പാനിയം — സംഖ്യ ആറു

1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയോടെ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപതാം വാക്യം നിറവേറ്റപ്പെട്ടു. നാൽപത്തൊന്നാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്; അതുപോലെ പതിനാറാം വാക്യവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്. 1989 മുതൽ അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള കാലഘട്ടത്തിൽ നാൽപതാം വാക്യം ശൂന്യമാണ്. 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യത്തിലും തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരുന്നു; അത് ആദ്യം ആന്റിയോകസ് മാഗ്നസ് മുഖാന്തരം നിറവേറ്റപ്പെട്ടതായിരുന്നു.

സെല്യൂസിഡ് “വടക്കിന്റെ രാജാവായ” അന്ത്യോക്യസ് III മാഗ്നസ് ക്രി.മു. 223–187 കാലത്ത് ഭരിച്ചു; മൂന്നാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിനു (ക്രി.മു. 246–241) ശേഷം പ്റ്റോളമികൾക്കു (“തെക്കിന്റെ രാജാവ്”) നഷ്ടപ്പെട്ട പ്രദേശങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കുവാൻ അവൻ ശ്രമിച്ചു. നാലാം സിറിയൻ യുദ്ധത്തിലെ (ക്രി.മു. 219–217) അവന്റെ സൈനിക പ്രയാണത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം കോയ്ലെ-സിറിയ, ഫീനീക്യ, പലസ്തീൻ എന്നിവ തിരിച്ചുപിടിക്കലായിരുന്നു. ക്രി.മു. 219-ൽ അന്ത്യോക്യസ് തെക്കോട്ടു നീങ്ങി, സെല്യൂസിയ-ഇൻ-പിയെരിയ, ത്യർ, പ്റ്റോളമൈസ് (ആക്കർ) എന്നിവ കീഴടക്കി, തീരപ്രദേശങ്ങളിലെ ദുർഗ്ഗകേന്ദ്രങ്ങൾ വീണ്ടും സ്വന്തമാക്കി. ക്രി.മു. 218-ൽ അവൻ പിന്നെയും മുന്നേറി, ഫിലദെൽഫിയ (അമ്മാൻ) പിടിച്ചടക്കി, ഗാസ വരെയുള്ള നഷ്ടപ്പെട്ട സെല്യൂസിഡ് ദേശങ്ങൾ വീണ്ടെടുക്കുവാനുള്ള ഉദ്ദേശത്തോടെ ഈജിപ്തിന്റെ അതിർത്തിയിലേക്കു സമ്മർദ്ദം ചെലുത്തി. ക്രി.മു. 218-ൽ അന്ത്യോക്യസ് തന്റെ പ്രയാണം താൽക്കാലികമായി നിർത്തി, കൈവരിച്ച നേട്ടങ്ങൾ ഉറപ്പിക്കുകയും നിർണായകമായ ഒരു മുന്നേറ്റത്തിനായി തയ്യാറെടുപ്പുകയും ചെയ്തു. പ്റ്റോളമിക് രാജാവായ പ്റ്റോളമി IV ഫിലോപേറ്റർ, ഈജിപ്ത്യൻ സൈനികരുടെ ബലവർധനയോടെ, അവനെ നേരിടുവാൻ ഒരു സൈന്യം സമാഹരിച്ചു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അദ്ധ്യായത്തിലെ പത്താം വാക്യം അന്ത്യോക്യസിന്റെ ഈ മുന്നേറ്റത്തെ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; അങ്ങനെ അത് ക്രി.വ. 1989-ൽ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ചയെ മുൻനിഴലാക്കുകയും, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തെ പ്രതിരൂപീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വടക്കൻ രാജാവ് “കവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകുമ്പോൾ,” അത് പത്താം വാക്യത്തിലെ വടക്കൻ രാജാവിന്റെ “കവിഞ്ഞൊഴുകി കടന്നുപോകുന്നതുമായി” പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇരു വാക്യങ്ങളിലും ലഘുവായി വ്യത്യസ്തമായി വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്നതൊഴിച്ചാൽ, അതേ ഹീബ്രു വാക്കുകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നത്. യെശയ്യാവു 8:8-ൽ കാണുന്ന അതേ പ്രയോഗമാണിത്.

മൂന്ന് വാക്യങ്ങളിൽ ഓരോന്നും ഒരു വടക്കൻ രാജാവിനാൽ ഒരു തെക്കൻ രാജാവ് തോൽക്കപ്പെടുന്നതിനെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. വടക്കൻ രാജാവായ അന്ത്യോക്കോസ് തെക്കൻ രാജാവായ പ്റ്റോളമിയെ ജയിച്ചതുപോലെ, വടക്കൻ രാജാവായ സന്നഹേരീബ് തെക്കൻ രാജാവായ യെഹൂദയെ ജയിച്ചു; അതുപോലെ തന്നെ, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ വടക്കൻ രാജാവ് 1989-ൽ USSR-നെ പ്രക്ഷുബ്ധമായി ഒഴുക്കിക്കളഞ്ഞു. ഈ മൂന്ന് വാക്യങ്ങളും, അവയുടെ മൂന്ന് ചരിത്രപരമായ നിവൃത്തികളും ചേർന്ന്, “അന്ത്യകാലം” 1989-ലാണെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ആകയാൽ, പത്താം വാക്യം 1989 ആകുന്നു; പതിനാറാം വാക്യം യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്; അതുപോലെ തന്നെ നാൽപ്പത്തൊന്നാം വാക്യവും ആകുന്നു.

പതിനൊന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ ഒരു തിരുവെഴുത്ത് ഭാഗമാണ്; അതിന് ചരിത്രപരമായ ഒരു നിവൃത്തിയും ഉണ്ട്, അത് നാല്പതാം വാക്യത്തിന്റെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിനുള്ളിലെ നിർദിഷ്ട പ്രവചനാത്മക വഴിക്കല്ലുകളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് മുമ്പ്, എന്നാൽ 1989-ന് ശേഷം, റാഫിയ യുദ്ധവും അതിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളും പതിനൊന്നും പന്ത്രണ്ടും വാക്യങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു; പാനിയം യുദ്ധം പതിമൂന്ന് മുതൽ പതിനഞ്ച് വരെയുള്ള വാക്യങ്ങളിൽ അവതരിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

ഞായറാഴ്ച നിയമം നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയമാണ്; കാരണം അവിടെയാണ് പാപ്പത്വത്തിന്റെ മാരകമുറിവ് സുഖപ്പെടുന്നതും, പാപ്പ ഭൂമിയുടെ സിംഹാസനത്തിലേക്ക് മടങ്ങിവരുന്നതും. ആ അധികാരലാഭം 538-ലെ പാപ്പത്വത്തിന്റെ സിംഹാസനാരോഹണത്താലും, ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ ജാതീയ റോമിന്റെ സിംഹാസനാരോഹണത്താലും പ്രതീകാത്മകമായി മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. പ്രവചനപരമായി സിംഹാസനാരൂഢമായ ശേഷം ജാതീയ റോം 360 വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു. 538-ൽ പാപ്പത്വം സിംഹാസനാരൂഢമായ ശേഷം, അവൾ ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ചു. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ മാരകമുറിവ് സുഖം പ്രാപിച്ചതിനുശേഷം, പാപ്പത്വം പ്രതീകാത്മകമായ 42 മാസം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കും.

27-ആം വാക്യം ഈ രണ്ടു രാജാക്കന്മാരെക്കുറിച്ചും “ഇരുവരും” എന്നു പറയുന്നു:

ഇരുപത്തിയേഴാം വാക്യത്തിലെ ആ രണ്ട് രാജാക്കന്മാർ അതിന് മുമ്പുള്ള രണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ പരാമർശിക്കപ്പെട്ട അതേ രാജാക്കന്മാരാണ്; അവർ പിന്നീട് ആക്ടിയം എന്ന യുദ്ധത്തിൽ ഏറ്റുമുട്ടി.

അതുകൊണ്ട്, ഇരുപത്തിയേഴാം വാക്യം, നാം മുന്നോട്ട് പോകുന്നതിന് മുമ്പ് മനസ്സിലാക്കേണ്ട ഒരു അസാധാരണത്വം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിൽ “കാലം” എന്നത് ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ ആരംഭിച്ച് ക്രിസ്തുവർഷം 330-ലെ നിയുക്ത സമയത്തിൽ സമാപിക്കുന്ന 360-വർഷ കാലയളവിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

യുദ്ധത്തിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവ് മാർക്ക് ആന്റണിയുമായി സഖ്യത്തിലായിരുന്ന ക്ലിയോപാത്രയായിരുന്നു. അവരെ ഇരുവരെയും തോൽപ്പിക്കേണ്ടിയിരുന്ന വടക്കിന്റെ രാജാവ് ഒക്ടേവിയസായിരുന്നു. നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്ത് (ക്രി.മു. 31) മുമ്പ് ഒരേ മേശയിൽ ഇരുന്നു പരസ്പരം അസത്യങ്ങൾ പറഞ്ഞിരുന്ന ആ രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തിൽ തമ്മിൽ നേർക്ക് നേർ ഏറ്റുമുട്ടും.

മേശയിങ്കൽ ഇരിക്കുന്ന ആ രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ പാനിയം യുദ്ധത്തിന്റെ ചരിത്രത്തോടു (13 മുതൽ 15 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ) ഒത്തുചേരുന്നു; അവിടെ അന്ത്യോഖുസ് മാഗ്നസിനും മക്കെദോന്യയിലെ ഫിലിപ്പിനും ഇടയിൽ ഒരു സഖ്യം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ചരിത്രപരമായ സഖ്യം ക്രിസ്തുവിന്റെ കാലത്ത് പാനിയം എന്ന പേരിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പ്രതീകാത്മക സഖ്യത്തോടു—കൈസറിയ ഫിലിപ്പി—അനുരൂപമാകുന്നു. 1989-ൽ റീഗനും പോപ്പ് ജോൺ പോൾ രണ്ടാമനും തമ്മിലുള്ള സഖ്യത്തിലൂടെ സോവിയറ്റ് യൂണിയൻ തൂത്തുകളയപ്പെടുമ്പോൾ, ആ സഖ്യം നാല്പതാം വാക്യത്തിലും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ക്രി.മു. 31-നു മുമ്പ് ആ രണ്ടു രാജാക്കന്മാർ പരസ്പരം അസത്യങ്ങൾ പറയുന്നു; അത് ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടു ഒത്തുചേരുന്നു; അതുകൊണ്ട് അവരുടെ അസത്യങ്ങൾ പതിനാറാം വാക്യത്തിന് മുമ്പ്, റാഫിയ യുദ്ധത്തിന് പതിനേഴു വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം പാനിയം യുദ്ധത്തിൽ നിവൃത്തിയായ 13 മുതൽ 15 വരെയുള്ള വാക്യങ്ങൾ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിനുള്ളിൽ സംഭവിക്കുന്നു; കൂടാതെ പതിനാറാം വാക്യത്തിന്റെ നിവൃത്തിയായി പോംപെയി യെരൂശലേം കീഴടക്കുന്നതിന് നൂറ്റിമുപ്പത്തേഴു വർഷങ്ങൾ മുമ്പും അതു സംഭവിക്കുന്നു.

ഇരുപത്തിയെട്ടാം വാക്യത്തിൽ, ക്ലിയോപാട്രയെയും (തെക്കിന്റെ രാജാവായ) മാർക്ക് ആന്റണിയെയും ഇരുവരെയും ജയിച്ച ഒക്ടാവിയസ്, “വളരെ വലിയ സമ്പത്തോടുകൂടെ തന്റെ ദേശത്തിലേക്കു മടങ്ങും; അവന്റെ ഹൃദയം വിശുദ്ധ നിയമത്തിന്നു വിരോധമായിരിക്കും; അവൻ വീരപ്രവൃത്തികൾ നിർവഹിക്കും; പിന്നെ തന്റെ ദേശത്തിലേക്കു മടങ്ങും” എന്നു പറയുന്നു. ഉറീയാ സ്മിത്ത് ഈ രണ്ടു വിജയങ്ങളെ ക്രി.മു. 31-ലെ ആക്ടിയവും ക്രി.വ. 70-ലെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശവും എന്നു തിരിച്ചറിയുന്നു. അതിനാൽ, ഇരുപത്തിയെട്ടാം വാക്യം, 360 വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭമായ ആക്ടിയം യുദ്ധത്തോടും ക്രി.വ. 70-ലെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തോടും ആരംഭിക്കുന്ന ഒരു ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നതാകുന്നു.

ഇരുപത്തിനാലാം വാക്യത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ (“ഒരു കാലത്തേക്കും”) എന്നതുമുതൽ മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെ അവസാന ഭാഗമായ (“ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ളേച്ഛത സ്ഥാപിക്കും”) എന്നതുവരെ, ക്രി.മു. 31-ൽ ആരംഭിച്ച് ക്രി.വ. 538-ൽ നിവൃത്തിയായ ഒരു ചരിത്രരേഖയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നത്. ഈ രേഖ ആക്റ്റിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; അത് മൂന്നു നൂറ്റി അറുപത് വർഷത്തേക്ക് പുറജാതീയ റோம் പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കാൻ തുടങ്ങിയതിന്റെ അടയാളമാണ്. ഈ രേഖ ക്രി.വ. 538-ൽ അവസാനിക്കുന്നു; അന്നാണ് പാപ്പാധിപത്യ റோம் ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റി അറുപത് വർഷത്തേക്ക് പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കാൻ ആരംഭിച്ചത്. ഈ വാക്യങ്ങളുടെയും അവ നിവൃത്തിയായ ചരിത്രത്തിന്റെയും പരിധിയിൽ, 330-ലെ നിയമിതകാലം ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായ പുറജാതീയ റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിലെ ഒരു വിഭജനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നു നൂറ്റി അറുപത് വർഷം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിച്ച പ്രാരംഭ കാലഘട്ടത്തിനു ശേഷം, മുപ്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിൽ പാപ്പാധിപത്യം ക്രി.വ. 538-ൽ സിംഹാസനം ഏറ്റെടുക്കുന്നതിന് മുമ്പായി, സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ വിഘടനമായ ഇരുനൂറ്റി എട്ട് വർഷം തുടരുന്നു. ആ എട്ട് വാക്യങ്ങളുടെ ക്രമത്തിൽ, ക്രി.മു. 31-ലെ ആക്റ്റിയത്തിന്റെ യുദ്ധത്തിനു മുമ്പ് സംഭവിച്ച ഒരു ചരിത്രനിവൃത്തി തിരിച്ചറിയുന്നത് ഇരുപത്തേഴാം വാക്യം മാത്രം തന്നെയാണ്.

ഇരുപത്തേഴാം വാക്യം “നിയമിതകാലത്തിനു” മുമ്പായി രണ്ടു രാജാക്കന്മാരുടെ ഒരു കൂടിക്കാഴ്ചയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു; ഇരുപത്തൊമ്പതാം വാക്യം ഒരു “നിയമിതകാലം” എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിലെ “നിയമിതകാലം” മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷകാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭമാണ്; ഇരുപത്തൊമ്പതാം വാക്യത്തിലെ “നിയമിതകാലം” മൂന്നുനൂറ്റി അറുപത് വർഷകാലഘട്ടത്തിന്റെ അവസാനമാണ്. ആരംഭവും അവസാനവും ചേർന്നുതന്നെ ഒരു “നിയമിതകാലത്തെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിയേൽ 8:9-ൽ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരിക്കുന്ന മൂന്നാമത്തെ ഭൗമശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സത്തെ അത് കീഴടക്കിയപ്പോൾ തന്നെയാണ് ബഹുദേവാരാധക റോമിന്റെ ശക്തീകരണം ആരംഭിച്ചത്.

ശക്തിപ്രാപനം ആക്റ്റിയം യുദ്ധത്തിൽ ആരംഭിച്ചു; അതിന്റെ തുടർച്ചയായി, എട്ടാം അധ്യായത്തിലെ ഒൻപതാം വാക്യത്തിൽ തെക്കിന്റെ രാജാവായ (ഈജിപ്ത്) അധീനതയിൽ ആക്കപ്പെട്ടു.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായിരുന്ന അജ്ഞാതാരാധക റോമിന്റെ ഭരണത്തിന്റെ അന്ത്യം, പാപ്പാ റோம் തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സത്തെ അതിജീവിച്ചപ്പോൾ, ക്രി.വ. 538-ൽ സംഭവിച്ചു. ആക്റ്റിയം യുദ്ധത്തിൽ നിന്ന് ക്രി.വ. 538 വരെ നീളുന്ന മുഴുവൻ അഞ്ചുനൂറ്റി അറുപത്തിയെട്ട് വർഷത്തെ കാലഘട്ടവും, അജ്ഞാതാരാധക റോം തന്റെ മൂന്നാമത്തെ തടസ്സത്തെ കീഴടക്കി ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായി മാറുന്നതോടെ ആരംഭിക്കുന്നു; പാപ്പാ റോം തന്റെ മൂന്നാമത്തെ ഭൂമിശാസ്ത്രപരമായ തടസ്സത്തെ കീഴടക്കുന്നതോടെ അത് അവസാനിക്കുന്നു.

ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായി, ഇവിടെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രം രണ്ടു കാലഘട്ടങ്ങളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; ഒന്നാമത്തേത് റോം സ്വയം ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്ന കാലഘട്ടവും, അതിനെ തുടർന്ന് റോമിന്റെ പതനത്തെ വിവരിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടവും ആകുന്നു. ഉയർച്ചയുടെ ആദ്യ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭം തന്നെയാണ് ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ നാലാമത്തെ രാജ്യമായി പൗരസ്ത്യവിശ്വാസമില്ലാത്ത റോം ഭരിച്ച മുഴുവൻ കാലയളവിന്റെയും ആരംഭം. റോമിന്റെ ഉയർച്ചയുടെ ആദ്യ കാലഘട്ടം ഒരു നിയമിത സമയത്തോടുകൂടി ആരംഭിക്കുകയും അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; കൂടാതെ അതിന്റെ ആരംഭം വടക്കൻ രാജ്യവും തെക്കൻ രാജ്യവും ഒന്നിച്ചുചേരുന്നതോടുകൂടിയുമാണ്. അത് ഒരു കിഴക്കൻ രാജ്യമായും ഒരു പാശ്ചാത്യ രാജ്യമായും വിഭജിക്കപ്പെടുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്നു. നിയമിത സമയത്തോടുകൂടിയ ആരംഭവും അവസാനവും, കൂടാതെ ആരംഭവും അവസാനവും, അലെക്സാണ്ടറിന്റെ രാജ്യത്തിന്റെ നാലു വിഭജനങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ഇരുപത്തേഴും ഇരുപത്തൊൻപതും വാക്യങ്ങളിലെ നിശ്ചിതമായ ആ രണ്ട് കാലങ്ങൾ, റോം പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തെ വിവരണ ചെയ്യുന്ന ഒരു ആരംഭ-അവസാന ചിഹ്നമായി നിലകൊള്ളുന്നു. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിന്റെയും പതിനാറാം വാക്യത്തിന്റെയും നിറവേറ്റലായി ഐക്യനാടുകളിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാകുമ്പോൾ, ആധുനിക റോം നാൽപ്പത്തിരണ്ട് പ്രതീകാത്മക മാസങ്ങൾ പരമാധികാരത്തോടെ ഭരിക്കുന്ന കാലം ആരംഭിക്കുന്നു. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിലെ ആദ്യ നിശ്ചിതകാലം ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്; രണ്ടാമത്തെ നിശ്ചിതകാലം ഭൂമിയിലെ അവസാന ജാതിയും ഐക്യനാടുകളുടെ മാതൃക പിന്തുടർന്ന് അവസാന ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാക്കുകയും, അങ്ങനെ ചെയ്തുകൊണ്ട് വിഗ്രഹ ശബ്ബത്തിന്റെ ലോകവ്യാപക പ്രാബല്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന സമയത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

ആ രണ്ടു പ്രവചനാത്മക വഴിക്കുറികളും അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിൽ നിന്നു ലോകവ്യാപക ഞായറാഴ്ചനിയമ പ്രാബല്യത്തിലേക്കുള്ളതുമാണ്; ആ രണ്ടു ഞായറാഴ്ചനിയമങ്ങളാണ് ഇരുപത്തേഴും ഇരുപത്തൊൻപതും വാക്യങ്ങളിൽ പറയുന്ന രണ്ടു നിയമിതകാലങ്ങൾ. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിലെ ആദ്യ നിയമിതകാലം ക്രി.വ. 321-ൽ കോൺസ്റ്റൻറീന്റെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്താലും മുൻകൂട്ടി പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; 538-ൽ ഓർലീയാൻസ് കൗൺസിലിലെ പാപ്പാ ഞായറാഴ്ചനിയമം ലോകവ്യാപക ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെയുള്ള സാഹചര്യത്തിൽ, പാണിയൂം യുദ്ധം പതിനാറാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിന് മുൻപുള്ള ചരിത്രമാണ്. ആ ചരിത്രത്തിനുള്ളിൽ, പരസ്പരം കള്ളം പറയുന്ന രണ്ടു രാജാക്കന്മാരുടെ സംഗമം നിവൃത്തിയാകുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ, പത്താം വാക്യം മുതൽ പതിനാറാം വാക്യം വരെ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. ഈ വാക്യങ്ങൾ പത്താം വാക്യത്തിൽ നാലാമത്തെ സിറിയൻ യുദ്ധത്തെയും, പതിനൊന്നാം വാക്യത്തിൽ റാഫിയ യുദ്ധത്തെയും, പന്ത്രണ്ടാം വാക്യത്തിൽ ആ യുദ്ധത്തിന്റെ അനന്തരഫലങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. പതിമൂന്നാം വാക്യം മുതൽ പതിനഞ്ചാം വാക്യം വരെ ക്രി.മു. 200-ആം വർഷത്തിലെ ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അപ്പോഴാണ് പാണിയൂം യുദ്ധം നിവൃത്തിയായതും, “നിന്റെ ജനത്തിന്റെ കവർച്ചക്കാർ” എന്ന നിലയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന പൗരാണിക റോം പ്രവാചക വിവരണത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചതും.

ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാൽപ്പതാം വാക്യം 1989-ലെ USSR-ന്റെ തകർച്ചയെ തിരിച്ചറിയുന്നു; പതിനാറാം വാക്യം അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തെ തിരിച്ചറിയുന്നു. നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തിനു മുമ്പായി പരസ്പരം കള്ളം പറയുന്ന രണ്ടു രാജാക്കന്മാരുടെ സംഗമം — അതായത് ആക്ടിയം യുദ്ധം — 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്തിന് ശേഷം ആരംഭിച്ച് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിലെ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ അവസാനിക്കുന്ന നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിന്റെ ചരിത്രപരിധിക്കുള്ളിലാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യം, 1989-ന് ശേഷം, എന്നാൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് മുമ്പ് സംഭവിക്കുന്ന, നാൽപ്പതാം വാക്യത്തിലെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിലെ ഒരു വഴിക്കുറിയാകുന്നു. ഇരുപത്തേഴാം വാക്യത്തിലെ “സംഗമം” ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിൽ റോമിന് അധികാരബലം ലഭിക്കുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ഒരു വഴിക്കുറിയാണ്. 538-ൽ പാപ്പത്വത്തിന് അധികാരബലം ലഭിക്കുന്നതിലേക്ക് നയിക്കുന്ന നിരവധി വഴിക്കുറികൾ ഉണ്ട്; ഈ വഴിക്കുറികളും നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട സമയത്തിനു മുമ്പ് സംഭവിക്കുന്നു. ആ പ്രവചനാത്മക വഴിക്കുറികളിൽ ഒന്നാണ് 533-ൽ ജസ്റ്റീനിയൻ പുറപ്പെടുവിച്ച ഉത്തരവ്; അതിലൂടെ മുപ്പതാം വാക്യത്തിലെ “ഉടമ്പടി ഉപേക്ഷിക്കുന്നവരോടുകൂടെ ബുദ്ധിപൂർവ്വം ഇടപെടും” എന്ന പരാമർശം നിവൃത്തിയായി.

ജാതീയ റോമിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ നിയമിക്കപ്പെട്ട സമയത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന മറ്റു വഴിക്കുറിപ്പുകൾ ഇവയാണ്: ക്രി.വ. 330-ാം വർഷത്തിൽ ജാതീയ റോം പതിച്ചു വീഴുകയും അതേ സമയം പാപ്പാധികാര ശക്തിക്കു “ആസനം” കൈമാറുകയും ചെയ്തു. ക്രി.വ. 496-ൽ ക്ലോവിസ് തന്റെ “ശക്തി” പാപ്പാധികാരത്തിനു നൽകി. ദാനിയേൽ ഏഴിന്റെ നിവൃത്തിയായി, പാപ്പാധികാരത്തിനുവേണ്ടി ജാതീയ റോം “മൂന്ന് കൊമ്പുകൾ” നീക്കിക്കളഞ്ഞു; അവയിൽ അവസാനത്തേത് ക്രി.വ. 538-ൽ റോം നഗരത്തിൽനിന്നു ഓസ്ട്രോഗോത്തുകളെ നീക്കിയതായിരുന്നു. ക്രി.വ. 508-ൽ ജാതീയതയുടെ മതം രാജ്യത്തിന്റെ നിയമമതമായി നിന്ന സ്ഥാനത്തുനിന്നു മാറ്റി, അതിന്റെ പകരം കത്തോലിക്കമതം സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടു. 538-ാം വർഷം നാല്പത്തൊന്നാം വാക്യത്തിലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; 496-ാം വർഷം 1989-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അപ്പോൾ റീഗൺ, ക്ലോവിസ് ചെയ്തതുപോലെ, തന്റെ ശക്തി റോമിലെ പോപ്പിനു സമർപ്പിച്ചു. 330-ാം വർഷം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; കാരണം അവിടെയാണ് പാപ്പാധികാരം വീണ്ടും അധികാരാസനത്തിലേക്കു മടങ്ങിവരുന്നത്.

ഇത് 538യും 330യും രണ്ടും നിയമിതമായ സമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; അത് പതിനാറും നാൽപ്പത്തൊന്നും ആയ വാക്യങ്ങളാണ്. 496, 1989-നെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; അത് ദാനിയേൽ പതിനൊന്നിലും യെശയ്യാവു 8:8-ലും കാണുന്ന പത്താം വാക്യവും നാൽപ്പതാം വാക്യവും നിവർത്തിച്ചു. 508, രാജ്യത്തിന്റെ മതം കത്തോലിക്ക മതത്തിനായി മാറ്റിവെക്കപ്പെടുന്ന സമയത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. 496-ൽ ക്ലോവിസിനോടുകൂടെ ആരംഭിച്ച് 508 വരെ, രാജ്യത്തിന്റെ നിയമാനുസൃത മതത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ നീക്കലും പകരംവെക്കലും ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടു. 330-ൽ ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ, പാശ്ചാത്യ റോമിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ പതനം ആദ്യ നാലു കാഹളങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; അതുവഴി യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിലെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന ക്രമാനുഗതമായ നാശം തിരിച്ചറിയിക്കപ്പെടുന്നു.

ക്രി.വ. 321-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈന്റെ ഞായറാഴ്ചനിയമത്തെ തുടർന്ന് പൗരാണിക റോമിന് സംഭവിച്ച ക്രമാനുഗതമായ പതനം, ബൈബിൾ പ്രവചനത്തിലെ ആറാമത്തെ രാജ്യമായി ഞായറാഴ്ചനിയമത്തിലെത്തുന്ന യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്റെ പതനത്തെ ഉദാഹരിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, “ദേശീയ മതത്യാഗത്തെ ദേശീയ നാശം അനുഗമിക്കും” എന്നു സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമാക്കിയതുപോലെ, നാല് കാഹളവിധികളും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിന്മേൽ കൊണ്ടുവരപ്പെടുന്നു. യെഹെസ്കേൽ നാലടങ്ങിയ ശിക്ഷയ്ക്ക് അധിക സാക്ഷ്യം ചേർക്കുന്നു.

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ പരിഗണനകൾ നാം തുടരും.