യെഹെസ്കേൽ പുസ്തകത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പുസന്ദേശത്തിന്റെ കാതലിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത് ക്രി.മു. 587-ൽ ആരംഭിച്ച ഉപരോധമാണ്. ആ ഉപരോധം ഒന്നര വർഷത്തിനുശേഷം ക്രി.മു. 586-ൽ യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തിലേക്കു നയിച്ചു. ക്രി.മു. 587-ൽ ആരംഭിച്ച ഉപരോധം ക്രി.വ. 66-ലെ സെസ്റ്റിയസിന്റെ ഉപരോധത്തിന്റെ മുൻകുറിയായിരുന്നു. ക്രി.മു. 586-ലെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ക്രി.വ. 70-ലെ യെരൂശലേമിന്റെ ഉപരോധത്തിന്റെയും നാശത്തിന്റെയും മുൻകുറിയായിരുന്നു.
ക്രി.മു. 587-ഉം 66-ഉം അടയാളങ്ങളായിരുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണം യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു; റോമിന്റെ അധികാരചിഹ്നങ്ങളായ കൊടിക്കൂറകൾ ദൈവാലയത്തിന്റെ വിശുദ്ധപരിസരങ്ങളിൽ സ്ഥാപിക്കപ്പെട്ടത് പലായനം ചെയ്യാനുള്ള അടയാളം മാത്രമല്ല, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടൊപ്പം വന്നെത്തുന്ന മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയുടെ പ്രതീകംകൂടിയായിരുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയും 66 എന്ന വർഷവും യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ മുൻകൂട്ടി സൂചിപ്പിച്ചു; അതാണ് ഞായറാഴ്ച നിയമം—മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര.
യെഹെസ്കേലിന്റെ ഉപരോധം ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ ദൈവജനം അടിമത്തത്തിലേക്കു പോകുന്നതിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു; 66-ാം വർഷം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയിൽനിന്നുള്ള രക്ഷപ്പെടലിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യ അഡ്വെന്റിസത്തിലെ ബുദ്ധിയില്ലാത്ത കന്യകമാരുടെ അടിമത്തത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു; 66-ാം വർഷത്തിൽ രക്ഷപ്പെട്ടവർ അതേ പ്രതിസന്ധിയിലെതന്നെ ബുദ്ധിയുള്ള കന്യകമാരെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. 66-ാം വർഷത്തിൽ രക്ഷപ്പെട്ട ബുദ്ധിയുള്ള കന്യകമാർ റോമൻ സൈനികധ്വജം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പുതന്നെ ആ അടയാളം മനസ്സിലാക്കിയിരുന്നു.
റോമൻ സൈനികധ്വജം മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു; പത്തു കന്യകമാരുടെ ഉപമയിൽ വാതിൽ അടയുന്നതും അവിടെത്തന്നെയാണ്. 70-ാം വർഷത്തിൽ നടന്ന യെരൂശലേമിന്റെ നാശവും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. 66-ാം വർഷം മൂന്നാം ദൂതന്റെ മുന്നറിയിപ്പിനെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ആ മുന്നറിയിപ്പ് 66-ാം വർഷത്തിൽ ഉച്ചഘോഷമായി ശക്തിപ്രാപിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. 66 മുതൽ 70 വരെയുള്ള കാലഘട്ടം മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപംകൊള്ളുന്ന കാലഘട്ടവുമായി ഒത്തുപോകുന്നു; ആ കാലഘട്ടം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും ഞായറാഴ്ച നിയമത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. 66-ാം വർഷം ആ കാലഘട്ടത്തിന്റെ ആൽഫ ആയതിനാൽ അത് പൂർവമാതൃകയാണ്; 70-ാം വർഷം ഒമേഗ ആയതിനാൽ അത് പ്രതിമാതൃകയായ ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്. 66-ാം വർഷം നിഴലും 70-ാം വർഷം യാഥാർഥ്യവുമാണ്. സഭയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വാതിൽ അടയുന്നത് 66 എന്ന ആൽഫാ വഴിയടയാളത്തിലാണ്; രാഷ്ട്രത്തെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വാതിൽ അടയുന്നത് 70 എന്ന ഒമേഗാ വഴിയടയാളത്തിലാണ്.
66-ാം വർഷത്തിലെ മുന്നറിയിപ്പടയാളം ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയും, 70-ാം വർഷത്തിൽ യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ നടക്കാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ നിർബന്ധിത നടപ്പാക്കലിനായി തയ്യാറെടുക്കാൻ അഡ്വെന്റിസ്റ്റുകൾക്കു സമയം അതിക്രമിച്ചുകഴിഞ്ഞ ഘട്ടത്തെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. ഉപരോധവേളയിലാണ് മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; എന്നാൽ ദൂതന്മാർക്കു മാത്രമേ അതു ദൃശ്യമാകുകയുള്ളൂ; യെരൂശലേമിന്റെ നാശമാകട്ടെ, മുദ്ര ലോകത്തിനു പ്രത്യക്ഷമായി ദൃശ്യമാകുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമമാണ്.
ഉപരോധസമയത്താണ് മുദ്ര പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്; എന്നാൽ അപ്പോൾ അത് ദൂതന്മാർക്കു മാത്രമേ ദൃശ്യമാകൂ.
“അവിടുത്തെ ജനത്തിന്റെ നെറ്റികളിൽ പതിപ്പിക്കപ്പെടുന്ന ജീവനുള്ള ദൈവത്തിന്റെ മുദ്ര എന്താണ്? മനുഷ്യനേത്രങ്ങൾക്കല്ല, ദൂതന്മാർക്കു വായിച്ചറിയാൻ കഴിയുന്ന ഒരു അടയാളമാണത്; കാരണം സംഹാരദൂതൻ വീണ്ടെടുപ്പിന്റെ ഈ അടയാളം കാണേണ്ടതുണ്ട്. വിവേകമുള്ള മനസ്സ് കർത്താവിന്റെ ദത്തുപുത്രന്മാരിലും ദത്തുപുത്രിമാരിലും കാൽവരിയിലെ കുരിശിന്റെ അടയാളം കണ്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ന്യായപ്രമാണം ലംഘിച്ചതിന്റെ പാപം നീക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. അവർ കല്യാണവസ്ത്രം ധരിച്ചവരും ദൈവത്തിന്റെ എല്ലാ കല്പനകളോടും അനുസരണവും വിശ്വസ്തതയും പുലർത്തുന്നവരുമാണ്.” ഗോസ്പൽ ഹെറാൾഡ്, ജൂൺ 11, 1902.
ഞായറാഴ്ച നിയമം പ്രാബല്യത്തിൽ വരുമ്പോൾ കൊടി ഉയർത്തപ്പെടുകയും തുടർന്ന് മുദ്രയിടപ്പെട്ടവരെ ലോകം മുഴുവൻ കാണുകയും ചെയ്യുന്നു.
“ലോകത്തിനു പാപത്തെക്കുറിച്ചും നീതിയെക്കുറിച്ചും ന്യായവിധിയെക്കുറിച്ചും ബോധ്യം വരുത്തുക എന്നതാണ് പരിശുദ്ധാത്മാവിന്റെ പ്രവർത്തനം. സത്യത്തിൽ വിശ്വസിക്കുന്നവർ സത്യത്താൽ വിശുദ്ധീകരിക്കപ്പെട്ട്, ഉന്നതവും വിശുദ്ധവുമായ തത്ത്വങ്ങൾക്കനുസൃതമായി പ്രവർത്തിക്കുകയും, ദൈവത്തിന്റെ കല്പനകൾ പ്രമാണിക്കുന്നവരും അവയെ തങ്ങളുടെ കാൽക്കീഴിൽ ചവിട്ടിമെതിക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവുരേഖ ഉന്നതവും ഉദാത്തവുമായ നിലയിൽ പ്രകടമാക്കുകയും ചെയ്യുന്നതു കാണുന്നതിലൂടെ മാത്രമേ ലോകത്തിനു മുന്നറിയിപ്പു ലഭിക്കുകയുള്ളൂ. ആത്മാവിനാലുള്ള വിശുദ്ധീകരണം ദൈവത്തിന്റെ മുദ്രയുള്ളവരും വ്യാജമായ ഒരു വിശ്രമദിനം ആചരിക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം വ്യക്തമായി എടുത്തുകാട്ടുന്നു. പരീക്ഷ വരുമ്പോൾ, മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര എന്താണെന്ന് വ്യക്തമായി വെളിപ്പെടും. അത് ഞായറാഴ്ച ആചരിക്കുന്നതാണ്. സത്യം കേട്ടതിനുശേഷവും ഈ ദിനത്തെ വിശുദ്ധമായി കണക്കാക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നവർ, കാലങ്ങളും നിയമങ്ങളും മാറ്റുവാൻ വിചാരിച്ച പാപമനുഷ്യന്റെ കൈയൊപ്പു വഹിക്കുന്നു.” ബൈബിൾ ട്രെയിനിങ് സ്കൂൾ, ഡിസംബർ 1, 1903.
യെരൂശലേമിന്റെ നാശസമയത്ത്, അതായത് ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത്, പതാക ഉയർത്തപ്പെടുകയും ഏഴാം ദിവസം ആരാധിക്കുന്നവരും ഒന്നാം ദിവസം ആരാധിക്കുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം സമസ്ത മനുഷ്യരാശിയുടെയും ശ്രദ്ധാകേന്ദ്രമായിത്തീരുകയും ചെയ്യുന്നു. സെസ്റ്റിയസിന്റെ അടയാളം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്ത് വരാനിരിക്കുന്ന നാശത്തിന്റെ മുൻനിഴലായി നിലകൊള്ളുകയും അതിനെക്കുറിച്ച് മുന്നറിയിപ്പു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. 66 എന്ന വർഷം, യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്താൽ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ഉപരോധം മുതൽ ഞായറാഴ്ച നിയമം വരെയുള്ള ഘടന, പെർഗ്ഗമൊസിലെ സഭയുടെ ചരിത്രം പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്ന മൂന്നു സാക്ഷികളുടെ ഘടന തന്നെയാണ്.
യെരൂശലേം നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നതുവരെ നീളുന്ന ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭം ഒരു അടയാളം സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 321, 538 എന്നീ വർഷങ്ങൾ യഥാക്രമം ക്രി.മു. 586, 70 എന്നീ വർഷങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഈ നാലു തീയതികളും താമസിയാതെ വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. 321-ലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പായി 313-ലെ മിലാൻ വിളംബരവും, 538-ലെ ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിനു മുമ്പായി 533-ലെ ഉത്തരവും ഉണ്ടായിരുന്നു. 313, 533 എന്നീ വർഷങ്ങൾ യഥാക്രമം 66, ക്രി.മു. 587 എന്നീ വർഷങ്ങളുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു.
“പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് സഭകൾ തങ്ങളുടെ മതസിദ്ധാന്തങ്ങൾ നിർബന്ധപൂർവം നടപ്പിലാക്കുന്നതിനായി ഭരണകൂടത്തിന്റെ സഹായം തേടുമ്പോൾ രൂപംകൊള്ളുന്ന, വിശ്വാസത്യാഗം ചെയ്ത പ്രൊട്ടസ്റ്റന്റ് മതത്തിന്റെ ആ രൂപത്തെയാണ് ‘മൃഗത്തിനുള്ള പ്രതിമ’ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. ‘മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര’ ഇനിയും നിർവചിക്കപ്പെടേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.” മഹാവിവാദം, 445.
ഒരു കാലയളവും ഒരു സമയബിന്ദുവും
മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയും പരസ്പരബന്ധമുള്ളതെങ്കിലും വ്യത്യസ്തങ്ങളായ രണ്ടു പ്രതീകങ്ങളാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണം ഒരു കാലയളവിനെയും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്ര ഒരു നിർദിഷ്ട സമയബിന്ദുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉപരോധം ഒരു കാലയളവിനെയും യെരൂശലേമിന്റെ നാശം ഒരു നിർദിഷ്ട സമയബിന്ദുവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ക്രി.വ. 70-ലും ക്രി.മു. 586-ലും അതതു വർഷങ്ങളിലെ ഒരേ മാസത്തിലെ ഒരേ തീയതിയിൽ ദൈവിക പരിപാലനപ്രകാരം യെരൂശലേമിനെ നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവപ്രചോദനം ഈ വ്യത്യാസത്തിന് അടിവരയിട്ടു. യെരൂശലേമിന്റെ നാശം, അതായത് ഞായറാഴ്ച നിയമവും മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയും, ഒരു നിർദിഷ്ട സമയബിന്ദുവാണ്. ഒരു അടയാളത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന കാലയളവാണ് ഉപരോധം. ആ അടയാളം ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ മുൻനിഴലാണ്.
“അവന്റെ കണ്ണുകൾക്കു പ്രിയങ്കരിയായ” യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണവും ദാനീയേൽ പ്രവാചകൻ പ്രസ്താവിച്ച ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛതയെക്കുറിച്ചുള്ള യേശുവിന്റെ മുന്നറിയിപ്പും ബൈബിളിൽനിന്നുള്ള രണ്ടു സാക്ഷ്യങ്ങളാണ്. മിലാൻ ശാസനവും ജസ്റ്റിനിയന്റെ ഉത്തരവും അതുപോലെ ചരിത്രപരമായ അടയാളങ്ങളാണ്; കാരണം, ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിലേക്കു നയിക്കുന്ന ഒരേ പ്രവചനകാലഘട്ടത്തിന്റെ ആരംഭത്തെയാണ് ഇവ രണ്ടും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
മത്തായി 24-ൽ യേശു വിവരിച്ച അടയാളം, രക്ഷപ്പെടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ മുന്നറിയിപ്പ് അതിന്റെ നിവൃത്തിക്കു മുമ്പുതന്നെ മനസ്സിലാക്കിയിരിക്കേണ്ടത് അനിവാര്യമാക്കി.
ആകയാൽ ദാനീയേൽ പ്രവാചകൻ പറഞ്ഞിരിക്കുന്ന ശൂന്യമാക്കുന്ന മ്ലേച്ഛത വിശുദ്ധസ്ഥലത്തു നിൽക്കുന്നതു നിങ്ങൾ കാണുമ്പോൾ, (വായിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹിച്ചുകൊള്ളട്ടെ:) അപ്പോൾ യെഹൂദ്യയിലുള്ളവർ മലകളിലേക്ക് ഓടിപ്പോകട്ടെ: പുരമുകളിലുള്ളവൻ തന്റെ വീട്ടിൽനിന്ന് എന്തെങ്കിലും എടുക്കുവാൻ താഴെ ഇറങ്ങരുത്: വയലിലുള്ളവനും തന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ എടുക്കുവാൻ മടങ്ങിപ്പോകരുത്. മത്തായി 24:15–18.
നോഹ
മത്തായി 24-ലെ മുന്നറിയിപ്പു സന്ദേശത്തിൽ, യേശു യെരൂശലേമിന്റെ നാശത്തെ ലോകാവസാനത്തിന്റെ ഒരു ദൃഷ്ടാന്തമായി ചൂണ്ടിക്കാട്ടി. തന്റെ രണ്ടാം വരവിനു മുമ്പുള്ള സാഹചര്യങ്ങളെ നോഹയുടെ കാലത്തെ സാഹചര്യങ്ങളോടും അവിടുന്ന് താരതമ്യം ചെയ്തു. അങ്ങനെ, യെരൂശലേമിന്റെ നാശവും നോഹയുടെ കാലത്തെ ജലപ്രളയവും ലോകാവസാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട സംഭവങ്ങളുടെ പ്രവചനാത്മക ദൃഷ്ടാന്തങ്ങളായി വർത്തിക്കുന്നു.
എന്നാൽ നോഹയുടെ നാളുകളിൽ ഉണ്ടായിരുന്നതുപോലെതന്നെ മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിലും ഉണ്ടായിരിക്കും. എന്തെന്നാൽ ജലപ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ള നാളുകളിൽ, നോഹ പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിച്ച ദിവസംവരെ അവർ തിന്നും കുടിച്ചും വിവാഹം കഴിച്ചും വിവാഹത്തിനു കൊടുത്തും പോന്നു. ജലപ്രളയം വന്ന് അവരെ എല്ലാവരെയും ഒഴുക്കിക്കൊണ്ടുപോകുന്നതുവരെ അവർ അറിഞ്ഞതുമില്ല; മനുഷ്യപുത്രന്റെ വരവിലും അങ്ങനെതന്നെ ഉണ്ടായിരിക്കും. മത്തായി 24:37–39.
നോഹയുടെ നാളുകളിൽ നീതിമാന്മാരായ ലാമെക്കിന്റെയും മെഥൂശലഹിന്റെയും മരണങ്ങളിലൂടെ ഉപരോധത്തിന്റെ ഘടന പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്നു. ജലപ്രളയത്തിന് അഞ്ചു വർഷം മുമ്പ് ലാമെക്ക് മരിച്ചു; മെഥൂശലഹ് ജലപ്രളയമുണ്ടായ വർഷത്തിൽ, വാതിൽ അടയുന്നതിന് ഏഴു ദിവസം മുമ്പ് മരിച്ചു. മരിക്കുമ്പോൾ ലാമെക്കിന് 777 വയസ്സായിരുന്നു; അങ്ങനെ, ജലപ്രളയത്തിനു മുമ്പുള്ള അവസാന അഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ ഏഴിന്റെ അടയാളത്തെ അദ്ദേഹം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ആരംഭത്തിലെ 777 എന്ന സംഖ്യയുടെ പ്രതീകാത്മകത ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭം കുറിക്കുന്ന അടയാളത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഉപരോധകാലഘട്ടത്തിന്റെ ഒമേഗ സംഖ്യയായ “7”, മെഥൂശലഹിന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഏഴു ദിവസങ്ങളാണ്. മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമ രൂപപ്പെടുന്ന കാലഘട്ടമാണ് ഉപരോധകാലഘട്ടം; മൃഗത്തിന്റെ മുദ്രയോടെ പര്യവസാനിക്കുന്ന കാലഘട്ടമാണത്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന്റെ സമയത്തെ അടഞ്ഞ വാതിലിന്റെ മുൻകുറിയാണ് പെട്ടകത്തിലെ അടഞ്ഞ വാതിൽ.
നീതിമാനായ ലാമെക്കിന്റെ മരണം മുതൽ മെഥൂശലഹിന്റെ മരണം വരെയുള്ള അഞ്ചു വർഷങ്ങൾ, ജോൺ പാലയോളോഗോസ് മരിച്ച 1448 മുതൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ സഹോദരൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ അമ്പത്തിമൂന്നു ദിവസം നീണ്ട ഉപരോധത്തിൽ മരിച്ച 1453 വരെയുള്ള അഞ്ചു വർഷത്തെ കാലയളവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു. ഇരു കാലയളവുകളും ആരംഭിക്കുന്നതും അവസാനിക്കുന്നതും ഒന്നുകിൽ പിതാവിന്റെയും പുത്രന്റെയും, അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരന്മാരുടെയും മരണങ്ങളോടെയാണ്. ഇരു കാലയളവുകളും അഞ്ചു വർഷം വീതമാണ്; അവസാനത്തെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ മതിലുകളിൽവെച്ച് മരിച്ചപ്പോൾ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ മരണം പെട്ടകത്തിന്റെ അടഞ്ഞ വാതിലുമായി പൊരുത്തപ്പെട്ടു; കാരണം, ഭരണഘടനയ്ക്കുള്ളിലെ വേർതിരിവിന്റെ പ്രതീകാത്മക മതിൽ അവർ തകർക്കുമ്പോഴാണ് അമേരിക്കൻ ഐക്യനാടുകളുടെ കൃപാകാലം അവസാനിക്കുന്നത്. രണ്ടോ മൂന്നോ സാക്ഷികളുടെ സാക്ഷ്യത്താൽ സത്യം സ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു; ഈ രണ്ടു കാലരേഖകൾക്കും സമാന്തരമായ ആരംഭങ്ങളും അവസാനങ്ങളുമുണ്ട്; അത് അൽഫയുടെയും ഓമേഗയുടെയും കൈയൊപ്പാണ്. ഇവ രണ്ടിന്റെയും ദൈർഘ്യം അഞ്ചു വർഷമാണ്. ഞായറാഴ്ച നിയമത്തിന് ഊന്നൽ നൽകിക്കൊണ്ടാണ് ഇവ രണ്ടും അവസാനിക്കുന്നത്.
കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ അഞ്ചുവർഷത്തെ ചരിത്രം 1448-ൽ ജോൺ എട്ടാമൻ പാലയോളോഗോസിന്റെ മരണത്തോടെ ആരംഭിക്കുകയും 1453-ൽ നഗരത്തിന്റെ പതനത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്തു. സഹോദരന്റെ മരണത്തെത്തുടർന്ന് 1449-ൽ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പതിനൊന്നാമൻ ബൈസന്റൈൻ സിംഹാസനത്തിൽ അധികാരമേറ്റു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ സിംഹാസനാരോഹണത്തെ ഓട്ടോമൻ മേൽക്കോയ്മയുടെ അംഗീകാരവുമായി മില്ലറൈറ്റ് പ്രവചനവ്യാഖ്യാനത്തിൽ പരമ്പരാഗതമായി ബന്ധപ്പെടുത്തുന്നു. 1449 ജൂലൈ 27-ന് മുന്നൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറ്റിയൊന്നു വർഷവും പതിനഞ്ചു ദിവസവും നീളുന്ന പ്രവചനകാലം ആരംഭിച്ചു; അത് 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ചു. അഞ്ചുവർഷത്തെ ചരിത്രത്തിന്റെ ഒടുവിൽ, അമ്പത്തിമൂന്നു ദിവസത്തെ ഉപരോധത്തിനുശേഷം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിൾ വീഴുകയും നഗരത്തെ പ്രതിരോധിക്കുന്നതിനിടെ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ പതിനൊന്നാമൻ കൊല്ലപ്പെടുകയും ചെയ്തു. കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിന്റെ പതനം കിഴക്കൻ റോമൻ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അന്ത്യം കുറിച്ചു; ആ സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ സൈന്യം 627-ലെ നിനെവേ യുദ്ധത്തിൽ പേർഷ്യയെ പരാജയപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. ഈ പതനത്തോടെ റോമക്കാരെക്കുറിച്ചുള്ള മുഹമ്മദിന്റെ പ്രവചനവുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ ബന്ധം പൂർത്തിയായി.
മുന്നേറിക്കൊണ്ടിരുന്ന ഒട്ടോമൻ തുർക്കികൾക്കെതിരെ ജോൺ എട്ടാമൻ പാലെയോളോഗോസ് പാശ്ചാത്യലോകത്തുനിന്ന് സൈനികസഹായം തേടി. അതു ലഭിക്കുന്നതിനായി അദ്ദേഹം ഫ്ലോറൻസ് സൂനഹദോസിലേക്ക് (1438–1439) ഒരു ബൈസന്റൈൻ പ്രതിനിധിസംഘത്തെ നയിച്ചു; അവിടെ അദ്ദേഹം പൗരസ്ത്യ-പാശ്ചാത്യ സഭകളുടെ ഐക്യം ഔപചാരികമായി അംഗീകരിച്ചു. പൗരസ്ത്യസഭ ദീർഘകാലമായി നിരാകരിച്ചുപോന്ന പാശ്ചാത്യ സിദ്ധാന്തങ്ങൾ (പ്രത്യേകിച്ച് ഫിലിയോക്ക്വേയും മാർപ്പാപ്പയുടെ പ്രാഥമ്യവും) അംഗീകരിക്കുന്നതും ഈ ഉടമ്പടിയിൽ ഉൾപ്പെട്ടിരുന്നു.
അദ്ദേഹം കോൺസ്റ്റാന്റിനോപ്പിളിലേക്കു മടങ്ങിയെത്തിയപ്പോൾ, ബൈസന്റൈൻ പുരോഹിതന്മാരും സന്ന്യാസിമാരും ജനങ്ങളും ആ സഭൈക്യത്തെ വ്യാപകമായി എതിർത്തു. അത് ഒരിക്കലും ഫലപ്രദമായി നടപ്പിലാക്കപ്പെട്ടില്ല; പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്ന പാശ്ചാത്യ സൈനികസഹായം ലഭിച്ചതുമില്ല. ഫ്ലോറൻസിലെ സഭൈക്യത്തിന്റെ നിരാകരണം 1453-ൽ നഗരത്തിന്റെ പതനംവരെ ഭിന്നതയുടെ ഒരു പ്രധാന കാരണമായി തുടർന്നു.
എല്ലാ പ്രവാചകന്മാരും തങ്ങൾ ജീവിച്ചിരുന്ന നാളുകളെക്കുറിച്ചു സംസാരിക്കുന്നതിനെക്കാൾ കൂടുതൽ വ്യക്തമായി അന്ത്യനാളുകളെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കുന്നത്; അവയിൽ എഴുതപ്പെട്ടിരിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെല്ലാം അതേ അന്ത്യനാളുകളിൽ ജീവിക്കുന്നവരുടെ ബുദ്ധ്യുപദേശത്തിനുവേണ്ടിയുള്ളവയാണ്. പ്രവചനപഠനത്തിലെ ഒരു മുഖ്യവിഷയമായി “രാജ്യങ്ങളുടെ ഉയർച്ചയും പതനവും” വൈറ്റ് സഹോദരി ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. പുരാതന രാജ്യങ്ങളുടെ പതനങ്ങൾ അന്ത്യനാളുകളിലെ രാജ്യങ്ങളുടെ പതനത്തിന്റെ പ്രതീകങ്ങളാണെന്ന് ഈ തത്ത്വങ്ങൾ വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഒരു തലത്തിൽ മനസ്സിലാക്കുമ്പോൾ, 1840 ഓഗസ്റ്റ് 11-ന് അവസാനിച്ച കാലപ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തെ അടയാളപ്പെടുത്തുകയും, ആ പ്രവചനത്തിന്റെ ആരംഭത്തിന്റെ കാരണവും ഫലവും വിവരിക്കുകയും, 1453-ൽ അമ്പത്തിമൂന്നു ദിവസം നീണ്ട ഉപരോധത്തോടെ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്ത അഞ്ചുവർഷക്കാലത്തിനു മുമ്പായി, ആ രാജ്യത്തിന്റെ ഭരണാധികാരി ഓർത്തഡോക്സ് സഭയെയും പാശ്ചാത്യ കത്തോലിക്കാ സഭയെയും വേർതിരിച്ചിരുന്ന രണ്ടു മുഖ്യ ഉപദേശങ്ങൾ അംഗീകരിക്കുന്നതിനെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള ഒരു സഖ്യത്തിലൂടെ റോമൻ കത്തോലിക്കാ സഭയിൽനിന്ന് സഹായം തേടിയിരുന്നു. ആ സൂനഹദോസ് മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈൻ വിളിച്ചുകൂട്ടിയ 325-ലെ ഒന്നാം നിഖ്യാ സൂനഹദോസുമായി സമാന്തരത പുലർത്തുന്നു.
അഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിലുള്ള ഫ്രാക്റ്റൽ, തകർന്നുവീഴാനിരിക്കുന്ന രാജ്യത്തിന്റെ രാഷ്ട്രീയനേതാവും കത്തോലിക്കാസഭയും തമ്മിലുള്ള ഒരു സഖ്യത്തെ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ഇപ്രകാരം അത്, ആരിയനിസം എന്ന വ്യാജമതത്തെ ചെറുക്കാൻ 325-ൽ ആദ്യത്തെ സഭാസൂനഹദോസ് വിളിച്ചുചേർത്ത മഹാനായ കോൺസ്റ്റന്റൈനുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; ഇസ്ലാം എന്ന വ്യാജമതത്തെ ചെറുക്കാൻ പാലെയോലോഗോസും അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തിരുന്നു. ആ അഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ആൽഫാ ഫ്രാക്റ്റലിൽ വെളിപ്പാട് ഒമ്പതാം അധ്യായത്തിലെ മൂന്നാമത്തെ കാലപ്രവചനം ആരംഭിച്ചു. തുടർന്ന്, അവസാനത്തിലുള്ള ഫ്രാക്റ്റലിൽ അമ്പത്തിമൂന്നു ദിവസത്തെ ഉപരോധം അടയാളപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു. അഞ്ചു വർഷങ്ങളുടെ ആരംഭത്തിൽ, ലാമെക്കിന്റെ മരണവേളയിൽ, ആ കാലയളവിനു നിർദിഷ്ടമായ ഒരു പ്രാരംഭ ചരിത്രമുണ്ട്; എന്തെന്നാൽ, പ്രവചനപരമായ ക്രമീകരണത്തിൽ രണ്ടു ലാമെക്കുമാരുടെയും മരണം ഒരേ വഴിയടയാളത്തിലാണ് സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്.
കയീന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്ക്, എഴുപതിന്റെ ഏഴു മടങ്ങായ തന്റെ ശാപത്തിലൂടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ ഊന്നിപ്പറയുന്നു; അത് നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷങ്ങൾക്കു തുല്യമാണ്. വിഭജിത രാജ്യത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ പ്രവാചകന്മാർക്കും പുരോഹിതന്മാർക്കും രാജാക്കന്മാർക്കുമായി നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷം വീതമുള്ള മൂന്നു കൃപാകാലഘട്ടങ്ങളുണ്ടെന്ന വസ്തുതയോടു ചേർത്തു പരിഗണിക്കുമ്പോൾ, നീതിമാനായ ലാമെക്കിന്റെ 777-ാം വയസ്സിലെ മരണം വിജയസഭയുടെ ത്രിവിധ ഘടനയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. പ്രവാചകനും പുരോഹിതനും രാജാവും ഓരോരുത്തരും മുദ്രയിടപ്പെടുന്നു. രണ്ടു ലാമെക്കുമാരിലൂടെ കൃപാകാലത്തിന്റെ അന്ത്യത്തെ മുദ്രയിടുന്നതും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നതും പെട്ടകത്തിലെ അടഞ്ഞ വാതിലിന്റെ മുൻനിഴലാണ്. അവസാനത്തിലുള്ള ഫ്രാക്റ്റൽ എന്നത് മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിലേക്കു കയറുന്ന ഏഴു ദിവസങ്ങളാണ്. ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭം ഒരു അടയാളമാണ്; അതിനാൽ നോഹയുടെ അഞ്ചുവർഷക്കാലത്തിന്റെ അവസാനത്തിലുള്ള ഏഴു ദിവസങ്ങളുടെ ഫ്രാക്റ്റൽ ഒരു അടയാളത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു.
“അവരുടെ കൃപാകാലം അവസാനത്തോടടുത്തുകൊണ്ടിരുന്നു. അവിശ്വാസികളും പരിഹാസികളുമായ ലോകനിവാസികൾക്കു ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യശക്തിയുടെ സവിശേഷമായ ഒരു അടയാളം ലഭിക്കാനിരിക്കുകയായിരുന്നു. ദൈവം തനിക്കു നൽകിയ നിർദേശങ്ങൾ നോഹ വിശ്വസ്തതയോടെ അനുസരിച്ചിരുന്നു. ദൈവം നിർദേശിച്ചതുപോലെതന്നെ പെട്ടകം പൂർത്തിയാക്കിയിരുന്നു. മനുഷ്യർക്കും മൃഗങ്ങൾക്കുംവേണ്ടി വൻതോതിൽ ആഹാരം അവൻ ശേഖരിച്ചുവച്ചിരുന്നു. ഇതു പൂർത്തിയായശേഷം ദൈവം വിശ്വസ്തനായ നോഹയോടു കൽപ്പിച്ചു, ‘നീയും നിന്റെ കുടുംബം മുഴുവനും പെട്ടകത്തിൽ പ്രവേശിക്കുക; നിന്നെ എന്റെ മുമ്പാകെ നീതിമാനായി ഞാൻ കണ്ടിരിക്കുന്നു.’ ദൈവം സൃഷ്ടിച്ച മൃഗങ്ങളെ വനങ്ങളിൽനിന്നും വയലുകളിൽനിന്നും ഒരുമിച്ചുകൂട്ടാൻ ദൂതന്മാർ അയയ്ക്കപ്പെട്ടു. ദൂതന്മാർ ഈ മൃഗങ്ങൾക്കു മുമ്പായി നടന്നു; അവ ആണും പെണ്ണുമായി ഈരണ്ടുവീതവും ശുദ്ധമൃഗങ്ങൾ ഏഴുവീതവുമായി അവരെ പിന്തുടർന്നു. ഏറ്റവും ഹിംസ്രമായവമുതൽ ഏറ്റവും സൗമ്യവും നിരുപദ്രവവുമായവവരെയുള്ള ഈ മൃഗങ്ങൾ ശാന്തമായും ഗൗരവപൂർവമായും പെട്ടകത്തിലേക്കു നടന്നുകയറി. സകലതരത്തിലുമുള്ള പക്ഷികളാൽ ആകാശം മേഘാവൃതമായതുപോലെ തോന്നി. അവ ആണും പെണ്ണുമായി ഈരണ്ടുവീതവും ശുദ്ധപക്ഷികൾ ഏഴുവീതവുമായി പെട്ടകത്തിലേക്കു പറന്നുവന്നു. ലോകം അത്ഭുതത്തോടെ നോക്കിനിന്നു—ചിലർ ഭയത്തോടെയും; എന്നാൽ ധിക്കാരം നിമിത്തം അവർ അത്രമേൽ കഠിനഹൃദയരായിത്തീർന്നിരുന്നതിനാൽ ദൈവശക്തിയുടെ അത്യന്തം ശ്രദ്ധേയമായ ഈ പ്രകടനം അവരിൽ ക്ഷണികമായ സ്വാധീനം മാത്രമേ ചെലുത്തിയുള്ളൂ. ഏഴു ദിവസവും ഈ മൃഗങ്ങൾ പെട്ടകത്തിലേക്കു വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു; നോഹ അവയ്ക്കുവേണ്ടി ഒരുക്കിയിരുന്ന ഇടങ്ങളിൽ അവയെ ക്രമീകരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.” പ്രവചനാത്മാവ്, വാല്യം 1, 71.
പഴയ ലോകത്തിൽനിന്ന് പുതിയ ലോകത്തിലേക്കു കടന്നുപോയ എട്ടു പേർ പെട്ടകത്തിലുണ്ടായിരുന്നു; അങ്ങനെ അവർ, മരണം ആസ്വദിക്കാതെ ഈ ഭൂമിയിൽനിന്ന് പുതുതാക്കപ്പെട്ട ഭൂമിയിലേക്കു പോകുന്ന ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ മുൻകുറിയായി നിലകൊണ്ടു. ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരുടെ പ്രതീകമെന്ന നിലയിൽ നോഹ മൂന്നാം ദൂതന്റെ സന്ദേശത്തെയും പ്രതിനിധാനം ചെയ്തു. മുന്നൂറു വർഷം ദൈവത്തോടുകൂടെ നടക്കുകയും പിന്നീട് എടുക്കപ്പെടുകയും ചെയ്ത ഹാനോക്ക്, നോഹ ഉൾപ്പെടെയുള്ള എട്ടു പേർ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത അന്ത്യനാളുകളിലെ അതേ ജനത്തെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നു. ആ എട്ടു പേർ മരിക്കാത്തവരുടെ മുൻകുറിയായി നിലകൊള്ളുന്നു; അതേ വ്യക്തികളെത്തന്നെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്ത ഹാനോക്കും മരിച്ചില്ല. ഹാനോക്ക് വില്യം മില്ലറിന്റെ മുൻകുറിയായ ഒന്നാം ദൂതനായിരുന്നു; മില്ലറും ക്രിസ്തുവിന്റെ രണ്ടാം വരവും ന്യായവിധിയും പ്രഖ്യാപിച്ചു.
ആദാം മുതൽ ഏഴാമനായ ഹാനോക്കും ഇവരെക്കുറിച്ച് ഇപ്രകാരം പ്രവചിച്ചു: ഇതാ, എല്ലാവരുടെയുംമേൽ ന്യായവിധി നടത്തുവാനും, അവർ അഭക്തിയോടെ ചെയ്ത സകല അഭക്തപ്രവൃത്തികളെക്കുറിച്ചും അഭക്തരായ പാപികൾ തനിക്കെതിരെ പറഞ്ഞ സകല നിഷ്ഠുരവാക്കുകളെക്കുറിച്ചും അവരിലുള്ള സകല അഭക്തരെയും കുറ്റം ബോധ്യപ്പെടുത്തുവാനും കർത്താവ് തന്റെ പതിനായിരക്കണക്കിനു വിശുദ്ധന്മാരോടുകൂടെ വരുന്നു. യൂദാ 1:14, 15.
ഒന്നാം ദൂതനെന്ന നിലയിൽ ഹാനോക്ക്, മൂന്നാം ദൂതനായ നോഹയുടെ മുൻനിഴലായിരുന്നു. ഒന്നാം ദൂതനെന്ന നിലയിൽ ഹാനോക്ക്, ഒന്നാം ദൂതൻ എത്തിച്ചേരുന്ന അന്ത്യകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മില്ലറൈറ്റുകളെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് 1798 ആയിരുന്നു; ഒരു ലക്ഷത്തി നാൽപ്പത്തിനാലായിരം പേരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അത് 1989 ആയിരുന്നു. ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴു കാലങ്ങളുടെ സമാപനത്തിലാണ് 1798-ലെ അന്ത്യകാലം വന്നെത്തിയത്; 1863-ലെ കലാപം മുതൽ 1989-ലെ സോവിയറ്റ് യൂണിയന്റെ തകർച്ച വരെയുള്ള നൂറ്റിയിരുപത്താറു വർഷങ്ങളുടെ സമാപനത്തിലാണ് 1989-ൽ അന്ത്യകാലം വന്നെത്തിയത്. ക്രി.മു. 723 മുതൽ 1798 വരെയുള്ള രണ്ടായിരത്തി അഞ്ഞൂറ്റിയിരുപതു വർഷങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന ഏഴു കാലങ്ങൾ, ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റിയറുപതു വർഷങ്ങൾ വീതമുള്ള രണ്ടു തുല്യ കാലഘട്ടങ്ങളായി വിഭജിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റിയറുപതു വർഷങ്ങൾ ഏഴു കാലങ്ങളുടെ ഒരു പ്രതീകമാണ്; നൂറ്റിയിരുപത്താറ് എന്നത് ആയിരത്തി ഇരുനൂറ്റിയറുപതു വർഷങ്ങളുടെ ദശാംശമാണ്. അതിനാൽ 1798-ലെയും 1989-ലെയും അന്ത്യകാലങ്ങൾ രണ്ടും വന്നെത്തിയത് ലേവ്യപുസ്തകം ഇരുപത്തിയാറിലെ ഏഴു കാലങ്ങളാൽ പ്രതിനിധീകരിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു കാലഘട്ടത്തിന്റെ സമാപനത്തിലാണ്. ഒന്നാം ദൂതന്റെയും അന്ത്യകാലത്ത് ആ ദൂതന്റെ ആഗമനത്തിന്റെയും പ്രതീകമായ ഹാനോക്ക് ആദാം മുതൽ ഏഴാമനായിരുന്നു.
ഹാനോക്ക് ഒന്നാം ദൂതനായിരുന്നു; ലാമെക്ക് രണ്ടാം ദൂതനായിരുന്നു, എന്തെന്നാൽ രണ്ടാം ദൂതന് എല്ലായ്പോഴും ഒരു ഇരട്ടിപ്പ് ഉണ്ടായിരിക്കും, ശേത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്ക് കയീന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്കിനു വിപരീതമായി നിലകൊള്ളുകയും ചെയ്യുന്നു. ലാമെക്കിന്റെ രണ്ടാം ദൂതനോടു ചേരുകയും ആ ദൂതനെ ശക്തിപ്പെടുത്തുകയും ചെയ്യുന്ന അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ സന്ദേശത്തെയാണ് മെഥൂശലഹ് പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്. ലാമെക്കിന്റെ മരണം ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, എന്തെന്നാൽ ലാമെക്കിന്റെ മരണം യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ മരണവുമായി ഒത്തുവരുന്നു. യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുടെ അടയാളം വരാനിരിക്കുന്ന ഞായറാഴ്ച നിയമത്തെയും അതിനെത്തുടർന്നുള്ള അടിമത്തത്തെയും സംബന്ധിച്ചതായിരുന്നു. ലാമെക്കിന്റെ അടയാളം 777 വയസ്സെന്ന അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായമായിരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടയാളം യെഹെസ്കേലിന്റെ ഭാര്യയുമായും 66-ാം വർഷത്തിലെ സെസ്റ്റിയസുമായും ഒത്തുവരുന്നു. ആ അടയാളങ്ങൾ 313-ലെ മിലാൻ ശാസനത്തിന്റെ അടയാളവുമായി ഒത്തുവരുന്നു. ഭാര്യയുടെ മരണസമയത്ത് യെഹെസ്കേൽ വേർതിരിക്കപ്പെട്ടതുപോലെ, 313-ലെ ശാസനത്തിന്റെ അടയാളം സ്മുർന്നയിലെ നീതിയുള്ള സഭയെ പെർഗമോസിലെ നീതികെട്ട സഭയിൽനിന്നു വേർതിരിച്ചു.
ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളം പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്ന ഘട്ടത്തിലാണ് രണ്ടു വിഭാഗങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള വേർതിരിവ് അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്നത്. വാട്ടർടൗൺ കൂടാരവും, എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് യോഗത്തിന്റെ ആറു ദിവസങ്ങളിൽ സാമുവൽ സ്നോ അർദ്ധരാത്രിയിലെ ആർപ്പുവിളിയുടെ യഥാർഥ സന്ദേശം അവതരിപ്പിച്ച കൂടാരവും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്ന രണ്ടു കൂട്ടങ്ങളിലൂടെയും ആ വേർതിരിവ് ചിത്രീകരിക്കപ്പെടുന്നു. എക്സിറ്റർ ക്യാമ്പ് യോഗത്തിന്റെ ആറു ദിവസങ്ങൾക്കു പിന്നാലെ, 1844 ഒക്ടോബർ 22-ന് വാതിൽ അടയുന്നതിലേക്കു നയിച്ച അറുപത്തിയാറു ദിവസങ്ങൾ തുടർന്നു. ശേത്തിന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്ക് 777 എന്ന സംഖ്യയിലൂടെ ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു; അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രതിരൂപമായ കയീന്റെ വംശപരമ്പരയിലെ ലാമെക്കാകട്ടെ, നാനൂറ്റിത്തൊണ്ണൂറു വർഷത്തെ കൃപാകാലത്തിലൂടെ തന്റെ അടയാളം രേഖപ്പെടുത്തുന്നു. 70-ാം വർഷത്തിലെ യെരൂശലേമിന്റെ നാശം മുൻകുറിയായി കാണിക്കുന്ന, ഞായറാഴ്ച നിയമവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നാശത്തിനു മുന്നോടിയായുള്ള ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളത്തെയാണ് 66-ാം വർഷം പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. എക്സിറ്ററിലെ ആറു ദിവസങ്ങൾ 66-ാം വർഷവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുന്നു; അതേസമയം, അടഞ്ഞ വാതിലിലേക്കു നയിക്കുന്ന അറുപത്തിയാറു ദിവസങ്ങൾ ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളത്തിനും 70-ാം വർഷത്തിലെ നാശത്തിനും ഇടയിലുള്ള കാലയളവുമായി പൊരുത്തപ്പെടുകയും, വാതിൽ അടയുന്നതോടെ അവസാനിക്കുന്ന കൃപാകാലത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ഉപരോധത്തിന്റെ അടയാളത്തിൽ, ലാമെക്കിന്റെ 777-നു വിപരീതമായി 666 എന്ന സംഖ്യ ഈ വരികളിൽ പ്രതീകാത്മകമായി സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. ഉപരോധം പ്രവചനാത്മകമായ ഒരു കാലഘട്ടമാണ്; യേശു എല്ലായ്പ്പോഴും ആരംഭത്തിലൂടെ അന്ത്യത്തെ ചിത്രീകരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, നീതിമാനായ ലാമെക്കിന്റെ മുദ്ര, അനീതിമാനായ ലാമെക്കിന്റെ അടയാളത്തോടു ചേർന്ന്, ഉപരോധത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തപ്പെടുന്ന നഷ്ടപ്പെട്ടവരെയും രക്ഷിക്കപ്പെട്ടവരെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നതോടൊപ്പം, ഉപരോധത്തിന്റെ അവസാനത്തിൽ വെളിപ്പെടുന്ന രണ്ടു വിഭാഗങ്ങളെയും തിരിച്ചറിയിക്കുന്നു. മൃഗത്തിന്റെ അടയാളത്തിലേക്കു നയിക്കുകയും അതിൽ അവസാനിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന മൃഗത്തിന്റെ പ്രതിമയുടെ രൂപീകരണവുമായി എല്ലാ ഉപരോധങ്ങളും ഒത്തുചേരുന്നു.
ഈ കാര്യങ്ങളെക്കുറിച്ചുള്ള ചർച്ച അടുത്ത ലേഖനത്തിൽ നാം തുടരും.