William Miller based his prophetic message upon the framework of two desolating powers, which he correctly identified as pagan Rome and papal Rome.
Уильям Миллер эш үзүүлдэг хоёр хүчний бүтцэн дээр эш үзүүллэгийн мэдээгээ үндэслэсэн бөгөөд тэрээр тэдгээрийг харь шашинт Ром ба папын Ром мөн хэмээн зөвөөр тодорхойлсон юм.
“William Miller, when applying his hermeneutic, noticed in the various apocalyptic passages a recurring theme of controversy between the people of God and their enemies. In his analysis of the persecuting powers of God’s people throughout the ages he developed the concept of the two abominations, defined as paganism (the first abomination) symbolizing the persecuting force outside the church, and the papacy (the second abomination) representing the persecuting power within the church. It was the motif of the two abominations that characterized most of his following prophetic interpretations.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.
“Уильям Миллер өөрийн тайлбарзүйн аргыг хэрэглэхдээ, янз бүрийн эш үзүүллэгийн шинжтэй хэсгүүдэд Бурханы ард түмэн болон тэдний дайснуудын хоорондох тэмцлийн дахин давтагдах сэдвийг анзаарчээ. Тэрээр үе үеийн туршид Бурханы ард түмнийг хавчин мөшгөсөн хүчнүүдэд хийсэн шинжилгээндээ хоёр жигшүүрт зүйлийн үзэл баримтлалыг хөгжүүлсэн бөгөөд үүнийг харь шашин (эхний жигшүүрт зүйл) гэж тодорхойлж, сүмийн гаднах хавчигч хүчийг бэлгэддэг хэмээн, мөн папын ёс (хоёр дахь жигшүүрт зүйл) гэж тодорхойлж, сүмийн доторх хавчигч эрх мэдлийг төлөөлдөг хэмээн үзжээ. Хоёр жигшүүрт зүйлийн энэ сэдэв нь түүний дараа өгүүлсэн эш үзүүллэгийн тайлбаруудын ихэнхийг тодорхойлсон юм.” P. Gerard Damsteegt, Foundations of the Seventh-day Adventist Message and Mission, 22.
The theologians of Adventism acknowledge the fact that Miller’s framework of prophetic application was the two desolating powers of paganism and papalism, even if they only consider it as an analysis of Millerite history, and not as a truth that was given him by God.
Адвентизмын теологичид Миллерийн эш үзүүллэгийг хэрэглэх хүрээ нь харь шашин ба папын ёсны хоёр хоосруулагч хүч байсан гэдгийг хүлээн зөвшөөрдөг, гэвч тэд үүнийг Бурханаас түүнд өгөгдсөн үнэн гэж бус, зөвхөн Миллерчүүдийн түүхийн шинжилгээ гэж үздэг байсан ч гэсэн.
“God sent His angel to move upon the heart of a farmer who had not believed the Bible, to lead him to search the prophecies. Angels of God repeatedly visited that chosen one, to guide his mind and open to his understanding prophecies which had ever been dark to God’s people. The commencement of the chain of truth was given to him, and he was led on to search for link after link, until he looked with wonder and admiration upon the Word of God. He saw there a perfect chain of truth. That Word which he had regarded as uninspired now opened before his vision in its beauty and glory. He saw that one portion of Scripture explains another, and when one passage was closed to his understanding, he found in another part of the Word that which explained it. He regarded the sacred Word of God with joy and with the deepest respect and awe.” Early Writings, 230.
“Бурхан Библийг итгэдэггүй нэгэн тариачны зүрх сэтгэлд нөлөөлүүлэхээр Өөрийн тэнгэрэлчийг илгээж, эш үзүүллэгүүдийг шинжлэн судлуулахад хөтөлсөн юм. Бурханы тэнгэрэлчүүд тэр сонгогдсон хүнийг дахин дахин зорин ирж, түүний оюун санааг чиглүүлэн, Бурханы ард түмэнд үргэлж харанхуй байсаар ирсэн эш үзүүллэгүүдийг ойлгоход нь нээж өгчээ. Үнэний гинжин хэлхээний эхлэл түүнд өгөгдсөн бөгөөд тэрээр холбоос дараалан холбоосыг эрж хайсаар, эцэст нь Бурханы Үгийг гайхан биширч хардаг болсон. Тэр тэнд үнэний төгс гинжин хэлхээг харжээ. Урьд нь урам зориггүй хэмээн үздэг байсан тэр Үг одоо түүний харааны өмнө өөрийн гоо сайхан, алдар суугаар нээгдэн дэлгэрэв. Тэрээр Судрын нэг хэсэг нь нөгөөгөө тайлбарладгийг харсан бөгөөд нэг эшлэл түүний ойлголтод хаалттай байх үед, Үгийн өөр нэгэн хэсгээс түүнийг тайлбарлах зүйлийг олдог байв. Тэрээр Бурханы ариун Үгийг баяр хөөртэйгээр, мөн хамгийн гүн хүндэтгэл ба сүрдэлт бишрэлтэйгээр эрхэмлэн үздэг байв.” Эртний Бичвэрүүд, 230.
“His angel” is identified directly as Gabriel by Sister White.
“Түүний тэнгэрэлч” хэмээгдэх Нэгнийг Уайт эгч Габриел мөн хэмээн шууд тодорхойлсон байдаг.
“The words of the angel, ‘I am Gabriel, that stand in the presence of God,’ show that he holds a position of high honor in the heavenly courts. When he came with a message to Daniel, he said, ‘There is none that holdeth with me in these things, but Michael [Christ] your Prince.’ Daniel 10:21. Of Gabriel the Saviour speaks in the Revelation, saying that ‘He sent and signified it by His angel unto His servant John.’ Revelation 1:1. And to John the angel declared, ‘I am a fellow servant with thee and with thy brethren the prophets.’ Revelation 22:9, R.V. Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God to sinful men.” The Desire of Ages, 99.
“‘Би Бурханы өмнө зогсдог Габриел байна’ гэсэн тэнгэрэлчийн үгс нь түүнийг тэнгэрийн ордонд дээд хүндэтгэлийн байр суурь эзэлдгийг харуулдаг. Тэр Даниелд мэдээтэй ирэхдээ, ‘Эдгээр зүйлсэд надтай хамт бат зогсдог нь танай Ноён Михаил [Христ] -аас өөр хэн ч үгүй’ гэж хэлсэн.” Даниел 10:21. Аврагч Илчлэлт номд Габриелын тухай өгүүлэхдээ, ‘Тэрээр үүнийг Өөрийн тэнгэрэлчээр дамжуулан Өөрийн зарц Иоханд илгээж, илэрхийлсэн’ гэж айлджээ.” Илчлэлт 1:1. Мөн тэнгэрэлч Иоханд, ‘Би бол чиний болон эш үзүүлэгч ах дүүсийн чинь хамтран үйлчлэгч мөн’ гэж тунхагласан.” Илчлэлт 22:9, R.V. Гайхамшигт бодол!—Бурханы Хүүгийн дараа хүндэтгэлээр хамгийн ойр зогсдог тэрхүү тэнгэрэлч нь нүгэлт хүмүүст Бурханы зорилгуудыг нээн илчлэхээр сонгогдсон ажээ.” The Desire of Ages, 99.
“Wonderful thought—that the angel who stands next in honor to the Son of God is the one chosen to open the purposes of God” to William Miller’s mind. Not only Gabriel, but angels in the plural guided his understanding of the prophecies “which had ever been dark to God’s people.” Gabriel and other angels led Miller through the Bible consecutively from Genesis onward. He therefore was led to the longest time prophecy in the Bible, which is the “seven times” (twenty-five hundred and twenty years) of Leviticus twenty-six, well before he was led to the twenty-three hundred days of Daniel chapter eight and verse fourteen.
“Бурханы Хүүгийн дараа хүндэтгэлээр хамгийн ойрхон зогсдог тэр тэнгэрэлч Бурханы зорилгуудыг Уильям Миллерийн оюун ухаанд нээхээр сонгогдсон нь” үнэхээр гайхамшигт бодол мөн. Зөвхөн Гавриел төдийгүй, олон тооны тэнгэрэлч нар түүний эш үзүүллэгүүдийн талаарх ойлголтыг—“Бурханы ард түмэнд үргэлж харанхуй байсан” тэдгээрийг—удирдан чиглүүлсэн юм. Гавриел болон бусад тэнгэрэлч нар Миллерийг Эхлэлээс эхлэн Библийг дараалан судлан ойлгоход хөтлөн удирджээ. Иймээс тэрээр Даниел номын наймдугаар бүлгийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн хоёр мянга гурван зуун өдрүүдэд хүргэгдэхээсээ нэлээд өмнө Левит хорин зургаадугаар бүлгийн “долоон үе” буюу Библи дэх хамгийн урт хугацааны эш үзүүллэгт (хоёр мянга таван зуун хорин жил) хүргэгдсэн юм.
“I then devoted myself to prayer and to the reading of the word. I determined to lay aside all my prepossessions, to thoroughly compare Scripture with Scripture, and to pursue its study in a regular and methodical manner. I commenced with Genesis, and read verse by verse, proceeding no faster than the meaning of the several passages should be so unfolded, as to leave me free from embarrassment respecting any mysticism or contradictions. Whenever I found anything obscure, my practice was to compare it with all collateral passages; and by the help of CRUDEN, I examined all the texts of Scripture in which were found any of the prominent words contained in any obscure portion. Then by letting every word have its proper bearing on the subject of the text, if my view of it harmonized with every collateral passage in the Bible, it ceased to be a difficulty. In this way I pursued the study of the Bible, in my first perusal of it, for about two years, and was fully satisfied that it is its own interpreter. I found that by a comparison of Scripture with history, all the prophecies, as far as they have been fulfilled, had been fulfilled literally; that all the various figures, metaphors, parables, similitudes, etc. of the Bible, were either explained in their immediate connection, or the terms in which they were expressed were defined in other portions of the word, and when thus explained, are to be literally understood in accordance with such explanation. I was thus satisfied that the Bible is a system of revealed truths, so clearly and simply given, that the “wayfaring man, though a fool, need not err therein.’ …
“Тэгээд би өөрийгөө залбиралд болон Үгийн уншлагад зориулав. Би өөртөө урьдаас тогтсон бүх төсөөлөл, хандлагыг хойш тавьж, Судрыг Судартай нь нягтлан харьцуулж, түүнийг тогтмол бөгөөд аргачлалтайгаар судлахаар шийдсэн юм. Би Эхлэлээс эхэлж, эшлэл бүрийг эшлэлээр нь уншсан бөгөөд тухайн хэсгүүдийн утга нь нууцлаг байдал эсвэл зөрчилтэй холбоотой аливаа эргэлзээнээс намайг чөлөөлөхөөр хангалттай тайлагдах хүртэл түүнээс хурдан ахиагүй. Бүрхэг зүйл таарах бүрд миний дадал нь түүнийг түүнд хамаарах бүх холбогдох хэсгүүдтэй харьцуулах явдал байсан; мөн CRUDEN-ийн тусламжтайгаар, бүрхэг хэсэгт агуулагдсан онцлох үгс орсон Судрын бүх эшлэлийг би шалган үздэг байв. Дараа нь үг бүрийг тухайн эшлэлийн сэдэвт зохих ёсоор нь хамааруулан үзэхэд, хэрэв миний ойлголт Библийн бүх холбогдох хэсэгтэй нийцэж байсан бол, тэр нь цаашид бэрхшээл байхаа больдог байв. Ийнхүү би Библийг анх удаа бүрэн уншин судлахдаа ойролцоогоор хоёр жилийн турш ийм маягаар хандсан бөгөөд энэ нь өөрөө өөрийнхөө тайлбарлагч мөн гэдэгт бүрэн сэтгэл ханасан. Судрыг түүхтэй харьцуулах замаар, биелэгдсэн хэмжээгээрээ бүх эш үзүүллэг үгчлэн биелсэн болохыг; мөн Библийн бүх төрөл бүрийн дүрслэл, зүйрлэл, сургаалт үлгэр, адилтгал зэрэг нь эсвэл шууд өөрийнхөө ойр холбоонд тайлбарлагдсан, эсвэл тэдгээрийг илэрхийлсэн нэр томьёо нь Үгийн бусад хэсгүүдэд тодорхойлогдсон байдгийг би олж мэдсэн бөгөөд ийнхүү тайлбарлагдсан тохиолдолд тэдгээрийг тэрхүү тайлбарын дагуу үгчлэн ойлгох ёстой ажээ. Иймээс Библи бол илчлэгдсэн үнэнүүдийн тогтолцоо бөгөөд тэдгээр нь “замын хүн, хэдийгээр мунхаг нэгэн байсан ч, түүнд төөрөх хэрэггүй” хэмээн хэлж болохоор тийм тодорхой бөгөөд энгийнээр өгөгдсөн гэдэгт би итгэлтэй болсон. …”
“From a farther study of the Scriptures, I concluded that the seven times of Gentile supremacy must commence when the Jews ceased to be an independent nation at the captivity of Manasseh, which the best chronologers assigned to B. C. 677; that the 2300 days commenced with the seventy weeks, which the best chronologers dated from B. C. 457; and that the 1335 days commencing with the taking away of the daily, and the setting up of the abomination that maketh desolate, Daniel chapter seven verse eleven, were to be dated from the setting up of the Papal supremacy, after the taking away of Pagan abominations, and which, according to the best historians I could consult, should be dated from about A. D. 508. Reckoning all these prophetic periods from the several dates assigned by the best chronologers for the events from which they should evidently be reckoned, they all would terminate together, about A. D. 1843. I was thus brought, in 1818, at the close of my two years study of the Scriptures, to the solemn conclusion, that in about twenty-five years from that time all the affairs of our present state would be wound up…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.
“Судруудыг цаашид илүү гүнзгий судалсны эцэст, Харь үндэстнүүдийн ноёрхлын долоон цаг нь Манассегийн олзлогдлоор иудейчүүд бие даасан үндэстэн байхаа больсон үеэс эхлэх ёстой бөгөөд хамгийн шилдэг он цаг тоологчид үүнийг МЭӨ 677 он гэж тогтоосон; 2300 өдөр нь далан долоо хоногтой хамт эхэлсэн бөгөөд хамгийн шилдэг он цаг тоологчид үүнийг МЭӨ 457 оноос эхэлсэн гэж тогтоосон; мөн өдөр тутмын тахилыг халж, эзгүйрүүлэн сүйтгэгч жигшүүртийг босгосноор эхэлдэг 1335 өдөр нь, Даниелын долоодугаар бүлэг, арван нэгдүгээр зүйлд өгүүлснээр, харь шүтээний жигшүүрт зүйлсийг зайлуулсны дараах Папын ноёрхлыг тогтоосон үеэс тоологдох ёстой бөгөөд миний лавлаж чадсан хамгийн сайн түүхчдийн үзэж байгаагаар энэ нь МЭ 508 оны орчмоос оногдох ёстой гэж би дүгнэв. Эдгээр эш үзүүллэгийн бүх хугацааг, тэдгээрийг илэрхий тоолох ёстой байсан үйл явдлуудын хувьд хамгийн шилдэг он цаг тоологчдын тогтоосон тус тусын он сараас тооцвол, тэд бүгд хамтдаа, МЭ 1843 оны орчимд төгсөх байв. Ийнхүү би 1818 онд, Судруудыг хоёр жил судалж дуусахдаа, тэр үеэс хойших ойролцоогоор хорин таван жилийн дотор бидний өнөөгийн байдлын бүх хэрэг явдал эцэслэн дуусах болно гэсэн сүр жавхлант дүгнэлтэд хүрсэн юм…” William Miller’s Apology and Defense, 6, 12.
The rule of first mention establishes that the first thing mentioned is of the greatest importance, and the first thing mentioned in Revelation chapter one verse one is the communication process that the Father employs as He gives a message to Jesus, who in turn gives it to His angel, which then gives it to a prophet that then writes it out and sends it to the churches. When Adventism rejected the work and discoveries of William Miller, they not only rejected their foundations, but they also rejected the very communication process which led Miller to his understandings, and they rejected the process which is the only avenue for men to understand the Revelation of Jesus Christ that is opened up just before probation closes.
Эхлэн дурдагдах зарчим нь хамгийн түрүүнд дурдагдсан зүйл хамгийн их ач холбогдолтойг тогтоодог бөгөөд Илчлэлт номын нэгдүгээр бүлгийн нэгдүгээр эшлэлд хамгийн түрүүнд дурдагддаг зүйл нь Эцэг Өөрийн захиасыг Есүст өгч, Тэр нь цааш Өөрийн тэнгэрэлчид өгч, тэр нь улмаар нэгэн эш үзүүлэгчид өгч, тэр нь дараа нь үүнийг бичиж сүмүүдэд илгээдэг тэрхүү дамжуулан мэдэгдэх үйл явц юм. Адвентизм Вильям Миллерийн ажил ба нээлтүүдийг няцаахдаа тэд зөвхөн өөрсдийн үндэс суурийг няцаагаад зогсоогүй, харин Миллерийг ойлголтууддаа хүргэсэн тэрхүү дамжуулан мэдэгдэх үйл явцыг мөн няцаасан бөгөөд тэд сорилтын хугацаа хаагдахын яг өмнө нээгддэг Есүс Христийн Илчлэлтийг хүмүүс ойлгох цорын ганц зам болох тэрхүү үйл явцыг ч няцаасан юм.
Miller was led to understand that the seven times of Leviticus commenced in 677 BC. It was not until 1856 that the Lord used Hiram Edson to identify that the scattering of the seven times was also carried out against the northern ten tribes of Israel. The Lord was attempting to develop the understanding of the seven times in agreement with, but well beyond Miller’s foundational discovery of the seven times. But in 1856 the light presented by Hiram Edson came mysteriously to an end, for the eighth article in the series ended with the words of James White, then the Editor of the Review and Herald, “To be continued.” It was to be “continued” but not until post September 11, 2001 when the Lord led his people to the “old paths” and ultimately to the unfinished series of articles penned by Hiram Edson.
Миллер Левит номын долоон цаг хугацаа МЭӨ 677 онд эхэлснийг ойлгохоор удирдуулсан юм. Эзэн Хайрам Эдсоныг ашиглан долоон цаг хугацааны тараан бутраалт Израилийн хойд арван овгийн эсрэг мөн хэрэгжсэн болохыг тодорхойлуулсан нь 1856 он хүртэл болоогүй байв. Эзэн долоон цаг хугацааны тухай ойлголтыг Миллерийн долоон цаг хугацааны талаарх суурь нээлттэй нийцүүлэн, гэвч түүнээс хол давуулан хөгжүүлэхийг оролдож байсан юм. Гэвч 1856 онд Хайрам Эдсоны танилцуулсан гэрэл учир битүүлгээр төгсгөлдөө хүрсэн бөгөөд учир нь цувралын найм дахь өгүүлэл тухайн үед Review and Herald сэтгүүлийн эрхлэгч байсан Жеймс Уайтын “Үргэлжлэлтэй” гэсэн үгээр өндөрлөсөн юм. Энэ нь “үргэлжлэх” ёстой байсан боловч 2001 оны 9-р сарын 11-ний дараах үе хүртэл биш байсан бөгөөд тэр үед Эзэн Өөрийн ард түмнийг “хуучин жимүүд” рүү, эцэст нь Хайрам Эдсоны бичиж үлдээсэн дуусаагүй өгүүллүүдийн цуврал руу хөтөлсөн билээ.
We are not currently addressing the rebellion that began shortly after the great disappointment, but to simply point out that even though Miller was led to the “seven times” of Leviticus twenty-six, it is clear that the Lord purposed to increase the initial understanding of the seven times beyond Miller’s foundational understanding of the subject. He chose Hiram Edson, the same servant from that very history that He had previously chosen to give the vision of Christ moving into the Most Holy Place on October 23, 1844.
Бид одоогоор Агуу Урам Хугаралтын дараахан эхэлсэн бослогын талаар авч үзэхгүй, харин зөвхөн дараахыг тэмдэглэх гэж байна: хэдийгээр Миллер Левит 26 дахь «долоон цаг үе»-д хөтлөгдсөн боловч, Эзэн энэ сэдвийн талаар Миллерийн тавьсан суурь ойлголтоос цааш «долоон цаг үе»-ийн анхны ойлголтыг улам гүнзгийрүүлэн нэмэгдүүлэхээр зорьсон нь тодорхой байна. Тэрээр 1844 оны 10-р сарын 23-нд Христ Хамгийн Ариун Газарт шилжин орсны үзэгдлийг өгөхөөр урьд нь сонгож байсан, яг тэр түүхэн үеийн өнөөх л зарц Хайрам Эдсоныг сонгосон юм.
This is why I used the Adventist theologian’s words to acknowledge that the framework for all of Miller’s prophetic applications was based upon his understanding of the two desolating powers that in the book of Daniel are represented as the “daily” (paganism), which is always associated with either the “transgression” or “abomination,” both representing different aspects of the desolating power of papalism. Miller’s foundational understanding of the Roman powers has greatly increased since the history he represents.
Тиймээс би Адвентист теологичийн үгийг ашигласан нь Миллерийн эш үзүүллэгийн бүх хэрэглээний хүрээ нь Даниелын номд “өдөр тутмын” (шүтээнлэг) хэмээн дүрслэгдсэн, үргэлж “гэм нүгэл” эсвэл “жигшүүрт зүйл”-тэй холбогддог хоёр хоосруулагч хүчний тухай түүний ойлголт дээр үндэслэж байсныг хүлээн зөвшөөрөхийн тулд билээ; эдгээр нь хоёулаа папизмын хоосруулагч хүчний өөр өөр талыг илэрхийлдэг. Ромын хүчнүүдийн талаархи Миллерийн суурь ойлголт түүний төлөөлөн харуулдаг түүхээс хойш үлэмжхэн өсөн нэмэгджээ.
The angels of God, including Gabriel, led Miller to the understandings he proclaimed. Those understandings included the prophecies he proclaimed, the rules of biblical interpretation he used and also the framework that allowed him to organize the prophecies correctly. Miller was given the framework that the two desolating powers addressed in Daniel were pagan Rome and papal Rome. Future for America was led to the framework of the three desolating powers of the dragon, the beast and false prophet.
Бурханы тэнгэрэлчүүд, тэр дундаа Габриел, Миллерийг түүний тунхагласан ойлголтууд руу удирдсан. Тэдгээр ойлголтод түүний тунхагласан эш үзүүллэгүүд, түүний хэрэглэсэн Библийн тайлбарлах зарчмууд, мөн эш үзүүллэгүүдийг зөв зохион байгуулах боломжийг түүнд олгосон хүрээ багтаж байв. Даниелд өгүүлэгдсэн сүйрэл авчрагч хоёр хүч нь харь Ром болон папын Ром мөн гэсэн хүрээг Миллерт өгсөн юм. Америкийн төлөөх Ирээдүй нь луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгч гэсэн сүйрэл авчрагч гурван хүчний хүрээ рүү удирдуулав.
And I saw three unclean spirits like frogs come out of the mouth of the dragon, and out of the mouth of the beast, and out of the mouth of the false prophet. For they are the spirits of devils, working miracles, which go forth unto the kings of the earth and of the whole world, to gather them to the battle of that great day of God Almighty. Revelation 16:13, 14.
Тэгээд би луугийн амнаас, араатны амнаас, мөн хуурамч эш үзүүлэгчийн амнаас мэлхий мэт гурван бузар сүнс гарч ирэхийг харлаа. Учир нь тэд бол гайхамшгууд үйлдэгч чөтгөрүүдийн сүнснүүд бөгөөд тэд Төгс Хүчит Бурханы агуу өдрийн тулалдаанд тэднийг цуглуулахын тулд газрын хаад болон бүх дэлхий рүү явдаг. Илчлэл 16:13, 14.
Future for America’s framework is built upon Miller’s work, but goes beyond where his work left off. Adventism left his framework and returned to the theology of apostate Protestantism and Rome. The same line of prophecy is taken up in the book of Revelation that is began in the book of Daniel.
Америкийн хүрээний ирээдүй нь Миллерийн ажлын дээр байгуулагдсан боловч түүний ажил зогссон цэгээс цааш үргэлжилдэг. Адвентизм түүний хүрээнээс салж, урвасан протестантизм ба Ромын теологид эргэн очсон. Даниелын номонд эхэлсэн тэрхүү ижил эш үзүүллэгийн шугам Илчлэлт номонд үргэлжлэн авч үзэгддэг.
“Revelation is a sealed book, but it is also an opened book. It records marvelous events that are to take place in the last days of this earth’s history. The teachings of this book are definite, not mystical and unintelligible. In it the same line of prophecy is taken up as in Daniel. Some prophecies God has repeated, thus showing that importance must be given to them. The Lord does not repeat things that are of no great consequence.” Manuscript Releases, volume 9, 8.
“Илчлэлт бол лацтай ном мөн, гэвч тэр нь бас нээгдсэн ном юм. Энэ нь дэлхийн түүхийн эцсийн өдрүүдэд тохиолдох гайхамшигт үйл явдлуудыг тэмдэглэн өгүүлдэг. Энэхүү номын сургаалууд нь тодорхой бөгөөд нууцлаг, ойлгомжгүй зүйл биш юм. Үүнд Даниелд гардагтай адил эш үзүүллэгийн нэгэн ижил шугам үргэлжлэн авч үзэгдсэн байдаг. Зарим эш үзүүллэгийг Бурхан давтан хэлсэн нь тэдгээрт ач холбогдол өгөх ёстойг харуулж байна. Эзэн үлэмж ач холбогдолгүй зүйлсийг давтан хэлдэггүй.” Manuscript Releases, 9-р боть, 8.
Miller could not grasp the prophecies of the book of Revelation, for the line of paganism and papalism that is so firmly identified in Daniel is expanded in the book of Revelation to include the next persecuting power to arrive on the stage of prophetic history.
Миллер Илчлэлт номын эш үзүүллэгүүдийг ойлгож чадаагүй, учир нь Даниелд маш тодорхой ялган заагдсан байдаг харь шашинтны болон папын ёсны шугам Илчлэлт номд улам дэлгэрэнгүй тайлбарлагдан, эш үзүүллэгийн түүхийн тавцанд дараагийн удаа гарч ирэх хавчигч эрх мэдлийг багтаасан байдаг.
“Through paganism, and then through the Papacy, Satan exerted his power for many centuries in an effort to blot from the earth God’s faithful witnesses. Pagans and papists were actuated by the same dragon spirit. They differed only in that the Papacy, making a pretense of serving God, was the more dangerous and cruel foe. Through the agency of Romanism, Satan took the world captive. The professed church of God was swept into the ranks of this delusion, and for more than a thousand years the people of God suffered under the dragon’s ire. And when the Papacy, robbed of its strength, was forced to desist from persecution, John beheld a new power coming up to echo the dragon’s voice, and carry forward the same cruel and blasphemous work. This power, the last that is to wage war against the church and the law of God, was symbolized by a beast with lamblike horns. The beasts preceding it had risen from the sea, but this came up out of the earth, representing the peaceful rise of the nation which is symbolized. The ‘two horns like a lamb’ well represent the character of the United States Government, as expressed in its two fundamental principles, Republicanism and Protestantism. These principles are the secret of our power and prosperity as a nation. Those who first found an asylum on the shores of America rejoiced that they had reached a country free from the arrogant claims of popery and the tyranny of kingly rule. They determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty.
“Харь шашинтнаар дамжин, улмаар Папын эрх мэдлээр дамжин, Сатан Бурханы үнэнч гэрч нарыг газраас арчин үгүй хийхээр олон зууны турш өөрийн хүчийг хэрэгжүүлэв. Харь шашинтнууд ба папистууд нэг лууны сүнсээр хөдөлгөгдөж байлаа. Тэдний ялгаа гэвэл, Бурханд үйлчилж буй дүр үзүүлдэг Папын эрх мэдэл нь илүү аюултай, илүү харгис дайсан байсан явдал төдий байв. Романизмын зуучлалаар Сатан ертөнцийг олзлон эрхшээлдээ оруулав. Бурханы хэмээн нэрлэгддэг сүм энэ төөрөгдлийн эгнээнд автагдан орсон бөгөөд Бурханы ард түмэн мянгаас илүү жилийн турш лууны хилэн дор зовлон амсав. Папын эрх мэдэл хүч чадлаасаа салж, хавчлагыг зогсоохоос өөр аргагүй болоход, Иохан лууны дуу хоолойг давтан цуурайтуулж, мөнөөх л харгис, Бурханыг доромжилсон ажлыг үргэлжлүүлэх шинэ нэгэн хүч гарч ирж байгааг үзэв. Сүм болон Бурханы хуульд эсрэг дайтах хамгийн сүүлчийн энэ хүчийг хурганы мэт эвэртэй араатнаар бэлгэдсэн байлаа. Түүнээс өмнөх араатнууд тэнгисээс гарч ирсэн бол, энэ нь газраас гарч ирсэн нь бэлгэдэгдсэн үндэстэн тайван байдлаар мандан гарсныг илэрхийлнэ. ‘Хурганы адил хоёр эвэр’ нь Америкийн Нэгдсэн Улсын Засгийн газрын шинж чанарыг, түүний хоёр үндсэн зарчим болох Бүгд Найрамдах үзэл ба Протестантизмаар илэрхийлэгдсэн байдлаар, тун зохистойгоор төлөөлнө. Эдгээр зарчим нь үндэстний маань хүч чадал ба хөгжил цэцэглэлтийн нууц мөн. Анх Америкийн эрэгт хоргодох орон олсон хүмүүс папын эрх мэдлийн ихэрхэн шаардлага болон хаант засаглалын дарангуйллаас ангид нэгэн улсад хүрснээ баярлан хөөрч байв. Тэд иргэний болон шашны эрх чөлөөний өргөн суурин дээр тулгуурласан төрийн байгууллыг тогтоохоор шийдсэн юм.”
“But the stern tracing of the prophetic pencil reveals a change in this peaceful scene. The beast with lamblike horns speaks with the voice of a dragon, and ‘exerciseth all the power of the first beast before him.’ Prophecy declares that he will say to them that dwell on the earth that they should make an image to the beast, and that ‘he causeth all, both small and great, rich and poor, free and bond, to receive a mark in their right hand, or in their foreheads; and that no man might buy or sell, save he that had the mark, or the name of the beast, or the number of his name.’ Thus Protestantism follows in the steps of the Papacy.” Signs of the Times, November 1, 1899.
“Гэвч эш үзүүллэгийн харандааны хатуу тодруулга энэ амгалан дүр зурагт өөрчлөлт гарч буйг илчилдэг. Хурганы адил эвэртэй араатан луугийн дуу хоолойгоор ярьж, ‘өөрийнх нь өмнөх анхны араатны бүх эрх мэдлийг хэрэгжүүлдэг.’ Эш үзүүллэгт, тэрээр газар дээр оршин суугчдад араатанд дүр бүтээхийг хэлнэ, мөн ‘тэрээр бага, их, баян, ядуу, чөлөөт, боол бүгдэд нь баруун гар дээрээ эсвэл духан дээрээ тэмдэг авахуулдаг; тэгээд тэр тэмдэг, эсвэл араатны нэр, эсвэл түүний нэрийн тоог авсан нэгнээс өөр хэн ч худалдаж авч, худалдаж зарж чадахгүй’ хэмээн тунхагладаг. Ийнхүү Протестантизм Папын ёсны мөрөөр даган явдаг.” Signs of the Times, November 1, 1899.
For Miller the sea beast and earth beast of Revelation thirteen represented pagan Rome followed by papal Rome. Miller also attempted to apply his framework to Revelation seventeen, but the healing of the deadly wound of the papacy, the prophetic role of the United States and the United Nations were outside the divine framework that had been given him by angels. For him the beast that came up out of the earth in Revelation thirteen was the papacy.
Миллерийн хувьд Илчлэлт арван гурав дахь тэнгисийн араатан болон газрын араатан нь эхлээд харь Ромыг, дараа нь папын Ромыг төлөөлж байв. Миллер мөн өөрийн тайлбарын хүрээг Илчлэлт арван долоод хэрэглэхийг оролдсон боловч папын засгийн үхлийн шарх эдгэрэх явдал, Америкийн Нэгдсэн Улс болон Нэгдсэн Үндэстний Байгууллагын эш үзүүллэгийн үүрэг нь тэнгэрэлч нараар дамжуулан түүнд өгөгдсөн бурханлаг хүрээний гадна байв. Түүний хувьд Илчлэлт арван гуравт газраас гарч ирсэн араатан нь папын засаг байжээ.
Miller was the messenger that was to be used to remove the mantle of Protestantism from the hands of the professed Protestants that had come out of the Dark Ages. The period when the United States would speak as a dragon, when Republicanism turned into a democracy and apostate Protestantism would combine with the apostate government and repeat the combination of church and state that is the image of the papacy was still future to his day. For that reason, he attempted to place the book of Revelation into the divine framework he had been given by angels.
Миллер бол Харанхуй үеэс гарч ирсэн боловч өөрсдийгөө протестант хэмээн тунхаглагчдын гараас протестантизмын нөмрөгийг авахад хэрэглэгдэх ёстой элч байв. Америкийн Нэгдсэн Улс луу шиг ярих үе, Бүгд найрамдах үзэл ардчилал болон хувирч, тэрслүү протестантизм тэрслүү засаглалтай нэгдэн, папын ёсны дүр болох сүм ба төрийн нэгдлийг дахин давтах цаг нь түүний өдрүүдэд хараахан ирээгүй, ирээдүйд хэвээр байлаа. Ийм учраас тэр Өгүүллийн номыг тэнгэрэлч нараас өөрт нь өгөгдсөн тэнгэрлэг хүрээнд багтаан байрлуулахыг оролдсон юм.
He was chosen to understand the increase of knowledge that was produced in 1798 when the Ulai River vision of Daniel eight and nine was unsealed. Future for America was to understand the vision of the Hiddekel River of Daniel chapters ten through twelve that was unsealed in 1989, when, as described in Daniel eleven, verse forty, the countries representing the former Soviet Union were swept away by the papacy and the United States.
Тэрээр 1798 онд Даниелын найм, есдүгээр бүлгүүд дэх Улай мөрний үзэгдэл лацгүй болгогдоход бий болсон мэдлэгийн өсөлтийг ойлгохоор сонгогдсон юм. Америкийн хувьд, Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн дөчдүгээр зүйлд дүрслэгдсэнчлэн хуучин Зөвлөлт Холбоот Улсыг төлөөлж байсан орнууд папын засаглал болон Америкийн Нэгдсэн Улсад арчигдан зайлуулагдсан 1989 онд лацгүй болсон Даниелын аравдугаар бүлгээс арван хоёрдугаар бүлэг хүртэлх Хиддекел мөрний үзэгдлийг ойлгох нь ирээдүйн хэрэг байв.
The framework that was given by angels to Future for America was based upon the identification of, and application of prophecy in the context of the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet.
Ирээдүй Америкийн төлөө байгууллагад тэнгэрэлчүүдийн өгсөн суурь бүтэц нь луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн гуравласан нэгдлийн хүрээнд эш үзүүллэгийг танин тодорхойлох болон хэрэгжүүлэхэд үндэслэсэн байв.
“The light that Daniel received from God was given especially for these last days. The visions he saw by the banks of the Ulai and the Hiddekel, the great rivers of Shinar, are now in process of fulfillment, and all the events foretold will soon come to pass.” Testimonies to Ministers, 112.
“Даниелын Бурханаас хүлээн авсан гэрэл нь ялангуяа эдгээр эцсийн өдрүүдэд зориулан өгөгдсөн юм. Түүний Шинарын агуу мөрнүүд болох Улай, Хиддекелийн эргээр үзсэн үзэгдлүүд эдүгээ биеллийн явцад байна, мөн урьдчилан зөгнөгдсөн бүх үйл явдал удахгүй тохиолдох болно.” Testimonies to Ministers, 112.
The Millerites presented the first and second angel’s message, announcing the opening of the judgment. Future for America is presenting the third angel’s message.
Миллерчүүд шүүлт эхэлснийг тунхаглан, эхний ба хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээг дэлгэн толилуулсан. Америкийн Ирээдүй гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг толилуулж байна.
I have planted, Apollos watered; but God gave the increase. So then neither is he that planteth any thing, neither he that watereth; but God that giveth the increase. Now he that planteth and he that watereth are one: and every man shall receive his own reward according to his own labour. For we are labourers together with God: ye are God’s husbandry, ye are God’s building. According to the grace of God which is given unto me, as a wise masterbuilder, I have laid the foundation, and another buildeth thereon. But let every man take heed how he buildeth thereupon. For other foundation can no man lay than that is laid, which is Jesus Christ. 1 Corinthians 3:6–11.
Би тарьсан, Аполл усалсан; харин ургалтыг Бурхан өгсөн. Тиймээс таригч нь ч, услагч нь ч юу ч биш, харин ургалтыг өгдөг Бурхан мөн. Тарьдаг нэгэн ба усалдаг нэгэн нь нэг бөгөөд хүн бүр өөрийн хөдөлмөрийн дагуу өөрийн шагналыг хүлээн авна. Учир нь бид Бурхантай хамтран хөдөлмөрлөгчид мөн; та нар Бурханы тариалангийн талбай, та нар Бурханы барилга мөн. Надад өгөгдсөн Бурханы нигүүлслийн дагуу би мэргэн ерөнхий барилгач мэт суурийг тавьсан, өөр нэг нь түүн дээр нь барьж байна. Харин хүн бүр түүн дээр хэрхэн барьж байгаагаа анхаараг. Учир нь тавигдсан сууриас өөр суурийг хэн ч тавьж үл чадна; тэр суурь нь Есүс Христ мөн. 1 Коринт 3:6–11.
To correctly present the third angel’s message you must also present the first two angels’ messages, for we are informed that there cannot be a third without a first and second. The first and second messages are the foundation and the third is the capstone, but the third message will never deny or contradict the first and second. If it does it is not the genuine message.
Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг зөвөөр тунхаглахын тулд та эхний хоёр тэнгэрэлчийн мэдээг мөн адил тунхаглах ёстой. Учир нь эхний ба хоёр дахь нь байхгүйгээр гурав дахь нь байж үл чадна гэдгийг бидэнд мэдүүлсэн байдаг. Эхний ба хоёр дахь мэдээ нь суурь бөгөөд гурав дахь нь оройн чулуу мөн. Харин гурав дахь мэдээ хэзээ ч эхний ба хоёр дахь мэдээг үгүйсгэхгүй, эсвэл тэдэнтэй зөрчилдөхгүй. Хэрэв тийнхүү үйлдвэл, тэр нь жинхэнэ мэдээ биш юм.
“The first and second messages were given in 1843 and 1844, and we are now under the proclamation of the third; but all three of the messages are still to be proclaimed. It is just as essential now as ever before that they shall be repeated to those who are seeking for the truth. By pen and voice we are to sound the proclamation, showing their order, and the application of the prophecies that bring us to the third angel’s message. There cannot be a third without the first and second. These messages we are to give to the world in publications, in discourses, showing in the line of prophetic history the things that have been and the things that will be.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
“Эхний болон хоёр дахь мэдээ нь 1843, 1844 онуудад өгөгдсөн бөгөөд бид эдүгээ гурав дахь мэдээний тунхаглалын дор байна; гэвч эдгээр гурван мэдээг бүгдийг нь цаашид ч тунхаглах ёстой. Үнэнийг эрэлхийлж буй хүмүүст тэдгээрийг дахин давтан хүргэх нь урьдын адил одоо ч туйлын чухал хэвээр байна. Бичгээр болон дуу хоолойгоор бид тэрхүү тунхаглалыг эгшиглүүлэх ёстой бөгөөд тэдгээрийн дараалал, мөн биднийг гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд хүргэдэг эш үзүүлгүүдийн хэрэглээг харуулах ёстой. Эхний болон хоёр дахьгүйгээр гурав дахь нь байх боломжгүй. Эдгээр мэдээг бид хэвлэмэл нийтлэлүүдээр, номлолоор дамжуулан дэлхийд хүргэх ёстой бөгөөд эш үзүүллэгийн түүхийн шугамд болсон зүйлс болон болох зүйлсийг үзүүлэх ёстой.” Selected Messages, book 2, 104, 105.
There is a very nice observation of Millerite history and our history. The Millerites were the beginning and we are the end. They presented and lived the first and second angel’s messages. We present the third angel. Their unsealed message (the Ulai vision) is found in two chapters of Daniel, and ours (the Hiddekel vision) is found in three chapters. They identified the first and second woes, and lived within the fulfillment of the second woe. We identify and live within the fulfillment of the third woe. Their framework of prophetic application was pagan Rome (the dragon) and papal Rome (the beast). Our framework for prophetic application is modern Rome as a three-fold beast.
Миллеритүүдийн түүх болон бидний түүхийн талаар маш сайхан нэгэн ажиглалт бий. Миллеритүүд эхлэл нь байсан, харин бид төгсгөл нь юм. Тэд эхний болон хоёр дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхаглаж, түүгээр амьдарсан. Бид гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхагладаг. Тэдний лац тайлагдаагүй мэдээ (Улай үзэгдэл) Даниелын хоёр бүлэгт байдаг бол, биднийх (Хиддекел үзэгдэл) гурван бүлэгт байдаг. Тэд эхний болон хоёр дахь гай зовлонг тодорхойлж, хоёр дахь гай зовлонгийн биеллийн дунд амьдарсан. Бид гурав дахь гай зовлонгийн биеллийн дунд үүнийг тодорхойлон амьдарч байна. Тэдний эш үзүүллэгийн хэрэглээний хүрээ нь харь Ром (луу) болон папын Ром (араатан) байв. Бидний эш үзүүллэгийн хэрэглээний хүрээ нь орчин үеийн Ром бөгөөд энэ нь гурвалсан араатан юм.
As we begin to consider the characteristic of papal Rome in chapter seventeen of Revelation being the eighth that is of the seven it is worthwhile to consider what the Millerites understood of Rome during the foundational history. The third angel will have additional light, but that light will never contradict established truth.
Илчлэл номын арван долоодугаар бүлэгт папын Ром нь долоогоос гарсан найм дахь нь хэмээн тодорхойлогдсоныг авч үзэж эхлэхдээ, суурь түүхийн үед Миллерийн хөдөлгөөний дагалдагчид Ромын талаар юуг ойлгож байсан бэ гэдгийг анхааран үзэх нь зүйтэй. Гурав дахь тэнгэрэлч нэмэлт гэрэлтэй байх боловч, тэр гэрэл хэзээ ч тогтоогдсон үнэнийг зөрчихгүй.
Daniel chapter two, seven, eight, eleven and twelve identify Rome, among other powers. We are considering Rome’s two phases prior to 1798; pagan and papal as the framework for Miller’s prophetic applications. Miller and the pioneers identify that “the robbers of thy people” in Daniel chapter eleven and verse fourteen represents Rome.
Даниелын хоёр, долоо, найм, арван нэг, арван хоёрдугаар бүлгүүдэд бусад хүчнүүдийн хамт Ромыг тодорхойлдог. Бид 1798 оноос өмнөх Ромын хоёр үе шатыг, өөрөөр хэлбэл харь болон папын үеийг, Миллерийн эш үзүүллэгийн хэрэглээний хүрээ болгон авч үзэж байна. Миллер болон анхдагчид Даниелын арван нэгэн бүлгийн арван дөрөвдүгээр эшлэл дэх “чиний ард түмний дээрэмчид”-ийг Ромыг төлөөлдөг гэж тодорхойлдог.
And in those times there shall many stand up against the king of the south: also the robbers of thy people shall exalt themselves to establish the vision; but they shall fall. Daniel 11:14.
Тэр цаг үед өмнөдийн хааны эсрэг олон хүн босно. Танай ард түмний дундах хүчирхийлэгчид ч үзэгдлийг батлан тогтоохын тулд өөрсдийгөө өргөмжлөх боловч тэд унана. Даниел 11:14.
There are at least two important points to consider within this verse. The word “vision” in the verse is one of two Hebrew words in the book of Daniel that are translated as “vision.” One of the Hebrew words translated as “vision” is châzôn, and means a dream, or a prophecy or a vision. The word châzôn identifies prophetic history, or a period of time, and it is found ten times in Daniel and always translated as “vision.”
Энэ эшлэлийн дотор авч үзэх ёстой дор хаяж хоёр чухал зүйл бий. Уг эшлэл дэх “үзэгдэл” гэсэн үг нь Даниелын номд “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан еврей хоёр үгийн нэг юм. “Үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан еврей үгсийн нэг нь châzôn бөгөөд зүүд, эсвэл эш үзүүллэг, эсвэл үзэгдэл гэсэн утгатай. châzôn гэдэг үг нь эш үзүүллэгийн түүх, эсвэл тодорхой хугацааг илэрхийлдэг бөгөөд Даниелд арван удаа тохиолддог ба бүх тохиолдолд “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан байдаг.
The other Hebrew word that is also translated as “vision” is mar-eh’ and means appearance. The word mar-eh’ is identifying a singular sight, a point in time. The Hebrew word mar-eh’ is found thirteen times in Daniel and it is translated as “vision” six times, four times as “countenance,” twice as “appearance” and once as “well favored.”
“Үзэгдэл” гэж мөн орчуулагддаг өөр нэг еврей үг нь mar-eh’ бөгөөд “төрх байдал”, “харагдах байдал” гэсэн утгатай. mar-eh’ гэдэг үг нь нэгэн дан харагдалт, цаг хугацааны нэгэн тодорхой мөчийг зааж өгдөг. mar-eh’ гэх еврей үг Даниел номд арван гурван удаа тохиолддог бөгөөд зургаан удаа “үзэгдэл”, дөрвөн удаа “царай төрх”, хоёр удаа “харагдах байдал”, нэг удаа “сайн төрхтэй” гэж орчуулагдсан байдаг.
The robbers of thy people represent Rome and it is therefore the prophetic subject of Rome that establishes the prophetic “vision” in the book of Daniel. For this reason, it is important to understand the significance of Rome as a prophetic symbol.
Чиний ард түмний дээрэмчид нь Ромыг төлөөлдөг бөгөөд иймээс Даниелын ном дахь эш үзүүллэгийн “үзэгдэл”-ийг тогтоож өгдөг эш үзүүллэгийн сэдэв нь Ром мөн юм. Ийм учраас Ромын эш үзүүллэгийн бэлгэдэл болох ач холбогдлыг ойлгох нь чухал юм.
Prophetic logic demands that the word “vision” representing prophetic history is the same “vision” that is addressed in the book of Revelation, for inspiration identifies that Daniel and Revelation are the same book, that they complement each other, that they bring each other to perfection and that the same line of prophecy that is located in Daniel is taken up in the Revelation. Those points set forth in the Spirit of Prophecy have already been included in this series of articles, so I won’t include them again. I will add another point that we have also already included from Sister White. That point is that all the books of the Bible meet and end in the book of Revelation. The “vision” of prophetic history (châzôn) that is found in Daniel and is established with the prophetic subject of Rome, represents the vision of prophetic history throughout the Bible. All the books of the Bible meet and end in the Revelation and God never contradicts Himself. Never! If you think He has, you are misunderstanding something. The very same Hebrew word (châzôn) is also translated as vision in the book of Proverbs.
Зөгнөлийн логик нь зөгнөлийн түүхийг төлөөлдөг “үзэгдэл” хэмээх үг нь Илчлэл номд авч үзэгддэг мөнөөх л “үзэгдэл” мөн байхыг шаарддаг. Учир нь өдөөлт нь Даниел ба Илчлэл хоёрыг нэгэн ном, тэдгээр нь бие биеэ нөхөн гүйцээдэг, бие биеэ төгөлдөржүүлдэг бөгөөд Даниелд оршиж буй тэрхүү нэгэн зөгнөлийн шугам Илчлэлд үргэлжлэн авч тавигддаг хэмээн тодорхойлдог. Зөгнөлийн Сүнсэн дэх эдгээр санаануудыг энэ цуврал өгүүллүүдэд аль хэдийн багтаасан тул би тэдгээрийг дахин оруулахгүй. Харин Бид бас өмнө нь багтаасан, Систер Уайтаас авсан өөр нэгэн санааг нэмж хэлье. Тэр санаа нь Библийн бүх номууд Илчлэл номд уулзан төгсдөг явдал юм. Даниелд байдаг бөгөөд Ромын зөгнөлийн сэдвээр тогтоогдсон зөгнөлийн түүхийн “үзэгдэл” (châzôn) нь Библийн турш дахь зөгнөлийн түүхийн үзэгдлийг төлөөлдөг. Библийн бүх номууд Илчлэлд уулзан төгсдөг бөгөөд Бурхан Өөртэйгөө хэзээ ч зөрчилддөггүй. Хэзээ ч! Хэрэв та Тэр тэгсэн гэж бодож байвал, та ямар нэг зүйлийг буруу ойлгож байна. Мөнөөх еврей үг (châzôn) нь Сургаалт үгсийн номд ч бас “үзэгдэл” хэмээн орчуулагдсан байдаг.
Where there is no vision, the people perish: but he that keepeth the law, happy is he. Proverbs 29:18.
Үзэгдэл үгүй газар ард түмэн мөхдөг; харин хуулийг сахигч хүн ерөөлтэй еэ. Сургаалт үгс 29:18.
That is the first point to consider about the verse. If we misunderstand Rome, then we cannot establish the vision of prophetic history. That fact essentially defines the efforts of Jesuits and others throughout history who have introduced counterfeit theology to destroy the prophetic subject of Rome. As we consider the foundational understanding of Rome, we should bear this in mind.
Энэ бол уг эшлэлийн талаар авч үзэх ёстой эхний зүйл мөн. Хэрэв бид Ромыг буруугаар ойлговол, эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлийг тогтоож чадахгүй. Тэр баримт нь үндсэндээ түүхийн туршид Ромын тухай эш үзүүллэгийн сэдвийг устгахын тулд хуурамч теологи нэвтрүүлсэн иезуитүүд болон бусад хүмүүсийн хүчин чармайлтыг тодорхойлдог. Бид Ромын талаарх суурь ойлголтыг авч үзэхдээ үүнийг санаж байх ёстой.
“Those who become confused in their understanding of the word, who fail to see the meaning of antichrist, will surely place themselves on the side of antichrist. There is no time now for us to assimilate with the world. Daniel is standing in his lot and in his place. The prophecies of Daniel and of John are to be understood. They interpret each other. They give to the world truths which everyone should understand. These prophecies are to be witness in the world. By their fulfillment in these last days, they will explain themselves.” Kress Collection, 105.
“Үгийн тухай ойлголтдоо будилдаг, антихристийн утга учрыг олж харахгүй байгаа хүмүүс гарцаагүй өөрсдийгөө антихристийн талд тавих болно. Одоо бидэнд ертөнцтэй уусах цаг огт үгүй. Даниел өөрийн хувь ноогдолдоо, өөрийн байранд зогсож байна. Даниел ба Иоханы эш үзүүллэгүүдийг ойлгох ёстой. Тэд бие биеэ тайлбарладаг. Тэд хүн бүрийн ойлгох ёстой үнэнүүдийг ертөнцөд өгдөг. Эдгээр эш үзүүллэгүүд ертөнцөд гэрчлэл болох ёстой. Эцсийн эдгээр өдрүүдэд тэдгээрийн биеллээр тэд өөрсдийгөө өөрсдөө тайлбарлах болно.” Kress Collection, 105.
If you fail to see the meaning of antichrist (Rome) you will join Rome, and this warning is placed within the context of being able to or not being able to understand the books of Daniel and Revelation. The Millerites built the foundational understanding of Adventism upon their identification of Rome. They understood that Rome was represented by two desolating powers, that both were phases of Rome, but they were not at a place in history to see Rome as a three-fold union as represented in the book of Revelation. Daniel is therefore the foundation represented by the Millerites and Revelation is the capstone represented by Future for America. There is another point from Daniel eleven verse fourteen which we wish to identify.
Та эсрэгхристийн (Ромын) утга учрыг олж харахгүй бол Ромтой нэгдэх бөгөөд энэ сэрэмжлүүлэг нь Даниел ба Илчлэлт номуудыг ойлгож чадах эсэх, эс чаддах эсэхийн хүрээнд байрлуулсан байдаг. Миллерчүүд Ромыг тодорхойлсондоо тулгуурлан Адвентизмын суурь ойлголтыг байгуулсан. Тэд Ромыг хоёр хоосруулагч хүчээр төлөөлүүлэн үзүүлснийг, тэр хоёулаа Ромын үе шат мөн боловч Илчлэлт номд дүрслэгдсэнчлэн Ромыг гурвалсан холбоо болгон харах түүхэн байр сууринд хараахан хүрээгүй байсныг ойлгож байв. Иймээс Даниел нь Миллерчүүдээр төлөөлөгдөх суурь мөн, харин Илчлэлт нь Future for America-гаар төлөөлөгдөх оргил чулуу юм. Даниел арван нэгийн арван дөрөвдүгээр эшлэлээс бидний тодорхойлон тэмдэглэхийг хүсэж буй өөр нэг зүйл бий.
Miller and the pioneers understood that the image of Nebuchadnezzar’s dream represented the four kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece and Rome. They could not see beyond the fourth kingdom, for they understood that papal Rome was simply a second phase of Rome and therefore that the fourth kingdom had ended in 1798. From their vantage point of history the only prophetic waymark left was the Second Coming of Christ, where the rock that was cut out of the mountain would strike the feet of the image. The Millerites recognized prophetic distinctions between pagan and papal Rome, but being forced to align 1798 with Christ’s return they could see no further than four kingdoms.
Миллер болон анхны пионерууд Небухаднезарын зүүдний дүрслэл нь Вавилон, Мидо-Перс, Грек, Ром хэмээх дөрвөн хаант улсыг төлөөлдөг гэж ойлгож байв. Тэд дөрөв дэх хаант улсаас цааш харж чадсангүй. Учир нь тэд папын Ромыг ердөө Ромын хоёр дахь үе шат гэж ойлгож байсан тул дөрөв дэх хаант улс 1798 онд төгссөн гэж үзэж байлаа. Түүхийг харж байсан тэдний тэрхүү байр сууринаас авч үзвэл, эш үзүүллэгийн хувьд үлдсэн цорын ганц замын тэмдэг нь уулнаас огтлогдон гарсан чулуу хөргийн хөлийг цохих Христийн Хоёр дахь Ирэлт байв. Миллеритүүд харь шашинт Ром ба папын Ромын хоорондын эш үзүүллэгийн ялгааг хүлээн зөвшөөрч байсан боловч 1798 оныг Христийн эргэн ирэлттэй тулган нийцүүлэхээс аргагүй болсон учир тэд дөрвөн хаант улсаас цааш харж чадсангүй.
“We have come to a time when God’s sacred work is represented by the feet of the image in which the iron was mixed with the miry clay. God has a people, a chosen people, whose discernment must be sanctified, who must not become unholy by laying upon the foundation wood, hay, and stubble. Every soul who is loyal to the commandments of God will see that the distinguishing feature of our faith is the seventh-day Sabbath. If the government would honor the Sabbath as God has commanded, it would stand in the strength of God and in defense of the faith once delivered to the saints. But statesmen will uphold the spurious sabbath, and will mingle their religious faith with the observance of this child of the papacy, placing it above the Sabbath which the Lord has sanctified and blessed, setting it apart for man to keep holy, as a sign between Him and His people to a thousand generations. The mingling of churchcraft and statecraft is represented by the iron and the clay. This union is weakening all the power of the churches. This investing the church with the power of the state will bring evil results. Men have almost passed the point of God’s forbearance. They have invested their strength in politics, and have united with the papacy. But the time will come when God will punish those who have made void His law, and their evil work will recoil upon themselves.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.
“Бид төмөр нь шавартай холилдсон хөргийн хөлөөр төлөөлүүлэгдсэн Бурханы ариун ажилд хамаарах цаг үед ирээд байна. Бурханд Өөрийн ард түмэн, сонгогдсон ард түмэн бий; тэдний ялган таних чадвар ариусгагдсан байх ёстой бөгөөд суурин дээр мод, өвс, сүрэл тавин өөрсдийгөө бузарлах ёсгүй. Бурханы тушаалуудад үнэнч байдаг сүнс бүр манай итгэлийн ялгарах онцлог нь долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр мөн гэдгийг харах болно. Хэрэв засгийн газар Амралтын өдрийг Бурханы тушаасан ёсоор хүндэтгэвэл, Бурханы хүч дотор бат зогсож, нэгэнт ариун хүмүүст хүлээлгэн өгөгдсөн итгэлийг хамгаалан өмгөөлөх байсан. Гэвч төрийн зүтгэлтнүүд хуурамч амралтын өдрийг дэмжиж, өөрсдийн шашны итгэлийг папын эрх мэдлээс гарсан энэ үр садын сахилгатай хольж, Эзэний ариусган ерөөж, хүн ариунаар сахин мөрдөхөд тусгаарлан тогтоосон, Өөрийнх нь болон Өөрийн ард түмний хооронд мянган үеийн турш тэмдэг болгосон Амралтын өдрөөс дээгүүр тавих болно. Сүмийн арга заль ба төрийн арга ухааны холимог нь төмөр ба шавраар төлөөлүүлэгдсэн байдаг. Энэ нэгдэл нь сүмүүдийн бүх хүчийг сулруулж байна. Сүмийг төрийн эрх мэдлээр хангаж байгаа энэ явдал муу үр дагавар авчрах болно. Хүмүүс Бурханы тэвчээрийн хязгаарыг бараг давчихсан байна. Тэд хүч чадлаа улс төрд зориулж, папын эрх мэдэлтэй нэгдсэн. Гэвч Бурхан Өөрийн хуулийг хүчингүй болгосон хүмүүсийг шийтгэх цаг ирэх бөгөөд тэдний хорон үйлс өөрсдөд нь эргэн тусах болно.” Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 4, 1168.
Revelation seventeen is the last identification of the kingdoms of Bible prophecy, and it identifies that seven kingdoms have fallen and that the eighth kingdom is the three-fold union of modern Rome. If the first reference to the kingdoms of Bible prophecy is Daniel chapter two, and it most certainly is; then the last reference should be illustrated by the first reference. How can the four kingdoms of Daniel chapter two agree with eight kingdoms in Revelation seventeen?
Илчлэл арван долоодугаар бүлэг нь Библийн эш үзүүллэг дэх хаант улсуудын тухай сүүлчийн тодорхойлолт бөгөөд долоон хаант улс унасан, харин найм дахь хаант улс нь орчин үеийн Ромын гурвалсан нэгдэл мөн болохыг тодорхойлдог. Хэрэв Библийн эш үзүүллэг дэх хаант улсуудын тухай анхны эшлэл нь Даниелын номын хоёрдугаар бүлэг мөн бөгөөд энэ нь гарцаагүй тийм билээ; тэгвэл сүүлчийн эшлэлийг анхны эшлэлээр дүрслэн үзүүлэх ёстой. Даниелын номын хоёрдугаар бүлгийн дөрвөн хаант улс Илчлэл арван долоодугаар бүлгийн найман хаант улстай хэрхэн нийцэж чадах вэ?
Remember therefore as we proceed, the Millerites could not see prophetic events beyond their history. The message they understood and proclaimed identified the Second Coming of Christ as the next waymark of prophetic history. But if the Millerite understanding of Rome as the symbol that establishes the vision of prophetic history and also Daniel chapter two are both Millerite foundational truths, how can this agree with the eight kingdoms of chapter seventeen of Revelation?
Иймээс урагшлан авч үзэхдээ үүнийг сана: Миллеритүүд өөрсдийн түүхээс цааш орших эш үзүүллэгийн үйл явдлуудыг харж чадахгүй байв. Тэдний ойлгож, тунхагласан мэдээ нь Христийн Хоёр дахь ирэлтийг эш үзүүллэгийн түүхийн дараагийн тэмдэг болгон тодорхойлсон. Харин Ром бол эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлийг тогтоон тогтоож буй бэлгэ тэмдэг мөн, түүнчлэн Даниелын хоёрдугаар бүлэг ч Миллеритүүдийн суурь үнэнүүд мөн гэсэн Миллеритүүдийн ойлголт зөв бол, энэ нь Илчлэлт номын арван долоодугаар бүлгийн найман хаант улстай хэрхэн нийцэх вэ?
If you are uncertain if the image of Daniel two is foundational, all you need to do is consider the 1843 and 1850 pioneer charts. Both have the image of Daniel two portrayed upon them. Just as significantly is that Ellen White identifies that both charts were made by God’s direction and by His design.
Хэрэв Даниел хоёрдугаар бүлгийн хөрөг дүрслэл нь суурь үндэстэй эсэхэд та эргэлзэж байвал, 1843 болон 1850 оны анхдагчдын хүснэгтүүдийг авч үзэхэд л хангалттай. Аль алинд нь Даниел хоёрдугаар бүлгийн хөрөг дүрслэлийг харуулсан байдаг. Үүнтэй адил ач холбогдолтой нь, Эллен Уайт эдгээр хоёр хүснэгтийг хоёуланг нь Бурханы удирдамжаар, Түүний төлөвлөгөөний дагуу хийгдсэн гэж тодорхойлсон явдал юм.
“I have seen that the 1843 chart was directed by the hand of the Lord, and that it should not be altered; that the figures were as He wanted them; that His hand was over and hid a mistake in some of the figures, so that none could see it, until His hand was removed.” Early Writings, 74, 75.
“1843 оны хүснэгт Эзэний мутраар удирдуулсан байсныг, мөн түүнийг өөрчилж болох ёсгүйг би харсан; тоонууд нь Түүний хүссэнээр байсан; Түүний мутар зарим тоонд буй нэгэн алдааг дарж, нуун халхалж байсан тул Түүний мутар авагдах хүртэл хэн ч үүнийг харж чадахгүй байсан.” Early Writings, 74, 75.
Of the 1850 chart she stated:
1850 оны зурган хүснэгтийн талаар тэрээр ийнхүү мэдэгдсэн:
“I saw that God was in the publishment of the chart by Brother Nichols. I saw that there was a prophecy of this chart in the Bible, and if this chart is designed for God’s people, if it [is] sufficient for one it is for another, and if one needed a new chart painted on a larger scale, all need it just as much.” Manuscript Releases, volume 13, 359.
“Николс ахын хэвлүүлсэн тэрхүү хүснэгтийн үйл хэрэгт Бурхан оршиж байсныг би харсан. Энэ хүснэгтийн тухай Библид эш үзүүллэг байсныг би харсан; мөн хэрэв энэ хүснэгт Бурханы ард түмэнд зориулагдсан бол, хэрэв энэ нь нэг хүнд хангалттай бол нөгөөд нь ч мөн адил; бас хэрэв нэгэнд илүү том хэмжээгээр шинээр зурсан хүснэгт хэрэгтэй байсан бол, бүгдэд нь ч яг түүнтэй адил хэмжээгээр хэрэгтэй.” Manuscript Releases, volume 13, 359.
There is an ancient proverb from the world that states, “Error has many paths, but truth has only one.” There are several various errors that have been employed to prevent people from recognizing that modern Rome in Revelation seventeen is the eighth head that is of the seven. One of those errors which is employed by the theologians of Adventism is a misrepresentation of the kingdoms of history. I am not here referring to the kingdoms of Bible prophecy, these are two different designations. The kingdoms of Bible prophecy are established upon the first mention in Daniel chapter two, but there were kingdoms of history that preceded Babylon. Ellen White clearly identifies who the kingdoms of history were, but the theologians of Adventism ignore the inspired testimony and create a sequence of kingdoms of history that clouds the understanding that Rome always comes up eighth and is of the seven. Yet it is Rome that establishes the vision.
Дэлхийд эртнээс уламжлагдан ирсэн нэгэн зүйр үг байдаг бөгөөд түүнд, “Төөрөгдөлд хүргэх зам олон, харин үнэнд хүргэх зам ганцхан” гэж өгүүлдэг. Илчлэлт номын арван долоодугаар бүлэгт гардаг орчин үеийн Ром нь долоогоос гарсан найм дахь толгой мөн гэдгийг хүмүүсээр танин мэдүүлэхгүй байлгахын тулд хэрэглэгдсэн янз бүрийн хэд хэдэн алдаа бий. Тэдгээрийн нэг нь Адвентизмын теологичдын хэрэглэдэг түүхэн хаант улсуудыг буруугаар дүрслэн үзүүлэх явдал юм. Энд би Библийн эш үзүүллэгийн хаант улсуудын тухай ярьж байгаа юм биш; эдгээр нь хоёр өөр нэршил мөн. Библийн эш үзүүллэгийн хаант улсууд Даниелын хоёрдугаар бүлэгт анх дурдагдсанд тулгуурлан тогтоогддог, харин Вавилоноос өмнө түүхэн хаант улсууд байсан. Эллен Уайт түүхэн хаант улсууд хэн байсныг тодорхой хэлдэг боловч Адвентизмын теологичид онгоджуулсан гэрчлэлийг үл ойшоон, Ром үргэлж наймдугаарт гарч ирдэг бөгөөд долоогоос гарсан байдаг гэсэн ойлголтыг бүрхэгдүүлдэг түүхэн хаант улсуудын нэгэн дарааллыг зохиодог. Гэвч үзэгдлийг тогтоодог нь Ром мөн.
The theologians of Adventism and apostate Protestantism suggest that the kingdoms of history were Egypt, Assyria, Babylon, Medo-Persia, Greece, Rome and on. Sister White informs us that there is a third kingdom of history, which they choose to leave out. Are they leaving out that kingdom, or are they leaving out the Spirit of Prophecy? Both.
Адвентизмын болон урвалт протестантизмын теологичид түүхийн хаант улсууд нь Египет, Ассир, Вавилон, Мидо-Перс, Грек, Ром гэх мэт байсан хэмээн санал болгодог. Харин Систер Уайт түүхэнд гурав дахь нэгэн хаант улс байдгийг бидэнд мэдүүлдэг бөгөөд тэд үүнийг зориуд орхигдуулдаг. Тэд тэр хаант улсыг орхигдуулж байна уу, эсвэл Зөгнөлийн Сүнсийг орхигдуулж байна уу? Аль алийг нь.
“The history of nations that one after another have occupied their allotted time and place, unconsciously witnessing to the truth of which they themselves knew not the meaning, speaks to us. To every nation and to every individual of today God has assigned a place in His great plan. Today men and nations are being measured by the plummet in the hand of Him who makes no mistake. All are by their own choice deciding their destiny, and God is overruling all for the accomplishment of His purposes.
Өөр өөрсдөд нь оногдсон цаг хугацаа, байр суурийг нэг нэгээрээ эзлэн өнгөрсөн үндэстнүүдийн түүх нь, өөрсдөө утгыг нь мэдээгүй тэр үнэний талаар өөрийн мэдэлгүй гэрчлэн, бидэнд хандан ярьж байна. Өнөө цагийн үндэстэн бүрд, хувь хүн бүрд Бурхан Өөрийн агуу төлөвлөгөөн дотор байр суурийг нь оноон тогтоосон билээ. Өнөөдөр хүмүүс болон үндэстнүүд алдаа үл гаргагч Нэгэний мутарт буй дүүжин утсаар хэмжигдэж байна. Бүгд өөрсдийн сонголтоор хувь заяагаа шийдэж байгаа бөгөөд Бурхан Өөрийн зорилгуудыг гүйцэлдүүлэхийн тулд бүхнийг захиран удирдаж байна.
“The history which the great I AM has marked out in His word, uniting link after link in the prophetic chain, from eternity in the past to eternity in the future, tells us where we are today in the procession of the ages, and what may be expected in the time to come. All that prophecy has foretold as coming to pass, until the present time, has been traced on the pages of history, and we may be assured that all which is yet to come will be fulfilled in its order.
“Агуу БИ БАЙНА хэмээгч Өөрийн үгээрээ өнгөрсөн мөнхөөс ирээдүйн мөнх хүртэл, эш үзүүллэгийн гинжин хэлхээнд холбоос холбоосоор нь уялдуулан тогтоосон түүх нь, эрин үеүүдийн цуваанд бид өнөөдөр хаана байгааг, мөн ирэх цагт юуг хүлээж болохыг бидэнд өгүүлдэг. Өнөө цаг хүртэл биелнэ хэмээн эш үзүүллэгээр урьдчилан хэлэгдсэн бүхэн түүхийн хуудсанд мөрөө үлдээсэн бөгөөд цаашид ирэх бүх зүйл ч өөрийн дарааллаар биелнэ гэдэгт бид итгэлтэй байж болно.
“The final overthrow of all earthly dominions is plainly foretold in the word of truth. In the prophecy uttered when sentence from God was pronounced upon the last king of Israel is given the message: ‘Thus saith the Lord God; Remove the diadem, and take off the crown: … exalt him that is low, and abase him that is high. I will overturn, overturn, overturn, it: and it shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’ Ezekiel 21:26, 27.
“Газрын дээрх бүх ноёрхлын эцсийн сүйрэл нь үнэний үгэнд тодорхойгоор эш үзүүлэгдсэн байдаг. Израилийн сүүлчийн хаанд Бурханаас ял оноон тунхаглах үед айлдсан эш үзүүллэгт энэ мэдээ өгөгдсөн байдаг: ‘Эзэн БУРХАН ийнхүү айлдаж байна; титмэн өмсгөлийг ав, титмийг нь хураан ав: … нам дор нэгнийг өргөмжилж, өндөрт буй нэгнийг дорд болго. Би үүнийг нураана, нураана, нураана; мөн энэ нь дахин байхгүй болно, эрх нь хэнд хууль ёсоор хамаардаг Тэр иртэл; тэгээд Би үүнийг Түүнд өгнө.’ Езекиел 21:26, 27.”
“The crown removed from Israel passed successively to the kingdoms of Babylon, Medo-Persia, Greece, and Rome. God says, ‘It shall be no more, until He come whose right it is; and I will give it Him.’
“Израилиас авсан титэм нь дараалан Вавилон, Мид-Перс, Грек, Ромын хаант улсуудад шилжив. Бурхан: ‘Энэ нь эрх нь Түүнд байх Нэгэн иртэл цаашид байхгүй болно; мөн Би үүнийг Түүнд өгнө’ гэж айлдаж байна.”
“That time is at hand. Today the signs of the times declare that we are standing on the threshold of great and solemn events. Everything in our world is in agitation. Before our eyes is fulfilling the Saviour’s prophecy of the events to precede His coming: ‘Ye shall hear of wars and rumors of wars…. Nation shall rise against nation, and kingdom against kingdom: and there shall be famines, and pestilences, and earthquakes, in divers places.’ Matthew 24:6, 7.
“Тэр цаг ойртон иржээ. Өнөөдөр цаг үеийн шинж тэмдгүүд бид агуу бөгөөд сүр жавхлант үйл явдлуудын босгон дээр зогсож байгааг тунхаглаж байна. Манай дэлхийд буй бүх зүйл хөдөлгөөн үймээнд байна. Бидний нүдний өмнө Аврагчийн Өөрийн ирэлтийн өмнө тохиох үйл явдлуудын тухай эш үзүүллэг биелж байна: ‘Та нар дайнууд болон дайны чимээг сонсоно…. Үндэстэн үндэстний эсрэг, хаант улс хаант улсын эсрэг босно: мөн өлсгөлөн, тахал, мөн газар хөдлөлтүүд янз бүрийн газарт болно.’ Матай 24:6, 7.”
“The present is a time of overwhelming interest to all living. Rulers and statesmen, men who occupy positions of trust and authority, thinking men and women of all classes, have their attention fixed upon the events taking place about us. They are watching the strained, restless relations that exist among the nations. They observe the intensity that is taking possession of every earthly element, and they recognize that something great and decisive is about to take place—that the world is on the verge of a stupendous crisis.
“Өнөөгийн энэ цаг үе нь амьд байгаа бүхэнд асар их ач холбогдолтой цаг мөн. Захирагчид ба төрийн зүтгэлтнүүд, итгэл хүлээсэн болон эрх мэдэл бүхий албан тушаал хашдаг хүмүүс, бүх ангийн сэтгэн боддог эрэгтэйчүүд ба эмэгтэйчүүд бидний эргэн тойронд болж буй үйл явдлуудад анхаарлаа төвлөрүүлж байна. Тэд үндэстнүүдийн хооронд оршин буй хурцадмал, тайван бус харилцааг ажиглаж байна. Тэд газар дэлхийн бүх хүчин зүйлсийг эзэмдэн авч буй ширүүсэл, эрчмийг харж, агуу бөгөөд шийдвэрлэх үйл явдал тохиох гэж буйг—өөрөөр хэлбэл, дэлхий асар их гамшигт хямралын ирмэг дээр байгааг—ухамсарлаж байна.”
“Angels are now restraining the winds of strife, that they may not blow until the world shall be warned of its coming doom; but a storm is gathering, ready to burst upon the earth; and when God shall bid His angels loose the winds, there will be such a scene of strife as no pen can picture.
“Тэнгэрэлч нар одоо тэмцэл мөргөлдөөний салхинуудыг барьж байна. Учир нь дэлхий ирэх сүйрлийнхээ талаар анхааруулга хүлээн авах хүртэл тэдгээр нь үлээх ёсгүй; харин газар дэлхий дээр асгарахад бэлэн нэгэн шуурга хуримтлагдан буй. Бурхан Өөрийн тэнгэрэлч нарт салхинуудыг тавь гэж тушаах үед, ямар ч үзэг дүрслэн бичиж үл чадах тийм тэмцэл мөргөлдөөний дүр зураг бий болно.
“The Bible, and the Bible only, gives a correct view of these things. Here are revealed the great final scenes in the history of our world, events that already are casting their shadows before, the sound of their approach causing the earth to tremble and men’s hearts to fail them for fear.” Education, 178–180.
“Библи, зөвхөн Библи л эдгээр зүйлсийн талаар зөв үзлийг өгдөг. Энд манай дэлхийн түүхийн агуу эцсийн үзэгдлүүд илчлэгдсэн байдаг; хэдийнээ өөрсдийн сүүдрийг урьдчилан тусгаж буй, тэдний айсуй чимээ газар дэлхийг чичрүүлж, хүмүүсийн зүрхийг айдсаас болж мохож унагаж буй тэр үйл явдлууд.” Education, 178–180.
This passage has much light for our time, but what I want to point out is that Sister White clearly identifies that the kingdom of history that preceded Babylon was Israel, not Assyria. The kingdoms of history that is used by theologians leave out Israel as a kingdom of history, in spite of the power and glory that was established during the reign of king Solomon, and in spite of inspiration’s direct testimony through Ezekiel and Ellen White that the crown of Israel passed to Babylon.
Энэхүү эшлэлд бидний цаг үед хамаарах ихээхэн гэрэл бий. Харин миний онцлон тэмдэглэхийг хүсэж буй зүйл нь Сестра Уайт түүхэн дарааллаар Вавилоны өмнө байсан хаант улс нь Ассир биш, харин Израиль байсан гэдгийг тодорхойгоор ялган зааж өгсөн явдал юм. Теологичдын хэрэглэдэг түүхэн хаант улсуудын дараалал нь түүхэн хаант улсын хувьд Израилийг орхигдуулдаг бөгөөд энэ нь Соломон хааны хаанчлалын үед тогтоогдсон хүч чадал, сүр жавхланг үл харгалзан, мөн Израилийн титэм Вавилонд шилжсэн тухай Езекиел болон Эллен Уайтаар дамжин өгөгдсөн сүнслэг онгодын шууд гэрчлэлийг үл харгалзан тийнхүү үйлддэг.
If we apply the inspired commentary to the kingdoms of history, we find that Israel needs to be counted among those kingdoms. Israel, Assyria and Egypt are kingdoms of history that preceded the first kingdom of Bible prophecy which was Babylon. Therefore, the fourth kingdom of “history” was Babylon, the fifth was Medo-Persia, the sixth was Greece, the seventh was pagan Rome, and the eighth was papal Rome, which was of the seven for it represents the second phase of pagan Rome. With the kingdoms of history papal Rome is the eighth, and is of the seven.
Хэрэв бид түүхийн хаант улсуудад онгодоор өгөгдсөн тайлбарыг хэрэглэвэл, Израиль тэдгээр хаант улсуудын дунд тооцогдох ёстойг олж харна. Израиль, Ассири, Египет нь Библийн зөгнөлийн анхны хаант улс болох Вавилоноос өмнө байсан түүхийн хаант улсууд юм. Иймээс “түүх”-ийн дөрөв дэх хаант улс нь Вавилон, тав дахь нь Мидо-Перс, зургаа дахь нь Грек, долоо дахь нь харь Ром, найм дахь нь папын Ром байсан бөгөөд энэ нь харь Ромын хоёр дахь үе шатыг төлөөлдөг учраас долоон улсын нэгээс гарсан байв. Түүхийн хаант улсуудын хүрээнд папын Ром нь найм дахь бөгөөд долоон улсын нэгээс гарсан юм.
In Daniel seven we have the kingdoms of Bible prophecy represented by beasts. Babylon is the lion that was followed by the bear of Medo-Persia. The third was Greece as the leopard, and then Rome as the “dreadful and terrible” beast that had “iron teeth.” The terrible beast in agreement with the image of Daniel two is Rome, the fourth kingdom of Bible prophecy.
Даниелын долоодугаар бүлэгт Библийн эш үзүүлгийн хаант улсууд араатнуудаар дүрслэгдсэн байдаг. Вавилон нь арслан бөгөөд түүний дараа Мидо-Персийн баавгай гарч ирсэн. Гурав дахь нь ирвэсээр дүрслэгдсэн Грек байсан бөгөөд үүний дараа “аймшигт бөгөөд сүрдэм” бөгөөд “төмөр шүдтэй” араатан болох Ром гарч ирсэн. Даниелын хоёрдугаар бүлгийн хөрөгтэй нийцэн, тэрхүү аймшигт араатан нь Библийн эш үзүүлгийн дөрөв дэх хаант улс болох Ром юм.
The Millerites understood the fourth kingdom to be Rome, so they understood the characteristics of the terrible beast as such, and simply applied all the prophetic characteristics of the beast unto the fourth kingdom. They saw the distinction between pagan Rome and papal Rome in the passage, but could not see a fifth kingdom of Bible prophecy, for they correctly used the first mention of the kingdoms of Bible prophecy as their point of reference. But the distinction between the two Rome’s is in the passage, which allows us to consider the distinction between the two Rome’s as representing two kingdoms. But this is not the point we are considering.
Миллеритүүд дөрөв дэх хаант улсыг Ром гэж ойлгодог байсан тул тэрхүү аймшигт араатны шинж чанаруудыг мөн тийнхүү ойлгож, араатанд хамаарах эш үзүүллийн бүх шинжүүдийг зүгээр л дөрөв дэх хаант улсад хэрэглэсэн юм. Тэд уг эшлэл доторх харь Ром ба папын Ромын ялгааг харсан боловч, Библийн эш үзүүллийн тав дахь хаант улсыг харж чадаагүй; учир нь тэд Библийн эш үзүүлэл дэх хаант улсуудын анхны дурдагдлыг зөвөөр өөрсдийн лавлах цэг болгон хэрэглэсэн байв. Гэвч хоёр Ромын хоорондын ялгаа уг эшлэлд байдаг бөгөөд энэ нь хоёр Ромын ялгааг хоёр хаант улсыг төлөөлж буйгаар авч үзэх боломжийг бидэнд олгодог. Гэвч энэ нь бидний авч үзэж буй гол санаа биш юм.
Thus he said, The fourth beast shall be the fourth kingdom upon earth, which shall be diverse from all kingdoms, and shall devour the whole earth, and shall tread it down, and break it in pieces. And the ten horns out of this kingdom are ten kings that shall arise: and another shall rise after them; and he shall be diverse from the first, and he shall subdue three kings. And he shall speak great words against the most High, and shall wear out the saints of the most High, and think to change times and laws: and they shall be given into his hand until a time and times and the dividing of time. But the judgment shall sit, and they shall take away his dominion, to consume and to destroy it unto the end. Daniel 7:23–26.
Тийнхүү тэрээр хэлсэн нь: Дөрөвдэх араатан нь газар дэлхий дээрх дөрөвдэх хаанчлал мөн; тэр нь бүх хаанчлалаас өөр байх бөгөөд бүх дэлхийг залгиж, түүнийг дэвслэн ниргэж, хэсэг хэсгээр нь бут цохино. Мөн энэ хаанчлалаас гарсан арван эвэр нь босон гарч ирэх арван хаад мөн; тэдний дараа өөр нэгэн гарч ирэх бөгөөд тэр нь эхнийхээс өөр байж, гурван хааныг дорд оруулна. Тэрээр Хамгийн Дээдийн эсрэг ихэмсэг үгсийг хэлж, Хамгийн Дээдийн ариун хүмүүсийг зовоон туйлдуулж, цаг хугацаа ба хуулиудыг өөрчлөхийг санаархана; мөн тэд түүний гарт нэг хугацаа, хоёр хугацаа, хагас хугацааны турш өгөгдөнө. Харин шүүх сууж, түүний ноёрхлыг эцэст нь хүртэл устган сүйтгэхийн тулд түүнээс булаан авна. Даниел 7:23–26.
The fourth kingdom in Daniel two is Rome. The ten horns represent the ten nations that represent the kingdom of pagan Rome, and before papal Rome would take control of the world in 538, three of those kingdoms would be removed, or plucked up. Then the “little” “horn” of verse eight with “eyes like the eyes of man, and a mouth speaking great things,” would arise. If we have ten horns in the fourth kingdom and three are removed in order for the “little horn” to replace those three horns, then when the three horns are removed it leaves seven horns, and the little horn is the eighth, for Rome always comes up eighth and is of the seven. There is much light concerning Rome in its two phases in this chapter, but we are simply here providing a second witness that prophetically as well as historically, Rome comes up eighth and is of the seven.
Даниелын хоёрдугаар бүлэг дэх дөрөв дэх хаант улс нь Ром мөн. Арван эвэр нь харь шашинт Ромын хаант улсыг бүрдүүлж байсан арван үндэстнийг төлөөлдөг бөгөөд 538 онд папын Ром ертөнцийг захирахаас өмнө тэдгээр хаант улсуудаас гурав нь зайлуулагдах, өөрөөр хэлбэл үндсээрээ сугалагдах ёстой байв. Дараа нь наймдугаар эшлэлийн “хүний нүд мэт нүдтэй, агуу үгсийг хэлдэг амтай” “жижиг” “эвэр” гарч ирнэ. Хэрэв дөрөв дэх хаант улсад арван эвэр байгаа бөгөөд “жижиг эвэр” тэдгээр гурван эвэрний оронд гарч ирэхийн тулд гурав нь зайлуулагддаг бол, тэр гурван эвэр зайлуулагдахад долоон эвэр үлдэнэ, харин жижиг эвэр нь найм дахь нь болно. Учир нь Ром үргэлж найм дахь нь болон гарч ирдэг бөгөөд долоогийн дотроос байдаг. Энэ бүлэгт Ромын хоёр үе шатны талаар олон гэрэл байдаг боловч бид энд зөвхөн эш үзүүллэгийн хувьд ч, түүхэн хувьд ч Ром найм дахь нь болон гарч ирдэг бөгөөд долоогийн дотроос байдаг гэдгийг батлах хоёр дахь гэрчийг өгч байна.
In chapter eight we find the enlargement of chapter seven. The chapter once again identifies the kingdoms of Bible prophecy but leaves off the first kingdom of Babylon for when Daniel received the vision of chapter eight it was very close to the end of Babylon. In the chapter Medo-Persia is represented by a ram that had two horns. Greece is represented by a goat with one horn that is broken and produces four horns out of the broken horn. Then a “little horn” follows after Greece, and once again the little horn is representing Rome. Though Rome was not a direct descendant from the empire of Greece, the passage portrays the little horn as coming out of one of the four horns that arose in the Greek kingdom after the first horn—representing Alexander the Great—was broken. Rome was not a descendant of the Greeks, but it began its conquering of the world from the area of Greece, and in that sense, it came out of one of those four horns.
Наймдугаар бүлэгт бид долдугаар бүлгийн дэлгэрүүлэлтийг олж хардаг. Энэ бүлэг дахин Библийн эш үзүүллэгийн хаант улсуудыг тодорхойлдог боловч эхний хаант улс болох Вавилоныг орхисон байдаг. Учир нь Даниел наймдугаар бүлгийн үзэгдлийг хүлээн авах үед Вавилоны төгсгөл маш ойрхон байсан юм. Энэ бүлэгт Мидо-Персийг хоёр эвэртэй хуцаар дүрсэлсэн байдаг. Грекийг нэг эвэртэй, тэр эвэр нь хугарч, хугарсан эврээс дөрвөн эвэр урган гардаг ухнаар дүрсэлжээ. Дараа нь Грекийн дараа “жижиг эвэр” гарч ирдэг бөгөөд энэ жижиг эвэр нь дахин Ромыг төлөөлж байна. Ром нь Грекийн эзэнт гүрний шууд үргэлжлэл байгаагүй боловч уг хэсэгт жижиг эвэр нь эхний эвэр—Агуу Александрийг төлөөлдөг—хугарсны дараа Грекийн хаант улсад гарч ирсэн дөрвөн эвэрний нэгээс гарч ирж буйгаар дүрслэгдсэн байдаг. Ром нь грекчүүдийн үр удам байгаагүй ч дэлхийг байлдан дагуулах үйлсээ Грекийн бүс нутгаас эхлүүлсэн бөгөөд энэ утгаараа тэрхүү дөрвөн эвэрний нэгээс гарч ирсэн юм.
We therefore find in chapter eight a second witness to chapter seven. Medo-Persia had two horns, Greece had one and thereafter four more horns. That equals seven horns before Rome, as the little horn came out of one of Greece’s four horns. Two plus one plus four equals seven, then Rome, the little horn, is the eighth and it is of the seven. It is worth noting that in this passage that identifies that Rome comes out of one of the Greek horns is one of the greatest prophetic arguments that Miller and his co-laborers had to meet in their history.
Иймээс бид наймдугаар бүлэгт долоодугаар бүлгийн хоёр дахь гэрчлэлийг олж хардаг. Мидо-Перст хоёр эвэртэй байсан, Грек нэг эвэртэй байсан бөгөөд түүнээс хойш дахин дөрвөн эвэр гарч ирсэн. Энэ нь Ромоос өмнөх долоон эвэр болж байна, учир нь бяцхан эвэр Грекийн дөрвөн эврийн нэгээс гарч ирсэн юм. Хоёр дээр нэг дээр дөрөв нэмбэл долоо болно; тэгээд Ром, өөрөөр хэлбэл бяцхан эвэр, найм дахь нь бөгөөд тэр нь долоон эврийнх юм. Ром Грекийн эвэрнүүдийн нэгээс гарч ирдэг болохыг тодорхойлдог энэ хэсэг нь Миллер болон түүний хамтран зүтгэгчид өөрсдийн түүхэнд сөрөн тулгарах ёстой байсан эш үзүүллэгийн хамгийн хүчтэй маргаануудын нэг байсныг тэмдэглэх нь зүйтэй.
The Protestants of that history insisted that the little horn of Rome could not be Rome, for the prophecy identifies that the little horn came out from one of the four Grecian horns. They therefore argued that the little horn represented Antiochus Epiphanes who was one of the Seleucid kings that carried on through history after the division of Alexander the Great’s demise. The argument of Millerite history over this issue was so great that on the 1843 chart the argument against the Protestant teaching that was based upon the fact that Daniel saw the little horn come out from one of the four Grecian horns and therefore could not identify Rome, for Rome did not descend from Greece. The argument impacted all the passages in Daniel where Rome is identified. The Protestant position included that the “robbers of thy people” in verse fourteen of Daniel eleven had to be Antiochus Epiphanes. The Millerites therefore included upon the chart that Sister White identified was “directed by the hand of the Lord and should not be altered,” a reference to Antiochus Epiphanes identifying why he could not have been that fourth kingdom. Does Rome establish the vision of prophetic history or did a Seleucid king that died over a hundred years before Christ was born represent the power that stood up against Christ at his crucifixion?
Тэр үеийн протестантууд Ромын бяцхан эвэр нь Ром байж болохгүй гэж зүтгэж байв, учир нь эш үзүүллэгт бяцхан эвэр нь Грекийн дөрвөн эвэрний нэгээс гарч ирсэн хэмээн тодорхойлдог. Тиймээс тэд бяцхан эвэрийг Их Александрын мөхлийн дараах хуваагдлын дараа түүхэнд үргэлжилсэн Селевкидийн хаадын нэг болох Антиох Епифан гэж тайлбарлаж байлаа. Энэ асуудлаарх Миллеритийн түүхэн маргаан маш хүчтэй байсан тул 1843 оны зурагт Даниел бяцхан эвэрийг Грекийн дөрвөн эвэрний нэгээс гарч ирэхийг харсан, иймээс энэ нь Ромыг зааж болохгүй, учир нь Ром Грекээс үүсээгүй гэсэн баримтад тулгуурласан протестант сургаалын эсрэг нотолгоог оруулсан байв. Энэ маргаан Даниелын номд Ромыг тодорхойлсон бүх эшлэлүүдэд нөлөөлсөн. Протестант байр сууринд Даниел 11-ийн арван дөрөвдүгээр эшлэл дэх “чиний ардын дээрэмчид” нь заавал Антиох Епифан байх ёстой гэж үздэг байв. Иймээс Миллеритүүд Эгч Уайт “Эзэний мутраар удирдуулсан бөгөөд өөрчилж болохгүй” хэмээн тодорхойлсон тэр зураг дээр, Антиох Епифаны тухай нэгэн эшлэлийг оруулж, тэр яагаад дөрөв дэх хаант улс байж чадахгүйг тэмдэглэсэн юм. Эш үзүүллэгийн түүхийн үзэгдлийг Ром тогтоодог уу, эсвэл Христ төрөхөөс зуу гаруй жилийн өмнө нас барсан нэгэн Селевкидийн хаан Христийн цовдлолын үед Түүний эсрэг боссон хүчийг төлөөлсөн үү?
The question that could be raised is, why was Daniel shown Rome coming out of one of the Grecian horns, if Rome was not a direct descendant of Greece? The answer is that the beginning of Rome’s rise to power began in that region which had formerly been Greek territory, but why was the prophecy portrayed in such a way to allow for that confusion?
Энд тавигдаж болох асуулт нь: хэрэв Ром нь Грекийн шууд удам биш байсан юм бол, яагаад Даниелд Ромыг Грекийн эвэрнүүдийн нэгээс гарч ирж буйгаар үзүүлсэн бэ? Хариулт нь, Ромын хүчирхэгжин мандах эхлэл нь урьд нь Грекийн нутаг дэвсгэр байсан тэр бүс нутагт тавигдсан явдал юм. Гэвч яагаад эш үзүүллэгийг ийм төөрөгдөл үүсгэхээр дүрслэн үзүүлсэн юм бэ?
At least one answer, beyond the importance of noting where Rome began to rise, is that the enigma of Rome always coming up eighth and being of the seven is answered by Rome being associated with the territory of Greece, in order to retain the enigma’s point of Rome being of the seven. The enigma is that important, though the Millerites could never have understood that concept from their vantage point in history. The fact that all the references upon not only the 1843, but also the 1850 chart are illustrations of subjects that are directly addressed in God’s prophetic Word, except for the one reference that emphasizes that Antiochus Epiphanes is not the power that stood against Christ, makes the addition to the chart very significant. How sad is it that when Adventism left their foundations, they find themselves today teaching that the power of verse fourteen of Daniel eleven is Antiochus Epiphanes and not Rome! They now teach what the Millerites opposed so strongly that they represented that controversy upon the 1843 chart!
Ром хаанаас өндийн гарч эхэлснийг тэмдэглэхийн ач холбогдлоос гадна дор хаяж нэг хариулт нь, Ром ямагт найм дахь нь болон гарч ирж, мөн долоон дотроос байдаг гэх оньсого нь, Ромыг Грекийн нутаг дэвсгэртэй холбон үзсэнээр, Ром долоон дотроос байдаг гэх тэр оньсогын гол санааг хадгалах явдлаар тайлагддагт оршино. Тэр оньсого ийм чухал боловч Миллеритүүд түүхэн байр сууринаасаа уг ойлголтыг хэзээ ч ухаарч чадахгүй байсан. Зөвхөн 1843 оны зурагт төдийгүй, мөн 1850 оны зурагт буй бүх эшлэлүүд нь Бурханы эш үзүүллэгийн Үгэнд шууд авч үзэгддэг сэдвүүдийн дүрслэлүүд байдаг бөгөөд, зөвхөн Антиох Эпифан бол Христийн эсрэг зогссон хүч биш гэдгийг онцолдог тэр нэг эшлэлийг эс тооцвол, уг зурагт оруулсан нэмэлт нь маш их ач холбогдолтой юм. Адвентизм сууриасаа хазайсныхаа дараа өнөөдөр Даниел арван нэгийн арван дөрөвдүгээр эшлэлийн хүч нь Ром биш, харин Антиох Эпифан мөн хэмээн зааж байгаагаа олж харах нь хичнээн эмгэнэлтэй вэ! Тэд одоо Миллеритүүдийн маш хүчтэйгээр эсэргүүцэж, 1843 оны зураг дээр тэр маргааныг дүрсэлсэн тэр сургаалыг зааж байна!
The kingdoms of history identify that Rome comes up eighth and is of the seven. The “little horn” in chapter seven that speaks “great words against the Most High” comes up eighth and is of the seven. The horns of chapter eight identify that Rome comes up eighth and is of the seven.
Түүхэн дэх хаант улсууд Ром найм дахь нь болж гарч ирдэг бөгөөд долоогийнх нь мөн болохыг илтгэнэ. Долоодугаар бүлэгт “Хамгийн Дээдийн эсрэг агуу үгс” хэлдэг “жижиг эвэр” найм дахь нь болж гарч ирдэг бөгөөд долоогийнх нь мөн юм. Наймдугаар бүлгийн эвэрнүүд Ром найм дахь нь болж гарч ирдэг бөгөөд долоогийнх нь мөн болохыг илтгэнэ.
In the next article we will consider how modern Rome, as represented in Revelation seventeen comes up eighth and is of the seven. We will then return to Daniel two and identify why Daniel two’s four kingdoms, which is the first mention of the kingdoms of Bible prophecy, is in agreement with Revelation seventeen’s eight kingdoms.
Дараагийн өгүүлэлд Илчлэл арван долоодугаар бүлэгт дүрслэгдсэнчлэн орчин үеийн Ром хэрхэн найм дахь нь болон гарч ирж, мөн долоон хаанчлалын нэг болохыг авч үзнэ. Дараа нь бид Даниел хоёрдугаар бүлэгт эргэн очиж, Библийн эш үзүүлгийн хаанчлалуудын анхны дурдатгал болох Даниел хоёрын дөрвөн хаанчлал яагаад Илчлэл арван долоодугаар бүлгийн найман хаанчлалтай нийцэж байгааг тодорхойлно.