സമാന്തര മുന്നറിയിപ്പുകൾ - സംഖ്യ അഞ്ച്

നാം ഇപ്പോഴും പരിഗണിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന ആ ഭാഗത്തിൽ, വെളിപ്പാട് പത്ത്-ാം അധ്യായത്തിൽ ഇറങ്ങിവരുന്ന ദൂതനായി ക്രിസ്തുവിനെക്കുറിച്ച് അഭിപ്രായപ്പെടുമ്പോൾ, ശക്തനായ ദൂതനായി ക്രിസ്തു “സാത്താനുമായുള്ള മഹാവിവാദത്തിന്റെ സമാപനദൃശ്യങ്ങളിൽ അവൻ നിർവഹിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന പങ്ക്” ദൃഷ്ടാന്തമായി പ്രതിപാദിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു തന്റെ വലങ്കാൽ സമുദ്രത്തിന്മേലും ഇടങ്കാൽ വരണ്ട നിലത്തിന്മേലും വെച്ചപ്പോൾ അവൻ സ്വീകരിച്ച “സ്ഥാനഭംഗി” “സകല ഭൂമിയിന്മേലുമുള്ള അവന്റെ പരമാധികാരവും അധികാരവും” സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു “ഉച്ചത്തിലുള്ള ശബ്ദത്തോടെ” നിലവിളിച്ചപ്പോൾ, അവൻ “സിംഹം ഗർജിക്കുന്നതുപോലെ” “നിലവിളിച്ചു.”

“മഹാവിവാദത്തിന്റെ അവസാന ദൃശ്യങ്ങളിൽ” ക്രിസ്തു തന്റെ സർവശക്തിത്വം പ്രകടമാക്കും; ക്രിസ്തു തന്റെ സർവശക്തിത്വം പ്രകടമാക്കുമ്പോൾ, അവൻ യെഹൂദാഗോത്രത്തിലെ സിംഹമായി അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.

യെഹൂദാഗോത്രത്തിന്റെ സിംഹമായി ക്രിസ്തുവിന്റെ പ്രത്യക്ഷീകരണം, തന്റെ ദൈവിക സമയക്രമപ്രകാരം, ബൈബിളിലെ പ്രവചനങ്ങളെ മുദ്രകുത്തുകയും മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്ന അവന്റെ പ്രവൃത്തിയെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു. മനുഷ്യരുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ്, “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നപ്പോൾ, “ഉടൻ സംഭവിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങളെ” തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേക ബൈബിൾസത്യം മുദ്രവിമോചനം ചെയ്യപ്പെടും.

“അടുത്തിരിക്കുന്ന” “കാലം” യഥാർത്ഥത്തിൽ ചരിത്രത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുമ്പോൾ, “അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ വായിക്കയും കേൾക്കയും കാത്തുകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നവർ” മേൽ ഒരു അനുഗ്രഹം പ്രസ്താവിക്കപ്പെടുന്നു. ആ പ്രത്യേക സന്ദേശം കാലസംബന്ധമായ അത്യാവശ്യസ്വഭാവമുള്ള ഒരു സന്ദേശമാണ്; “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്ന സാഹചര്യത്തിൽ മാത്രമേ അത് തിരിച്ചറിയാനാകൂ. അപ്പോൾ—ആ സമയത്ത്, അതിനുമുമ്പല്ല—വ്യക്തികൾ വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിൽ “എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ” വായിക്കയും കേൾക്കയും “കാത്തുകൊള്ളുകയും” ചെയ്യുവാൻ സാധിക്കും. “കാലം അടുത്തിരിക്കുമ്പോൾ,” “വായിക്കുന്നവനും”, “കേൾക്കുന്നവരും”, “അതിൽ എഴുതിയിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ കാത്തുകൊള്ളുന്നവരും” മേൽ പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അനുഗ്രഹം, “അവസാനകാലത്ത്” ദാനിയേലിന്റെ പുസ്തകം തുറക്കപ്പെടുന്നതിന് സമാന്തരമാണ്.

ദൈവവചനത്തിന്റെ പഠനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടുന്ന” “അനേകർ” ദാനീയേലിന്റെ “പുസ്തകത്തിൽ” “മുദ്രയിട്ടിരുന്നതായ” “വചനങ്ങൾ” മുദ്രവെക്കാതെയാകുന്ന “അവസാനകാലത്തിൽ” അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു. എന്നാൽ, യുഎസിൽ ഞായറാഴ്ചാനിയമത്തിന് തൊട്ടുപിന്നാലെ ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടുന്ന മറ്റൊരു വർഗ്ഗത്തിലെ കന്യകമാരുമുണ്ട്.

സമാര്യയുടെ പാപം അഹാബും യേശബേലും മുഖാന്തരം പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ട പാപമായിരുന്നു; അഹാബ് ഐക്യനാടുകളെയും യേശബേൽ കത്തോലിക്കാ സഭയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. കാർമ്മേൽ പർവ്വതത്തിലെ ഏലീയാവുമായുള്ള ഏറ്റുമുട്ടലിൽ യേശബേലും അഹാബും കള്ളപ്രവാചകന്മാരും ചേർന്ന് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ പ്രതിരൂപങ്ങളാകുന്നു. ആ ഏറ്റുമുട്ടലിൽ അശുദ്ധ പ്രവാചകന്മാരുടെ രണ്ടു കൂട്ടങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു: ബാൽ പ്രവാചകന്മാരും തോപ്പിലെ പുരോഹിതന്മാരും. ബാൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ദേവന്മാരിൽ ഒരുവനായിരുന്നു; തോപ്പുകളിൽ ആരാധിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന മറ്റെയാൾ അഷ്ടാരോത്ത് ആയിരുന്നു. ബാൽ ഒരു പുരുഷദേവനായിരുന്നു; അഷ്ടാരോത്ത് ഒരു സ്ത്രീദേവതയായിരുന്നു. ഒരുമിച്ച് നോക്കുമ്പോൾ, പുരുഷദേവൻ രാഷ്ട്രത്തെയും സ്ത്രീദേവത സഭയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ദാനിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ട ദൈവം സമാര്യയുടെ ആദ്യ രാജാവായ യെരോബെയാം സ്ഥാപിച്ചതായിരുന്നു; അവൻ ബേഥേലിലും ദാനിലും ഓരോ സ്വർണ്ണക്കിടാവുകളെ സ്ഥാപിച്ചു. ബേഥേൽ എന്നത് ദൈവത്തിന്റെ ആലയം എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നു; ദാൻ എന്നത് ന്യായവിധി എന്നു അർത്ഥമാക്കുന്നു. ഇവ രണ്ടും ചേർന്ന് സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള സംഗമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; ഞായറാഴ്ചാചരണത്തിന്റെ നിർബന്ധിത പ്രാബല്യത്തിന് മുമ്പായി അത് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളിൽ സംഭവിക്കുന്നു. ആ രണ്ട് സ്വർണ്ണക്കിടാവുകളും അഹരോന്റെ സ്വർണ്ണക്കിടാവിനാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടു.

കിടാവ് ഒരു മൃഗമാണ്, സ്വർണ്ണവിഗ്രഹം ഒരു പ്രതിമയാണ്; അതിനാൽ അഹരോന്റെ സ്വർണ്ണകിടാവും യൊരോബെയാമിന്റെ രണ്ട് സ്വർണ്ണകിടാക്കളും യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സിൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം നടപ്പിലാക്കപ്പെടുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് സംഭവിക്കുന്ന സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള കൂട്ടുകെട്ടിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. യൊരോബെയാമിന്റെ കാര്യത്തിൽ, ആ രണ്ട് നഗരങ്ങൾ സഭയും രാജ്യവും തമ്മിലുള്ള ഈ കൂട്ടുകെട്ടിന്റെ പ്രതീകാത്മകതയ്ക്ക് രണ്ടാം സാക്ഷ്യം നൽകുന്നു; വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിൽ ഇത് മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയായി നിർവചിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ബേർശേബയുടെ രീതി അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. “ബേർശേബ” എന്ന നാമത്തിന്റെ ആദ്യ പരാമർശം ഉല്പത്തി ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിലാണ്; തന്റെ കാലത്ത് രക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതിനായി ആചാരനിയമങ്ങളും സുന്നത്തും നിലനിർത്തേണ്ടതുണ്ടെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചിരുന്നവർക്കു വിരോധമായി അപ്പൊസ്തലനായ പൗലോസ് പ്രയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന ഭാഗം അതുതന്നെയാണ്. ബേർശേബയുടെ ആദ്യ പരാമർശം സ്ഥിതിചെയ്യുന്ന അതേ ഭാഗമാണ് പൗലോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്. ഒരേ ചരിത്രവിവരണത്തിനുള്ളിൽ പരസ്പരം വ്യത്യസ്തവും വിരുദ്ധവുമായ രണ്ടു നിയമങ്ങളെ അഭിമുഖീകരിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ആ ചരിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. അടിമസ്ത്രീയുടെ മകനായിരുന്ന ഇശ്മായേലിനെ മനുഷ്യശക്തിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമായി പൗലോസ് ഉപയോഗിക്കുന്നു; ദൈവശക്തിയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമായി അദ്ദേഹം ഉപയോഗിക്കുന്ന യിസ്ഹാക്കിനോടു ഇശ്മായേലിനെ വിരുദ്ധമായി നിലനിറുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു. ബൈബിളിലെ ഈ ഭാഗത്തിലാണ് ബേർശേബ ആദ്യമായി പരാമർശിക്കപ്പെടുന്നത്; പിന്നീടുള്ള ചരിത്രത്തിൽ, ബൈബിള്‍ചരിത്രത്തിൽ ദൃഷ്ടാന്തീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന ഒരു സാഹചര്യം തന്റെ വ്യക്തിപരമായ ചരിത്രത്തിൽ വിവരിക്കുന്നതിനായി പൗലോസ് ആ ചരിത്രം ഉപയോഗിക്കുന്നു. ബൈബിള്‍ചരിത്രം ആവർത്തിക്കുന്നു എന്നു പൗലോസ് വിശ്വസിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തു.

പൗലോസ് ആദികാണ്ഡം ഇരുപത്തൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ ഈ ഭാഗം തമ്മിൽ വിരുദ്ധമായ രണ്ടു നിയമങ്ങളെ ദൃഷ്ടാന്തമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നതിന് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നാലും, ആ ഭാഗത്തിൽ ദൈവം അബ്രാഹാമുമായി സ്ഥാപിക്കുന്നതു രണ്ടു നിയമങ്ങളാണ്; എന്നാൽ അവ, പൗലോസ് ഈ സംഭവവിവരണത്തിൽ നിന്നു നിർവചിക്കുന്ന രണ്ടു നിയമങ്ങൾ അല്ല. ആ ഭാഗത്തിൽ ദൈവം, ഇസ്ഹാക്കിലൂടെ അബ്രാഹാമിനെ അനേകം ജാതികളുടെ പിതാവാക്കുമെന്ന തന്റെ വാഗ്ദാനം വീണ്ടും നിറവേറ്റുമെന്ന് വാഗ്ദാനം ചെയ്തു; അതുപോലെ തന്നേ, ഇശ്മായേലിനെ ഒരു മഹാജാതിയുടെ പിതാവാക്കുമെന്നും വാഗ്ദാനം ചെയ്തു. ഒരു തിരുവെഴുത്ത് ഭാഗം, പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന നാല് നിയമങ്ങൾ, കൂടാതെ തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ബേർശേബ പരാമർശിക്കപ്പെടുന്ന ആദ്യ അവസരവുമാണത്.

ബേർശേബാ അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതേ അധ്യായത്തിൽ തന്നെയാണ് അബ്രാഹാം അബീമേലെക്കുമായും ഒരു നിയമം ചെയ്തതു.

ബേർശേബാ അബ്രാഹാമിനോടുള്ള ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ബേർശേബാവിനെ അബ്രാഹാമിന്റെ നിയമത്തോടു ബന്ധിപ്പിക്കുന്നതായി ബൈബിളിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന നിരവധി നിയമചരിത്രങ്ങൾ ഉണ്ട്. “ബേർ” എന്നതിന് കിണർ എന്നും “ശേബാ” എന്നതിന് “ഏഴ്” എന്നും അർത്ഥമാകുന്നു. ശേബാ എന്നത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിൽ ഇരുപത്തയ്യായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനം സൂചിപ്പിക്കുന്നതായി വില്യം മില്ലർ ശരിയായി മനസ്സിലാക്കിയ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ട അതേ എബ്രായ പദമാണ്. അതാണ് അദ്ദേഹം ആദ്യം കണ്ടെത്തിയ “സമയപ്രവചനം,” കൂടാതെ 1863-ൽ തള്ളിക്കളയപ്പെട്ട ആദ്യത്തെ അടിസ്ഥാനസത്യവും അതുതന്നെയായിരുന്നു. ശേബാ എന്ന പദം നാല് വ്യത്യസ്ത വാക്യങ്ങളിൽ “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന ഭാഗത്തിൽ, “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ ശിക്ഷയെ “എന്റെ നിയമത്തിന്റെ കലഹം” എന്നു വിളിക്കുന്നു.

ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്താറിൽ ദൈവത്തിന്റെ നിയമത്തിലെ “വഴക്കിനെ” സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനായി “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നു വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന പദം, ബേർ-ശേബാ എന്ന പദത്തിലെ “ശേബാ” തന്നെയാണ്; ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ അതേ പദം രണ്ടുതവണ വിവർത്തനം ചെയ്യപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്—ഒരിക്കൽ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണത്തിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “ശപഥം” എന്നായും, മറ്റൊരിക്കൽ “ശാപം” എന്നായും. “ശപഥം” എന്നും “ശാപം” എന്നും വിവർത്തനം ചെയ്തിരിക്കുന്ന ഈ രണ്ടുപദങ്ങളും “ശേബാ” എന്ന പദത്തിൽ നിന്നുള്ളവയാണ്; കാരണം അതിന് ‘ഏഴ്’ എന്നു മാത്രമല്ല അർത്ഥം, മറിച്ച് ലംഘിക്കപ്പെട്ടാൽ “ശാപം” ഉളവാക്കുന്ന ഒരു നിയമമോ “ശപഥമോ” എന്ന ആശയവും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

ബേർശേബായിൽ ഒരു കിണറ്റിങ്കൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ട ഏഴ് കുഞ്ഞാടുകളെ പ്രതിനിധീകരിച്ച “ശേബാ” അഥവാ ഏഴ് എന്ന പദം നിയമത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ നിയമം, അഥവാ അവന്റെ സത്യം, അനുസരിക്കുന്നവർ ജീവിക്കുന്നു എന്നും അനുസരിക്കാത്തവർ മരിക്കുന്നു എന്നും പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

അബ്രാഹാമിന്റെ വിശ്വാസത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന നിയമത്തെ ബേർശേബാ പ്രതീകീകരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട്, ആമോസ് എട്ടിലെ “സുന്ദരികളായ കന്യകമാർ”, അതുപോലെ തന്നെ മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചിലെ “മൂഢകന്യകമാർ” കൂടിയായവരും, ദാനിയേൽ പന്ത്രണ്ടിലെ “ദുഷ്ടന്മാർ” കൂടിയായവരും “ശമര്യയുടെ പാപത്താൽ” സത്യം ചെയ്യുമ്പോൾ, അവർ ആഹാബിനോടു (ഐക്യരാഷ്ട്രസഭ) വ്യഭിചാരം ചെയ്തതുമായും മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു (യുണൈറ്റഡ് സ്റ്റേറ്റ്സ്) മേൽ ആധിപത്യം പുലർത്തുന്നതുമായ യെസബേലിന്റെ (പാപ്പത്വം) അടയാളത്തോടുള്ള വിശ്വസ്തത സത്യം ചെയ്യുകയാണ്.

അന്നേ തന്നെയുള്ള “സുന്ദരികളായ കന്യകമാർ” “ഓ ദാൻ, നിന്റെ ദൈവം ജീവനുള്ളവൻ” എന്നു പറയുമ്പോൾ, അവർ രണ്ട് സാക്ഷികളാൽ (ആരോനും യെരോബെയാമും) തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട കാളക്കുട്ടിയുടെ സ്വർണപ്രതിമയ്ക്കു മുമ്പിൽ നമിക്കുന്നു. സ്വർണകാളക്കുട്ടി സഭയും രാജ്യവും സംയോജിക്കുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

അന്നേ കന്യകമാർ ബേർഷേബായുടെ “രീതി” “ജീവിക്കുന്നു” എന്നു അവകാശപ്പെടുമ്പോൾ, “രീതി” എന്ന പദത്തിന് “വഴി” എന്നതാണ് അർത്ഥം. യിരെമ്യാവു 6:16-ൽ “പഴയ പാതകളുടെ” “വഴികളെ” സൂചിപ്പിക്കാൻ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്നതും ഇതേ പദമാണ്. ആ കന്യകമാർ പറയുന്നത്, അവർ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു നമസ്കരിക്കുകയും അവന്റെ അധികാരത്തിന്റെ മുദ്ര സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തിട്ടും തങ്ങൾ ഇപ്പോഴും അബ്രാഹാമിന്റെ മക്കളാണെന്നതാണ്. അവർ “കിഴക്ക്,” “വടക്ക്,” “കടൽ മുതൽ കടൽ വരെ” എന്നിവയാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന സന്ദേശത്തെ അന്വേഷിച്ച് ദൈവവചനത്തിൽ അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും അതിവേഗം ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കയും, തങ്ങൾ ഇപ്പോഴും സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നു; എന്നാൽ ഇനി വളരെ വൈകിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

ആ കന്യകമാർ മുമ്പുള്ള ഈ രണ്ട് വാക്യങ്ങളുടെ സന്ദേശത്തെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്. ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായം, നാല്പതാം വാക്യത്തിൽ വിവരിക്കുന്നതുപോലെ, മുൻ സോവിയറ്റ് യൂണിയനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന “രാജ്യങ്ങൾ” പാപ്പത്വവും ഐക്യനാടുകളും കൊണ്ടു തൂത്തുകളയപ്പെട്ട 1989-ലെ അന്ത്യകാലത്ത് മുദ്രവിച്ഛേദനം ചെയ്യപ്പെട്ട അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശം, പാപ്പത്വത്തിന്റെ അന്തിമ ഉയർച്ചയും വീഴ്ചയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. ഈ രണ്ട് വാക്യങ്ങളിൽ, കിഴക്കും വടക്കുംകൊണ്ട് പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു സന്ദേശം വടക്കൻ രാജാവിനെ (പാപ്പയെ) ക്രുദ്ധനാക്കുന്നു; അങ്ങനെ അന്തിമ പീഡനം ആരംഭിക്കുന്നു. അതു നാല്പത്തിയഞ്ചാം വാക്യത്തിൽ അവസാനിക്കുന്നു; അവിടെ പാപ്പത്വം “തിരുനിവാസങ്ങൾ” നട്ടുനിർത്തുന്നു. ഇത് “കൂടാരം” എന്ന അർത്ഥമുള്ള ഒരു എബ്രായ പദത്തിൽ നിന്നുള്ളതാണ് (കൂടാരം ഒരു സഭയുടെ പ്രതീകമാണ്), എന്നാൽ അത് അവന്റെ “രാജമന്ദിരത്തിന്റെ” “തിരുനിവാസം” ആകുന്നു; “രാജമന്ദിരം” ഒരു രാജ്യത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. സഭയും രാജ്യവും ചേർന്നുള്ള ആ കൂട്ടായ്മയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന കൂടാരം—അല്ലെങ്കിൽ വെളിപ്പാടിൽ യോഹന്നാൻ അതിനെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ, മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ—അവൻ സ്ഥാപിക്കുന്നത് “സമുദ്രങ്ങൾക്കിടയിൽ” ആണ്; അതു ബഹുവചനത്തിലാണ്. മനോഹര കന്യകമാർ ദാനിയേൽ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ നാല്പത്തിനാലും നാല്പത്തിയഞ്ചും വാക്യങ്ങളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന അന്തിമ മുന്നറിയിപ്പിന്റെ സന്ദേശത്തെയാണ് അന്വേഷിക്കുന്നത്; അതിന്റെ തൊട്ടടുത്ത വാക്യത്തിൽ മീഖായേൽ എഴുന്നേൽക്കുകയും കൃപാകാലം അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. അന്ന് ആമോസ് 8:14 ഇങ്ങനെ പറയുന്നു: മനോഹര കന്യകമാർ “വീഴും; പിന്നെ ഒരിക്കലും എഴുന്നേൽക്കയില്ല.”

സുന്ദരികളായ കന്യകമാർ മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയ്ക്കു വണങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അതേ സമയത്ത് തന്നെയാണ് തങ്ങൾ സെവന്ത്-ഡേ അഡ്വന്റിസ്റ്റുകളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുമ്പോൾ, യഹൂദരാണെന്ന് പറയുന്നു എങ്കിലും യഹൂദരല്ലാത്തവരായി യോഹന്നാൻ അവരെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അവർ അബ്രാഹാമിന്റെ സന്തതികളാണെന്ന് അവകാശപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അവർ അസത്യം സംസാരിക്കുന്നു.

അവർ പാപ്പാസഭയുടെ മുദ്ര സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു; അതിനാൽ അവർ അവന്റെ സ്വഭാവവും സ്വീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളെ യെഹൂദന്മാരെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ ശബ്ബത്ത് ആചരിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം “ദൈവത്തിന്റെ ആലയത്തിൽ” ഇരിക്കുന്ന പാപ്പായുടെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ് അവർക്കുള്ളത്. അവർ തങ്ങളെ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു, അല്ലെങ്കിൽ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് ആലയത്തിൽ ഉള്ളവരെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ പാപ്പാ ക്രിസ്ത്യാനിയല്ലാത്തതുപോലെ തന്നേ, അവർ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളും അല്ല.

“യഹോവയുടെ വചനം” അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ട് “ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടുന്നവർ” ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന “ജ്ഞാനികൾ” അല്ല—എന്നാൽ അവർ “കന്യകമാർ” എന്ന നിലയിലാണ് തിരിച്ചറിയപ്പെടുന്നത്. ആ വാക്യങ്ങളിൽ അലഞ്ഞുതിരിയുകയും, വിശന്നു കിടക്കുകയും, ദാഹിച്ച് മരിക്കയും ചെയ്യുന്നവർ “യഹോവയുടെ വചനങ്ങളെ” “മനസ്സിലാക്കുന്നില്ല” എന്നതു വ്യക്തമാണ്; കാരണം അവർ അതേ കാര്യമാണ് ആ വാക്യങ്ങളിൽ അന്വേഷിക്കുന്നത്. പരീക്ഷണകാലം അവസാനിക്കുന്നതിനു തൊട്ടുമുമ്പ് വെളിപ്പെടുന്ന യഹോവയുടെ വചനം യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാടാകുന്നു; ദാനിയേൽ പുസ്തകത്തിൽ നിന്നുള്ള ജ്ഞാനവർധന മനസ്സിലാക്കാതിരുന്നവരാണ് ഭോഷന്മാരോ ദുഷ്ടരോ “സുന്ദര കന്യകമാരോ.” മത്തായി ഉപദേശിക്കുന്നതുപോലെ, കല്യാണത്തിലേക്കു പിന്തുടർന്ന് പോകുവാൻ ആവശ്യമായ എണ്ണ അവർക്കില്ലായിരുന്നു.

ആ “ക്ഷാമം” പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിയാണ്. ആ വാക്യങ്ങളിൽ അപ്പത്തിനായി (ദൈവവചനം)യും വെള്ളത്തിനായി (പരിശുദ്ധാത്മാവ്)യും തിരയുന്ന ആമോസിന്റെ “കന്യകമാർ”, “മനസ്സിലാക്കാത്ത” ദാനിയേലിന്റെ “ദുഷ്ടന്മാർ” തന്നെയാണ്. അവർ പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ അന്വേഷിക്കുന്ന മത്തായിയുടെ മൂഢകന്യകമാരാണ്; അങ്ങനെ മൂന്നു സാക്ഷികളുടെ അടിസ്ഥാനത്തിൽ, വിവാഹത്തിനായി തയ്യാറെടുക്കാനുള്ള തങ്ങളുടെ അവസരം കഴിഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു എന്നും വിവാഹവിരുന്നിലേക്കു പോകാൻ തങ്ങൾക്ക് വസ്ത്രമില്ലെന്നും തിരിച്ചറിയുന്നവർ ആരെന്നത് വ്യക്തമാകുന്നു; കാരണം ഇപ്പോൾ മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന പ്രത്യേക സന്ദേശം “കേൾക്കാൻ” അവർ നിരസിച്ചു. പ്രത്യേക സന്ദേശം മുദ്രവിമോചിതമാകുന്ന സമയം മുതൽ പരീക്ഷാകാലത്തിന്റെ സമാപ്തിവരെ ഉള്ള കാലം രക്ഷയ്ക്കായുള്ള അവസാന വിളിയുടെ സമയമാണ്. തയ്യാറെടുപ്പില്ലാതെ ആ സമയത്തെത്തുന്നതു, “വളരെ വൈകിപ്പോയി!” എന്ന വാക്കുകൾ കേൾക്കാൻ തന്നെ ഒരുങ്ങുന്നതാണ്.

പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന പ്രവാചക രേഖയിൽ എണ്ണ സ്വഭാവത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതായിരുന്നാലും, “സ്വർണ്ണതൈലം” എന്നും “വിശുദ്ധ തൈലം” എന്നും “ദൈവത്തിന്റെ ആത്മാവിന്റെ” സന്ദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

ആമോസിൽ “ഇങ്ങും അങ്ങും ഓടുന്നവർ” എന്നവർ, “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നു വരുമ്പോൾ മുദ്രവിലക്കപ്പെടുന്ന വെളിപ്പാടുപുസ്തകത്തിലെ പ്രത്യേക സന്ദേശം “ഗ്രഹിക്കേണ്ട” തങ്ങളുടെ ഉത്തരവാദിത്വം നിരസിക്കുന്ന സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകളുടെ വിഭാഗത്തെ തിരിച്ചറിയുന്ന സാക്ഷ്യത്തിൽ കൂടി ചേർക്കുന്നു.