റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ പതിനാറ്

റോമിന്റെ പ്രതീകവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഈ അന്തിമ വിവാദത്തിൽ തെറ്റായ പക്ഷത്തുള്ളവർ, പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിതല പ്രയോഗത്തെ ദോഷപൂർണ്ണമായി പ്രയോഗിച്ചുകൊണ്ടാണ്, ക്രി.വ. 321, 538 എന്നീ വർഷങ്ങളിലെ മൂന്ന് ഞായർനിയമങ്ങളാലും, ഉടൻ അമേരിക്കയിൽ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായർനിയമത്താലും മൂന്ന് റോമുകൾ നിർവചിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു നിർദ്ദേശിക്കുന്നത്. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തിരിക്കുന്ന നിയമത്തിനും പ്രവാചകചരിത്രത്തിനും മേൽ ഒരു തെറ്റായ ചെരിവ് ഏർപ്പെടുത്തുന്നു; യോവേലിലെ നാല് കീടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തിലും അങ്ങനെ തന്നെയായിരുന്നു ചെയ്തത്. യോവേലിന്റെ ആദ്യ ആറു വാക്യങ്ങളിലെ നാല് തലമുറകൾക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന നാല് വിഴുങ്ങുന്ന കീടങ്ങൾ, ദൈവജനങ്ങൾ നാല് തലമുറകളിലൂടെ ക്രമാതീതമായി എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പ്രതിപാദിക്കുന്നു; കൂടാതെ, ആ നശീകരണം അഡ്വെന്റിസം റോമിന്റെയും അധർമ്മത്തിലായ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റിസത്തിന്റെയും ദൈവശാസ്ത്രം സ്വീകരിച്ചതിനാലാണ് സംഭവിച്ചതെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു.

നിലവിലുള്ള ഈ തർക്കത്തിൽ, മൂന്ന് റോമുകളെ നിർവചിക്കാനായി ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രയോഗിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നവർ, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത് നാല് ഞായറാഴ്ചാ നിയമങ്ങളാണെന്ന സത്യത്തെ ഒഴിവാക്കുന്നു; കൂടാതെ, ക്രി.വ. 321-ആം വർഷം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും, ക്രി.വ. 538-ലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം ലോകത്തിലെ സകല ജാതികളുടെയും മേൽ പ്രാബല്യത്തിൽ വരുത്തപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായും നിലകൊള്ളുന്നതുമാണ്. നാല് ഞായറാഴ്ചാ നിയമങ്ങൾ മൂന്ന് ഞായറാഴ്ചാ നിയമങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നില്ല; പ്രത്യേകിച്ച്, ഒരു പ്രവചനത്തിന്റെ ത്രിവിധ പ്രയോഗത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ പ്രകടനം അന്തിമ നിവർത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമ്പോൾ അത് അങ്ങനെ ആയിരിക്കയില്ല. ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം അന്തിമ ഞായറാഴ്ചാ നിയമമല്ല; യാഥാർത്ഥത്തിൽ, ഭൂമിയിലെ ഓരോ രാജ്യവും ക്രമേണ പാപ്പസഭയുടെ അധികാരചിഹ്നം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നതിനനുസരിച്ച് സംഭവിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാ നിയമങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പരയുടെ തുടക്കത്തെയാണ് അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.

2023 ജൂലൈയിൽ ഉണർത്തപ്പെട്ടവർ തങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്ന പ്രവാചകപരീക്ഷ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കലിന്റെ സമയത്താണ് സംഭവിക്കുന്നതെന്നും, ആ ഒഴുക്കിക്കൊടുക്കലിന്റെ സമയത്ത് ഒരു വർഗം “എണ്ണ” സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ മറ്റൊരു വർഗം “ശക്തമായ ഭ്രമം” സ്വീകരിക്കുന്നതാണെന്നും മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ശക്തമായ ഭ്രമം സ്വീകരിക്കുന്നവരുടെ പ്രധാന പ്രതിനിധാനം, “ശക്തമായ ഭ്രമം” എന്ന പ്രയോഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അതേ അധ്യായത്തിൽ തന്നെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്; ആ അധ്യായത്തിൽ സ്നേഹിക്കപ്പെടുന്നതോ തള്ളിക്കളയപ്പെടുന്നതോ ആയ സത്യം, പുറജാതി റോവും പാപ്പാ റോവും തമ്മിലുള്ള പ്രവാചകബന്ധത്തെ നിർവചിക്കുന്ന സത്യമാണ്.

321 നും 538 നും ഇടയിലുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധം, പെർഗമൊസ് സഭയും ത്യാതിര സഭയും തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്താൽ പ്രകടമാക്കപ്പെടുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ, 321-ഉം പെർഗമൊസും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പേഗൻ റോം, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; 538-ഉം ത്യാതിരയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പാപ്പാധിപത്യ റോം, ആധുനിക റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്.

321-ലെ ആദ്യ റോം ഏകാധിപത്യസ്വഭാവമുള്ള ഒരു ശക്തിരാജ്യമായിരുന്നു; 538-ലെ രണ്ടാമത്തെ റോം സഭയും രാജ്യവും ചേർന്ന ഒരു ദ്വൈതശക്തിയായിരുന്നു, അതിൽ ആ ബന്ധത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം സഭയ്ക്കായിരുന്നു. മൂന്നാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും ആയ റോം, അതായത് ആധുനിക റോം, നാഗം, മൃഗം, കള്ളപ്രവാചകൻ എന്നിവ ചേർന്ന ഒരു ത്രിവിധശക്തിയാണ്.

പൗൽ ഉപദേശിച്ചതിങ്ങനെയാണ്: ജാതീയ റോമിന്റെയും (മഹാസർപ്പം) പാപ്പീയ റോമിന്റെയും (മൃഗം) പ്രവചനപരവും ചരിത്രപരവുമായ ബന്ധം മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുക എന്നത് സത്യത്തോടുള്ള വൈരാഗ്യം പ്രകടമാക്കുന്നതാകുന്നു; അതാണ് ശക്തമായ വഞ്ചനയെ വരുത്തിവെക്കുന്നത്. പൗലിനെയും ഉൾപ്പെടെ സകല പ്രവാചകന്മാരും കൂടുതൽ നിർദിഷ്ടമായി അന്ത്യദിവസങ്ങളെയായിരുന്നു അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നത്; അതുകൊണ്ട് പൗലിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ആ രണ്ടു ശക്തികൾ തമ്മിലുള്ള ബന്ധം അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ ആധുനിക റോമിലെ മൂന്നു ശക്തികളുടെ ബന്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിവിധ ഐക്യം “രൂപപ്പെടുത്തുന്ന” ആ പ്രവചനപരമായ ബന്ധത്തെ തള്ളിക്കളയുന്നത്, സ്വയം ശക്തമായ വഞ്ചന ഉറപ്പിച്ചെടുക്കുന്നതാകുന്നു.

വടക്കൻ രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള ഉറയ്യാ സ്മിത്തിന്റെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം ഒരു “ഫലം” ഉളവാക്കിയ ഒരു “കാരണം” പ്രതിനിധീകരിച്ചു. എന്നാൽ റോമിനെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദങ്ങളിൽ തെറ്റായ വശത്ത് നിൽക്കുന്ന വർഗ്ഗം കാരണത്തിൽ നിന്ന് ഫലത്തിലേക്ക് യുക്തിപൂർവ്വം നിരീക്ഷിക്കാൻ അശക്തരായവരായി വ്യക്തമായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. വടക്കൻ രാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ തെറ്റായ പ്രയോഗം ഒരു പ്രവാചക അടിസ്ഥാനവേദി സൃഷ്ടിക്കുമെന്നതും, അതുവഴി ക്രിസ്തുവിന്റെ നീതിയെന്ന വസ്ത്രം കാത്തുസൂക്ഷിക്കണമോ നഷ്ടപ്പെടുത്തണമോ എന്ന മുന്നറിയിപ്പ് ഉള്ള ആറാം ബാധയെയും അദ്ദേഹം തെറ്റായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിലേക്കു തന്നെ നയിക്കുമെന്നതും സ്മിത്ത് കണ്ടില്ല.

രണ്ടാം തെസ്സലോനിക്ക്യരിലേക്കുള്ള ലേഖനത്തിൽ പൗലോസ് നൽകിയ ഊന്നലുപോലെ തന്നെ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനാറാം അധ്യായത്തിലും ആറാം ബാധയിലുമുള്ള യോഹന്നാൻ, ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ആ മൂന്നു ശക്തികൾ ആരാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. ഉത്തരരാജാവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മിത്തിന്റെ ദോഷപൂർണമായ പ്രയോഗം, തരം-പ്രതിതരം ശരിയായി പ്രയോഗിക്കുന്നതിലുള്ള അശക്തിക്കു സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു.

ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിന് മുമ്പുള്ള അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ളത്, ക്രൂശിന്റെ കാലഘട്ടത്തിനുശേഷമുള്ള ആത്മീയ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു പൗലോസിന്റെ എഴുത്തുകളിൽ അത്ര ശക്തമായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സിദ്ധാന്തം സ്മിത്തിന് പ്രയോഗിക്കാനായില്ല, അല്ലെങ്കിൽ പ്രയോഗിക്കാൻ അവൻ മനസ്സാക്കിയില്ല. ഈ സിദ്ധാന്തം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വവും ശരിയായ രീതിയിലും പിന്തുടരുമ്പോൾ, “വടക്കിന്റെ രാജാവ്” അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ആത്മീയ “വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന അനേകം പ്രതീകങ്ങളിൽ ഒന്നാണെന്ന് എളുപ്പത്തിൽ തെളിയിക്കപ്പെടുന്നു. മറ്റു ഏതു ജനത്തേക്കാളും കൂടുതൽ, സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ പ്രവചനം അടിസ്ഥാനമാക്കിയിരിക്കുന്ന മുഖ്യ ഘടനകളിൽ ഒന്നാണ് ക്രിസ്തുവും സാത്താനും തമ്മിലുള്ള മഹാവിവാദമെന്ന കാര്യം അറിയേണ്ടവരാണ്. ക്രിസ്തുവാണ് വടക്കിന്റെ യഥാർത്ഥ രാജാവ്; സാത്താൻ വ്യാജ വടക്കിന്റെ രാജാവായി സ്വയം പ്രകടമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

സത്യമായ വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ കള്ളമായി അനുകരിക്കാനുള്ള സാത്താന്റെ ശ്രമങ്ങളിൽ, ഭൂമിയിലെ തന്റെ പ്രതിനിധിയായി റോമിലെ പോപ്പിനെ ഉപയോഗിക്കുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. സാത്താൻ എതിർക്രിസ്തുവാണ്; അതുപോലെ തന്നെ, വഞ്ചനയുടെ തന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ സാത്താന്റെ പ്രതിനിധിയായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന റോമിലെ പോപ്പും എതിർക്രിസ്തുവാണ്.

മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യത്തിന്റെ വിഭജനത്തിൽ, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിൽ പ്രതിപാദിക്കപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിലെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ ആദ്യ രാജാവായി സെല്യൂക്കസ് നിക്കേറ്റോർ മാറി. അവന്റെ പിതാവായ ആന്റിയോക്യസ്, അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യത്തിൽ സ്വാധീനശക്തിയുള്ള ഒരു നേതാവായിരുന്നു; അവന്റെ മകനായ സെല്യൂക്കസിനെ ബാബിലോണിന്റെ സത്രാപ്പായി നിയമിച്ചു. “സത്രാപ്പ്” എന്നത് ഒരു ഗവർണർ എന്നർത്ഥമാണ്; അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യം വിഭജിക്കപ്പെട്ട നാല് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ പ്രദേശങ്ങളിൽ മൂന്നെണ്ണം സെല്യൂക്കസ് തന്റെ നിയന്ത്രണത്തിൽ ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ, അവൻ വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ രാജാവായി മാറി.

വ്യാകരണനിയമങ്ങളെ അവഗണിക്കുകയും സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്തിൽ ആശ്രയിക്കുകയും ചെയ്തതുകൊണ്ട്, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ സാത്താന്റെ ദുഷ്ടസംഘടനയെ രൂപപ്പെടുത്തിയ അന്തിമ ശക്തികൾ പ്രവചനത്തിൽ ആത്മീയ ശക്തികളായി അല്ല, അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള ശക്തികളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു എന്നു സ്മിത്ത് അനുമാനിച്ചു. അതിനാൽ, ബാബിലോണിന്റെ പ്രഭുവായ ഉത്തരത്തിന്റെ ആദ്യ രാജാവായ സെല്യൂക്കസ് നിക്കേറ്റർ, പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യത പ്രകാരം, ആധുനിക ആത്മീയ ബാബിലോണിനെ നിയന്ത്രിച്ചിരുന്ന അന്തിമ ആത്മീയ ഉത്തരരാജാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുമെന്ന കാര്യം അവൻ ഗ്രഹിക്കാനായില്ല.

അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ബാബിലോനെ ഭരിക്കുന്ന ശക്തി പാപ്പസഭയാണ്; അതിനാൽ അവൾ ആത്മീയമായി വടക്കിന്റെ രാജാവും ആകുന്നു.

ഭരണാധികാരി രാജാവാകുന്നു; യെശയ്യാവിന്റെ പ്രസ്താവനപ്രകാരം, ഒരു രാജാവ് ഒരു രാജ്യമാകുന്നു; അതുപോലെതന്നെ, ഒരു രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാന നഗരവും ആകുന്നു.

യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യപ്രകാരം, 2023-ലെ ജൂലൈയിൽ പ്രവചനാത്മക പരീക്ഷണപ്രക്രിയയിലേക്കു ഉണരുന്ന ഒരു പ്രവചനവിദ്യാർത്ഥി സ്ഥിരപ്പെടേണ്ടതുണ്ടെങ്കിൽ “തല” എന്നതിന്റെയും പ്രവചനാത്മക പ്രതീകത്വം തിരിച്ചറിയേണ്ടതാണ്. ആവശ്യമായ സമയത്ത് “തല” എന്നതിന്റേ പ്രതീകത്വം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞ് പ്രയോഗിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, അവൻ സ്ഥിരപ്പെട്ടവനല്ല. വിശ്വസിക്കാത്തവർ സ്ഥിരപ്പെടുന്നില്ല; അതിനാൽ, അവസാന നാളുകളിൽ സ്ഥിരപ്പെട്ടവരോ സ്ഥിരപ്പെടാത്തവരോ ആയിരിക്കുന്ന രണ്ടു വിഭാഗം ആരാധകരെയാണ് യേശയ്യാവ് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നത്. “എണ്ണ” ഉള്ളവരോ “എണ്ണ” ഇല്ലാത്തവരോ ആയ അതേ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളാണ് അവർ.

സ്ഥാപിതരായി എണ്ണയുള്ള ഒരു വിഭാഗം, 2023 ജൂലൈയിൽ തുറന്നുകാണിക്കപ്പെടാൻ ആരംഭിച്ച അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കുന്നു; അല്ലെങ്കിൽ അവർ ദ്വിതീയ തെസ്സലോനിക്ക്യർക്കു പറയുന്ന ശക്തമായ വഞ്ചന സ്വീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ പരീക്ഷണം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തോടും, മൃഗം ഏതു രീതിയിൽ രൂപം പ്രാപിക്കുന്നു എന്നതോടും ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു—ഇരുണ്ട യുഗങ്ങളിലെ പാപ്പാത്വ മൃഗമാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന അതിന്റെ പ്രതിമയാകട്ടെ, അല്ലെങ്കിൽ ലോകത്തെ ഹാർമഗെദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ത്രിഗുണ ഐക്യമാകട്ടെ. ഇതിൽ, ത്രിഗുണ ഐക്യം രൂപപ്പെടുന്നതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന മറ്റ് രണ്ടു ശക്തികളുടെ അധിപതിയായ “തല,” “രാജാവ്,” പാപ്പാത്വ ശക്തിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയേണ്ടതിന്റെ അനിവാര്യതയും ഉൾപ്പെടുന്നു.

യഹൂദയുടെ തലസ്ഥാനനഗരമായ “തല” യെരൂശലേം ആയിരുന്നു; തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കുവാൻ കർത്താവ് തിരഞ്ഞെടുത്ത നഗരം അതായിരുന്നു.

ക്രിസ്തുവിനും സാത്താനുമിടയിലെ മഹാവിവാദത്തിൽ, ക്രിസ്തു തന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കുന്ന അവന്റെ തലസ്ഥാനനഗരം യെരൂശലേമാണ്; അതിന് സാത്താന്റെ കള്ളനകൽ, അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ മഹാനഗരമായ ആത്മീയ ബാബിലോണിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന യഥാർത്ഥ ബാബിലോൻ നഗരം ആയിരുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നഗരത്തിൻറെയും തലസ്ഥാനത്തിൻറെയും കള്ളനകലായി സാത്താൻ തന്റെ നാമം നെറ്റിയിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. അവിടെ വസിക്കുന്ന രാജാവ് ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടുകൂടെ പരസംഗം ചെയ്യുന്ന വേശ്യകളുടെ മാതാവാകുന്നു. വേശ്യകളുടെ മാതാവ് പാപ്പാത്വശക്തിയാണ്; അവളുടെ പുത്രിമാർ വീണുപോയ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകളാണ്; അവയിൽ പ്രധാനമായ വീണുപോയ മതത്യാഗി സഭ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ മതത്യാഗി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളാകുന്നു.

വിശ്വാസഭ്രഷ്ടരായ ആ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകള്‍ ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് കൊമ്പിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 1798-ല്‍ മുദ്രവിമോചിതമായ പ്രവാചകസന്ദേശത്തെ അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞതിനാല്‍, അവർ തങ്ങളുടെ മാതാവിനോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. അവരുടെ സമപ്രതിയായ റിപ്പബ്ലിക്കൻ കൊമ്പ്, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുമായുള്ള അവരുടെ ബന്ധത്തിലൂടെ—വെളിപ്പാട് പതിനേഴിലെ പത്ത് രാജാക്കന്മാർ—ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരോടു ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്നു. ലോകത്തെ അർമഗെദോനിലേക്കു നയിക്കുന്ന ത്രിവിധ ഐക്യം, അതിന്റെ നാമം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അതിന്റെ തലയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; ആത്മീയ ആധുനിക റോം ആത്മീയ ആധുനിക ബാബിലോൻ ആകുന്നു. അതിന്റെ “തല” പാപ്പാ അധികാരമാണ്.

ആദ്യം അവസാനത്തേതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായം മില്ലറൈറ്റുകൾ ചെയ്തതുപോലെ നാലു രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായി നിങ്ങൾ പ്രയോഗിക്കുകയോ, അല്ലെങ്കിൽ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ വെളിപ്പെട്ടതുപോലെ എട്ട് രാജ്യങ്ങളെ പ്രതിനിധീകര Jenningsതായി പ്രയോഗിക്കുകയോ ചെയ്താലും, ആദ്യ രാജ്യം യഥാർത്ഥ ബാബിലോൻ ആയിരുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകൾ നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചേനേ, അവസാനത്തേത് യഥാർത്ഥ റോം ആയിരുന്നുവെന്ന്. ബാബിലോനും റോമും പരസ്പരം പകരംവെക്കാവുന്ന പ്രതീകങ്ങളാണ്, കാരണം അവ പ്രവചനപരമായ ഒരു നിരയിലെ ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും ആകുന്നു.

അവസാനകാലങ്ങളിൽ, യഥാർത്ഥ ബാബിലോന്റെ ആദ്യ രാജ്യം ആത്മീയമായ ആധുനിക ബാബിലോനും അതേ സമയം ആത്മീയമായ ആധുനിക റോമും ആകുന്ന എട്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, ബാബിലോനും റോമും പരസ്പരം മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാവുന്ന പ്രതീകങ്ങളാകുന്നു.

പാപ്പാ വ്യഭിചാരിണിയുടെ നെറ്റിയിൽ “രഹസ്യമായ ബാബിലോൻ” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു നാമം ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതുവഴി “രഹസ്യമായ റോം” എന്നും തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെടുന്നു. ഒരു പ്രവാചകീയ “രഹസ്യം” എന്നത് അത്ര ആഴമുള്ള ഒരു സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; പ്രത്യേകിച്ച് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ സ്വാധീനമില്ലാതെ, അതിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സത്യത്തിന്റെ ആഴം ഗ്രഹിക്കുന്നത് അസാധ്യമാണ്. എന്നാൽ ഒരു ബൈബിളിലെ “രഹസ്യം” കൂടാതെ, ആ രഹസ്യത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട് വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന കാര്യം പരീക്ഷ പാസാകുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്ക് അനിവാര്യമായ ഒരു തിരിച്ചറിവാണെന്നും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അതുകൊണ്ടുതന്നെ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ രണ്ട് സാക്ഷികൾ ആധുനിക റോമിനെ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതിന്റെ ആവശ്യകതയെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

“ജ്ഞാനം” മൃഗത്തിന്റെ സംഖ്യയെ ഗ്രഹിക്കുന്നു; അത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ സംഖ്യയാണ്, അവന്റെ സംഖ്യ ആറു, ആറു, ആറു. “പാപപുരുഷൻ” മൃഗത്തിന്റെ തലയാകുന്നു. ജ്ഞാനം അവസാന നാളുകളിലെ ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരുടെ ഒരു ഗുണമാണ്; കൂടാതെ അവസാന നാളുകളിൽ ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനവിനെ ഗ്രഹിക്കുന്നവരുടെ ഒരു പ്രതീകവും ആകുന്നു. ഗ്രഹിക്കാത്തവർ മൂഢകന്യകമാരാണ്, അവർ ദുഷ്ടന്മാരും ആകുന്നു. അവർ ഗ്രഹിക്കാത്ത “ജ്ഞാനം” പ്രവചനപരമായ അനിവാര്യത പ്രകാരം അന്തിമ പ്രവചനപരീക്ഷണത്തിന്റെ സന്ദർഭത്തിലായിരിക്കണം, കാരണം ജ്ഞാനികളുമായും മൂഢരുമായ കന്യകമാർ നിലനിൽക്കുന്നത് ഈ സമയത്താണ്. അവർ “ആറ്, ആറ്, ആറ്” ഗ്രഹിച്ചിരിക്കണം. ജ്ഞാനം ഉള്ള മനസ്സ് വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പതിനേഴാം അധ്യായത്തിൽ യോഹന്നാൻ അവസാന നാളുകളിലുമാണ് സ്ഥാനപ്പെടുത്തുന്നത്.

“ആറ്, ആറ്, ആറ്” എന്ന സംഖ്യയെ ഗ്രഹിക്കാനുള്ള ജ്ഞാനമുള്ള “മനം”, “ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്” പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്ന ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകയാണ്.

ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരുടെ വർഗ്ഗത്തിനുള്ളത് ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സാകുന്നു; മൂഢവും ദുഷ്ടവുമായ കന്യകമാർക്കോ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിയോഗിയുടെ മനസ്സാകുന്നു.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ഉപമയിലെ കന്യകമാർക്കുള്ള അന്തിമപരീക്ഷയാണ്; ജ്ഞാനമുള്ളവർക്ക് ക്രിസ്തുവിന്റെ മനസ്സുണ്ട്, കാരണം അവർ ക്രിസ്തുവിനെപ്പോലെ അതേ തീരുമാനം കൈക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ ഇഷ്ടങ്ങളെ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ നേതൃത്വത്തിന് കീഴ്പ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. ജ്ഞാനമുള്ള കന്യകമാരിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം, മൂഢകളായ കന്യകമാരിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തോടു വിരുദ്ധമായി നിൽക്കുന്നു. മൂഢകളായ കന്യകമാർ മൃഗത്തെപ്പോലെ അതേ തീരുമാനം കൈക്കൊള്ളുന്നു; കാരണം അവർ പ്രത്യക്രിസ്തുവിന്റെ ശരിയായ തിരിച്ചറിയലിനെക്കുറിച്ചുള്ള പരീക്ഷാചോദ്യത്തിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലായി; ആ പ്രത്യക്രിസ്തുവാണ് വടക്കിന്റെ വ്യാജരാജാവും ആധുനിക റോമിന്റെ തലവനും.

മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പരീക്ഷണകാലത്ത് മൂഢകന്യകമാർ വചനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവരുടെ ഗ്രഹിക്കലിൽ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാകുന്നു. അവരുടെ ഈ ആശയക്കുഴപ്പം ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകവചനത്തെ തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരിക്കുന്നു; ആധുനിക റോമിന്റെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥം കാണാതിരിക്കുന്നതിനാൽ അവർ ശക്തമായ ഭ്രമത്തിൽ ആകപ്പെടുകയും, മൃഗം എടുത്ത അതേ തീരുമാനത്തിലെത്തുകയും, ദൈവവചനത്തിന് നേരിട്ടുള്ള വിരോധത്തിൽ അതേ പാപ്പാഭിപ്രായങ്ങളെ പ്രബോധിപ്പിക്കുകയും, അങ്ങനെ തങ്ങളെത്തന്നെ പ്രതിഖ്രിസ്തുവിന്റെ പക്ഷത്ത് സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ വിഭാഗത്തിലെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ ചിന്തകൾ നാം തുടരും.