യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - പതിനേഴ്‌ാം സംഖ്യ

വനാന്തരത്തില്‍ നിലവിളിക്കുന്നവന്റെ “ശബ്ദം” കേള്‍ക്കുന്ന തെരുവില്‍ മരിച്ചുകിടക്കുന്ന ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികള്‍ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്, യേശു അവനെ അയയ്ക്കുമെന്നു നല്‍കിയ വാഗ്ദാനം നിവൃത്തിയായതുകൊണ്ടു ആശ്വാസദാതാവ് വന്നിരിക്കുന്നതിനാലാണ്. മില്ലറൈറ്റുകളുടെ ആദ്യ നിരാശയില്‍, തങ്ങള്‍ കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് മില്ലറൈറ്റുകള്‍ മനസ്സിലാക്കി.

മില്ലറൈറ്റുകൾ മുഖേന പ്രതീകീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ ആദ്യ നിരാശയുടെ അനുഭവം ആവർത്തിക്കുന്നു; അവർ അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ, കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസിക്കുന്ന കാലഘട്ടത്തിലാണു തങ്ങളുമുള്ളതെന്ന് അവർ മനസ്സിലാക്കേണ്ടതാണ്. ഈ സത്യം അവർക്കു കാണുവാൻ അനുവദിക്കുന്നത് ആശ്വാസദാതാവിന്റെ സ്വാധീനമാത്രമാണ്. ആശ്വാസദാതാവിനാൽ ഉണ്ടാകുന്ന ആ തിരിച്ചറിവ്, ഉണങ്ങിയ മരിച്ച അസ്ഥികളുടെ താഴ്വരയോടു പ്രഖ്യാപിക്കേണ്ടതിന്നു യെഹെസ്കേലിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ട ആദ്യ പ്രവചനത്താൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

“ശബ്ദം” പരിശുദ്ധാത്മാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആ ഘട്ടത്തിൽ കന്യകമാർ അവർ താമസകാലത്തിലാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ട്. അവർ താമസകാലത്തിലാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ നിരാശരായവർ എന്ത് ചെയ്യണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചുള്ള ബൈബിളിലെ നിർദേശങ്ങൾ ധാരാളമുണ്ട്. പരിഹാസികളുടെ “സഭയിലേക്കു” അവർ ഒരിക്കലും മടങ്ങിപ്പോകരുതെന്നു യിരെമ്യാവ് ഉപദേശിക്കുന്നു; ഫിലദെൽഫ്യയിലേക്കുള്ള സന്ദേശത്തിൽ അതു സാത്താന്റെ പള്ളിയാണ്. അവർ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതിൽ നിന്നു വേർതിരിക്കുകയും വേണം. നികൃഷ്ടമായതുമായി താരതമ്യപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്ന വിലയേറിയതിനുള്ള അർത്ഥം ഇരട്ടമാണ്.

വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ ഞാൻ പ്രയോഗിച്ചപ്പോൾ, വർഷങ്ങൾക്കുമുമ്പ് തന്നെ ഈ പ്രവാചക വ്യത്യാസം ഞാൻ വ്യക്തിപരമായി പഠിച്ചു. രത്നങ്ങളെ ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളായി ഞാൻ ശരിയായി നിർവചിച്ചു; വ്യാജ രത്നങ്ങളെ ഭ്രഷ്ടമാക്കപ്പെട്ട ഉപദേശങ്ങളായും. അതിനുശേഷം, ജെയിംസ് വൈറ്റും വില്യം മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ പ്രയോഗിച്ചിട്ടുണ്ടെന്നും, തന്റെ പ്രയോഗത്തിൽ അദ്ദേഹം രത്നങ്ങളെ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്ത ജനങ്ങളായും, വ്യാജ രത്നങ്ങളെ സത്യത്തെ അവകാശപ്പെടുന്ന വ്യാജ വിശ്വാസികളായും തിരിച്ചറിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെന്നും എന്നെ അറിയിച്ചു. സ്വപ്നത്തെക്കുറിച്ച് ജെയിംസ് വൈറ്റ് എന്താണ് പഠിപ്പിച്ചതെന്ന് ഞാൻ അന്വേഷിച്ചപ്പോൾ, ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ശരിയാണെന്ന് ഞാൻ മനസ്സിലാക്കി. രത്നങ്ങൾ ദൈവത്തിന്റെ വിശ്വസ്തരെ പ്രതിനിധീകരിക്കാം; കൃത്രിമ രത്നങ്ങൾ അവിശ്വസ്തരെയും; എന്നാൽ രത്നങ്ങൾ ദൈവവചനത്തിലെ സത്യങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കാം, കൃത്രിമ രത്നങ്ങൾ വ്യാജ ഉപദേശങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കാം. ജെയിംസ് വൈറ്റ് മില്ലറിന്റെ സ്വപ്നത്തെ, അദ്ദേഹം അന്നു ജീവിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ചരിത്രത്തോടാണ് പ്രയോഗിച്ചത്; എന്നാൽ ഞാൻ ആ സ്വപ്നത്തെ അന്ത്യദിനങ്ങളുടെ ചരിത്രമായി സമീപിച്ചിരുന്നു. ഈ രണ്ടു പ്രയോഗങ്ങളും ചേർന്ന് മനുഷ്യർ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നതുപോലെയാകുന്നു എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു; തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളെ മുറുകെപ്പിടിക്കുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവർ ബന്ധപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ ഉപദേശങ്ങളോടുകൂടെ തന്നേ മണ്ണുതൂവൽക്കാരൻ അവരെ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തൂത്തെറിയും. നാം എന്ത് ഭക്ഷിക്കുന്നുവോ അതുതന്നെയാണ് നാം.

നിരാശരായവർ തങ്ങൾ താമസകാലത്തിലാണെന്ന് കണ്ടെത്തുമ്പോൾ, യിരെമ്യാവിന്റെ പ്രകാരം അവർ വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടമായതിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കേണ്ടതാണ്.

വിലയേറിയതും നിന്ദ്യമായതും സത്യത്തെയും പിശകിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതുപോലെ തന്നേ അത് മനുഷ്യരുടെ രണ്ടു വർഗ്ഗങ്ങളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.

യെരേമ്യാവിനോടു, അവൻ മടങ്ങിവരുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, അവിവേകികളായ കന്യകമാരിൽനിന്നു വേർപെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും, അവിവേകികളായ കന്യകമാരുടെ തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളിൽനിന്നും അവൻ വേർപെടേണ്ടതുണ്ടെന്നും നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടു. നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരം പേർ സമ്പൂർണ്ണ ഐക്യത്തിലേക്കു പ്രവേശിക്കുന്നവരാണ്. ദർശനം സംസാരിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തിന്റെ “വായ്” ആയിരിക്കേണ്ടവർ, യെഹെസ്‌കേലിന്റെ നാല് കാറ്റുകളുടെ രണ്ടാം സന്ദേശത്താൽ മുദ്രയിടപ്പെടുവാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നവർ നിർവഹിക്കേണ്ട പ്രവൃത്തിയെയാണ് യെരേമ്യാവ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ന്യായവിധി എത്തിച്ചേർന്നപ്പോൾ ദർശനം മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ സംസാരിച്ചു; ഭൂമിയിലെ മൃഗം സംസാരിക്കുമ്പോഴും, മൂന്നാം കഷ്ടത്തിന്റെ ന്യായവിധി എത്തിച്ചേരുമ്പോഴും, അത് നൂറുനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിലും സംസാരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ യെരേമ്യാവ് മുഖേന തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട പ്രവൃത്തി നിർവഹിച്ചവർ ദൈവത്തിന്റെ കാവൽക്കാരായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നു.

നിരാശരായവരെ അവരുടെ മരണത്തിൽ നിന്നു ഉണർത്തുവാൻ കർത്താവ് ആശ്വാസദാതാവിനെ അയയ്ക്കുമ്പോൾ, ഞായറാഴ്ച നിയമസങ്കടത്തിൽ അവർ തന്റെ വക്താക്കളായിരിക്കേണ്ടതിന്നു നിർവഹിക്കേണ്ട ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രവൃത്തി ഉണ്ടെന്നു അവൻ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. യെശയ്യാവു യിരെമ്യാവിന്റെ ഉപദേശത്തോടു യോജിക്കുന്നു.

“സുവിശേഷം അറിയിക്കുന്നവരും” “സമാധാനവും രക്ഷയും പ്രഖ്യാപിക്കുന്നവരും” “തങ്ങളുടെ ശബ്ദം ഒരുമിച്ച് ഉയർത്തുന്നു,” കാരണം അവർ “മുഖാമുഖമായി കാണും.”

“സുശേഷം അറിയിക്കുന്നു” എന്ന വാക്യം യെശയ്യാവിലെ ആ ഭാഗത്തിൽ രണ്ടുവട്ടം ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു; അതുപോലെതന്നെ, വിലപ്പെട്ടതു നിസ്സാരത്തിൽനിന്നു വേർതിരിക്കപ്പെടുമ്പോൾ സിദ്ധിയാകുന്ന ഐക്യത്തെ യെശയ്യാ വിവരിക്കുന്നതിനുമുമ്പിലുള്ള വാക്യങ്ങൾ മിഡ്നൈറ്റ് ക്രൈയുടെ ചരിത്രത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു.

ആദ്യ നിരാശാനുഭവത്തിലുള്ളവരെയും തങ്ങൾ താമസത്തിന്റെ സമയത്തിലാണെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നവരെയും യിരെമ്യാവു പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അതേ ആളുകളോടാണ് യെശയ്യാവു “ഉണരുക, ഉണരുക” എന്നു കല്പിക്കുന്നത്. അവർ ഉണരുകയും ഒടുവിൽ ദൈവത്തിന്റെ സഭയിൽ ഇനി അഗ്രചർമ്മമില്ലാത്തവരോ അശുദ്ധരോ ആരും ഉണ്ടായിരിക്കാത്ത ഒരു അവസ്ഥയിലെത്തുകയും ചെയ്യും; കാരണം അവർ വിലയേറിയതും നികൃഷ്ടവും വേർതിരിച്ചിടുന്ന പ്രവൃത്തി പൂർത്തിയാക്കിയിരിക്കും. “ലോകത്തിന്മേൽ അവന്റെ ന്യായവിധികൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പതിക്കുന്നതിനു മുമ്പ്, തന്റെ സഭ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്നതു കർത്താവിന്റെ ഇഷ്ടമാണ്.”

തെറ്റായ ഉപദേശങ്ങളിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുന്നവർ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ വേർതിരിക്കപ്പെടും. ദൈവത്തിന്റെ സൃഷ്ടിശക്തി വ്യക്തിപരമായ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട അനുഭവം സൃഷ്ടിക്കാൻ അനുവദിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവർ, മരുഭൂമിയിൽ നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന ചരിത്രത്തിൽ “സ്വർണം” മുതൽ വേർതിരിക്കപ്പെടും. ലവോദിക്യാ ഫിലദെൽഫിയായിലേക്കു അതിക്രമിച്ചു കടക്കുന്ന അതേ ഘട്ടത്തിൽ തന്നെ, അവർ ലവോദിക്യരായി തുടരുകയും ചെയ്യും.

വിലയേറിയതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന പ്രവൃത്തി, ലേവിയുടെ പുത്രന്മാരെ ശുദ്ധീകരിക്കുവാൻ പെട്ടെന്നു വരുന്ന നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ പ്രവൃത്തിയാണ് ഏകദേശം മുഴുവനും; എങ്കിലും നാം അതിൽ പങ്കാളികളാകേണ്ടതാണ്.

വരാനിരിക്കുന്ന ന്യായവിധിയിൽ ദൈവത്തിന്റെ വക്താവായിരിക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, വിലയേറിയതിനെ നിന്ദ്യത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിക്കണമെന്ന് യിരെമ്യാവിനോടു കല്പിക്കപ്പെട്ടു. ദൈവം തന്റെ ഉപദേശം യിരെമ്യാവിനോടു പ്രസ്താവിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു എന്ന വസ്തുത, അവൻ ആ പ്രവർത്തി ഏറ്റെടുക്കുവാൻ തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നുവെങ്കിൽ ആശ്വാസകന്റെ സാന്നിധ്യം ഇതിനകം ലഭ്യമായിരുന്നു എന്നു തെളിയിച്ചു.

വെളിപ്പാടു പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസം, ഉണങ്ങിയ അസ്ഥികൾ വീഥിയിൽ മരിച്ചുകിടക്കുമ്പോൾ, ഒരു “മരുഭൂമിയുടെ” പ്രതീകമാണ്; “മരുഭൂമി” എന്നത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങളെ” പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നര ദിവസങ്ങളിലെ ചിതറിപ്പോകലിന്റെ അന്ത്യത്തിൽ, ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ കൂട്ടത്തിൽ ഇരിപ്പാൻ വിളിക്കപ്പെട്ടവർ “ഉണരുകയും” “ധൂളിയെ തട്ടിക്കളയുകയും” ചെയ്യേണ്ടതാണ്. സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് പറയുന്നു: “ലോകത്തിന്മേൽ തന്റെ ന്യായവിധികൾ കൂടുതൽ പ്രകടമായി പതിക്കും മുമ്പ്, തന്റെ സഭ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കണമെന്ന് കർത്താവു ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

“ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സഭ”യോടനുബന്ധിച്ച്, “വിലപ്പെട്ടതിനെ നികൃഷ്ടത്തിൽനിന്ന് വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്ന” യിരെമ്യാവിന്റെ വേർതിരിവിന്റെ പ്രക്രിയയെ അവൾ പരാമർശിക്കുന്നു. അവൾ ഇതിനെ മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തോടും ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു; അവിടെ ഒരു ദൂതൻ നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്നു വേണ്ടി വഴി ഒരുക്കുന്നു. വഴി ഒരുക്കുന്ന ആ ദൂതൻ യെശയ്യാവിന്റെ “മരുഭൂമിയിൽ വിളിച്ചുപറയുന്ന ശബ്ദം” ആകുന്നു. നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ക്രിസ്തുവാകുന്നു; അവൻ “ലേവ്യരെപ്പോലെ” “തന്റെ പ്രത്യേക പ്രവർത്തിക്കായി താനാൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന” ഒരു ലക്ഷം നാൽപ്പത്തിനാലായിരത്തോടു നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുവാൻ ഒരുങ്ങിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. തുടർന്ന് അവൾ അവരെ പുരോഹിതന്മാരായി തിരിച്ചറിയുകയും, “സ്വർഗ്ഗത്തിലെ നിങ്ങളുടെ പിതാവു പരിപൂർണ്ണനായിരിക്കുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾക്കും പരിപൂർണ്ണരായിരിക്കുവിൻ” എന്നു പറയുന്ന യേശുവിനെ ഉദ്ധരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

താമസകാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന ഒരു ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുണ്ട്; കാരണം, ഒരു ലക്ഷത്തി നാല്പത്തിനാലായിരം പേർ നിറവേറ്റേണ്ട ഒരു പ്രത്യേക പ്രവൃത്തി കർത്താവിന്നുണ്ട്, കൂടാതെ “അവന്റെ ന്യായവിധികൾ ലോകത്തിന്മേൽ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി പതിക്കുന്നതിന്നുമുമ്പ്” അവൻ ഒരു ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട സഭയെ കൈവശംവെക്കും. അവന്റെ ന്യായവിധികൾ ഇതിനകം ലോകത്തിൽ ഉണ്ടെങ്കിലും, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് “ദൈവത്തിന്റെ സംഹാരക ന്യായവിധികൾ” പതിക്കാൻ ആരംഭിക്കുന്നു.

സത്യം ഒരിക്കലും അറിയാതിരുന്നവർക്കു ആ ന്യായവിധികൾ “കരുണയുടെ സമയം” ആകുന്നു. എന്നാൽ ആവശ്യമായ ശുദ്ധീകരണ പ്രക്രിയയിൽ പ്രവേശിക്കാതിരുന്നവർക്കു ആ ന്യായവിധികളിൽ യാതൊരു കരുണയും ഇല്ല. “കൂടുതൽ വ്യക്തമായി വീഴുന്ന” ആ “ന്യായവിധികൾ” അടയാളങ്ങളായ ന്യായവിധികളെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. അവ ഒരു സൂചനയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ “ലോകത്തിനു മുന്നറിയിപ്പ് ലഭിക്കേണ്ടത്” ഇതുമാത്രമായതിനാൽ, “കള്ള വിശ്രമദിനം” ആചരിക്കുന്നവർക്കും “കർത്താവിന്റെ ശബ്ബത്ത് മനസ്സാക്ഷിപൂർവ്വം ആചരിക്കുന്നവർക്കും” ഇടയിൽ വ്യത്യാസം അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതിനായി, ആ ന്യായവിധികളാൽ ഉണ്ടാക്കപ്പെടുന്ന കലഹവും ആശയക്കുഴപ്പവും പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉപയോഗിക്കുന്നു. അടയാളങ്ങളായ ആ ന്യായവിധികൾ, ഇപ്പോഴും ബാബിലോണിൽ ഉള്ള ദൈവത്തിന്റെ മക്കളെ നൂറ്റിനാല്പത്തിനാലായിരത്തിന്റെ പതാക തിരിച്ചറിയുവാൻ പരിശുദ്ധാത്മാവ് ഉപയോഗിക്കുന്ന പശ്ചാത്തലമാണ്.

എന്നാൽ സഹോദരി വൈറ്റ് മലാഖി മൂന്നാം അധ്യായത്തെ മാത്രം പരാമർശിക്കുന്നില്ല; അവൾ മലാഖി നാലാം അധ്യായത്തിലെ പുസ്തകത്തിന്റെ സമാപനവാക്യങ്ങളും ഉൾപ്പെടുത്തുകയും, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വഴി ഒരുക്കേണ്ടിയിരുന്ന “ശബ്ദത്തെ” വീണ്ടും ഒരിക്കൽ പരാമർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ആ സമാപനവാക്യങ്ങൾ ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതന്നു വേണ്ടിയുള്ള ഒരുക്കത്തെക്കുറിച്ചല്ല; അവ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം ഓർക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചും പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളിലേക്കും മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചുമാണ്. “ശബ്ദം” ആദ്യം ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതനായ ക്രിസ്തുവിന്നു, തന്റെ ആലയത്തിലേക്കു പെട്ടെന്നു വന്നു ഉണർത്തപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുമായ നിരാശരായ തന്റെ ജനത്തെ ശുദ്ധീകരിക്കേണ്ടതിന്നു, വഴി ഒരുക്കുന്നു; അവർ പതാകയുടെ വേല നിറവേറ്റേണ്ടതിന്നായിട്ടാകുന്നു അത്. തുടർന്ന് മലാഖി “ശബ്ദത്തിന്റെ” പ്രവൃത്തിയുടെ മറ്റൊരു വശത്തെ അഭിസംബോധന ചെയ്യുന്നു.

അവൻ “പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയം മക്കളിലേക്കും, മക്കളുടെ ഹൃദയം അവരുടെ പിതാക്കന്മാരിലേക്കും തിരിക്കും,” എന്നും, ഹോരേബിൽ നല്കപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണത്തോടുള്ള ബന്ധത്തിൽ അവൻ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്യും. യെശയ്യാവിന്റെ “ശബ്ദം” കൂടിയായ ഏലീയാവു ദൈവജനത്തിന്റെ പാപങ്ങളെ വെളിപ്പെടുത്തും. അത് ശുദ്ധീകരണപ്രക്രിയയുടെ ഒരു ഭാഗമാണ്. പാപത്തിന് ഒരേയൊരു നിർവചനമേയുള്ളു; അതായത് ഹോരേബിൽ നല്കപ്പെട്ട ന്യായപ്രമാണത്തിന്റെ ലംഘനം. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ ഏലീയാവായിരുന്നു; അവന്റെ പ്രവർത്തിയിൽ ആ ഘടകവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നു പാതി ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമിയിലേക്കു” യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ വന്നു; സകല പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന കാലങ്ങളെക്കാൾ അന്ത്യദിനങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അധികം സംസാരിക്കുന്നത്. സ്വർഗ്ഗരാജ്യം അടുത്തിരുന്നു എന്നതിനാൽ പാപത്തിൽനിന്നു മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതിന്റെ ഒരു സന്ദേശം അവൻ കൊണ്ടുവന്നു; അതുപോലെ തന്നേ “കാലം അടുത്തിരിക്കുന്നു” എന്നു പറഞ്ഞപ്പോൾ യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് തുറന്നുകാണിക്കപ്പെടുന്നു. യോഹന്നാൻ സ്നാപകൻ “ശബ്ദത്തിന്റെ” പ്രവൃത്തിയെ ഉദാഹരിക്കുന്നു; കാരണം യേശുവിന്റെ പ്രകാരം, വരുവാനുള്ള ഏലീയാവും അവനായിരുന്നു.

യേശു യോഹന്നാൻ സ്നാപകന്റെ പ്രവാചകപരമായ വ്യക്തിത്വം ഒരു പരീക്ഷണമായിരുന്നുവെന്ന് തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. “നിങ്ങൾ അത് സ്വീകരിക്കുമെങ്കിൽ” എന്നു അവൻ നേരിട്ട് പ്രസ്താവിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, “കേൾക്കാൻ ചെവിയുള്ളവൻ കേൾക്കട്ടെ” എന്നു പറഞ്ഞു യേശു തന്റെ ശിഷ്യന്മാരെ അത് സ്വീകരിക്കാൻ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കുന്നു. അവൻ എന്താണ് കേൾക്കേണ്ടത്? ബൈബിളിലെ അന്തിമ മരുഭൂമിയിലേക്കു വരുന്ന ശബ്ദം ആരുടേതാണെന്നും, ദൈവത്തിന്റെ അടയാളപരമായ ന്യായവിധികളുടെ കാലത്ത് ഒരു പ്രത്യേക പ്രവൃത്തി ചെയ്യേണ്ടതിനായി ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ സജ്ജരാക്കേണ്ട നിയമത്തിന്റെ ദൂതന്റെ വഴി ഒരുക്കുവാൻ ആ ശബ്ദം വരുന്നതാണെന്നും അവൻ കേൾക്കട്ടെ.

യോഹന്നാൻ “ഒട്ടകത്തിന്റെ രോമമുള്ള വസ്ത്രവും അരയിൽ തോൽക്കച്ചയും ധരിച്ചിരുന്നു; അവന്റെ ആഹാരം വെട്ടുക്കിളിയും കാട്ടുതേനും ആയിരുന്നു.” അവന്റെ “ആഹാരം” ഇസ്‌ലാമിന്റെ സന്ദേശമായിരുന്നു; കാരണം “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന പദം ഇസ്‌ലാമിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, തേൻ അവന്റെ വായിൽ മധുരമായിരുന്ന ദൈവവചനമാണ്. അവൻ ഭക്ഷിച്ച മധുരസന്ദേശം “കാട്ടിലെ” അറേബ്യൻ കഴുതയെക്കുറിച്ചായിരുന്നു; അത് തിരുവെഴുത്തുകളിൽ ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഏറ്റവും ആദ്യത്തെ പ്രതീകമാണ്. ഇസ്‌ലാമിലെ കാട്ടിലെ അറേബ്യൻ കഴുതയുടെ ഈ മധുരസന്ദേശം, “വെട്ടുക്കിളി”കൊണ്ടും പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നതുപോലെ, അവന്റെ വസ്ത്രത്തിലും നെയ്തുചേർക്കപ്പെട്ടിരുന്നു; കാരണം ഒട്ടകങ്ങളും ഇസ്‌ലാമിന്റെ മറ്റൊരു പ്രതീകമാണ്. യോഹന്നാൻ ഭക്ഷിച്ചതായ ആഹാരം കീടങ്ങളല്ല, വെട്ടുക്കിളിമരത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതാണെങ്കിൽപ്പോലും, “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന വാക്കിനെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പ്രതീകമായി ഉപയോഗിക്കുന്നത് വചനത്തെ വഷളാക്കുന്നതല്ല. “വെട്ടുക്കിളി” എന്ന പദം ഇസ്‌ലാമിന്റെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; യോഹന്നാൻ ഏതെങ്കിലും ഭൗതികഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിച്ചിരുന്നില്ല; അവന്റെ ആഹാരം അവൻ ഭക്ഷിച്ച പ്രവാചകസന്ദേശത്തിന്റെ ഒരു പ്രതീകമായിരുന്നു.

അവന്റെ അരക്കച്ച ഹബക്കൂക്കിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന “പ്രവചന”മായിരുന്നു. ആ പ്രവചനം, വിശുദ്ധ ചാർട്ടുകളിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നതുപോലെ, ആദ്യ നിരാശയെയും, കന്യകമാരുടെ താമസകാലത്തെയും, അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനങ്ങളെയും ഒരുമിച്ച് കൂട്ടിച്ചേർക്കുന്നു. ആ സത്യങ്ങളൊക്കെയും ഒന്നിച്ചു ബന്ധിച്ചിരുന്ന പ്രവചനാത്മക അരക്കച്ച ഹബക്കൂക്കായിരുന്നു.

“ശബ്ദത്തിന്റെ” മുന്നറിയിപ്പിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന സന്ദേശങ്ങളെ അരക്കച്ചപോലെ ഒരുമിച്ച് ബന്ധിച്ച പ്രവാചകസന്ദേശം, താമസിച്ചിരുന്നെങ്കിലും സംസാരിക്കുമെന്ന ദർശനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട കന്യകമാരുടെ ഉപമയാണ്. അർദ്ധരാത്രിയിലെ നിലവിളിയുടെ ദർശനം, “അവന്റെ ആത്മാവ് അഹങ്കാരത്തോടെ ഉയർന്നിരിക്കുന്ന” നികൃഷ്ടരെയും, വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്ന വിലയേറിയവരെയും തമ്മിൽ ഒരു ഭേദം ഉണ്ടാക്കുന്നു. വിശ്വാസത്താൽ നീതീകരിക്കപ്പെടുന്നതാണ് “ശബ്ദം” ധരിക്കുന്ന അരക്കച്ച.

“അരണ്യത്തിൽ നിലവിളിക്കുന്ന ശബ്ദം” എന്ന നിരാശയുടെ സന്ദേശം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നിരാശയ്ക്കുശേഷം എത്തിയപ്പോൾ, അവന്റെ സന്ദേശം 2001 സെപ്റ്റംബർ 11 മുതൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നെയായിരുന്നു. വരുവാനുള്ള ഏലീയാവിൽ നിന്നുള്ള ആ സന്ദേശം, കാത്തുനിൽക്കുന്ന നിരാശിതരായ മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾക്കുള്ളത്, ഇതാണ്: നീതി അഭ്യസിക്കുന്നതിനായി ബാബിലോനിലുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മറ്റു മക്കൾക്കു പശ്ചാത്തലം ഒരുക്കിക്കൊടുക്കുന്ന “സൂചനാത്മക ന്യായവിധികൾ” ഇസ്ലാമാണ്.

വരുവാനുള്ള ഏലിയാവായിരുന്ന സ്നാപക യോഹന്നാൻ, വെളിപ്പാട് പുസ്തകത്തിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ “മരുഭൂമിയിൽ” ഉള്ള “ശബ്ദം” ആകുന്നു. അവന്റെ പ്രവൃത്തിയിൽ, ആത്മാക്കൾ ഉയർത്തപ്പെട്ടിരിക്കയും പിതാക്കന്മാരുടെ ആത്മീയ പാരമ്പര്യത്തിൽ ആശ്രയിക്കയും ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോഴും ദൈവത്തിന്റെ കോപം വരുവാൻ ഇരിക്കുകയാണെന്ന് അനുഭവിക്കുന്ന അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ നാലാമത്തെയും അന്തിമത്തെയും തലമുറയെ തിരിച്ചറിയുന്നതും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവർ നാലാം തലമുറയാണ്; കാരണം, അവർ ക്രിസ്തുവിന് പൂർണ്ണമായും വിരുദ്ധമായ ഒരു തലമുറയായി സമ്പൂർണ്ണമായി പ്രകടിതരായിരിക്കുന്നു. അവർ അണലിപ്പാമ്പുകളുടെ സന്തതിയാണ്; എങ്കിലും, അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ കുഞ്ഞാടിന്റെ തലമുറയാണെന്ന് വാദിക്കാനായി തങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിനെ ഇപ്പോഴും ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. കുഞ്ഞാടിന്റെ തലമുറ പത്രൊസിന്റെ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെട്ട തലമുറയാണ്; കുഞ്ഞാട് എവിടേക്കു പോകുന്നുവോ അവനെ പിന്തുടരുന്നവർ തന്നെയാണ് അവർ.

തന്റെ സന്ദേശം കേൾക്കുവാൻ വന്നവരുടെ പാപങ്ങളെ യോഹന്നാൻ വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടുത്തി; അവർ മാനസാന്തരപ്പെട്ടു സ്നാനം സ്വീകരിച്ചുവല്ലോ. തന്നേക്കു പിന്നാലെ വരുവാൻ ഇരിക്കുന്ന ഒരുത്തൻ ഉണ്ടെന്നും, അവൻ തന്റെ കളം സമ്പൂർണ്ണമായി വാരിച്ചുമാറ്റെന്നും അവൻ അവരെ അറിയിച്ചു. ആ വ്യക്തി നിയമത്തിന്റെ ദൂതൻ ആകുന്നു; അവൻ “അഴുക്ക് തൂക്കുന്ന മനുഷ്യൻ” ആകുന്നു—കള്ളനാണയങ്ങളെയും കള്ളരത്നങ്ങളെയും ജാലകത്തിലൂടെ പുറത്തേക്കു വാരിച്ചുകളഞ്ഞ് യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളെ പുനഃസ്ഥാപിക്കുന്നവൻ; അങ്ങനെ, ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിൽ യഥാർത്ഥ രത്നങ്ങളെ ഒന്നിച്ചുകൂട്ടുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ വില്യം മില്ലറെ ദൂതന്മാർ നയിച്ച കാലത്തേക്കാൾ അവ പിന്നീട് പത്തു മടങ്ങ് കൂടുതൽ പ്രകാശത്തോടെ തിളങ്ങുന്നു.

വരുവാനുള്ള ഏലിയാവിന്റെ ദൗത്യം പിതാക്കന്മാരുടെ ഹൃദയങ്ങളെ മക്കളുടെ അടുക്കലേക്കും, അതുപോലെ മക്കളുടെ ഹൃദയങ്ങളെ പിതാക്കന്മാരുടെ അടുക്കലേക്കും തിരിക്കേണ്ടതായിരുന്നതുകൊണ്ട്, ലാവൊദിക്യാ അഡ്വെന്റിസ്റ്റിന്റെ തങ്ങളുടെ പിതാവായ അബ്രാഹാമിലുള്ള ആത്മവിശ്വാസത്തെ സ്നാപകയോഹന്നാൻ നേരിട്ടും നിർഭയമായും അപലപിച്ചു. ആദ്യത്തെയും അവസാനത്തെയും സംബന്ധിച്ചുള്ള ബൈബിള്‍ പ്രയോഗത്തിന്റെ സിദ്ധാന്തം ആ പ്രവർത്തിയിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു; എന്നാൽ അതുപോലെ തന്നെ, ചിതറിപ്പോയ അവസ്ഥയിലും ശത്രുക്കളുടെ ദേശത്തും മരുഭൂമിയിൽ മരിച്ച നിലയിലും തങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെടുക്കുന്നവർക്കുള്ള പരിഹാരവും അതിൽ ഉൾക്കൊള്ളപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെയും തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളെയും അംഗീകരിച്ച് മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതാണ്. തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളെയും പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളെയും അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം, മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിക്കാലഘട്ടത്തിൽ തങ്ങൾ കർത്താവിനോടുകൂടെ നടന്നിരുന്നില്ല എന്നും അവർ സമ്മതിക്കണം. അതിലുപരി, ആ ചരിത്രകാലഘട്ടത്തിൽ ദൈവവും അവരോടുകൂടെ നടന്നിരുന്നില്ല എന്നും അവർ സമ്മതിക്കണം.

ദേശത്തിന്റെ ശബ്ബത്തുകളെ അവർ ഓർത്തിരുന്നില്ലാത്തതിനാലായിരുന്നു ആ ശാപം.

വരുവാനുള്ള എലിയാവായിരുന്ന സ്നാപകയോഹന്നാൻ, വെളിപ്പാടിന്റെ പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നര ദിവസങ്ങളുടെ മരുഭൂമിയിലെ “ശബ്ദം” എന്നതിന്റെ പ്രതിരൂപമായിരുന്നു. അവൻ മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളോടു ഹോറെബിൽ മോശെയുടെ ന്യായപ്രമാണം “ഓർക്കുവാൻ” നിർദേശിക്കുമായിരുന്നു; അവർ അങ്ങനെ ചെയ്താൽ, ഉടമ്പടിയുടെ ദൂതൻ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ ഉടമ്പടി “ഓർക്കും” ആയിരുന്നു. എന്നാൽ അവർ തങ്ങളുടെ പാപങ്ങളും, തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളും ഏറ്റുപറഞ്ഞാൽ മാത്രമേ അങ്ങനെ സംഭവിക്കുമായിരുന്നുള്ളു; അതിലും അധികം വിനയത്തോടെ, ദൈവത്തിനെതിരെ “അവർ അതിക്രമിച്ച” അതിക്രമങ്ങൾ ഏതൊക്കെയാണെന്ന് അവർ വ്യക്തമായി പറയേണ്ടതുമായിരുന്നു.

അവർ ദൈവത്തോടു “വിരുദ്ധമായി” നടന്നുവന്നിരുന്നുവെന്നും, ദൈവവും അവരുടെ നേരെ “വിരുദ്ധമായി” നടന്നുവന്നിരുന്നുവെന്നും അവർ സമ്മതിക്കേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു.

വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിലെ വഴിയിൽ കിടന്നിരുന്ന മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികൾ തങ്ങളാണെന്നതും അവർ തിരിച്ചറിയേണ്ടതുണ്ടായിരുന്നു; കാരണം ദൈവം തങ്ങളെ ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തിലേക്കു കൊണ്ടുവന്നിരിക്കുന്നു എന്നും, ശത്രുവിന്റെ ദേശം മരണമാണെന്നും അവർ സമ്മതിക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

യോഹന്നാൻ സ്‌നാപകന്റെ പ്രകാരം, “മരുഭൂമിയിൽ” നിലവിളിക്കുന്ന “ശബ്ദം” ആർ എന്ന ചോദ്യത്തിനും അവർ ഉത്തരം പറയേണ്ടിവരും; കാരണം യോഹന്നാൻ ചോദിച്ചു: “വരുവാനുള്ള ക്രോധത്തിൽനിന്ന് ഔടിപ്പോകുവാൻ നിങ്ങളെ ആർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകി?”

അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ ഈ വിഷയങ്ങൾ തുടർന്നും പരിഗണിക്കാം.