യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് - സംഖ്യ പതിനെട്ട്

1856-ൽ, മുൻകാലത്ത് ഫിലദെൽഫ്യൻ മില്ലറൈറ്റ് അഡ്വെന്റിസം ആയിരുന്നത് ജെയിംസും എലൻ വൈറ്റും ലാവൊദിക്യ എന്നു തിരിച്ചറിഞ്ഞു. തുടർന്ന് ജെയിംസ് വൈറ്റ് Review and Herald മുഖേന ആ പ്രസ്ഥാനത്തിലേക്ക് ലാവൊദിക്യയുടെ സന്ദേശം പ്രചരിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങി. അതേ പ്രസിദ്ധീകരണത്തിൽ, അതേ വർഷം തന്നേ, ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ച വർധിത വെളിച്ചവും, വൈറ്റുമാർ അതീവ ബഹുമാനത്തോടെ കണക്കാക്കി തങ്ങളുടെ ആദ്യപുത്രന് അദ്ദേഹത്തിന്റെ പേരിട്ട ഹിറം എഡ്സൺ രചിച്ച എട്ട് ലേഖനങ്ങളുടെ പരമ്പരയായി അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടു. ആ പരമ്പര ഭാവിയിൽ പൂർത്തിയാക്കുമെന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ അവസാനിച്ചു, എന്നാൽ അത് പിന്നെ ഒരിക്കലും വീണ്ടും പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടില്ല. ആദ്യദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്നു ലാവൊദിക്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനഘട്ടത്തിൽ, ദൈവദൂതന്മാർ വില്യം മില്ലറെ തിരിച്ചറിഞ്ഞും പ്രഖ്യാപിച്ചും ചെയ്യാൻ നയിച്ച അത്യാദ്യ “കാലപ്രവചനം” എന്നതിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന വിഷയത്തിൽ ആ പ്രസ്ഥാനം ഇടറി.

“ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നത് മില്ലറൈറ്റ് ആലയത്തിന്റെ അടിത്തറയിലെ മുഖ്യ മൂലക്കല്ലായിരുന്നു. വിശുദ്ധമായ അടിത്തറയെക്കുറിച്ചുള്ള ഓരോ പ്രവാചക ദൃഷ്ടാന്തവും ക്രിസ്തുവിന്റെ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്; കാരണം ക്രിസ്തുവല്ലാതെ മറ്റൊരു അടിത്തറയും സ്ഥാപിക്കപ്പെടുവാൻ കഴിയുകയില്ല.

ക്രിസ്തു അടിസ്ഥാനമത്രേ അല്ല, നിർമ്മാതാക്കൾ തള്ളിക്കളഞ്ഞതും തുടർന്ന് ഇടറിപ്പോയതുമായ അടിസ്ഥാനക്കല്ലും അവൻ തന്നെയാണ്. ഒടുവിൽ കോണിന്റെ തലക്കല്ലായി മാറുന്ന കല്ല് അവൻ തന്നേ. മില്ലറൈറ്റ് ചരിത്രത്തിൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” ആ കോണിക്കല്ലിന്റെ പ്രതീകമായിരുന്നു.

ക്രിസ്തു ഒരു ആഴ്ചക്കാലത്തേക്ക് അനേകരോടു നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ചു. ഇസ്രായേലിന്റെ വടക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രവചനത്തിന്റെ ഘടന (ഹിറാം എഡ്സൺ പൂർത്തിയാകാതിരുന്ന എട്ട് ലേഖനങ്ങളിൽ തിരിച്ചറിഞ്ഞിരുന്നതു) ദാനിയേൽ ഒമ്പതാം അദ്ധ്യായം, ഇരുപത്തേഴാം വാക്യം, അതിന്റെ നിവൃത്തിയായി ക്രിസ്തു നിയമം സ്ഥിരീകരിച്ച പ്രവചനാത്മക ആഴ്ചയുടെ അതേ ഘടനയെ തന്നെ പുനരുത്പാദിപ്പിച്ചു. ക്രിസ്തു ഇസ്രായേലിനെ കൂട്ടിച്ചേർത്തിരുന്ന ആ ആഴ്ച, ക്രിസ്തു ഇസ്രായേലിനെ ചിതറിച്ച ആ ആഴ്ചയുടെ അതേ ഘടനയാകുന്നു. പുരാതന ഇസ്രായേലിന്റെ ചിതറിപ്പ് രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് വർഷമായിരുന്നു; ആത്മീയ ഇസ്രായേലിന്റെ കൂട്ടിച്ചേർക്കൽ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റി ഇരുപത് ദിവസമായിരുന്നു. നിയമം സ്ഥിരീകരിക്കേണ്ടതിന്നു അവൻ ഇസ്രായേലിനെ കൂട്ടിച്ചേർത്തു; തന്റെ നിയമത്തിന്റെ കലഹം നിമിത്തം അവൻ ഇസ്രായേലിനെ ചിതറിക്കുകയും ചെയ്തു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” മില്ലറൈറ്റ് മന്ദിരത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നത്, ക്രിസ്തുവിനെ അടിസ്ഥാനശിലയെന്നു തിരിച്ചറിയുന്നതിനോടു പൂർണ്ണസമ്മതത്തിലാണ്. ആ ശിലയെ നിരസിക്കുന്നത് ക്രിസ്തുവിനെ നിരസിക്കുന്നതാകുന്നു.

ക്രിസ്തീയചരിത്രത്തിൽ ആദ്യമായിട്ടു, ക്രിസ്തു 1856-ൽ ലവൊദിക്യയുടെ വാതിലിങ്കൽ നിന്നു മുട്ടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, പണിക്കാർ ഉപേക്ഷിക്കുവാൻ പോകുന്ന ഇടർച്ചക്കല്ലിന്മേൽ അറിവിന്റെ വർധനവ് ഉളവാക്കുവാനായിരുന്നു അവൻ ശ്രമിച്ചത്. ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കു ശേഷം—അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങൾ പറയുന്നതുപോലെ, രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങൾക്കു ശേഷം—ലവൊദിക്യൻ അഡ്വെന്റിസം വാതിൽ അടച്ചു. ദുഃഖകരമായി, അറിവിന്റെ ആ വർധനവ് കാണുവാൻ അഡ്വെന്റിസം വിസമ്മതിച്ചു. നിങ്ങൾ ഇടറുന്ന കല്ല് നിങ്ങൾ കാണാത്ത കല്ലാണ്, എന്നാൽ അതു ഇപ്പോഴും അവിടെ തന്നെയുണ്ട്.

യെഹൂദയുടെ തെക്കൻ രാജ്യത്തിനെതിരായ “ഏഴ് കാലങ്ങളുടെ” ശാപം ക്രി.മു. 677-ൽ ആരംഭിച്ച്, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം എട്ട്, വാക്യം പതിനാലിലെ രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു വർഷങ്ങളോടുകൂടെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നത് അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ “അടിത്തറയും കേന്ദ്രസ്തംഭവും” എന്നു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ട അതേ പ്രവചനത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിത്തറയും കേന്ദ്രസ്തംഭവും മറ്റു പല പ്രവചനങ്ങളോടൊപ്പം അതേ സമയത്താണ് നിറവേറിയത്. “ഏഴ് കാലങ്ങൾ,” രണ്ടായിരത്തി മൂന്നുനൂറു ദിവസങ്ങൾ, മലാഖി അദ്ധ്യായം മൂന്ന്, ദാനിയേൽ അദ്ധ്യായം ഏഴ്, വാക്യം പതിമൂന്ന്, കൂടാതെ മത്തായി ഇരുപത്തഞ്ചിലെ പത്ത് കന്യകമാരുടെ ഉപമ — ഇവ ഒക്കെയും 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് നിറവേറി. 1844 ഒക്ടോബർ 22 എന്ന തീയതി അഡ്വെന്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തീയതിയാണ്; ആ തീയതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു തിരിച്ചറിയപ്പെട്ടത് ഒരേയൊരു കല്പന മാത്രമാണ്.

ഭൂമിയിലും സമുദ്രത്തിന്മേലും നിന്ന വെളിപ്പാട് പത്താം അധ്യായത്തിലെ ദൂതനെ യേശുക്രിസ്തുവായി സഹോദരി വൈറ്റ് തിരിച്ചറിയുന്നു.

തൻറെ പരമാധികാരം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നതിനായി ക്രിസ്തു സമുദ്രത്തിന്മേലും ഭൂമിയിന്മേലും നിലകൊള്ളുന്ന സ്ഥാനം സ്വീകരിച്ചു. തുടർന്ന് അവൻ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി, “കാലം ഇനി ഉണ്ടായിരിക്കരുത്” എന്നു കല്പിച്ചു. ക്രിസ്തു മില്ലറൈറ്റുകളുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിക്കുകയായിരുന്നു; അബ്രാഹാമുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ അവന് ഒരു കല്പന നൽകിയതുപോലെ, അവർക്കും അവൻ ഒരു കല്പന നൽകി. പുരുഷശിശുക്കളെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുവാൻ അവൻ അബ്രാഹാമിനോടു കല്പിച്ചു. മോശെയുടെ ചരിത്രത്തിൽ അവൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത ജനവുമായി നിയമത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവൻ അനേകം കല്പനകൾ നൽകി; ആ കല്പനകളിൽ യാജകർക്ക് മാത്രമേ പെട്ടകം സ്പർശിക്കാവൂ എന്ന നിർദ്ദേശവും ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു. 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ തന്റെ കൈ ഉയർത്തി സത്യം ചെയ്തു: ഇനി മുതൽ പ്രവാചകകാലം ബൈബിളിലെ പ്രവചനങ്ങളിൽ ഉൾക്കൊള്ളിക്കപ്പെടരുത്. ദൂതന്മാരുടെ മേഘത്തിൽ അവൻ സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു ഉയർന്നപ്പോൾ, “കാലങ്ങളും സമയങ്ങളും” എന്ന വിഷയത്തെ യേശു അഭിസംബോധന ചെയ്തിരുന്നു; അങ്ങനെ, അടയാളമായി നിന്നിരുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തെ അത് രൂപകമായി സൂചിപ്പിച്ചു. അന്നു അവൻ കല്പിച്ചതും “കാലങ്ങളും സമയങ്ങളും” സംബന്ധിച്ചായിരുന്നു.

യേശു സമയങ്ങളും കാലങ്ങളും ഇല്ലെന്നു പറഞ്ഞില്ല; കാരണം സോളമോന്റെ മുഖാന്തരം സംസാരിച്ചുകൊണ്ട് “സമയങ്ങളും കാലങ്ങളും” ഉണ്ടെന്നു അവൻ സ്ഥിരീകരിച്ചിരിക്കുന്നു.

ബൈബിളിലെ രേഖകളിൽ “കാലങ്ങളും സമയങ്ങളും” ഉണ്ടാകുന്നു; അവ “അത്ഭുതസംഖ്യാപകൻ” ആയ പാൽമോനിക്കുള്ള സാക്ഷ്യങ്ങളാകുന്നു. എന്നാൽ 1844 ഒക്ടോബർ 22 മുതൽ, ദൈവജനത്തോട് ഇനി ഒരിക്കലും സമയത്തെ ആശ്രയിച്ച് നിൽക്കുന്ന ഒരു പ്രവചനസന്ദേശവും അവതരിപ്പിക്കരുതെന്ന് ആജ്ഞാപിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. യേശു സ്വർഗ്ഗാരോഹണം ചെയ്യുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് ശിഷ്യന്മാർക്കു നൽകിയ ഉപദേശം, വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനൊന്നാം അധ്യായത്തിൽ അവന്റെ ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട ജനങ്ങൾ ഒരു പതാകയായി ഉയർത്തപ്പെടുന്നതിനുമുമ്പുള്ള ചരിത്രത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു; കൂടാതെ അത് 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവൻ നൽകിയ ആജ്ഞയോടു യോജിച്ചിരിക്കുന്നു. അഡ്വെന്റിസത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന തീയതിയിൽ, സമയത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള പ്രവചനസന്ദേശങ്ങൾ ഇനി ഉണ്ടാകരുതെന്ന് ക്രിസ്തു ആജ്ഞാപിച്ചു; വെളിപ്പാടുപുസ്തകം പതിനൊന്നിലെ രണ്ടു സാക്ഷികളുടെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണത്തിന്റെ മാതൃകയായിരുന്ന അവന്റെ സ്വർഗ്ഗാരോഹണസമയത്തും, അവൻ ആ ആജ്ഞ വീണ്ടും ആവർത്തിച്ചു.

സിസ്റ്റർ വൈറ്റ് വ്യക്തമായി പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നത്, പ്രത്യേക പ്രാധാന്യമുള്ള ഏതെങ്കിലും കാര്യത്തെ തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന സമയസന്ദേശം—അവന്റെ രണ്ടാം വരവ് മാത്രമല്ല—നമുക്കു ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകുകയില്ല എന്നതാണ്. മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ വിഷയമായിരുന്ന കാലപ്രവചനം 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് അവസാനിച്ചു; ആ അടിസ്ഥാനപരമായ തീയതിയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു നൽകിയ ഏക കല്പന, അതിന് ശേഷം ദൈവത്തിന്റെ സന്ദേശത്തിന്റെ അവതരണത്തിൽ സമയം വീണ്ടും ഒരിക്കലും ഉപയോഗിക്കരുത് എന്നതായിരുന്നു.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ആരംഭഘട്ടത്തിൽ, ഫിലദെൽഫ്യയിൽ നിന്ന് ലവൊദിക്ക്യയിലേക്കുള്ള മാറ്റത്തിന്റെ അത്യന്തം നിർണായക ഘട്ടത്തിൽ, മില്ലറൈറ്റ് പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സത്യത്തെക്കുറിച്ച് വർദ്ധിച്ച പ്രകാശം നൽകപ്പെട്ടു. ഏഴ് വർഷങ്ങൾക്കുശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ചുനൂറ്റി ഇരുപത് പ്രതീകാത്മക ദിവസങ്ങൾക്കുശേഷം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു “മരുഭൂമി”ക്കുശേഷം, 1863-ൽ, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റേ അടിസ്ഥാനശില പണിക്കാർ തള്ളിക്കളഞ്ഞു.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ അവസാനഘട്ട പ്രസ്ഥാനത്തിൽ, ലയോദ്യിക്കയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫിയയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനത്തിന്റെ തികച്ചും നിർണായകസ്ഥാനത്ത്, പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങളുടെ ഏറ്റുപറച്ചിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ഒരു പരീക്ഷണം നൽകപ്പെടുന്നു. പിതാക്കന്മാർക്കായിരുന്ന അടിത്തറയുടെ പരീക്ഷണം അവരുടെ അടിത്തറക്കല്ലായിരുന്ന “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്നതായിരുന്നു. അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ അവരുടെ അടിത്തറക്കല്ലിനെ അവഗണിച്ചതുപോലെ, അവസാനഘട്ട പ്രസ്ഥാനം ആ അടിത്തറയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ഏക കല്പനയെ അവഗണിക്കുമോ?

അതെ. അവർ തീർച്ചയായും അതേ കാര്യമാണ് ചെയ്തത്. അവർ തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു.

അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ അടിസ്ഥാന തീയതിയിൽ പാപം ചെയ്തിരുന്നില്ല; കാരണം, മറ്റു കാര്യങ്ങളോടൊപ്പം, ആ അടിസ്ഥാന തീയതിയിൽ അവർ ഇനിയും ഫിലദെൽഫ്യക്കാരായിരുന്നു. അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ ലാവൊദിക്കയായ് രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, അതിന്റെ ക്രമേണ വർധിച്ചുവരുന്ന വെളിച്ചത്തോടുകൂടിയ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” നിരസിച്ചപ്പോൾ, അവർ തങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനപരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.

1863-ലെ അവരുടെ അടിത്തറാപരമായ പരാജയത്തിനു മുമ്പ്, ക്രിസ്തു അവരുടെ ലാവൊദിക്യഹൃദയങ്ങളുടെ വാതിൽ തട്ടിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഏഴ് വർഷങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഏഴ് വർഷങ്ങൾ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നും “മരുഭൂമി” എന്നും ഉള്ളതിന്റേതായ പ്രതീകമാണ്. 1856 മുതൽ 1863 വരെ ഉണ്ടായ “മരുഭൂമി”ക്കു ശേഷം, അവർ അവരുടെ അടിത്തറാപരമായ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടു.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിലെ ആദ്യ നിരാശയിൽ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ പാപം ചെയ്തു; അടിസ്ഥാന തീയതിയോടു നേരിട്ട് ബന്ധപ്പെട്ടിരുന്ന ഏക കല്പനയെ അവർ തള്ളിക്കളഞ്ഞുകൊണ്ടായിരുന്നു അത്. തങ്ങൾക്കു മെച്ചമായി അറിയാമായിരുന്നിട്ടും, പ്രവചനസന്ദേശത്തിൽ സമയനിർണ്ണയം ഉൾപ്പെടുത്തുവാൻ അവർ തിരഞ്ഞെടുത്തു. അങ്ങനെ ചെയ്തു കൊണ്ടു അവർ മോശെയുടെ പാപവും ആവർത്തിച്ചു—തന്റെ മകനെ പരിച്ഛേദനം ചെയ്യുന്നതിൽ അവഗണന കാണിച്ചതെന്ന പാപവും—ഉസ്സാവിന്റെ പാപവും ആവർത്തിച്ചു; താൻ ചെയ്യുന്നത് വിലക്കപ്പെട്ടതാണെന്നറിയാമായിരുന്നിട്ടും അവൻ പെട്ടകത്തെ തൊട്ടു. മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം തങ്ങൾക്കു ശരിയല്ലെന്ന് അറിയാമായിരുന്നതേ ചെയ്തുള്ളു! ആ സത്യത്തെ ആരെങ്കിലും പൂശിമറയ്ക്കുവാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, എന്നാൽ നിറച്ചട്ടിയുടെ ശേഷിച്ച മുഴുവൻ പെയിന്റും ഉപയോഗിച്ച്, മോശെയും ഉസ്സാവും ഇരുവരും പാപം ചെയ്തുവെന്ന സത്യവും അവർ ദൈവഹിതത്തോടുള്ള കലഹഭാവം പ്രകടിപ്പിച്ചുവെന്ന സത്യവും മറച്ചുകളയട്ടെ; അവർ എല്ലാവിധ പരിഷ്‌കാരരേഖകളിലെയും ഏറ്റവും അവസാനത്തേതായ, എല്ലാ പരിഷ്‌കാരരേഖകളും മുൻകൂട്ടി ചൂണ്ടിക്കാട്ടിയിരുന്ന അതേ പരിഷ്‌കാരരേഖയുടെ ആദ്യ നിരാശയെ പ്രതിരൂപീകരിച്ചവരായിരുന്നു. പരിഷ്‌കാരരേഖകളിലെ ആദ്യ നിരാശയുടെ ദൃഷ്ടാന്തങ്ങൾ ആൽഫയുടെയും ഒമേഗയുടെയും ഒപ്പുമുദ്ര വഹിക്കുന്നു; അവയിലെ രേഖ ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾക്ക് പ്രയോജനാർത്ഥമാണ്, ദൈവത്തിന്റെ ജനങ്ങൾ അതിലൂടെ പ്രയോജനം പ്രാപിക്കാൻ നിരസിച്ചാലും.

ആദ്യ ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനത്തിന് ഏഴു വർഷങ്ങളുടെ ഒരു കാലയളവ് നല്കപ്പെട്ടു; അത് “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന മരുഭൂമിയുടെ പ്രതീകമായിരുന്നു, “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന പ്രകാശത്തോടുകൂടെ ലവൊദിക്യയുടെ സന്ദേശം സ്വീകരിക്കേണ്ടതിന്നു. “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന ശാപം കർത്താവിന്റെ വായിൽ നിന്നു ഛർദ്ദിക്കപ്പെടുന്നതിന്റെ ശാപമാണ്. 1863-ൽ അവർ യെരീഹോയെ വീണ്ടും പണിയുന്ന പ്രവൃത്തി ആവർത്തിച്ചു; അത് ഒരു “ശാപം” ഉൾക്കൊണ്ട പ്രവൃത്തിയായിരുന്നു. 1856 മുതൽ 1863 വരെയുള്ള ഏഴു വർഷങ്ങൾ, പുരാതന യിസ്രായേലിന്റെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപകലാപത്തിന്റെ ഒരു സൂക്ഷ്മ ദൃഷ്ടാന്തമാണ്; അതാണ് അവരുടെ മേൽ “ഏഴു കാലങ്ങൾ” എന്ന ശാപം വരുത്തിയത്. ആധുനിക യിസ്രായേൽ 1863-ൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങൾ ആവർത്തിച്ചു.

മൂന്നാം ദൂതന്റെ പ്രസ്ഥാനം ആദ്യ നിരാശയുടെ പരീക്ഷയിൽ മോശെയും ഉസ്സാവും പരാജയപ്പെട്ടതുപോലെ തന്നേ പരാജയപ്പെട്ടു. തുടർന്ന് അവർ മൂന്നു അര ദിവസം എന്ന “മരുഭൂമി” കാലയളവിൽ വീഥികളിൽ കൊല്ലപ്പെട്ടു. ഇപ്പോൾ ആശ്വാസദായകന്റെ ശബ്ദത്താൽ അവർ ശരീരങ്ങളായി രൂപീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ആശ്വാസദായകന്റെ ശബ്ദം മരുഭൂമിയിലെ “ശബ്ദം” മുഖാന്തരം നൽകപ്പെടുന്നു; ഇപ്പോൾ അവർ നേരിടുന്നത് സമയനിർണ്ണയത്തിന്റെ പരീക്ഷയല്ല, “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന പരീക്ഷയാണ്. സമയനിർണ്ണയത്തിന്റെ പരീക്ഷയിൽ അവർ ഇതിനകം തന്നെ പരാജയപ്പെട്ടിരുന്നു.

“ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സാധുവായ ഒരു സത്യമാണ് എന്നു അവർ വിശ്വസിക്കുന്നുവോ എന്ന കാര്യത്തിൽ അവരെ പരീക്ഷിക്കുന്നതല്ല; കാരണം “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സാധുവായ ഒരു പ്രവചനമാണെന്ന് അവർ മുമ്പേ സാക്ഷ്യം നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ചിതറിക്കപ്പെടലിന്റെ രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറിരുപത് വർഷങ്ങളുടെ പ്രവചനത്തിൽ തങ്ങൾ വിശ്വസിക്കുന്നു എന്നു അവർ ഏറ്റുപറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ചൊരു പുതിയ പരീക്ഷണപ്രകാശം ഉണ്ടെന്ന കാര്യം അവർക്കു ബോധ്യമില്ലായിരിക്കാം. 1856-ൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർ നിന്നിരുന്ന സ്ഥാനത്താണ് അവർ നിൽക്കുന്നത്. പുതിയ വെളിച്ചം എന്നത്, വെളിപ്പാട് പതിനൊന്നിലെ മൂന്നര ദിവസം ഫ്രഞ്ച് വിപ്ലവത്തെ മാത്രം തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതല്ല, ഇപ്പോൾ അത് ഒരു വർ‍ത്തമാനസത്യ യാഥാർത്ഥ്യവുമാണ് എന്നതാണ്.

ഏഴ് ഇടിമുഴക്കങ്ങളുടെ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ചരിത്രം തുറക്കപ്പെടുന്നതും, ഏഴാം മുദ്ര തുറക്കപ്പെടുന്നതും, യേശുക്രിസ്തുവിന്റെ വെളിപ്പാട് ഇപ്പോൾ മുദ്രവിടപ്പെടുകയാണ് എന്നു തിരിച്ചറിയിക്കുന്ന രണ്ടു സാക്ഷികളാണോ യഥാർത്ഥത്തിൽ? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, വെളിപ്പാടുപുസ്തകം മുഴുവൻ അവസാന നാളുകളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത് എന്നതു യഥാർത്ഥത്തിൽ സത്യമാണോ? അത് സത്യമാണെങ്കിൽ, മൂന്നു മുക്കാൽ ദിവസം കന്യകമാരുടെ ഉപമയിലെ താമസസമയത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവോ? അങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, “ഏഴ് പ്രാവശ്യം” എന്ന പരിഹാരം, 2020 ജൂലൈ 18-ലെ നാഷ്‌വിൽ പ്രവചനത്തിൽ പങ്കെടുത്തവർ നിർബന്ധമായും അനുഷ്ഠിക്കേണ്ട ഒരു കല്പനയെ യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവോ?

വാവ്! നിങ്ങള്‍ക്കായി ഒരു പരീക്ഷണമുണ്ട്! കാത്തിരിക്കുന്ന സമയത്തിലാണെന്ന് ഉണര്‍ന്ന് തിരിച്ചറിയുന്നവര്‍, മൂന്നു ദിവസവും പാതിയും അവസാനിക്കുമ്പോള്‍, തങ്ങളുടേതായ പാപങ്ങള്‍ക്കുമായി തങ്ങളുടെ പിതാക്കന്മാരുടെ പാപങ്ങള്‍ക്കുമായി യഥാര്‍ഥത്തില്‍ മാനസാന്തരപ്പെടേണ്ടതുണ്ടോ? പ്രവചനത്തില്‍ സമയം പ്രയോഗിക്കരുതെന്ന കല്പന അവഗണിച്ചത് വാസ്തവത്തില്‍ ഒരു പാപമായിരുന്നോ?

നാഷ്‌വിലിന്റെ പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനം ഏതോ വിധത്തിൽ ദൈവത്തിന്റെ ഉദ്ദേശിതമായ ഉദ്ദേശമെന്ന നിലപാട് സ്വീകരിച്ചവർക്കും, തുടർന്ന് ആ അവകാശവാദം നിലനിർത്താൻ ശ്രമിച്ചവർക്കും, ദൈവത്തിന്റെ പ്രവചനങ്ങളിൽ സമയം പ്രയോഗിക്കുന്ന പാപത്തിന് അതീതമായി, ഞാൻ മറ്റൊരു നിരീക്ഷണം കൂടി ചേർക്കുന്നു. നാഷ്‌വിലിലെ വ്യാജ പ്രവചനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് സംഭവിച്ചതെന്തെന്നാൽ, അത് 1844-ൽ ക്രിസ്തുവിന്റെ കല്പനയ്‌ക്കെതിരായ കലഹത്തിന്റെ ഒരു പ്രകടനം മാത്രമായിരുന്നില്ല; അഡ്വെന്റിസത്തിനുപുറത്തുള്ളവരോടു പ്രവചനാത്മാവിൽ കാണപ്പെടുന്ന പ്രവചനങ്ങൾ പിഴവുള്ളവയാണെന്ന് പറഞ്ഞറിയിച്ച ഒരു പ്രവൃത്തിയുമായിരുന്നു അത്. അതു പ്രവചനാത്മാവിന്റെ എഴുത്തുകളിന്മേലുള്ള ഒരു നിന്ദയായിരുന്നു. ലോകത്തിലുള്ളവർക്കു എലൻ വൈറ്റിന്റെ എഴുത്തുകൾ ജോസഫ് സ്മിത്തിന്റെ എഴുത്തുകൾക്കോ, അല്ലെങ്കിൽ നോസ്ട്രഡാമസിന്റെ എഴുത്തുകൾക്കോ സമാന പ്രാധാന്യമുള്ളവയാണെന്നതിന് അത് തെളിവ് നൽകുന്നു. എലൻ വൈറ്റിന്റെ അമൂല്യ വചനങ്ങൾ നമ്മുടെ കലഹത്തിന്റെ നിന്ദ്യ വചനങ്ങളാൽ മലിനീകരിക്കപ്പെട്ടു. അത് ദൈവവചനം ആയിരിക്കുന്ന ക്രിസ്തുവിനെതിരായ ഒരു കലഹം മാത്രമല്ലായിരുന്നു; അതേ സമയം പ്രവചനാത്മാവിനെതിരായ ഒരു കലഹവും ആയിരുന്നു. ബൈബിളിനും പ്രവചനാത്മാവിനും മീതെ തന്റെ മനുഷ്യാഭിപ്രായം സ്ഥാപിച്ചതുകൊണ്ടല്ല, മറിച്ച് ആ രണ്ടു സാക്ഷികളെയും അനുസരിച്ചതുകൊണ്ടാണ് യോഹന്നാൻ പത്‌മൊസ് എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന ദ്വീപിൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടത്.

ആദ്യത്തെ നിരാശയുടെ സമയത്ത് നമ്മുടെ പിതാവായ മോശെയുടെ പാപങ്ങൾ നാം ആവർത്തിച്ചു; ഇതു നാം സമ്മതിക്കേണ്ടതാണ്. നാം ഇപ്പോൾ 1856-ൽ ഉള്ളതിനാൽ ഇതു നാം സമ്മതിക്കേണ്ടതാണ്. അന്നുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ തന്നേ, ഇപ്പോൾ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ചു പുതിയ വെളിച്ചമുണ്ട്. 1856-ൽ ആരംഭ പ്രസ്ഥാനം ഫിലദെൽഫിയയിൽ നിന്ന് ലവൊദിക്യയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനഘട്ടത്തിലായിരുന്നതുപോലെ, നാം ഇപ്പോൾ ലവൊദിക്യയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫിയയിലേക്കുള്ള പരിവർത്തനഘട്ടത്തിലാണ്. 1856-ൽ നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാർ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” സംബന്ധിച്ചുള്ള പരിജ്ഞാനവർദ്ധനയുടെ പ്രസിദ്ധീകരണം നിർത്തിവെച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിന്റെ പ്രസിദ്ധീകരണം നമുക്ക് നിർത്താൻ കഴിയാതിരിക്കാം; എന്നാൽ നമ്മുടെ ഹൃദയങ്ങളുടെ വാതിലുകൾ ഈ വെളിച്ചത്തിനെതിരെ അടച്ചിടാൻ നമുക്ക് തീർച്ചയായും കഴിയും. പ്രഥമകാലത്തെ സെവൻത്-ഡേ അഡ്വെന്റിസ്റ്റ് നിർമ്മാതാക്കൾ ചെയ്തതുപോലെ, ആ കല്ല് യാഥാർത്ഥ്യത്തിൽ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ലെന്നു നാം നടിച്ച്, അതിന്മേൽ ഇടറി വീഴുന്നതു തുടരാനും നമുക്ക് കഴിയും. നമ്മുടെ പ്രശ്നം എന്തെന്നാൽ, നമ്മുടെ തല മണലിൽ മറച്ച് വെക്കാൻ നമുക്കൊരു നൂറ്റാണ്ടിലധികം സമയം ഇല്ല; കാരണം ന്യായവിധികൾ ഇതിനകം തന്നെ ആരംഭിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.

ഒരു കാര്യത്തിന്റെ ആരംഭം അതിന്റെ അവസാനത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു എന്ന സിദ്ധാന്തപ്രകാരം ആൽഫയും ഒമേഗയും നമ്മെ പഠിപ്പിക്കാൻ നാം അനുവദിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നാഷ്‌വില്ലിന്റെ പ്രവചനം നമ്മുടെ പിതാക്കന്മാരാൽ മുൻരൂപീകരിക്കപ്പെട്ടതാണെന്ന് ആൽഫയും ഒമേഗയും പ്രകടമാക്കുന്നതായി നമുക്ക് എളുപ്പത്തിൽ കാണാൻ കഴിയും. ഈ സത്യത്തെ നാം അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ, ആ പ്രവചനത്തിന് ശേഷം പരാജയപ്പെട്ട പ്രവചനത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നതിനായി ഏതെങ്കിലും തരത്തിലുള്ള മാനുഷിക തർക്കശാസ്ത്രം നിർമ്മിക്കാൻ നടത്തിയ ഓരോ ശ്രമവും ഒരു അത്തിയില മാത്രമായിരുന്നു എന്ന യാഥാർഥ്യത്തെ നാം നേരിടേണ്ടിവരും. അപ്പോൾ നാം ശത്രുവിന്റെ ദേശത്തിൽ ആയിരിക്കുമ്പോൾ ദൈവം നമ്മോടുകൂടെ നടന്നിരുന്നില്ലെന്നതു നമുക്ക് മനസ്സിലാകും. അവൻ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു; എന്നാൽ ഹൃദയങ്ങളുടെ വാതിലുകളിൽ മുട്ടിക്കൊണ്ടു, പ്രവേശനം അന്വേഷിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു എന്ന അർത്ഥത്തിൽ മാത്രമാണ്. മാനുഷിക തർക്കശാസ്ത്രത്തിന്റെ അത്തിയില നീക്കിക്കളയപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, നാഷ്‌വിൽ പ്രവചനത്തെ ന്യായീകരിക്കാൻ നാം പ്രയോഗിച്ച നിഷേധമോ ദോഷഭരിതമായ മാനുഷിക തർക്കശാസ്ത്രമോ നാം ക്രിസ്തുവിന് വിരോധമായി നടന്നുകൊണ്ടിരുന്നതിന്റെ തെളിവാണ് എന്നും നമുക്ക് കാണാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും.

1856-ൽ ഫിലദെൽഫ്യൻ അഡ്വെന്റിസം ലაოდിക്കേയയായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു, അവർ അതറിഞ്ഞിരുന്നു. പ്രവാചകസ്ത്രിയുടെയും അവളുടെ ഭർത്താവിന്റെയും വചനങ്ങളിലൂടെ കർത്താവ് അതിനെ സ്ഥിരീകരിച്ചു. ആ ലაოდിക്കേയ ഹൃദയങ്ങളുടെ വാതിലുകൾക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട് ക്രിസ്തു അകത്തു പ്രവേശിച്ച് അവരോടൊപ്പം അത്താഴം കഴിക്കാമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു. അവൻ അത്താഴത്തിനായി കൊണ്ടുവന്ന ആഹാരം “ഏഴ് സമയങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ അടിസ്ഥാനശിലയായിരുന്നു. അവർ നിരസിച്ചു.

2023-ൽ, അവസാന പ്രസ്ഥാനം ഇപ്പോൾ ലവോദിക്കേയയിൽ നിന്ന് ഫിലദെൽഫിയയിലേക്കു അതിക്രമിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു; കാരണം എട്ടാമത്തെ സഭ ഏഴ് സഭകളിൽ നിന്നുള്ളതാകുന്നു. ആൽഫയും ഒമേഗയും ആയ കർത്താവ് തന്റെ “സത്യം” എന്ന വചനത്തിലൂടെ അതിനെ സ്ഥിരീകരിച്ചിരിക്കുന്നു. ക്രിസ്തു ഇപ്പോൾ അടുത്തകാലത്ത് മരിച്ച വരണ്ട അസ്ഥികളായവരുടെ വാതിൽക്കൽ നിന്നുകൊണ്ട്, അകത്ത് കടന്നു അവരോടൊപ്പം അത്താഴം കഴിക്കാമെന്നു നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; അവരോടു പങ്കിടുവാൻ അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന ആ ഭോജനം, 1856-ൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാരോടൊപ്പം പങ്കിടുവാൻ അവൻ ശ്രമിച്ച അതേ ഭോജനമാണ്. അത് 1856-ൽ അവരുടെ പിതാക്കന്മാർക്കുണ്ടായിരുന്നതുപോലെ “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്ന ഉപദേശത്തിന്റെ വെറും അടിസ്ഥാന ഘടകങ്ങൾ മാത്രമല്ല. അല്ല, അത് “ഏഴ് കാലങ്ങൾ” എന്നതിന്റെ കയ്പുള്ള പരിഹാരമാകുന്നു; ആ പരിഹാരം പലപ്പോഴും വിഴുങ്ങുവാൻ പ്രയാസമുള്ള തരത്തിലുള്ള വിനയം ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

നാഷ്‌വിൽ പ്രവചനത്തിൽ പങ്കെടുത്ത നമ്മിൽ ചിലർ ദാനിയേലിനെക്കാൾ ജ്ഞാനികളാണോ?