The Book of Daniel - Number Three | English and Mongolian Stacked

We are currently addressing the “seven times” of Leviticus twenty-six in the book of Daniel. It is hidden to those who have chosen to close their eyes, but it is there for those who wish to see. We will begin in Daniel chapter eight, and verse thirteen.

Бид одоогоор Даниелын номд байдаг Левит хорин зургаагийн “долоон цаг”-ийн тухай авч үзэж байна. Нүдээ анихыг сонгосон хүмүүст энэ нь далд байдаг боловч, харахыг хүсэгчдэд энэ нь тэнд бий. Бид Даниелын наймдугаар бүлгийн арван гуравдугаар эшлэлээс эхэлнэ.

Then I heard one saint speaking, and another saint said unto that certain saint which spake, How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot? Daniel 8:13.

Тэгээд би нэгэн ариуныг ярьж байхыг сонсов. Тэгэхэд өөр нэгэн ариун, ярьж байсан тэрхүү ариунд хандан: Өдөр тутмын тахилын тухай үзэгдэл, мөн сүйрэлд хүргэгч гэм нүглийн тухай, ариун газрыг ч, цэргийг ч хөл дор гишгүүлэхээр өгөгдөх нь хэдий хүртэл үргэлжлэх вэ? гэж хэлэв. Даниел 8:13.

The verse begins with the word “then,” and is making a distinction between the vision of prophetic history Daniel has just seen in the previous ten verses. Verse one and two of the chapter, identify the year when Daniel received the vision and also that he received it by the Ulai river. From verse three to verse twelve, he “sees” the vision of prophetic history. “Then” he “hears” a heavenly dialogue consisting of a question and an answer. In verse fifteen, he begins to seek what the vision of prophetic history that he had just “seen” represented. It is essential to recognize the distinction between the vision that Daniel “saw” in verses three through twelve, and the heavenly dialogue, which he “heard”—for they are two different visions.

Энэ эшлэл “тэгээд” гэсэн үгээр эхэлж, Даниел өмнөх арван эшлэлд саяхан үзсэн эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлээс ялган зааж байна. Бүлгийн нэг, хоёрдугаар эшлэлүүд нь Даниел энэ үзэгдлийг хүлээн авсан оныг тодорхойлж, мөн түүнийг Улай мөрний дэргэд хүлээн авсныг тэмдэглэдэг. Гуравдугаар эшлэлээс арван хоёрдугаар эшлэл хүртэл тэр эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлийг “хардаг.” “Тэгээд” тэр асуулт ба хариултаас бүрдэх тэнгэрлэг яриаг “сонсдог.” Арван тавдугаар эшлэлд тэр саяхан “харсан” эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдэл юуг илэрхийлж байсныг эрж хайж эхэлдэг. Даниел гуравдугаар эшлэлээс арван хоёрдугаар эшлэл хүртэл “харсан” үзэгдэл болон түүний “сонссон” тэнгэрлэг ярианы хоорондын ялгааг танин мэдэх нь зайлшгүй чухал—учир нь эдгээр нь хоёр өөр үзэгдэл юм.

But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. Matthew 13:16.

Харин та нарын нүд ерөөлтэй, учир нь тэдгээр нь хардаг; та нарын чих ч мөн ерөөлтэй, учир нь тэдгээр нь сонсдог. Матай 13:16.

The question in verse thirteen is, “How long shall be the vision,” and the word translated as “vision” is a different Hebrew word than the word translated as “vision” in verse sixteen.

Арван гуравдугаар ишлэл дэх асуулт нь: “Үзэгдэл хэр удаан үргэлжлэх вэ?” гэсэн бөгөөд “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан үг нь арван зургаадугаар ишлэл дэх “үзэгдэл” гэж орчуулагдсан үгнээс өөр Еврей үг юм.

And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:16.

Тэгээд би Улай мөрний хоёр эргийн дундаас хүний дууг сонсов; тэр дуудаж, —Габриел аа, энэ хүнд үзэгдлийг ойлгуул,— гэж хэлэв. Даниел 8:16.

By translating two different Hebrew words into the English word “vision,” the “seven times” of Leviticus twenty-six, became “hidden in plain sight”. Biblical students who are satisfied to simply skim the surface consider these two different Hebrew words as the same word, but they do so at their own peril.

Еврейн хоёр өөр үгийг англи хэлний “vision” хэмээх нэг үгээр орчуулснаар Левит 26 дахь “долоон цаг” нь “илхэн атлаа нуугдсан” болжээ. Гэвч зөвхөн өнгөцхөн харж сэтгэл ханасан Библийн судлагчид эдгээр хоёр өөр еврей үгийг нэг л үг гэж үздэг бөгөөд тийн үйлдэх нь өөрсдийнх нь аюулд хүргэнэ.

“To skim over the surface will do little good. Thoughtful investigation and earnest, taxing study are required to comprehend it. There are truths in the word which are like veins of precious ore concealed beneath the surface. By digging for them, as the man digs for gold and silver, the hidden treasures are discovered. Be sure that the evidence of truth is in the Scripture itself. One scripture is the key to unlock other scriptures. The rich and hidden meaning is unfolded by the Holy Spirit of God, making plain the word to our understanding: ‘The entrance of Thy words giveth light; it giveth understanding unto the simple.’” Fundamentals of Christian Education, 390.

“Гадаргууг нь өнгөцхөн гүйлгэн харах нь тун бага ашиг тустай. Үүнийг ойлгон ухаарахад тунгаан бодсон шинжилгээ болон чин үнэнч, ихээхэн хүч шаардсан судалгаа хэрэгтэй. Үгийн дотор гадаргуугийн дор нуугдсан үнэт хүдэрийн судал мэт үнэнүүд бий. Тэдгээрийг хүн алт, мөнгө ухаж олдгийн адил эрэн ухахад, нууцлаг эрдэнэсүүд илэрч олддог. Үнэний нотолгоо Ариун Бичээсийн дотор өөрт нь буй гэдэгт итгэлтэй бай. Нэг эшлэл нь бусад эшлэлийг тайлах түлхүүр болдог. Бурханы Ариун Сүнс тэдгээрийн баялаг бөгөөд нууц утгыг дэлгэн нээж, үгийг бидний ойлголтод тодорхой болгодог: ‘Таны үгсийн нээлт гэрэл өгдөг; энэ нь энгийн хүмүүст ухаарал хайрладаг.’” Fundamentals of Christian Education, 390.

We are informed that “every fact has its bearing” in the Word of God, and if we choose to ignore the fact there are two different Hebrew words translated as “vision” in chapter eight, we are responsible for inflicting Laodicean blindness upon ourselves. The old adage is, “there are none so blind as those who will not see.”

Бурханы Үгэнд “баримт бүр өөрийн ач холбогдолтой” гэж бидэнд мэдүүлсэн байдаг бөгөөд хэрэв наймдугаар бүлэгт “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан еврей хэлний хоёр өөр үг байдгийг бид үл тоомсорлохоор сонговол, Лаодикейн сохролыг өөрсдөдөө өөрснөө учруулах хариуцлагыг хүлээнэ. Эртний зүйр үгэнд, “харахыг хүсдэггүй хүмүүсээс илүү сохор хүн үгүй” гэдэг.

“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

“Библид хүн төрөлхтөн энэ амьдралд ч, эсвэл ирэх амьдралд ч зохистойгоор бэлтгэгдэхийн тулд ойлгох шаардлагатай бүх зарчим агуулагддаг. Мөн эдгээр зарчмыг хүн бүр ойлгож чадна. Түүний сургаалыг үнэлэн хүндэтгэх сэтгэлтэй хэн боловч Библиэс ганцхан хэсгийг уншихдаа ч түүнээс ямар нэгэн тустай бодлыг олж авалгүй өнгөрөхгүй. Гэвч Библийн хамгийн үнэ цэнтэй сургаал нь хааяа нэг юмуу холбоо хамааралгүй байдлаар судалснаар олж авдаг зүйл биш юм. Түүний агуу үнэний тогтолцоо нь яаран, эсвэл хайхрамжгүй уншигчид шууд ялган харахаар тийм байдлаар өгөгдөөгүй. Түүний олон эрдэнэс нь өнгөн дор нэлээд гүнд оршдог бөгөөд тэдгээрийг зөвхөн хичээнгүй судалгаа, тасралтгүй чармайлтаар л олж авч болно. Агуу бүхэл бүтэн байдлыг бүрдүүлдэг үнэнүүдийг ‘энд бага багаар, тэнд бага багаар’ эрж хайж, цуглуулах ёстой.” Исаиа 28:10.

“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.” Education, 123.

“Ийнхүү эрэн нягталж, нэгтгэн цуглуулбал, тэдгээр нь хоорондоо төгс нийцүүлэн тааруулсан нь илэрхий болно. Сайн Мэдээ бүр бусдыгаа нөхөн гүйцээж, эш үзүүллэг бүр нөгөөгөө тайлбарлан, үнэн бүр өөр нэгэн үнэний хөгжүүлэлт болдог. Иудейн тогтолцооны хэв шинжүүд Сайн Мэдээгээр тодорхой болдог. Бурханы үгэн дэх зарчим бүр өөрийн байр суурьтай, баримт бүр өөрийн ач холбогдолтой. Мөн энэ бүх бүтцийн бүрэн цогц нь, төлөвлөлт болон хэрэгжилтийн аль алинд, Өөрийн Зохиогчийн талаар гэрчлэл өгдөг. Ийм бүтцийг Хязгааргүйн оюун ухаанаас өөр ямар ч оюун санаа сэтгэн бодож, бүтээн байгуулж үл чадна.” Боловсрол, 123.

The word “vision” occurs ten times in Daniel chapter eight, but those ten times consist of two different Hebrew words, and the meanings of those words are not the same. If they meant the same thing, Daniel would have only used one of those words in each of the ten occurrences. Daniel wrote two words, for each of those two words possess their own meanings, and one represents a vision Daniel “saw”, and the other a vision he “heard”. In verse thirteen, the word translated as “vision” is châzôn, and it means “a sight”, or “a vision”, “a dream” or “an oracle”. I call it the “vision of prophetic history” based upon its definition and on how Daniel employs it.

“Үзэгдэл” гэсэн үг Даниел номын наймдугаар бүлэгт арван удаа тохиолддог. Гэвч тэр арван тохиолдол нь еврей хэлний хоёр өөр үгээс бүрдэх бөгөөд тэдгээр үгсийн утга адил биш юм. Хэрэв тэд нэг л зүйлийг илэрхийлдэг байсан бол Даниел тэр арван тохиолдол бүрт зөвхөн нэг үгийг л хэрэглэх байсан. Даниел хоёр үг хэрэглэсэн нь учиртай. Учир нь тэр хоёр үг тус бүр өөр өөрийн гэсэн утгатай бөгөөд нэг нь Даниелын “харсан” үзэгдлийг, нөгөө нь түүний “сонссон” үзэгдлийг илэрхийлдэг. Арван гуравдугаар зүйлд “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан үг нь châzôn бөгөөд энэ нь “харагдац”, эсвэл “үзэгдэл”, “зүүд”, эсвэл “зөнчийн айлдвар” гэсэн утгатай. Би уг тодорхойлолт болон Даниел түүнийг хэрхэн хэрэглэснийг үндэслэн үүнийг “зөгнөлийн түүхийн үзэгдэл” гэж нэрлэдэг.

In verse one, of Daniel chapter eight, Daniel says “a vision appeared unto me,” and in verse two he twice states that he “saw in a vision.” Then in verse thirteen, the question is raised of “how long shall be the vision.” All of those usages are the Hebrew word “châzôn.” Then in verse fifteen, we come to perhaps the most important time Daniel used that very same word, for he says, “when I”…“had seen the vision and sought for the meaning.” After Daniel had seen the châzôn vision, he wanted to understand what it meant. This is a fact that has great bearing on the hiding of the “seven times” of Leviticus twenty-six in the chapter.

Даниелын наймдугаар бүлгийн нэгдүгээр зүйлд Даниел, “надад нэгэн үзэгдэл үзэгдэв” гэж хэлдэг; хоёрдугаар зүйлд тэрээр “үзэгдэлд харсан” хэмээн хоёртаа өгүүлдэг. Дараа нь арван гуравдугаар зүйлд, “үзэгдэл хэдий хүртэл үргэлжлэх вэ” гэсэн асуулт тавигдана. Эдгээр бүх хэрэглээ нь еврей хэлний “châzôn” гэдэг үг мөн. Харин арван тавдугаар зүйлд, Даниел яг тэрхүү адил үгийг хэрэглэсэн хамгийн чухал тохиолдолд бид хүрч ирдэг. Учир нь тэрээр, “би”…“үзэгдлийг харж, утгыг нь эрэн хайсан үед” гэж хэлдэг. Даниел châzôn үзэгдлийг харсныхаа дараа, энэ нь юу гэсэн утгатай болохыг ойлгохыг хүссэн юм. Энэ бол тус бүлэгт Левит хорин зургаад буй “долоон цаг үе”-ийн нуугдмал байдалтай гүнзгий холбоотой нэгэн баримт мөн.

He also uses the word châzôn in verses seventeen and twenty-six. The word “vision” appears ten times in Daniel chapter eight, and the word châzôn represents seven of those occurrences. Daniel uses the other Hebrew word that is translated as “vision” four times. The other Hebrew word is mar’eh, and means “appearance”.

Тэр мөн арван долоо болон хорин зургаадугаар эшлэлд châzôn хэмээх үгийг хэрэглэдэг. “Үзэгдэл” гэсэн үг Даниелын наймдугаар бүлэгт арван удаа гардаг бөгөөд châzôn гэдэг үг тэдгээрийн долоог нь илэрхийлдэг. Даниел “үзэгдэл” хэмээн орчуулагддаг нөгөө еврей үгийг дөрвөн удаа хэрэглэдэг. Тэр нөгөө еврей үг нь mar’eh бөгөөд “харагдал” гэсэн утгатай.

Châzôn is found seven times in Daniel chapter eight, and mar’eh is found four times, and together they represent the ten times the English word “vision” occurs in Daniel chapter eight. Seven plus four is eleven, for one of the times Daniel employed the word mar’eh, it was translated just as it is defined, for in verse fifteen, when Daniel “sought for the meaning” of the châzôn vision of prophetic history, there “stood before” him “as the appearance of a man.” The word “appearance” is mar’eh. Therefore, mar’eh is used by Daniel four times in Daniel eight, and it is translated once in agreement with its primary definition of “appearance,” and the other three times it is translated as “vision.”

Даниелын наймдугаар бүлэгт châzôn долоон удаа, харин mar’eh дөрвөн удаа тохиолддог бөгөөд хамтад нь тэд Англи хэлний “vision” хэмээх үг Даниелын наймдугаар бүлэгт нийт арван удаа гарсныг илэрхийлдэг. Долоо дээр дөрөв нэмбэл арван нэг болдог. Учир нь Даниел mar’eh гэдэг үгийг хэрэглэсэн тохиолдлуудын нэгэнд нь уг үгийг тодорхойлогддог утгаар нь орчуулсан байдаг. Тэр нь арван тавдугаар эшлэлд, Даниел эш үзүүллэгийн түүхийн châzôn үзэгдлийн “утгыг хайж” байх үед, түүний өмнө “хүний төрхтэй адил нэгэн” “зогссон” явдал юм. “Төрх” гэдэг үг нь mar’eh мөн. Иймээс Даниел наймдугаар бүлэгт mar’eh гэдэг үгийг дөрвөн удаа хэрэглэсэн бөгөөд тэдгээрийн нэгийг нь “төрх” гэсэн үндсэн тодорхойлолттой нь нийцүүлэн орчуулсан бол үлдсэн гурван удаад нь “үзэгдэл” хэмээн орчуулжээ.

I am not suggesting any criticism of the men who translated the King James Bible. It needs to be noted though, that in verse thirteen, is found the only added word in the King James Bible (sacrifice), that inspiration states definitively, “does not belong to the text.” Inspiration further states that the added word had been “added by human wisdom.” In the very same chapter, two different Hebrew words are both translated as the same English word. The reason it is essential to recognize the distinction between these two words is profoundly important.

Би Хаан Жеймсийн Библийг орчуулсан хүмүүсийг ямар нэгэн байдлаар шүүмжлэхийг санал болгож байгаа биш. Гэвч арван гуравдугаар эшлэлд Хаан Жеймсийн Библи дэх цорын ганц нэмэгдсэн үг (“тахил”) байдгийг тэмдэглэх хэрэгтэй бөгөөд онгод түүнийг “эх бичвэрт хамаарахгүй” хэмээн тодорхой мэдэгддэг. Цаашлаад онгод тэр нэмэгдсэн үгийг “хүний мэргэн ухаанаар нэмсэн” гэж хэлдэг. Яг тэр бүлэгт еврей хэлний хоёр өөр үгийг хоёуланг нь англи хэлний нэг ижил үгээр орчуулсан байдаг. Эдгээр хоёр үгийн ялгааг таньж мэдэх нь яагаад зайлшгүй чухал болох шалтгаан нь туйлын гүн ач холбогдолтой юм.

And it came to pass, when I, even I Daniel, had seen the vision, and sought for the meaning, then, behold, there stood before me as the appearance of a man. And I heard a man’s voice between the banks of Ulai, which called, and said, Gabriel, make this man to understand the vision. Daniel 8:15, 16.

Тэгээд улиран тохиохдоо, би, тийм ээ би Даниел, үзэгдлийг үзээд, утгыг нь эрэн хайж байх үед, харагтун, миний өмнө хүний дүр төрхтэй нэгэн зогсож байв. Тэгэхэд би Улаи мөрний хоёр эргийн хоорондохоос хүний дуу хоолойг сонсов; тэр дуудан, —Габриел аа, энэ хүнд үзэгдлийг ойлгуул,— гэж хэлэв. Даниел 8:15, 16.

As Daniel “sought for the meaning” of the “châzôn vision” which he had just “seen,” Christ informs Gabriel to “make” Daniel to understand the “mar’eh vision” which he had just “heard”. Daniel wanted to understand the vision of prophetic history, but Christ, who had been identified in verse thirteen as Palmoni (that certain saint which spake), instructed Gabriel to make Daniel understand the “mar’eh vision”, not the “châzôn vision”. In verses fifteen and sixteen, the stated purpose for Gabriel is that he is to make Daniel understand the “mar’eh vision”, which is the word translated as “vision” which means “appearance,” not the vision of prophetic history which Daniel wanted to understand. Without recognizing Gabriel’s job assignment, the “seven times” of Leviticus twenty-six is hidden in plain sight.

Даниел өөрийн саяхан “үзсэн” “châzôn үзэгдлийн” “утгыг эрэн хайж” байх үед Христ Габриелд Даниелыг саяхан “сонссон” “mar’eh үзэгдлийг” ойлгохуйц “болгох”-ыг мэдэгдэв. Даниел эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлийг ойлгохыг хүсэж байсан боловч арван гуравдугаар зүйлд Палмони (ярьсан тэр нэгэн ариун) хэмээн тодорхойлогдсон Христ Габриелд Даниелыг “châzôn үзэгдлийг” бус, харин “mar’eh үзэгдлийг” ойлгуулахыг тушаасан юм. Арван тав, арван зургаадугаар зүйлүүдэд Габриелын зорилго нь Даниелыг “mar’eh үзэгдлийг” ойлгуулах явдал гэж тодорхой өгүүлэгддэг бөгөөд энэ нь “үзэгдэл” гэж орчуулагдсан, “төрх байдал”, “харагдах байдал” гэсэн утгатай үг болохоос Даниелын ойлгохыг хүсэж байсан эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдэл биш юм. Габриелын даалгаврыг танин мэдэхгүйгээр Левит хорин зургаагийн “долоон цаг” ил харагдах атлаа нуугдмал хэвээр байдаг.

In verse twenty-six both Hebrew words that are translated as “vision” are located in the same verse, and the verse becomes one of the primary keys to opening the truth of Daniel’s testimony of the “seven times.”

Хорин зургаадугаар эшлэлд “үзэгдэл” гэж орчуулагдсан еврей хоёр үг хоёулаа нэгэн эшлэлд оршиж байгаа бөгөөд тэрхүү эшлэл нь Даниелын “долоон цаг хугацаа”-ны тухай гэрчлэлийн үнэнийг нээх үндсэн түлхүүрүүдийн нэг болдог.

And the vision of the evening and the morning which was told is true: wherefore shut thou up the vision; for it shall be for many days. Daniel 8:26.

Тэгээд өгөгдсөн орой ба өглөөний үзэгдэл үнэн мөн; иймээс энэ үзэгдлийг битүүмжил, учир нь энэ нь олон өдрийн хойно биелэх болно. Даниел 8:26.

In verse twenty-six, the “vision of the evening and mornings” is the mar’eh vision, meaning “appearance”, but the vision that was to be “shut up,” is the châzôn vision of prophetic history. The expression “evening and mornings” is what isolates and identifies the distinction between the two visions. It does so with another illustration of the human factor in producing the Bible. The human factor consisted of both the prophets that recorded the words of the Bible, but also of those that translated the Bible. The Bible, as with Christ, represents a combination of divinity and humanity. That humanity descended down through history, from Adam after he sinned to those who recorded and translated the Bible. Christ and the Bible are both the Word of God, and the Word of God’s is pure, for the divinity of the combination always overruled any limitations that existed in the flesh.

Хорин зургаадугаар ишлэл дэх “үдэш ба өглөөний үзэгдэл” нь mar’eh үзэгдэл бөгөөд “төрх байдал”, “харагдах байдал” гэсэн утгатай; харин “битүүмжлэгдэх” ёстой байсан үзэгдэл нь эш үзүүллэгийн түүхийн châzôn үзэгдэл юм. “Үдэш ба өглөө” гэсэн хэллэг нь энэ хоёр үзэгдлийн хоорондын ялгааг тусгаарлан тодорхойлдог зүйл мөн. Энэ нь Библи үүсэхэд хүний хүчин зүйл хэрхэн оролцсоныг харуулах өөр нэг жишээгээр тийнхүү илэрхийлдэг. Хүний хүчин зүйл нь Библийн үгсийг тэмдэглэн үлдээсэн эш үзүүлэгчдээс бүрдээд зогсохгүй, Библийг орчуулсан хүмүүсийг ч мөн багтааж байв. Библи нь Христийн адил, бурханлаг ба хүний чанарын нэгдлийг илэрхийлдэг. Тэрхүү хүний чанар нь Адам нүгэл үйлдсэний дараах үеэс эхлэн, Библийг тэмдэглэн үлдээж, орчуулсан хүмүүст хүрэх хүртэл түүхийн турш уруудан дамжин ирсэн. Христ ч, Библи ч хоёулаа Бурханы Үг мөн бөгөөд Бурханы Үг нь цэвэр ариун юм. Учир нь энэхүү нэгдлийн бурханлаг тал нь махан биед оршин байсан аливаа хязгаарлалтыг үргэлж дийлэн захирч байсан билээ.

Paul, a servant of Jesus Christ, called to be an apostle, separated unto the gospel of God, (Which he had promised afore by his prophets in the holy scriptures,) Concerning his Son Jesus Christ our Lord, which was made of the seed of David according to the flesh. Romans 1:1–3.

Есүс Христийн боол Паул, элч байхаар дуудагдаж, Бурханы сайн мэдээний төлөө тусгаарлагдсан нь—Тэрээр үүнийг өмнө нь Өөрийн эш үзүүлэгчдээр дамжуулан ариун Судруудад амласан билээ—махбодын дагуу Давидын үр удмаас төрсөн, бидний Эзэн Есүс Христ болох Түүний Хүүгийн тухай юм. Ром 1:1–3.

The expression “evening and morning” is found repeatedly in God’s Word, and it is always translated as “evening and morning,” as it is in verse twenty-six, and as it is so often translated in the creation story in Genesis that repeatedly states, “and the evening and the morning were….” In fact, and every fact has its bearing (and this fact is essential to understand), the only place in the Bible that the expression “evening and morning” is not translated as “evening and morning” (as it is in verse twenty-six), is in verse fourteen of Daniel eight. There, and only there in God’s Word the phrase “evening and morning” is translated as simply “days.”

“Орой ба өглөө” гэсэн хэллэг Бурханы Үгэнд дахин дахин тохиолддог бөгөөд хорин зургаадугаар эшлэлд орчуулсантай адил үргэлж “орой ба өглөө” гэж орчуулагддаг; мөн Эхлэл дэх бүтээлийн түүхэнд “тэгээд үдэш болж, өглөө болж …” хэмээн дахин дахин өгүүлдэг олон тохиолдолд ч ийнхүү орчуулагддаг. Үнэндээ, баримт бүхэн өөрийн ач холбогдолтой байдаг бөгөөд (энэ баримтыг ойлгох нь нэн чухал), Библи дотор “орой ба өглөө” гэсэн хэллэгийг “орой ба өглөө” гэж орчуулаагүй цорын ганц газар (хорин зургаадугаар эшлэлд орчуулсантай адил бус) нь Даниелын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр эшлэл юм. Тэнд, зөвхөн тэнд л Бурханы Үгэнд “орой ба өглөө” гэсэн хэллэгийг зүгээр л “өдрүүд” гэж орчуулсан байдаг.

And he said unto me, Unto two thousand and three hundred days; then shall the sanctuary be cleansed. Daniel 8:14.

Тэр надад: «Хоёр мянга гурван зуун хоног хүртэл; тэгээд ариун сүм ариусгагдана» гэж айлдав. Даниел 8:14.

Twelve verses later, in the same chapter of Daniel, the Hebrew phrase “evening and morning” is translated as it always is; but in the verse that is the central pillar and foundation of Adventism, the phrase is simply translated as “days.” What influence led the translators of the King James Bible to make such a glaring contradiction? They had translated the phrase in verse twenty-six in agreement with every other occurrence of the phrase in the rest of the Bible. But twelve verses before verse twenty-six, in verse fourteen, their humanity placed a special distinction upon the answer to the question of verse thirteen. And the question of verse thirteen, included the one word (sacrifice), that was not to be added to the Bible. God wanted verse fourteen, to stand out in a very profound and distinctive way. In doing so, he also identified what Gabriel was instructed to make Daniel understand.

Арван хоёр ишлэлийн дараа, Даниелын мөнөөх бүлэгт, еврей хэлний “үдшээс өглөө хүртэл” гэсэн хэллэг нь үргэлж орчуулагддаг ёсоороо орчуулагдсан байдаг; харин Адвентизмын гол багана бөгөөд суурь болсон тэр ишлэлд уг хэллэгийг зүгээр л “өдрүүд” хэмээн орчуулжээ. Хаан Жеймсийн Библийн орчуулагчдыг ийм илэрхий зөрчил гаргахад ямар нөлөө хүргэсэн бэ? Тэд хорин зургаадугаар ишлэл дэх уг хэллэгийг Библийн бусад бүх тохиолдолтой нийцүүлэн орчуулсан. Харин хорин зургаадугаар ишлэлээс арван хоёр ишлэлийн өмнөх, арван дөрөвдүгээр ишлэлд, тэдний хүний чанар нь арван гуравдугаар ишлэлийн асуултын хариунд онцгой ялгал тавьжээ. Мөн арван гуравдугаар ишлэлийн асуултад Библид нэмж болохгүй байсан нэг үг (“тахил”) орсон байв. Бурхан арван дөрөвдүгээр ишлэлийг тун гүн гүнзгий бөгөөд онцгойлон ялгарахуйц байдлаар харагдуулахыг хүссэн. Ингэснээрээ Тэр мөн Габриелд Даниелд ойлгуулахыг тушаасан зүйл юу болохыг тодорхойлсон юм.

In verse sixteen, Jesus commanded Gabriel to make Daniel understand the mar’eh vision, in spite of the fact that Daniel was seeking to understand the châzôn vision of prophetic history. Verse twenty-six says the “vision of the evenings and mornings which was told” was “true.” The châzôn vision had been a prophetic “sight”, but the mar’eh vision was “told,” for it had been spoken. It had been spoken in verse fourteen when Palmoni said “unto two thousand and three hundred evenings and mornings; then shall the sanctuary be cleansed.” Verse twenty-six, employs the expression “evening and mornings,” as it identifies it as the vision that had been “spoken” to identify the distinction between the two visions in Daniel chapter eight. The vision of prophetic history that Daniel had “seen”, and that Daniel wished to understand, was different from the vision that was “spoken” which Daniel had “heard”. More importantly, the vision that Daniel “heard” was the vision that Gabriel was to give Daniel understanding of.

Арван зургаадугаар эшлэлд, Даниел эш үзүүллэгийн түүхэн ча̂зо̂н үзэгдлийг ойлгохыг эрэлхийлж байсан хэдий ч, Есүс Габриелд Даниелыг мар’эх үзэгдлийг ойлгуулахыг тушаасан. Хорин зургаадугаар эшлэлд, “хэлэгдсэн үдэш ба өглөөний үзэгдэл” нь “үнэн” гэж өгүүлдэг. Ча̂зо̂н үзэгдэл нь эш үзүүллэгийн “хараа” байсан бол, мар’эх үзэгдэл нь “хэлэгдсэн” байсан, учир нь тэр нь аман байдлаар өгөгдсөн байв. Энэ нь арван дөрөвдүгээр эшлэлд, Палмони “хоёр мянга гурван зуун үдэш ба өглөө хүртэл; тэгээд ариун газар цэвэрлэгдэх болно” хэмээн хэлэхэд өгүүлэгдсэн билээ. Хорин зургаадугаар эшлэлд “үдэш ба өглөө” гэсэн хэллэгийг хэрэглэн, үүнийг “хэлэгдсэн” үзэгдэл мөн хэмээн тодорхойлсноор, Даниелын наймдугаар бүлэг дэх хоёр үзэгдлийн хоорондын ялгааг зааж өгдөг. Даниелын “харсан”, мөн Даниелын ойлгохыг хүссэн эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдэл нь, Даниелын “сонссон” бөгөөд “хэлэгдсэн” тэр үзэгдлээс өөр байсан. Илүү чухал нь, Даниелын “сонссон” үзэгдэл нь Габриелын Даниелд ойлгуулах ёстой байсан тэрхүү үзэгдэл мөн байв.

The humanity that participated in creating the Holy Bible recorded the word “vision” ten times in Daniel chapter eight, and in so doing it hid the distinction of a vision that was “seen” and another vision that was “heard”. In doing so, it obscured the emphasis that identifies that Christ’s intent was for Daniel to understand the vision he had “heard”, above understanding the vision he had “seen”. We can now consider what Gabriel does in order to fulfill his job assignment.

Ариун Библийг бүтээх үйлсэд оролцсон хүн төрөлхтөн Даниелын наймдугаар бүлэгт “үзэгдэл” хэмээх үгийг арван удаа тэмдэглэн үлдээсэн бөгөөд ингэснээр “харсан” нэг үзэгдэл болон “сонссон” өөр нэгэн үзэгдлийн хоорондын ялгааг далдалжээ. Ийнхүү тэд Христийн зорилго нь Даниелыг өөрийн “харсан” үзэгдлийг ойлгохоос илүүтэй, өөрийн “сонссон” үзэгдлийг ойлгох явдал байсан гэдгийг тодотгон илэрхийлдэг онцлолыг бүдгэрүүлсэн юм. Одоо бид Габриел өөрт нь оноогдсон үүргийг биелүүлэхийн тулд юу хийдгийг авч үзэж болно.

So he came near where I stood: and when he came, I was afraid, and fell upon my face: but he said unto me, Understand, O son of man: for at the time of the end shall be the vision. Now as he was speaking with me, I was in a deep sleep on my face toward the ground: but he touched me, and set me upright. And he said, Behold, I will make thee know what shall be in the last end of the indignation: for at the time appointed the end shall be. Daniel 8:17–19.

Тийнхүү тэр миний зогсож байсан газарт ойртон ирэв. Түүнийг ирэхэд би айж, нүүрээрээ газар унав. Харин тэр надад, Хүний хүү ээ, ойлго; учир нь энэ үзэгдэл эцсийн цагт хамаарна, гэж хэлэв. Тэр надтай ярьж байх үед би нүүрээрээ газарт унан гүн нойронд автсан байв. Гэвч тэр надад хүрч, намайг босгон, хөл дээр минь зогсоов. Тэгээд тэр, Болгоогтун, уур хилэнгийн төгсгөлийн эцэст юу болохыг би чамд мэдүүлнэ. Учир нь эцэс нь тогтоогдсон цагт ирнэ, гэв. Даниел 8:17–19.

Gabriel now begins his work of making Daniel to understand the vision of the twenty-three hundred evenings and mornings, which is true. He first informs him that the vision of prophetic history, the châzôn vision, would be at the “time of the end.” Then, while Daniel was in a prophetic sleep, Gabriel touched Daniel and set him upright. He informs him “I will make thee know.”

Одоо Габриел үнэн болох хоёр мянга гурван зуун үдэш ба өглөөнүүдийн үзэгдлийг Даниелд ухааруулах ажлаа эхэлж байна. Тэр эхлээд эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдэл, châzôn үзэгдэл нь “эцсийн цагт” байх болно гэдгийг түүнд мэдэгдэв. Дараа нь, Даниел эш үзүүллэгийн нойронд байх зуур, Габриел Даниелд хүрч, түүнийг босгон эгц зогсоов. Тэр түүнд “Би чамд мэдүүлэх болно” гэж мэдэгдэв.

That is what Palmoni (Christ), had told Gabriel to do, when he said, “Gabriel, make this man to understand the mar’eh vision” of the evening and mornings. Gabriel says that he will make Daniel “know what shall be in the last end of the indignation.” There it is! There is the “seven times” of Leviticus twenty-six! It is hidden by the very prophetic technique which Gabriel had led the prophets repeatedly to testify to and employ in their writings! That technique is “line upon line, here a little and there a little”.

Энэ нь Палмони (Христ) Габриелд юу хийхийг айлдсан хэрэг бөгөөд Тэрээр: “Габриел аа, энэ хүнд үдэш ба өглөөний mar’eh үзэгдлийг ойлгуул” хэмээн хэлсэн билээ. Габриел Даниелд “уур хилэнгийн төгсгөлийн эцэст юу болохыг” мэдүүлэхээ хэлдэг. Тэнд байна! Тэнд Левит хорин зургаад буй “долоон цаг” байна! Энэ нь яг Габриел эш үзүүлэгчдийг дахин дахин гэрчлэн тунхаглаж, бичвэрүүддээ хэрэглүүлэхээр удирдсан эш үзүүллэгийн тэрхүү арга барилаар далдлагдсан байдаг! Тэр арга барил нь “мөр дээр мөр, энд жаахан, тэнд жаахан” юм.

In the book “Thoughts on Daniel and the Revelation”, by Uriah Smith (which all Adventists, and even their neighbors, should be familiar with), Smith comments on verses seventeen to nineteen of Daniel chapter eight:

Урия Смитийн “Даниел ба Илчлэлтийн тухай бодрол” хэмээх номд (Адвентист хүн бүр, тэр ч байтугай тэдний хөршүүд хүртэл мэдэх учиртай) Смит Даниел номын наймдугаар бүлгийн арван долоогоос арван есдүгээр эшлэлийн талаар ийнхүү тайлбарласан байна:

“With a general statement that at the time appointed the end shall be, and that he will make him to know what shall be in the last end of the indignation, he enters upon an interpretation of the vision. The indignation must be understood to cover a period of time. What time? God told his people Israel that he would pour upon them his indignation for their wickedness; and thus he gave directions concerning the ‘profane wicked prince of Israel:’ ‘Remove the diadem, and take off the crown. . . . I will overturn, overturn, overturn it: and it shall be no more, until he come whose right it is; and I will give it him.’ Ezekiel 21:25–27, 31.

“Тогтоосон цагт төгсгөл ирнэ, мөн уур хилэнгийн эцсийн төгсгөлд юу болохыг түүнд мэдүүлнэ хэмээх ерөнхий мэдэгдлээр тэрээр үзэгдлийн тайлбарт орж байна. Уур хилэн нь тодорхой хугацааг хамарч буйгаар ойлгогдох ёстой. Ямар хугацаа вэ? Бурхан Өөрийн ард түмэн Израильд тэдний ёрын муу үйлсийн улмаас Өөрийн уур хилэнг тэдэн дээр асгана гэж айлдсан; мөн ингэж Тэрбээр ‘Израилийн бузар, хорон муу ноён’-ы тухай заавар өгсөн нь: ‘Тиарыг зайлуулж, титмийг ав.... Би түүнийг эргүүлнэ, эргүүлнэ, эргүүлнэ: тэр нь эрх нь байдаг Нэгэн иртэл байхгүй болно; тэгээд Би түүнийг Түүнд өгнө.’ Езекиел 21:25–27, 31.”

“Here is the period of God’s indignation against his covenant people; the period during which the sanctuary and host are to be trodden under foot. The diadem was removed, and the crown taken off, when Israel was subjected to the kingdom of Babylon. It was overturned again by the Medes and Persians, again by the Grecians, again by the Romans, corresponding to the three times the word is repeated by the prophet. The Jews then, having rejected Christ, were soon scattered abroad over the face of the earth; and spiritual Israel has taken the place of the literal seed; but they are in subjection to earthly powers, and will be till the throne of David is again set up,—till He who is its rightful heir, the Messiah, the Prince of peace, shall come, and then it will be given him. Then the indignation will have ceased. What shall take place in the last end of this period, the angel is now to make known to Daniel.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 201, 202.

“Энд Бурханы Өөрийн гэрээт ард түмний эсрэгх уур хилэнгийн үе; ариун сүм болон цэрэг хөл дор гишгэгдэх ёстой хугацаа байна. Израиль Вавилоны хаант улсын эрхшээлд ороход титэмт өмсгөл авхуулж, титэм нь буулгагдсан юм. Эш үзүүлэгчийн үг гурвантаа давтагдсантай нийцэн, энэ нь Меде ба Персүүдээр дахин, Грекчүүдээр дахин, Ромчуудаар дахин эргүүлэн сүйтгэгдсэн. Дараа нь иудейчүүд Христийг няцаасныхаа улмаас удалгүй газар дэлхийн өнцөг булан бүрт тараагдсан; сүнслэг Израиль нь махбодын үр удмын байрыг эзэлсэн; гэвч тэд газар дэлхийн хүчнүүдийн эрхшээл дор байгаа бөгөөд Давидын сэнтийг дахин байгуулж босгох хүртэл,—түүний хууль ёсны өв залгамжлагч болох Энх тайвны Ханхүү, Мессиа ирэх хүртэл, тэгээд тэр сэнтий Түүнд өгөгдөх хүртэл,—тэр хэвээр байх болно. Тэгвэл тэрхүү уур хилэн төгсөнө. Энэ хугацааны төгсгөлийн эцэст юу болохыг тэнгэрэлч одоо Даниелд мэдүүлэх гэж байна.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 201, 202.

The “indignation” that Smith is identifying, began when Manasseh was carried to Babylon by the Assyrians in 677 BC. Unfortunately, Smith takes Zedekiah’s overthrow in 586 BC and assigns that as the starting point of the period of the “indignation” of verse nineteen. Smith simply does not address what it means that the verse states “the last end of the indignation.” He treats it as simply “indignation,” though if there is a “last end” of the indignation, grammar and logic demand that there is also at minimum a “first end” of the indignation. Smith knew the seventy years of captivity began with the first attack of Nebuchadnezzar against Jehoiakim in 606 BC, but determined the starting for the period of the indignation was the third of Nebuchadnezzar’s attacks, which was carried out against Zedekiah, the last Judean king.

Смитийн тодорхойлж буй тэрхүү “уур хилэн” нь МЭӨ 677 онд Манассе ассиричуудад баригдан Вавилонд хүргэгдсэнээр эхэлсэн юм. Харамсалтай нь, Смит МЭӨ 586 онд Зедекиагийн түлхэн унагаагдсаныг авч, түүнийг арван есдүгээр эшлэлийн “уур хилэн”-гийн хугацааны эхлэл гэж оноодог. Смит уг эшлэлд “уур хилэнгийн эцсийн төгсгөл” гэж өгүүлсэн нь ямар утгатай болохыг ердөө авч үздэггүй. Тэр үүнийг зүгээр л “уур хилэн” хэмээн үздэг; гэвч хэрэв “уур хилэнгийн эцсийн төгсгөл” гэж буй бол хэл зүй, логикийн хувьд “уур хилэнгийн анхны төгсгөл” ч мөн наад зах нь байх ёстойг шаарддаг. Смит боолчлолын далан жил нь МЭӨ 606 онд Небухаднезар Иехоиакимын эсрэг анхны довтолгоогоо хийснээр эхэлснийг мэдэж байсан атлаа, уур хилэнгийн хугацааны эхлэлийг Небухаднезарын гурав дахь довтолгооноос, өөрөөр хэлбэл Иудагийн сүүлчийн хаан Зедекиагийн эсрэг үйлдэгдсэн довтолгооноос тогтоосон юм.

“Though we have a more minute account of his [Daniel’s] early life than is recorded of that of any other prophet, yet his birth and lineage are left in complete obscurity, except that he was of the royal line, probably of the house of David, which had at this time become very numerous. He first appears as one of the noble captives of Judah, in the first year of Nebuchadnezzar, king of Babylon, at the commencement of the seventy years’ captivity, BC 606. Jeremiah and Habakkuk were yet uttering their prophecies. Ezekiel commenced soon after, and a little later, Obadiah; but both these finished their work years before the close of the long and brilliant career of Daniel. Three prophets only succeeded him, Haggai and Zechariah, who exercised the prophetic office for a brief period contemporaneously, BC 520–518, and Malachi, the last of the Old Testament prophets, who flourished a little season about BC 397.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 19.

“Бид түүний [Даниелын] эрт амьдралын тухай бусад ямар ч эш үзүүлэгчийн талаар тэмдэглэгдэн үлдсэнээс илүү нарийн дэлгэрэнгүй мэдээтэй боловч, түүний хааны угсааных байсан, магадгүй тэр цагт үлэмж олширсон байсан Давидын гэрийн хүн байсан гэдгээс өөрөөр, төрөлх нь болон удам гарвал нь бүрэн харанхуйд үлдсэн байдаг. Тэрээр МЭӨ 606 онд, далан жилийн олзлогдлын эхэнд, Вавилоны хаан Небухаднезарын хаанчлалын эхний жилд, Иудагийн язгууртан олзлогдогсдын нэгэн болж анх үзэгддэг. Иеремиа болон Хабаккук эш үзүүллээ хараахан айлдсаар байв. Езекиел удалгүй эхэлж, түүнээс жаахан хожим Обадиа; гэвч энэ хоёр хоёулаа Даниелын урт бөгөөд алдарт үйлчлэлийн төгсгөлөөс олон жилийн өмнө ажлаа дуусгасан. Түүний дараа ердөө гурван эш үзүүлэгч л гарч ирсэн: МЭӨ 520–518 онд богино хугацаанд нэгэн цагт эш үзүүлэгчийн албыг хашсан Хаггай ба Зехариа, мөн Хуучин Гэрээний эш үзүүлэгчдийн сүүлчийнх болох, МЭӨ 397 оны орчимд богинохон хугацаанд идэвхтэй байсан Малахи.” Uriah Smith, Daniel and the Revelation, 19.

Smith correctly identified the “indignation” of verse nineteen as a period of time. He correctly identified the period as the treading down of the sanctuary and host in agreement with Daniel chapter eight verse thirteen, and he correctly identified the ending point as October 22, 1844.

Смит арван есдүгээр эшлэлийн “зэвүүцэл”-ийг цаг хугацааны нэгэн үе хэмээн зөв тодорхойлсон. Тэрээр уг хугацааг Даниел номын наймдугаар бүлгийн арван гуравдугаар эшлэлтэй нийцүүлэн ариун сүм болон цэргийг дэвслэн гишгэх үе хэмээн зөв тодорхойлж, төгсгөлийн цэгийг ч мөн 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдөр хэмээн зөв тогтоосон.

Smith was partially correct, but missed the truth by doing what was the characteristic of his prophetic applications. He allowed history to guide his interpretation of the prophetic word, instead of allowing the prophetic word to guide his understanding of history. If we allow the Bible to define prophetic history, we then have the correct information to approach history.

Смит зарим талаар зөв байсан боловч эш үзүүллэгийг хэрэглэхдээ өөрийнх нь онцлог болсон арга барилаар үнэнийг алджээ. Тэрээр түүхийн талаарх өөрийн ойлголтыг эш үзүүллэгийн үгээр удирдуулахын оронд, эш үзүүллэгийн үгийн тайлбараа түүхээр удирдуулсан. Хэрэв бид эш үзүүллэгийн түүхийг Библиэр тодорхойлуулбал, тэгвэл түүхэд хандахад хэрэгтэй зөв мэдээллийг бид олж авна.

The Bible teaches that by whom a man is overcome, he is that man’s servant.

Библи хүн хэнд дийлдэнэ, тэр хүндээ боол болдог гэж сургадаг.

While they promise them liberty, they themselves are the servants of corruption: for of whom a man is overcome, of the same is he brought in bondage. 2 Peter 2:19.

Тэд өөрсдөө мөхөл завхралын боолууд атлаа, хүмүүст эрх чөлөөг амладаг. Учир нь хүн юунд дийлэгдэнэ, тэр л зүйлдээ боолчлогддог. 2 Петр 2:19.

Manasseh was taken captive to Babylon in 677 BC. It is there that Judah was overcome and brought into bondage. This is the starting point that is represented on both the 1843 and the 1850 charts, which Sister White endorses as correct. Smith starts the treading down of Daniel chapter eight, and verse thirteen with Zedekiah, the last of Judah’s kings. Zedekiah was the end of a progressive judgment and not the beginning. Sister White identifies that Manasseh’s captivity in Babylon was an “earnest” of what was to come. An “earnest” is a down payment, and marks the beginning of a purchase that has other payments to follow.

Манассе МЭӨ 677 онд Вавилонд олзлогдон аваачигдсан. Иуда ялагдан боолчлолд орсон нь тэндээс эхэлсэн юм. Энэ нь 1843 болон 1850 оны аль алиных нь зурагт дүрслэгдсэн эхлэх цэг бөгөөд Эгч Уайт тэдгээрийг зөв хэмээн дэмждэг. Смит Даниелын наймдугаар бүлэг, арван гуравдугаар зүйлд өгүүлсэн хөл дор гишгэлтийг Иудагийн сүүлчийн хаан Зедекиагаас эхлүүлдэг. Зедекиа нь аажмаар явагдсан шүүлтийн төгсгөл байсан болохоос эхлэл нь биш байв. Эгч Уайт Манассегийн Вавилонд олзлогдсон явдлыг ирэх ёстой зүйлийн “урьдчилгаа” гэж тодорхойлдог. “Урьдчилгаа” гэдэг нь барьцаа төлбөр бөгөөд дараа нь үргэлжлэх өөр төлбөрүүдтэй худалдан авалтын эхлэлийг тэмдэглэдэг.

“Faithfully the prophets continued their warnings and their exhortations; fearlessly they spoke to Manasseh and to his people; but the messages were scorned; backsliding Judah would not heed. As an earnest of what would befall the people should they continue impenitent, the Lord permitted their king to be captured by a band of Assyrian soldiers, who ‘bound him with fetters, and carried him to Babylon,’ their temporary capital. This affliction brought the king to his senses; ‘he besought the Lord his God, and humbled himself greatly before the God of his fathers, and prayed unto Him: and He was entreated of him, and heard his supplication, and brought him again to Jerusalem into his kingdom. Then Manasseh knew that the Lord He was God.’ 2 Chronicles 33:11–13. But this repentance, remarkable though it was, came too late to save the kingdom from the corrupting influence of years of idolatrous practices. Many had stumbled and fallen, never again to rise.” Prophets and Kings, 382.

“Эш үзүүлэгчид үнэнчээр сануулга болон уриалгаа үргэлжлүүлэн өгсөөр байв; тэд Манассед болон түүний ард түмэнд аймшиггүйгээр ярьсан; гэвч тэдний мэдээг үл тоомсорлов; ухарсан Иуда анхааран сонссонгүй. Ард түмэн гэмшилгүй хэвээр байсаар байвал тэдэнд юу тохиолдохын ноцтой дохио болгон Эзэн тэдний хааныг Ассирийн цэргүүдийн нэгэн бүлэглэлд баригдахыг зөвшөөрч, тэд түүнийг ‘дөнгөөр хүлж, Вавилон уруу авч явсан,’ энэ нь тэдний түр нийслэл байв. Энэ зовлон хааныг ухаан оруулжээ; ‘тэр өөрийн Бурхан ЭЗЭНээс гуйж, эцэг өвгөдийнхөө Бурханы өмнө үлэмжхэн даруу болж, Түүнд залбирав: тэгэхэд Тэр түүний гуйлтад таалж, түүний гуйлтыг сонсоод, түүнийг дахин Иерусалимд, өөрийнх нь хаант улсад нь авчирсан. Тэгээд Манассе ЭЗЭН бол Бурхан мөн гэдгийг мэдэв.’ Шастирын дэд 33:11–13. Гэвч энэ гэмшил хэдий онцгой байсан боловч, олон жилийн турш үргэлжилсэн шүтээн шүтлэгийн зан үйлүүдийн ялзруулагч нөлөөнөөс хаант улсыг аврахад хэтэрхий оройтсон байв. Олон хүн бүдэрч унасан бөгөөд дахин хэзээ ч босохгүй байлаа.” Зөнчид ба хаад, 382.

Manasseh marked the “down payment” that began the “curse” of the “seven times,” which was the last “indignation,” for the “first indignation,” had already begun when the northern kingdom was taken into captivity in 723 BC. Then at Jehoiakim’s overthrow, when Daniel was carried into captivity, the seventy years of captivity that Jeremiah identified began in 606 BC. Two kings after Jehoiakim, Jerusalem was destroyed and the last Judean king, Zedekiah, watched as his sons were slain before him, then he had his eyes gouged out and was carried captive into Babylon.

Манассе “долоон цаг”-ийн “хараал”-ыг эхлүүлсэн “урьдчилгаа төлбөр”-ийг тэмдэглэсэн бөгөөд энэ нь сүүлчийн “уур хилэн” байсан юм. Учир нь “эхний уур хилэн” нь аль хэдийн МЭӨ 723 онд умард хаант улс олзлогдон аваачигдах үед эхэлсэн байв. Дараа нь Иехоиаким унаган түлхэгдэж, Даниел олзлогдон аваачигдах үед, Иеремиа заасан олзлолын далан жил МЭӨ 606 онд эхэлсэн. Иехоиакимаас хойш хоёр хааны дараа Иерусалим сүйрч, Иудагийн сүүлчийн хаан Зедекиа өөрийн хөвгүүд өөрийнх нь өмнө хядуулж байхыг харсан бөгөөд үүний дараа түүний нүдийг ухаж сохлоод, түүнийг Вавилонд олзлон аваачсан.

Smith assigned the entire progressive judgment to Zedekiah and employed the judgment of Zedekiah as the proof text for his supposition. The judgment of Zedekiah, who was the “wicked and profane prince,” did identify that the crown of Judah was to be removed until Christ came to set up a kingdom. Smith said, “they are in subjection to earthly powers, and will be till the throne of David is again set up,—till He who is its rightful heir, the Messiah, the Prince of peace, shall come, and then it will be given him.” On October 22, 1844, in fulfillment of Daniel chapter seven, and verses thirteen and fourteen, Christ, represented as the Son of man, came before the Father to receive a kingdom.

Смит шат дараалсан шүүлтийн бүхэл бүтэн үйл явцыг Зедекиад оноон хамааруулж, өөрийн таамаглалын нотлох эшлэл болгон Зедекиагийн шүүлтийг ашигласан. “Хорон муу бөгөөд бузар булай ханхүү” байсан Зедекиагийн шүүлт нь Христ хаанчлал тогтоохоор иртэл Иудагийн титмийг зайлуулах ёстойг үнэхээр илтгэсэн юм. Смит, “тэд газрын эрх мэдэлтнүүдэд захирагдаж байна, мөн Давидын сэнтий дахин тогтоогдох хүртэл—түүний хууль ёсны өв залгамжлагч, энх тайвны Жонон болох Мессиа ирэх хүртэл—тэгсээр байх болно; тэгээд энэ нь түүнд өгөх болно” гэж хэлсэн. 1844 оны 10-р сарын 22-нд, Даниелын номын долдугаар бүлэг, арван гурав ба арван дөрөвдүгээр эшлэлүүдийн биелэл болгон, Хүний Хүүгээр дүрслэгдсэн Христ хаанчлал хүлээн авахаар Эцгийн өмнө ирсэн.

I saw in the night visions, and, behold, one like the Son of man came with the clouds of heaven, and came to the Ancient of days, and they brought him near before him. And there was given him dominion, and glory, and a kingdom, that all people, nations, and languages, should serve him: his dominion is an everlasting dominion, which shall not pass away, and his kingdom that which shall not be destroyed. Daniel 7:13, 14.

Шөнийн үзэгдлүүд дунд би харж байтал, тэнгэрийн үүлсийн хамт Хүний Хүүтэй адил Нэгэн ирж, Өдрүүдийн Эртнийд хүрч ирэв; түүнийг Түүний өмнө авчирлаа. Түүнд эрх мэдэл, алдар суу, хаанчлал өгөгдсөн нь бүх ард түмэн, үндэстэн, хэлтэн Түүнд үйлчлүүлэхийн тулд бөлгөө. Түүний эрх мэдэл бол өнгөрөн одохгүй мөнхийн эрх мэдэл, Түүний хаанчлал бол устаж үгүй болохгүй хаанчлал мөн. Даниел 7:13, 14.

Sister White confirms that Daniel chapter seven, and verses thirteen and fourteen were fulfilled on October 22, 1844.

Эгч Уайт Даниелын долоодугаар бүлгийн арван гурав, арван дөрөвдүгээр эшлэлүүд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд биелсэн болохыг баталдаг.

“The coming of Christ as our high priest to the most holy place, for the cleansing of the sanctuary, brought to view in Daniel 8:14; the coming of the Son of man to the Ancient of Days, as presented in Daniel 7:13; and the coming of the Lord to His temple, foretold by Malachi, are descriptions of the same event; and this is also represented by the coming of the bridegroom to the marriage, described by Christ in the parable of the ten virgins, of Matthew 25.” The Great Controversy, 426.

“Ариун газрыг цэвэршүүлэхийн тулд Христ бидний Тэргүүн Тахилчийн хувиар хамгийн ариун газарт ирэх нь, Даниел 8:14-т үзүүлэгдсэнчлэн; Хүний Хүү Эртний Нэгэний өмнө ирэх нь, Даниел 7:13-т өгүүлэгдсэнчлэн; мөн Эзэн Өөрийн сүмд ирэх нь, Малахийн зөгнөн хэлснээр, эдгээр нь нэг л үйл явдлын дүрслэлүүд юм; мөн үүнийг Матай 25 дахь арван охины тухай Христийн сургаалт зүйрлэлд өгүүлсэн сүйт залуу хуримд ирэх явдлаар ч бас төлөөлүүлэн үзүүлсэн байдаг.” Агуу Тэмцэл, 426.

Smith did not address the key element of the “last end of the indignation.” He avoided the biblical principle that identified that Judah was overcome in the time of Manasseh, and that the captivity which began two kings before Zedekiah, also represented that Judah was already in subjection to Babylon, before Zedekiah met his fate. With these blatant omissions, he still stated, “here is the period of God’s indignation against his covenant people; the period during which the sanctuary and host are to be trodden under foot.” He therefore, directly associates “the period of God’s indignation” with Daniel chapter eight, and verse thirteen’s question of “how long.” The answer in verse fourteen, was until October 22, 1844.

Смит “уур хилэнгийн эцсийн төгсгөл”-ийн гол элементийг авч үзээгүй. Тэрээр Иуда Манассегийн үед дарангуйлагдсан болохыг тодорхойлдог, мөн Зедекиагаас өмнөх хоёр хааны үед эхэлсэн олзлогдол нь Зедекиа өөрийн хувь тавилантай учрахаас өмнө Иуда аль хэдийн Вавилоны эрхшээлд орсон байсныг мөн илэрхийлдэг тэрхүү библийн зарчмыг зайлсхийсэн. Ийм илт орхигдууллуудтай атлаа тэрээр, “энд Бурханы Өөрийн гэрээт ард түмний эсрэгх уур хилэнгийн үе байна; ариун газар болон цэргийг хөл дор гишгэлэгдэх хугацаа мөн байна” хэмээн мэдэгдсэн. Иймээс тэрээр “Бурханы уур хилэнгийн үе”-ийг Даниелын наймдугаар бүлэг, арван гуравдугаар зүйлийн “хэр удаан” гэсэн асуулттай шууд холбон үзэж байна. Арван дөрөвдүгээр зүйл дэх хариулт нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22 хүртэл байсан.

The scattering into Babylonian slavery was a progressive history beginning in 677 BC, and continuing until 1844. That period equates to twenty-five hundred and twenty years, which is of course the “seven times” of Leviticus twenty-six. The end of that period of time on October 22, 1844 provided Daniel with a second witness to the “mar’eh vision” of the twenty-three hundred evening and mornings.

Вавилоны боолчлолд тараагдан цөлөгдсөн явдал нь МЭӨ 677 онд эхэлж, 1844 он хүртэл үргэлжилсэн шаталсан түүх байв. Тэр хугацаа нь хоёр мянга таван зуун хорин жилтэй тэнцэх бөгөөд энэ нь мэдээж Левит хорин зургаад буй “долоон үе” мөн. 1844 оны аравдугаар сарын 22-нд тэрхүү хугацааны төгсгөл нь Даниелд хорин гурван зуун үдэш ба өглөөнүүдийн “mar’eh үзэгдэл”-д хоёр дахь гэрчийг өгсөн юм.

Gabriel was told to make Daniel understand that vision, and what Gabriel did was provide a second witness to the termination date of October 22, 1844. Not only did he provide a second witness to establish the date of the fulfillments of both time prophecies, but as Smith correctly pointed out, the period of time associated with the second witness to 1844, had been identified in verse thirteen, as the period that the sanctuary and host were to be trodden under foot. The question in verse thirteen is, “How long shall be the vision concerning the daily sacrifice, and the transgression of desolation, to give both the sanctuary and the host to be trodden under foot?” That period of time was the “seven times” of Leviticus twenty-six.

Габриелд тэрхүү үзэгдлийг Даниелд ойлгуулахыг тушаасан бөгөөд Габриелын хийсэн зүйл нь 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны төгсгөлийн огнооны талаар хоёр дахь гэрчийг өгөх явдал байсан юм. Тэрээр хоёр цаг хугацааны зөгнөлийн биелэх огноог тогтоохын тулд хоёр дахь гэрчийг өгөөд зогсоогүй, харин Смитийн зөв тэмдэглэснээр, 1844 онтой холбогдох тэрхүү хоёр дахь гэрчтэй холбоотой хугацаа нь арван гуравдугаар эшлэлд ариун сүм болон цэргийг хөл дор гишгэгдэх хугацаа хэмээн тодорхойлогдсон байв. Арван гуравдугаар эшлэл дэх асуулт нь: “Өдөр тутмын тахилын тухай, мөн хоосролын гэм нүглийн тухай үзэгдэл хэр удаан үргэлжлэх вэ? Ариун сүм ба цэрэг хоёуланг хөл дор гишгүүлэхэд хэр удах вэ?” гэсэн юм. Тэрхүү хугацаа нь Левит хорин зургаад дурдсан “долоон үе” байсан юм.

What Smith did not see, or avoided identifying, was that the “indignation” of verse nineteen, was the “last end” of that indignation. If there is a “last” then there is also a “first”, and Daniel identifies when the “first indignation” ended, in chapter eleven. He is identifying the papacy reigning during the Dark Ages, and he states that the papacy would prosper until the indignation was accomplished, or ended.

Смитийн олж хараагүй, эсвэл тодорхойлон танихаас зайлсхийсэн зүйл нь арван есдүгээр эшлэл дэх “уур хилэн” нь тэрхүү уур хилэнгийн “эцсийн төгсгөл” байсан явдал юм. Хэрэв “эцсийн” гэж байгаа бол мөн “эхний” гэж бас байх ёстой бөгөөд Даниел арван нэгдүгээр бүлэгт “эхний уур хилэн” хэзээ төгссөнийг тодорхойлдог. Тэрээр Харанхуй зууны үед ноёрхож байсан папын засаглалыг зааж байгаа бөгөөд папын засаглал уур хилэн гүйцэлдэж, өөрөөр хэлбэл төгсөх хүртэл амжилттай байх болно гэж өгүүлдэг.

And the king shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god, and shall speak marvellous things against the God of gods, and shall prosper till the indignation be accomplished: for that that is determined shall be done. Daniel 11:36.

Хаан өөрийн хүслээр үйлдэх бөгөөд өөрийгөө өргөмжлөн, өөрийгөө бүх бурхдаас дээгүүр агуу болгоно; тэрээр бурхдын Бурханы эсрэг гайхамшигт үгсийг хэлж, уур хилэн гүйцэлдэх хүртэл цэцэглэн хөгжинө. Учир нь тогтоогдсон зүйл заавал биелэгдэх болно. Даниел 11:36.

Verse thirty-six is widely understood to be the verse the apostle Paul paraphrases in his second letter to the Thessalonians.

Гучин зургаадугаар ишлэл нь элч Паул Тесалоникчуудад бичсэн хоёр дахь захидалдаа өөрийн үгээр эш татсан ишлэл мөн хэмээн өргөнөөр ойлгогддог.

Let no man deceive you by any means: for that day shall not come, except there come a falling away first, and that man of sin be revealed, the son of perdition; Who opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped; so that he as God sitteth in the temple of God, showing himself that he is God. 2 Thessalonians 2:3, 4.

Хэн ч та нарыг ямар ч аргаар бүү мэхлэгдүүлэг; учир нь эхлээд урвалт гарч, нүглийн хүн, сүйрлийн хүү илчлэгдэхээс нааш тэр өдөр ирэхгүй. Тэр нь Бурхан хэмээн нэрлэгддэг бүхэн болон шүтэгддэг бүхэнтэй сөргөлдөн, өөрийгөө тэдгээрийн дээгүүр өргөмжилдөг; тийнхүү өөрийгөө Бурхан мөн гэж харуулан, Бурханы сүмд Бурхан мэт суудал эзэлдэг. 2 Тесалоник 2:3, 4.

Paul’s “man of sin” who is also “the son of perdition,” who “opposeth and exalteth himself above all that is called God, or that is worshipped,” is also the “king” who “shall do according to his will; and he shall exalt himself, and magnify himself above every god.” Both passages refer to the pope of Rome. Daniel writes that the pope would prosper, which means push forward, until the “indignation be accomplished.” The indignation in verse thirty-six had been “determined.” The word “determined” means “to wound”.

Бурханы Үгийг элч Паулын хэлсэн “нүглийн хүн”, мөн “мөхлийн хүү”, өөрөөр хэлбэл “Бурхан гэж нэрлэгддэг, эсвэл мөргөгддөг бүхнээс дээгүүр өөрийгөө эсэргүүцэн өргөмжлөгч” нь мөн “өөрийн хүслийн дагуу үйлдэх; өөрийгөө өргөмжлөн, өөрийгөө бүх бурхдаас дээгүүр агуу болгох” тэрхүү “хаан” мөн. Энэ хоёр эшлэл хоёулаа Ромын папыг зааж байна. Даниел пап “уур хилэн гүйцэлдэх” хүртэл амжилттай байх болно гэж бичсэн бөгөөд энэ нь урагшлан түрэх гэсэн утгатай. Гучин зургаадугаар эшлэл дэх тэрхүү уур хилэн “тогтоогдсон” байв. “Тогтоогдсон” гэсэн үг нь “шархдуулах” гэсэн утгатай.

The papacy received its “deadly wound” in 1798, and at that point the “first indignation” was accomplished or terminated. The word “accomplish” means to end or cease. The end of “the indignation” in chapter eight, and verse nineteen identified the end of the period that the sanctuary and host were to be trampled down. It ended in 1844, but the “first” indignation ended in 1798.

Папын засаглал 1798 онд өөрийн “үхлийн шарх”-ыг авсан бөгөөд тэр үед “анхны уур хилэн” биелж, өөрөөр хэлбэл төгсгөл болсон юм. “Биелүүлэх” гэдэг үг нь дуусгах буюу зогсоох гэсэн утгатай. Наймдугаар бүлгийн арван есдүгээр эшлэл дэх “уур хилэн”-гийн төгсгөл нь ариун газар болон цэргийг хөл дор гишгэлүүлэх хугацааны төгсгөлийг зааж өгсөн. Тэр нь 1844 онд төгссөн боловч “анхны” уур хилэн 1798 онд төгссөн юм.

The “last indignation” ended in 1844, twenty-five hundred and twenty years after king Manasseh was carried to Babylon by the Assyrians in 677 BC. The “first” indignation ended in 1798, twenty-five hundred and twenty years after the northern kingdom of Israel was carried into slavery by the Assyrians in 723 BC.

“Сүүлчийн хилэн” нь МЭӨ 677 онд хаан Манассе ассиричуудад Вавилон уруу олзлогдон аваачигдсанаас хойш хоёр мянга таван зуун хорин жилийн дараа, 1844 онд төгссөн. “Эхний” хилэн нь МЭӨ 723 онд Израилийн хойд хаант улс ассиричуудад боолчлолд аваачигдсанаас хойш хоёр мянга таван зуун хорин жилийн дараа, 1798 онд төгссөн.

There is more to say about the hidden “seven times” in the book of Daniel and we will address that in our next article.

Даниелын ном дахь нуугдмал “долоон үе”-ийн талаар хэлэх зүйл үүнээс ч олон бөгөөд бид үүнийг дараагийн өгүүлэлдээ авч үзнэ.

“‘And unto the angel of the church of the Laodiceans write: These things saith the Amen, the faithful and true Witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spew thee out of My mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

“‘Лаодикейчуудын чуулганы тэнгэрэлчид ийн бич: Эдгээрийг Амен, итгэмжит бөгөөд үнэн Гэрч, Бурханы бүтээлийн Эхлэл ийн айлдаж байна; Би чиний үйлсийг мэднэ: чи хүйтэн ч биш, халуун ч биш. Чи хүйтэн эсвэл халуун байгаасай гэж Би хүснэ. Тиймээс чи бүлээн бөгөөд хүйтэн ч биш, халуун ч биш тул Би чамайг Өөрийн амнаасаа бөөлжүүлэн гаргана. Учир нь чи, Би баян, эд хөрөнгөөр арвижсан, юугаар ч гачигдахгүй гэж хэлдэг; гэтэл чи өөрөө хэчнээн өрөвдөлтэй, золгүй, ядуу, сохор, нүцгэн гэдгээ мэддэггүй.’

“The Lord here shows us that the message to be borne to His people by ministers whom He has called to warn the people is not a peace-and-safety message. It is not merely theoretical, but practical in every particular. The people of God are represented in the message to the Laodiceans as in a position of carnal security. They are at ease, believing themselves to be in an exalted condition of spiritual attainments. ‘Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’

“Эзэн энд Өөрийн ард түмэнд анхааруулга өгөхөөр Өөрийн дуудсан үйлчлэгчдээр дамжуулан хүргэгдэх ёстой мэдээ нь амар амгалан ба аюулгүй байдлын тухай мэдээ биш гэдгийг бидэнд харуулж байна. Энэ нь зөвхөн онолын төдий зүйл бус, харин бүх талаар практик шинжтэй юм. Бурханы ард түмэн Лаодикейнханд хандсан мэдээнд махан биеийн аюулгүй байдалд оршиж буй байр суурьтайгаар дүрслэгдсэн байдаг. Тэд өөрсдийгөө сүнслэг ололт амжилтын өргөмжлөгдсөн байдалд хүрсэн хэмээн итгэж, тайван амарч байна. ‘Чи “Би баян, эд хөрөнгөөр бялхаж, надад юу ч хэрэггүй” гэж хэлдэг; гэвч чи өөрийгөө хөөрхийлэлтэй, өрөвдөлтэй, ядуу, сохор, нүцгэн гэдгээ мэддэггүй.’”

“What greater deception can come upon human minds than a confidence that they are right when they are all wrong! The message of the True Witness finds the people of God in a sad deception, yet honest in that deception. They know not that their condition is deplorable in the sight of God. While those addressed are flattering themselves that they are in an exalted spiritual condition, the message of the True Witness breaks their security by the startling denunciation of their true condition of spiritual blindness, poverty, and wretchedness. The testimony, so cutting and severe, cannot be a mistake, for it is the True Witness who speaks, and His testimony must be correct.” Testimonies, volume 3, 252.

“Хүн төрөлхтний оюун санаанд, тэд бүхэлдээ буруудсан атлаа өөрсдийгөө зөв гэж итгэхээс илүү агуу мэхлэл юу ирж чадах билээ! Үнэн Гэрчийн мэдээ Бурханы ард түмнийг гунигт мэхлэлтэд автсан байдалд нь олдог, гэвч тэд тэрхүү мэхлэлт дунд чин үнэнч байдаг. Өөрсдийнх нь байдал Бурханы мэлмийд хэр зэрэг өрөвдөлтэй болохыг тэд мэддэггүй. Хандагдсан хүмүүс өөрсдийгөө сүнслэг байдлын хувьд өндөрлөг нөхцөлд байна хэмээн магтан сайрхаж байх зуур, Үнэн Гэрчийн мэдээ тэдний аюулгүй гэсэн итгэлийг нь тэдний жинхэнэ байдлыг—сүнслэг сохрол, ядуурал, хөөрхийлэлтэй байдлыг—цочирдом яллан тунхаглалтаар эвдэн нураадаг. Ийнхүү огтлон шархлуулсан, хатуу энэ гэрчлэл алдаа байж үл чадна, учир нь үүнийг өгүүлэгч нь Үнэн Гэрч мөн бөгөөд Түүний гэрчлэл зөв байх ёстой.” Testimonies, volume 3, 252.