റோம் ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു - സംഖ്യ പതിനേഴ്

ഒരുലക്ഷം നാല്പത്തിനാലായിരത്തിനുള്ളിൽ ഉൾപ്പെടുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ഇപ്പോൾ അവരുടെ അന്തിമ വേർതിരിച്ചറിയൽ പ്രക്രിയയിലാണ്; ആ പ്രക്രിയ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയയാണ്. ഈ പരീക്ഷണപ്രക്രിയ ദൈവത്തിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; കാരണം ന്യായവിധി എപ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ വീട്ടിൽ നിന്നുതന്നെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്; അതിനുശേഷം ദൈവത്തിന്റെ മറ്റെ ആട്ടിൻകൂട്ടവും അതേ പരീക്ഷണപ്രക്രിയയെ നേരിടുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണത്തിൽ ഏറ്റവും ശ്രദ്ധേയവും പ്രധാനവുമായ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷത ഇതാകാം: അത് രണ്ടുതവണ സംഭവിക്കുന്നു; ആദ്യം ഐക്യനാടുകളിൽ, തുടർന്ന് ലോകത്തിന്റെ ശേഷിച്ച ഭാഗങ്ങളിലൊക്കെയും. പ്രവചനപരമായി ഇതിന്റെ അർത്ഥം, ലോകത്തിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ അന്തിമ പ്രകടനമാണെന്നതാണ്; ആകയാൽ ലോകത്തിലെ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കുമുമ്പ് ഉണ്ടായ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ ഏതൊരു മുൻരൂപീകരണവും, സാരത്തെ മുൻസൂചിപ്പിച്ച നിഴൽ മാത്രമായിരുന്നു.

ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ന്യായവിധി 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ആരംഭിച്ചു. വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ തന്റെ കയ്യിൽ തുറന്നിരുന്ന ചെറിയ പുസ്തകവുമായി ഇറങ്ങിവന്ന 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 ആ തീയതിയുടെ മുൻചായലായിരുന്നു. പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദൂതൻ ഇറങ്ങിവന്നപ്പോൾ, അന്നേ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിന്മേലുള്ള ന്യായവിധി ആരംഭിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് അവൻ പ്രഖ്യാപിച്ചു. ദൈവം ആരെ ന്യായം വിധിക്കുമോ, അവരെ ആദ്യം അവൻ മുൻകൂട്ടി മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നു; കാലനിർണ്ണയത്തിൽ മില്ലറിന്റെ രീതിശാസ്ത്രത്തിന് ലഭിച്ച സ്ഥിരീകരണം, രണ്ടാം വരവിന്റെ ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചുള്ള അവന്റെ കണക്കുകൂട്ടലുകൾക്ക് കൂടുതൽ ഭാരം ചേർത്തു. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളുടെ പരീക്ഷണം 1840 ആഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ ആരംഭിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; 1844 ഓടെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ റോമിന്റെ പുത്രിമാരായി മാറിയിരുന്നു. 1840 മുതൽ 1844 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം, 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിന്റെ മുൻചായലാകുന്നു.

യേശുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഇറങ്ങി വന്നതുമുതൽ ക്രൂശ് വരെ ആ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രളയത്തിന് മുമ്പുള്ള ലോകത്തിന് പ്രളയം വരെയും അനുവദിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന നൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങൾ ആ മൂന്ന് കാലഘട്ടങ്ങളെയും മുഴുവനായി പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തി. ആ പ്രത്യേക ചരിത്രത്തിന്റെ ന്യായവിധിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശം എപ്പോഴും ഉണ്ടായിരിക്കും. അവസാന ദിവസങ്ങളിൽ ഈ പ്രത്യേക കാലഘട്ടത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വിശുദ്ധചരിത്രങ്ങളും ഉണ്ട്.

നോഹ് നൂറ്റിരുപത് വർഷം പ്രസംഗിച്ചു; തുടർന്ന് പ്രളയവിധി വന്നു. ക്രിസ്തു ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസം പ്രസംഗിച്ചു; തുടർന്ന് ക്രൂശിന്റെ വിധി വന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനസമയത്ത് ശക്തിപ്പെട്ടു; തുടർന്ന് യേശു നാൽപ്പത് ദിവസത്തേക്കു മരുഭൂമിയിലേക്കു കൊണ്ടുപോകപ്പെട്ടു. ആ നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങളും, നാൽപ്പത് ദിവസങ്ങളുടെ അവസാനത്തിൽ ഉണ്ടായ തുടർന്നുള്ള മൂന്ന് പരീക്ഷണങ്ങളും, ഒരു വിശുദ്ധ പ്രതീകത്തിന്റെ അവരോഹണത്താൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നവിധം സന്ദേശം ശക്തിപ്പെടുമ്പോൾ—ഉദാഹരണമായി, അവന്റെ സ്നാനസമയത്ത് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ അവരോഹണവും, വെളിപ്പാട് പത്താം അദ്ധ്യായത്തിലും പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലും ഉള്ള ഇരു ദൂതന്മാരുടെയും അവരോഹണവും—ഒരു പരീക്ഷണപ്രക്രിയ നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്ന് പഠിപ്പിക്കുന്നു. ദിവ്യമായ പ്രതീകം ഇറങ്ങിവരുമ്പോൾ, തുടർന്ന് ന്യായവിധിയുടെ വിഷയമായിരിക്കുന്നവരോടു പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്ന ന്യായവിധിയുടെ സന്ദേശം ശക്തിപ്പെടുന്നു; ന്യായവിധിക്കു വിധേയമായിരിക്കുന്ന ആ പ്രത്യേക സംഘം അപ്പോൾ അവരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതോടെ മാത്രമേ അവസാനിക്കുന്ന ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട കാലഘട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചിരിക്കുന്നുള്ളൂ.

യേശുവിന്റെ രേഖ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത്, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾ അവൻ വ്യക്തിപരമായി നൽകിയ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു; തുടർന്ന്, സ്തെഫാനോസ് കല്ലെറിഞ്ഞുകൊല്ലപ്പെടുന്നതുവരെ, തന്റെ ശിഷ്യന്മാരുടെ സാന്നിധ്യത്തിൽ മറ്റൊരു ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് ദിവസങ്ങൾ അവൻ നൽകിയ സാക്ഷ്യമായിരുന്നു.

നോഹയുടെ വംശരേഖയും, ക്രിസ്തുവും, മില്ലറൈറ്റുകളും, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരവും—ഇവയെല്ലാം തന്നെ ഒരു നിർദ്ദിഷ്ട ലക്ഷ്യശ്രോതാക്കൾ ഒരു മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശത്താൽ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന് സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു. സന്ദേശത്തിന്റെ ശക്തീകരണം ആ പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതു പിന്നീടു ആ ലക്ഷ്യശ്രോതാക്കളുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതോടെ സമാപിക്കുന്നു. യേശുവിന്റെ പ്രവാചക വംശരേഖയിൽ സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്ന രണ്ട് കാലഘട്ടങ്ങൾ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ആ രണ്ട് സാക്ഷ്യകാലങ്ങളും വെളിപ്പാട് 18:1–3 നിവർത്തിച്ച 2001 സെപ്റ്റംബർ 11-ന് ഇറങ്ങിയ ദൂതൻ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട് മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശങ്ങളുടെ പ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു; തുടർന്ന് അവനെ അനുഗമിച്ച് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യം മുതൽ തുടർന്നുള്ള രണ്ടാം ശബ്ദം വന്നു.

ആദ്യഘട്ടം ദൈവത്തിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന ന്യായവിധിയാകുന്നു; തുടർന്ന്, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടുകൂടെ, ബാബിലോനിൽ നിന്നു പുറത്തു വരുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പിനോടൊപ്പം ന്യായവിധിയുടെ രണ്ടാം ഘട്ടം ആരംഭിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽനിന്ന് ക്രൂശുവരെയുള്ള രേഖ 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയുള്ള കാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽനിന്ന് ഓരോ രാഷ്ട്രവും ഞായറാഴ്ചയെ ആഗോളാരാധനാദിനമായി സ്വീകരിക്കാൻ നിർബന്ധിതമാകുന്ന ഘട്ടംവരെയുള്ള കാലം, ഒടുവിലത്തെ രാഷ്ട്രം പോലും കീഴടങ്ങുമ്പോൾ സമാപിക്കുന്ന ഘട്ടമാണ്.

ഈ കാലഘട്ടം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തോടെ ആരംഭിച്ച്, അവസാന രാഷ്ട്രം പാപ്പാധികാരത്തിന്റെ മുമ്പാകെ നമിക്കുന്നപ്പോൾ അവസാനിക്കുന്നു. രണ്ടാം കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം ആദ്യ കാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇരുവർക്കും റോമിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട ഞായറാഴ്ചാനിയമങ്ങൾ ഉണ്ട്. കി.വ. 321-ലെ ആദ്യ ഞായറാഴ്ചാനിയമം പുറജാതി റോമിന്റെ അധികാരത്തിലൂടെയായിരുന്നു നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടത്. പാപ്പസഭയുടെ അധികാരത്തിലൂടെ കൊണ്ടുവന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം കി.വ. 538-ആം വർഷത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം 321 ആകുന്നു; അവസാന രാഷ്ട്രത്തിന്മേൽ നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ചാനിയമം 538 ആകുന്നു. യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമം മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ വരവിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; തുടർന്ന് ആ സന്ദേശം യിസ്രായേലിന്റെ പുറത്താക്കപ്പെട്ടവരാൽ ഘടിതമായ പതാകയാൽ പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു.

ആ വഴിക്കുറി 321-ാം വർഷമാണ്; സൺഡേ സംബന്ധമായ ചോദ്യത്തിൽ ഓരോ ജാതിയുടെയും പരീക്ഷണകാലത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അത് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അന്തിമ ജാതി റോമിനോട് തലകുനിയുമ്പോൾ ആ കാലഘട്ടം അവസാനിക്കുന്നു; ആ സംഭവത്തെ 538-ാം വർഷത്തിന്റെ വഴിക്കുറി മുഖാന്തരം പ്രതിരൂപീകരിച്ചിരുന്നു. 321 മുതൽ 538 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം, ക്രൂശിൽ നിന്നാരംഭിച്ച് സ്തെഫാനോസിന്റെ കല്ലെറിഞ്ഞു കൊലചെയ്യപ്പെടുന്നതുവരെ ഉണ്ടായിരുന്ന കാലഘട്ടത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. സ്തെഫാനോസിനെ കല്ലെറിഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവൻ സ്വർഗ്ഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിൽ നില്ക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെ കണ്ടു; മനുഷ്യരുടെ കൃപാവസരം അവസാനിക്കുമ്പോൾ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു അത്.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11, പതിനെട്ടാം അദ്ധ്യായത്തിലെ ആദ്യ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളുടെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ ആവിർഭാവത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; ദൈവത്തിന്റെ ഒരു സ്പർശത്താൽ ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീഴുമ്പോൾ ആ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ തന്നേ നിവൃത്തിയാകും എന്നു പറഞ്ഞ പ്രവാചകസ്ത്രീ എലൻ വൈറ്റിന്റെ പ്രവചനത്താൽ അതു അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടിരുന്നു. അതുപോലെതന്നെ, കാണുവാൻ സന്നദ്ധരായിരുന്നവർക്ക് ഒരു അടയാളമായിരുന്ന Patriot Act-നാലും അതു അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെട്ടു; ഒരാൾ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ നിരപരാധിയാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന ഇംഗ്ലീഷ് നിയമത്തിന്റെ തത്വം മാറ്റിനിർത്തപ്പെട്ടു, അതിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഒരാൾ നിരപരാധിയാണെന്ന് തെളിയിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ കുറ്റക്കാരനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന റോമൻ നിയമം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു.

പാട്രിയറ്റ് ആക്ട് ലാവൊദിക്യാ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിനായുള്ള ന്യായവിധിയുടെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തി. ആ കാലഘട്ടം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു. ആ ശോധനയുടെ കാലഘട്ടം വിജയകരമായി കടന്നുപോകുന്ന ലാവൊദിക്യാ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾ തുടർന്ന് പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ നാലാം വാക്യത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പ് സന്ദേശം പ്രഖ്യാപിക്കും; റോം മുമ്പിൽ നമിക്കുന്ന അവസാന ജാതിയോടെ ആ സന്ദേശം അവസാനിക്കുന്നു. ആ കാലഘട്ടം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ ആരംഭിച്ചു അന്തിമ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

രണ്ടിലധികം സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്ന മൃഗത്തിന്നു രണ്ടു പ്രതിമകൾ ഉണ്ടെന്ന സത്യത്തെ നാം തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, 2001-ൽ ആരംഭിച്ച വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകം അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിലെ ആദ്യത്തെ മൂന്ന് വാക്യങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെയും, അദ്ധ്യായം പതിനെട്ടിന്റെ നാലാം വാക്യത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന പ്രവൃത്തിയെയും നാം തെറ്റിദ്ധരിക്കും.

1888-ൽ വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനെട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ദൂതന്റെ ഇറക്കം സംബന്ധിച്ച സഹോദരി വൈറ്റിന്റെ നേരിട്ടുള്ള തിരിച്ചറിയലും, അതേ ദൂതനെ അവൾ ഭാവികാലത്തിൽ സ്ഥാപിച്ചതും നാം പ്രയോഗിക്കുമ്പോൾ, 1888-ം വർഷം 2001-നെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നതായി നാം കണ്ടെത്തുന്നു. തന്റെ മഹത്വത്തോടെ ഭൂമിയെ പ്രകാശിപ്പിക്കുന്ന വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ ആ ദൂതൻ, 1888-ൽ മിനിയാപ്പൊളിസ് സമ്മേളനങ്ങളിൽ ഇറങ്ങി വന്നു; ന്യൂയോർക്ക് നഗരത്തിലെ മഹത്തായ കെട്ടിടങ്ങൾ തകർന്നുവീണപ്പോഴും അവൻ വീണ്ടും അങ്ങനെ തന്നെയിറങ്ങി.

ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്നാനത്തിൽനിന്ന് ക്രൂശുവരെയുള്ള കാലയളവും, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11 മുതൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 വരെയുള്ള കാലയളവും, നോഹയുടെ നൂറ്റിരുപത് വർഷങ്ങളെന്ന കാലയളവും ന്യായവിധിയുടെ ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്നു മൂന്നു സാക്ഷികളെ നല്കുന്നു. 1888-ആം വർഷം മിനിയാപൊളിസ് യോഗങ്ങളിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയ കലാപത്തിന്റെ പ്രകടനത്തിന്നു ഒരു സാക്ഷിയെ നല്കുന്നു; സന്ദേശത്തെ നിരസിച്ചവരിൽനിന്ന് പരിശുദ്ധാത്മാവ് പിൻവലിക്കപ്പെട്ടതിനെ നോഹ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പ്രളയത്തിന് മുമ്പുള്ളവരുടെ കലാപവും 1888-ൽ സഭാനേതാക്കളുടെ കലാപവും മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിലെ കോരഹ്, ദാഥാൻ, അബീരാം എന്നിവരുടെ ചരിത്രത്തോടു രണ്ടും ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; ആ ചരിത്രം മിനിയാപൊളിസിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയാണെന്ന് ദൂതൻ സിസ്റ്റർ വൈറ്റിനോടു പറഞ്ഞിരുന്നു.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റ് മുതൽ ഞായറാഴ്ചാ നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടം ലാവൊദിക്കേയൻ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസത്തിനുള്ള പരീക്ഷണകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അവരുടെ ന്യായവിധിയെ പ്രഖ്യാപിക്കുന്ന മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തിനെതിരായ കലാപം പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പിൻവലിക്കലിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; അതിനാൽ ആ ചരിത്രത്തിലെ ദുഷ്ടരായ മൂഢകന്യകമാരിന്മേൽ ശക്തമായ വഞ്ചന ഒഴിക്കപ്പെടുന്നതും അതുവഴി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു. ഈ കലാപത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദു നോഹ, മോശെ, മൂപ്പന്മാരായ ജോൺസും വാഗ്ഗണറും, പിന്നെ, തീർച്ചയായും, സഹോദരി വൈറ്റും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട ദൂതനാണ്. ആ ചരിത്രത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെയും ദൂതനെയും എതിരെയുള്ള കലാപം പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ ചരിത്രത്തിൽ ഉള്ള “എണ്ണ”യെ ആധാരമാക്കിയാണ്.

മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം അവതരിപ്പിക്കുന്നവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതു, അവർക്കു “എണ്ണ” ഉള്ളതിനാലാണ്; ആ “എണ്ണ” തന്നെയാണ് മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശവും. അതിനാൽ, ഈ രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾക്കിടയിലെ വ്യത്യാസം, ഒന്നാം ദൂതന്റെയും രണ്ടാമത്തെ ദൂതന്റെയും പ്രസ്ഥാനത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്നവർ സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളുടെ ശരിയായ പ്രയോഗങ്ങളാലാണ് സൃഷ്ടിക്കപ്പെടുന്നത്; അവ മില്ലറുടെ വ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടവയാണ്; കൂടാതെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം സ്വീകരിച്ച പ്രവചനവ്യാഖ്യാനനിയമങ്ങളാലും.

അതുകൊണ്ട്, “മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം” എന്നു പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പരീക്ഷണം, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ എങ്ങനെ രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഒരു പരീക്ഷണമായിരിക്കണം.

1840 ആഗസ്റ്റ് 11-നെ പ്രതിരൂപീകരിച്ച ക്രിസ്തുവിന്റെ സ്‌നാനം, 1776-ലെ സ്വാതന്ത്ര്യപ്രഖ്യാപനത്താൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു; അത് 1888-ലെ ബ്ലെയർ ബില്ലാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു; അത് 2001-ലെ പാട്രിയറ്റ് ആക്റ്റിലൂടെ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടു. ഇവയൊക്കെയും ന്യായവിധിയുടെ പരിശോധനാപ്രക്രിയ അധികാരപ്രാപ്തമായ ഒരു മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു എന്ന സത്യത്തെ പിന്തുണക്കുന്നു; ആ സന്ദേശം ദൂതന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട് പിന്നെ ഭക്ഷിക്കപ്പെടേണ്ടതുമാണ്.

“നിന്റെ ജനത്തിൽപ്പെട്ട കള്ളന്മാർ” എന്ന തിരിച്ചറിയലോടെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ നിർണ്ണയിക്കുന്ന പ്രവചനോപദേശം, അവരുടെ തർക്കശൈലിയാൽ പല കാര്യങ്ങളെയും കുഴക്കുന്നു; ആ കാര്യങ്ങളാണ് പലപ്പോഴും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണഘടകങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കുന്നതിൽ ഏറ്റവും നേരിട്ടുള്ള തെളിവുവചനങ്ങളാകുന്നത്. ഈ പരീക്ഷണം സ്വഭാവത്തിൽ പ്രവചനപരമാണെന്ന സത്യത്തെ ഉദാഹരിക്കുന്ന ഒരു മാർഗം, പ്രവചനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനനിയമങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഒരു സത്യം തെളിയിക്കുന്നതാകുന്നു; “നിന്റെ ജനത്തിൽപ്പെട്ട കള്ളന്മാർ” എന്ന പ്രതീകത്തിൽ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് റോമാണ് എന്നു നിങ്ങൾ അംഗീകരിച്ചാൽ മാത്രമേ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കാനാകൂ.

റോമിനെ ഒരു ചിഹ്നമായി സംബന്ധിച്ചുണ്ടായ വിവാദം ഉണ്ടായ അഡ്വന്റിസത്തിനുള്ളിലെ ചരിത്രത്തിലെ അഞ്ചു രേഖകളിൽ നിന്നാണ് ഈ ദൃഷ്ടാന്തം എടുത്തിരിക്കുന്നത്. നാം ഇപ്പോൾ ഈ വിവാദപരമായ ചരിത്രങ്ങളിലെ അവസാനത്തേതായ, അഥവാ ആറാമത്തേതിലാണുള്ളത്; ഇപ്പോഴുള്ള വിവാദം 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിവാദത്തോടു സമാനമാണ്.

പ്രവചനനിയമങ്ങളെ നിങ്ങൾ ശരിയായി പ്രയോഗിക്കുന്നുവെങ്കിൽ ഈ സത്യം കാണുന്നത് എളുപ്പമാണ്. പ്രയോഗിക്കേണ്ട ഒരു പ്രവചനനിയമം ഇതാണ്: പ്രതീകങ്ങൾക്ക് ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം; ഒരു ഭാഗത്തിൽ അവ ഉപയോഗിക്കുന്ന അർത്ഥം ആ ഭാഗം തന്നെയാണ് നിർണയിക്കേണ്ടത്. സിറിയൻ രാജാവായ അന്ത്യോക്യസ് III മാഗ്നസ് ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം പതിനൊന്നിലെ പത്താം വാക്യത്തിലെ യുദ്ധം നിവർത്തിച്ചു; പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിലെ റാഫിയയുടെ യുദ്ധവും അവൻ നിവർത്തിച്ചു; പതിനഞ്ചാം വാക്യത്തിലെ പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധവും അവൻ നിവർത്തിച്ചു. 1843-ലെ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട മില്ലറൈറ്റ് വിവാദം ഇതായിരുന്നു: വ്യാജ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൃഷ്ടികോണം “കവർച്ചക്കാരെ” അന്ത്യോക്യസ് എപ്പിഫാനസ് ആണെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞപ്പോൾ, അതേ സമയം “കവർച്ചക്കാർ” റോം എന്ന പ്രതീകമാണെന്ന സത്യത്തെയും നിലനിർത്തി.

പത്താം വചനത്തിൽനിന്ന് പതിനഞ്ചാം വചനത്തോളം ആദ്യം ആന്തിയോക്യസ് മൂന്നാമൻ മാഗ്നസിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിവൃത്തിയായി; അതുകൊണ്ട് ആ വചനങ്ങളും, അവയുടെ പിന്നാലെയുള്ള ആ വചനങ്ങളുടെ ചരിത്രപരമായ ആവർത്തനവും, ആ വചനങ്ങൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ നിവൃത്തിയാകുന്നതിന് രണ്ട് സാക്ഷികളെ നൽകുന്നു; കാരണം എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന ദിവസങ്ങളെക്കാൾ അന്ത്യദിവസങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് കൂടുതൽ നേരിട്ട് പ്രസ്താവിച്ചത്.

ഒരു പ്രവാചകന്റെ സാക്ഷ്യം എവിടെ പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്നു സംബന്ധിച്ച ആ സ്ഥാപിത നിയമത്തോടൊപ്പം, “ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ [ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിന്റെ] നിവൃത്തിയായി നടന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും” എന്നു നേരിട്ട് രേഖപ്പെടുത്തിയ സഹോദരി വൈറ്റും നമുക്കുണ്ട്. ആന്തിയൊക്കസ് III മാഗ്നസ് പാപ്പാധിപത്യ റോമിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കള്ളന്മാർ മറ്റൊരു ആന്തിയൊക്കസിനെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചതാണെന്നു പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകാർ വാദിച്ചു; എന്നാൽ അത് റോമാണെന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾ അറിഞ്ഞിരുന്നു. ഇപ്പോൾ ഒരു പക്ഷം കള്ളന്മാരെ ഐക്യനാടുകളായി തിരിച്ചറിയുന്നു; മറുപക്ഷം അടിസ്ഥാനസത്യത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു.

ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ടെന്നും, അവ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന സന്ദർഭത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനത്തിലായിരിക്കണമെന്നുമുള്ള നിയമം ശരിയെങ്കിൽ, കൊള്ളക്കാരായി ഐക്യനാടുകളെ തിരിച്ചറിയുന്നത്, അന്ത്യോക്കസിനെ കൊള്ളക്കാരായി പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തിരിച്ചറിയുന്നതിന് സമാന്തരമാണ്; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ അന്ത്യോക്കസ് അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ ഐക്യനാടുകളുടെ ഒരു ചിഹ്നമാണ്.

ഈ ഭാഗത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലം, ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുന്ന ശക്തി ഏതാണ് എന്ന ചോദ്യത്തോടാണ് നേരിട്ട് അഭിമുഖീകരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ ഈ വസ്തുതയ്ക്കു പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് ന്യായസംഗതമാണ്. പല സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിലും അതു ന്യായസംഗതമാണ്; കാരണം, റോമിനെ ഒരു പ്രതീകമായി സംബന്ധിക്കുന്ന വിവാദത്തിന്റെ മറ്റു ചരിത്രരേഖകളും ഇതേ വസ്തുത തന്നെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. ആ വസ്തുത എന്തെന്നാൽ, ഈ വിഷയത്തിൽ തെറ്റായ വശത്ത് നിൽക്കുന്നവർ നിരന്തരം റോമിന്റെ സ്ഥാനത്ത് ഐക്യനാടുകളെയാണ് തിരിച്ചറിയുന്നത്. എന്നാൽ, പ്രതീകങ്ങൾക്ക് ഒരിലധികം അർത്ഥങ്ങൾ ഉണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ അംഗീകരിക്കാൻ തയ്യാറല്ലെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ അവയ്ക്കു അങ്ങനെ ഉണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നുവെങ്കിലും, ആ നിയമത്തിൽ പൂർണ്ണ വിശ്വാസം വെക്കുന്നതിന് മതിയായ പരിചയം നിങ്ങൾക്കില്ലെങ്കിൽ, ഇപ്പോൾ പ്രയോഗിക്കപ്പെടാനിരിക്കുന്ന തർക്കശൃംഖല നിങ്ങൾക്കു പിന്തുടരുന്നത് പ്രായോഗികമായി അസാധ്യമാകും.

കൊമ്പുകൾ രണ്ടുള്ള ഓരോ ശക്തിയും അന്ത്യദിവസങ്ങളിലെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സൊദോവും മിസ്രയീമും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഇരട്ടശക്തിയാണ് ഫ്രാൻസ്. ഇസ്ലാമും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ ഒരു രൂപകപ്രതീകമാണ്; കാരണം, യിസബേൽ ആയിരിക്കുന്ന പാപ്പാധിപത്യശക്തിയോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് വ്യാജപ്രവാചകനാകുന്നു. ഹെറോദ്യാസിന് അധീനയായ സലോമെയുമാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്. ബാലാമും വ്യാജപ്രവാചകന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; എങ്കിലും അവന്റെ കഥ വെറും വ്യാജപ്രവാചകനെന്ന നിലയിൽ മാത്രം ചുരുക്കാവുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ സങ്കീർണ്ണമാണ്.

ഇസ്രായേലിനെ അവൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം അനുഗ്രഹിച്ചതിന് ശേഷം രേഖപ്പെടുത്തിയ ബാലാമിന്റെ പ്രവചനങ്ങൾ ഇസ്ലാമുമായി വിവിധ രീതികളിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. കഴുത ഇസ്ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; ബാലാമിന്റെ കഥയിൽ സംസാരിക്കുന്ന കഴുതയെ ഒഴിവാക്കാൻ നിങ്ങൾക്കു കഴിയില്ല. ശിശുവായ യേശുവിനെ ആരാധിക്കുവാൻ കിഴക്കുനിന്നു വന്ന ജ്ഞാനികൾ ബാലാമിന്റെ പ്രവചനങ്ങളാൽ നയിക്കപ്പെട്ടു. വെളിപ്പാടുപുസ്തകം ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നു അയ്യോകളിലെ ഇസ്ലാം വ്യാജപ്രവാചകനായ മുഹമ്മദ്‌നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ചിഹ്നങ്ങൾക്ക് ഒന്നിലധികം അർത്ഥങ്ങളുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അനേകം സത്യങ്ങൾ അത്രയും പ്രധാനപ്പെട്ടവയായതിനാൽ അവ വ്യത്യസ്തങ്ങളായ ചിഹ്നങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നും നിങ്ങൾ സംശയമില്ലാതെ മനസ്സിലാക്കും. ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന ചിഹ്നം റോമിന്റെ ചിഹ്നമാണ്; അതിനാൽ ബൈബിൾ പ്രവചനമൊട്ടാകെ റோம் ഒരു പ്രധാന പ്രമേയമായിരിക്കുമെന്നത് വ്യക്തമാണ്. ദാനിയേൽ അധ്യായം പതിനൊന്നിൽ റോമിന്റെ ഒരു പ്രാചീനവും സുപരിചിതമായി സ്ഥാപിതവുമായ ചിഹ്നം വടക്കിന്റെ രാജാവാണ്. സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ തന്റെ അന്ത്യത്തിലെത്തുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവ് പാപ്പാധികാരശക്തിയാണ്, റോമൻ സഭയാണ്, റോമിലെ പാപ്പയാണ്, പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യനാണ്.

ഉരിയാ സ്മിത്തിന്റെ വിവാദത്തിൽ, മുപ്പത്തിയാറാം വാക്യത്തിലെ വടക്കിന്റെ രാജാവ് ഫ്രാൻസാണെന്നും, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വടക്കിന്റെ രാജാവ് തുർക്കിയാണെന്നും അവകാശപ്പെട്ടു. ഫ്രാൻസും തുർക്കിയും വ്യത്യസ്ത സാഹചര്യങ്ങളിൽ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതീകങ്ങളാണ്; എന്നാൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുമാരുടെ കാര്യത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെയും ഇന്നും ഉള്ളതുപോലെയും, സ്മിത്തിന്റെ വിവാദത്തിൽ, വടക്കിന്റെ രാജാവ് ആധുനിക റോമിന്റെ പ്രതീകമാണെന്ന സത്യം അവൻ നിരസിച്ചു; പകരം, റോമിന്റെ പ്രതീകം ഫ്രാൻസ് രാഷ്ട്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഐക്യനാടുകളുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നും, വീണ്ടും, റോമിന്റെ പ്രതീകം തുർക്കി രാഷ്ട്രത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ ഐക്യനാടുകളുടെ ഒരു പ്രതീകമാണെന്നും അവകാശപ്പെട്ടു.

ഇപ്പോൾ സന്ദർഭത്തിൽ മൂന്ന് രേഖകളുണ്ട്; മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രം, ഉറിയായ സ്മിത്തിന്റെ ചരിത്രം, കൂടാതെ ഇവിടെയും ഇപ്പോഴും. ആ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളിലൊന്നൊന്നിലും റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഒരു വിവാദമുണ്ട്; റോമിനെ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതീകമായി തെറ്റായി മനസ്സിലാക്കുന്നതിനാൽ ആ പ്രതീകം തെറ്റായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിലെ “ദിനംപ്രതി” എന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദത്തിന്റെ പ്രവാഹം, റോമിന്റെ ഒരു പ്രതീകത്തെ സംബന്ധിച്ച സത്യത്തിനെതിരായി വാദിക്കുന്നതെന്ന ഇതേ തന്നെ ഊന്നലിനെ പിന്താങ്ങുന്നു; എങ്കിലും ഈ ചരിത്രത്തിൽ ചില പ്രധാനപ്പെട്ട സൂക്ഷ്മഭേദങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ഉറിയാ സ്മിത്തിന്റെ പ്രവചന മാതൃകയുടെ തർക്കശാസ്ത്രം, അവന്റെ അനുയായികളെ വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിലെ പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ ആറാമത്തെ ബാധ തെറ്റായി പ്രയോഗിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിച്ചു. ആത്മീയമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെടേണ്ട എല്ലാം ഉള്ള ഒരു കാലഘട്ടത്തിൽ, എല്ലാം അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ പ്രയോഗിക്കാനുള്ള അവന്റെ ശ്രമം കൂടാതെ, പതിനാറാം അധ്യായത്തെ സ്മിത്ത് പ്രയോഗിച്ച രീതിയിലെ ഒരു പ്രധാന പ്രശ്നം, മഹാസർപ്പം, മൃഗം, വ്യാജപ്രവാചകൻ എന്നിവരുടെ ത്രിമുഖ ഐക്യത്തിന്റെ പ്രത്യേക ഘടന കാണുന്നതിലുള്ള അവന്റെ അസമർത്ഥതയായിരുന്നു. ചിഹ്നങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ അർത്ഥത്തെ സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ അർത്ഥങ്ങളാൽ മാറ്റിസ്ഥാപിച്ചതിലൂടെ, ആ ത്രിമുഖ ഐക്യം എങ്ങനെ രൂപംകൊള്ളുന്നു എന്നതും, അത് എങ്ങനെ രൂപംകൊള്ളുന്നു എന്നതാണ് “ദൈവജനത്തിനുള്ള മഹാപരീക്ഷ; അതിനാൽ തന്നെയാണ് അവരുടെ നിത്യരക്ഷ നിർണയിക്കപ്പെടുക” എന്നതും തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവിനെ സ്മിത്തിന്റെ തർക്കശാസ്ത്രം അസാധ്യമാക്കുന്നു.

റോമിന്റെ പ്രതീകങ്ങളുടെ തെറ്റായ പ്രയോഗം, ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിനജനങ്ങൾ ആധുനിക റോമിനെ മാത്രം കാണുന്നതിൽ നിന്നല്ല, ആധുനിക റോം എങ്ങനെ രൂപംകൊള്ളുന്നു എന്നതും കാണുന്നതിൽ നിന്നു തടയുവാൻ സാത്താൻ നടത്തുന്ന ഒരു ശ്രമമാണ്. ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ, പാപ്പാധിപത്യ ശക്തി, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ എന്നിവ ഒരുമിച്ച് ചേരുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പ്രവാചകസ്വഭാവങ്ങളെയും ലക്ഷണങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയേണ്ട അത്യാവശ്യകത നിത്യപരിണാമങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, ഈ മൂന്നു ശക്തികളുടെ പരസ്പരബന്ധങ്ങളെ തിരിച്ചറിയുന്നതിന്റെയും പ്രാധാന്യം ഊന്നിപ്പറയുന്ന ഒരു പ്രത്യേക പരീക്ഷണമുണ്ട്; വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകത്തിലും ഇതേ കാര്യങ്ങളെ തന്നെ ഊന്നിപ്പറയുന്ന മറ്റൊരു പ്രത്യേക പരീക്ഷണമുണ്ട്. “ദിനംപ്രതി” എന്ന പദം, ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകത്തിൽ, വില്യം മില്ലർ രണ്ടാം തെസ്സലൊനീക്യർ പഠിച്ചപ്പോൾ, പൗരാണിക റോമിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെന്ന് അദ്ദേഹം മനസ്സിലാക്കി. രണ്ടാം തെസ്സലൊനീക്യരിൽ പൗരാണിക റോമും പാപ്പാധിപത്യ റോമും തമ്മിലുള്ള പ്രവചനാത്മക ബന്ധത്തിന്റെ വിവരണത്തിൽ നിന്ന്, “ദിനംപ്രതി” എന്ന പദം പൗരാണിക റോമിന്റെ പ്രതീകമാണെന്നും, അതിനാൽ ശൂന്യതയുണ്ടാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛത പാപ്പാധിപത്യ റോമാകുമെന്നുമാണ് മില്ലർ മനസ്സിലാക്കിയത്.

എന്നാൽ നാം പ്രത്യേകമായി ഊന്നിപ്പറയുന്നത് ഇതാണ്: രണ്ടാമത്തെ തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ, വിജാതീയ റോമും പാപ്പാത്വ റോമും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം ഇപ്രകാരം ഒരു സാഹചര്യത്തിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു—അത് എന്തെന്നാൽ, ആ രണ്ടു ശക്തികളുടെ ബന്ധം നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കാതിരിക്കുമ്പോൾ, അല്ലെങ്കിൽ മനസ്സിലാക്കാതിരുന്നാൽ, നിങ്ങൾ ശക്തമായ വഞ്ചനയ്ക്ക് ഇരയായി, നിത്യത്തിനായി നഷ്ടപ്പെട്ടുപോകുന്നു എന്നതാണ്.

ഇത് ആറാമത്തെ ബാധയുടെ അതേ മുന്നറിയിപ്പാണ്; അവിടെ ദ്വിതീയ തെസ്സലോനിക്ക്യരിൽ പൗരാണിക റോമമായിരുന്ന മഹാസർപ്പം മാത്രമല്ല, ആ ഭാഗത്തിൽ “പാപപുരുഷൻ” ആയിരുന്ന മൃഗവും മാത്രമല്ല, പതിനാറാം അധ്യായത്തിൽ കള്ളപ്രവാചകനും ഉണ്ട്. ആധുനിക റോമിന്റെ ത്രിവിധ ഐക്യത്തെ രൂപീകരിക്കുന്ന ശക്തികളുടെയും—അതായത് ആധുനിക ബാബിലോണിന്റെയും—പരസ്പരബന്ധം തിരിച്ചറിയുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ് ഈ ഭാഗം ഊന്നിപ്പറയുന്നത്.

“നിത്യമായത്” സംബന്ധിച്ച വിവാദം അതേ അവസാനദിന വിവാദത്തെയേ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ആ വിവാദത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവിനെ, ആധുനിക റോമിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന മൂന്നു ശക്തികളുടെ പരസ്പരബന്ധം മനസ്സിലാക്കുന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യം ചേർത്തുകൊണ്ട്, അത് കൂടുതൽ വിപുലീകരിക്കുന്നു. ഈ സത്യം കാണാൻ നിരസിക്കുന്നത്, പ്രതിഫലമായി ശക്തമായ വഞ്ചനയെ ഉറപ്പാക്കുന്നതാകുന്നു.

നിലവിലെ വിവാദത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ കവർച്ചക്കാരായി തിരിച്ചറിയുന്നവർക്ക്, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പാപ്പാധികാര ശക്തി തന്നെയെന്നതിലുപരി പാപ്പാധികാര ശക്തിയുടെ അധീനതയിൽ ഇരിക്കുന്നതായിട്ടാണ് ആവർത്തിച്ച് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതെന്ന കാര്യം എന്തുകൊണ്ട് പ്രാധാന്യമുള്ളതാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കുന്നതിനോടുപോലും യോജിക്കാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ തോന്നുന്നു. രാഷ്ട്രീയം, ചരിത്രം, വിവാഹം, ബൈബിൾ പ്രവചനം എന്നിവയിലെ ബന്ധത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ശക്തിയെയാണ് തലവനായി കണക്കാക്കുന്നതെന്ന് അടിസ്ഥാനപരമായ സാധാരണബുദ്ധി തിരിച്ചറിയുന്നു; ദർശനം സ്ഥാപിക്കാനായി സ്വയം ഉയർത്തിക്കൊള്ളുന്നതും തുടർന്ന് വീഴുന്നതും ആ തലവനാണ്.

അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ കള്ളന്മാരായി തിരിച്ചറിയുന്ന തർക്കശാസ്ത്രത്തിന്, 321 മുതൽ 538 വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടതും തുടർന്ന് നിറവേറ്റപ്പെട്ടതുമായ ചരിത്രം പ്രയോഗിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ല. “പാപപുരുഷൻ” വെളിപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ പ്രതീകം അകന്നു പോകേണ്ടതാണ്. “പാപപുരുഷൻ” അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ വീണ്ടും വെളിപ്പെടുന്നു; അതിന് മുമ്പ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകൾ ആദ്യം അകന്നു പോകേണ്ടതാണ്.

ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം ഐക്യനാടുകളെ ആധുനിക റോമായി തിരിച്ചറിയിക്കുന്നില്ല; മറിച്ച് ദേശീയ നാശം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്നും ഐക്യനാടുകൾ നീതിയിൽ നിന്നു പൂർണ്ണമായി വേർപിരിഞ്ഞിരിക്കുന്നു എന്നും അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ ഐക്യനാടുകൾ വിശ്വാസഭ്രഷ്ടമാകുമ്പോൾ വെളിപ്പെടുന്ന ആധുനിക റോം പാപ്പാസാധിപത്യ ശക്തിയാണ്; അപ്പോൾ തന്നെയും അവിടെയും അവൾ തന്റെ സഖാവായ വ്യാജപ്രവാചകനെ കീഴടക്കിയിരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ “നിത്യമായതു” എന്നും അത് വില്യം മില്ലറിന്റെ സന്ദേശവുമായി ഉള്ള ബന്ധവും, മില്ലറിന്റെ ധാരണ 2 തെസ്സലൊനിക്ക്യർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ നിന്നാണ് ഉരുത്തിരിഞ്ഞതെന്നതിന്റെ പ്രാധാന്യവും, ആറാം ബാധയിൽ നിങ്ങളുടെ വസ്ത്രങ്ങൾ കാത്തുസൂക്ഷിക്കുവാനുള്ള മുന്നറിയിപ്പും—ഇവയൊക്കെയും നിലവിലെ വിഷയങ്ങളെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന ആ വിവാദങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള ഘടകങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

അവസാന നാളുകളെക്കുറിച്ചുള്ള രണ്ടാം തെസ്സലൊനീക്യർ രണ്ടാം അധ്യായത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പ്, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ ഒരു പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നുവെങ്കിലും, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെയും പാപ്പാധിപത്യ റോമിന്റെയും ബന്ധത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്ന വെളിച്ചം അനുസരിച്ച് നയിക്കപ്പെടാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു വർഗ്ഗത്തെ സംബന്ധിച്ചതാകുന്നു. ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അവർ പാപ്പാധിപത്യ റോമിന്റെയും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെയും ബന്ധം മാത്രമല്ല, വെളിപ്പാട് പതിനാറാം അധ്യായത്തിലെ സർപ്പശക്തിയായ ഐക്യരാഷ്ട്രസഭയുടെയും ബന്ധവും കാണും.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് കാരണം മുതൽ ഫലത്തിലേക്കു യുക്തിപൂർവം നിരൂപണം ചെയ്യാൻ അസമർത്ഥരായി തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഉറീയാ സ്മിത്ത്, എ. ജി. ഡാനിയൽസ്, ഡബ്ല്യു. ഡബ്ല്യു. പ്രെസ്കോട്ട് എന്നിവരെപ്പോലെതന്നെ, അന്ത്യദിവസങ്ങളിൽ ഈ മൂന്ന് ശക്തികളുടെ പരസ്പരബന്ധത്തെ ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനവചനത്തിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രകാരം അതിന്റെ മാർഗ്ഗനിർദ്ദേശം അനുസരിക്കാൻ നിരസിക്കുന്നവരും അത്തരക്കാരാകുന്നു.

ആദ്യത്തേതുപോലെയും, നിലവിലുള്ളതുപോലെയും, ഉറിയാ സ്മിത്ത് വിവാദങ്ങളെപ്പോലെയും, രണ്ടാം തെസ്സലോനീക്യരിലും ആറാം ബാധയിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന മൂന്നു ശക്തികളുടെ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദം, അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്ന ഒരു സ്വകാര്യ വ്യാഖ്യാനം പ്രകടമാക്കുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ തെറ്റായ ധാരണയെ വെളിപ്പെടുത്തുകയും ഒരുപക്ഷേ അവരെ വെളിച്ചത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവരികയും ചെയ്യുന്ന അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ചില പ്രവാചകസ്വഭാവവിശേഷങ്ങളെ കാണാൻ അത് നിരസിക്കുന്നു.

2001 സെപ്റ്റംബർ 11-നുശേഷം യോവേലിലെ നാലു കീടങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദം ഉയർന്നു. സത്യം ഇതായിരുന്നു: ആ കീടങ്ങൾ കത്തോലിക്കയും മതത്യാഗം ചെയ്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ദൈവശാസ്ത്രവും ഉൾക്കൊണ്ടതിലൂടെ ലാവോദിക്യക്കാരായ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് സഭയിൽ സംഭവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ക്രമാത്മകമായ ആത്മീയ അധഃപതനത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിച്ചത്. വീണ്ടും പറയുകയാണെങ്കിൽ, നാലു കീടങ്ങളുടെ ശരിയായ പ്രയോഗം റോമാണ്; എന്നാൽ വ്യക്തിപരമായ വ്യാഖ്യാനം അത് ഇസ്ലാമാണെന്ന് അവകാശപ്പെട്ടു; ഇസ്ലാം വ്യാജപ്രവാചകന്റെ ഒരു പ്രതീകവും അതുകൊണ്ട് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ ഒരു പ്രതീകവും ആകുന്നു. വരിക്ക് മേൽ വരി എന്നപോലെ, നാം ഇപ്പോൾ പരിഗണിച്ച അഡ്വെന്റ് ചരിത്രത്തിലെ വിവാദങ്ങൾ എല്ലാം അതേ സത്യത്തേക്കാണ് വിരൽചൂണ്ടുന്നത്.

നാല് സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ തെറ്റായ വശം കള്ളന്മാരെ ഐക്യനാടുകളായി തിരിച്ചറിയുന്നു; രണ്ട് സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ചിഹ്നമായി ഐക്യനാടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റായ വശത്തിന്റെ ബോധ്യം തെറ്റാണ്. ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിൽ ഉൾപ്പെടേണ്ടവരായി ദൈവത്തിന്റെ അന്ത്യദിന സ്ഥാനാർത്ഥികൾ ഇപ്പോൾ ഒരു പ്രവചനപരമായ പരീക്ഷയിൽ ആകുന്നു. ഈ വശത്തിനോ ആ വശത്തിനോ വേണ്ടി നിങ്ങളുടെ വോട്ട് രേഖപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ മാത്രം പൂർത്തിയാക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പരീക്ഷയല്ല അത്. പ്രവചനനിയമങ്ങൾ കൃത്യമായി പ്രയോഗിക്കപ്പെട്ടാൽ മാത്രമേ ആ പരീക്ഷയിൽ യഥാർത്ഥത്തിൽ ശരിയായി വഴിനടത്തപ്പെടാൻ കഴിയൂ. യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹം തന്റെ അന്ത്യദിന ജനങ്ങൾ മതിയായ ആഴത്തിൽ പഠിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നില്ലെന്ന വസ്തുതയിലേക്കു അവരെ ഉണർത്തുന്നതിനായി, വധർമ്മങ്ങൾ പ്രവേശിപ്പിക്കപ്പെടാൻ അവൻ അനുവദിച്ചു.

ഈ പ്രസ്ഥാനത്തിനുള്ളിൽ ഒരു മതദ്രോഹം ഉദിച്ചുയർന്നുവെന്ന സത്യത്തിൽ നിന്നു വ്യക്തമാകുന്നതെന്തെന്നാൽ, പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിന്റെ നിയമങ്ങളെ സംബന്ധിച്ച നമ്മുടെ വ്യക്തിപരമായ പ്രാവീണ്യം അതുണ്ടാകേണ്ടതിലുപരി ദുർബലമാണെന്നതാണ്. റோம் ആ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു; അവസാന നാളുകളുടെ ദർശനം വടക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ അന്തിമ ഉദയവും പതനവും ആകുന്നു. ആ “രാജാവ്” അതേ സമയം “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ” കൂടിയാണ്; “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ” “അധർമ്മത്തിന്റെ മർമ്മം” കൂടിയാണ്, അതുപോലെ ആ “ദുഷ്ടൻ” കൂടിയാണ്. അവൻ പ്രതിഖ്രിസ്തുവാണ്; അവനെ “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ” എന്നു പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ ആധുനിക റോമിന്റെ “തല” ആകുന്നു.