പാനിയം - നമ്പർ പതിനാല്

ഞാൻ നിന്നെ സ്വർഗ്ഗരാജ്യത്തിന്റെ താക്കോലുകൾ ഏല്പിക്കും; നീ ഭൂമിയിൽ ബന്ധിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്; നീ ഭൂമിയിൽ അഴിക്കുന്നതെന്തും സ്വർഗ്ഗത്തിൽ അഴിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതാണ്. മത്തായി 16:19.

“മത്തായി 25-ലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയും അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ജനത്തിന്റെ അനുഭവത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു.” The Great Controversy, 393.

സ്ത്രീകളാൽ അശുദ്ധരാക്കപ്പെടാത്തവർ ഇവരാണ്; അവർ കന്യകർ ആകുന്നു. കുഞ്ഞാടു എവിടേക്കു പോയാലും അവനെ അനുഗമിക്കുന്നവർ ഇവരാണ്. ഇവർ മനുഷ്യരിൽ നിന്നു വീണ്ടെടുക്കപ്പെട്ടവർ ആകുന്നു; ദൈവത്തിനും കുഞ്ഞാടിന്നും ആദ്യഫലമായി. വെളിപ്പാട് 14:4.

ദാവീദിന്റെ വീട്ടിന്റെ താക്കോൽ ഞാൻ അവന്റെ ഭുജത്തിന്മേൽ വെക്കും; അവൻ തുറക്കും, ആരും അടക്കുകയില്ല; അവൻ അടക്കും, ആരും തുറക്കുകയുമില്ല. യെശയ്യാവു 22:22.

“പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലേക്കാണ് എന്നെ പലപ്പോഴും ശ്രദ്ധിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; അവരിൽ അഞ്ചുപേർ ജ്ഞാനികളായിരുന്നു, അഞ്ചുപേർ മൂഢന്മാരുമായിരുന്നു. ഈ ഉപമ അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ തന്നേ നിറവേറ്റപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്, ഇനി നിറവേറുംകയും ചെയ്യും; കാരണം ഇതിന് ഈ സമയത്തേക്കുള്ള ഒരു പ്രത്യേക പ്രയോഗമുണ്ട്; കൂടാതെ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെപ്പോലെ, ഇത് നിറവേറ്റപ്പെട്ടുകഴിഞ്ഞതും കാലാവസാനംവരെ വർത്തമാനസത്യമെന്ന നിലയിൽ നിലനിൽക്കുകയും ചെയ്യും.” Review and Herald, August 19, 1890.

അങ്ങനെ ഉത്തരദേശത്തിലെ രാജാവ് വന്നു ഒരു നിരോധമതിൽ കെട്ടി, അത്യന്തം ബലപ്പെട്ട നഗരങ്ങളെ കൈവശമാക്കും; ദക്ഷിണദേശത്തിന്റെ സൈന്യങ്ങൾ നിലകൊള്ളുകയില്ല; അവന്റെ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവും നിലനിൽക്കുകയില്ല; പ്രതിരോധിച്ചു നിലകൊള്ളുവാൻ യാതൊരു ശക്തിയും ഉണ്ടായിരിക്കുകയുമില്ല. ദാനിയേൽ 11:15.

“എസ്രാ പുസ്തകത്തിന്റെ ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ ആ കല്പന കണ്ടെത്തുന്നു. വാക്യങ്ങൾ 12–26. അതിന്റെ ഏറ്റവും പൂർണ്ണമായ രൂപത്തിൽ അത് പുറപ്പെടുവിക്കപ്പെട്ടത് പേർഷ്യാരാജാവായ അർത്തഹ്‌ശഷ്ടാവിനാൽ, ക്രി.മു. 457-ൽ ആയിരുന്നു. എന്നാൽ എസ്രാ 6:14-ൽ യെരൂശലേമിലെ യഹോവയുടെ ആലയം ‘കൂറേശിന്റെയും, ദാര്യാവേശിന്റെയും, പേർഷ്യാരാജാവായ അർത്തഹ്‌ശഷ്ടാവിന്റെയും കല്പന [അറ്റക്കുറിപ്പിൽ “ഡിക്രി”] പ്രകാരം’ പണിതതാകുന്നു എന്നു പറയുന്നു. ഈ മൂന്ന് രാജാക്കന്മാർ, ആ കല്പന ആരംഭിക്കുകയും, വീണ്ടും സ്ഥിരീകരിക്കുകയും, പൂർത്തിയാക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ, 2300 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭം അടയാളപ്പെടുത്തേണ്ടതിന്നു പ്രവചനപ്രകാരം ആവശ്യമായ പൂർണ്ണതയിലേക്കു അതിനെ എത്തിച്ചു. കല്പന പൂർത്തിയായ സമയമായ ക്രി.മു. 457-നെ ആ കല്പനയുടെ തീയതിയായി സ്വീകരിക്കുമ്പോൾ, എഴുപതു ആഴ്ചകളെ സംബന്ധിച്ച പ്രവചനത്തിന്റെ ഓരോ പ്രത്യേക നിർദ്ദേശവും നിവൃത്തിയായിരിക്കുന്നതായി കാണപ്പെട്ടു.” The Great Controversy, 326.

അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു പരിവർത്തിതരാകുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മാഞ്ഞുപോകും; കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ. പ്രവൃത്തികൾ 3:19.

“പുരാതനകാലത്ത് ജനങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ പാപയാഗത്തിന്മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയും അതിന്റെ രക്തത്തിലൂടെ പ്രതീകാത്മകമായി ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്തതുപോലെ, പുതിയ നിയമത്തിൽ മാനസാന്തരപ്പെട്ടവരുടെ പാപങ്ങൾ വിശ്വാസത്താൽ ക്രിസ്തുവിന്മേൽ ചുമത്തപ്പെടുകയും യാഥാർഥ്യത്തിൽ സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിലേക്കു മാറ്റപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു. ഭൂമിയിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരം മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതിനു കാരണമായ പാപങ്ങൾ നീക്കപ്പെട്ടുകൊണ്ടാണ് അതിന്റെ പ്രതീകാത്മക ശുദ്ധീകരണം നടപ്പിലാക്കിയിരുന്നത്; അതുപോലെ തന്നേ, സ്വർഗീയ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ശുദ്ധീകരണവും അവിടെ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന പാപങ്ങൾ നീക്കിക്കളയുന്നതിലൂടെയോ മാച്ചുകളയുന്നതിലൂടെയോ നടത്തപ്പെടേണ്ടതാണ്. എന്നാൽ ഇത് നിർവഹിക്കപ്പെടുന്നതിന് മുമ്പ്, പാപത്തെക്കുറിച്ചുള്ള മാനസാന്തരത്താലും ക്രിസ്തുവിലുള്ള വിശ്വാസത്താലും, അവന്റെ പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ അനുഗ്രഹങ്ങൾക്ക് അർഹരാർ എന്നു നിർണയിക്കുന്നതിനായി രേഖാപുസ്തകങ്ങളുടെ പരിശോധന ഉണ്ടായിരിക്കണം. ആകയാൽ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ ശുദ്ധീകരണം അന്വേഷണത്തിന്റെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ—ന്യായവിധിയുടെ ഒരു പ്രവൃത്തിയെ—ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. തന്റെ ജനത്തെ വീണ്ടെടുക്കേണ്ടതിന്നു ക്രിസ്തു വരുന്നതിനു മുമ്പായി ഈ പ്രവൃത്തി നിർവഹിക്കപ്പെടേണ്ടതാണ്; കാരണം അവൻ വരുമ്പോൾ, ഓരോരുത്തർക്കും അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്കനുസരിച്ച് നൽകേണ്ടതിന്നു അവന്റെ പ്രതിഫലം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടു. വെളിപ്പാട് 22:12.” The Great Controversy, 421.

“പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധിയുടെയും പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയുന്നതിന്റെയും പ്രവൃത്തി കർത്താവിന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പ് പൂർത്തിയാകേണ്ടതാണ്. മരിച്ചവർ പുസ്തകങ്ങളിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായം വിധിക്കപ്പെടേണ്ടതാകയാൽ, അവരുടെ കാര്യങ്ങൾ പരിശോധിക്കപ്പെടേണ്ട ആ ന്യായവിധി കഴിഞ്ഞതിനുമുമ്പ് മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടുന്നത് അസാധ്യമാണ്. എന്നാൽ അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസ് വിശ്വാസികളുടെ പാപങ്ങൾ ‘കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ആശ്വാസകാലങ്ങൾ വരുമ്പോഴും അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മുമ്പ് അറിയിക്കപ്പെട്ട യേശുക്രിസ്തുവിനെ അയയ്ക്കുമ്പോഴും’ മായിച്ചുകളയപ്പെടും എന്നു വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു. പ്രവൃത്തികൾ 3:19, 20. പരിശോധനാത്മക ന്യായവിധി അവസാനിക്കുമ്പോൾ ക്രിസ്തു വരും; താൻ തന്റെ പ്രവൃത്തിക്കനുസരിച്ച് ഓരോരുത്തർക്കും കൊടുക്കേണ്ടതിന്നു അവന്റെ പ്രതിഫലം അവനോടുകൂടെ ഉണ്ടായിരിക്കും.” The Great Controversy, 485.

അതുകൊണ്ടു നിങ്ങൾ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുവരുവിൻ; അങ്ങനെ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു, കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽ നിന്നു ഉണർവ്വിന്റെ കാലങ്ങൾ വരുമ്പോൾ; നിങ്ങളോടു മുമ്പെ പ്രസംഗിക്കപ്പെട്ട യേശുക്രിസ്തുവിനെ അവൻ അയക്കും; സകലവും പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്ന കാലങ്ങൾ വരുവോളം സ്വർഗ്ഗം അവനെ സ്വീകരിച്ചിരിക്കേണ്ടതാകുന്നു; ലോകാരംഭംമുതൽ തന്റെ വിശുദ്ധപ്രവാചകന്മാരെല്ലാവരുടെയും വായ്മുഖമായി ദൈവം പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നതും അതുതന്നേ. പ്രവൃത്തികൾ 3:19–21.

“മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ പ്രഖ്യാപനത്തിൽ ചേരുന്ന ദൂതൻ തന്റെ മഹത്വത്താൽ ഭൂമിയാകെ പ്രകാശിപ്പിക്കേണ്ടവനാകുന്നു. ലോകവ്യാപകമായ വ്യാപ്തിയും അപൂർവമായ ശക്തിയും ഉള്ള ഒരു പ്രവർത്തനം ഇവിടെ മുൻകൂട്ടി അറിയിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. 1840–44-ലെ ആവിർഭാവ പ്രസ്ഥാനം ദൈവശക്തിയുടെ മഹത്വമുള്ള ഒരു പ്രകടനമായിരുന്നു; ആദ്യ ദൂതന്റെ സന്ദേശം ലോകത്തിലെ എല്ലാ മിഷൻ കേന്ദ്രങ്ങളിലേക്കും കൊണ്ടുചെന്നു; കൂടാതെ ചില രാജ്യങ്ങളിൽ, പതിനാറാം നൂറ്റാണ്ടിലെ നവീകരണകാലം മുതൽ ഏതു ദേശത്തും സാക്ഷീകരിക്കപ്പെട്ടതിലുമധികമായ മതാത്മക ഉണർവ് അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നതായിരുന്നു; എങ്കിലും, മൂന്നാം ദൂതന്റെ അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിൻ കീഴിലുള്ള മഹത്തായ പ്രസ്ഥാനം ഇവയെ അതിക്രമിക്കുന്നതായിരിക്കും.”

“ഈ പ്രവൃത്തി പെന്തെക്കോസ്തുദിനത്തിലെ പ്രവൃത്തിയോടു സമാനമായിരിക്കും. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പകർച്ചയിൽ ‘മുൻമഴ’ ലഭിച്ചതുപോലെ, അമൂല്യമായ വിത്ത് മുളെച്ചുയരുവാൻ കാരണമായതുപോലെ, അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ വിളവിന്റെ പാകത്തിന് ‘പിന്ന്മഴ’ നൽകപ്പെടും. ‘യഹോവയെ അറിയുവാൻ നാം ശ്രമിച്ചാൽ, നാം അറിയും; അവന്റെ പുറപ്പെടൽ പ്രഭാതംപോലെ നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു; അവൻ മഴപോലെ, ഭൂമിക്കു പിന്നാലെ വരുന്ന മഴയും മുൻമഴയും പോലെ നമ്മുടെ അടുക്കൽ വരും.’ ഹോശേയ 6:3. ‘അപ്പോൾ സീയോൻമക്കളേ, സന്തോഷിപ്പിൻ; നിങ്ങളുടെ ദൈവമായ യഹോവയിൽ ആനന്ദിപ്പിൻ; അവൻ നിങ്ങൾക്കു യുക്തമായി മുൻമഴ തന്നിരിക്കുന്നു; അവൻ നിങ്ങൾക്കായി മഴ, മുൻമഴയും പിന്നാലെ വരുന്ന മഴയും, പെയ്യിച്ചുതരും.’ യോവേൽ 2:23. ‘അവസാനദിവസങ്ങളിൽ, ദൈവം അരുളിച്ചെയ്യുന്നു, ഞാൻ എന്റെ ആത്മാവിൽനിന്നു സകലജഡത്തിന്മേലും പകർന്നുതരും.’ ‘അപ്പോൾ യഹോവയുടെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്ന ഏവനും രക്ഷിക്കപ്പെടും.’ അപ്പൊസ്തലപ്രവൃത്തികൾ 2:17, 21.”

“സുവിശേഷത്തിന്റെ മഹത്തായ പ്രവർത്തനം അതിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തിയ ദൈവശക്തിയുടെ പ്രകടനത്തേക്കാൾ കുറഞ്ഞ പ്രകടനത്തോടെ അവസാനിക്കേണ്ടതല്ല. സുവിശേഷത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ മുൻമഴയുടെ പകർച്ചയിൽ നിവൃത്തിയായ പ്രവചനങ്ങൾ, അതിന്റെ അവസാനത്തിൽ പിൻമഴയിൽ വീണ്ടും നിവൃത്തിയാകേണ്ടതാണ്. അപ്പൊസ്തലനായ പത്രോസ് മുൻകൂട്ടി നോക്കിക്കണ്ടിരുന്ന ‘ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ’ ഇവയാണ്; അവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ: ‘ആകയാൽ നിങ്ങളുടെ പാപങ്ങൾ മായിച്ചുകളയപ്പെടേണ്ടതിന്നു മനസ്സാന്തരപ്പെട്ടു തിരിഞ്ഞുകൊൾവിൻ; അങ്ങനെ കർത്താവിന്റെ സന്നിധിയിൽനിന്നു ശാന്തിയുടെ കാലങ്ങൾ വരികയും അവൻ നിങ്ങൾക്കായി നിർണ്ണയിക്കപ്പെട്ട ക്രിസ്തുവായ യേശുവിനെ അയക്കുകയും ചെയ്യും.’ പ്രവൃത്തികൾ 3:19, 20.” The Great Controversy, 611.

പിന്നാക്കമഴയുടെ കാലത്തു യഹോവയോടു മഴ ചോദിപ്പിൻ; അപ്പോൾ യഹോവ മിന്നുന്ന മേഘങ്ങളെ ഉണ്ടാക്കി, അവർക്കു മഴപെയ്ത്തുകൾ നല്കുകയും വയലിൽ ഏവർക്കും പുല്ല് തരുകയും ചെയ്യും. സെഖർയ്യാവു 10:1.

“അന്തിമമഴയ്ക്കായി നാം കാത്തിരിക്കരുത്. നമ്മുടെ മേൽ പതിക്കുന്ന കൃപയുടെ മഞ്ഞും മഴച്ചാറുകളും തിരിച്ചറിഞ്ഞ് സ്വന്തമാക്കുന്ന ഏവരിലും അത് വരുന്നതാകുന്നു. പ്രകാശത്തിന്റെ ഖണ്ഡങ്ങളെ നാം ചേർത്തുകൂട്ടുമ്പോൾ, നാം അവനിൽ ആശ്രയിക്കണമെന്നു ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ഉറപ്പായ കരുണകളെ നാം വിലമതിക്കുമ്പോൾ, അപ്പോൾ ഓരോ വാഗ്ദാനവും നിറവേറും. [യെശയ്യാവു 61:11 ഉദ്ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.] സർവ്വഭൂമിയും ദൈവത്തിന്റെ മഹത്വത്താൽ നിറയേണ്ടതാകുന്നു.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 984.

“തന്റെ സൂക്ഷ്മബുദ്ധിയിലും കപടചാതുര്യത്തിലുമെല്ലാം റോമൻ സഭ അത്യന്തം വിസ്മയകരമാണ്. സംഭവിക്കാനിരിക്കുന്നതു എന്തെന്നു അവൾ വായിച്ചറിയാൻ കഴിവുള്ളവളാണ്. പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ വ്യാജ ശബ്ബത്ത് അംഗീകരിക്കുന്നതിലൂടെ അവൾക്കു ഭക്തിനമസ്കാരം അർപ്പിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയാണെന്നും, പഴയ കാലങ്ങളിൽ അവൾ തന്നേ പ്രയോഗിച്ച അതേ മാർഗ്ഗങ്ങളാൽ അതിനെ നിർബന്ധമായി നടപ്പാക്കുവാൻ അവർ തയ്യാറെടുക്കുകയാണെന്നും കണ്ടുകൊണ്ട്, അവൾ തന്റെ സമയത്തിനായി കാത്തിരിക്കുന്നു. സത്യത്തിന്റെ വെളിച്ചം നിരസിക്കുന്നവർ, അവളിൽ നിന്നാരംഭിച്ച ഒരു സ്ഥാപനത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിപ്പാൻ, സ്വയം പിഴവില്ലാത്തതെന്നു അവകാശപ്പെടുന്ന ഈ അധികാരത്തിന്റെ സഹായം ഇനിയും തേടും. ഈ പ്രവർത്തിയിൽ പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകളെ സഹായിക്കുവാൻ അവൾ എത്ര സന്നദ്ധമായി വരുമെന്നു അനുമാനിക്കുന്നത് പ്രയാസകരമല്ല. സഭയ്ക്കു അനുസരണക്കേട് കാണിക്കുന്നവരോടു എങ്ങനെ പെരുമാറണമെന്നു പാപ്പാസഭയുടെ നേതാക്കളേക്കാൾ നന്നായി ആരാണ് അറിയുന്നത്?”

ലോകമെമ്പാടുമുള്ള തന്റെ എല്ലാ ശാഖാപ്രശാഖകളോടുകൂടി റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭ, പാപ്പാസിംഹാസനത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തിനുകീഴിലും അതിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് സേവിക്കുവാൻ ഉദ്ദേശിച്ചുമുള്ള, ഒരു വിശാലമായ ഏക സംഘടനയെ രൂപീകരിക്കുന്നു. ഭൂമിയിലെ എല്ലാ രാജ്യങ്ങളിലും ഉള്ള അതിന്റെ ലക്ഷക്കണക്കിന് വിശ്വാസികൾ, തങ്ങളെത്തന്നെ പാപ്പാവിനോടുള്ള വിശ്വസ്ത അനുസരണത്തിൽ ബന്ധിതരായി കണക്കാക്കേണ്ടതിന്നു ഉപദേശിക്കപ്പെടുന്നു. അവരുടെ ദേശീയതയോ അവരുടെ സർക്കാരോ എന്തുമായിരിക്കട്ടെ, സഭയുടെ അധികാരത്തെ മറ്റു സകല അധികാരങ്ങളെയുംക്കാൾ ഉന്നതമെന്നു അവർ കണക്കാക്കേണ്ടതാണ്. രാജ്യത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തതയ്ക്ക് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തു സത്യം ചെയ്യുന്നതായാലും, അതിന്റെ പിന്നിൽ റോമിനോടുള്ള അനുസരണവ്രതം നിലകൊള്ളുന്നു; അതിന്റെ താൽപര്യങ്ങൾക്ക് വിരോധമായ ഏതു പ്രതിജ്ഞയിൽനിന്നും അവരെ വിമുക്തരാക്കുന്നതായി അത് പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

“രാജ്യങ്ങളുടെ കാര്യങ്ങളിൽ സ്വയം കപടനൈപുണ്യത്തോടെയും നിരന്തരശ്രമങ്ങളോടെയും കടന്നുകയറുവാൻ അവൾ നടത്തിയ ശ്രമങ്ങൾക്കു ചരിത്രം സാക്ഷ്യം വഹിക്കുന്നു; അങ്ങനെ ഒരു പിടിമുറുക്ക് നേടിയശേഷം, രാജാക്കന്മാരുടെയും ജനങ്ങളുടെയും നാശം വരുത്തേണ്ടിവന്നാലും, സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകുവാൻ അവൾ ശ്രമിച്ചു. ക്രി.വ. 1204-ൽ, പോപ്പ് ഇന്നസെന്റ് III, ആരഗോണിന്റെ രാജാവായ പീറ്റർ II-ൽ നിന്ന് താഴെപ്പറയുന്ന അസാധാരണമായ പ്രതിജ്ഞ പുറപ്പെടുവിച്ചു: ‘ഞാൻ, ആരഗോണ്യരുടെ രാജാവായ പീറ്റർ, എന്റെ യജമാനനായ പോപ്പ് ഇന്നസെന്റിനോടും, അദ്ദേഹത്തിന്റെ കത്തോലിക്ക അവകാശികളോടും, റോമൻ സഭയോടും എപ്പോഴും വിശ്വസ്തനും അനുസരണയുള്ളവനുമായിരിക്കുമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുകയും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു; കത്തോലിക്ക വിശ്വാസത്തെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ടും, മതദ്രോഹപരമായ ദുഷ്ടതയെ പീഡിപ്പിച്ചുകൊണ്ടും, എന്റെ രാജ്യം അദ്ദേഹത്തോടുള്ള അനുസരണയിൽ വിശ്വസ്തതയോടെ നിലനിറുത്തുമെന്നുമാണ്.’—John Dowling, The History of Romanism, b. 5, ch. 6, sec. 55. ഇത് റോമൻ പൊന്തിഫിന്റെ അധികാരത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവകാശവാദങ്ങളോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു: ‘ചക്രവർത്തിമാരെ സ്ഥാനഭ്രഷ്ടരാക്കുവാൻ അവന്നു നിയമാനുസൃത അധികാരമുണ്ട്’ എന്നും, ‘അനീതിയുള്ള ഭരണാധികാരികളോടുള്ള തങ്ങളുടെ വിശ്വസ്തബദ്ധതയിൽ നിന്ന് പ്രജകളെ അവൻ വിമോചിപ്പിക്കാം’ എന്നും.”—Mosheim, b. 3, cent. 11, pt. 2, ch. 2, sec. 9, note 17.

“റോം ഒരിക്കലും മാറുന്നില്ലെന്നത് അവളുടെ അഭിമാനപ്രഖ്യാപനമാണെന്ന കാര്യം ഓർമ്മിക്കപ്പെടട്ടെ. ഗ്രിഗറി VII ന്റെയും ഇന്നസെന്റ് III ന്റെയും സിദ്ധാന്തങ്ങൾ ഇന്നും റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ സിദ്ധാന്തങ്ങളാണ്. അവൾക്കു ശക്തി മാത്രമുണ്ടായിരുന്നുവെങ്കിൽ, കഴിഞ്ഞ നൂറ്റാണ്ടുകളിലുണ്ടായിരുന്ന അതേ ശക്തിയോടുകൂടി അവയെ ഇപ്പോഴും പ്രയോഗത്തിൽ കൊണ്ടുവരുമായിരുന്നുവൾ. ഞായറാഴ്ചയുടെ ഉന്നമനപ്രവർത്തനത്തിൽ റോമിന്റെ സഹായം സ്വീകരിക്കാമെന്ന് നിർദേശിക്കുമ്പോൾ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റുകൾ തങ്ങൾ എന്താണ് ചെയ്യുന്നതെന്ന് വളരെ കുറച്ചേ അറിയുന്നുള്ളൂ. അവർ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം സാധിപ്പിക്കുന്നതിൽ മുഴുകിക്കിടക്കുമ്പോൾ, റോം തന്റെ അധികാരം വീണ്ടും സ്ഥാപിക്കാനും, നഷ്ടപ്പെട്ട പരമാധികാരം വീണ്ടെടുക്കാനും ലക്ഷ്യമിടുകയാണ്. ഒരിക്കൽ യുഎസിൽ ഈ സിദ്ധാന്തം സ്ഥാപിക്കപ്പെടട്ടെ—സഭയ്ക്ക് രാഷ്ട്രത്തിന്റെ അധികാരം വിനിയോഗിക്കാനോ നിയന്ത്രിക്കാനോ കഴിയും എന്നു; മതാചരണങ്ങൾ മതേതര നിയമങ്ങളാൽ നിർബന്ധിതമാക്കപ്പെടാം എന്നു; ചുരുക്കത്തിൽ, സഭയുടെയും രാഷ്ട്രത്തിന്റെയും അധികാരം മനസ്സാക്ഷിയെ ആധിപത്യം ചെയ്യേണ്ടതാണെന്നു—അപ്പോൾ ഈ രാജ്യത്തിലെ റോമിന്റെ വിജയം ഉറപ്പായിരിക്കും.

“സമീപിച്ചുവരുന്ന അപകടത്തെക്കുറിച്ച് ദൈവവചനം മുന്നറിയിപ്പ് നൽകിയിരിക്കുന്നു; ഇതിനെ അവഗണിക്കപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് ലോകം റോമിന്റെ ഉദ്ദേശങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ എന്താണെന്ന്, വലയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ വളരെ വൈകിയതിനുശേഷം മാത്രമേ മനസ്സിലാക്കുകയുള്ളു. അവൾ നിശ്ശബ്ദമായി ശക്തിയിലേക്ക് വളർന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവളുടെ ഉപദേശങ്ങൾ നിയമനിർമാണസഭകളിലും, സഭകളിലും, മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയങ്ങളിലും തങ്ങളുടെ സ്വാധീനം ചെലുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തന്റെ മുൻകാല പീഡനങ്ങൾ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടേണ്ട അവളുടെ രഹസ്യ ഗുഹകളിൽ, അവൾ തന്റെ ഉയർന്നതും വിസ്താരമുള്ളതുമായ ഘടനകൾ കെട്ടിപ്പടുക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തക്ക സമയത്ത് പ്രഹരിക്കാൻ അവൾക്കു അവസരം വരുമ്പോൾ, സ്വന്തം ലക്ഷ്യങ്ങൾ മുന്നോട്ടുകൊണ്ടുപോകേണ്ടതിന്നായി, ആരും സംശയിക്കാത്തവിധവും ഒളിഞ്ഞും അവൾ തന്റെ ശക്തികളെ ബലപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. അവൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് അനുകൂലമായ നിലപാട് മാത്രം; അതും ഇതിനകം തന്നേ അവൾക്കു ലഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു. റോമൻ ഘടകത്തിന്റെ ഉദ്ദേശ്യം എന്താണെന്ന് നാം ഉടൻ കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യും. ദൈവവചനം വിശ്വസിക്കുകയും അനുസരിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഏവനും അതുവഴി നിന്ദയും പീഡനവും ഏറ്റുവാങ്ങേണ്ടിവരും.” The Great Controversy, 580, 581.

“‘1816-ലെ മേയ് മാസത്തിൽ ഞാൻ പാപബോധത്തിന്റെ കീഴിൽ കൊണ്ടുവരപ്പെട്ടു; അയ്യോ, എത്ര ഭയാനകമായ ഭീതി എന്റെ ആത്മാവിനെ നിറച്ചു! ഞാൻ ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതുപോലും മറന്നു. ആകാശം പിച്ചളപോലെ, ഭൂമി ഇരിമ്പുപോലെ എനിക്കു തോന്നി. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ഒക്ടോബർ വരെ തുടർന്നു; അപ്പോൾ ദൈവം എന്റെ കണ്ണുകൾ തുറന്നു; അയ്യോ, എന്റെ ആത്മാവേ, യേശു എത്ര മഹത്തായ രക്ഷകനാണെന്ന് ഞാൻ കണ്ടെത്തി! എന്റെ പാപങ്ങൾ എന്റെ ആത്മാവിൽ നിന്നു ഒരു ഭാരമെന്നപോലെ വീണുപോയി; അപ്പോൾ ബൈബിൾ എനിക്കെത്ര വ്യക്തമായി തോന്നി! അതൊക്കെയും യേശുവിനെക്കുറിച്ചായിരുന്നു സംസാരിച്ചത്; ഓരോ പേജിലും ഓരോ വരിയിലും അവൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. അയ്യോ, അത് എത്ര സന്തോഷകരമായ ഒരു ദിനമായിരുന്നു! ഞാൻ നേരെ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു വീട്ടിലേക്കു പോകണമെന്നുവാഞ്ഛിച്ചു; യേശു എനിക്കെല്ലാമായിരുന്നു, ഞാൻ അവനെ കണ്ടതുപോലെ മറ്റെല്ലാവർക്കും അവനെ കാണിച്ചുതരാൻ കഴിയും എന്നു ഞാൻ വിചാരിച്ചു; പക്ഷേ ഞാൻ തെറ്റിച്ചു.

“‘ഞാൻ ഡീസ്റ്റായിരുന്ന പന്ത്രണ്ടു വർഷക്കാലത്ത് എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായ എല്ലാ ചരിത്രഗ്രന്ഥങ്ങളും ഞാൻ വായിച്ചു; എന്നാൽ ഇപ്പോൾ ഞാൻ ബൈബിളിനെ സ്നേഹിച്ചു. അത് യേശുവിനെക്കുറിച്ചു പഠിപ്പിച്ചു! എന്നിരുന്നാലും, ബൈബിളിൽ എനിക്കു ഇപ്പോഴും ഇരുണ്ടതായിരുന്ന ഭാഗങ്ങൾ വളരെ ഉണ്ടായിരുന്നു. 1818 അല്ലെങ്കിൽ 19-ൽ, എന്നെ സന്ദർശിച്ച ഒരുസുഹൃത്തിനോടു ഞാൻ സംസാരിക്കുമ്പോൾ—ഞാൻ ഡീസ്റ്റായിരുന്ന കാലത്തു എന്നെ അറിയുകയും ഞാൻ സംസാരിച്ചതുകേൾക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നയാൾ—അവൻ, ഏറെ സൂചനാപരമായ രീതിയിൽ, ചോദിച്ചു: “ഈ വചനത്തെക്കുറിച്ചും ആ വചനത്തെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ എന്തു ചിന്തിക്കുന്നു?” ഡീസ്റ്റായിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ എതിർപ്പ് പ്രകടിപ്പിച്ചിരുന്ന പഴയ വചനങ്ങളെ സൂചിപ്പിച്ചുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. അവൻ ഉദ്ദേശിച്ചത് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി; അതിനാൽ ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു—നിങ്ങൾ എനിക്ക് സമയം തരുന്നുവെങ്കിൽ, അവയുടെ അർത്ഥം ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും. “എത്ര സമയം നിങ്ങൾക്കാവശ്യം?” “എനിക്കറിയില്ല; എങ്കിലും ഞാൻ നിങ്ങളോടു പറയും,” എന്നു ഞാൻ മറുപടി പറഞ്ഞു; കാരണം, മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു വെളിപ്പാട് ദൈവം നൽകിയിരിക്കുമെന്ന് ഞാൻ വിശ്വസിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉദ്ദേശിച്ചതെന്തെന്നു കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമെന്ന് വിശ്വസിച്ചുകൊണ്ട്, എന്റെ ബൈബിൾ പഠിക്കണമെന്ന് ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തു. എന്നാൽ, ഞാൻ ഈ തീരുമാനം എടുത്തതുമാത്രം, ഒരു ചിന്ത എനിക്കുവന്നു—“നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാഗം നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തിയാൽ, നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യും?”’

“അപ്പോൾ ബൈബിൾ പഠിക്കുന്ന ഈ രീതി എന്റെ മനസ്സിൽ വന്നു:—ഇത്തരം ഭാഗങ്ങളിലെ വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്ത്, അവയെ ബൈബിളുടനീളം പിന്തുടർന്ന്, ഇങ്ങനെ അവയുടെ അർത്ഥം കണ്ടെത്തും. എനിക്ക് Cruden’s Concordance ഉണ്ടായിരുന്നു, [1798-ൽ വാങ്ങിയത്], ലോകത്തിൽ അതാണ് ഏറ്റവും മികച്ചതെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു; അതിനാൽ അതും എന്റെ ബൈബിളും എടുത്ത് ഞാൻ എന്റെ മേശയ്ക്കരികിൽ ഇരുന്നു; പിന്നെ അല്പം പത്രങ്ങൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും വായിച്ചില്ല; കാരണം എന്റെ ബൈബിൾ എന്താണ് അർത്ഥമാക്കുന്നതെന്ന് അറിയുവാൻ ഞാൻ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്തിരുന്നു. ഞാൻ ഉല്പത്തിയിൽ തുടങ്ങി, മന്ദഗതിയിൽ വായിച്ചുപോയി; എനിക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ഒരു വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ, അതിന് എന്താണ് അർത്ഥമെന്നു കണ്ടെത്തുവാൻ ഞാൻ ബൈബിളുടനീളം അന്വേഷിച്ചു. ഇങ്ങനെ ഞാൻ ബൈബിൾ മുഴുവൻ കടന്നുപോയ ശേഷം, ഓ, സത്യം എത്ര പ്രകാശമാനവും മഹിമാപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! ഞാൻ നിങ്ങളോടു പ്രസംഗിച്ചു വരുന്നതുതന്നെയാണ് ഞാൻ കണ്ടെത്തിയത്. ആ ഏഴു കാലങ്ങൾ 1843-ൽ അവസാനിച്ചതായി ഞാൻ ബോധ്യപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് ഞാൻ 2300 ദിവസങ്ങളിലേക്കെത്തി; അവയും എന്നെ അതേ നിഗമനത്തിലേക്കാണ് കൊണ്ടുവന്നത്; എങ്കിലും രക്ഷിതാവ് എപ്പോൾ വരുമെന്നു കണ്ടെത്തണമെന്നൊരു ചിന്ത എനിക്കുണ്ടായിരുന്നില്ല, അതു ഞാൻ വിശ്വസിക്കാനും കഴിഞ്ഞില്ല; പക്ഷേ ആ വെളിച്ചം എത്ര ശക്തിയായി എനിക്കു ബാധിച്ചുവോ, ഞാൻ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെപോയി. ഇപ്പോൾ, ഞാൻ വിചാരിച്ചു, ഞാൻ മുളകുത്തുകളും കടിഞ്ഞാണും അണിയണം; ബൈബിളിനെക്കാൾ വേഗത്തിൽ ഞാൻ പോകുകയില്ല, അതിന്റെ പിന്നാലെ പിന്നിലായി വീഴുകയും ചെയ്യുകയില്ല. ബൈബിൾ എന്തു പഠിപ്പിച്ചാലും, ഞാൻ അതിൽ ഉറച്ചു നിലക്കും. എങ്കിലും ഇനിയും എനിക്ക് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയാത്ത ചില വാക്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.”

“ബൈബിൾ പഠിക്കുന്നതിലുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ പൊതുവായ രീതിയെക്കുറിച്ച് ഇത്രമാത്രം. മറ്റൊരു അവസരത്തിൽ, നമ്മുടെ മുമ്പിലുള്ള വാക്യത്തിന്റെ അർത്ഥം—‘ദൈനികം’ എന്നതിന്റെ അർത്ഥം—തീർപ്പാക്കുന്ന തന്റെ രീതിയെ അദ്ദേഹം പ്രസ്താവിച്ചു. ‘ഞാൻ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു,’ എന്നു അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു, ‘ദാനിയേലിൽ അല്ലാതെ അത് കാണപ്പെടുന്ന മറ്റൊരു സ്ഥലം എനിക്ക് കണ്ടെത്താനായില്ല. പിന്നെ അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നിൽക്കുന്ന “നീക്കിക്കളയുക” എന്ന വാക്കുകൾ ഞാൻ എടുത്തു. “അവൻ ദൈനികം നീക്കിക്കളയും,” “ദൈനികം നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്ന കാലംമുതൽ,” തുടങ്ങിയവ. ഞാൻ വായിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു; ഈ വാക്യത്തിൽ വെളിച്ചം ഒന്നും കിട്ടുകയില്ലെന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു; ഒടുവിൽ ഞാൻ 2 തെസ്സലൊനീക്യർ 2:7, 8-ൽ എത്തി. “അനീതിയുടെ രഹസ്യം ഇപ്പോഴേക്കും പ്രവർത്തിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നവൻ വഴിയിൽനിന്നു നീക്കപ്പെടുവോളം അവൻ തടഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കും; അപ്പോൾ ആ ദുഷ്ടൻ വെളിപ്പെടും,” മുതലായവ. ഞാൻ ആ വാക്യത്തിലെത്തിയപ്പോൾ, അയ്യോ, സത്യം എത്ര വ്യക്തവും മഹത്വപൂർണ്ണവുമായി പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു! അതാ അവിടെയുണ്ട്! അതുതന്നെയാണ് “ദൈനികം!” എന്നാൽ ഇപ്പോൾ, “ഇപ്പോൾ തടഞ്ഞുനിർത്തുന്നവൻ,” അഥവാ തടസ്സപ്പെടുത്തുന്നവൻ എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ പൗലോസ് എന്താണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്? “പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ,” “ആ ദുഷ്ടൻ” എന്നിവകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് പാപ്പാസംപ്രദായമാണ്. എന്നാൽ പാപ്പാസംപ്രദായം വെളിപ്പെടുന്നതിനെ തടയുന്നത് എന്താണ്? അത് പുരാതന ജാതീയമതമാണ്; അപ്പോൾ “ദൈനികം” എന്നു പറയുന്നത് ജാതീയമതം തന്നെയായിരിക്കണം.’” Apollos Hale, The Second Advent Manual, 66.