പാനിയം - സംഖ്യ അഞ്ച്

ദാനിയേൽ പുസ്തകം ഒരു അതുല്യമായ പ്രവാചകവിവരണം അനാവരണം ചെയ്യുന്നു; അതിലെ ദർശനങ്ങളിലുടനീളം, 2-ആം അധ്യായത്തിലെ ലോഹപ്രതിമയിൽ നിന്ന് 11-ആം അധ്യായത്തിലെ സങ്കീർണ്ണമായ രാജകീയ സംഘർഷങ്ങളിലേക്കു വരെ നീളുന്ന “ആവർത്തിച്ചു വികസിപ്പിക്കുന്ന” എന്ന സിദ്ധാന്തം അതിൽ നെയ്തുചേർന്നിരിക്കുന്നു. ഈ ഘടനയ്ക്കുള്ളിൽ ഒരു ശക്തമായ നിഗമനം ഉദ്ഭവിക്കുന്നു: ക്രി.മു. 31-ലെ ആക്ടിയം യുദ്ധം, ക്രി.മു. 30-ൽ ഈജിപ്തിന്റെ പതനത്തിൽ പര്യവസാനിച്ചതോടെ, ദാനിയേൽ 11:25, 26-ന്റെ നിർണായക നിവൃത്തിയായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതുവഴി അന്യജാതി റോമിന്റെ 360-വർഷത്തെ ആധിപത്യത്തിന്റെ ഉദയത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.

ദാനീയേൽ 11, ക്രി.മു. 323-ൽ അലക്സാണ്ടർ മഹാന്റെ മരണത്തിന് ശേഷം ഉണ്ടായ സാമ്രാജ്യങ്ങളുടെ ഉദയവും പതനവും വിവരണം ചെയ്‌തുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, 14-ആം വാക്യത്തിലെത്തുമ്പോൾ ഒരു മാറ്റം സംഭവിക്കുന്നു. ക്രി.മു. ഏകദേശം 200-ൽ, അന്തിയോഖോസ് III (മാഗ്നസ്) ശിശു-രാജാവായ ടോളമി V-നു വിരുദ്ധമായി പാനിയം യുദ്ധത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കുമ്പോൾ, റോം ഒരു സാധാരണ കാഴ്ചക്കാരനായി അല്ല, മറിച്ച് “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാരായി” ഇടപെട്ടു. ഹെല്ലനിസ്റ്റിക് കലഹങ്ങളുടെ മദ്ധ്യേ ഈജിപ്തിന്റെ ഗോതമ്പ് വിതരണത്തെ ഉറപ്പാക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് ആശങ്കപ്പെട്ടിരുന്ന റോം, രണ്ടാം മക്കെദോനിയൻ യുദ്ധകാലത്ത് (ക്രി.മു. 200–197) തന്റെ സ്വാധീനം പ്രകടമാക്കി; ഇതുവഴി അതിന്റെ പ്രവചനാത്മക പങ്കിനുള്ള വേദി ഒരുക്കപ്പെട്ടു.

ക്രി.മു. 63-ത്തിലേക്ക് ദ്രുതഗതിയിൽ മുന്നേറുമ്പോൾ, 16-ാം വാക്യം നിറവേറുന്നതായി കാണുന്നു; അപ്പോൾ പൊംപേയൂസ് യെരൂശലേം കീഴടക്കി, അതിപരിശുദ്ധസ്ഥലത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയും “മഹത്വമുള്ള ദേശത്തിന്മേൽ” റോമൻ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇവിടെനിന്ന്, 17 മുതൽ 22 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ റോമൻ നേതാക്കളുടെ ഒരു അനുക്രമം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു: പൊംപേയൂസിന്റെ കിഴക്കൻ സൈനികയാത്രകൾ, ജൂലിയസ് സീസറിന്റെ ജയങ്ങളും ക്രി.മു. 44-ൽ ഉണ്ടായ അദ്ദേഹത്തിന്റെ വധവും, അഗസ്തൂസ് സീസറിന്റെ നികുതി ഏർപ്പെടുത്തിയ ഭരണകാലം (ലൂക്കാ 2:1-ൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്) ക്രി.വ. 14-ൽ അവസാനിച്ചതും, “ഉടമ്പടിയുടെ പ്രഭു” തകർക്കപ്പെട്ട ക്രി.വ. 31-ാം ആണ്ടിൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ ക്രൂശീകരണത്തിന് മേൽനോട്ടം വഹിച്ച ടിബെറിയൂസും. യെരൂശലേമിലെ പൊംപേയൂസിൽ നിന്ന് ക്രി.വ. 70-ൽ യെരൂശലേമിലെ ടൈറ്റസുവരെ നീളുന്ന ഈ പ്രവാചകശ്രേണി, ദൈവജനത്തിന്മേലുള്ള റോമിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ രേഖ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

റോമൻ സേനാധിപതി ആലയത്തെ അശുദ്ധമാക്കിയതോടെ ആരംഭിച്ച്, ഒരു റോമൻ സേനാധിപതി ആലയത്തെ നശിപ്പിച്ചതോടെ അവസാനിക്കുന്ന ഈ രേഖ ആൽഫായുടെയും ഒമേഗയുടെയും മുദ്ര വഹിക്കുന്നു. അശുദ്ധീകരണത്തിൽ ആരംഭിച്ച് നാശത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ ചരിത്രരേഖ, “ഈ ആലയത്തെ ഇടിച്ചുകളവിൻ; ഞാൻ അതിനെ മൂന്നു ദിവസത്തിനകം ഉയിർത്തെഴുന്നേല്പിക്കും” എന്നു തനിക്കുതന്നെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞ ഒരുവനുടെ അശുദ്ധീകരണവും നാശവും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. സത്യം എബ്രായ അക്ഷരമാലയിലെ ഒന്നാമത്തെയും പതിമൂന്നാമത്തെയും അവസാനത്തെയും അക്ഷരങ്ങളാൽ ഘടിതമാണ്; പൊംപേയിയിൽ ആരംഭിച്ച് ടൈറ്റസിൽ അവസാനിക്കുന്ന ഈ രേഖ, മൂന്നു ക്രൂശുകളുടെ മദ്ധ്യത്തിലുള്ള ക്രൂശാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മദ്ധ്യ ആലയനാശത്തെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു; ക്രിസ്തു നിയമത്തെ സ്ഥിരപ്പെടുത്തുവാൻ വന്ന ആഴ്ചയുടെ കൃത്യമായ മദ്ധ്യത്തിൽ തന്നെയായിരുന്നു ആ ക്രൂശുകൾ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത്. പതിനാറാം വാക്യത്തിൽ നിന്ന് ഇരുപത്തിരണ്ടാം വാക്യം വരെ സത്യത്തിന്റെ മുദ്ര വഹിക്കുന്ന ഒരു പ്രവാചക രേഖയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഈ വാക്യങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനകത്ത് പ്രധാനപ്പെട്ട ചില പ്രവാചക രേഖകൾ ഉണ്ടെങ്കിലും, ആ രേഖയുടെ പ്രാഥമിക വിഷയം യെഹൂദന്മാരിന്മേലുള്ള റോമിന്റെ ആധിപത്യമാണ്.

വാക്യം 23, യെഹൂദർ യുദാസ് മക്കബെയുസിന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ റോമുമായി ഒരു സഖ്യം സ്ഥാപിച്ചിരുന്ന ക്രി.മു. 161–158-ലെ കാലത്തിലേക്ക് (1 Maccabees 8) മടങ്ങിച്ചെന്ന്, അതിനെ “ആവർത്തിച്ചു വിപുലീകരിക്കുന്നു.” ഇതിലൂടെ റോമിന്റെ സാമ്രാജ്യനിർമാണത്തിനുള്ള സവിശേഷ തന്ത്രം—ഉടമ്പടികളിലൂടെയും സഖ്യങ്ങളിലൂടെയും നടത്തുന്ന കീഴടക്കൽ, അതിന്റെ മുൻഗാമികളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായ ഒരു രീതി—ഉന്നയിക്കപ്പെടുന്നു. വാക്യം 24 ഈ ഘട്ടത്തെ സമാപിപ്പിച്ച്, റோம் “ഒരു കാലത്തേക്കു പോലും അതിന്റെ ഉപായങ്ങളെ കോട്ടകളിൽനിന്നു മുൻകൂട്ടി ആലോചിക്കും” എന്നു രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

“against” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം “from” എന്ന പദമായും മനസ്സിലാക്കാം. റോം തന്റെ ഉപായങ്ങളെ “from” നിന്നു മുൻകൂട്ടി നിർദേശിക്കുന്നു. ഈ വാക്യത്തിലെ “from” എന്ന പദം, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയ-സൈനിക ഹൃദയമായ റോം നഗരത്തെ, അതിന്റെ തന്ത്രങ്ങളുടെ ആസ്ഥാനമായി സൂചിപ്പിക്കുന്നു. “സമയം” പ്രവചനപരമായി 360 വർഷങ്ങളാണ്; ആക്ടിയത്തിനു ശേഷം ക്രി.മു. 30-ൽ മിസ്രയം വീഴുന്നതോടെ ആരംഭിച്ച്, കോൺസ്റ്റന്റൈൻ റോം ഉപേക്ഷിച്ച് കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മാറുന്ന ക്രി.വ. 330-ആം ആണ്ടിൽ അവസാനിക്കുന്നു.

25-വും 26-വും വാക്യങ്ങൾ ആക്ടിയം തന്നിലേക്കാണ് നേരിട്ട് ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നത്.

ക്രി.മു. 31-ൽ, “വടക്കിന്റെ രാജാവായി” റോമിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന ഒക്ടേവിയൻ, “തെക്കിന്റെ രാജാവായ” ക്ലിയോപാത്രയുടെ ഈജിപ്തിനെതിരെ ഒരു മഹത്തായ നാവിക സംഘർഷത്തിൽ തന്റെ സൈന്യങ്ങളെ സജ്ജമാക്കി. ആന്റണിയുടെയും ക്ലിയോപാത്രയുടെയും “അതിവലുതും പ്രബലവുമായ സൈന്യം” തളർന്നു; തന്ത്രപ്രധാനമായ “ഉപായങ്ങൾ” (അഗ്രിപ്പായുടെ യുദ്ധതന്ത്രങ്ങൾ) കൂടിയും ദ്രോഹങ്ങളാലും—ആന്റണിയുടെ സഖ്യകക്ഷികളിൽ നിന്നുള്ള കൂറുമാറ്റങ്ങളും യുദ്ധത്തിന്റെ നടുവിൽ ക്ലിയോപാത്ര നടത്തിയ പിന്മാറ്റവും മൂലം—അത് പരാജയപ്പെട്ടു. ക്രി.മു. 30-ഓടെ ഈജിപ്ത് ഒരു റോമൻ പ്രവിശ്യയായി, അങ്ങനെ ജാതീയ റോമിന്റെ വെല്ലുവിളിയില്ലാത്ത ആധിപത്യത്തിന് തുടക്കമായി. ക്രി.മു. 30 മുതൽ ക്രി.വ. 330 വരെയുള്ള ഈ 360-വർഷ കാലപരിധി, അതിന്റെ ആദിമ ദൃഢകോട്ടയെ കേന്ദ്രമാക്കിയിരുന്ന റോമിന്റെ പരമാധികാരത്തോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു; ദാനിയേൽ 8:11 മുൻകൂട്ടി പറയുന്നതുപോലെ, കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ സ്ഥലംമാറ്റം ആ ദൃഢകോട്ടയെ “താഴെ എറിഞ്ഞുകളഞ്ഞതു” വരെയായിരുന്നു അത്.

കോൺസ്റ്റന്റൈൻ റോം നഗരത്തെ വിട്ട് കോൺസ്റ്റന്റിനോപ്പിൾ നഗരത്തെ ഉയർത്തിപ്പിടിച്ചപ്പോൾ, റോം നഗരം പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്ന അധികാരസിംഹാസനം പാപ്പൽ സഭ കൈവശപ്പെടുത്തുവാൻ റോം നഗരത്തിൽ ഒരു അധികാരശൂന്യത അവൻ വിട്ടുപോയി. ആ പ്രവൃത്തി വെളിപ്പാട് പതിമൂന്നാം അധ്യായത്തിലെ രണ്ടാം വാക്യം നിവർത്തിച്ചു.

ദാനിയേൽ 8-ൽ, രണ്ടും “വിശുദ്ധമന്ദിരം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന രണ്ട് വ്യത്യസ്ത എബ്രായ പദങ്ങൾ, ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിലെ വിശുദ്ധമന്ദിരത്തിന്റെ കഥയെ വേർതിരിച്ചുകാണിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ പുസ്തകം, ക്രിസ്തുവിന്റെയും സാത്താന്റെയും ഭൗമിക പ്രതിനിധികളിൽ ദൃശ്യമാകുന്നതുപോലെ, ക്രിസ്തുവിനും സാത്താനുമിടയിലെ ഒരു യുദ്ധത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സാത്താന്റെ ഭൗമിക പ്രതിനിധിയായ ബാബിലോൻ, ദാനിയേലിന്റെ ആരംഭത്തിൽ യെരൂശലേമിനെ കീഴടക്കുന്നു; പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ യെരൂശലേം ബാബിലോണിനെ കീഴടക്കുന്നു. യെരൂശലേം നഗരവും ബാബിലോൻ നഗരവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രാജ്യങ്ങൾ “ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരങ്ങൾ” ആകുന്നു. ബാബിലോൻ നഗരവും യെരൂശലേം നഗരവും രണ്ടും ബലത്തിന്റെ വിശുദ്ധമന്ദിരങ്ങളാകുന്നു; നഗരത്തിനകത്ത് രണ്ടിനും അവരവരുടെ ദേവാലയങ്ങളുമുണ്ട്. പാന്തിയോൻ ദേവാലയം റോം നഗരത്തിലാണ്; യെരൂശലേമിലെ ദേവാലയം പ്രവചനപരമായ വിവരണത്തിൽ അതിന്റെ പ്രതിരൂപമാണ്. ബാബിലോണും റോം നഗരവും യെരൂശലേമിന്റെ കൃത്രിമപ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു.

ദാനിയേൽ 8-ൽ, രണ്ട് എബ്രായ പദങ്ങളുണ്ട്: 11-ആം വാക്യത്തിൽ “miqdash” എന്ന പദം വരുന്നു; അവിടെ ചെറിയ കൊമ്പ് (പൗരാണിക റோம்) 330-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ തലസ്ഥാനം മാറ്റിയപ്പോൾ “അവന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തിന്റെ സ്ഥലം” (റோம் നഗരം) തള്ളിയിടുന്നു. മറ്റൊരു പദം 13, 14-ആം വാക്യങ്ങളിലെ “qodesh” ആകുന്നു; അവിടെ 2300 ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയം ശുദ്ധീകരണം കാത്തിരിക്കുന്നു. ഇരു പദങ്ങളും “വിശുദ്ധാലയം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നുവെങ്കിലും, “miqdash” ദൈവത്തിന്റെ കോട്ടയെയോ ഒരു പൗരാണിക കോട്ടയെയോ സൂചിപ്പിക്കാനാകുന്നു; എന്നാൽ “qodesh” ബൈബിളിൽ ദൈവത്തിന്റെ വിശുദ്ധാലയത്തെ സൂചിപ്പിക്കാൻ മാത്രമാണ് ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നത്.

ദാനീയേൽ 11:31-ൽ, “ശക്തിയുടെ വിശുദ്ധസ്ഥലം” (റോം നഗരം) മലിനീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അങ്ങനെ ബാർബറിയന്മാരും വാൻഡലുകളും റോം നഗരത്തിലേക്കു യുദ്ധം കൊണ്ടുവരുന്നു. ആ വാക്യത്തിലെ “ഭുജങ്ങൾ” 496-ൽ ക്ലോവിസോടെ ആരംഭിച്ചു; ഒസ്ട്രോഗോത്തുകൾ നഗരത്തിൽ നിന്ന് പുറത്താക്കപ്പെട്ട 538-ഓടെ പാപ്പത്വ റോം പൂർണ്ണ പ്രാബല്യത്തിലെത്തുന്നതുവരെ അതു തുടരുകയും ചെയ്തു.

ആക്ടിയത്തിൽ നിന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന പ്രവാചകപരമ്പര 330-നെ അതിക്രമിച്ച് തുടരുന്നു. 30-ാം വാക്യത്തിലെ “കിത്തീമിന്റെ കപ്പലുകൾ” എന്നു പറയുന്നത് 455-ൽ റോം കൊള്ളയടിച്ച ജെൻസെറിക്കിന്റെ നേതൃത്വത്തിലുള്ള വാൻഡൽസിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇതിലൂടെ പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെ തകർച്ച അറിയിക്കപ്പെടുന്നു. തുടർന്ന് പാപ്പാ റോം ഉയിർത്തെഴുന്നേറ്റ്, 538 മുതൽ 1798 വരെ ഭരിച്ചു; 1260 വർഷങ്ങൾക്കു, നെപ്പോളിയന്റെ ജനറൽ ബെർത്തിയർ പിയൂസ് VI-നെ പിടികൂടി “മാരക മുറിവ്” ഏല്പിക്കുന്നതുവരെ. ക്രി.മു. 30 മുതൽ 330 വരെ നീണ്ടിരുന്ന ബഹുദേവാരാധക റോമിന്റെ 360 വർഷങ്ങൾ, പാപ്പാ റോമിന്റെ 1260 വർഷങ്ങളെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു; ഇവയിൽ ഓരോന്നും മൂന്നാമത്തെ തടസ്സം (ഈജിപ്ത്, ഓസ്ട്രോഗോത്തുകൾ) വീഴുമ്പോഴാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്.

ആധുനിക “വടക്കിന്റെ രാജാവ്” 40-ാം വാക്യത്തിൽ പ്രത്യക്ഷമാകുന്നു. 1989-ൽ, റീഗന്റെ അമേരിക്കയുമായി രഹസ്യമായി സഖ്യപ്പെട്ട പാപ്പാധികാരം (രഥങ്ങൾ, കപ്പലുകൾ, കുതിരച്ചേവകർ എന്നിവയായി പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടത്), “തെക്കിന്റെ രാജാവായ” സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ (നാസ്തികത/കമ്മ്യൂണിസം) തകർത്തുകളയുന്നു. 41-ാം വാക്യം പാപ്പാധികാരം “മഹിമയുള്ള ദേശത്തെ” കീഴടക്കുന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്നു—പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് അമേരിക്കയെ കത്തോലിക്ക അമേരിക്കയായി മാറ്റിക്കൊണ്ട്—42-ാം, 43-ാം വാക്യങ്ങൾ ഈജിപ്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ, ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ (മഹാസർപ്പം), വത്തിക്കാൻ (മൃഗം), യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ് (കള്ളപ്രവാചകൻ) എന്നിവ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ത്രിതല ഐക്യത്തിനുമുമ്പിൽ വഴങ്ങുന്നതായി തിരിച്ചറിയുന്നു; അങ്ങനെ ലോകത്തെ അർമ്മഗെദ്ദോനിലേക്കു നയിക്കുന്നു. 45-ാം വാക്യം “സഹായിപ്പാൻ ആരുമില്ലാതെ” ഈ ശക്തിയുടെ അന്ത്യത്തെ പ്രവചിക്കുന്നു; 41-ാം വാക്യത്തിൽ അതിന്റെ മുറിവ് ഭേദമായിരുന്നുവെങ്കിലും, 45-ാം വാക്യത്തിൽ അതിന്റെ വിധി മുദ്രകുത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ക്രി.മു. 31-ലെ ആക്റ്റിയം വാക്യങ്ങൾ 25, 26 എന്നിവയുടെ കേന്ദ്രവിഷയമാണ്; അതുവഴി റோம் തന്റെ വിശുദ്ധസ്ഥല-കോട്ടയിൽ നിന്ന് 360-വർഷത്തെ ആധിപത്യം ആരംഭിക്കുന്നു. വാക്യം പതിനാലിനെ ഒരു മുന്നറിയിപ്പായി കണക്കിലെടുത്താൽ, വാക്യം പതിനാറ് മുതൽ വാക്യം മുപ്പത്തൊന്നിൽ പാപ്പൽ റോമിലേക്കുള്ള മാറ്റം വരെയുളള പൗരാണിക റോമിന്റെ ചരിത്രമാണ് പൗരാണിക റോമിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ രേഖ. ആ രേഖ മൂന്ന് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. വാക്യങ്ങൾ പതിനാറ് മുതൽ ഇരുപത്തിരണ്ട് വരെ പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്മേലുള്ള റോമിന്റെ ആധിപത്യത്തിന്റെ രേഖയാണ്. വാക്യങ്ങൾ ഇരുപത്തിമൂന്നും ഇരുപത്തിനാലും, സൈനിക ശക്തിയോടൊപ്പം സഖ്യങ്ങളും ഉടമ്പടികളും ഉപയോഗിച്ച് കീഴടക്കുന്നതിനിടെ റோம் വിനിയോഗിച്ച സാമ്രാജ്യനിർമ്മാണ പ്രവർത്തിയെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വാക്യം ഇരുപത്തിനാല് മുതൽ വാക്യം മുപ്പത്തൊന്നിലെ അവസാന പ്രസ്താവന വരെയുള്ള ഭാഗം, ആദ്യം റோம் സ്വയം ഉയർത്തിക്കാട്ടിയ ഒരു കാലഘട്ടത്തെയും, തുടർന്ന് ഉണ്ടായ ഒരു പതനത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ട്-ഭാഗ രേഖയാണ്.

“നിയുക്തകാലം” എന്നത് ക്രി.വ. 330-ലെ 360 വർഷങ്ങളുടെ സമാപ്തിയാണ്. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിൽനിന്ന് മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ അവസാന ഭാഗംവരെ—538-ൽ ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛവസ്തുവായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പാപ്പാധികാരം സിംഹാസനത്തിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട സമയം ഏതാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഭാഗം—പരമാധികാരഭരണത്തിന്റെ മൂന്നുനൂറ് അറുപത് വർഷങ്ങളുടെ കാലഘട്ടത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിലുള്ള പുറജാതീയ റോമിന്റെ ചരിത്രമാണ്; അതിന് പിന്നാലെ ക്രമേണ ഉണ്ടായ തകർച്ചയുടെ ഇരുനൂറ് എട്ട് വർഷങ്ങൾ വരുന്നു.

അതുകൊണ്ട് ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിലെ “കാലം” ക്രി.മു. 31-ൽ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ ആധിപത്യത്തിലേക്ക് തെക്കൻ രാജാവിനെ ചേർക്കുന്നതോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; ക്രി.വ. 330-ൽ വടക്കൻ രാജ്യം കിഴക്കും പടിഞ്ഞാറുമായി വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു. ക്രി.വ. 330 മുതൽ 538 വരെ ജാതീയ റோம் ക്രമേണ തകർന്നുപോകുന്നു. ജാതീയ റോമിന്റെ പതനത്തിലെ വിവിധ ഘട്ടങ്ങളുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന വിവിധ പ്രവാചകപരമായ തിരിച്ചറിയലുകൾ, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവാചകവചനം തിരിച്ചറിയുവാൻ പ്രവാചകവിദ്യാർത്ഥിക്കു സാധ്യമാക്കുന്ന പ്രവാചക നങ്കൂരങ്ങളാകുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിന്റെ പതിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി, റോം ദർശനം സ്ഥാപിക്കുന്നു; അതു അതുതന്നെ നിർവഹിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളിൽ ഒന്നാകുന്നു അതിന്റെ പതനം. ആ വാക്യം ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: “നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരും ദർശനം സ്ഥാപിപ്പാൻ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തും; എങ്കിലും അവർ വീഴും.”

കിത്തീമിന്റെ കപ്പലുകൾ റോമിനെ ആക്രമിക്കുകയും, അതിനുശേഷം അത് തെക്കിനെ ആക്രമിക്കുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, അത് മുൻകാലത്തേതുപോലെയും പിന്നാലത്തേതുപോലെയും ആയിരുന്നില്ല; കാരണം ഇവിടെനിന്ന് ആരംഭിച്ച് റോമൻ ശക്തിയുടെ പതനം ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുകയാണ്. വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിൽ കാണപ്പെടുന്ന ഏഴ് കാഹളങ്ങളിലെ ആദ്യ നാല് കാഹളങ്ങൾ, ഒടുവിൽ ക്രി.വ. 476-ഓടെ പാശ്ചാത്യ റോമിനെ അന്ത്യം വരുത്തിയ നാല് പ്രധാന ശക്തികളെ പ്രത്യേകമായി വിവరిచ് ചെയ്യുന്നു. നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരൻമാർ തങ്ങളെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കാട്ടുകയും വീഴുകയും ചെയ്യുമ്പോഴാണ് ആ ദർശനം സ്ഥാപിതമാകുന്നത്. പ്രവചനദർശനം റോമിന്റെ പതനത്തെ ആധാരഘടനയായി എടുത്തുകൊണ്ടാണ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. പാശ്ചാത്യ വിജാതീയ റோம் ക്രി.വ. 330 മുതൽ 538 വരെ പതിച്ചു. പാപ്പഭരണ റோம் 1798-ൽ പതിച്ചു. അഞ്ചാംതെയും ആറാംതെയും കാഹളങ്ങളുടെ ചരിത്രത്തിൽ കിഴക്കൻ റோம் 1453-ൽ ഒട്ടോമാൻ തുർക്കികൾക്കു കീഴിൽ വീണു. ആ മൂന്ന് പതനങ്ങളും നിന്റെ ജനത്തിലെ കവർച്ചക്കാരാൽ സ്ഥാപിതമാകുന്ന ദർശനത്തിന്റെ ഭാഗങ്ങളാണ്.

ആ വാക്യം ഇപ്രകാരം പ്രസ്താവിക്കുന്നു: “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാരും ദർശനം സ്ഥാപിപ്പാൻ തങ്ങളെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എന്നാൽ അവർ വീഴും.” കി.മു. 31 മുതൽ കി.പി. 330 വരെ ലോകത്തിന്മേലുള്ള തങ്ങളുടെ ആധിപത്യത്തിൽ പൗരാണിക റோம் “തങ്ങളെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു.” കി.പി. 330 മുതൽ 538 വരെ, പാപത്തിന്റെ മനുഷ്യൻ ദൈവത്തിന്റെ മന്ദിരത്തിൽ ഇരുന്നു താനേ ദൈവമാണെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നായി ഒരുക്കം വരുത്തുവാൻ, പൗരാണിക റோம் വീഴ്ചയിലേക്കു മാറി. കി.പി. 538 മുതൽ 1798 വരെ പാപ്പാധികാരം “തങ്ങളെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടു,” 1798-ൽ അവർ വീണു. കി.മു. 31 മുതൽ കി.പി. 330 വരെ പാശ്ചാത്യ റோம் റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്ന നിലയിൽ “ഉയർത്തപ്പെട്ടു,” കി.പി. 330 മുതൽ 476 വരെ അത് വീണു. കി.പി. 330-ൽ കോൺസ്റ്റന്റീൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ കിഴക്കൻ റോമിന്റെ കേന്ദ്രമാണെന്ന് ഉയർത്തിപ്പറഞ്ഞു; 1453-ൽ കിഴക്കൻ റோம் വീണു. റോമിന്റെ വിവിധ പ്രതിനിധാനങ്ങളിലെ കാലഘട്ടങ്ങളിൽ ഓരോന്നിനും, റோம் ഉയർന്നു നില്ക്കുന്ന ഒരു ഘട്ടവും അതിനെത്തുടർന്ന് അതിന്റെ വീഴ്ചയെ ചിത്രീകരിക്കുന്ന മറ്റൊരു ഘട്ടവും ഉണ്ട്; എന്തെന്നാൽ “നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ ദർശനം സ്ഥാപിപ്പാൻ തങ്ങളെത്തന്നേ ഉയർത്തിക്കൊള്ളും; എന്നാൽ അവർ വീഴും.”

“കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന എബ്രായ പദം “തകർക്കുന്നവർ” എന്നാണ് കൂടുതൽ യുക്തിയായി വിവർത്തനം ചെയ്യേണ്ടത്; കാരണം അത് മൂലപദത്തിന്റെ പ്രാഥമിക അർത്ഥത്തോടു—കവിഞ്ഞുകയറുക അല്ലെങ്കിൽ വിഘടിപ്പിക്കുക—കൂടുതൽ അടുത്തിണങ്ങുന്നതാണ്; “കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്നർത്ഥത്തോട് അല്ല (അത് മോഷണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു). ഈ പദം വെറും വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിക്കുന്നവരെ അല്ല, അതിരുകൾ, നിയമങ്ങൾ, അല്ലെങ്കിൽ നിയമബന്ധങ്ങൾ തകർക്കുന്നവരെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ബൈബിളിലെ പ്രവചനത്തിൽ റോം തന്നെയാണ് തകർക്കുന്നവൻ; എങ്കിലും പതിനാലാം വാക്യത്തിൽ അത് “കവർച്ചക്കാരൻമാർ” എന്ന് വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നു. ദാനിയേൽ രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ റോം ഇരുമ്പുരാജ്യമാണ്; തുടർന്ന് ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ നാലാമത്തെ മൃഗവും റോം തന്നെയാണ്.

നാലാമത്തെ മൃഗം—അത് റോമാണ്—“ഇരുമ്പ്” പല്ലുകളുള്ളതാണ്; കാരണം അതേ നാലാമത്തെ രാജ്യമാണ് രണ്ടാം അധ്യായത്തിൽ ഇരുമ്പായി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്. ഏഴാം വാക്യത്തിൽ റോമിന്റെ നാലാമത്തെ മൃഗം “കഷണങ്ങളാക്കി തകർക്കുന്നു”; അങ്ങനെ കഷണങ്ങളാക്കി തകർത്തശേഷം അത് “ശേഷിച്ചിരുന്നതിനെ അതിന്റെ കാലുകളാൽ ചവിട്ടിക്കളഞ്ഞു.” റോമിന്റെ മൃഗം ഇരുമ്പ് രാജ്യമാണ്; കഷണങ്ങളാക്കി തകർക്കുന്നതും ശേഷിച്ചിരുന്നതിനെ ചവിട്ടിക്കളയുന്നതുമായ ഈ സ്വഭാവം പീഡനത്തിന്റെ പ്രവൃത്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്മേൽ കൊണ്ടുവന്ന ആ പീഡനം ഒരു “അടയാളം” ആയിരുന്നു.

പ്രാചീന യിസ്രായേലിന്റെ കലഹത്തിന്റെ ഫലമായി അവരുടെ മേൽ വന്ന ശാപങ്ങൾ “ഒരു അടയാളവും അത്ഭുതവും, നിന്റെ സന്തതിയിൻമേൽ എന്നേക്കും” ആകുന്നു. ആ ശാപം അവരുടെമേൽ വരേണ്ടത് “ക്രൂരമുഖമുള്ള ഒരു ജാതിയാൽ” ആയിരുന്നു. ഏഴാം അധ്യായത്തിൽ “തകർത്തു ചിതറിച്ചുകളകയും ശേഷിപ്പിനെ കാലുകൊണ്ട് ചവിട്ടിക്കളകയും” ചെയ്യുന്ന ഇരുമ്പുപല്ലുകളുള്ള മൃഗം, അലക്സാണ്ടറിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ വിഭജനത്തിൽനിന്നു ഉദ്ഭവിക്കുന്ന നാലാമത്തെ രാജ്യവുമാകുന്നു; ദ്വിതീയോപദേശത്തിൽ മോശെയുടെ കാര്യത്തിലും അതുപോലെതന്നെ, ആ രാജ്യം പ്രാചീന യിസ്രായേൽ ഗ്രഹിക്കാത്ത ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ജാതിയാകുന്നു. ദാനിയേലിന്റെ എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ റോമിന്റെ രാജ്യം ക്രൂരമുഖമുള്ള ഒരു ജാതിയും വ്യത്യസ്ത ഭാഷ സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ജാതിയും ആകുന്നു.

“നിന്റെ ജനത്തിലെ കള്ളന്മാർ (തകർത്തുകളയുന്നവർ)” ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു; അവർ തങ്ങളെത്തന്നെ ഉയർത്തുന്നു, പിന്നെ അവർ വീഴുകയും ചെയ്യുന്നു. നാലാമത്തെ ഇരുമ്പ് രാജ്യം തങ്ങളെ ഉയർത്തിക്കൊണ്ടിരുന്ന സമയത്ത് പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചിരുന്ന അജ്ഞാതമതസ്ഥ റോമമായിരുന്നു; എന്നാൽ അവരുടെ അന്തിമ വീഴ്ച ദർശനത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്ന ഒരു പ്രവാചക ലക്ഷണമായി മാറി. അവർ തകർത്തുകളയുന്നവർ ആകുന്നു; എന്തെന്നാൽ പീഡനത്തിലൂടെ അവർ ദൈവജനത്തെ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നു.

ഈ പഠനം അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ തുടരും.