക്കുകൾ, മാർക്കോസിന്റെ വചനങ്ങളോടു യോജിച്ചവണ്ണം “ഉചിതമല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് നിന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന” ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടപ്പോൾ നിവൃത്തിയായി. 1888-ൽ, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ കോൺഗ്രസ് ഭരണഘടനയുടെ ഒരു അടിസ്ഥാന ഘടകത്തോട് നേരിട്ട് വിരോധിക്കുന്ന ഒരു നിയമം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു; അന്നേ സമയത്ത് ഏഴാംദിന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ നഗരങ്ങൾ വിട്ട് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു മാറേണ്ടതായിരുന്നു.

ഒഴിവോടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് ചിഹ്നങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേതിന്റെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും നിവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ ആ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ മൂന്നാമത്തെ നിവൃത്തിക്കുള്ളിൽ തന്നെ ഇരട്ട നിവൃത്തിയെ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നു. ഇതിന് ഒരു ഉദാഹരണം മൂന്നു ഏലിയാക്കൾ ആണ്. യിസേബേൽ, അഹാബ്, ബാൽ പ്രവാചകന്മാർ എന്നിവരോടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ ഏലിയാവിന്റെ നിരയും, രണ്ടാമത്തെ ഏലിയാവായ യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ ഹെരോദ്യാ, ഹെരോദാ, സലോമെ എന്നിവരോടുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിലെ സവിശേഷതകളും ചേർന്ന്, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ—കാരണം ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും നിവൃത്തി എല്ലായ്പ്പോഴും അന്ത്യദിവസങ്ങളിലാണല്ലോ—ഏലിയാവും യോഹന്നാനും ദൈവജനത്തിന്റെ രണ്ട് വർഗങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഏലിയാവാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു വർഗം മരിക്കുന്നില്ല; യോഹന്നാനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു വർഗം മരിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് വർഗങ്ങൾ വെളിപ്പാട് ഏഴാം അധ്യായത്തിലും, മരിക്കാത്ത ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരായും മരിക്കുന്ന മഹാപുരുഷാരമായും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

മൂന്നു ബാബിലോണുകളിലും പ്രവാചകസന്ദേശത്തിലെ സമാനമായ ഒരു ഘടകം ഇതാണ്: ഒന്നാമത്തെ ബാബിലോനെ നിമ്രോദ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ രണ്ടാമത്തെ ബാബിലോണിനെ ആദ്യവും അവസാനത്തെയും രാജാക്കന്മാരായ നെബൂഖദ്‌നേസറും ബെൽശസ്സറും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. നെബൂഖദ്‌നേസർ രക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ബാബിലോനിലുള്ളവരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ബെൽശസ്സർ നശിച്ചുപോകുന്ന ബാബിലോനിലുള്ളവരെയും.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിന്റെ വിഷയമായ രണ്ടു ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങളുണ്ട്. ഒന്നാമത്തേത്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളുടെ ഞായറാഴ്ച നിയമം; രണ്ടാമത്തേത്, സമസ്ത ലോകത്തിന്മേലും നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം. ആ രണ്ടു ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങളും ക്രി.വ. 321-ൽ കോൺസ്റ്റൻറൈൻ ആദ്യ ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാക്കിയപ്പോൾ ഉണ്ടായിരുന്ന പുറജാതി റോമിന്റെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്താലും, തുടർന്ന് 538-ൽ ഉണ്ടായ പാപ്പാത്വ റോമിന്റെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്താലും മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. പുറജാതി റോം ഐക്യനാടുകളെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കുന്ന നിരവധി പ്രവചനാത്മക മുൻരൂപങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്; അതുകൊണ്ട് 321-ലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളുടെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻരൂപമാണ്. 538-ലെ പാപ്പാത്വ ഞായറാഴ്ച നിയമം, സമസ്ത ലോകത്തിന്മേലും നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻരൂപമാണ്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിൽ കവർച്ചക്കാരാൽ ഐക്യനാടുകൾ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്ന തെറ്റായ വീക്ഷണം, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളുടെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ തെളിവായി ഉപയോഗിച്ച്, ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം ഐക്യനാടുകൾ ആധുനിക റോമാണ് എന്നു തെളിയിക്കുന്നു എന്നു അവകാശപ്പെടാൻ ശ്രമിക്കുന്നു; അതോടൊപ്പം, സർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നീ ത്രയസംഘടനയാൽ ലോകത്തിലെ സകല ജാതிகளിന്മേലും നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു ഞായറാഴ്ച നിയമം ഉണ്ടെന്ന സത്യത്തെ അവഗണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഒരു ഞായറാഴ്ച നിയമം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ആധുനിക റോമായി തിരിച്ചറിയുന്നുവെങ്കിൽ, ലോകവ്യാപകമായ ഞായറാഴ്ച നിയമം പിന്നെ എന്തിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു? മൂന്നു റോമുകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത്, ത്രിഗുണസ്വഭാവമുള്ള ആധുനിക റോം രണ്ടുവിധ വ്യത്യസ്ത ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങൾ നടപ്പാക്കുമെന്നതാണ്. ആദ്യത്തേത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേതാണ്; അത് ക്രി.വ. 321-ലെ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്താൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. രണ്ടാമത്തേത് സമസ്ത ലോകത്തെയും സംബന്ധിക്കുന്നതാണ്; അത് ക്രി.വ. 538-ലെ പാപ്പീയ ഞായറാഴ്ചനിയമത്താൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ ഉപയോഗിച്ച്, ആരാണ് ആധുനിക റോം എന്ന് ആ നിയമം തെളിയിക്കുന്നു എന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നത്, വിജാതീയ റോമും പാപ്പീയ റോമും സ്ഥാപിച്ച പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളെ അവഗണിക്കുന്നതാകുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ പരസ്പരം വ്യത്യസ്തമായ രണ്ടു ഞായറാഴ്ചനിയമങ്ങൾ ഉണ്ട്; ജനത്തെ കവർന്നെടുക്കുന്നവർ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതിന് അവയിൽ ഒന്നും തെളിവല്ല. ഇപ്പോൾ ചെയ്യപ്പെടുന്നതുപോലെ, സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്തെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നതിനായി വിജാതീയ റോമിന്റെയും പാപ്പീയ റോമിന്റെയും സാക്ഷ്യം വളച്ചൊടിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, സ്വന്തം സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം നിലനിറുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ രൂപകവും പ്രതിരൂപവും മനസ്സിലാക്കിയിട്ടില്ലെന്നതു അതിലൂടെ തെളിയിക്കുന്നു.

പേഗൻ റോം ഐക്യനാടുകളുടെ ഒരു മാതൃകയാണ്; പാപ്പീയ റോം ആധുനിക റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ തെറ്റായ പ്രയോഗത്തോടും, പഠിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതു “മാതൃകയും പ്രതിമാതൃകയും” എന്ന സന്ദർഭത്തിൽ സ്ഥാപിതമാണെന്ന അവകാശവാദത്തോടും കൂടെ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ “ശൂന്യതയുടെ മ്ലേച്ഛത”യെ നിർവചിക്കുന്നതിലുള്ള മറ്റൊരു പരാജയവും നിലനിൽക്കുന്നു.

ക്രി.വ. 66-ആം വർഷം മുതൽ ക്രി.വ. 70-ആം വർഷം വരെ, രണ്ട് റോമൻ സേനാനായകർ യെരൂശലേമിനെ ആക്രമിച്ചു. സെസ്റ്റിയുസും തീത്തോസും എന്നീ ഇരു സേനാനായകരും ഉപരോധത്തോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്; എന്നാൽ അവരിൽ ഒരാൾ മാത്രമാണ് അല്പകാലത്തേക്ക് ഉപരോധത്തിൽ നിന്നു പിന്മാറിയത്, അതുവഴി ദൈവപരിപാലനപ്രകാരം ക്രിസ്ത്യാനികൾക്ക് ഔടി രക്ഷപ്പെടുവാൻ അവസരം ലഭിച്ചു. ക്രിസ്ത്യാനികൾ ഔടി രക്ഷപ്പെടേണ്ട മുന്നറിയിപ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞത് സെസ്റ്റിയുസിന്റെ കീഴിലുണ്ടായ ആദ്യ ഉപരോധത്തോടെയായിരുന്നു. ക്രി.വ. 70-ആം വർഷത്തിൽ യെരൂശലേമിനെതിരായ യുദ്ധം തുടരുന്നതിനായി തീത്തോസ് എത്തിയപ്പോൾ, അവൻ ഉപരോധത്തോടെയാണ് ആരംഭിച്ചത്; യെരൂശലേവും ദേവാലയവും നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ അവൻ നിലച്ചില്ല. യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പിൽ രണ്ട് ഘട്ടങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ഒന്നാമത് ഔടി രക്ഷപ്പെടേണ്ട അടയാളം; അതിനുശേഷം ഉപദ്രവം. അഞ്ചാം, ആറാം നൂറ്റാണ്ടുകളിൽ ഈ മുന്നറിയിപ്പ് നിറവേറിയപ്പോൾ, ക്രിസ്ത്യാനികൾ 538-ന് മുമ്പ് അഴിമതി പിടിച്ച റോമൻ സഭയിൽ നിന്ന് വേർപിരിഞ്ഞു; തുടർന്ന് ഉപദ്രവം ആരംഭിച്ചു.

പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന സമസ്ത ചരിത്രവും അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്നവർക്കുവേണ്ടിയാണ് എഴുതപ്പെട്ടതെന്നും, ആ സകല ചരിത്രങ്ങളും നിഴൽരൂപങ്ങളായിരുന്നുവെന്നും പൗലോസ് അത്യന്തം വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു; എങ്കിലും ഈ സത്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധമായ അവതരണത്തിൽ “നിഴൽരൂപങ്ങൾ” എന്നർത്ഥമുള്ള ഗ്രീക്ക് പദമായ “typos” എന്നത് “ensamples” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു.

ഈ സത്യത്തിന് പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കുന്നതിനായി പൗലോസ് ഉപയോഗിക്കുന്ന പത്താം അധ്യായത്തിലെ ചരിത്രവിവരണങ്ങൾ, പ്രാചീന യിസ്രായേൽ നീതിപൂർവ്വം പ്രവർത്തിച്ച ഒരു ചരിത്രമല്ലായിരുന്നു.

പരിശുദ്ധ ചരിത്രം ദൈവജനത്തിന്റെ നീതിയുടെയും അനീതിയുടെയും രേഖയാണ്; എങ്കിലും ഏത് രേഖയായാലും, ആ ചരിത്രം അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ജീവിക്കുന്ന ദൈവജനത്തിനുള്ള ഒരു മാതൃക തന്നെയാണ്. 1888-ൽ മിനിയാപൊളിസിൽ ഉണ്ടായ കലാപത്തിന്റെ ചരിത്രം, അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ചരിത്രകാരന്മാർ അവകാശപ്പെടുന്നതിനെ മറികടന്ന്, അനീതിയുടെ ഒരു രേഖയാണ്. ആ കലാപം അത്രയും ഗൗരവമുള്ളതായിരുന്നു; എലൻ വൈറ്റ് ആ യോഗം വിട്ടുപോകണമെന്ന് നിർണയിച്ചു. എന്നാൽ മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബിരാം എന്നിവർ നടത്തിയ കലാപത്തിന് സമാന്തരമായിരുന്ന ആ കലാപം രേഖപ്പെടുത്തുകയും അവിടെ തന്നെയിരിക്കയും ചെയ്യുന്നത് തന്റെ ഉത്തരവാദിത്വമാണെന്ന് ഒരു ദൂതൻ അവളോടു പറഞ്ഞതിനാലാണ് അവൾ അവിടെ തുടരുന്നത്. ആ യോഗത്തിൽ വെളിപ്പാട് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ശക്തനായ ദൂതൻ ഇറങ്ങി വന്നു; എന്നാൽ അവൻ കൊണ്ടുവന്ന സന്ദേശം നിരസിക്കപ്പെട്ടു.

ആ ചരിത്രം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചു; അന്നാണ് ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീണത്. ആ ചരിത്രത്തിൽ സെനറ്റർ ബ്ലെയർ അവതരിപ്പിക്കാനിരുന്ന ആദ്യ ഞായറാഴ്ചാനിയമ ബിലും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചയെ ദേശീയാരാധനാദിനമായി പ്രാബല്യത്തിൽ കൊണ്ടുവരാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശ്രമങ്ങൾ പരാജയപ്പെട്ടു; എങ്കിലും അത് അന്ത്യദിനങ്ങളെ പ്രതിരൂപീകരിച്ച ഒരു വിശുദ്ധചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. സെനറ്റർ ബ്ലെയറുടെ ബിൽ നഗരങ്ങളിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്റെ മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. 1888-ന് മുമ്പ് നഗരങ്ങൾക്ക് പുറത്തു താമസിക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ച് സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് സംസാരിച്ചപ്പോൾ, അവർ ഭാവികാലപ്രയോഗത്തിലായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്. ദൈവജനങ്ങൾ നാട്ടിൻപുറങ്ങളിലേക്ക് മാറിച്ചെല്ലേണ്ട ഒരു സമയം സമീപഭാവിയിൽ വരുമെന്ന് അവർ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. 1888-ന് ശേഷം, ഗ്രാമജീവിതത്തിന്റെ ആവശ്യകതയെക്കുറിച്ചുള്ള സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ എല്ലാ പരാമർശങ്ങളും, നാട്ടിൻപുറങ്ങളിൽ ആയിരിക്കേണ്ട സമയം ഇതിനകം എത്തിയിരുന്നു എന്ന സാഹചര്യത്തിൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ ഉപദേശം സ്ഥാപിച്ചത്. 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽ, ലൂക്കാ പറഞ്ഞതുപോലെ, ഉണ്ടാകേണ്ടതല്ലാത്ത സ്ഥലത്ത് ഉണ്ടായിരുന്ന ഞായറാഴ്ചാപ്രാബല്യത്തിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു. ഞായറാഴ്ചാപ്രാബല്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ കോൺഗ്രസിലേക്കു കൊണ്ടുവരേണ്ടതായിരുന്നില്ല; കാരണം അത് ഭരണഘടനയുടെ ഒരു പ്രാഥമിക സിദ്ധാന്തത്തെ നിഷേധിക്കുന്നതായിരുന്നു.

1888-ലെ ചരിത്രം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ച പ്രവാചകചരിത്രത്തെ പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തുന്നതിനായി രേഖപ്പെടുത്തിയതായിരുന്നു. 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബിൽ, 2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അത് മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുടെ യാഥാർത്ഥ്യ നിർവഹണത്തിന് മുമ്പ് വന്ന മുന്നറിയിപ്പായിരുന്നു. ക്രിസ്തുവിനെ അനുഗമിക്കുന്ന ആരും 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ശേഷം നഗരത്തിൽ വസിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കരുത്. ദൈവജനത്തെ ഓടിപ്പോകുവാൻ നിർദ്ദേശിച്ച പ്രവാചകപരമായ വളയ്മുറ്റലായിരുന്നു അത്. അവസാന നാളുകളുടെ പ്രവാചക മാതൃകയുടെ വിഷയമായിരിക്കുന്ന രണ്ടു ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങൾ ഉള്ളതുപോലെ—വിഗ്രഹാരാധക റോമിന്റെയും പാപ്പാധിപത്യ റോമിന്റെയും ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ—ഇരുവിഭാഗം ഞായറാഴ്ച നിയമങ്ങൾക്കും മുമ്പായി ഓടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് വരുന്നു.

സ്വയം ഏഴാംദിവസ അഡ്‌വെന്റിസ്റ്റുകളാണെന്ന് സമ്മതിച്ചു പ്രസ്താവിക്കുന്നവർക്ക്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പായി നഗരങ്ങളിൽ നിന്ന് ഗ്രാമപ്രദേശങ്ങളിലേക്കു രക്ഷപ്പെടേണ്ടതിന്റെ ഒരു അടയാളമായി Patriot Act-നെ പ്രവാചകാത്മകമായി തിരിച്ചറിയേണ്ടതായിരുന്നു. അതേ ഞായറാഴ്ചാനിയമം തന്നെ, ഇപ്പോഴും ബാബിലോണിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടത്തിന്, ഓരോ ജാതിയുടെയും മേൽ വരുത്തപ്പെടാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിർബന്ധനത്തിന് മുമ്പായി ബാബിലോണിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്കു രക്ഷപ്പെടേണ്ടതിന്റെ അടയാളമായിരുന്നു.

മൂന്ന് എലിയാക്കളുടെ ത്രിവിധ പ്രയോഗം അവസാനദിവസങ്ങളിൽ ദൈവജനത്തിന് രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു സ്ഥാപിക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ, റോമിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗവും രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ഞായറാഴ്ചനിയമങ്ങൾ ഉണ്ടെന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അമേരിക്കയാണ് “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്നു അവകാശപ്പെടുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ, അതുകൊണ്ട് അമേരിക്കയുടെ പ്രവചനാത്മക പങ്ക് തന്നെയാണ് ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നതെന്നു കരുതുന്നവർ, ക്രിസ്തു തന്റെ ജനത്തിന്നു വരാനിരിക്കുന്ന പീഡനത്തിൽനിന്നു ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നു മുന്നറിയിപ്പായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ശൂന്യതയുടെ അശുദ്ധി, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കയിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമം തന്നെയാണെന്നു സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പായ അടയാളമായ വളഞ്ഞിരിപ്പ് എന്നതും, ഒരു ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ പ്രാബല്യപ്പെടുത്തൽ ആരംഭിക്കുമ്പോൾ അവസാനദിവസങ്ങളിലെ പീഡനം ആരംഭിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടാം വളഞ്ഞിരിപ്പ് എന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം അവർ തിരിച്ചറിയുന്നതിൽ പരാജയപ്പെടുന്നു. അവസാനദിവസങ്ങളിൽ പ്രവചനം നിവർത്തിക്കുന്നതിന്നായി രണ്ടു വ്യത്യസ്ത ഞായറാഴ്ചനിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാകേണ്ടതുണ്ടെന്നു രണ്ടു സാക്ഷികളിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഭേദവും അവർ പരിഗണിക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കയിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമം, ദാനിയേൽ പ്രവാചകൻ മുഖാന്തരം പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ട ശൂന്യതയുടെ അശുദ്ധിയായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പാണെന്നു അവർ വാദിക്കുന്നു; അതു അതുതന്നെയാണ്, എന്നാൽ അവർ നിർവചിക്കുന്ന അർത്ഥത്തിൽ അല്ല.

യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം, ഇനിയും ബാബിലോണിൽ തന്നെയിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ മറ്റൊരു ആട്ടിൻകൂട്ടം അവളുടെ കൂട്ടായ്മയിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകേണ്ടതിന്നുള്ള മുന്നറിയിപ്പാണ്. അതുകൊണ്ടു അത് എല്ലാ ജാതികളിലും നടപ്പാക്കപ്പെടുന്ന വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാകുന്നു.

അവരുടെ അവകാശവാദം ഇതാണ്: അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പ്രവചനദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകമായി അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; എന്നാൽ ക്രിസ്തു നൽകിയ ഓടിപ്പോകുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദർഭത്തിൽ, ആ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പതിനൊന്നാം മണിക്കൂറിലെ പ്രവർത്തകർ ബാബിലോണിൽനിന്ന് ഓടിപ്പോകേണ്ടതിന്നുള്ള ലോകവ്യാപക മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് ഒഴിഞ്ഞോടേണ്ടതിനെക്കുറിച്ചുള്ള മുന്നറിയിപ്പ് പ്രസ്താവിക്കുമ്പോൾ, അവൾ മുഴുവൻ ലോകത്തെയും കീഴടക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമപ്രശ്നത്തെയാണ് അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നത്. ആ പ്രസ്ഥാനം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടുകൂടി ആരംഭിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരാനിരിക്കുന്ന പീഡനത്തിന്റെ മുന്നറിയിപ്പാണെന്ന് അവൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായർനിയമത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു; കൂടാതെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾക്കായുള്ള പരീക്ഷാകാലം അവസാനിച്ചുവെന്നതിന് ഒരു “അടയാളം” എന്ന നിലയിലും അതിനെ നിർദ്ദേശിക്കുന്നു. എന്നാൽ ലോകത്തിലെ മറ്റു രാജ്യങ്ങളിലുള്ള ദൈവജനവും ഇതേ പരീക്ഷണത്തെ നേരിടേണ്ടതാണ്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായർനിയമത്തിൽനിന്ന് മിഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും മനുഷ്യരുടെ പരീക്ഷാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതുവരെയുള്ള ഒരു കാലയളവ് ഉണ്ട്. അത് അവസാനിക്കുമ്പോൾ, “കരുണയുടെ ദൂതൻ അവളുടെ പറന്നുപോക്ക് ആരംഭിക്കുന്നു.”