പാനിയം - സംഖ്യ രണ്ട്

“10–15-ആം വാക്യങ്ങൾ 1989 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെ വടക്കൻ രാജാവായ പാപ്പാധികാരശക്തി നടപ്പാക്കിയ മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു” എന്ന് എഴുതിക്കൊണ്ടാണ് ഞങ്ങൾ കഴിഞ്ഞ ലേഖനം അവസാനിപ്പിച്ചത്. ഈ മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങൾ 40-ആം വാക്യത്തിൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളെ “രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ” എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതോടെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

അടുത്ത പ്രതിനിധി യുദ്ധം, 11-ാം വാക്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതും ക്രി.മു. 217-ലെ റാഫിയ യുദ്ധത്തിൽ അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയെത്തിയതുമായത്, ദക്ഷിണദേശനായ ഈജിപ്തിന്റെ രാജാവായ പ്റ്റോളമി IV ഫിലോപേറ്ററും സെല്യൂസിഡ് സാമ്രാജ്യത്തിലെ ആന്റിയോകസ് മഹാൻ, ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് എന്നും വിളിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഇവർക്കുമിടയിലായിരുന്നു. വടക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ പരാജയത്തിനും സ്വത്തുവകകളുടെ നഷ്ടത്തിനും പ്രതികാരമായി ഈജിപ്തിനെതിരെ തിരിച്ചടിച്ച്, ദക്ഷിണരാജ്യം മുമ്പ് തന്റെ രാജ്യത്തിൽ നിന്ന് കൈവശപ്പെടുത്തിയിരുന്ന മുഴുവൻ ഭൂവിഭാഗവും വീണ്ടും പിടിച്ചടക്കിക്കൊണ്ടു, ആന്റിയോകസ് 10-ാം വാക്യം നിവർത്തിച്ചവനായിരുന്നു. അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്തു; എങ്കിലും ഈജിപ്തിന്റെ അതിർത്തിവരെ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ നിർത്തി; അങ്ങനെ 10-ാം വാക്യം നിവർത്തിക്കുകയും 1989-നെ പ്രതിരൂപപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്തു.

രണ്ടാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം റാഫിയ യുദ്ധമായിരുന്നു. റാഫിയ എന്നത് അതിർത്തിപ്രദേശം എന്നർത്ഥം. ആ യുദ്ധഭൂമി, അന്ത്യോക്യസ് വാക്യം 10-ലെ തന്റെ മുമ്പത്തെ ആക്രമണം അവസാനിപ്പിച്ചിരുന്ന സ്ഥാനത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യ പ്രോക്സി യുദ്ധം അവസാന പ്രോക്സി യുദ്ധത്തോടു പൊരുത്തപ്പെടുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിൽ, ആ മൂന്നു പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളും സത്യത്താൽ നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു. മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളും—വാക്യങ്ങൾ 10, 11, തുടർന്ന് വാക്യങ്ങൾ 13–15-ലെ മൂന്നാമത്തെ യുദ്ധം—തങ്ങളുടെ പ്രാരംഭ നിവൃത്തിയിൽ അതേ ചരിത്രപുരുഷനാൽ തന്നെ നടത്തപ്പെടുന്നു. അന്ത്യോക്യസ് മാഗ്നസ് ഈ മൂന്നു യുദ്ധങ്ങളിലും സന്നിഹിതനാണ്; അതുവഴി പ്രവചനപരമായി അവയെ ഒന്നായ ഒരു രേഖയിൽ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും യുദ്ധങ്ങളിൽ അന്ത്യോക്യസ് ജയിക്കുന്നു; എന്നാൽ തെക്കിന്റെ രാജാവ് ജയിക്കുന്ന മദ്ധ്യത്തിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ അല്ല.

റാഫിയ എന്നതിന് അതിർത്തിപ്രദേശം എന്നർത്ഥമുണ്ടെന്നതുപോലെ, ഉക്രൈനിനും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിൽ ആദ്യം നിറവേറ്റപ്പെട്ട രണ്ടാമത്തെ പ്രോക്സി യുദ്ധം ഇപ്പോൾ ഉക്രൈൻ യുദ്ധത്തിൽ നിറവേറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. വ്ലാദിമിർ പുതിൻ തെക്കിന്റെ രാജാവാകുന്നു; ആധുനികകാലത്തെ ആദ്യത്തെ തെക്കിന്റെ രാജാവായ വ്ലാദിമിർ ലെനിന്റെ പ്രവചനാത്മക സന്തതിയാണ് അദ്ദേഹം. ജർമ്മനിയുടെ പുനരൈക്യത്തിനുശേഷം, നാറ്റോ മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പ്രദേശങ്ങളിലേക്ക് ഇനി കൂടുതൽ വ്യാപിക്കില്ല എന്നൊരു തർക്കവിധേയമായ കരാറിനെ ആധാരമാക്കിയാണ് ഉക്രൈനിനെതിരായ റഷ്യയുടെ പ്രതികരണമെന്ന് പുതിൻ ആവർത്തിച്ചു അവകാശപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. 5–9-ആം വാക്യങ്ങളിലെ ടോളമിയുടെ പ്രേരണയെയും 1797-ലെ നാപോളിയന്റെ പ്രേരണയെയും പുതിന്റെ പ്രേരണം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മൂന്ന് തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരും വടക്കൻ രാജാവിനെതിരായ തങ്ങളുടെ നടപടികളെ തകർന്നുപോയ ഒരു ഉടമ്പടിയുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ ന്യായീകരിക്കുന്നു.

യെശയ്യാവ് 23 അനുസരിച്ച്, പാപ്പാധികാരത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന തീരിന്റെ വേശ്യ ഒരേയൊരു രാജാവിന്റെ ദിവസങ്ങൾപോലെ എഴുപത് വർഷം മറക്കപ്പെടും; ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യം, വെളിപ്പാട് 13-ലെ ഭൂമിയിലെ മൃഗം (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്), ഭരിക്കുന്ന കാലമാണിതെന്ന് ആവർത്തിച്ച് കാണിച്ചിരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടം തന്നേ.

പ്രതീകാത്മകമായ എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടം 1798 മുതൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമം വരെയായി വ്യാപിക്കുന്നു; അത് 40-ആം വാക്യം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രമാണ്. എഴുപത് വർഷങ്ങളുടെ അവസാനത്തോളം, അഥവാ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന്റെ സമീപനത്തോളം, വേശ്യ വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നില്ല. ഈ കാരണത്താൽ, 10–15-ആം വാക്യങ്ങളിലെ മൂന്ന് യുദ്ധങ്ങളുടെ പോരാട്ടം പാപ്പാപ്രഭുത്വത്തിന്റെ ഒരു പ്രതിനിധിയാൽ നടത്തപ്പെടുന്നു; കാരണം ഈ കാലഘട്ടത്തിൽ പ്രവചനപരമായി അവൾ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുകയാണ്.

ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും പ്രതിനിധിയുദ്ധങ്ങളിൽ, വടക്കേ രാജാവു തെക്കേ രാജാവിനെ ജയിക്കുന്നു. മദ്ധ്യത്തിലുള്ള യുദ്ധത്തിൽ, തെക്കേ രാജാവു വടക്കേ രാജാവിനെ ജയിക്കുന്നു. റാഫിയയിലെ യുദ്ധം വാക്യം 11-ന്റെ പ്രാരംഭ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയായിരുന്നു; ആ വാക്യവും അതിന്റെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തിയും, പാപ്പീയ റോമിന്റെ മൂന്നര പ്രവചനദിവസങ്ങളായ ആധിപത്യത്തിന്റെ സമാന്തര ഭാഗങ്ങളോടു ചേർക്കപ്പെടേണ്ട രണ്ടു സാക്ഷികളാകുന്നു. അതിനാൽ, ദാനിയേൽ 11-ലെ രണ്ടു തിരുവെഴുത്ത് ഭാഗങ്ങൾ, അവയുടെ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തികളോടുകൂടെ, വാക്യം 11-ലെ അതിർത്തിപ്രദേശത്തിലെ യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകൾ അവതരിപ്പിക്കുന്നു; അത് ആദ്യം റാഫിയയിലെ യുദ്ധത്തിൽ നിവൃത്തിയായി, തുടർന്ന് അന്ത್ಯದ സമയത്ത് 1798-ൽ വീണ്ടും നിവൃത്തിയായി.

ഈ സാക്ഷ്യത്തിന്റെ വരികൾ, വ്ലാദിമിർ പുടിൻ ആധുനിക തെക്കൻ രാജാവിന്റെ അവസാന വ്ലാദിമിർ ആണെന്നതു സ്ഥാപിക്കുന്നു. “വ്ലാദിമിർ” എന്നത് സാധാരണമായി “ലോകത്തിന്റെ ഭരിക്കുന്നവൻ” എന്നാണ് നിർവചിക്കപ്പെടുന്നത്, എന്നാൽ *mir* എന്ന പദത്തിന് “സമൂഹം” എന്ന അർത്ഥവും യുക്തിയായി ഉണ്ട്. അതിനാൽ, വ്ലാദിമിർ എന്നതിന് “സമൂഹത്തിന്റെ ഭരിക്കുന്നവൻ,” അല്ലെങ്കിൽ “കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ ഭരിക്കുന്നവൻ” എന്ന അർത്ഥമുണ്ട്. ജർമ്മനിയുടെ ഏകീകരണത്തിന് ശേഷം സമ്മതിക്കപ്പെട്ട അതിർത്തികൾക്കപ്പുറം നാറ്റോ നടത്തിയ അധിനിവേശത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തന്റെ ആശങ്കകൾ പരിഗണിച്ച ഒരു ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയെ ആധാരമാക്കിയാണ് യുക്രെയ്നുമായുള്ള തന്റെ ഇടപെടൽ നിലകൊള്ളുന്നതെന്ന് പുടിൻ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പുടിന്റെ ദിശ, സെലെൻസ്കിയെയും യുക്രെയ്നിനെയും എതിർക്കുന്നതുപോലെ തന്നെയാണ് നാറ്റോയെയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനെയും എതിർക്കുന്നതിലും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത്. നാറ്റോയും യൂറോപ്യൻ യൂണിയനും, നാറ്റോ-രഹിതമായി തുടരേണ്ടതായിരുന്നു എന്നു പുടിൻ ഉറച്ചുപറയുന്ന പ്രദേശങ്ങളിലേക്കുള്ള അവരുടെ കടന്നുകയറ്റം, സെല്യൂസിദ് രാജാവ് തന്റെ മുൻഭാര്യയ്ക്കായി ഈജിപ്ഷ്യൻ രാജകുമാരിയായ വധുവിനെ മാറ്റിനിർത്തിയപ്പോൾ പ്റ്റോളമി കാണിച്ച കോപത്തോടു സമാന്തരമാണ്. ആ ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടി, 1797-ലെ ലംഘിക്കപ്പെട്ട ടൊലെന്റിനോ ഉടമ്പടിയിലേക്കു മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. ദാനിയേൽ 11-ൽ, തെക്കൻ രാജാവ് വടക്കൻ രാജാവിന്മേൽ ജയിക്കുമ്പോൾ, അതിൽ ഒരു ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടി ഉൾപ്പെടുന്നു.

ഈ ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടി, ജർമ്മനി പുനഃഐക്യപ്പെട്ടു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, NATO തന്റെ അതിരുകൾക്കപ്പുറം വ്യാപിക്കുന്നത് നിയന്ത്രിക്കാൻ യൂറോപ്യൻ യൂണിയൻ തയ്യാറാകാതിരുന്നതുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഈ അർത്ഥത്തിൽ, തെക്കിന്റെ രാജാവായ പുടിൻ, തന്റെ പ്രതിനിധി ശക്തിയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവിനെതിരെ ഒരു പോരാട്ടത്തിലാണുള്ളത്. രണ്ടാം ലോകമഹായുദ്ധത്തിലെ നാസികൾ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ ഒരു പ്രതിനിധി ശക്തിയായിരുന്നു എന്നതുപോലെ, ഉക്രെയ്നിലെ നാസികൾ 10–15 വാക്യങ്ങളിലെ രണ്ടാമത്തെ പ്രതിനിധി യുദ്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമാകുന്നു. മൂന്ന് ലോകമഹായുദ്ധങ്ങളും മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളും—ഇരുവിഭാഗങ്ങളിലുമുള്ള മധ്യസ്ഥ സംഘർഷത്തിൽ നാസികൾ കത്തോലിക്കാ സഭയുടെ പ്രതിനിധികളാണ്.

ഈ പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളുടെ മൂന്നു പ്രാരംഭ ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തികളിലും ഓരോ യുദ്ധത്തിലും അന്ത്യോക്കസ് മാഗ്നസ് ഉണ്ടായിരുന്നു. “അന്ത്യോക്കസ്” എന്ന നാമത്തിന്റെ വ്യുത്പത്തി, വടക്കിന്റെ രാജാവായി സെല്യൂസിഡ് രാജ്യത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ട പ്രതീകാത്മകത എന്നിവ അന്ത്യോക്കസിനെ പ്രത്യന്തിക്രിസ്തുവിന്റെ—റോമിലെ പാപ്പായുടെ—ഒരു പ്രതീകമായി തിരിച്ചറിയുന്നതെങ്ങനെ എന്നു പലപ്പോഴും കാണിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ഈ മൂന്ന് പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ തൂരിന്റെ വേശ്യ മറക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ “അന്ത്യോക്കസ്” എന്ന പേരിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന “പാപ്പാ” എന്ന പ്രതീകം അവന്റെ പ്രതിനിധി ശക്തിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും യുദ്ധങ്ങളിൽ, റോമിനുവേണ്ടി കല്പന നിർവഹിക്കുന്നത് തുറന്നുപറഞ്ഞാൽ യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സാണ്. 11-ആം വാക്യത്തിൽ, പ്രതിനിധി ശക്തി ഉക്രെയ്നിന്റെ നാസിസമാണ്; എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ സെലൻസ്കിയെ താങ്ങിനിറുത്തിയതും ഇന്നും താങ്ങിനിറുത്തുന്നതും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ കപ്പലുകളും രഥങ്ങളുമായിരുന്നു, ഇപ്പോഴും അതുതന്നെയാണ്. രണ്ടാം പ്രതിനിധി യുദ്ധത്തിന്റെ ഉപരിതലത്തിൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; യെശയ്യാവു 23-ലെ എഴുപതു വർഷങ്ങളിൽ പാപ്പാ മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതുപോലെ തന്നേ. മൃഗത്തിന്റെ എല്ലാ ലക്ഷണങ്ങളും വികസിപ്പിക്കുന്ന അതേ ചരിത്രത്തിൽ തന്നെയാണ് യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് മറഞ്ഞിരിക്കുന്നത്; അതിനാൽ രണ്ടാം പ്രതിനിധി യുദ്ധം ആരംഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് ഉക്രെയ്നിലെ നാസിസം എന്ന പ്രതിനിധി ശക്തിയാൽ മറഞ്ഞുകിടക്കുന്നത് പ്രവചനാത്മകമായി യോജിച്ചതാകുന്നു; എങ്കിലും അവരുടെ നാശം വരെയും ഉക്രെയ്നിനെ താങ്ങിനിറുത്തുന്നത് ഭൂമിയിലെ മൃഗത്തിന്റെ സൈനികവും സാമ്പത്തികവുമായ ശക്തി തന്നെയാണ്.

തെക്കിന്റെ രാജാവ് ബാബിലോണിലേക്കു ചെന്നു വടക്കിന്റെ രാജാവിനെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയപ്പോഴും, അതുപോലെ ജനറൽ ബെർത്തിയെർ പോപ്പിനെ ബദ്ധനാക്കി കൊണ്ടുപോയപ്പോഴും, അവൻ നേരെ വത്തിക്കാനിലേക്കു കയറി; അതിലൂടെ ഉക്രെയ്നിന്റെ ഭാഗത്തുനിന്നുള്ള ഏതു പ്രതിരോധവും നീക്കിക്കളയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഒരു ഘട്ടത്തിൽ പുടിന്റെ വിജയത്തോടെ ഉക്രെയ്ന്‍ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമെന്നത് സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. പ്തൊലെമി പിടിച്ചടക്കിയ രാജ്യം ബാബിലോൺ ആയിരുന്നു; നാപോളിയൻ പിടിച്ചടക്കിയ രാജ്യം ആത്മീയ ബാബിലോൺ ആയിരുന്നു. ആകയാൽ, സെലൻസ്കിയുടെ രാജ്യം അവന് പിന്തുണ നൽകുന്ന ആ പ്രജകളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ ട്രംപ് ഭൂമിമൃഗത്തിന്റെ രഥങ്ങളും കുതിരപ്പടയും കപ്പലുകളും നൽകിയിരുന്ന പിന്തുണ പിന്‍വലിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ, ഉക്രെയ്നിന്‍റെ പിന്തുണ യൂറോപ്യൻ യൂണിയനാണ്; നാറ്റോയുടെ കടന്നുകയറ്റത്തെ സംബന്ധിച്ചുള്ള ലംഘിക്കപ്പെട്ട ഉടമ്പടിയെക്കുറിച്ചുള്ള പുടിന്റെ അവകാശവാദങ്ങൾ കേൾക്കാൻ മനസ്സില്ലാതിരുന്ന അതേ കൂട്ടായ്മ തന്നേ.

യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ യൂറോക്രാറ്റുകളെ നയിക്കുന്ന തത്ത്വചിന്ത ഗ്രീൻപീസ് പ്രസ്ഥാനമാണ്. ഈ കാരണത്താൽ, സെലെൻസ്കി എന്നതിന് “പച്ച” എന്നാണ് അർത്ഥം. പരിസ്ഥിതിവാദത്തിന്റെ മൂഢമായ ആഗോള അജൻഡയാൽ നയിക്കപ്പെടുന്ന യൂറോപ്യൻ യൂണിയന്റെ യുദ്ധോന്മാദികളുടെ പ്രതീകാത്മക തലവനാണ് സെലെൻസ്കി. ഉക്രൈൻ യുദ്ധം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, പുടിൻ ഉക്രൈനിനെതിരായ ഒരു വിജയമത്രമല്ല, സമ്പൂർണ്ണ യൂറോപ്യൻ യൂണിയനെയും നാറ്റോയെയുംതിരായ വിജയവും ആഘോഷിക്കും.

അതുകൊണ്ട് ആ മൂന്നു പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളും സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. ആദ്യവും അവസാനവും ആയ പ്രതിനിധി യുദ്ധങ്ങളിൽ, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിലെ സമുദ്രമൃഗവും ഭൂമിമൃഗവും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തിലൂടെ തെക്കിന്റെ രാജാവ് പരാജയപ്പെടുന്നു. ആരംഭത്തിൽ, വടക്കിന്റെ രാജാവിനുള്ള ജയം കൺസർവേറ്റീവ് സ്വഭാവമുള്ള, വത്തിക്കാൻ ഒന്നാം കൗൺസിലിനോടനുബന്ധിച്ച ഒരു മാർപ്പാപ്പയും—കത്തോലിക്ക പാരമ്പര്യത്തിലെ ഫാതിമാ രഹസ്യങ്ങളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ വെള്ളയോ നല്ലയോ ആയ മാർപ്പാപ്പയെന്നു പരിഗണിക്കപ്പെടുന്നവനും—ഉൾപ്പെട്ട ഒരു സഖ്യത്തിലൂടെയാണ് ഉണ്ടായത്. ഇപ്പോഴത്തെ മാർപ്പാപ്പ, ഇത് ഞാൻ എഴുതുന്ന ഈ സമയത്ത് മരണശയ്യയിലാണ്; അദ്ദേഹം വത്തിക്കാൻ രണ്ടാം കൗൺസിലിനോടനുബന്ധിച്ച, ഉദാരവാദിയായ ഒരു മാർപ്പാപ്പയാണ്; ഫാതിമാ രഹസ്യങ്ങളുടെ സന്ദർഭത്തിൽ അദ്ദേഹം കറുത്തയോ ദുഷ്ടനോ ആയ മാർപ്പാപ്പയാണ്.

“നിന്റെ ജനത്തിൽപ്പെട്ട കള്ളന്മാർ” തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തിക്കാട്ടി വീഴുമ്പോൾ, അവർ പ്രവാചകചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നപ്പോൾ ദർശനം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു പതിനാലാം വാക്യം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ക്രി.മു. 200-ൽ പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ പതിമൂന്നാം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളുടെ നിവൃത്തിയിൽ, ആ യുദ്ധത്തോടു ബന്ധപ്പെട്ട വിഷയങ്ങളിൽ പുറജാതീയ റோம் തന്നെ ഇടപെട്ടു. പാനിയം യുദ്ധത്തെ സംബന്ധിച്ച് പ്രസ്താവിക്കുന്ന ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ, പതിനാലാം വാക്യം ദർശനം റോമിനാൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ, ചരിത്രപരമായ ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിന്റെ പരമ്പരയിൽപ്പെടുന്ന ഒരു സംരക്ഷണവാദി വെളുത്ത മാർപാപ്പ, റീഗന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ആരംഭിച്ച എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരിൽ അവസാനനായവനോടു ശക്തികൾ ഒന്നിപ്പിക്കും; അവൻ മുമ്പ് ഒന്നാം വത്തിക്കാൻ കൗൺസിലിന്റെ പരമ്പരയിൽപ്പെട്ട ഒരു സംരക്ഷണവാദി മാർപാപ്പയുമായി സഖ്യം രൂപീകരിച്ചിരുന്നതുമാണ്. അവർ 1989-ൽ അത് ചെയ്തു, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ തകർക്കുവാൻ; ഒടുവിൽ, അതേ രാജ്യത്തിന്റെ അവസാന ഭരണാധികാരിയെ തകർക്കുവാനും അവർ അതു ചെയ്യും.

റീഗൻ കാലഘട്ടത്തിലും പോപ്പ് ജോൺ പോൾ IIനും യുഎസ്എയും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തോടുകൂടിയും, താനാണ് ഫാത്തിമാ പ്രവചനങ്ങളിലെ നല്ല പോപ്പ് എന്നു ജോൺ പോൾ II വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങി. ആ ദൃഢവിശ്വാസത്താൽ പ്രേരിതനായി, ഫാത്തിമായിലെ പ്രവചനങ്ങളുടെ നിറവേറലായി താൻ മനസ്സിലാക്കിയതിനെ പ്രചരിപ്പിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ലോകമെമ്പാടും യാത്ര ചെയ്യാൻ തുടങ്ങി. അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതിനാൽ, ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും അധികം യാത്ര ചെയ്ത പോപ്പായും, അതോടൊപ്പം, വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നിൽ പ്രവചിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ ഒരു കാലത്ത് ലോകമൊട്ടാകെയും മൃഗത്തെ അനുഗമിച്ചു വിസ്മയപ്പെടും എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ നിറവേറലിൽ, എക്കാലത്തെയും ഏറ്റവും വ്യാപകമായി പരിചിതനായ പോപ്പായും അദ്ദേഹം മാറി. പോപ്പ് ജോൺ പോൾ IIയുടെ പൊതുഛായ, യുഎസ്എയുടെ അവസാന പ്രസിഡന്റുമായി സഖ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്ന പരമ്പരാഗത വത്തിക്കാൻ I പോപ്പിന്റെ മാതൃകയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അതുകൊണ്ട്, റീഗൺകാല സമകാലീന പോപ്പിന്റെ പ്രവചനാത്മക സവിശേഷതകളിൽ ഒന്നാണ്, അവന്റെ പൊതുചിത്രം ഒരു വഴിക്കുറിയായി അടയാളപ്പെടുന്ന ഒരു ഘട്ടം ഉണ്ടായിരിക്കുന്നു എന്നത്. ആ അടയാളം പതിനാലാം വചനത്തിലാണ്; അവിടെ, “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരൻമാർ ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു” എന്നു പറയുന്നു. പോപ്പ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമൻ, മുഴുവൻ ലോകവും അതിനെ അനുശോച്യമായി പിന്തുടർന്ന പോപ്പ് എന്ന പ്രവചനാത്മക സവിശേഷത നിറവേറ്റുന്നു; അതുവഴി ട്രംപുമായി ഒരു സഖ്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്ന അന്തിമകാലത്തിലെ സംരക്ഷണവാദിയായ വത്തിക്കാൻ I പോപ്പിലേക്കു വിരൽചൂണ്ടുന്നു. അത് സംഭവിക്കുമ്പോൾ ദർശനം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നത്, പാനിയത്തിന്റെയും ക്രി.മു. 200-ആം വർഷത്തിന്റെയും ചരിത്രത്തിലേക്കു പോപ്പ് സ്വയം പ്രവേശിപ്പിക്കുന്നതിനാലാണ്.

എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരുടെ ആരംഭം എട്ട് പ്രസിഡന്റുമാരുടെ അവസാനത്തെ ദൃഷ്ടാന്തമാക്കുന്നു; പതിനാറാം വചനത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, മറന്നുപോയിരുന്ന ടയറിന്റെ വേശ്യ തുറന്ന ചരിത്രത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നു, അവൾ റീഗന്റെ പ്രതിരൂപനായ ഡൊണാൾഡ് ട്രംപുമായി സഖ്യം രൂപീകരിക്കുമ്പോൾ. ആന്ത്യോക്കസും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവർ ശിശുരാജാവായ പ്ടോളമെയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന തെക്കൻ രാജ്യത്തിന്റെ അന്തിമ തലമുറയെ കീഴടക്കുന്നു. ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിൽ ഒരു ശിശു അന്തിമ തലമുറയുടെ പ്രതീകമാണ്; യുക്രൈൻ യുദ്ധത്തിനു ശേഷം, സൈനിക വിജയങ്ങളാൽ ഉയർത്തപ്പെടുകയും സഭയും രാജ്യവും സംബന്ധിച്ച ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള ദ്വന്ദ്വത്തിൽ വഴിതെറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരുടെ ചരിത്രം പുടിൻ വീണ്ടും ആവർത്തിക്കും.

അങ്ങനെ, 1989-നെയും ആദ്യ പ്രോക്സി യുദ്ധത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പത്താം വാക്യം ആരംഭം, അഥവാ ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യ അക്ഷരം ആകുന്നു. യുക്രെയ്ൻ യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിലെ റാഫിയയുടെ യുദ്ധം ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ പതിമൂന്നാം അക്ഷരമാണ്. 13 എന്ന സംഖ്യ കലഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; യുക്രെയ്ൻ യുദ്ധത്തിലെ പ്രോക്സി സൈന്യം നാസികളാണ്, അവർ ആധുനിക ലോകത്തിലെ കലഹത്തിന്റെ പ്രധാന പ്രതീകമാണ്. പാനിയം ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ അവസാന അക്ഷരമാണ്; ആ അക്ഷരമാലയിൽ ആകെ ഇരുപത്തിരണ്ട് അക്ഷരങ്ങളുണ്ട്. അതിനാൽ, അക്ഷരമാലയിലെ ആദ്യത്തെയും, പതിമൂന്നാമത്തെയും, ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അക്ഷരങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് ചേർത്ത് “സത്യം” എന്ന ഹീബ്രു പദം രൂപപ്പെടുന്നതിനാൽ, ഈ മൂന്ന് പ്രോക്സി യുദ്ധങ്ങളുടെ ഘടന സത്യമാണെന്ന് അത് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഹീബ്രു അക്ഷരമാലയിലെ ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരം ദൈവീകത മനുഷ്യತ್ವത്തോടു ചേർന്നിരിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; അടുത്ത ഭാവിയിൽ പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിന്റെ നിവൃത്തീകരണം ട്രംപിന്റെ പ്രസിഡൻസിയുടെ കാലത്ത് നടക്കുന്നു. രണ്ട് കാലാവധികൾ സേവിച്ച ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ പ്രസിഡന്റാണ് ട്രംപ്.

പാനിയത്തിനുണ്ട് ഇരട്ടസാക്ഷ്യം: ദ്വിമുഖ സഖ്യത്തെക്കുറിച്ചുള്ള സാക്ഷ്യം; ഇരുവിധ പരാമർശങ്ങളിലുമുള്ള ആ സഖ്യം രണ്ട് പക്ഷങ്ങൾക്കിടയിലെ ഒരു പദാനുക്രമബന്ധം തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സഖ്യത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഫിലിപ്പോസും ആന്റിയോക്സും തമ്മിലുള്ള സഖ്യം തന്ത്രപരമായതായിരുന്നു; കിഴക്കൻ മധ്യധരണ്യസമുദ്രപ്രദേശത്തിലെ പ്റ്റോളമീയനും റോമക്കാരുമായ സ്വാധീനത്തെ പ്രതിരോധിക്കുകയാണ് അതിന്റെ ലക്ഷ്യം. എങ്കിലും, അവരുടെ സഹകരണം പാനിയം യുദ്ധത്തെയെന്നോണം തന്നെ കേന്ദ്രീകരിച്ചിരുന്നതല്ല—ആന്റിയോക്സ് ഈ സൈനികപ്രചരണം സ്വതന്ത്രമായി നടത്തി; ഫിലിപ്പോസിന്റെ നേരിട്ടുള്ള സൈനികപങ്കാളിത്തമില്ലാതെയായിരുന്നു അത്. ഫിലിപ്പോസിന്റെ പങ്ക് കൂടുതൽ പരോക്ഷമായിരുന്നു; ഗ്രീസിലും ഏജിയൻ പ്രദേശത്തും റോമൻ, പ്റ്റോളമീയ സഖ്യകക്ഷികളെ പിടിച്ചുകെട്ടിയിരുത്തുന്നതിലൂടെ, ആന്റിയോക്സിന് കോയ്ലെ-സിറിയയിൽ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ സാധിക്കുന്നവിധം, അവൻ രാഷ്ട്രീയവും തന്ത്രപരവുമായ പിന്തുണ നൽകി. ചരിത്രകാരന്മാർ എല്ലാവരും ഈ സഖ്യത്തിൽ ആന്റിയോക്സാണ് കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളവൻ എന്നും, യുദ്ധം യഥാർത്ഥത്തിൽ നടത്തിയതും ആന്റിയോക്സു മാത്രമാണ് എന്നും തിരിച്ചറിയുന്നു. അവരുടെ സഖ്യം അലക്സാണ്ടറുടെ മുൻ രാജ്യമുമായി ബന്ധപ്പെടുന്ന വിശാലപ്രദേശത്തെക്കുറിച്ചായിരുന്നു. ആകയാൽ, മനുഷ്യർക്കിടയിൽ ക്രിസ്തു നടന്നുനിന്നപ്പോൾ പാനിയത്തിനുണ്ടായിരുന്ന നാമമായ കൈസരിയ-ഫിലിപ്പി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതുപോലെ, ഈ സഖ്യത്തിന് ഒരു പ്രധാന നേതാവും അതിനേക്കാൾ താഴെയുള്ള ഒരു അധീനസ്ഥനും ഉണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് കൈസരിയ-ഫിലിപ്പി ആന്റിയോക്സിനോടും ഫിലിപ്പോസിനോടും ഒത്തുനിൽക്കുന്നു; കാരണം കൈസർ ഔഗുസ്തുസും ടെട്രാർക്കായ ഹെറോദാവായ ഫിലിപ്പോസും പ്രതീകീകരിക്കുന്ന ആ സഖ്യത്തിൽ കൈസർ തന്നെയായിരുന്നു കൂടുതൽ ശക്തിയുള്ളവൻ.

“ടെട്രാർക്ക്” എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം നാലിലൊന്നിന്മേൽ ഭരിക്കുന്നവൻ എന്നതാണ്. കൈസർ മുഴുവൻ രാജ്യം ഭരിച്ചു, ഫിലിപ്പ് ഒരു പ്രദേശത്തിന്റെ നാലിലൊന്നിന്മേൽ ഭരിച്ചു; അങ്ങനെ പാനിയവും കൈസര്യ-ഫിലിപ്പിയും സംബന്ധിച്ച കൂട്ടുകെട്ടുകളിൽ ഫിലിപ്പിന്റെ പ്രതീകത്തെ ഒരു ആത്മനിഷ്ഠബന്ധത്തിൽ സ്ഥാപിക്കുന്നു. ഹെറോദ് ഫിലിപ്പിൽ, ദൈവത്തോടുള്ള തകർന്ന നിയമബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളായ രണ്ടു രക്തവംശങ്ങളുടെ പ്രതീകം നാം കാണുന്നു. അലക്സാണ്ടറിന്റെ രാജ്യം നാലു ഭാഗങ്ങളായി, അഥവാ നാല് ടെട്രാർക്കുമാരായി, വിഭജിക്കപ്പെട്ടതിന്റെ നാലിലൊന്നെന്ന പ്രതിധ്വനിയും നാം കാണുന്നു. ഫിലിപ്പ് എന്നതിന്റെ അർത്ഥം കുതിരകളെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ എന്നതാണ്.

ഉക്രെയ്‌നിയൻ യുദ്ധത്തിന്റെ ഉപസംഹാരത്തിൽ നിറവേറുന്ന പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ അന്തിയോകസ് മാഗ്നസ്, അഥവാ ഐക്യനാടുകൾ, റഷ്യയെ തോല്പിച്ച് ഫിലിപ്പാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു ചെറുകക്ഷിയുമായി സഖ്യത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. ആ ചെറുകക്ഷി അതിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരിക്കും, എന്നാൽ യുദ്ധത്തിൽ നേരിട്ട് പങ്കെടുക്കുകയില്ല. ആ യുദ്ധം യു.എസ്.എയും പുടിനും തമ്മിലായിരിക്കും; റാഫിയ യുദ്ധത്തിനുശേഷമുള്ള പ്തൊലോമി IV ഫിലോപാതോറിനാലും യെഹൂദയിലെ രാജാവായ ഉസ്സീയാവിനാലും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, പുടിന്റെ അസ്വസ്ഥതയും അഹങ്കാരവും ഉത്പാദിപ്പിച്ച ഒരു മതപരമായ വിവാദവുമായി അത് വ്യക്തമായും നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതായി തോന്നുന്നു. പ്തൊലോമിയും ഉസ്സീയാവും തെക്കൻ രാജാക്കന്മാരായിരുന്നു; സൈനികവിജയത്താൽ അഹങ്കാരത്തിൽ ഉയർത്തപ്പെട്ട അവർ പിന്നീട് പുരോഹിതന്മാർക്കു മാത്രമേ നിർവഹിക്കേണ്ടിരുന്ന ഒരു വിശുദ്ധപ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു. ഉസ്സീയാവിനു തന്റെ ശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമായി കുഷ്ഠം ബാധിച്ചു; പ്തൊലോമി കോപാകുലനായി അലക്സാന്ത്രിയയിൽ 50,000 യെഹൂദന്മാരെ സംഹരിച്ചു.

പതിമൂന്നാം വാക്യം സമൂഹത്തിന്റെ ആധുനിക രാജാവിന്റെ അവസാന തലമുറയായ കമ്മ്യൂണിസത്തിന്റെ രാജാവായ വ്ലാദിമിർ പുടിന്റെ റഷ്യയും യുഎസയും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആ യുദ്ധത്തിൽ ട്രംപ് വിജയം നേടുന്നു; എന്നാൽ രാജ്യമെന്നതിന്റെ നാലിലൊരുഭാഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു സഹയോജിയോടുകൂടിയാണ് അവൻ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്; ആ സഹയോജി യഥാർത്ഥത്തിൽ യുദ്ധഭൂമിയിൽ ഉണ്ടായിരിക്കുന്നതുമല്ല. ഇപ്പോഴുള്ള സംഭവവികാസങ്ങൾ സാക്ഷ്യപ്പെടുത്തുന്നതുപോലെ, നാം പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ ഉപസംഹാരത്തിനു സമീപിച്ചിരിക്കുകയാണ്. റാഫിയയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, പുടിൻ ഉക്രെയ്നിന്മേൽ വിജയിക്കും. അതിന് ശേഷം, കുഷ്ഠരോഗം നിമിത്തം ഉസ്സിയാവിനെ മരണത്തോളം ഒരു വീട്ടിൽ പാർപ്പിച്ചതാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവൻ ക്രമാനുഗതമായ തന്റെ പതനത്തിലേക്ക് കടക്കും. ക്രി.മു. 217-ൽ റാഫിയയിലെ തന്റെ വിജയത്തിന് ശേഷം, പ്ടോളമി നാലാമൻ ഫിലോപേറ്ററിന്റെ ഭരണകാലം അഴിമതി, ആഡംബരം, നിഷ്ഠുരമായ ഉപദേഷ്ടാക്കളിലേയ്ക്കുള്ള ആശ്രയം എന്നിവ കാരണം ക്ഷയിച്ചുപോയി. ക്രി.മു. 204-ൽ അവൻ മരിച്ചു; തന്റെ ബാലപുത്രനായ പ്ടോളമി അഞ്ചാമന്നു വേണ്ടി അധികാരം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായുള്ള ഗൂഢാലോചനയുടെ ഭാഗമായി, അവന്റെ മന്ത്രിമാരായ സോസിബിയുസും അഗത്തോക്ലീസും ചേർന്ന് അവനെ വധിച്ചിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ വിഷം കൊടുത്തിരിക്കാം. ഈ കലഹഭരിതമായ അന്ത്യം ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് രാജകോടതികളിൽ സാധാരണമായിരുന്ന അസ്ഥിരതയെയും കുതന്ത്രങ്ങളെയും പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; അതുവഴി പ്ടോളമീയ ഈജിപ്തിന്റെ ക്ഷയത്തിൽ ഒരു നിർണായക വഴിത്തിരിവ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നു.

ലോകാധിപത്യത്തിനായുള്ള പോരാട്ടത്തിൽ അലക്സാണ്ടറുടെ മരണത്തിനുശേഷം സംഭവിച്ച അക്ഷരാർത്ഥപരമായ നിവൃത്തികളാൽ മുൻകൂട്ടി പ്രതിരൂപീകരിക്കപ്പെട്ട തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ ആത്മീയ നിവൃത്തിയുടെ ഒരു സവിശേഷത “വിപ്ലവം” ആകുന്നു. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിന്റെ കാലഘട്ടത്തിൽ ഫ്രാൻസ് ആത്മീയമായ തെക്കിന്റെ രാജാവാകുന്നു. ആധുനിക തെക്കിന്റെ രാജാവായ റഷ്യ, റഷ്യൻ വിപ്ലവത്തിൽ ജനിച്ചു. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിൽ പരിചയപ്പെടുത്തിയ തത്ത്വചിന്ത ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തിലെ അറാജകത്വത്തിൽ നിന്ന് സോവിയറ്റ് വിപ്ലവത്തിലെ കമ്മ്യൂണിസത്തിലേക്ക് പക്വത പ്രാപിച്ചതുപോലെ, അതും തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ ഒരു സവിശേഷതയാണ്. കമ്മ്യൂണിസം വിപ്ലവങ്ങളിലൂടെ ലോകമെങ്ങും വ്യാപിച്ചു.

ആധുനിക കാലങ്ങളിൽ, സി.ഐ.എ. സർക്കാരേതര ഏജൻസികളെ ഉപയോഗിച്ച് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള രാജ്യങ്ങളെ അട്ടിമറിക്കാൻ പ്രവർത്തിച്ചിട്ടുണ്ട്; അവർ ആവർത്തിച്ച് പ്രയോഗിച്ച ഘട്ടംഘട്ടമായ പദ്ധതിയെയാണ് “കലർ റിവല്യൂഷൻസ്” എന്നു വിളിക്കുന്നത്. തെക്കിന്റെ രാജാവ് ഒരു വ്യാളശക്തിയാണ്; ആഗോളവാദികളും വ്യാളശക്തിയാണ്, കൂടാതെ സി.ഐ.എ.യുടെ കലർ റിവല്യൂഷൻസും ഒരു വ്യാളശക്തിയുടെ അടയാളങ്ങളാണ്. ആത്മീയമായ തെക്കിന്റെ രാജാവായി ഫ്രാൻസിന്റെ ചരിത്രം, ആ പ്രത്യേക പ്രവചനരേഖയുടെ സമാപ്തിയെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്ന ഒരു സവിശേഷ ചരിത്രം ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.

ആ ഉപസംഹാരം നപോളിയനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവം ഫ്രാൻസ് തെക്കിന്റെ രാജാവായി ആരംഭിക്കുന്നതിനെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു; നപോളിയൻ അതിന്റെ അവസാനത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ബാബിലോനും ബെൽശസ്സറും ഒരു രാത്രിക്കുള്ളിൽ പിടിക്കപ്പെട്ടതിൽനിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി, ആദ്യ ആത്മീയ തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ ഒരു അന്ത്യം സംഭവിച്ചതായി തെളിയിക്കുന്നവിധം, നപോളിയൻ തന്റെ വാട്ടർലൂവിലേക്ക് എത്തിച്ച സംഭവങ്ങളിലെ ഒരു പരമ്പരയെ ചരിത്രകാരന്മാർ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആധുനിക തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ ആദ്യ വ്ലാദിമിർ ആയ വ്ലാദിമിർ ലെനിൻ, നിരന്തരമായ പക്ഷാഘാതാഘാതങ്ങളുടെ ഒരു പരമ്പര മൂലം രണ്ടുവർഷക്കാലയളവിൽ മരിച്ചു. ചിലർ ജോസഫ് സ്റ്റാലിൻ അദ്ദേഹത്തെ വിഷം കൊടുത്തുവെന്ന് അനുമാനിക്കുന്നു; അതുപോലെതന്നെ ചിലർ ടോളമി IV തന്റെ ഉപദേശകരാൽ വിഷം കൊടുക്കപ്പെട്ടുവെന്നും അനുമാനിക്കുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ആധുനിക തെക്കിന്റെ രാജാവിന്റെ അന്ത്യം പോലും ഒരു വിപ്ലവത്തിലൂടെയാണ് പൂർത്തിയാക്കപ്പെട്ടത്.

സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ പതനത്തിലേക്ക് സംഭാവന ചെയ്ത മോസ്കോയിലെ പ്രതിഷേധം 1991 ആഗസ്റ്റ് അട്ടിമറിയിനിടെയുണ്ടായ (1991 ആഗസ്റ്റ് 19–21) മഹത്തായ പൊതുപ്രതിരോധമായിരുന്നു. വൈറ്റ് ഹൗസിന്റെ പ്രതിരോധത്തെയും ബോറിസ് യെൽത്സിന്റെ നേതൃത്വത്തെയും കേന്ദ്രമാക്കിയ ഈ സംഭവം, സോവിയറ്റ് കടുത്ത നിലപാടുകാരെ നേരിട്ട് ദുർബലപ്പെടുത്തി, ഭരണകൂടത്തിന്റെ ഭംഗുരത്വം വെളിപ്പെടുത്തി, സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ വേഗത്തിലാക്കി. മോസ്കോയിലെ മുൻകാല പ്രതിഷേധങ്ങൾ (ഉദാ., 1987–1990)യും ബാൾട്ടിക് വേ (1989)യും മുമ്പേ ഗതി സൃഷ്ടിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും, 1991 ആഗസ്റ്റിലെ പ്രതിഷേധങ്ങളായിരുന്നു മോസ്കോയിലെ നിർണായക വഴിത്തിരിവ്; അതുവഴി 1991-ന്റെ അവസാനത്തോടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ പിരിഞ്ഞുപോകാൻ കാരണമായി. ദക്ഷിണരാജാവായി റഷ്യയുടെ ആരംഭം വിപ്ലവത്തിൽ ആരംഭിക്കുകയും വിപ്ലവത്തിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ അന്ത്യം രാജ্যের ക്രമാനുഗതമായ ഒരു വിഘടനമായിരുന്നു; അതുപോലെതന്നെ പ്തൊലമി, ഉസ്സീയാവു, നാപോളിയൻ, അതുപോലെ വ്ലാദിമിർ ലെനിനും ആയിരുന്നു. പുടിന്റെ അന്ത്യം ക്രമാനുഗതമായ ഒരു വീഴ്ചയാണ്; അത് യുക്രെയ്ൻ യുദ്ധം അവസാനിക്കുന്നതുമുതൽ ആരംഭിക്കുന്നു. യുഎസ്എ യഥാർത്ഥത്തിൽ യുദ്ധത്തിൽ സന്നിഹിതനല്ലാത്ത ഒരു സഖ്യകക്ഷിയുടെ പിന്തുണ സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് രാജ്യത്തിന്മേൽ നിയന്ത്രണം ഏറ്റെടുക്കുന്ന സമയമായ പാനിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിൽ അവന്റെ അവസാനം വരുത്തപ്പെടുന്നു.

ഈ ചിന്താവിഷയങ്ങളെ അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരാം.