കഴിഞ്ഞ ലേഖനത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റ് കാലഘട്ടം മുതൽ ഇന്നുവരെയുള്ള അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ ഉണ്ടായിട്ടുള്ള വിവാദത്തിന്റെ ആറു പ്രവചനരേഖകളെ നാം തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വിവാദങ്ങൾ പ്രവചനപരമായി അഭിന്നമാണെന്ന് ഞാൻ വാദിക്കുന്നു. “കവർച്ചക്കാർ” റോമാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകൾ മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു; എന്നാൽ “കവർച്ചക്കാർ” അന്തിയോക്കസ് എപ്പിഫാനസ് എന്ന പേരുള്ള ഒരു സിറിയൻ രാജാവാണെന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ പഠിപ്പിച്ചു.
ആ കാലങ്ങളിൽ അനേകർ തെക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ എഴുന്നേൽക്കും; നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരും ദർശനം സ്ഥാപിക്കേണ്ടതിന്നു തങ്ങളെ ഉയർത്തും; എന്നാൽ അവർ വീഴും. ദാനീയേൽ 11:14.
പത്താം വാക്യം മുതൽ ആരംഭിച്ച് പതിനഞ്ചാം വാക്യംവരെ ഈജിപ്തിന്റെയും സിറിയയുടെയും രാജ്യങ്ങൾക്കിടയിലെ യുദ്ധം ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഈ ഭാഗത്തിൽ ഈജിപ്ത് തെക്കൻ രാജാവാണ്; സിറിയൻ രാജാവ് വടക്കൻ രാജാവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. പത്താം വാക്യം ചരിത്രകാരന്മാർ ക്രി.മു. 219-ൽ ആരംഭിച്ചതായി വിളിക്കുന്ന നാലാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ തുടക്കത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങൾ ക്രി.മു. 217-ലെ റാഫിയ യുദ്ധത്തെയും അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളെയും ചിത്രീകരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യംവരെ ക്രി.മു. 200-ലെ പാനിയം യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യംവരെ സിറിയൻ രാജാവ് സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരിയായ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് ആണ്.
പത്താം വാക്യം, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് സെല്യൂസിഡ് രാജ്യത്തുനിന്ന് പിടിച്ചെടുത്ത പ്രദേശം തിരികെ നേടുന്നതിനായി ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് യുദ്ധം ആരംഭിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ വാക്യത്തിൽ, ക്രി.മു. 219-ൽ അവൻ നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രദേശം തിരികെ കൈവശപ്പെടുത്തുന്നു; എന്നാൽ അവൻ തന്റെ ആക്രമണങ്ങൾ താൽക്കാലികമായി നിർത്തിവെച്ച്, സൈനികശക്തി വീണ്ടും ഏകീകരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രദേശത്തിന്റെ നിയന്ത്രണം അവൻ വീണ്ടും നേടിയിരുന്നു; ടോളമി വംശം ഭരിച്ചിരുന്ന തെക്കൻ രാജ്യമായ ഈജിപ്തിന്റെ അതിർത്തിവരെ അവൻ എത്തിച്ചേർന്നിരുന്നു. ക്രി.മു. 219-നും ക്രി.മു. 217-നും ഇടയിൽ, തെക്കിന്റെ രാജാവും വടക്കിന്റെ രാജാവും സമീപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിനായി പദ്ധതികൾ ആസൂത്രണം ചെയ്തു.
റാഫിയയിലെ യുദ്ധം ക്രി.മു. 217-ൽ നടന്നു; ടോളമി ഭരിച്ചിരുന്ന ഈജിപ്തിന്റെ തെക്കൻ രാജ്യം, പ്രവചനഭാഗത്തിലെ വടക്കിന്റെ രാജാവായ സിറിയൻ രാജാവ് ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസിനെതിരെ വിജയിച്ചു. തുടർന്ന് പതിമൂന്നുമുതൽ പതിനഞ്ചുവരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, പതിനേഴു വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം ക്രി.മു. 200-ൽ, അന്നേയ്ക്ക് മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പുമായി സഖ്യം രൂപീകരിച്ചിരുന്ന ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ ഈജിപ്തുമായി ഏറ്റുമുട്ടി. അന്ന് ഈജിപ്തിന്റെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിന് അഞ്ചോ ആറോ വയസ്സുള്ള ഒരു ബാലരാജാവായിരുന്നു ഉണ്ടായിരുന്നത്; ഈജിപ്തിലെ ബാലരാജാവിന്റെ അവസ്ഥ മുതലെടുക്കാതിരിക്കാൻ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നിസിനും ഫിലിപ്പിനും കഴിഞ്ഞില്ല; പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് വിജയിച്ചു. പാനിയം യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന മൂന്നു വാക്യങ്ങളിൽ പതിനാലാം വാക്യം ഉൾപ്പെടുന്നു; അവിടെ ഒരു പുതിയ ശക്തി പ്രവചനാത്മക വിവരണത്തിലേക്ക് അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.
“നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” ദക്ഷിണദേശത്തെ ഈജിപ്ത്യൻ രാജാവിനെയോ, ഉത്തരദേശത്തെ സെല്യൂസിഡ് രാജാവിനെയോ, മക്കെദോന്യൻ ഭരണാധികാരിയായ ഫിലിപ്പിനെയോ അപേക്ഷിച്ച് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ശക്തിയാണ്. റോമാണ് “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്നു മില്ലറൈറ്റുകൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നു. “കവർച്ചക്കാർ” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ മൂലപദങ്ങളിൽ ഒന്നിന് “തകർക്കുന്നവൻ” എന്നർത്ഥമുണ്ട്. തുണ്ടുതുണ്ടായി തകർക്കുന്ന ശക്തിയായിട്ടാണ് പ്രവചനത്തിൽ വിജാതീയ റോം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നത്.
ഇതിനുശേഷം ഞാൻ രാത്രിദർശനങ്ങളിൽ കണ്ടു: ഇതാ, നാലാമത്തെ ഒരു മൃഗം—ഭയങ്കരവും ഭീകരവും അത്യന്തം ശക്തവുമായത്; അതിന് വലിയ ഇരുമ്പുപല്ലുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു; അത് വിഴുങ്ങുകയും നുറുക്കിക്കളയുകയും ശേഷിപ്പിനെ തന്റെ കാലുകളാൽ ചവിട്ടിമെതിക്കുകയും ചെയ്തു; അതിനു മുമ്പുണ്ടായിരുന്ന എല്ലാ മൃഗങ്ങളിൽനിന്നും അത് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു; അതിന് പത്തു കൊമ്പുകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ദാനിയേൽ 7:7.
കവർച്ചക്കാരെക്കുറിച്ച് യൂറിയാ സ്മിത്ത് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, കവർച്ചക്കാർ ഭേദകരെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രകാരനെ അദ്ദേഹം ഉദ്ധരിക്കുന്നു.
“ഇപ്പോൾ ഒരു പുതിയ ശക്തി പരിചയപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു,—‘നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ’; അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ, ബിഷപ്പ് ന്യൂട്ടൺ പറയുന്നു, ‘നിന്റെ ജനത്തെ തകർക്കുന്നവർ.’ ദൂരെയായി ടൈബർ നദിയുടെ തീരങ്ങളിൽ, മഹത്ത്വാകാംക്ഷ നിറഞ്ഞ പദ്ധതികളും ഇരുണ്ട ഗൂഢാലോചനകളും കൊണ്ട് ഒരു രാജ്യം സ്വയം വളർത്തിപ്പോരുകയായിരുന്നു. ആദിയിൽ ചെറുതും ദുർബലവുമായിരുന്ന അത്, ശക്തിയിലും ഊർജ്ജത്തിലും അത്ഭുതകരമായ വേഗത്തിൽ വളർന്നു; സ്വന്തം പരാക്രമം പരീക്ഷിക്കാനും യുദ്ധോത്സുകമായ ഭുജത്തിന്റെ ബലം പരിശോധിക്കാനും ഇവിടെയും അവിടെയും ജാഗ്രതയോടെ കൈ നീട്ടി; ഒടുവിൽ, സ്വന്തം ശക്തിയെക്കുറിച്ച് ബോധം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, ഭൂമിയിലെ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ ധൈര്യത്തോടെ തല ഉയർത്തുകയും അവരുടെ കാര്യങ്ങളുടെ ചുക്കാൻ അജയ്യമായ കൈകൊണ്ട് പിടിച്ചെടുക്കുകയും ചെയ്തു. ഇതുമുതൽ റോമിന്റെ പേര് ചരിത്രത്തിന്റെ താളിൽ നിലകൊള്ളുന്നു; ദീർഘയുഗങ്ങളോളം ലോകകാര്യങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാനും കാലാന്ത്യംവരെ ജാതികളുടെ ഇടയിൽ മഹത്തായ സ്വാധീനം ചെലുത്താനും വിധിക്കപ്പെട്ടതായി.”
“റോം സംസാരിച്ചു; സിറിയയും മക്കദോന്യയും തങ്ങളുടെ സ്വപ്നത്തിന്റെ രൂപഭാവത്തിൽ ഉടൻതന്നെ ഒരു മാറ്റം സംഭവിച്ചുവരുന്നതായി കണ്ടു. ഈജിപ്തിലെ യുവ രാജാവിന്റെ പക്ഷത്ത് റോമാക്കാർ ഇടപെട്ടു; ആന്റിയോക്കസും ഫിലിപ്പും ആസൂത്രണം ചെയ്ത നാശത്തിൽനിന്ന് അവൻ സംരക്ഷിക്കപ്പെടണമെന്നു അവർ ഉറച്ചുനിശ്ചയിച്ചു. ഇത് ക്രി.മു. 200-ൽ ആയിരുന്നു; സിറിയയുടെയും ഈജിപ്തിന്റെയും കാര്യങ്ങളിൽ റോമാക്കാർ നടത്തിയ ആദ്യത്തെ പ്രധാനപ്പെട്ട ഇടപെടലുകളിൽ ഒന്നുമായിരുന്നു അത്.” Uriah Smith, Daniel and Revelation, 257.
വചനങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ട പ്രവചനം ക്രി.മു. 219 മുതൽ ക്രി.മു. 200 വരെയുള്ള ഏകദേശം ഇരുപതു വർഷത്തിനുള്ളിൽ നിറവേറ്റപ്പെട്ടു; എങ്കിലും പ്രവാചകന്മാർ തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന നാളുകളെക്കാളും അന്ത്യനാളുകളെക്കുറിച്ചാണ് കൂടുതലായി സംസാരിക്കുന്നത്.
“പുരാതന പ്രവാചകന്മാരിൽ ഓരോരുത്തരും തങ്ങളുടെ സ്വന്തം കാലത്തേക്കാൾ നമ്മുടെ കാലത്തിനുവേണ്ടിയാണ് കൂടുതലായി സംസാരിച്ചത്; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ പ്രവചനപ്രസംഗം നമ്മെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം പ്രാബല്യത്തിലാണ്. ‘ഇവയെല്ലാം അവർക്കു ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി സംഭവിച്ചു; ലോകത്തിന്റെ അന്ത്യങ്ങൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്ന നമ്മെ പ്രബോധിപ്പിക്കേണ്ടതിന്നു അവ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.’ 1 കൊരിന്ത്യർ 10:11. ‘സ്വർഗ്ഗത്തിൽനിന്നു അയക്കപ്പെട്ട പരിശുദ്ധാത്മാവിനാൽ നിങ്ങളോടു സുവിശേഷം പ്രസംഗിച്ചവർ ഇപ്പോൾ നിങ്ങളോടു അറിയിച്ചിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ അവർ തങ്ങൾക്കല്ല, നമുക്കത്രേ ശുശ്രൂഷിച്ചതെന്നു അവർക്കു വെളിപ്പെട്ടു; ആ കാര്യങ്ങളിലേക്കു ദൂതന്മാർ നോക്കിക്കാണുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.’ 1 പത്രോസ് 1:12....”
“ഈ അവസാന തലമുറയ്ക്കായി ബൈബിൾ അതിന്റെ നിധികളെ സമാഹരിച്ചു ഒരുമിച്ചു ബന്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. പഴയനിയമചരിത്രത്തിലെ എല്ലാ മഹത്തായ സംഭവങ്ങളും ഗൗരവമേറിയ ഇടപാടുകളും ഈ അവസാന നാളുകളിൽ സഭയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്; ഇപ്പോഴും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.” Selected Messages, book 3, 338, 339.
നാം പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ഇരുപതു വർഷക്കാലയളവിൽ ദാനീയേൽ ജീവിച്ചിരുന്നില്ലെങ്കിലും, ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ അന്തിമ നിവൃത്തിയിൽ ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണെന്ന് സിസ്റ്റർ വൈറ്റിന്റെ രചനകളിലൂടെ പ്രചോദനം നമ്മെ അറിയിക്കുന്നു.
“നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ നമുക്ക് സമയം ഇല്ല. കലഹഭരിതമായ കാലങ്ങൾ നമ്മുടെ മുമ്പിലുണ്ട്. ലോകം യുദ്ധത്തിന്റെ ആത്മാവാൽ പ്രക്ഷുബ്ധമായിരിക്കുന്നു. പ്രവചനങ്ങളിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന കഷ്ടതയുടെ രംഗങ്ങൾ ഉടൻ സംഭവിക്കും. ദാനിയേലിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പ്രവചനം അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ നിവൃത്തിയിലേക്ക് ഏകദേശം എത്തിച്ചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ പ്രവചനത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി നടന്ന ചരിത്രത്തിൽ വലിയൊരു ഭാഗം വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടും.” Manuscript Releases, നമ്പർ 13, 394.
ദാനിയേൽ 11-ാം അധ്യായത്തിലെ 10 മുതൽ 15 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന അന്ത്യദിവസങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; എന്തെന്നാൽ, 16-ാം വാക്യം റോം ആദ്യമായി “മഹിമയുള്ള ദേശം” കീഴടക്കിയ സമയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
എന്നാൽ അവന്റെ വിരോധമായി വരുന്നവൻ തന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം പ്രവർത്തിക്കും; അവന്റെ മുമ്പിൽ ആരും നിലകൊള്ളുകയില്ല; അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തിൽ നിലകൊള്ളും; അത് അവന്റെ കൈയാൽ നശിപ്പിക്കപ്പെടും. ദാനീയേൽ 11:16.
ദാനീയേൽ തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ “മഹിമയുള്ള ദേശം” എന്ന പ്രയോഗം രണ്ടു പ്രാവശ്യം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ആദ്യത്തേത് പതിനാറാം വചനത്തിലാണ്; അപ്പോൾ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പുറജാതി റോം യൂദായുടെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹിമയുള്ള ദേശം കീഴടക്കി.
ഈജിപ്തിനു വടക്കിന്റെ രാജാവായ അന്തിയോകൊസിന്റെ മുമ്പിൽ നിലകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കിലും, ഇപ്പോൾ അവന്റെ വിരുദ്ധമായി വന്ന റോമാക്കാരുടെ മുമ്പിൽ അന്തിയോകൊസിനും നിലകൊള്ളാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. ഉയർന്നുവരുന്ന ഈ ശക്തിയെ ചെറുക്കാൻ ഇനി ഒരു രാജ്യത്തിനും കഴിയാതെയായി. ക്രി.മു. 65-ൽ പൊംപേയി അന്തിയോകൊസ് ഏഷ്യാറ്റിക്കസിനെ അവന്റെ അധീനപ്രദേശങ്ങളിൽനിന്ന് നീക്കി, സിറിയയെ ഒരു റോമൻ പ്രവിശ്യയായി അവനതപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ, സിറിയ കീഴടക്കപ്പെടുകയും റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തോട് ചേർക്കപ്പെടുകയും ചെയ്തു.
“അതേ ശക്തി വിശുദ്ധദേശത്തും നിലകൊണ്ട് അതിനെ വിഴുങ്ങേണ്ടതുമായിരുന്നു. ദൈവജനമായ യഹൂദന്മാരുമായി റോം സഖ്യത്തിലൂടെ ബന്ധപ്പെട്ടു, ക്രി.മു. 162-ൽ; ആ തീയതി മുതൽ പ്രവചനകാലഗണനയിൽ അതിന് പ്രമുഖ സ്ഥാനം ലഭിക്കുന്നു. എങ്കിലും, യഥാർത്ഥ വിജയകയ്യേറ്റത്തിലൂടെ യൂദയയുടെ മേൽ ഭരണാധികാരം അത് ക്രി.മു. 63 വരെ നേടിയില്ല; അന്നും താഴെ പറയുന്ന വിധത്തിലായിരുന്നു.” ഉറിയാ സ്മിത്ത്, Daniel and Revelation, 259.
“മഹത്വമുള്ള ദേശം” എന്ന പ്രയോഗം ദാനീയേൽ ഉപയോഗിക്കുന്ന മറ്റൊരു വാക്യം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യമാണ്.
അവൻ മഹിമയുള്ള ദേശത്തേക്കും കടക്കും; അനേകം രാജ്യങ്ങൾ തകർന്നുവീഴും; എന്നാൽ ഇവ അവന്റെ കയ്യിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെടും—എദോം, മോവാബ്, അമ്മോൻമക്കളിലെ പ്രധാനപ്പെട്ടവർ. ദാനീയേൽ 11:41.
നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം സ്വാഭാവികമായും നാല്പതാം വാക്യത്തെ അനുഗമിക്കുന്നു; നാല്പതാം വാക്യം “അന്ത്യകാലത്ത്” എന്ന വാക്കുകളോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. The Great Controversy എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് 1798-നെ “അന്ത്യകാലം” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് നാല്പത്തിയൊന്നാം വാക്യം 1798-ലെ അന്ത്യകാലത്തിനു ശേഷം വരുന്ന ചരിത്രത്തെയാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
“എന്നാൽ അന്ത്യകാലത്ത്,” പ്രവാചകൻ പറയുന്നു, “‘പലരും അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും ഓടിനടക്കും; ജ്ഞാനം വർദ്ധിക്കും.’ Daniel 12:4.... 1798 മുതൽ ദാനീയേൽ പുസ്തകത്തിന്റെ മുദ്ര തുറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പ്രവചനങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ജ്ഞാനം വർദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു; ന്യായവിധി സമീപിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന ഗൗരവമേറിയ സന്ദേശം അനേകർ പ്രസിദ്ധീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 356.
നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ മഹത്വമുള്ള ദേശം പഴയകാലത്തെ അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള പുരാതന യെഹൂദയല്ല, മറിച്ച് ആത്മീയമായ ആധുനിക യെഹൂദയാണ്. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളാണ് ആത്മീയമായ ആധുനിക യെഹൂദ; നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിച്ചുകൊടുക്കുന്നു.
എന്നാൽ ആത്മികമായതല്ല ആദ്യം ഉണ്ടായത്, പ്രാകൃതമായതത്രേ; അതിനുശേഷം ആത്മികമായത്. 1 കൊരിന്ത്യർ 15:46.
ആ ഞായറാഴ്ചനിയമം പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; കാരണം ദാനീയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ നിവൃത്തിയിൽ “സംഭവിച്ചിട്ടുള്ള ചരിത്രത്തിന്റെ വലിയൊരു ഭാഗം” ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്. അന്ത്യകാലങ്ങളിൽ പത്തു മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ, ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന് മുമ്പായി സംഭവിക്കുകയും അതിലേക്കു നയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
ആ അഞ്ചു വാക്യങ്ങളിലെ വടക്കൻ രാജാവും തെക്കൻ രാജാവും—സെല്യൂസിഡ് രാജാവായ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസിലും ടോളമെയിക് രാജ്യത്തിലെ ഈജിപ്ഷ്യൻ രാജാക്കന്മാരിലും നിവൃത്തിയായവർ—ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ കേന്ദ്രവിഷയമായ അധികാരങ്ങളെ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങൾ നൂറ്റിനാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം പത്താം വാക്യം 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെയും പതിനാറാം വാക്യം ഉടൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
പത്താം വാക്യത്തെ നാല്പതാം വാക്യത്തോടും പതിനാറാം വാക്യത്തെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തോടും പൊരുത്തപ്പെടുത്തുന്നതിലൂടെ ക്രിസ്തു ഈ വാക്യങ്ങൾക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു. നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ആത്മീയ മഹത്വഭൂമിയുടെ പ്രതീകമായി നിലകൊള്ളുന്ന അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള മഹത്വഭൂമിയിലേക്കുള്ള നേരിട്ടുള്ള പരാമർശം ആ ആറു വാക്യങ്ങളുടെ അവസാനമാണ്; പത്താം വാക്യം അതിന്റെ ആരംഭവും.
ക്രിസ്തു 16-ാം വാക്യത്തിന് 41-ാം വാക്യവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുണ്ടെന്ന് ഉറപ്പാക്കിയതുപോലെ, അതുപോലെ തന്നെ 10-ാം വാക്യത്തിന് 40-ാം വാക്യവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധമുണ്ട്. 10-ാം വാക്യത്തിലെ “കവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകുക” എന്ന പ്രയോഗം, 40-ാം വാക്യത്തിൽ “കവിഞ്ഞൊഴുകി മീതെ കടന്നുപോകുക” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന അതേ എബ്രായ പദപ്രയോഗം തന്നെയാണ്. ഈ പദപ്രയോഗം തിരുവെഴുത്തുകളിൽ മറ്റൊരു സ്ഥലത്ത് മാത്രമേ കാണപ്പെടുന്നുള്ളൂ; എന്നാൽ അവിടെ അത് 10-ാം വാക്യത്തിലും 40-ാം വാക്യത്തിലും ഉള്ളതിനെക്കാൾ അല്പം വ്യത്യസ്തമായി വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, അത് അതേ എബ്രായ പദപ്രയോഗം തന്നെയാണ്.
അവൻ യെഹൂദായിലൂടെ കടന്നുപോകും; അവൻ കവിഞ്ഞൊഴുകി മുന്നേറും; കഴുത്തുവരെയും എത്തും; അവന്റെ ചിറകുകളുടെ വിരിപ്പ് നിന്റെ ദേശത്തിന്റെ വീതിയെ നിറക്കും, ഇമ്മാനുവേലേ. യെശയ്യാവ് 8:8.
യെശയ്യാവിലെ “കരകവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകുക” എന്നത്, പത്താം വാക്യത്തിലെ “കരകവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകുക” എന്നതിനും നാൽപതാം വാക്യത്തിലെ “കരകവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുകടക്കുക” എന്നതിനും സമാനമാണ്. ഇതിലുപരി, ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിലൊന്നൊന്നും വടക്കേ രാജാവ് തെക്കേ രാജാവിന്മേൽ നടത്തുന്ന ആക്രമണത്തെയാണ് വിവരിക്കുന്നത്. യെശയ്യാവിൽ, അസ്സീര്യയുടെ വടക്കേ രാജാവായ സൻഹേരീബ്, ഇസ്രായേലിന്റെ തെക്കൻ രാജ്യമായ യെഹൂദയെ ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നു. പത്താം വാക്യത്തിൽ, സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വടക്കേ രാജാവായ അന്തിയോക്കസ് മാഗ്നസ്, തെക്കൻ രാജ്യമായ ഈജിപ്തിനെ ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നു. നാൽപതാം വാക്യത്തിൽ, പാപ്പൽ അധികാരമായ വടക്കേ രാജാവ്, നാൽപതാം വാക്യത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മാരകമുറിവേറ്റവൻ, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തെക്കൻ നാസ്തിക ശക്തിയെ ആക്രമിക്കുകയായിരുന്നു. ഓരോ വാക്യവും വടക്കേയും തെക്കേയും രാജാക്കന്മാർ തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തിന്റെ അതേ പ്രവചനഘടനയെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്; ഓരോ വാക്യത്തിലും വടക്കേ രാജാവ് “കരകവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുകടക്കുന്നു.”
യെശയ്യാവിന്റെ സാക്ഷ്യവും പത്താം വാക്യവും ഒരുപോലെ വ്യക്തമാക്കുന്നത്, വടക്കൻ രാജാവ് ആക്രമിക്കുമ്പോൾ ദക്ഷിണ രാജ്യത്തിന്റെ തലസ്ഥാനത്തേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ അവന്റെ മുന്നേറ്റം നിലയ്ക്കുന്നു എന്നതാണ്. സൻഹേരീബ് തന്റെ യുദ്ധം യെരൂശലേമിന്റെ മതിലുകളോളം കൊണ്ടുവന്നു; അതിനപ്പുറം പോയില്ല. ക്രി.മു. 219-ൽ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് ഈജിപ്തിന്റെ അതിർത്തിവരെ വന്ന് നിന്നു. തുടർന്ന്, രണ്ട് വർഷത്തിനു ശേഷം ക്രി.മു. 217-ൽ നടന്ന റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിൽ അവൻ പരാജയപ്പെട്ടു. സൻഹേരീബ് യെരൂശലേമിന്റെ മതിലുകളോളം വന്നു; ദൈവം ഇടപെട്ടതിനാൽ യുദ്ധത്തിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.
ആകയാൽ അശ്ശൂർ രാജാവിനെക്കുറിച്ചു യഹോവ ഇപ്രകാരം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: അവൻ ഈ നഗരത്തിൽ കടക്കുകയില്ല; അവിടെ ഒരു അമ്പു എയ്കുകയില്ല; പരിചയുമായി അതിന്റെ മുമ്പിൽ വരികയുമില്ല; അതിനെതിരെ മൺമേടു കെട്ടുകയുമില്ല. അവൻ വന്ന വഴിയിലൂടെ തന്നേ മടങ്ങിപ്പോകും; ഈ നഗരത്തിൽ കടക്കുകയില്ല എന്നു യഹോവ അരുളിച്ചെയ്യുന്നു. എന്റെ നിമിത്തവും എന്റെ ദാസനായ ദാവീദിന്റെ നിമിത്തവും ഈ നഗരത്തെ രക്ഷിക്കേണ്ടതിന്നു ഞാൻ അതിനെ കാത്തുസൂക്ഷിക്കും. അന്നു രാത്രിയിൽ യഹോവയുടെ ദൂതൻ പുറപ്പെട്ടു അശ്ശൂര്യരുടെ പാളയത്തിൽ ഒരു ലക്ഷത്തി എൺപത്തയ്യായിരം പേരെ സംഹരിച്ചു; അവർ പുലർച്ചെ എഴുന്നേറ്റപ്പോൾ, ഇതാ, അവരൊക്കെയും ശവങ്ങളായി കിടക്കുകയായിരുന്നു. അങ്ങനെ അശ്ശൂർ രാജാവായ സൻഹേരീബ് പുറപ്പെട്ടു പോയി മടങ്ങി നീനവേയിൽ പാർത്തു. അവൻ തന്റെ ദേവനായ നിസ്രോക്കിന്റെ ആലയത്തിൽ ആരാധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, അവന്റെ പുത്രന്മാരായ അദ്രമ്മെലെക്കും ശരേസെരും അവനെ വാളാൽ വെട്ടിക്കൊന്നു; അവർ അർമേനിയ ദേശത്തേക്കു രക്ഷപ്പെട്ടു. അവന്റെ മകനായ ഏസർഹദ്ദോൻ അവന്റെ സ്ഥാനത്ത് രാജാവായി. 2 Kings 19:32–37.
1989-ൽ വടക്കൻ രാജാവ് സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തൂത്തുവാരിക്കളഞ്ഞു; എന്നാൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തലസ്ഥാനത്തെ അവൻ കീഴടക്കിയില്ല. റഷ്യ നിലനിന്നുതന്നെ ശേഷിച്ചു. പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ട അടുത്ത യുദ്ധം റാഫിയയിലെ യുദ്ധമായിരുന്നു; അത് സൻഹേരീബിന്റെ സൈന്യത്തിന്റെ പരാജയത്താലും അതിനെത്തുടർന്നുണ്ടായ അവന്റെ മരണത്താലും പ്രതിരൂപമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടതുമായിരുന്നു. അത് തെക്കൻ രാജാവിനുള്ള ഒരു വിജയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു—സൻഹേരീബിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ അത് യെഹൂദായും, ആന്റിയോക്കസ് മാഗ്നസിന്റെ സാക്ഷ്യത്തിൽ അത് റാഫിയയും ആയിരുന്നു.
പത്താം വാക്യം നാല്പതാം വാക്യവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം നൽകുന്നു; പതിനാറാം വാക്യം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യവുമായി നേരിട്ടുള്ള ബന്ധം നൽകുന്നു. പത്താം വാക്യം മുതൽ പതിനാറാം വാക്യം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടെ ആരംഭിച്ച് ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയായി തുടരുന്ന, നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെ ആ വാക്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിലെ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്നതെയും ആ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തോടു നേരിട്ട് ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; എന്നാൽ സത്യത്തിന്റെ ആ രേഖ നാം ഇവിടെ അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന്റെ പരിധിക്കു പുറത്താണ്.
മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ, റോമിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അഡ്വെന്റിസത്തിനകത്ത് ഉണ്ടായ ആറു പ്രധാന വിവാദങ്ങളിൽ ആദ്യത്തേത് സംഭവിച്ചു; അത് പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ കവർച്ചക്കാർ ആരെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതെന്ന വിഷയത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. അവർ അന്തിയോക്കസ് എപ്പിഫാനീസിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ നിലപാടെടുത്തു; എന്നാൽ മില്ലറൈറ്റുകൾ അവരെ റോമായി തിരിച്ചറിഞ്ഞു. റോമിനെ ശരിയായി തിരിച്ചറിയുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അവസാന വിവാദവും പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ കവർച്ചക്കാരെക്കുറിച്ചുതന്നെയാണ്. മില്ലറൈറ്റുകൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഒരു വിഭാഗം, പ്രവചനാത്മാവാൽ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ട മില്ലറൈറ്റുകളുടെ അടിസ്ഥാനപരമായ ധാരണയെ ഉയർത്തിപ്പിടിക്കുന്നു.
“1843-ലെ ചാർട്ട് കർത്താവിന്റെ കരത്താൽ നയിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും, അതിൽ മാറ്റം വരുത്തരുതെന്നും ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു; അതിലെ സംഖ്യകൾ അവിടുന്ന് ആഗ്രഹിച്ചതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നുവെന്നും; ചില സംഖ്യകളിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു പിഴവിന്മേൽ അവിടുത്തെ കൈ ഇരുന്നു അതിനെ മറച്ചുവെച്ചിരുന്നതിനാൽ, അവിടുത്തെ കൈ നീക്കപ്പെടുന്നതുവരെ ആരും അത് കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞില്ലെന്നും.” Early Writings, 74.
ആ പവിത്രമായ ചാർട്ട് ക്രി.മു. 164 എന്ന സൂചനയോടെ ആ വിവാദത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.
“164 അന്തിയോക്കസ് എപ്പിഫാനീസിന്റെ മരണം; തീർച്ചയായും, അവൻ പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭുവിനെതിരെ എഴുന്നേറ്റുനിന്നില്ല; കാരണം പ്രഭുക്കന്മാരുടെ പ്രഭു ജനിക്കുന്നതിന് 164 വർഷം മുമ്പേ അവൻ മരിച്ചിരുന്നു.”
വിശുദ്ധ ചാർട്ടിൽ ആ വിവാദത്തെക്കുറിച്ചുള്ള പരാമർശം, ദൈവവചനത്തിലെ ഒരു പ്രവചനഭാഗത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കാത്തതായി വിശുദ്ധ ചാർട്ടിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഏക സത്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിലൂടെ അത് ബൈബിൾ ചരിത്രത്തിന്റേതല്ല, മറിച്ച് അഡ്വെന്റ് ചരിത്രത്തിന്റേതായ ഒരു വഴിയടയാളത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; “അത് മാറ്റപ്പെടരുത്,” കാരണം പ്രവചനദർശനം എങ്ങനെ സ്ഥാപിതമാകുന്നു എന്നു ആ വിവാദം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ അടിസ്ഥാനസത്യത്തെ നിരസിക്കുന്നത്, വിശുദ്ധ ചാർട്ടിനോടുള്ള പ്രവചനാത്മാവിന്റെ അംഗീകാരത്തിന്റെ അധികാരത്തെ ഒരേസമയം നിരസിക്കുന്നതുമാണ്.
“സാത്താന്റെ ഏറ്റവും അവസാനത്തെ വഞ്ചന ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ നിഷ്ഫലമാക്കുക എന്നതായിരിക്കും. ‘ദർശനം ഇല്ലാത്തിടത്ത് ജനം നശിച്ചുപോകുന്നു’ (സദൃശവാക്യങ്ങൾ 29:18). ദൈവത്തിന്റെ ശേഷിപ്പായ ജനത്തിന് യഥാർത്ഥ സാക്ഷ്യത്തിലുള്ള വിശ്വാസം അസ്ഥിരമാക്കുന്നതിനായി സാത്താൻ വിവിധ മാർഗ്ഗങ്ങളിലൂടെയും വിവിധ മാധ്യമങ്ങളിലൂടെയും കൗശലപൂർവ്വം പ്രവർത്തിക്കും. തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുന്നതിനായി അവൻ വ്യാജ ദർശനങ്ങൾ കൊണ്ടുവരും; വ്യാജത്തെയും സത്യത്തെയും കലർത്തും; അങ്ങനെ ജനങ്ങളിൽ വെറുപ്പ് ജനിപ്പിച്ച്, ദർശനങ്ങൾ എന്ന പേര് വഹിക്കുന്ന എല്ലാറ്റിനെയും അവർ ഒരുവിധ മതഭ്രാന്തായി കണക്കാക്കും. എന്നാൽ സത്യസന്ധരായ ആത്മാക്കൾ, വ്യാജത്തെയും സത്യത്തെയും തമ്മിൽ താരതമ്യം ചെയ്യുന്നതിലൂടെ, അവ തമ്മിൽ വേർതിരിച്ചറിയുവാൻ പ്രാപ്തരാകും.” Selected Messages, book 2, 78.
“നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരുടെ” അവസാനത്തെ വിവാദം ആദ്യത്തേതിനോടു തന്നെയാകുന്നു; ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന പ്രതീകത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഗ്രഹണമില്ലാതെ “ജനം നശിച്ചുപോകുന്നു.” അവർ “നശിച്ചുപോകുന്നത്” അവർ “ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ സാക്ഷ്യത്തെ നിഷ്ഫലമാക്കുന്നതിനാൽ” ആകുന്നു.
മറ്റൊരു വിഭാഗം വാദിക്കുന്നത്, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ കവർച്ചക്കാരായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു എന്നാണ്. പത്ത് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ അന്തിയോക്കസ് മാഗ്നസ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്നു കാണാൻ ആ വിഭാഗത്തിന് കഴിയുന്നില്ല, അല്ലെങ്കിൽ അവർ അതിനു സന്നദ്ധരല്ല. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിലെ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ കവർച്ചക്കാർ അന്തിയോക്കസാണെന്ന് വാദിച്ചതുപോലെ തന്നേ, കാണാൻ സന്നദ്ധമല്ലാത്ത വിഭാഗം കവർച്ചക്കാരെ അന്തിയോക്കസിനാൽ പ്രതിരൂപിക്കപ്പെടുന്ന ശക്തിയായി (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) തിരിച്ചറിയുന്നു.
യൂദയ്ക്കെതിരേ സൻഹേരീബ് നടത്തിയ ആക്രമണം തലസ്ഥാനമായ യെരൂശലേമുവരെ എത്തിയെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു; അതിന് നേതൃത്വം നൽകിയത് സൻഹേരീബിന്റെ സേനാധിപനായ റബ്ശാക്കെയായിരുന്നു.
ആകയാൽ ഇപ്പോൾ, എന്റെ യജമാനനായ അശ്ശൂർരാജാവിനോടു പന്തയം വെക്കേണമേ എന്നു ഞാൻ നിന്നോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു; നിന്റെ പക്ഷത്തു അവയ്ക്കു സവാരിക്കാരെ കയറ്റുവാൻ കഴിയുമെങ്കിൽ ഞാൻ നിനക്കു രണ്ടായിരം കുതിരകളെ തരാം. അങ്ങനെയിരിക്കെ, എന്റെ യജമാനന്റെ ദാസന്മാരിൽ ഏറ്റവും ചെറിയവരിൽ ഒരാളായ ഒരു സേനാനായകന്റെ മുഖം പോലും നീ എങ്ങനെ തിരിച്ചു പിന്തിരിപ്പിക്കും? രഥങ്ങൾക്കും കുതിരച്ചേവകർക്കുമായി നീ മിസ്രയീമിൽ ആശ്രയിക്കുമോ? ഈ സ്ഥലത്തെ നശിപ്പിക്കേണ്ടതിന് അതിനെതിരേ ഞാൻ യഹോവയെ കൂടാതെയോ ഇപ്പോൾ കയറി വന്നിരിക്കുന്നത്? യഹോവ തന്നെയാണ് എന്നോടു പറഞ്ഞത്: ഈ ദേശത്തിനെതിരേ കയറിച്ചെന്നു അതിനെ നശിപ്പിക്ക എന്നു. അപ്പോൾ ഹിൽക്കീയാവിന്റെ മകനായ എല്യാക്കീവും ശെബ്നയും യോവാഹും രബ്ശാക്കെയോടു പറഞ്ഞു: അടിയങ്ങളോടു അരാമ്യഭാഷയിൽ സംസാരിക്കേണമേ എന്നു ഞങ്ങൾ അപേക്ഷിക്കുന്നു; ഞങ്ങൾക്കത് മനസ്സിലാകും. മതിലിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന ജനങ്ങളുടെ ചെവിയിൽ യെഹൂദാഭാഷയിൽ ഞങ്ങളോടു സംസാരിക്കരുതേ. എന്നാൽ രബ്ശാക്കെ അവരോടു പറഞ്ഞു: ഈ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കേണ്ടതിന് എന്റെ യജമാനൻ എന്നെ നിന്റെ യജമാനന്റെയും നിന്റെയും അടുക്കലേക്കോ അയച്ചിരിക്കുന്നത്? നിങ്ങളോടുകൂടെ സ്വന്തം മലം തിന്നുകയും സ്വന്തം മൂത്രം കുടിക്കുകയും ചെയ്യേണ്ടിവരുന്ന മതിലിന്മേൽ ഇരിക്കുന്ന മനുഷ്യരുടെ അടുക്കലേക്കല്ലയോ അവൻ എന്നെ അയച്ചിരിക്കുന്നത്? പിന്നെ രബ്ശാക്കെ നിന്നുകൊണ്ട് യെഹൂദാഭാഷയിൽ ഉച്ചസ്വരത്തിൽ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവായ അശ്ശൂർരാജാവിന്റെ വചനം കേൾപ്പിൻ. 2 രാജാക്കന്മാർ 18:23–28.
രബ്ശാക്കേ അവതരിപ്പിച്ചിരുന്നത് സ്വന്തം വാക്കുകളല്ല, അശ്ശൂർ രാജാവായ സൻഹേരീബിന്റെ വാക്കുകളായിരുന്നു. ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ, വടക്കൻ രാജാവ് പാപ്പൽ അധികാരമാണ്; അവൻ അന്ത്യകാലമായ 1798-ൽ തെക്കൻ രാജാവായ നാസ്തിക ഫ്രാൻസിന്റെ കൈകളാൽ മാരകമായ മുറിവേറ്റു. ആ വാക്യത്തിൽ വടക്കൻ രാജാവ് ഒടുവിൽ തിരിച്ചടിച്ച് 1989-ൽ തെക്കൻ രാജ്യം (യു.എസ്.എസ്.ആർ.) കവിഞ്ഞൊഴുകി കീഴടക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജാവ് ആ പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയപ്പോൾ, അവൻ “രഥങ്ങളോടും കുതിരച്ചേവകരോടും അനേകം കപ്പലുകളോടും കൂടെ” വന്നു. “രഥങ്ങളും കുതിരച്ചേവകരും” സൈനിക ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; “കപ്പലുകൾ” സാമ്പത്തിക ശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രബ്ശാക്കേ മുൻരൂപമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ, 1989-ലെ വിജയത്തിൽ പാപ്പൽ റോമിന്റെ പ്രതിനിധി സൈന്യമായി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ ആ പ്രതീകങ്ങൾ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പത്താം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള ഭാഗത്തിൽ ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ പതിനാലാം വാക്യത്തിലെ “കൂടാതെ” എന്ന പദം പ്രവചനകഥനത്തിലേക്ക് ഒരു പുതിയ ശക്തി പ്രവേശിക്കുന്നതായി സ്ഥാപിക്കുന്നു എന്ന് വില്ല്യം മില്ലർ ശരിയായി തിരിച്ചറിഞ്ഞതുപോലെ, “കവർച്ചക്കാർ” തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരായ ടൊളമെയിക് രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നോ, വടക്കൻ രാജാവായ ആന്റിയോകസിൽ നിന്നോ, മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പിൽ നിന്നോ വ്യത്യസ്തമായ ഒരു ശക്തിയെ തന്നേ പ്രതിനിധീകരിക്കണം.
“ഈ വാക്യത്തിൽ ‘തെക്കിന്റെ രാജാവ്’ എന്നത് സംശയമൊന്നുമില്ലാതെ ഈജിപ്തിന്റെ രാജാവിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്; എന്നാൽ ‘നിന്റെ ജനത്തെ കവർച്ച ചെയ്യുന്നവർ’ എന്നത് എന്തിനെ അർത്ഥമാക്കുന്നു എന്നത് ചിലർക്കെങ്കിലും ഇപ്പോഴും സംശയമായി തുടരുന്നു. അത് അന്ത്യോക്കസിനെയോ സിറിയയിലെ ഏതെങ്കിലും രാജാവിനെയോ സൂചിപ്പിക്കാനാവില്ല എന്നത് വ്യക്തമാണ്; കാരണം, അതിനു മുമ്പുള്ള അനേകം വാക്യങ്ങളിലായി ദൂതൻ ആ ജാതിയെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത്; ഇപ്പോൾ അവൻ ‘നിന്റെ ജനത്തെ കവർച്ച ചെയ്യുന്നവരും’ തുടങ്ങിയവ എന്നു പറയുന്നു; ഇത് മറ്റൊരു ജാതിയെയാണ് വ്യക്തമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. അന്ത്യോക്കസ് ഒരുപക്ഷേ യഹൂദന്മാരെ കവർന്നിട്ടുണ്ടാകാം എന്ന് ഞാൻ സമ്മതിക്കും; എന്നാൽ ഇതിന് എങ്ങനെ ‘ദർശനം സ്ഥാപിക്കാൻ’ കഴിയും? കാരണം, അന്ത്യോക്കസ് അത്തരത്തിലുള്ള ഏതെങ്കിലും പ്രവൃത്തി ചെയ്യുന്നതായി ദർശനത്തിൽ എവിടെയും പറയപ്പെട്ടിട്ടില്ല; ദർശനത്തിൽ യവനരാജ്യം എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നതിലേക്കാണ് അവൻപ്പെട്ടിരുന്നത്. വീണ്ടും, ‘ദർശനം സ്ഥാപിക്കുക’ എന്നതിന് അതേ ദർശനത്തെ ഉറപ്പാക്കുക, പൂർണ്ണമാക്കുക, അല്ലെങ്കിൽ നിവർത്തിക്കുക എന്നതായിരിക്കണം അർത്ഥം.” William Miller, Miller’s Works, Lecture 6, 89.
“അന്തിയോക്കസ്” എന്നത് സിറിയൻ സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ അനേകം രാജാക്കന്മാർ തിരഞ്ഞെടുത്ത പേരായിരുന്നു. ആ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സ്ഥാപകൻ സെല്യൂസിഡ് നിക്കേറ്റർ ആയിരുന്നു; ഇരുപത്താറ് മുതൽ മുപ്പത് വരെയുള്ള രാജാക്കന്മാരാണ് സെല്യൂസിഡ് രാജാക്കന്മാരുടെ മുഴുവൻ പട്ടിക രൂപപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ആ രാജാക്കന്മാരിൽ പലരും “അന്തിയോക്കസ്” എന്ന പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തു; പോപ്പുകളായി തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുമ്പോൾ അനേകം പോപ്പുകൾ സിംഹാസനനാമങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ തന്നെ. പോപ്പുമാരെല്ലാം “എതിർക്രിസ്തുക്കൾ” ആണ്; അതിന്റെ അർത്ഥം “ക്രിസ്തുവിനെതിരായവർ” എന്നാണ്. “ആന്റി” എന്ന പദത്തിന്റെ അർത്ഥം “എതിരെ” എന്നതാണ്. എതിർക്രിസ്തുക്കളായതിനാൽ, അവർ തങ്ങളുടെ ആത്മീയ പൂർവ്വപിതാവിന്റെ പേര് സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ സാത്താനാണ്. പ്രചോദിത വചനത്തിൽ സാത്താനും പോപ്പുകളും ഒരുപോലെ എതിർക്രിസ്തുവായി തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നു.
“സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അവൻ ആരംഭിച്ച കലാപം മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകാനുള്ള എതിർക്രിസ്തുവിന്റെ ദൃഢനിശ്ചയം അനുസരണക്കേടിന്റെ മക്കളിൽ തുടർന്നും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും.” Testimonies, volume 9, 230.
ഒരു പോപ്പ് സാത്താന്റെ പ്രതിനിധിയാണ്; അതിനാൽ ഇരുവരും ക്രിസ്തുവിന് എതിരായവരാണ്, അതുകൊണ്ട് അവർ “അന്തിക്രിസ്തു” ആകുന്നു. പോപ്പിന്റെ സ്ഥാനം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ അവർ ഒരു പേര് തിരഞ്ഞെടുക്കുകയും സാത്താന്റെ ഭൗമിക പ്രതിനിധിയായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ലൗകിക നേട്ടങ്ങളും ബഹുമതികളും ഉറപ്പാക്കുവാൻ, ഭൂമിയിലെ മഹാന്മാരുടെ പ്രീതിയും പിന്തുണയും തേടുവാൻ സഭ നയിക്കപ്പെട്ടു; ഇങ്ങനെ ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിച്ചതിനാൽ, സാത്താന്റെ പ്രതിനിധിയായ റോമിലെ ബിഷപ്പിനോടു കൂറ് അർപ്പിക്കാൻ അവൾ പ്രേരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.” മഹാപോരാട്ടം, 50.
അവരുടെ പ്രവൃത്തികളാൽ നിങ്ങൾ അവരെ തിരിച്ചറിയും; സാത്താൻ ചെയ്യുന്ന അതേ പ്രവൃത്തിയാണ് പോപ്പുമാർ തുടരുന്നത്.
“അന്ധകാരത്തിന്റെ രാജകുമാരൻ പുറത്താക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ് സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പ്രാകാരങ്ങളിൽ നടന്ന അതേ പ്രവൃത്തി റോമിലെ മാർപ്പാപ്പയിലൂടെ ഇവിടെ ഭൂമിയിലും തുടരപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സാത്താൻ ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം തിരുത്താനും, സ്വന്തം ഒരു ഭേദഗതി അതിൽ ചേർക്കാനും ശ്രമിച്ചു. അവൻ തന്റെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ ന്യായവിധിക്കുമീതെ സ്വന്തം ന്യായവിധിയെ ഉയർത്തുകയും, യഹോവയുടെ ഇഷ്ടത്തിനുമീതെ സ്വന്തം ഇഷ്ടത്തെ സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്തു; ഇങ്ങനെ അവൻ ഫലത്തിൽ ദൈവം തെറ്റുപറ്റാവുന്നവനാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു. മാർപ്പാപ്പയും അതേ മാർഗ്ഗം തന്നെ പിന്തുടരുന്നു; സ്വയം അപ്രമാദിത്വം അവകാശപ്പെട്ടുകൊണ്ട്, സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെയും ഭൂമിയുടെയും കർത്താവിന്റെ ചട്ടങ്ങളിലും കല്പനകളിലും താൻ കാണുന്നു എന്നു കരുതുന്ന തെറ്റുകൾ തിരുത്താൻ തനിക്കു കഴിയും എന്നു വിചാരിച്ച്, സ്വന്തം ആശയങ്ങൾക്ക് ഒത്തുവരുന്നവിധം ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ക്രമപ്പെടുത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ഫലത്തിൽ അവൻ ലോകത്തോട് പറയുന്നത് ഇതാണ്: യഹോവയുടെ നിയമങ്ങളെക്കാൾ മെച്ചപ്പെട്ട നിയമങ്ങൾ ഞാൻ നിങ്ങൾക്കു തരാം. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദൈവത്തോടുള്ള എന്തൊരു അപമാനമാണിത്!” Signs of the Times, November 19, 1894.
സെല്യൂക്കസ് നിക്കേറ്റർ സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യം സ്ഥാപിച്ചെങ്കിലും, തുടർന്നുവന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ പലരും “അന്തിയോക്കസ്” എന്ന പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തു; അത് സെല്യൂക്കസിനെ ആദരിച്ചല്ല, മറിച്ച് അവന്റെ പിതാവിനെ ആദരിച്ചായിരുന്നു. സെല്യൂക്കസിന്റെ പിതാവായ അന്തിയോക്കസ്, മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ പിതാവായ മാസിഡോണിലെ രാജാവ് ഫിലിപ്പ് രണ്ടാമന്റെ സേവനത്തിലുണ്ടായിരുന്ന ഒരു കുലീനനും സൈന്യാധിപനുമായിരുന്നു. ഈ കുലീന പദവിയും സൈനിക പശ്ചാത്തലവും മഹാനായ അലക്സാണ്ടറുടെ മരണശേഷം സെല്യൂക്കസിന്റെ സ്വന്തം പ്രമുഖ പങ്കിനും തുടർന്നുണ്ടായ അധികാരോന്നതിക്കും അടിത്തറ പാകാൻ സഹായിച്ചു.
അലക്സാണ്ടറുടെ രാജ്യത്തിന്റെ നാല് പ്രദേശങ്ങളിൽ മൂന്നിന്റെ നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തിയപ്പോൾ സെല്യൂക്കസിന്റെ രാജ്യം സ്ഥാപിതമായി. നിയന്ത്രണം കൈവശപ്പെടുത്തി വടക്കിന്റെ രാജാവാകുന്നതിനായി റോവും മൂന്ന് ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ അധികാരങ്ങളെ കീഴടക്കുന്നു. സെല്യൂക്കസ് കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറും വടക്കും ഉറപ്പിച്ചപ്പോൾ, ചരിത്രാഖ്യാനത്തിൽ അവൻ വടക്കിന്റെ രാജാവായി; അവന്റെ തലസ്ഥാനം ബാബിലോൻ നഗരം ആയിരുന്നു. തുടർന്ന് വന്ന രാജാക്കന്മാരിൽ പലരും, തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ പൂർവ്വപിതാവിനെ ആദരിക്കുന്നതിനായി, വടക്കൻ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കുമ്പോൾ “അന്തിയോക്യസ്” എന്ന പേര് സ്വീകരിച്ചു. കാണാൻ നിങ്ങൾ മനസ്സുവെച്ചാൽ, ഈ സമാന്തര്യം എളുപ്പത്തിൽ കാണാം. മനസ്സുവെക്കാത്തപക്ഷം, നിങ്ങൾ കാണുകയില്ല.
“അന്ത്യോക്കസ്” (ഗ്രീക്കിൽ Ἀντίοχος) എന്ന പേര് ഗ്രീക്കിലെ “anti” (“എതിരായി” അല്ലെങ്കിൽ “വിപരീതമായി” എന്നർത്ഥം) എന്നും “ocheo” (“ദൃഢമായി പിടിച്ചുനിൽക്കുക” അല്ലെങ്കിൽ “നിലനിർത്തുക” എന്നർത്ഥം) എന്നും ഉള്ള ഘടകങ്ങളിൽ നിന്നാണ് ഉത്ഭവിക്കുന്നത്. പോപ്പുമാർ ഭരണാരംഭിക്കുമ്പോൾ പേരുകൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നതുപോലെ, വടക്കൻ രാജാക്കന്മാർ പിതാവുമായുള്ള തങ്ങളുടെ രാഷ്ട്രീയ പൈതൃകം നിലനിർത്തുന്നതിനായി ആ പേര് തിരഞ്ഞെടുത്തു. പോപ്പുമാർ തങ്ങളുടെ പിതാവായ പിശാചിന്റെ പ്രതിനിധികളായിരിക്കുന്നതുപോലെ, സിറിയൻ സാമ്രാജ്യത്തിലെ അന്ത്യോക്കസുമാരും തങ്ങളുടെ പിതാവിന്റെ പ്രതിനിധികളെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുന്നു. ഈ പ്രയോഗത്തിൽ അന്ത്യോക്കസ് അവരുടെ പിതാവിന്റെ ഒരു പ്രോക്സിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 1989-ൽ പാപ്പൽ ശക്തിയുടെ പ്രോക്സി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ആയിരുന്നു; മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തകർക്കുന്നതിനായുള്ള അവരുടെ പ്രവർത്തനത്തിൽ അന്തിക്രിസ്തുവായ പോപ്പ് ജോൺ പോൾ II-നും റൊണാൾഡ് റീഗനും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന ബന്ധത്തെ ലൗകിക സാക്ഷ്യം പിന്തുണയ്ക്കുന്നു.
പത്തു മുതൽ പതിനാറു വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ, ആദ്യ വാക്യത്തിനും അവസാന വാക്യത്തിനും നാല്പതാം വാക്യത്തോടും നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തോടും നേരിട്ടുള്ള പരാമർശങ്ങളുണ്ട്. പത്താം വാക്യം നേരിട്ട് നാല്പതാം വാക്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പതിനാറാം വാക്യം നേരിട്ട് നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങൾ അന്ത്യദിനങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ ഭാഗത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
“മുദ്രയിട്ടിരുന്ന പുസ്തകം വെളിപ്പാടിന്റെ പുസ്തകമായിരുന്നില്ല; മറിച്ച് അന്ത്യനാളുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനീയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിലെ ആ ഭാഗമായിരുന്നു. തിരുവെഴുത്ത് പറയുന്നു: ‘എന്നാൽ ദാനീയേലേ, അന്ത്യകാലംവരെ ഈ വചനങ്ങളെ അടച്ചുവെച്ചു പുസ്തകത്തിന് മുദ്രയിടുക; പലരും അങ്ങും ഇങ്ങും ഓടിച്ചെല്ലും; ജ്ഞാനം വർധിക്കുകയും ചെയ്യും’ (ദാനീയേൽ 12:4). പുസ്തകം തുറക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ‘ഇനി സമയം ഉണ്ടായിരിക്കുകയില്ല’ എന്ന പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായി. (വെളിപ്പാട് 10:6 കാണുക.) ദാനീയേലിന്റെ പുസ്തകം ഇപ്പോൾ മുദ്രനീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; ക്രിസ്തു യോഹന്നാനു നൽകിയ വെളിപ്പാട് ഭൂമിയിലെ സകല നിവാസികളിലേക്കും എത്തേണ്ടതാകുന്നു. ജ്ഞാനത്തിന്റെ വർധനവിലൂടെ അന്ത്യനാളുകളിൽ നിലകൊള്ളുവാൻ ഒരു ജനത്തെ ഒരുക്കേണ്ടതാകുന്നു....”
“ഒന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിൽ, ലോകവും അതിലുള്ള സകലവും സൃഷ്ടിച്ച നമ്മുടെ സ്രഷ്ടാവായ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുവാൻ മനുഷ്യർ ആഹ്വാനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അവർ യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ഫലരഹിതമാക്കിക്കൊണ്ട് പാപ്പാത്വത്തിന്റെ ഒരു സ്ഥാപനത്തിന് വന്ദനം അർപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്നാൽ ഈ വിഷയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അറിവ് വർധിക്കേണ്ടതുണ്ട്.” Selected Messages, book 2, 105, 106.
1989-ലെ അന്ത്യകാലത്ത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാനത്തെ ആറു വാക്യങ്ങൾ “അവസാന ദിവസങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനിയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ ഭാഗത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അന്ന് അത് മുദ്രനീക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ അത് തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടു; ആ മുദ്രനീക്കം “യഹോവയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തെ ഫലരഹിതമാക്കുന്ന പാപ്പാസ്ഥാനത്തിന്റെ സ്ഥാപനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള” അറിവിന്റെ വർധനവ് ഉളവാക്കി. ആൽഫയും ഒമേഗയും എല്ലായ്പ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അവസാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു; 1989-ൽ ആരംഭിച്ച പരീക്ഷണപ്രക്രിയ രണ്ട് വിഭാഗം ആരാധകരെ ഉളവാക്കുവാൻ രൂപകൽപ്പന ചെയ്തതായിരുന്നു.
അവൻ പറഞ്ഞു: ദാനീയേലേ, നീ പൊയ്ക്കൊൾക; ഈ വാക്കുകൾ അന്ത്യകാലം വരെ അടച്ചുവെക്കപ്പെടുകയും മുദ്രയിടപ്പെടുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. അനേകർ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും വെണ്മയാക്കപ്പെടുകയും ശോധന ചെയ്യപ്പെടുകയും ചെയ്യും; എന്നാൽ ദുഷ്ടന്മാർ ദുഷ്ടത പ്രവർത്തിക്കും; ദുഷ്ടന്മാരിൽ ഒരുവനും ഗ്രഹിക്കുകയില്ല; എന്നാൽ ജ്ഞാനികൾ ഗ്രഹിക്കും. ദാനീയേൽ 12:9, 10.
ആ പരിശോധനാപ്രക്രിയയുടെ അന്തിമഘട്ടത്തിലാണ് നാം ഇപ്പോൾ; കാരണം, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായിരുന്ന കൊള്ളക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള വിവാദം ഇപ്പോൾ ആവർത്തിക്കപ്പെടുകയാണ്. കൊള്ളക്കാരെ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത് അന്ത്യോക്കസിനെ കൊള്ളക്കാർ എന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നതുതന്നെയാണ്. മില്ലറൈറ്റുകളും പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളും തമ്മിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ വിവാദം തന്നെയാണ് ഇത്.
പരിശോധനാ പ്രക്രിയയുടെ അവസാനത്തിൽ, 1989-ൽ ആരംഭിച്ച പരിശോധനാ പ്രക്രിയയുടെ ആരംഭത്തിൽ ഉണ്ടായതുപോലെ തന്നേ, യൂദാ ഗോത്രത്തിലെ സിംഹം “അന്ത്യനാളുകളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദാനീയേലിന്റെ പ്രവചനത്തിന്റെ ആ ഭാഗം” മുദ്ര നീക്കി വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. 1989-ൽ അത് ദാനീയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ അവസാന ആറു വാക്യങ്ങളായിരുന്നു; അവസാനഘട്ടത്തിൽ അത്, പത്ത് മുതൽ പതിനാറ് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളാൽ പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെടുന്ന നാല്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്.
അടുത്ത ലേഖനങ്ങളിൽ, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ വിവാദങ്ങളുടെ ആറു രേഖകളെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ പരിഗണന നാം തുടരും. ആ ആറു വിവാദങ്ങളിൽ ഒന്നാമത്തേത് ആ ആറിലേതിലെ അവസാനത്തേതിനെ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കുന്നു. റോമിന്റെ പ്രതീകത്തോടെ സ്ഥാപിതമായിരിക്കുന്ന “ദർശനം” ദൈവജനം ശരിയായി വിഭജിച്ചറിയുന്നതിനെ തടയുവാൻ നീതിയുടെ ശത്രു നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഘടകങ്ങളെ നാം വിരിച്ചുകാട്ടുമ്പോൾ, ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും വിവാദങ്ങളെ ഉപയോഗിച്ച് ശേഷിക്കുന്ന നാലു വിവാദങ്ങളെയും അവയുടെ മേൽചേർത്ത് നാം പരിഗണിക്കും.
“നിത്യതയിലേക്കു അതിവേഗം കടന്നുപോകുന്ന നിമിഷങ്ങളുടെ പ്രാധാന്യം നാം മനസ്സിലാക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ മഹാദിവസത്തിൽ നിലനിൽക്കുവാൻ സന്നദ്ധരാകുകയും ചെയ്യാത്തപക്ഷം, നാം അവിശ്വസ്ത കാര്യസ്ഥന്മാരായിരിക്കും. കാവൽക്കാരൻ രാത്രിയുടെ സമയം അറിയേണ്ടതാകുന്നു. ഈ കാലത്തേക്കുള്ള സത്യം വിശ്വസിക്കുന്ന ഏവരും തിരിച്ചറിയേണ്ട ഗൗരവഭാവം ഇപ്പോൾ സകലത്തിനും മൂടുപടമായി നിൽക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദിവസത്തെ മുൻനിർത്തി അവർ പ്രവർത്തിക്കേണ്ടതാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായവിധികൾ ലോകത്തിന്മേൽ പതിക്കാനിരിക്കുകയാണ്; ആ മഹാദിവസത്തിനായി നാം ഒരുക്കപ്പെടേണ്ടതുണ്ട്.
“നമ്മുടെ സമയം വിലയേറിയതാണ്. ഭാവിയിലെ അമരജീവിതത്തിനായി ഒരുങ്ങുവാൻ നമുക്കുള്ള കൃപാകാലത്തിന്റെ ദിവസങ്ങൾ കുറച്ചേ ഉള്ളൂ—വളരെ കുറച്ചേ ഉള്ളൂ. ലക്ഷ്യമില്ലാത്ത പ്രവർത്തനങ്ങളിൽ ചെലവഴിക്കുവാൻ നമുക്കു സമയം ഇല്ല. ദൈവവചനത്തിന്റെ ഉപരിതലം മാത്രം സ്പർശിച്ചുപോകുന്നതിനെ നാം ഭയപ്പെടേണ്ടതാണ്.” Testimonies, volume 6, 407.