The Millerite movement was represented in Isaiah chapter seven by a sixty-five year prophecy, that began in 742 BC. Those sixty-five years that took place in the history of Isaiah represent the sixty-five years from 1798 until 1863. Alpha and Omega will always portray the end, with the beginning. The sixty-five year prophecy identifies the curse of seven times against the northern and the southern kingdoms of Israel. The first seven times against the northern kingdom began in 723 BC, nineteen years after Isaiah presented the prediction to king Ahaz. The last seven times against the southern kingdom, began at the end of the sixty-five years in 677 BC.
Миллерит хөдөлгөөнийг Исаиа номын долоодугаар бүлэгт МЭӨ 742 онд эхэлсэн жаран таван жилийн эш үзүүллэгээр дүрсэлсэн байдаг. Исаиагийн түүхэнд өрнөсөн тэр жаран таван жил нь 1798 оноос 1863 он хүртэлх жаран таван жилийг төлөөлдөг. Альфа ба Омега нь төгсгөлийг эхлэлтэй нь хамтатган үргэлж дүрслэн үзүүлдэг. Тэрхүү жаран таван жилийн эш үзүүллэг нь Израилийн хойд болон өмнөд хаант улсуудын эсрэг ирэх долоон удаагийн хараалыг тодорхойлдог. Хойд хаант улсын эсрэгх анхны долоон удаагийн хараал нь Исаиа Ахаз хаанд энэ зөгнөлийг тунхагласнаас арван есөн жилийн дараа, МЭӨ 723 онд эхэлсэн. Өмнөд хаант улсын эсрэгх сүүлчийн долоон удаагийн хараал нь жаран таван жилийн төгсгөлд, МЭӨ 677 онд эхэлсэн.
The first curse of seven times against Ephraim ended in 1798, which was the time of the end when the vision of the Ulai River of chapters eight and nine of Daniel was unsealed. It prophetically marked both the arrival of the first angel’s message and the prophetic beginning of the Millerite movement. The last curse of seven times against Judah ended in 1844, which was the arrival of the third angel’s message. Nineteen years later in 1863, the sixty-five years represented in the beginning of the prediction marked the end of the Millerite movement, and the beginning of the Laodicean Seventh-day Adventist church. Seven years prior to 1863, in 1856, James White began to identify that the Millerite movement had ceased to be the church of Philadelphia and had become the church of Laodicea. His grandson, when writing Ellen White’s biography, writes about the history of 1856, and the Laodicean message.
Ефраимын эсрэгх долоон цагийн эхний хараал 1798 онд төгссөн бөгөөд энэ нь төгсгөлийн цаг байсан бөгөөд Даниелын найм, есдүгээр бүлгүүдийн Улай мөрний үзэгдэл лацнаасаа тайлагдсан үе байв. Энэ нь эш үзүүллэгийн утгаар нэгдүгээр тэнгэрэлчийн мэдээ ирснийг, мөн Миллерит хөдөлгөөний эш үзүүллэгэн дэх эхлэлийг хоёуланг нь тэмдэглэсэн юм. Иудагийн эсрэгх долоон цагийн сүүлчийн хараал 1844 онд төгссөн бөгөөд энэ нь гуравдугаар тэнгэрэлчийн мэдээ ирсэн үе байв. Арван есөн жилийн дараа, 1863 онд, эш үзүүллэгийн эхэнд дүрслэгдсэн жаран таван жил нь Миллерит хөдөлгөөний төгсгөлийг, мөн Лаодикеагийн Долоо дахь өдрийн Адвентист сүмийн эхлэлийг тэмдэглэв. 1863 оноос долоон жилийн өмнө, 1856 онд, Жеймс Уайт Миллерит хөдөлгөөн Филаделфийн сүм байхаа больж, Лаодикеагийн сүм болсон гэдгийг тодорхойлж эхэлсэн. Түүний ач хүү Эллен Уайтын намтрыг бичихдээ 1856 оны түүх болон Лаодикеагийн мэдээний талаар өгүүлдэг.
“The Laodicean Message
“Лаодикийн захиас”
“The Sabbathkeeping Adventists had taken the position that the messages to the seven churches in Revelation 2 and 3 pictured the experience of the Christian church down through the centuries. It was their conclusion that the message to the Laodicean church applied to those they now termed nominal Adventists, those who had not accepted the seventh-day Sabbath. In a short editorial in the Review of October 9, James White raised some thought provoking questions that he introduced by stating:
“Амралтын өдрийг сахидаг Адвентистүүд Илчлэлт 2 ба 3 дахь долоон чуулганд хандсан мэдээнүүд нь зууны турш дахь Христийн чуулганы туршлагыг дүрслэн харуулдаг гэсэн байр суурийг баримталж байв. Лаодикеа чуулганд хандсан мэдээ нь тэдний одоо нэрлэж заншсанаар нэр төдий Адвентистүүдэд, өөрөөр хэлбэл долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг хүлээн аваагүй хүмүүст хамаарна гэсэн дүгнэлтэд тэд хүрсэн байлаа. 10-р сарын 9-ний өдрийн Review сэтгүүлд нийтэлсэн богино редакцын өгүүлэлдээ Жеймс Уайт дараах байдлаар эхлэн, бодолд хүргэх зарим асуултыг тавьсан юм:”
“The inquiry is beginning to come up afresh, ‘Watchman, What of the night?’ At present there is space for only a few questions, asked to call attention to the subject to which they relate. A full answer, we trust, will soon be given.—Review and Herald, Oct. 9, 1856.
“Энэ асуулт дахин шинээр хөндөгдөж эхэлж байна: ‘Харуул аа, шөнийн тухай юу байна вэ?’ Одоогоор зөвхөн цөөн хэдэн асуултад л зай байна; эдгээр нь холбогдох сэдэвт анхаарал хандуулахын тулд тавигдсан юм. Бүрэн хариулт удахгүй өгөгдөнө гэж бид найдаж байна.—Review and Herald, 1856 оны 10-р сарын 9.”
“Of the eleven questions he asked, it is the sixth that zeroed in on the Laodiceans.
Түүний тавьсан арван нэгэн асуултын дотроос Лаодикийнханд чиглэн онцлон хандсан нь зургаа дахь асуулт байв.
“6. Does not the state of the Laodiceans (lukewarm, and neither cold nor hot) fitly illustrate the condition of the body of those who profess the third angel’s message?—Ibid.
“6. Лаодикейчүүдийн байдал (бүлээн, хүйтэн ч биш халуун ч биш) гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээг тунхагладаг хэмээн өөрсдийгөө илэрхийлэгчдийн бүхэл биеийн нөхцөл байдлыг яг зохистойгоор дүрслэн харуулж байгаа бус уу?—Мөн тэнд.”
“The last question lays the matter open:
“Сүүлчийн асуулт энэ асуудлыг ил тод болгодог:
“11. If this be our condition as a people, have we any real grounds to hope for the favor of God unless we heed the ‘counsel’ of the True Witness? I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. Revelation 3:18–21.—Ibid.
“11. Хэрэв ард түмэн болох бидний байдал ийм байгаа бол, Үнэн Гэрчийн ‘зөвлөгөөг’ анхааран дагахгүйгээр Бурханы ивээлийг найдах ямар нэгэн жинхэнэ үндэс бидэнд байна гэж үү? Би чамд галаар шалгагдсан алтыг Надаас худалдан авахыг зөвлөж байна, ингэснээр чи баяжих болно; мөн цагаан хувцас, ингэснээр чи хувцаслагдаж, нүцгэн байдлын чинь ичгүүр ил гарахгүй байх болно; мөн нүдний тосоор нүдээ тосол, ингэснээр чи хардаг болох болно. Би хайрладаг хүн бүрээ зэмлэж, сахилгажуулдаг. Тиймээс хичээнгүй байж, гэмш. Харагтун, Би үүдэнд зогсон тогшиж байна. Хэрэв хэн нэгэн Миний дуу хоолойг сонсож, үүдээ нээвэл, Би түүн уруу орж, түүнтэй хамт зоог барина, тэр ч Надтай хамт зоог барина. Ялагч хүнд Би Өөрийн сэнтий дээр Надтай хамт суух эрхийг өгнө, яг л Би Өөрөө ялж, Эцгийнхээ сэнтий дээр Түүнтэй хамт суусан шиг. Илчлэл 3:18–21.—Мөн тэнд.”
“It is clear that the truth of the matter was just dawning on the mind of James White. The next issue of the Review carried a seven-column presentation of the seven churches, under that title. In his opening remarks he declared:
“Энэ хэргийн үнэн Жэймс Уайтын оюун санаанд дөнгөж гэрэлтэн тодорч эхэлж байсан нь илэрхий байна. Review сэтгүүлийн дараагийн дугаарт “долоон чуулган” гэсэн тэрхүү гарчгийн дор долоон баганын хэмжээтэй өгүүлэл нийтлэгдэв. Тэрээр оршил үгэндээ ийнхүү тунхагласан:”
“We must agree with some modern expositors that these seven churches should be understood as representing seven conditions of the Christian church, in seven periods of time, covering the ground of the entire Christian age.—Ibid., Oct. 16, 1856.
“Эдгээр долоон чуулганыг Христийн чуулганы долоон нөхцөл байдлыг, цаг хугацааны долоон үе дотор, бүхэл Христийн эрин үеийг хамруулан төлөөлж байна хэмээн ойлгох ёстой гэсэн орчин үеийн зарим тайлбарлагчдын үзэлтэй бид санал нийлэх ёстой.—Мөн эх сурвалж, 1856 оны 10-р сарын 16.”
“He then took up the prophecy, dealing with each church separately. Coming to the seventh, the Laodicean, he declared:
“Дараа нь тэр эш үзүүллийг авч, чуулган бүрийг тус тусад нь авч үзэв. Долоо дахь нь болох Лаодикеын чуулганд хүрээд, тэрээр ийнхүү тунхаглав:”
“How humbling to us as a people is the sad description of this church. And is not this dreadful description a most perfect picture of our present condition? It is; and it will be of no use to try to evade the force of this searching testimony to the Laodicean church. The Lord help us to receive it, and to profit by it.—Ibid.
Энэ сүмийн тухай гунигт дүрслэл нь бид ард түмэн болохын хувьд хэчнээн ихээр дорд болгогдож байгааг илчилдэг вэ. Мөн энэ аймшигт дүрслэл нь бидний өнөөгийн байдлын туйлын төгс хөрөг биш гэж үү? Тийм мөн; Лаодике дахь сүмд хандсан энэхүү нэвт шувт сорьсон гэрчлэлийн хүчийг булзааруулан зайлахыг оролдох нь ямар ч тус болохгүй. Эзэн бидэнд үүнийг хүлээн авч, түүнээс ашиг хүртэхэд туслаг.—Ibid.
“After he devoted two columns to the Laodicean church, his closing remarks made a strong appeal:
“Тэрээр Лаодикийн сүмд хоёр багана зориулсны дараа, төгсгөлийн үгсдээ хүчтэй уриалга дэвшүүлэв:”
“Dear brethren, we must overcome the world, the flesh, and the devil, or we shall have no part in the kingdom of God. . . . Lay hold of this work at once, and in faith claim the gracious promises to the repenting Laodiceans. Arise in the name of the Lord, and let your light shine to the glory of His blessed name.—Ibid.
“Хайрт ахан дүүс ээ, бид ертөнцийг, махан биеийг, мөн чөтгөрийг ялан дийлэх ёстой; эс тэгвээс бид Бурханы хаанчлалд ямар ч хувьгүй байх болно.... Энэ ажлыг даруй эхлүүлж, гэмшиж буй Лаодикеачуудад өгөгдсөн нигүүлсэнгүй амлалтуудыг итгэлээр өөриймшүүлэн ав. Эзэний нэрээр босож, Түүний ерөөлт нэрийн алдард гэрлээ гэрэлтүүлэгтүн.—Ibid.
“The response from the field was electrifying. Wrote G. W. Holt from Ohio on October 20:
“Талбараас ирсэн хариу үнэхээр сэтгэл хөдөлгөм байлаа. Охайогоос Г. В. Холт 10-р сарын 20-нд ийн бичжээ:
“Yes, I do believe that we who are in the third message with the commandments of God and the faith of Jesus are the church this language is addressed to; and we cannot be too soon in applying for tried gold and white raiment, and eyesalve, that we may see.—Ibid., Nov. 6, 1856.
“Тийм ээ, Бурханы тушаалууд болон Есүсийн итгэлтэй гурав дахь мэдээнд байгаа бид бол энэ үг хандуулагдсан сүм мөн гэдэгт би үнэхээр итгэдэг; мөн бид харахын тулд шалгагдсан алтыг, цагаан хувцсыг, нүдний тосыг гуйж авахдаа хэтэрхий эртэднэ гэж үгүй.—Ibid., 1856 оны 11-р сарын 6.
“From the Northeast a new voice was heard on the subject, that of Stephen N. Haskell, of Princeton, Massachusetts. As a first-day Adventist he had begun to preach at the age of 20; now three years later he was in the third angel’s message. A thorough Bible student, after having seen White’s brief initial editorial introducing the question of the seven churches, he chose to write an extended piece for the Review:
“Зүүн хойд бүсээс энэ сэдвээр шинэ нэгэн дуу хоолой сонсогдсон нь Массачусетс мужийн Принстон хотын Стефен Н. Хаскеллынх байв. Тэрээр нэгдүгээр өдрийг сахидаг Адвентистын хувьд 20 насандаа номлож эхэлсэн бөгөөд одоо, гурван жилийн дараа, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд орсон байлаа. Библийг гүнзгий судлагч тэрээр, долоон чуулганы тухай асуудлыг танилцуулсан Уайтын товч анхны редакцын өгүүллийг үзсэнийхээ дараа, Review-д зориулан дэлгэрэнгүй өгүүлэл бичихээр шийджээ:”
“The subject referred to has been one of deep interest to me for some months past. . . . I have for some time been led to believe that the message to the Laodiceans belongs to us; i.e., to those who believe in the third angel’s message, from many reasons which I consider to be good. I will mention two.—Ibid.
“Энд дурдсан сэдэв нь өнгөрсөн хэдэн сарын турш миний хувьд гүнээ сонирхол татсан нэгэн зүйл байсаар ирсэн.... Лаодикейнханд хандсан мэдээ нь бидэнд, өөрөөр хэлбэл, гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээнд итгэдэг хүмүүст хамаарна гэж би нэлээд хугацааны турш итгэхэд хөтлөгдсөөр ирсэн бөгөөд үүнийг зөв гэж үзэх олон шалтгаан надад бий. Тэдгээрээс хоёрыг нь дурдъя.—Ibid.
“This he does, devoting two columns to his conclusions. As he closed he declared:
“Тэрээр үүнийг хийж, өөрийн дүгнэлтүүдэд хоёр багана зориулсан. Тэрээр төгсгөлийнхөө үед ийнхүү мэдэгдэв:
“A theory of the third angel’s message never, no never, will save us, without the wedding garment, which is the righteousness of the saints. We must perfect holiness in the fear of the Lord.—Ibid.
“Гурав дахь тэнгэрэлчийн мэдээний тухай онол хэзээ ч, үгүй, хэзээ ч биднийг аварч чадахгүй; хуримын хувцас болох гэгээнтнүүдийн зөвт байдалгүйгээр бол бүр ч үгүй. Бид Эзэнээс эмээхүй дотор ариун байдлыг төгс болгох ёстой.—Мөн тэнд.
“As James White continued his editorials on the message to the Laodicean church the concepts the Sabbathkeeping Adventists were now reading in the Review were startling, but on thoughtful, prayerful consideration they were seen to be applicable. The letters to the editor showed quite general agreement and indicated that a revival was under way. That the stirring message was not the outgrowth of excitement was attested to by the first article in Testimony No. 3, published in April, 1857, titled Be Zealous and Repent. It opens, “The Lord has shown me in vision some things concerning the church in its present lukewarm state, which I will relate to you.”—1T, p. 141. In this Ellen White presented what was shown to her of Satan’s attacks on the church through earthly prosperity and possessions.” Arthur White, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 342–344.
“Жэймс Уайт Лаодикийн сүмд хандсан мэдээний талаар редакцын өгүүллүүдээ үргэлжлүүлэн нийтэлж байх үед, Амралтын өдрийг сахидаг Адвентистуудын одоо Review-д уншиж байсан үзэл санаанууд нь цочирдом байсан боловч, нухацтай, залбиралтайгаар тунгаан үзэхэд тэдгээр нь үнэхээр тохиромжтой болох нь харагдсан юм. Редакторт илгээсэн захидлууд нийтэд нь нэлээд өргөн зөвшилцөл байгааг харуулж, сэргэлт өрнөж байгааг илтгэж байв. Тэрхүү сэтгэл хөдөлгөм мэдээ нь хийрхэл хөөрлийн уршгаар үүссэн зүйл биш байсныг 1857 оны 4-р сард хэвлэгдсэн Testimony No. 3-ын эхний өгүүлэл болох Be Zealous and Repent гэрчилж байлаа. Тэр нь, “Эзэн надад үзэгдлээр, сүмийн өнөөгийн бүлээн байдалтай холбоотой зарим зүйлийг харуулсан бөгөөд би тэдгээрийг та нарт өгүүлэх болно.”—1T, p. 141 гэж эхэлдэг. Үүнд Эллен Уайт, газар дэлхийн чинээлэг байдал ба эд хөрөнгөөр дамжуулан Сатан сүмд довтолж буй талаар өөрт нь юу харуулагдсаныг толилуулсан юм.” Артур Уайт, Ellen G. White: The Early Years, volume 1, 342–344.
The Millerite movement began prophetically as the Philadelphian church, and in 1856 it became the Laodicean church. Seven years later the movement ended, and the Seventh-day Adventist church began as the Laodicean church and will remain so, until it is spewed out of the mouth of the Lord. The movement of the one hundred and forty-four thousand came out of the fold of the Laodicean church, just as the Millerite movement came out of the fold of the church of Sardis. The movement of the one hundred and forty-four thousand parallels the Millerite movement in that the first movement changed from Philadelphia to Laodicea and the last movement changes from Laodicea to Philadelphia. The point of transition from Philadelphia unto Laodicea in Millerite history is specifically marked as 1856, so the point of transition must also be marked in the last movement, for God never changes. The point of transition is identified in Revelation eleven with the two prophets that are slain in the streets.
Миллерийн хөдөлгөөн эш үзүүллэгийн хувьд Филадельфийн сүм болон эхэлсэн бөгөөд 1856 онд Лаодикийн сүм болсон. Долоон жилийн дараа тэр хөдөлгөөн төгсөж, Долоо дахь өдрийн Адвентист сүм Лаодикийн сүм болон эхэлж, Эзэний амнаас бөөлжигдөн гаргах хүртлээ тийм хэвээр үлдэх болно. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөн Лаодикийн сүмийн хүрээнээс гарч ирсэн нь, яг л Миллерийн хөдөлгөөн Сардисын сүмийн хүрээнээс гарч ирсэнтэй адил юм. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөн нь Миллерийн хөдөлгөөнтэй энэ утгаараа зэрэгцэн явдаг: эхний хөдөлгөөн Филадельфиас Лаодики руу өөрчлөгдсөн бол, сүүлчийн хөдөлгөөн Лаодикиас Филадельфи руу өөрчлөгдөнө. Миллерийн түүхэнд Филадельфиас Лаодики руу шилжсэн цэгийг 1856 он хэмээн тодорхой тэмдэглэсэн байдаг; тиймээс Бурхан хэзээ ч өөрчлөгддөггүй учраас, сүүлчийн хөдөлгөөнд ч мөн шилжилтийн тэр цэг тэмдэглэгдэх ёстой. Шилжилтийн тэр цэг нь Илчлэл номын арван нэгдүгээр бүлэгт гудамжинд алагддаг хоёр эш үзүүлэгчээр тодорхойлогдсон байдаг.
And when they shall have finished their testimony, the beast that ascendeth out of the bottomless pit shall make war against them, and shall overcome them, and kill them. And their dead bodies shall lie in the street of the great city, which spiritually is called Sodom and Egypt, where also our Lord was crucified. Revelation 11:7, 8.
Тэд өөрсдийн гэрчлэлийг гүйцээж дуусгах үед ёроолгүй ангалын гүнээс гарч ирдэг араатан тэдний эсрэг дайн хийж, тэднийг дийлэн ялж, ална. Тэдний цогцос агуу хотын гудамжинд хэвтэх бөгөөд тэр хотыг сүнслэг утгаар Содом, Египет гэж нэрлэдэг, мөн тэнд бидний Эзэн цовдлогдсон билээ. Илчлэлт 11:7, 8.
The last movement would die, then stand and thereafter be resurrected as the ensign. In so doing it would align with the Republican horn. The Republican horn forms an image to the beast, and the beast that it forms the image of is addressed in Revelation seventeen, and that beast is identified as the fifth head that received a deadly wound, that would be resurrected as the eighth head. It would be resurrected as the eighth that was of the seven.
Сүүлийн хөдөлгөөн үхэж, дараа нь босон зогсож, түүнээс хойш туг тэмдэг болгон амилуулагдах байв. Ингэснээрээ тэр Бүгд Найрамдах эвэртэй зэрэгцэн нийцэх байлаа. Бүгд Найрамдах эвэр араатанд дүр төрхийг бий болгодог бөгөөд түүний дүр төрхийг бий болгож буй тэр араатан Илчлэлт арван долоодугаар бүлэгт өгүүлэгдсэн байдаг; мөн тэр араатан нь үхлийн шарх авсан тав дахь толгой мөн гэж тодорхойлогддог бөгөөд тэр нь найм дахь толгой болон амилуулагдах байв. Тэр нь долоон толгойн дотроос гарсан найм дахь нь болон амилуулагдах байлаа.
And the beast that was, and is not, even he is the eighth, and is of the seven, and goeth into perdition. Revelation 17:11.
Мөн байсан бөгөөд эдүгээ үгүй болсон тэр араатан өөрөө найм дахь нь бөгөөд долоон дотроос гарсан нэгэн бөгөөд мөхөл уруугаа явна. Илчлэлт 17:11.
The Republican horn would form an image of that beast, and it therefore would be killed and then resurrected. When it was resurrected it would be the eighth head that was of the seven previous heads. The Protestant horn, rides upon the same earth beast as the Republican horn and would need to possess the same prophetic dynamics. The transition from Philadelphia to Laodicea in the Millerite movement prefigures the transition from the Laodicea to Philadelphia in the last movement.
Бүгд Найрамдах эвэр тэр араатны дүрийг байгуулах бөгөөд тиймийн тулд тэр алагдаж, дараа нь амилуулагдах байсан. Тэр амилуулагдах үедээ өмнөх долоон толгойн дотроос гарсан найм дахь толгой байх байв. Протестант эвэр Бүгд Найрамдах эвэртэй адил газрын тэрхүү араатан дээр морддог тул эш үзүүллэгийн мөн адил хөдөлгөөний шинжийг эзэмших ёстой. Миллерит хөдөлгөөн дэх Филадельфиагаас Лаодике уруу шилжсэн шилжилт нь эцсийн хөдөлгөөн дэх Лаодикеагаас Филадельфи руу шилжих шилжилтийн урьдач дүрслэл болдог.
When the last movement received a deadly wound on July 18, 2020, it died as Laodicea. When, as represented in Revelation eleven it transitioned to Philadelphia, it would represent the eighth church, that is of the seven. The death in the year 2020, was paralleled by the Republican horn, for since the time of the end in 1989, there had been six presidents. The sixth president received a deadly wound, that will be healed in 2024. That head will then be the eighth head of the United States since the time of the end in 1989, and it will be of the seven. Both horns were the sixth that becomes the eighth. This truth is a large part of the message of the Revelation of Jesus Christ that is unsealed just before the close of probation.
Сүүлчийн хөдөлгөөн 2020 оны 7 дугаар сарын 18-нд үхлийн шарх хүлээн авахад, тэр нь Лаодикеа байдлаар үхсэн. Илчлэлт арван нэгдүгээр бүлэгт дүрслэгдсэнчлэн Филадельфи руу шилжихдээ, тэр нь долоон сүмээс гарсан найм дахь сүмийг төлөөлөх байсан. 2020 онд болсон тэр үхэл нь Бүгд Найрамдах эвэртэй зэрэгцүүлэгдсэн, учир нь 1989 онд төгсгөлийн цаг эхэлснээс хойш зургаан ерөнхийлөгч байсан юм. Зургаа дахь ерөнхийлөгч үхлийн шарх хүлээн авсан бөгөөд тэр нь 2024 онд эдгэрэх болно. Тэгээд тэр толгой нь 1989 онд төгсгөлийн цаг эхэлснээс хойших Америкийн Нэгдсэн Улсын найм дахь толгой байх бөгөөд долооны нэг нь байх болно. Аль аль эвэр нь зургаа дахь нь бөгөөд найм дахь нь болдог. Энэ үнэн нь хаалттай нигүүлслийн хугацаа дуусахын яг өмнө тайлагддаг Есүс Христийн Илчлэлтийн мэдээний томоохон хэсэг мөн.
For this reason, it is important to be clear about the Millerite history that typifies our current history. Sister White confirmed James White’s application of Laodicea upon the movement in 1856, so this is not an application that is derived by human logic. Seven years before the Seventh-day Adventist church was legally connected with the Republican horn, it was identified by inspiration as the Laodicean church. This means there has never been one day in the history of the Seventh-day Adventist church when it was anything other than naked, poor, blind, miserable and wretched. This prophetic reality provides the context and justification for recognizing the four escalating abominations of Ezekiel chapter eight as the four generations of Adventism.
Ийм учраас, өнөөгийн бидний түүхийг хэв шинжлэн илэрхийлдэг Миллерчүүдийн түүхийн талаар тодорхой байх нь чухал юм. Эгч Уайт 1856 онд Лаодикейн захидлыг хөдөлгөөнд хамааруулсан Жеймс Уайтын хэрэглээг баталсан бөгөөд иймээс энэ нь хүний логикоос үүдэн гаргасан хэрэглээ биш юм. Долоо дахь өдрийн Адвентист сүм хууль ёсоор Бүгд Найрамдах эвэртэй холбогдохоос долоон жилийн өмнө, тэр нь онгодоор Лаодикейн сүм хэмээн тодорхойлогдсон байв. Энэ нь Долоо дахь өдрийн Адвентист сүмийн түүхэнд тэрхүү сүм нүцгэн, ядуу, сохор, золгүй бөгөөд өрөвдөлтэй байдлаас өөр байсан нэг ч өдөр хэзээ ч байгаагүй гэсэн үг юм. Энэхүү эш үзүүллэгийн бодит байдал нь Езекиел номын наймдугаар бүлэгт өгүүлэгдэх улам лавширч буй дөрвөн жигшүүрт үйлийг Адвентизмийн дөрвөн үе хэмээн танин мэдэхийн нөхцөл ба үндэслэлийг бүрдүүлдэг.
When the Millerite history is approached from the structure of Isaiah seven’s sixty-five years, it is to be recognized that the prophecy of the seven times is the prophetic umbrella that covers the entire history of the Millerite movement. In 1856, the message to the Laodicean church became present truth for Millerite Adventism. The one who presents the message of Laodicea was not James or Ellen White, it was the Faithful and True Witness.
Миллеритын түүхийг Исаиа долоодугаар бүлгийн жаран таван жилийн бүтцийн үүднээс авч үзэхэд, долоон цагийн эш үзүүллэг нь Миллеритын хөдөлгөөний бүхэл түүхийг бүрхэн хамарсан эш үзүүллэгийн дээвэр мөн гэдгийг хүлээн зөвшөөрөх ёстой. 1856 онд Лаодикийн сүмд хандсан мэдээ Миллерит Адвентизмийн хувьд одоогийн үнэн болсон. Лаодикийн мэдээг танилцуулагч нь Жеймс ч биш, Эллен Уайт ч биш, харин Итгэмжит бөгөөд Үнэн Гэрч байсан юм.
And unto the angel of the church of the Laodiceans write; These things saith the Amen, the faithful and true witness, the beginning of the creation of God; I know thy works, that thou art neither cold nor hot: I would thou wert cold or hot. So then because thou art lukewarm, and neither cold nor hot, I will spue thee out of my mouth. Because thou sayest, I am rich, and increased with goods, and have need of nothing; and knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked: I counsel thee to buy of me gold tried in the fire, that thou mayest be rich; and white raiment, that thou mayest be clothed, and that the shame of thy nakedness do not appear; and anoint thine eyes with eyesalve, that thou mayest see. As many as I love, I rebuke and chasten: be zealous therefore, and repent. Behold, I stand at the door, and knock: if any man hear my voice, and open the door, I will come in to him, and will sup with him, and he with me. To him that overcometh will I grant to sit with me in my throne, even as I also overcame, and am set down with my Father in his throne. He that hath an ear, let him hear what the Spirit saith unto the churches. Revelation 3:14–22.
Лаодикийн чуулганы тэнгэрэлчид бичигтүн; Амен, итгэмжит бөгөөд үнэн гэрч, Бурханы бүтээлийн эхлэл ийнхүү айлдаж байна: Би чиний үйлсийг мэднэ; чи хүйтэн ч биш, халуун ч биш. Чи хүйтэн эсвэл халуун байгаасай гэж Би хүснэ. Иймээс чи бүлээн бөгөөд хүйтэн ч биш, халуун ч биш тул Би чамайг амнаасаа бөөлжүүлэн гаргана. Учир нь чи, “Би баян, эд хөрөнгөөр арвижсан, надад юугаар ч дутах зүйл үгүй” гэж хэлдэг атлаа өөрөө хөөрхийлөлтэй, өрөвдмөөр, ядуу, сохор, нүцгэн гэдгээ мэддэггүй. Галд шалгагдсан алтыг Надаас худалдаж ав, тэгвэл чи баян болно; мөн өмсөж, нүцгэн байдлын чинь ичгүүр илчлэгдэхгүй байхын тулд цагаан хувцас ав; бас хараатай болохын тулд нүдээ нүдний тосоор тосол. Миний хайрладаг бүхнийг Би зэмлэж, сахилгажуулдаг. Иймд хичээнгүй байж, гэмш. Харагтун, Би үүдэн дээр зогсоод тогшиж байна. Хэрэв хэн нэгэн Миний дууг сонсоод үүдээ нээвэл, Би түүн уруу орж, түүнтэй хамт зоог барина, тэр ч Надтай хамт зоог барина. Ялагчид Би Өөрийнхөө сэнтийд Надтай хамт суух эрхийг өгнө. Би мөн ялж, Эцгийнхээ сэнтийд Түүнтэй хамт суусан шиг. Чихтэй нэгэн нь Сүнс чуулгануудад юу айлдаж буйг сонсогтун. Илчлэлт 3:14–22.
The True Witness identifies that if any man would “hear” His voice, He would come in and “sup with him.” If Laodicea would open the door, Christ would come in and sup with them. If Christ is allowed to enter, he brings a message, for the symbolism of eating represents the reception of a message. The message can be generalized as simply the Laodicean message, but that is a shallow consideration of what the message He offers represents. In 1856, Hiram Edson set forth a series of eight articles that contained the prophetic information that expands the understanding of the very first “time prophecy” the angels of God led William Miller to recognize and proclaim. In those eight articles, Edson correctly identifies the sixty-five years of Isaiah seven.
Жинхэнэ Гэрч хэрэв хэн нэгэн Түүний дуу хоолойг “сонсвол”, Тэр дотогш орж “түүнтэй хамт зооглоно” гэж тодорхойлдог. Хэрэв Лаодикеа хаалгаа нээвэл, Христ дотогш орж тэдэнтэй хамт зооглох байв. Хэрэв Христийг орохыг зөвшөөрвөл, Тэр захиас авчирдаг. Учир нь идэхийн бэлгэдэл нь захиасыг хүлээн авахыг илэрхийлдэг. Тэрхүү захиасыг ерөнхийд нь зүгээр л Лаодикеийн захиас гэж хэлж болох боловч, Түүний санал болгож буй захиас юуг илэрхийлдэг талаар ийм байдлаар үзэх нь өнгөц ойлголт юм. 1856 онд Хайрам Эдсон Бурханы тэнгэрэлч нар Уильям Миллерийг танин мэдэж, тунхаглахад хүргэсэн хамгийн анхны “цаг хугацааны эш үзүүллэг”-ийн ойлголтыг тэлэн дэлгэрүүлсэн эш үзүүллэгийн мэдээллийг агуулсан найман цуврал өгүүллийг нийтэлсэн. Тэр найман өгүүлэлдээ Эдсон Исаиа долоодугаар бүлгийн жаран таван жилийг зөв тодорхойлсон байдаг.
The beginning of Miller’s work was the discovery of the seven times, and seven years before the movement named after his service was to end, a deeper revelation of that very prophecy was offered to Millerite Adventism. It was offered in the same year they were identified by inspiration as Laodiceans. Prophetically, twenty-five hundred and twenty days later in 1863, Miller’s first discovery of prophetic time was rejected. The Laodicean message for the Advent movement arrived in 1856, and the Lord knocked on the door eight times, with eight articles to see if He could find entrance. At the ending of the movement, the True Witness wished to sup together with His people by dining upon the very first message of time from the beginning of the movement. His people refused to eat, and seven years, or twenty-five hundred and twenty prophetic days later, His people shut the door that had been opened with the key of David that had been placed into the hand of William Miller. They returned to an old Samaritan prophet who fed them a lie, sealing their fate to die between an ass and a lion.
Миллерийн ажлын эхлэл нь долоон цагийг нээн илрүүлсэн явдал байсан бөгөөд түүний үйлчлэлээр нэрлэгдсэн хөдөлгөөн төгсөхөөс долоон жилийн өмнө тэрхүү эш үзүүллэгийн илүү гүнзгий илчлэл Миллерит Адвентизмд санал болгогдсон юм. Энэ нь тэднийг сүнслэг нөлөөгөөр Лаодикечүүд хэмээн тодорхойлсон тэр л жилд өгөгдсөн байв. Эш үзүүллэгийн хувьд, хоёр мянга таван зуун хорин өдрийн дараа, 1863 онд, Миллерийн эш үзүүллэгийн цаг хугацааны талаарх анхны нээлт няцаагдсан юм. Адвент хөдөлгөөнд хандсан Лаодикеагийн мэдээ 1856 онд ирсэн бөгөөд Эзэн Өөрт нь орох боломж буй эсэхийг харахаар найман өгүүллээр, найман удаа хаалгыг тогшсон билээ. Хөдөлгөөний төгсгөлд Үнэн Гэрч Өөрийн ард түмэнтэй хамт, хөдөлгөөний эхнээс ирсэн цаг хугацааны тухай хамгийн анхны мэдээгээр зооглон хамт хооллохыг хүссэн юм. Гэвч Түүний ард түмэн идэхээс татгалзсан бөгөөд долоон жилийн, өөрөөр хэлбэл эш үзүүллэгийн хоёр мянга таван зуун хорин өдрийн дараа, Уильям Миллерийн гарт тавигдсан Давидын түлхүүрээр нээгдсэн байсан тэр хаалгыг Түүний ард түмэн хаачихсан юм. Тэд өөрсдөд нь худал хуурмагийг тэжээл болгосон эртний Самарийн эш үзүүлэгч рүү буцаж очсон бөгөөд ийнхүү илжиг ба арслангийн хооронд үхэх тавилангaa баталгаажуулсан юм.
In 1856, the Protestant horn was in the crisis of the valley of vision, for where there is no vision, the people perish. In 1856, the Republican horn was also in a crisis.
1856 онд Протестант эвэр үзэгдлийн хөндийн хямрал дунд байсан. Учир нь үзэгдэл үгүй газар ард түмэн мөхдөг. 1856 онд Бүгд Найрамдах эвэр мөн хямралд байсан.
1856, marked a continuation of the violent conflict known as Bleeding Kansas, the Kansas-Missouri Border War. The struggle was over whether Kansas would enter the Union as a free state or a slave state. The conflict included violent clashes between pro-slavery and anti-slavery settlers.
1856 он нь Канзас–Миссурийн хилийн дайн хэмээн нэрлэгддэг, “Цус урссан Канзас” хэмээх хүчирхийлэлтэй мөргөлдөөний үргэлжлэлээр тэмдэглэгдсэн юм. Энэхүү тэмцэл нь Канзас Холбоонд боолчлолгүй муж улсын хувиар элсэх үү, эсвэл боолын муж улсын хувиар элсэх үү гэдэг асуудлын төлөө байв. Уг мөргөлдөөнд боолчлолыг дэмжигч болон боолчлолыг эсэргүүцэгч суурьшигчдын хоорондын хүчирхийлэлтэй тулгаралтууд багтаж байлаа.
On May 22, 1856, a violent incident also occurred in the United States Senate chamber, when Congressman Preston Brooks, a pro-slavery advocate from South Carolina, brutally attacked Senator Charles Sumner of Massachusetts with his cane. Sumner had delivered an anti-slavery speech titled The Crime Against Kansas, which deeply offended Brooks. The caning incident highlighted the growing tensions between North and South over the issue of slavery.
1856 оны 5-р сарын 22-нд мөн АНУ-ын Сенатын танхимд хүчирхийллийн шинжтэй хэрэг явдал болсон бөгөөд Өмнөд Каролина мужаас сонгогдсон, боолчлолыг дэмжигч Конгрессын гишүүн Престон Брукс Массачусетс мужаас сонгогдсон сенатор Чарльз Самнерыг таягаараа хэрцгийгээр довтолсон юм. Самнер “Канзасын эсрэг үйлдэгдсэн гэмт хэрэг” хэмээх боолчлолын эсрэг илтгэл тавьсан нь Бруксыг гүнээ доромжилжээ. Энэхүү таягаар зодсон явдал нь боолчлолын асуудлаарх Умард ба Өмнөдийн хооронд өсөн нэмэгдэж байсан хурцадмал байдлыг тод томруун харуулсан юм.
In 1856, the Republican Party was founded as a response to the political turmoil caused by the Kansas-Nebraska Act, passed in 1854, which produced the growing opposition to the spread of slavery into new territories. The party’s first national convention was held in Philadelphia, and John C. Fremont was chosen as their first presidential candidate in the 1856 election.
1854 онд батлагдсан Канзас–Небраскагийн хуулиас үүдэн бий болсон улс төрийн үймээн самууны хариу болгон, мөн боолчлолыг шинэ нутаг дэвсгэрүүдэд түгээн дэлгэрүүлэхийн эсрэг өсөн нэмэгдэж байсан тэмцлийн үр дүнд 1856 онд Бүгд Найрамдах Нам байгуулагдсан. Тус намын анхны үндэсний их хурал Филадельфид болж, 1856 оны сонгуульд Жон С. Фремонт тэдний анхны ерөнхийлөгчийн нэр дэвшигчээр сонгогдов.
The Kansas-Nebraska Act organized the territories of Kansas and Nebraska and allowed the settlers in those territories to decide whether they would allow slavery within their borders. This concept, known as “popular sovereignty,” effectively repealed the Missouri Compromise of 1820, which had prohibited slavery north of the 36°30’ parallel in the Louisiana Territory. The act had a profound impact on the issue of slavery in the territories. It reignited sectional tensions because it opened the possibility that slavery could expand into areas that were previously considered free soil, such as Kansas. The passage of the Kansas-Nebraska Act led to a rush of pro-slavery and anti-slavery settlers into the Kansas Territory, each hoping to influence the outcome of the popular sovereignty vote. This competition for control of the territory led to violent clashes and a period of lawlessness known as Bleeding Kansas in 1856.
Канзас-Небраскагийн хууль нь Канзас болон Небраскагийн нутаг дэвсгэрүүдийг зохион байгуулж, тэнд суурьшигчдад өөрсдийн хил хязгаарын дотор боолчлолыг зөвшөөрөх эсэхийг шийдэх эрхийг олгосон. “Ард түмний бүрэн эрх” хэмээн нэрлэгдсэн энэхүү үзэл баримтлал нь Луизианагийн нутаг дэвсгэрт 36°30’ өргөргөөс хойш боолчлолыг хориглосон 1820 оны Миссурийн тохиролцоог бодитойгоор хүчингүй болгосон юм. Энэхүү хууль нь нутаг дэвсгэрүүд дэх боолчлолын асуудалд гүнзгий нөлөө үзүүлсэн. Өмнө нь чөлөөт газар нутаг гэж үзэгдэж байсан Канзас зэрэг бүсүүдэд боолчлол тэлэх боломжийг нээсэн учраас энэ нь бүс нутгуудын хоорондын хурцадмал байдлыг дахин өдөөсөн. Канзас-Небраскагийн хууль батлагдсаны улмаас боолчлолыг дэмжигч болон эсэргүүцэгч суурьшигчид ард түмний бүрэн эрхийн санал хураалтын үр дүнд нөлөөлөх найдвараар Канзасын нутаг дэвсгэр рүү олноороо цутган орсон. Нутаг дэвсгэрийг хянахын төлөөх энэхүү өрсөлдөөн нь хүчирхийлэлт мөргөлдөөнүүдийг бий болгож, 1856 онд “Цус урссан Канзас” хэмээн нэрлэгдэх хууль ёсгүй байдлын үеийг үүсгэсэн.
The presidential election of 1856 was a significant political event. It featured a three-way race between Democrat James Buchanan, Republican John C. Fremont, and former President Millard Fillmore of the American Party. James Buchanan won the election and became the 15th President of the United States.
1856 оны ерөнхийлөгчийн сонгууль нь улс төрийн чухал үйл явдал байв. Энэ сонгуульд Ардчилсан намаас Жеймс Бьюкенен, Бүгд Найрамдах намаас Жон С. Фремонт, мөн Америкийн намын нэр дэвшигч, ерөнхийлөгч асан Миллард Филлмор нарын хооронд гурван талт өрсөлдөөн өрнөв. Жеймс Бьюкенен уг сонгуульд ялж, Америкийн Нэгдсэн Улсын 15 дахь Ерөнхийлөгч болов.
James Buchanan’s presidency is primarily known for its failure to effectively address the growing tensions and divisions between the North and the South, ultimately culminating in the outbreak of the American Civil War shortly after he left office. His presidency is often viewed as one of the least successful presidency in American history, due to these significant failures in leadership and crisis management.
Жэймс Бьюкенэний ерөнхийлөгчийн албан хугацаа нь юуны өмнө Хойд ба Өмнөдийн хооронд өсөн нэмэгдэж байсан хурцадмал байдал, хуваагдлыг үр нөлөөтэйгээр шийдвэрлэж чадаагүйгээрээ танигддаг бөгөөд энэ нь эцэстээ түүнийг албан тушаалаа орхисны дараахан Америкийн Иргэний дайн дэгдэхэд хүргэсэн юм. Удирдлага болон хямралын менежментийн эдгээр ноцтой бүтэлгүйтлүүдийн улмаас түүний ерөнхийлөгчийн албыг Америкийн түүхэн дэх хамгийн амжилтгүй ерөнхийлөгчийн засаглалын нэг хэмээн олонтаа үздэг.
The infamous Dred Scott Decision in 1857, declared that slaves whether enslaved or free were not citizens and could not sue in federal courts. It also declared that Congress could not prevent slavery in the territories of the United States. The Democrat Buchanan publicly endorsed the pro-slavery Dred Scott Decision.
1857 оны алдар муутай Dred Scott-ийн шийдвэрээр боолууд нь боол хэвээр байсан ч, эсвэл чөлөөт байсан ч, иргэн биш бөгөөд холбооны шүүхэд нэхэмжлэл гаргах эрхгүй гэж тунхагласан. Мөн энэ шийдвэрээр Конгресс нь Америкийн Нэгдсэн Улсын нутаг дэвсгэрүүдэд боолчлолыг хориглон зогсоож үл чадна гэж мэдэгдсэн. Ардчилсан намынхан Бьюкенен боолчлолыг дэмжсэн Dred Scott-ийн шийдвэрийг олон нийтийн өмнө сайшаан дэмжсэн.
Not only did the pro-slavery position of the Democrat Buchanan allow tensions to escalate into Civil War, but his inability to manage the economics of the country led to the Panic of 1857, which was one of the greatest economic downturns in American history prior to the great depression. The Panic of 1857 resulted in a severe economic depression that lasted several years. Businesses and banks closed, unemployment increased and the stock market declined.
Боолчлолыг дэмжигч Ардчилсан намынх байсан Бьюкенений байр суурь нь хурцадмал байдлыг Иргэний дайнд хүрэх хүртэл даамжрахад хүргээд зогсохгүй, улсын эдийн засгийг удирдан зохицуулах түүний чадваргүй байдал нь 1857 оны Санхүүгийн үймээнийг бий болгосон бөгөөд энэ нь Их хямралаас өмнөх Америкийн түүхэн дэх хамгийн том эдийн засгийн уналтуудын нэг байв. 1857 оны Санхүүгийн үймээн нь хэдэн жилийн турш үргэлжилсэн хүнд эдийн засгийн хямралд хүргэсэн. Аж ахуйн нэгжүүд болон банкууд хаагдаж, ажилгүйдэл нэмэгдэж, хөрөнгийн зах зээл уналтад орсон.
During Buchanan’s presidency the Southern states began their process of seceding from the Union, and they broke away in response to the election of the Republican Abraham Lincoln, in 1860. Buchanan took a passive approach to the secession crisis, arguing that the federal government lacked the authority to forcibly prevent secession. This lack of decisive action allowed the secession movement to gain momentum. His lack of strong leadership and his reluctance to take decisive action to address the secession crisis contributed to the South’s perception that it could leave the Union without facing military opposition.
Бьюкенэний ерөнхийлөгчийн бүрэн эрхийн үед Өмнөд мужууд Холбооноос салан тусгаарлах үйл явцаа эхлүүлж, 1860 онд Бүгд Найрамдах намын Абрахам Линкольн сонгогдсоны хариуд Холбооноос гарч одсон юм. Бьюкенэн салан тусгаарлах хямралд идэвхгүй байр суурь баримталж, холбооны засгийн газар салан тусгаарлалтыг хүчээр зогсоох эрх мэдэлгүй хэмээн маргаж байв. Ийнхүү шийдэмгий арга хэмжээ аваагүй нь салан тусгаарлах хөдөлгөөн эрчээ авах боломжийг олгосон. Түүний хүчтэй манлайлал дутмаг байсан нь, мөн салан тусгаарлах хямралыг шийдвэртэйгээр шийдвэрлэх арга хэмжээ авахаас тээнэгэлзсэн нь Өмнөдийнхөнд цэргийн эсэргүүцэлтэй нүүр тулалгүйгээр Холбооноос гарч болно гэсэн ойлголтыг төрүүлэхэд нөлөөлсөн.
In 1860, Abraham Lincoln the first Republican president, was elected. On January 1, 1863, President Lincoln signed and issued the final Emancipation Proclamation, which declared that all enslaved people in Confederate-held territory were to be set free. This executive order had a significant impact on the Civil War as it turned the conflict into a struggle not only to preserve the Union, but also to end slavery. The Emancipation Proclamation did not immediately free all enslaved individuals. It applied specifically to Confederate-held territory, where the Union had limited authority. As Union forces advanced and gained control over Confederate territory, the proclamation was enforced, and enslaved people in those areas were set free. The Emancipation Proclamation was a crucial step toward the eventual abolition of slavery in the United States and paved the way for the passage of the Thirteenth Amendment to the U.S. Constitution, which was passed and ratified on December 6, 1865.
1860 онд Бүгд Найрамдах намаас нэр дэвшсэн анхны ерөнхийлөгч Абрахам Линкольн сонгогдов. 1863 оны 1 дүгээр сарын 1-нд Ерөнхийлөгч Линкольн эцсийн Чөлөөлөх тунхаглалыг гарын үсэг зурж, нийтэлсэн бөгөөд үүгээр Холбоот Улсын мэдэлд байсан нутаг дэвсгэр дэх бүх боолчлогдсон хүмүүсийг эрх чөлөөтэй болгохыг тунхагласан юм. Энэхүү гүйцэтгэх захирамж Иргэний дайнд ихээхэн нөлөө үзүүлсэн бөгөөд уг мөргөлдөөнийг зөвхөн Холбоог хадгалан үлдэхийн төлөөх тэмцэл төдийгүй, мөн боолчлолыг эцэс болгохын төлөөх тэмцэл болгон хувиргасан. Чөлөөлөх тунхаглал нь бүх боолчлогдсон хүмүүсийг нэн даруй эрх чөлөөтэй болгоогүй. Энэ нь тусгайлан Холбоот Улсын мэдэлд байсан нутаг дэвсгэрт хамаарч байсан бөгөөд тэнд Холбооны эрх мэдэл хязгаарлагдмал байв. Холбооны цэргүүд урагшлан давшиж, Холбоот Улсын нутаг дэвсгэрт хяналтаа тогтоохын хэрээр уг тунхаглал хэрэгжиж, тэдгээр бүс нутаг дахь боолчлогдсон хүмүүс эрх чөлөөтэй болсон. Чөлөөлөх тунхаглал нь Америкийн Нэгдсэн Улсад боолчлолыг эцэст нь халан устгахад чиглэсэн шийдвэрлэх алхам байсан бөгөөд 1865 оны 12 дугаар сарын 6-нд батлагдаж, соёрхон батлагдсан АНУ-ын Үндсэн хуулийн Арван гуравдугаар нэмэлт өөрчлөлтийг батлах замыг зассан юм.
The Republican horn from the 1850’s onward was in the crisis of the issue of slavery. Two primary divisions in the country represented by two primary classes of political thought. A separation process began in 1856 as anti and pro slavery groups moved into the Kansas territory in attempt to uphold their views of slavery, at the very time Philadelphia was being separated from Laodicea. Democrats were pro-slavery and Republicans were anti-slavery.
1850-иад оноос хойших Бүгд Найрамдах эвэр нь боолчлолын асуудлын хямрал дунд байв. Улс орны хоёр үндсэн хуваагдал нь улс төрийн сэтгэлгээний хоёр үндсэн ангийг төлөөлж байлаа. Боолчлолын талаархи өөрсдийн үзлийг хамгаалахыг оролдон боолчлолыг эсэргүүцэгч болон дэмжигч бүлгүүд Канзасын нутаг дэвсгэрт шилжин очихын хамт, яг тэр үед Филаделфи нь Лаодикеагаас тусгаарлагдаж байсан тул, 1856 онд тусгаарлагдах үйл явц эхэлсэн. Ардчилсан нам боолчлолыг дэмжигч, харин Бүгд Найрамдах нам боолчлолыг эсэргүүцэгч байв.
In 1856, Bleeding Kansas represented a microcosm of the impending war. In that year a pro-slavery Democrat was elected as head of the Republican horn, and his ineffective leadership became the symbol of an ineffective presidency, until these recent last days. He preceded the first Republican president that was forced to clean up the mess left by Buchanan’s presidency.
1856 онд “Цус урссан Канзас” нь айсуй дайны бичил дүр төрхийг илэрхийлж байв. Тэр жилд боолчлолыг дэмжигч нэгэн Ардчилсан намын улс төрч Бүгд Найрамдах эвэрний тэргүүнээр сонгогдсон бөгөөд түүний үр нөлөөгүй удирдлага нь, эдгээр хамгийн сүүлчийн өдрүүд хүртэл, үр нөлөөгүй ерөнхийлөгчлөлийн бэлгэдэл болсон юм. Тэрээр Бьюкенаны ерөнхийлөгчлөлийн үлдээсэн эмх замбараагүй байдлыг цэгцлэхэд хүрсэн Бүгд Найрамдах намын анхны ерөнхийлөгчийн өмнө гарч ирсэн билээ.
By 1863, the Republican horn made the most significant executive order in the history of the earth beast of Revelation thirteen. The executive order was addressing slavery. One paragraph of the proclamation states, “That on the first day of January, in the year of our Lord one thousand eight hundred and sixty-three, all persons held as slaves within any State or designated part of a State, the people whereof shall then be in rebellion against the United States, shall be then, thenceforward, and forever free; and the Executive Government of the United States, including the military and naval authority thereof, will recognize and maintain the freedom of such persons, and will do no act or acts to repress such persons, or any of them, in any efforts they may make for their actual freedom.” Though the resolution of the problem of slavery was historically incomplete at that point, the essence of the Constitution is recognized when Lincoln wrote, “all persons held as slaves within any state … shall be then, thenceforward, and forever free.”
1863 он гэхэд Бүгд Найрамдах эвэр Илчлэлт 13-ын газрын араатны түүхэн дэх хамгийн чухал гүйцэтгэх захирамжийг гаргасан байв. Тэрхүү гүйцэтгэх захирамж нь боолчлолын асуудлыг хөндсөн юм. Уг тунхаглалын нэгэн догол мөрд ийн өгүүлжээ: “Эзэний маань мянга найман зуун жаран гуравдугаар оны нэгдүгээр сарын эхний өдөрт, АНУ-ын эсрэг бослого гаргаж буй аливаа муж улсын дотор, эсхүл тийм муж улсын тусгайлан тогтоосон хэсэгт боол болгон баригдаж буй бүх хүмүүс тэр мөчөөс эхлэн, цаашид, мөн үүрд эрх чөлөөтэй байх болно; мөн АНУ-ын Гүйцэтгэх Засгийн газар, үүнд түүний хуурай замын болон тэнгисийн цэргийн эрх мэдэл оролцуулан, тийм хүмүүсийн эрх чөлөөг хүлээн зөвшөөрч, хамгаалан сахин хадгалах бөгөөд тэдний бодит эрх чөлөөгөө олж авахын төлөө хийх аливаа оролдлогыг, эсхүл тэдний хэн нэгний тийм оролдлогыг дарах ямар ч үйлдэл, үйл ажиллагаа хийхгүй.” Хэдийгээр тэр үед боолчлолын асуудлыг шийдвэрлэсэн байдал түүхэн утгаараа бүрэн гүйцэд биш байсан боловч, Линкольн “аливаа муж улсын дотор боол болгон баригдаж буй бүх хүмүүс … тэр мөчөөс эхлэн, цаашид, мөн үүрд эрх чөлөөтэй байх болно” хэмээн бичихдээ Үндсэн хуулийн мөн чанарыг хүлээн зөвшөөрсөн юм.
Lincoln was returning to the foundational principle expressed in the Constitution, which identifies that “all men are created equal.” Lincoln was returning to the foundational truths at the same time the Protestant horn was rejecting its foundational prophecy, which is the prophecy of slavery. Therefore, at the very time the Republican horn was making its most significant “executive order” in history concerning slavery, the Protestant horn made the most significant executive order in its prophetic history concerning the prophecy of slavery, represented by Moses’ oath and curse. The Republican horn chose to return to the foundations, the Protestant horn chose to reject its foundation and return to those it had been instructed to never return unto.
Линкольн “бүх хүмүүс эрх тэгшээр бүтээгдсэн” хэмээн тодорхойлдог Үндсэн хуульд илэрхийлэгдсэн суурь зарчим руу буцаж байв. Линкольн суурь үнэнүүд рүү буцаж байсан яг тэр үед Протестант эвэр өөрийн суурь эш үзүүллэг болох, өөрөөр хэлбэл боолчлолын эш үзүүллэгийг няцааж байлаа. Иймээс Бүгд Найрамдах эвэр боолчлолын талаар түүхэн дэх хамгийн чухал “гүйцэтгэх тушаал”-аа гаргаж байсан яг тэр цагт Протестант эвэр ч мөн боолчлолын эш үзүүллэгийн талаар, Мосегийн тангараг ба хараалаар дүрслэгдсэн, өөрийн эш үзүүллэгийн түүхэн дэх хамгийн чухал гүйцэтгэх тушаалыг гаргасан юм. Бүгд Найрамдах эвэр суурь үндэс рүүгээ буцахыг сонгосон бол Протестант эвэр өөрийн суурийг няцааж, хэзээ ч эргэн очиж үл болохоор сургамжлагдсан байсан тэдгээр рүүгээ буцахыг сонгосон юм.
In 1863, the Republican horn had been divided into two camps, as was ancient Israel’s kingdom divided in the time of Jeroboam and Rehoboam. In 1863, the Protestant horn became legally attached to the Republican horn, as represented by Jeroboam’s two altars at Bethel and Dan. The two horns move through history in parallel to each other, and the history of 1863, especially represents the history of the last days.
1863 онд Бүгд найрамдах эвэр хоёр хуаран болгон хуваагдсан нь эртний Израилийн хаант улс Иеробоам ба Рехобоамын үед хоёр хуваагдсантай адил байв. 1863 онд Протестант эвэр хууль ёсоор Бүгд найрамдах эвэрт холбогдсон бөгөөд энэ нь Иеробоамын Бетел ба Данд босгосон хоёр тахилын ширээгээр төлөөлөгдөнө. Эдгээр хоёр эвэр түүхийн туршид бие биетэйгээ зэрэгцэн урагшилдаг бөгөөд 1863 оны түүх нь, ялангуяа, эцсийн өдрүүдийн түүхийг төлөөлөн илэрхийлдэг.
Millerite history is repeated in the history of the one hundred and forty-four thousand with a few prophetic caveats. One of those caveats is that the target audience in Millerite history was first those outside the movement, and thereafter the movement itself. In the movement of the one hundred and forty-four thousand the two voices of Revelation eighteen, identify two target audiences, but those targets are in reverse of Millerite history. The first target is God’s people and the second voice is God’s other flock, that are still in Babylon.
Миллерчүүдийн түүх нь хэд хэдэн эш үзүүллэгийн онцгой нөхцөлтэйгээр нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын түүхэнд дахин давтагддаг. Тэдгээр онцгой нөхцлүүдийн нэг нь Миллерчүүдийн түүхэн дэх чиглэсэн сонсогчид эхлээд хөдөлгөөний гаднах хүмүүс байсан бөгөөд түүнээс хойш хөдөлгөөн өөрөө болсон явдал юм. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хөдөлгөөнд Илчлэлт арван наймын хоёр дуу хоолой нь чиглэсэн хоёр сонсогчдыг тодорхойлдог боловч тэдгээр чиглэлүүд нь Миллерчүүдийн түүхийнхээс урвуу байдаг. Эхний чиглэсэн сонсогчид нь Бурханы ард түмэн бөгөөд хоёр дахь дуу хоолой нь одоо ч Вавилонд байгаа Бурханы өөр сүрэг юм.
Another prophetic caveat is that though both histories transcend from one church unto another, the Millerites moved from Philadelphia to Laodicea, and the mighty movement of the third angel moves from Laodicea unto Philadelphia. This identifies that the Millerites went from the sixth unto the seventh church and the one hundred and forty-four thousand go from the seventh church unto the eighth church, which is of the seven.
Өөр нэг эш үзүүллэгийн анхааруулга нь, хэдийгээр хоёр түүх хоёулаа нэг сүмээс нөгөөд шилжин өнгөрдөг боловч, Миллеритүүд Филаделфиас Лаодикея уруу шилжсэн, харин гурав дахь тэнгэрэлчийн хүчирхэг хөдөлгөөн Лаодикеягаас Филаделфи уруу шилждэг явдал юм. Энэ нь Миллеритүүд зургаа дахь сүмээс долоо дахь сүм уруу очсоныг, мөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь долоо дахь сүмээс долоон сүмийн дотроос гардаг найм дахь сүм уруу очдгийг тодорхойлж байна.
The Republican horn began its movement from a pro-slavery nation unto an anti-slavery nation in the history surrounding 1863. The crisis of that history established two political parties that are the same antagonists in these “last days.” Just as the first Republican president from that history was assassinated just days after the war ended, the last Republican president was symbolically assassinated and left in the street as dead while the world rejoiced. He was assassinated, not just days after the Civil War ended, but just before the final civil war begins.
1863 оны орчмын түүхэн үйл явдлын хүрээнд Бүгд Найрамдах эвэр боолчлолыг дэмжигч үндэстнээс боолчлолын эсрэг үндэстэн уруу хөдөлгөөнөө эхлүүлсэн. Тэр үеийн хямрал нь эдгээр “эцсийн өдрүүд”-ийн үед мөн л ижил дайсагнагчид болох улс төрийн хоёр намыг тогтоон бий болгосон. Тэрхүү түүхэн үеэс гарсан анхны Бүгд Найрамдах Ерөнхийлөгч дайн дууссанаас хэдхэн хоногийн дараа алуулсанчлан, сүүлчийн Бүгд Найрамдах Ерөнхийлөгч бэлгэдлийн утгаар алуулж, дэлхий баясан хөөрч байх зуур гудамжинд үхсэн мэт орхигдсон. Тэрээр Иргэний дайн дууссанаас хэдхэн хоногийн дараа бус, харин эцсийн иргэний дайн эхлэхийн яг өмнө алуулсан юм.
The first Republican president was preceded by the most ineffective president of American history, and the last Republican president will be preceded by the same. The ineffectiveness of the Democratic president that preceded the first Republican president precipitated the crisis that evolved into the civil war, and the same ineffectiveness is now taking place. The Democratic president that precedes the last Republican president managed the economy in such a fashion that it produced the greatest economic crash in American history up until that point in time. The two horns run parallel unto the Sunday law. In 1863, the first generation of both horns began, and for both horns the fourth and final generation will be facing the east, and bowing down to the sun.
Бүгд Найрамдах намын анхны ерөнхийлөгчөөс өмнө Америкийн түүхэн дэх хамгийн үр нөлөөгүй ерөнхийлөгч байсан бөгөөд Бүгд Найрамдах намын сүүлчийн ерөнхийлөгчөөс ч мөн адил тийм ерөнхийлөгч өмнө нь байх болно. Бүгд Найрамдах намын анхны ерөнхийлөгчөөс өмнөх Ардчилсан намын ерөнхийлөгчийн үр нөлөөгүй байдал нь иргэний дайнд хүрч хөгжсөн хямралыг өдөөсөн бөгөөд яг тэрхүү үр нөлөөгүй байдал одоо ч давтагдаж байна. Бүгд Найрамдах намын сүүлчийн ерөнхийлөгчөөс өмнөх Ардчилсан намын ерөнхийлөгч эдийн засгийг тийнхүү удирдсан тул тэр цаг үе хүртэлх Америкийн түүхэн дэх хамгийн их эдийн засгийн сүйрлийг бий болгосон. Хоёр эвэр Ням гаргийн хууль хүрэх хүртэл зэрэгцэн явдаг. 1863 онд хоёр эвэр тус бүрийн эхний үе эхэлсэн бөгөөд хоёр эвэрт хоёуланд нь дөрөв дэх бөгөөд эцсийн үе нь зүүн тийш харж, наранд мөргөнө.
The Elijah message is always accompanied with the judgments of God confirming the message of warning. The society of the world is now living as the people before the flood. They are eating, drinking and expecting the globalist techno-giants to solve any problem that might arise. God’s Word is identifying that the world is now on the verge of a tremendous crisis.
Елиагийн мэдээ нь анхааруулгын мэдээг батламжилдаг Бурханы шүүлтүүдээр үргэлж дагалддаг. Дэлхийн нийгэм өнөөдөр үерийн өмнөх үеийн хүмүүсийн адил амьдарч байна. Тэд идэж, ууж, гарч болзошгүй аливаа бэрхшээлийг даяаршлын технологийн аваргууд шийдвэрлэнэ хэмээн найдаж байна. Бурханы Үг дэлхий эдүгээ асар их хямралын ирмэг дээр байгааг илчилж байна.
“‘What of the night?’ Do I discern the import of these messages? Do I understand the place they occupy in the closing work of the great remedial system? Am I so familiar with the ‘sure word of prophecy’ that I can see in the events transpiring around me positive evidence that the coming King is even at the door? Do I sense the responsibility that rests upon me, in view of the light God has given? Am I using every talent entrusted to me as his steward, in well-directed effort to rescue the perishing? or am I lukewarm and indifferent, partly mixed up with a wicked world, using the means and ability God has given me, largely in self-gratification, caring more for my own ease and comfort than for the advancement of his cause? Am I by my course strengthening ‘the conviction that has been gaining ground in the world that Seventh-day Adventists are giving the trumpet an uncertain sound, and are following in the path of worldlings’?
“‘Шөнө яах вэ?’ Эдгээр мэдээний утга учрыг би ялган таньж байна уу? Агуу авралын тогтолцооны төгсгөлийн ажлын дотор тэдний эзлэх байр суурийг би ойлгож байна уу? Би ‘эш үзүүллийн баттай үг’-тэй тийм хэмжээнд танил болсон уу, тэгснээр эргэн тойронд минь болж буй үйл явдлуудаас ирж буй Хаан бүр үүдэн дээр ирчихсэн байгаагийн тодорхой нотолгоог харж чадах уу? Бурхан надад өгсөн гэрлийн үүднээс авч үзэхэд, миний дээр тогтож буй хариуцлагыг би мэдэрч байна уу? Түүний няравын хувьд надад даалган өгсөн авьяас бүрийг мөхөж буй хүмүүсийг аврахын төлөө зөв чиглүүлсэн чармайлтад би ашиглаж байна уу? Эсвэл би бүлээхэн, хайхрамжгүй, ёрын муу ертөнцтэй хэсэгчлэн хутгалдан, Бурханы надад өгсөн хөрөнгө хэрэгсэл ба чадварыг ихэвчлэн өөрийгөө таашаахад хэрэглэж, Түүний үйл хэргийн урагшлалаас илүүтэйгээр өөрийн амар тайван, тав тухыг эрхэмлэж байна уу? Миний амьдралын зам мөрөөр ‘Долоо дахь өдрийн Адвентистууд бүрээг тодорхойгүй дуугаргаж, дэлхийн хүмүүсийн замаар явж байна гэсэн, дэлхийд улам бүр хүчээ авч буй итгэл үнэмшлийг’ би бэхжүүлж байна уу?”
“We hear the footsteps of an approaching God to punish the world for their iniquity. The end of time is close upon us. The world’s inhabitants are being bound in bundles to be burned. Shall you be bound up with the tares? Do you realize that every year thousands and thousands and ten times ten thousand souls are perishing, dying in their sins? The plagues and judgments of God are already doing their work, and souls are going to ruin because the light of truth has not been flashed upon their pathway.” General Conference Daily Bulletin, April 1, 1897.
“Дэлхийг тэдний гэм буруугийн төлөө шийтгэхээр айсуй Бурханы хөлийн чимээг бид сонсож байна. Цаг хугацааны төгсгөл бидэнд тун ойртжээ. Дэлхийн оршин суугчид шатаагдахаар боодол боодлоор баглагдаж байна. Та хогийн ургамалтай хамт баглагдах гэж байна уу? Жил бүр мянга мянган, түм түмэн сүнс мөхөж, нүгэл дотроо үхэж байгааг та ухаарч байна уу? Бурханы гай гамшиг ба шүүлтүүд аль хэдийн ажлаа хийж эхэлсэн бөгөөд үнэний гэрэл тэдний зам мөрөн дээр тусгагдаагүйн улмаас сүнснүүд сүйрэл рүү явж байна.” General Conference Daily Bulletin, April 1, 1897.
With my soul have I desired thee in the night; yea, with my spirit within me will I seek thee early: for when thy judgments are in the earth, the inhabitants of the world will learn righteousness. Isaiah 26:9.
Шөнөөр би сэтгэлээрээ Таныг хүсэн тэмүүлсэн; тийм ээ, доторх сүнсээрээ би Таныг эртлэн эрж хайх болно. Учир нь Таны шүүлтүүд газар дэлхий дээр байх үед ертөнцийн оршин суугчид зөвт байдлыг сурах болно. Исаиа 26:9.