In the previous article we identified that the Millerites could not see Rome as more than pagan and papal Rome, though they did address the distinctions between those two powers. For the Millerites the distinctions between pagan and papal Rome did not lead them to recognize that papal Rome was the fifth kingdom that followed the fourth kingdom of pagan Rome. After the disappointment in 1844, Sister White identified the three powers of Revelation twelve and thirteen as the dragon in chapter twelve, then the papacy, as the beast that came from the sea in chapter thirteen that was followed by the United States as the beast that came out of the earth. After the foundation was laid, the Lord opened the light upon the three-fold union of the dragon, the beast and false prophet that in chapter sixteen of Revelation leads the world to Armageddon.
Өмнөх өгүүлэлд бид Миллеритүүд Ромыг харийн Ром ба папын Ромоос илүүгээр харж чадаагүйг, хэдийгээр тэдгээр хоёр хүчний ялгааг авч үзсэн боловч, тогтоосон билээ. Миллеритүүдийн хувьд харийн Ром ба папын Ромын хоорондын ялгаа нь папын Ром бол харийн Ром хэмээх дөрөв дэх хаанчлалын дараа залгасан тав дахь хаанчлал мөн гэдгийг танин мэдэхэд нь хүргэсэнгүй. 1844 оны урам хугаралтын дараа Эллен Уайт Илчлэлт номын арван хоёр ба арван гуравдугаар бүлгийн гурван хүчийг: арван хоёрдугаар бүлэг дэх лууг, дараа нь арван гуравдугаар бүлэг дэх тэнгисээс гарч ирсэн араатан болох папын эрх мэдлийг, түүнчлэн түүний дараа газраас гарч ирсэн араатан болох Америкийн Нэгдсэн Улсыг тодорхойлон заасан. Суурь нь тавигдсаны дараа Эзэн Илчлэлт номын арван зургаадугаар бүлэгт дэлхийг Армагеддон руу хөтөлдөг луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн гурвалсан холбооны тухай гэрлийг нээж өгсөн юм.
“The line of prophecy in which these symbols are found begins with Revelation 12, with the dragon that sought to destroy Christ at His birth. The dragon is said to be Satan (Revelation 12:9); he it was that moved upon Herod to put the Saviour to death. But the chief agent of Satan in making war upon Christ and His people during the first centuries of the Christian Era was the Roman Empire, in which paganism was the prevailing religion. Thus while the dragon, primarily, represents Satan, it is, in a secondary sense, a symbol of pagan Rome.
“Эдгээр бэлгэдлүүд агуулагдсан эш үзүүлгийн шугам Илчлэл 12-оос, Христийг төрөх үед нь устгахаар завдсан луунаас эхэлдэг. Лууг Сатан хэмээн өгүүлсэн байдаг (Илчлэл 12:9); Аврагчийг үхэлд хүргүүлэхээр Херодыг хөдөлгөсөн нь мөнөөх тэр байв. Харин Христийн эриний эхний зуунуудын турш Христ болон Түүний ард түмний эсрэг дайн өдөөхөд Сатаны гол хэрэгсэл нь шүтээн шүтлэг зонхилсон шашин байсан Ромын эзэнт гүрэн байлаа. Иймээс луу нь, нэн түрүүнд, Сатаныг төлөөлдөг боловч, хоёрдогч утгаараа, харь шашинт Ромын бэлгэдэл мөн.”
“In chapter 13 ( verses 1–10) is described another beast, ‘like unto a leopard,’ to which the dragon gave ‘his power, and his seat, and great authority.’ This symbol, as most Protestants have believed, represents the papacy, which succeeded to the power and seat and authority once held by the ancient Roman empire. Of the leopardlike beast it is declared: ‘There was given unto him a mouth speaking great things and blasphemies…. And he opened his mouth in blasphemy against God, to blaspheme His name, and His tabernacle, and them that dwell in heaven. And it was given unto him to make war with the saints, and to overcome them: and power was given him over all kindreds, and tongues, and nations.’ This prophecy, which is nearly identical with the description of the little horn of Daniel 7, unquestionably points to the papacy.
13-р бүлэгт (1–10-р эшлэлүүдэд) “ирвэс мэт” өөр нэгэн араатныг дүрсэлсэн байдаг бөгөөд түүнд луу “өөрийн хүч чадал, өөрийн сэнтий, агуу эрх мэдлийг” өгчээ. Энэхүү бэлгэдэл нь, ихэнх Протестантуудын итгэснээр, эртний Ромын эзэнт гүрний нэгэнт эзэмшиж байсан хүч чадал, сэнтий, эрх мэдлийг залгамжилсан папын засгийг төлөөлдөг. Тэрхүү ирвэс мэт араатны тухай: “Түүнд их үгс болон доромжлолуудыг хэлэх ам өгөгдөв…. Тэр Бурханы эсрэг доромжлол хэлэхээр, Түүний нэрийг, Түүний асрыг, мөн тэнгэрт оршигчдыг доромжлохоор амаа нээв. Түүнд ариун хүмүүстэй дайн хийж, тэднийг дийлэх нь өгөгдөв; мөн түүнд бүх овог аймаг, хэлтэн, үндэстний дээр эрх мэдэл өгөгдөв” хэмээн тунхагласан байдаг. Даниел 7 дахь жижиг эвэрний дүрслэлтэй бараг адилхан энэхүү зөгнөл нь эргэлзээгүйгээр папын засгийг зааж байна.
“‘Power was given unto him to continue forty and two months.’ And, says the prophet, ‘I saw one of his heads as it were wounded to death.’ And again: ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity: he that killeth with the sword must be killed with the sword.’ The forty and two months are the same as the ‘time and times and the dividing of time,’ three years and a half, or 1260 days, of Daniel 7—the time during which the papal power was to oppress God’s people. This period, as stated in preceding chapters, began with the supremacy of the papacy, A.D. 538, and terminated in 1798. At that time the pope was made captive by the French army, the papal power received its deadly wound, and the prediction was fulfilled, ‘He that leadeth into captivity shall go into captivity.’
“‘Түүнд дөчин хоёр сарын турш үйлдэх эрх мэдэл өгөгдөв.’ Тэгээд эш үзүүлэгч: ‘Би түүний толгойн нэг нь үхтэлээ шархдуулсан мэт байгааг харлаа’ гэж өгүүлсэн. Мөн дахин: ‘Олзлолд хөтлөгч нь өөрөө олзлолд явна; илдээр алдагч нь өөрөө илдээр алагдах ёстой.’ Дөчин хоёр сар нь Даниел 7 дахь ‘цаг, цагууд, хагас цаг’ буюу гурван жил хагас, өөрөөр хэлбэл 1260 өдөртэй адил бөгөөд энэ нь папын эрх мэдэл Бурханы ардыг дарлан зовоох хугацаа юм. Өмнөх бүлгүүдэд өгүүлсний дагуу энэ хугацаа нь МЭ 538 онд папын засаглалын ноёрхол тогтсоноор эхэлж, 1798 онд төгссөн. Тэр үед папыг Францын цэрэг олзлон авч явсан бөгөөд папын эрх мэдэл үхлийн шархаа хүлээн авсан тул ‘Олзлолд хөтлөгч нь өөрөө олзлолд явна’ гэсэн зөгнөл биелсэн юм.”
“At this point another symbol is introduced. Says the prophet: ‘I beheld another beast coming up out of the earth; and he had two horns like a lamb.’ Verse 11. Both the appearance of this beast and the manner of its rise indicate that the nation which it represents is unlike those presented under the preceding symbols. The great kingdoms that have ruled the world were presented to the prophet Daniel as beasts of prey, rising when ‘the four winds of the heaven strove upon the great sea.’ Daniel 7:2. In Revelation 17 an angel explained that waters represent ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ Revelation 17:15. Winds are a symbol of strife. The four winds of heaven striving upon the great sea represent the terrible scenes of conquest and revolution by which kingdoms have attained to power.
“Энэ үед өөр нэгэн бэлгэдэл танилцуулагдана. Эш үзүүлэгч ийнхүү өгүүлдэг: ‘Би газраас гарч ирж буй өөр нэгэн араатныг харлаа; тэр нь хурганы адил хоёр эвэртэй байв.’ 11-р ишлэл. Энэ араатны дүр төрх ч, хэрхэн гарч ирж буй байдал нь ч түүний төлөөлж буй үндэстэн өмнөх бэлгэдлүүдээр дүрслэгдсэнүүдээс өөр болохыг илтгэнэ. Дэлхийг захирч ирсэн агуу хаант улсууд эш үзүүлэгч Даниелд махчин араатнуудын дүрээр үзүүлэгдсэн бөгөөд тэдгээр нь ‘тэнгэрийн дөрвөн салхи их тэнгис дээр хүчтэй мөргөлдөхөд’ гарч ирсэн юм. Даниел 7:2. Илчлэлт 17-д тэнгэрэлч ус нь ‘ард түмнүүд, олон түмэн, үндэстнүүд, хэлтнүүдийг’ төлөөлдөг хэмээн тайлбарласан. Илчлэлт 17:15. Салхи нь тэмцэл мөргөлдөөний бэлгэдэл юм. Их тэнгис дээр хүчтэй мөргөлдөх тэнгэрийн дөрвөн салхи нь хаант улсууд эрх мэдэлд хүрэхдээ туулсан байлдан дагуулал, хувьсгалын аймшигт үзэгдлүүдийг төлөөлдөг.”
“But the beast with lamblike horns was seen ‘coming up out of the earth.’ Instead of overthrowing other powers to establish itself, the nation thus represented must arise in territory previously unoccupied and grow up gradually and peacefully. It could not, then, arise among the crowded and struggling nationalities of the Old World—that turbulent sea of ‘peoples, and multitudes, and nations, and tongues.’ It must be sought in the Western Continent.
“Харин хурганы адил эвэртэй араатан нь ‘газраас гарч ирж буйгаар’ үзэгдсэн. Өөрийгөө тогтоохын тулд бусад хүчнүүдийг түлхэн унагаахын оронд, ийнхүү төлөөлөгдсөн тэр үндэстэн өмнө нь эзлэгдээгүй нутаг дэвсгэрт бий болж, аажмаар, тайван замаар өсөн хөгжих учиртай байв. Тэгэхлээр энэ нь Хуучин Дэлхийн хүн ам шигүү суурьшсан, хоорондоо тэмцэлдсэн үндэстнүүдийн дунд—‘ард түмнүүд, үй олон, үндэстнүүд, хэлтнүүд’ хэмээх тэр үймээн самуунт тэнгист—бий болсон байж үл болно. Түүнийг Баруун тивээс эрж олох ёстой.”
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America. Again and again the thought, almost the exact words, of the sacred writer has been unconsciously employed by the orator and the historian in describing the rise and growth of this nation. The beast was seen ‘coming up out of the earth;’ and, according to the translators, the word here rendered ‘coming up’ literally signifies ‘to grow or spring up as a plant.’ And, as we have seen, the nation must arise in territory previously unoccupied. A prominent writer, describing the rise of the United States, speaks of ‘the mystery of her coming forth from vacancy,’ and says: ‘Like a silent seed we grew into empire.’—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. A European journal in 1850 spoke of the United States as a wonderful empire, which was ‘emerging,’ and ‘amid the silence of the earth daily adding to its power and pride.’—The Dublin Nation. Edward Everett, in an oration on the Pilgrim founders of this nation, said: ‘Did they look for a retired spot, inoffensive for its obscurity, and safe in its remoteness, where the little church of Leyden might enjoy the freedom of conscience? Behold the mighty regions over which, in peaceful conquest, … they have borne the banners of the cross!’—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.
“Шинэ Дэлхийн ямар улс 1798 онд хүчирхэгжин мандаж, хүч чадал ба агуу байдлын найдвар төрүүлэн, дэлхийн анхаарлыг татаж байсан бэ? Энэ бэлгэ тэмдгийн хэрэглээ ямар ч эргэлзээ үл зөвшөөрнө. Энэ эш үзүүллэгийн шинжүүдэд ганцхан улс, зөвхөн нэг л улс нийцдэг; тэр нь Америкийн Нэгдсэн Улсыг эргэлзээгүй зааж байна. Энэ улсын мандалт ба өсөлтийг дүрслэхдээ илтгэгчид болон түүхчид ариун зохиогчийн бодлыг, бүр бараг үгчлэн хэлсэн үгсийг нь ч өөрсдөө анзааралгүйгээр дахин дахин хэрэглэсээр ирсэн билээ. Араатныг ‘газраас гарч ирж’ байгаагаар харсан; орчуулагчдын тайлбарласнаар энд ‘гарч ирж’ гэж орчуулсан үг нь үгчилбэл ‘ургамал мэт ургах буюу соёолон өндийх’ гэсэн утгатай. Бидний харсанчлан, тэр улс өмнө нь хүн эзэмшээгүй нутаг дэвсгэрт бий болох ёстой байв. Нэрт нэгэн зохиолч Америкийн Нэгдсэн Улсын мандалтыг дүрслэхдээ түүнийг ‘хоосон орон зайгаас төрөн гарч ирсэн нууц’ хэмээн нэрлээд, ‘Бид дуугүй үр мэт өссөөр эзэнт улс болсон’ гэжээ.—G. A. Townsend, The New World Compared With the Old, page 462. 1850 онд Европын нэгэн сэтгүүл Америкийн Нэгдсэн Улсыг ‘төрөн гарч ирж буй’ гайхамшигт эзэнт улс хэмээн нэрлээд, ‘газрын нам гүм дунд өдөр бүр өөрийн хүч чадал, сүр жавхланг нэмсээр байсан’ гэж бичжээ.—The Dublin Nation. Эдвард Эверетт энэ улсын үндэслэгч мөргөлчдийн тухай хэлсэн нэгэн илтгэлдээ: ‘Тэд Лейдений бяцхан сүмийг мөс чанарын эрх чөлөөг эдлүүлэхийн тулд, бүдэг бариг байдлаараа хор хөнөөлгүй, алслагдмал байдлаараа аюулгүй, бүгдээс зайдуу нэгэн газрыг эрж байсан гэж үү? Болгоогтун, тэд амгалан тайван ялалтаар ... загалмайн тугийг авч явсан агуу их нутаг орнуудыг!’ гэжээ.—Speech delivered at Plymouth, Massachusetts, Dec. 22, 1824, page 11.
“‘And he had two horns like a lamb.’ The lamblike horns indicate youth, innocence, and gentleness, fitly representing the character of the United States when presented to the prophet as ‘coming up’ in 1798. Among the Christian exiles who first fled to America and sought an asylum from royal oppression and priestly intolerance were many who determined to establish a government upon the broad foundation of civil and religious liberty. Their views found place in the Declaration of Independence, which sets forth the great truth that ‘all men are created equal’ and endowed with the inalienable right to ‘life, liberty, and the pursuit of happiness.’ And the Constitution guarantees to the people the right of self-government, providing that representatives elected by the popular vote shall enact and administer the laws. Freedom of religious faith was also granted, every man being permitted to worship God according to the dictates of his conscience. Republicanism and Protestantism became the fundamental principles of the nation. These principles are the secret of its power and prosperity. The oppressed and downtrodden throughout Christendom have turned to this land with interest and hope. Millions have sought its shores, and the United States has risen to a place among the most powerful nations of the earth.
“‘Түүнд хурганы адил хоёр эвэр байв.’ Хурга мэт эвэр нь залуу нас, гэмгүй байдал, дөлгөөн занг илтгэдэг бөгөөд 1798 онд эш үзүүлэгчид ‘гарч ирж буй’ хэмээн үзүүлэгдэх үеийн Америкийн Нэгдсэн Улсын шинж төрхийг оновчтойгоор төлөөлдөг. Анх Америк руу дүрвэн очиж, хаадын дарлал болон санваартны үл тэвчих байдлаас орогнох газар эрсэн Христэд итгэгч цөлөгдөгсдийн дунд иргэний болон шашны эрх чөлөөний өргөн суурин дээр засгийн газраа байгуулахаар шийдсэн олон хүн байв. Тэдний үзэл санаа Тусгаар тогтнолын Тунхаглалд тусгалаа олсон бөгөөд уг баримт бичигт ‘бүх хүн тэгшээр бүтээгдсэн’ бөгөөд ‘амь нас, эрх чөлөө, аз жаргалыг эрэлхийлэх’ салшгүй эрхээр заяагдсан гэсэн агуу үнэнийг тунхагласан байдаг. Мөн Үндсэн хууль нь ард түмэнд өөрсдийгөө захирах эрхийг баталгаажуулж, ард олны саналаар сонгогдсон төлөөлөгчид хуулийг батлан гаргаж, хэрэгжүүлэхийг заасан. Шашин шүтэх эрх чөлөө ч мөн олгогдсон бөгөөд хүн бүр мөс чанарынхаа зааврын дагуу Бурханыг шүтэн мөргөхийг зөвшөөрсөн. Бүгд найрамдах ёс болон Протестантизм нь тэр үндэстний суурь зарчмууд болсон. Эдгээр зарчим нь түүний хүч чадал, цэцэглэлтийн нууц мөн. Христийн ертөнц даяарх дарлагдаж, мөлжигдсөн хүмүүс энэ нутагт сонирхол, найдвараар хандан ирсэн. Сая сая хүн түүний эрэгт хүрэхийг эрж хайсан бөгөөд Америкийн Нэгдсэн Улс дэлхийн хамгийн хүчирхэг үндэстнүүдийн нэгний байр сууринд хүрч өссөн юм.
“But the beast with lamblike horns ‘spake as a dragon. And he exerciseth all the power of the first beast before him, and causeth the earth and them which dwell therein to worship the first beast, whose deadly wound was healed; … saying to them that dwell on the earth, that they should make an image to the beast, which had the wound by a sword, and did live.’ Revelation 13:11–14.” The Great Controversy, 438–441.
“Харин хурганы адил эвэртэй араатан ‘луу шиг ярив. Тэрээр өмнөх араатны бүх эрх мэдлийг түүний өмнө хэрэгжүүлж, үхлийн шарх нь эдгэсэн тэрхүү анхны араатанд газар дэлхий болон түүн дээр оршин суугчдаар мөргүүлэв; … газар дээр оршин суугчдад хандан, илдний шарх авсан атлаа амьд үлдсэн тэр араатны дүрийг хийх ёстой гэж хэлэв.’ Илчлэлт 13:11–14.” Агуу Тэмцэл, 438–441.
The passage identifies that chapters twelve and thirteen are identifying the dragon, the beast and the false prophet, the three powers in Revelation sixteen that lead the world to Armageddon. Those three powers each have their own special chapters that covers the identical prophetic history. The last six verses of Daniel eleven begin with the words, “And at the time of the end,” which was 1798. Then the six verses identify the final movements of the papacy until in verse one of Daniel twelve Michael stands up and human probation closes and ushers in the seven last plagues. In verse forty-four of chapter eleven the message of the hour that enrages the papacy and initiates the blood bath that takes place just before probation closes is represented as “tidings out of the east and out of the north.”
Энэ эшлэл нь арван хоёр ба арван гуравдугаар бүлгүүд Луу, Араатан, Хуурамч эш үзүүлэгчийг—Илчлэлт арван зургаад дэлхийг Армагеддонд хүргэдэг гурван хүчийг—тодорхойлж байгааг зааж байна. Эдгээр гурван хүч тус бүр ижил эш үзүүллэгийн түүхийг хамарсан өөр өөрийн тусгай бүлгүүдтэй. Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн сүүлчийн зургаан ишлэл “Мөн төгсгөлийн цагт” гэсэн үгээр эхэлдэг бөгөөд тэр нь 1798 он байсан. Дараа нь тэр зургаан ишлэл нь папын эрх мэдлийн эцсийн хөдөлгөөнүүдийг тодорхойлсоор, Даниел арван хоёрдугаар бүлгийн нэгдүгээр ишлэлд Михаел босож, хүний сорилтын хугацаа хаагдан, долоон сүүлчийн гай гамшгийг эхлүүлдэг. Арван нэгдүгээр бүлгийн дөчин дөрөвдүгээр ишлэлд папын эрх мэдлийг хилэгнүүлж, сорилтын хугацаа хаагдахын яг өмнө тохиох цус урсгалтыг эхлүүлдэг тухайн цаг үеийн мэдээг “зүүнээс болон хойноос ирэх мэдээ” хэмээн дүрсэлсэн байдаг.
The message east and north represents the final warning message, for it is proclaimed just before Michael stands up. It is the third angel’s message that is proclaimed during the outpouring of the Holy Spirit. Daniel represented the message as two-fold. The message of the “north” that enrages the papacy is the message identifying the “king of the north” as the papal power, and the message of the “east” is the message of the children of the east, which is Islam. Of course, it has other important meanings as well, but east is a symbol of Islam and the antichrist is the counterfeit of the true King of the North. The message of the third angel that warns against receiving the mark of the king of the north (the mark of the beast) also warns that Islam will strike at the point that the cup of iniquity is full for the United States, and the United States fills its cup of iniquity at the Sunday law.
Зүүн ба хойд зүгийн мэдээ нь эцсийн анхааруулгын мэдээг илэрхийлдэг. Учир нь энэ нь Михаел босохын яг өмнө тунхаглагддаг. Энэ нь Ариун Сүнс асгарах үед тунхаглагддаг гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээ юм. Даниел энэ мэдээг хоёр талт байдлаар дүрсэлсэн. Пап ламын эрх мэдлийг хилэгнүүлдэг “хойд”-ын тухай мэдээ нь “хойд зүгийн хаан”-ыг папын эрх мэдэл мөн хэмээн тодорхойлдог мэдээ бөгөөд, “зүүн”-ий тухай мэдээ нь Ислам болох зүүн зүгийн хөвгүүдийн тухай мэдээ юм. Мэдээж, энэ нь мөн өөр бусад чухал утгуудтай. Гэвч зүүн зүг нь Исламын бэлгэдэл бөгөөд антихрист бол жинхэнэ Хойд зүгийн Хааны хуурамч дууриамал мөн. Хойд зүгийн хааны тэмдгийг (араатны тэмдэг) хүлээн авахаас сэрэмжлүүлдэг гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээ нь мөн Америкийн Нэгдсэн Улсын гэмийн аяга дүүрсэн тэр мөчид Ислам цохилт өгнө гэж анхааруулдаг бөгөөд Америкийн Нэгдсэн Улс Ням гаргийн хуулиар өөрийн гэмийн аягыг дүүргэдэг.
Revelation thirteen beginning with verse eleven and then onward identifies the very same prophetic history, and it also begins at the time of the end in 1798.
Илчлэлт арван гуравдугаар бүлгийн арван нэгдүгээр ишлэлээс цааш өгүүлэхдээ мөнөөх л адил эш үзүүллэгийн түүхийг тодорхойлдог бөгөөд энэ нь ч бас 1798 онд, эцсийн цаг үеэс эхэлдэг.
“What nation of the New World was in 1798 rising into power, giving promise of strength and greatness, and attracting the attention of the world? The application of the symbol admits of no question. One nation, and only one, meets the specifications of this prophecy; it points unmistakably to the United States of America.” The Great Controversy, 440.
“Шинэ Дэлхийн ямар үндэстэн 1798 онд хүчирхэгжин мандаж, хүч чадал ба аугаа ихийн амлалтыг үзүүлэн, дэлхийн анхаарлыг татаж байсан бэ? Энэ бэлгэдлийн хэрэглээ ямар ч эргэлзээ үл зөвшөөрнө. Энэ эш үзүүллэгийн тодорхойлолтод нэг л үндэстэн, зөвхөн нэг л үндэстэн нийцдэг; энэ нь Америкийн Нэгдсэн Улсыг эргэлзээгүйгээр заан илэрхийлж байна.” The Great Controversy, 440.
The same prophetic history is covered in Revelation thirteen verses eleven through eighteen as is covered in Daniel eleven verse forty through forty-five. As with the verses in Daniel the story of the role of the United States ends with the close of probation as the United States forces the world to accept the mark of the beast. Then as in Daniel eleven the message of the hour is presented in chapter fourteen. It is the identical structure in both passages, with the exception that Daniel’s verses are describing the papal activities and Revelation thirteen is identifying the role of the United States. With those two lines we find that chapter seventeen of Revelation covers the same history, but emphasizes the role of the dragon, represented as ten kings, who are the United Nations. The three chapters considered line upon line identify the role of the dragon, the beast and false prophet which in chapter sixteen lead the world to Armageddon, so it is of significance that John informs us that when chapter seventeen begins it is one of the angels that had poured out the seven last plagues that comes to tell John of the judgment of the whore of Rome.
Илчлэлт номын арван гуравдугаар бүлгийн арван нэгээс арван наймдугаар ишлэлүүдэд, Даниелын арван нэгдүгээр бүлгийн дөчөөс дөчин тавдугаар ишлэлүүдэд хамрагдсан байдагтай адил эш үзүүллэгийн түүх хамрагдсан байдаг. Даниел дахь ишлэлүүдийн нэгэн адил, Америкийн Нэгдсэн Улсын үүргийн тухай өгүүлэмж нь Америкийн Нэгдсэн Улс ертөнцийг араатны тамгийг хүлээн авахад албадсанаар сорилтын хугацаа хаагдах үед төгсдөг. Тэгээд Даниелын арван нэгдүгээр бүлэгт байдагтай адил, цаг үеийн мэдээ арван дөрөвдүгээр бүлэгт толилуулагддаг. Энэ нь хоёр эшлэлд хоёуланд нь яг адил бүтэцтэй бөгөөд, ялгаа нь Даниелын ишлэлүүд папын үйл ажиллагааг дүрслэн өгүүлж байхад Илчлэлт арван гурав нь Америкийн Нэгдсэн Улсын үүргийг тодорхойлж байгаа явдал юм. Эдгээр хоёр шугамаар бид Илчлэлт номын арван долдугаар бүлэг мөн тэрхүү ижил түүхийг хамарч байгааг олж хардаг, гэхдээ Нэгдсэн Үндэстний Байгууллага болох арван хаадаар төлөөлүүлэн дүрслэгдсэн луугийн үүргийг онцлон тэмдэглэдэг. Ийнхүү авч үзсэн гурван бүлэг нь шугам дээр шугам нэмж, арван зургадугаар бүлэгт ертөнцийг Армагеддон руу хөтөлдөг луу, араатан, хуурамч эш үзүүлэгчийн үүргийг тодорхойлон илчилдэг; иймээс арван долдугаар бүлэг эхлэхэд Ромын янхны шүүлтийн тухай Иоханд хэлэхээр ирдэг нь долоон сүүлчийн гай гамшгийг асгасан тэнгэр элч нарын нэг мөн хэмээн Иохан бидэнд мэдүүлж байгаа нь онцгой ач холбогдолтой юм.
And there came one of the seven angels which had the seven vials, and talked with me, saying unto me, Come hither; I will shew unto thee the judgment of the great whore that sitteth upon many waters: With whom the kings of the earth have committed fornication, and the inhabitants of the earth have been made drunk with the wine of her fornication. Revelation 17:1, 2.
Долоон аяга барьсан долоон тэнгэрэлчийн нэг нь ирж, надтай ярин, надад ийн хэлэв: Нааш ир; олон усан дээр суугч агуу янхны шүүлтийг чамд үзүүлье. Газрын хаад түүнтэй садарлан завхайрч, газрын оршин суугчид түүний садар самууны дарсанд согтсон билээ. Илчлэлт 17:1, 2.
With the Millerites it was about pagan Rome and papal Rome, but at the end it is about the three-fold union. As with her identification of those three powers in chapters twelve and thirteen, she clearly identifies the woman of chapter seventeen as the papacy.
Миллеритүүдийн хувьд асуудал нь харь Ром болон папын Ромын тухай байсан, харин төгсгөлд энэ нь гурвалсан холбооны тухай байдаг. Тэрээр арван хоёр болон арван гуравдугаар бүлгүүдэд тэдгээр гурван хүчийг хэрхэн тодорхойлсны адил, арван долдугаар бүлгийн эмэгтэйг ч папын засаглал мөн хэмээн тодорхой ялган заадаг.
“The woman [Babylon] of Revelation 17 is described as ‘arrayed in purple and scarlet color, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness:…and upon her forehead was a name written, ‘Mystery, Babylon the Great, the mother of harlots.’ Says the prophet: ‘I saw the woman drunk with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus.’ Babylon is further declared to be ‘that great city, which reigneth over the kings of the earth.’ Revelation 17:4–6, 18. The power that for so many centuries maintained despotic sway over the monarchs of Christendom is Rome.” The Great Controversy, 382.
Илчлэлт 17-д гардаг “эмэгтэй [Вавилон]” нь “ягаан ба час улаан өнгийн хувцас өмсөж, алт, үнэт чулуу, сувдаар чимэглэгдсэн, гартаа жигшүүрт зүйлс болон бузрын дүүрэн алтан аяга барьсан; … мөн духан дээр нь ‘Нууц, Агуу Вавилон, янхануудын эх’ гэсэн нэр бичээстэй байв” хэмээн дүрслэгджээ. Эш үзүүлэгч ийнхүү өгүүлдэг: “Би тэр эмэгтэйг ариун хүмүүсийн цусанд, мөн Есүсийн гэрч аллагсдын цусанд согтсоныг харлаа.” Цаашлаад Вавилоныг “газрын хаадын дээр ноёрхдог тэр агуу хот” гэж тунхагласан байдаг. Илчлэлт 17:4–6, 18. “Олон зууны турш Христийн ертөнцийн хаад ноёдын дээр дарангуй ноёрхлоо тогтоон барьж байсан тэр хүч бол Ром юм.” Агуу тэмцэл, 382.
So, when does the prophetic history represented in chapter seventeen begin?
Тэгвэл арван долоодугаар бүлэгт дүрслэгдсэн эш үзүүллэгийн түүх хэзээнээс эхэлдэг вэ?
So he carried me away in the spirit into the wilderness: and I saw a woman sit upon a scarlet coloured beast, full of names of blasphemy, having seven heads and ten horns. And the woman was arrayed in purple and scarlet colour, and decked with gold and precious stones and pearls, having a golden cup in her hand full of abominations and filthiness of her fornication: And upon her forehead was a name written, MYSTERY, BABYLON THE GREAT, THE MOTHER OF HARLOTS AND ABOMINATIONS OF THE EARTH. And I saw the woman drunken with the blood of the saints, and with the blood of the martyrs of Jesus: and when I saw her, I wondered with great admiration. Revelation 17:3–6.
Тэгээд тэр намайг Сүнс дотор цөл уруу авч одов. Би долоон толгой, арван эвэртэй, доромжлолын нэрсээр дүүрсэн час улаан өнгийн араатан дээр нэгэн эмэгтэй сууж байхыг харлаа. Тэр эмэгтэй нил ягаан болон час улаан өнгийн хувцсаар гоёж, алт, үнэт чулуу, сувдаар чимэглэгдсэн бөгөөд гартаа өөрийн завхайрлын жигшүүрт зүйлс ба бузар булайгаар дүүрсэн алтан аяга барьж байв. Түүний духан дээр, НУУЦ, АГУУ ВАВИЛОН, ЯНХНУУД БОЛОН ГАЗРЫН ЖИГШҮҮРТ ЗҮЙЛСИЙН ЭХ ГЭХ нэр бичээстэй байлаа. Би тэр эмэгтэйг ариун хүмүүсийн цусаар, мөн Есүсийн гэрчүүдийн цусаар согтсон байхыг харсан. Түүнийг хармагцаа би ихэд гайхан биширч байлаа. Илчлэлт 17:3–6.
In order for John to see the woman he is prophetically carried into the wilderness which John himself has already identified with two witnesses as the twelve hundred and sixty years of papal rule in chapter twelve.
Иохан тэр эмэгтэйг харахын тулд зөгнөлийн утгаар цөл уруу аваачигдсан бөгөөд Иохан өөрөө энэ цөлийг арван хоёрдугаар бүлэгт папын ноёрхлын нэг мянга хоёр зуун жаран жилтэй, өөрөөр хэлбэл хоёр гэрчтэй аль хэдийн адилтган тодорхойлсон билээ.
And the woman fled into the wilderness, where she hath a place prepared of God, that they should feed her there a thousand two hundred and threescore days. . . . And to the woman were given two wings of a great eagle, that she might fly into the wilderness, into her place, where she is nourished for a time, and times, and half a time, from the face of the serpent. Revelation 12:6, 14.
Тэгээд тэр эм цөл уруу зугтан одов. Тэнд Бурханаар түүнд бэлтгэгдсэн нэгэн газар байлаа, тэнд түүнийг нэг мянга хоёр зуун жаран хоног тэжээхийн тулд.... Мөн тэр эмд агуу бүргэдийн хоёр жигүүр өгөгдсөн нь, тэр могойн нүүрнээс зайлан цөл уруу, өөрийнх нь газар луу нисэн очиж, тэндээ нэгэн цаг, цагууд, мөн хагас цагийн турш тэжээгдүүлэхийн тулд байв. Илчлэлт 12:6, 14.
John was prophetically transported into the wilderness time period, but verse three and onward specifies exactly where in the twelve hundred and sixty years John was taken to, for the woman had already become drunk with the blood of persecution, and she was already the “mother of harlots.” John was taken to the end of the wilderness period for the woman had already drunk of the blood of persecution and the Protestant churches were already returning to her fold and becoming her daughters, for she was identified in that period of time as the “mother of harlots.” She already had daughters. John’s testimony in chapter seventeen begins in 1798 as did the same prophetic history which represented the beast in Daniel eleven and the false prophet in Revelation thirteen.
Иохан эш үзүүллэгээр цөл дэх цаг үе рүү аваачигдсан боловч гуравдугаар ишлэлээс цааш нь арван хоёр зуун жаран жилийн дотор Иоханыг яг хааш нь аваачсан болохыг тодорхой зааж байна. Учир нь тэр эмэгтэй аль хэдийн хавчлагын цусанд согтсон байсан бөгөөд тэр аль хэдийн “янхнуудын эх” болсон байв. Тэр эмэгтэй аль хэдийн хавчлагын цуснаас уусан байсан бөгөөд Протестант сүмүүд аль хэдийн түүний хашаанд эргэн орж, түүний охид болж байсан тул Иоханыг цөлийн үеийн төгсгөл рүү аваачсан юм. Учир нь тэр энэ цаг үед “янхнуудын эх” хэмээн тодорхойлогдож байсан. Тэр аль хэдийн охидтой байсан. Арван долоодугаар бүлэг дэх Иоханы гэрчлэл 1798 онд эхэлсэн бөгөөд Даниел арван нэгдүгээр бүлэг дэх араатан, Илчлэл арван гуравдугаар бүлэг дэх хуурамч эш үзүүлэгчийг дүрсэлсэн мөнхүү эш үзүүллэгийн түүх ч мөн адил тэндээс эхэлсэн юм.
Just as with the other two lines, when chapter seventeen concludes, chapter eighteen then identifies the message of the hour. Three prophetic lines, one for each of the three-fold union. They are all illustrated upon the same historical structure beginning in 1798 and continuing until the close of probation, and all three emphasize the final warning message.
Нөгөө хоёр шугамын адил, арван долоодугаар бүлэг төгсөхөд арван наймдугаар бүлэг нь тухайн цагийн мэдээг тодорхойлдог. Гурвалсан холбооны бүрэлдэхүүн тус бүрт нэг нэгээр ногдох эш үзүүллэгийн гурван шугам байна. Эдгээр нь бүгд 1798 онд эхэлж, ивээлийн хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжлэх нэгэн ижил түүхэн бүтцэн дээр дүрслэгдсэн бөгөөд гурвуул эцсийн анхааруулгын мэдээг онцлон тэмдэглэдэг.
Habakkuk’s Tables addresses the subject of Revelation seventeen in much greater detail, so I will now jump to the riddle that is represented in the chapter that sets forth eight kingdoms of Bible prophecy.
“Хабаккукийн Хүснэгтүүд” нь Илчлэлт номын арван долоодугаар бүлгийн сэдвийг хавьгүй дэлгэрэнгүй авч үздэг тул, одоо би Библийн эш үзүүллэгийн найман хаант улсыг өгүүлэн тавьдаг тэр бүлэгт дүрслэгдсэн оньсого руу шууд оръё.
And here is the mind which hath wisdom. The seven heads are seven mountains, on which the woman sitteth. And there are seven kings: five are fallen, and one is, and the other is not yet come; and when he cometh, he must continue a short space. And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:9–11.
Мөн энд мэргэн ухаантай оюун байна. Долоон толгой нь эмэгтэй сууж буй долоон уул мөн. Түүнчлэн долоон хаан бий: таваас нь нэгэнт унасан, нэг нь одоо байна, нөгөө нь хараахан ирээгүй; харин тэр ирэхдээ богино хугацаанд оршин тогтнох ёстой. Мөн байсан боловч одоо үгүй болсон тэр араатан өөрөө найм дахь нь бөгөөд тэр долоогийн нэгэн мөн, сүйрэл уруу оддог. Илчлэлт 17:9–11.
Daniel told Nebuchadnezzar, “Thou art this head of gold.”
Даниел Небухаднезарт: «Чи бол энэ алтан толгой мөн» гэж хэлэв.
And wheresoever the children of men dwell, the beasts of the field and the fowls of the heaven hath he given into thine hand, and hath made thee ruler over them all. Thou art this head of gold. Daniel 2:38.
Хүний үрс хаана оршин сууна, хээрийн араатан амьтад болон тэнгэрийн шувуудыг Тэр чиний гарт өгч, тэдгээр бүхний дээр чамайг захирагч болгосон. Чи бол энэ алтан толгой мөн. Даниел 2:38.
Daniel also told Nebuchadnezzar, “Thou, O king, art a king of kings.”
Даниел мөн Небухаднезарт: «Хаан аа, та бол хаадын хаан мөн» гэж хэлэв.
Thou, O king, art a king of kings: for the God of heaven hath given thee a kingdom, power, and strength, and glory. Daniel 2:37.
Хаан аа, та бол хаадын хаан мөн. Учир нь тэнгэрийн Бурхан танд хаанчлал, эрх мэдэл, хүч чадал, алдар хүндийг өгсөн билээ. Даниел 2:37.
Nebuchadnezzar was the “head” and he was a king, and he was a king of kings for he represented the first of the kingdoms represented in the image. Nebuchadnezzar was the king represented by gold, and other kingdoms and kings would be represented by the other metals in the image, but Nebuchadnezzar was first and therefore the king of the kings. Another level which we will not address right now is that the kingdom of Babylon represents the kingdom that seeks to counterfeit Christ, who is the true King of kings.
Небухаднезар нь “толгой” байсан бөгөөд тэрээр хаан байв; мөн тэрээр хаадын хаан байсан, учир нь тэрээр хөрөг дүрсэнд дүрслэгдсэн хаанчлалуудын эхнийхийг төлөөлж байв. Небухаднезар нь алтаар төлөөлөгдсөн хаан байсан бөгөөд хөрөг дүрсэн дэх бусад металлууд нь өөр бусад хаанчлал, хаадыг төлөөлөх учиртай байлаа. Гэвч Небухаднезар нь эхэнд нь байсан тул хаадын хаан байв. Одоогоор бид авч үзэхгүй өөр нэг түвшин нь Вавилоны хаанчлал нь жинхэнэ Хаадын Хаан болох Христийг хуурамчаар дуурайхыг эрмэлздэг хаанчлалыг төлөөлдөг явдал юм.
In the beginning of Isaiah’s testimony of the twenty-five hundred and twenty year prophecies (Leviticus twenty-six’s seven times) Isaiah identifies kings as heads.
Исаиа хорин таван зуун хорин жилийн эш үзүүллэгүүдийн (Левит хорин зургаагийн долоон цаг) тухай гэрчлэлээ эхлүүлэхдээ хаадыг тэргүүнүүд гэж тодорхойлдог.
For the head of Syria is Damascus, and the head of Damascus is Rezin; and within threescore and five years shall Ephraim be broken, that it be not a people. And the head of Ephraim is Samaria, and the head of Samaria is Remaliah’s son. If ye will not believe, surely ye shall not be established. Isaiah 7:7, 8.
Учир нь Сирийн тэргүүн нь Дамаск, Дамаскийн тэргүүн нь Резин мөн; жаран таван жилийн дотор Ефраим эвдэгдэж, ард түмэн байхаа болино. Мөн Ефраимын тэргүүн нь Самари, Самарийн тэргүүн нь Ремалиагийн хүү мөн. Хэрэв та нар итгэхгүй бол, үнэхээр та нар бат тогтохгүй. Исаиа 7:7, 8.
Isaiah is just setting forth the starting point for the two twenty-five hundred and twenty year time periods against the northern kingdom of Samaria and the southern kingdom of Judah and as he does so he includes two witnesses that the capitol city of a nation is its head, and that the king is the head of the capitol city. A “head” is a king and a kingdom. In the Revelation the same line of prophecy is taken up as in Daniel.
Исаиа нь зүгээр л Самарийн хойд хаант улсын эсрэг болон Иудагийн өмнөд хаант улсын эсрэг хоёр мянга таван зуун хорин жилийн хоёр хугацааны эхлэх цэгийг тогтоон өгч байгаа бөгөөд ингэхдээ тэрээр нэгэн үндэстний нийслэл хот нь түүний толгой мөн, харин хаан нь нийслэл хотын толгой мөн гэдгийг гэрчлэх хоёр гэрчийг хамтатган оруулж байна. “Толгой” гэдэг нь хаан бөгөөд хаант улс юм. Илчлэл номд ч Даниелд буйтай адил энэ л эш үзүүллэгийн шугам үргэлжлэн авч үзэгддэг.
Therefore, when John is taken to 1798 and presented with the riddle that identifies that there are seven “heads,” he is identifying that there are seven kingdoms. He is then told that five of the heads or kingdoms have fallen. In 1798 the fifth kingdom of Bible prophecy had just fallen as it received a deadly wound that would eventually be healed.
Тиймээс Иоханыг 1798 он уруу аваачиж, долоон “толгой” байдгийг илтгэх оньсогыг түүнд үзүүлэхэд, тэр нь долоон хаант улс байгааг зааж байгаа юм. Дараа нь түүнд толгойнуудын буюу хаант улсуудын таваас нь унасныг хэлсэн. 1798 онд Библийн зөгнөлийн тав дахь хаант улс үхлийн шарх хүлээн авч, тэр нь эцэстээ эдгэрэх байсан тул саяхан унасан байв.
John who is standing in the history of the time of the end in 1798, is also told that one of the heads “is.” The sixth kingdom of Bible prophecy began in 1798, so when John was prophetically conveyed to 1798, the kingdom that then was, is the United States, and he was further informed that the seventh kingdom was still future to 1798, for it had not yet come. The seventh kingdom that was still future to 1798, is the United Nations who are represented by ten kings, and are the subject of Revelation seventeen. But there is also an eighth, who is of the seven. Rome always comes up eighth and is of the seven.
1798 онд төгсгөлийн цаг үеийн түүхэн дотор зогсож байгаа Иоханд мөн толгойнуудын нэг нь “байна” гэж хэлэгддэг. Библийн эш үзүүлгийн зургаа дахь хаанчлал 1798 онд эхэлсэн тул, Иохан эш үзүүлгээр 1798 он руу хүргэгдсэн үед тэр цагт оршиж байсан хаанчлал нь Америкийн Нэгдсэн Улс байсан бөгөөд долоо дахь хаанчлал нь 1798 оны хувьд хараахан ирээгүй, өөрөөр хэлбэл ирээдүйд хэвээр байгааг түүнд цааш нь мэдүүлсэн юм. 1798 оны хувьд хараахан ирээдүйд байсан долоо дахь хаанчлал нь арван хаадаар төлөөлөгддөг Нэгдсэн Үндэстний Байгууллага бөгөөд Илчлэлт арван долоодугаар бүлгийн сэдэв мөн. Гэвч мөн долоогоос гардаг найм дахь нь бий. Ром үргэлж найм дахьгаар гарч ирдэг бөгөөд долоогийнх нь нэг байдаг.
There is much to say about the contents of chapter seventeen, but we are simply identifying the eight kingdoms of Bible prophecy represented in chapter seventeen in order to see how the Millerite understanding of four kingdoms squares up with the eight kingdoms of Revelation seventeen.
Арван долоодугаар бүлгийн агуулгын талаар өгүүлэх зүйл үлэмж олон боловч, бид зөвхөн Арван долоодугаар бүлэгт дүрслэгдсэн Библийн эш үзүүллэгийн найман хаанчлалыг тодорхойлон, Миллеритүүдийн дөрвөн хаанчлалын ойлголт Илчлэлт арван долооны найман хаанчлалтай хэрхэн нийцэж байгааг харахыг зорьж байна.
We will address this in the next article.
Бид үүнийг дараагийн өгүүлэлд авч үзэх болно.