Daniel chapter eleven verse sixteen and verse twenty-two both align with the soon coming Sunday law. Verse ten’s fulfillment in 1989 led to the Ukrainian War in 2014, as represented by the battle of Raphia’s fulfillment of verse eleven in 217 BC. Verse eleven unto verse sixteen is also verse eleven unto verse twenty-two; so, the hidden history of verse forty, as represented in verses eleven through sixteen is also represented as the history of verse eleven unto twenty-two. The hidden history of verse forty is represented by eleven through twenty-two.

Даниел номын арваннэгдүгээр бүлгийн арван зургаадугаар ишлэл болон хорин хоёрдугаар ишлэл хоёулаа удахгүй ирэх Ням гарагийн хуулийн үетэй нийцдэг. Аравдугаар ишлэлийн 1989 оны биелэл нь 2014 оны Украины дайнд хүргэсэн бөгөөд энэ нь МЭӨ 217 онд арван нэгдүгээр ишлэлийн биелэл болсон Рафиагийн тулалдаанаар төлөөлөгдөнө. Арван нэгдүгээр ишлэлээс арван зургаадугаар ишлэл хүртэлх нь мөн арван нэгдүгээр ишлэлээс хорин хоёрдугаар ишлэл хүртэлх мөн чанартай; тиймээс дөчдүгээр ишлэлийн нуугдмал түүх, арван нэгдүгээрээс арван зургаадугаар ишлэлүүдэд төлөөлөгдсөнчлөн, мөн арван нэгдүгээрээс хорин хоёрдугаар ишлэлүүдийн түүх байдлаар ч төлөөлөгдөнө. Дөчдүгээр ишлэлийн нуугдмал түүх нь арван нэгдүгээрээс хорин хоёрдугаар ишлэлүүдээр төлөөлөгдөнө.

Chapters Eleven through Twenty-two

Арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэл

That hidden history is also represented in chapters eleven through twenty-two of Genesis, Matthew, Revelation and The Desire of Ages. Those four witnesses of chapters “eleven through twenty-two” align with the hidden history, for the hidden history is verses eleven through twenty-two in Daniel eleven. The center of the four witnesses always identify the sign of the covenant, beginning with the covenant of death represented by Nimrod in chapter eleven in Genesis and ending with the whore of Rome in chapter seventeen of Revelation.

Тэр нууц түүх Эхлэл, Матай, Илчлэл болон «Үеийн Хүсэл» номуудын арван нэгээс хорин хоёрдугаар бүлгүүдэд мөн дүрслэгдсэн байдаг. “Арван нэгээс хорин хоёр” бүлгүүдийн эдгээр дөрвөн гэрч нь нууц түүхтэй нийцдэг, учир нь тэр нууц түүх нь Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн арван нэгээс хорин хоёрдугаар эшлэлүүд юм. Дөрвөн гэрчийн төв хэсэг нь гэрээний тэмдгийг үргэлж тодорхойлдог бөгөөд энэ нь Эхлэл номын арван нэгдүгээр бүлэгт Нимродоор төлөөлөгдсөн үхлийн гэрээнээс эхэлж, Илчлэл номын арван долдугаар бүлэгт гардаг Ромын янхан эмээр төгсөнө.

Seventeen

Арван долоо

With the exception of Matthew, the four witnesses identify chapter seventeen as the midpoint of the period they illustrate. The number seventeen is also found three times in the three two hundred and fifty-year prophecies that began at 457 BC, 64 and 1776. Two of those lines, (the first and the last) identify a midpoint when the first line of 457 BC ended in 207 BC and the last line of 1776 ends in 2026. 207 BC was between the battles of Raphia and Panium, and 2026 is the midterm of the final president of the United States.

Матайг эс тооцвол, дөрвөн гэрч бүгд арван долоодугаар бүлгийг өөрсдийн дүрслэн үзүүлдэг хугацааны дундаж цэг хэмээн тодорхойлдог. Арван долоон тоо нь мөн МЭӨ 457 он, 64 он, мөн 1776 онд эхэлсэн хоёр зуун тавин жилийн хугацаатай гурван эш үзүүллэгт гурвантаа гарч ирдэг. Тэдгээр шугамын хоёул, (эхнийх болон сүүлчийнх нь) дундаж цэгийг заадаг бөгөөд эхний шугам болох МЭӨ 457 он МЭӨ 207 онд төгсөж, 1776 оны сүүлчийн шугам 2026 онд төгсөнө. МЭӨ 207 он нь Рафиа болон Паниумын тулалдаануудын хооронд байсан бөгөөд 2026 он нь Америкийн Нэгдсэн Улсын эцсийн ерөнхийлөгчийн бүрэн эрхийн хугацааны дунд үе юм.

Within the three two-hundred and fifty year lines, Ptolemy reigned for seventeen years. There are seventeen years between 313 and 330 in Nero’s line and there was seventeen years between the battles of Raphia in 217 BC and the battle of Panium in 200 BC. Three of the four witnesses of chapters eleven unto twenty-two mark their exact midpoint as chapters seventeen. Therefore, the hidden history of verse forty is represented in verses eleven through twenty-two of the same chapter, and the four witnesses of chapters eleven through twenty-two align with those very same verses. The fulfillment of each of the three 250-year prophecies align with the very same history. The midpoint is emphasized as a waymark, and it is especially identified as the symbol of the covenant and seal of God’s people.

Хоёр зуун тавин жилийн гурван шугамын дотор Птолемей арван долоон жил ноёрхсон. Нерогийн шугамд 313 ба 330 оны хооронд арван долоон жил байдаг бөгөөд МЭӨ 217 оны Рафиагийн тулалдаан ба МЭӨ 200 оны Паниумын тулалдааны хооронд мөн арван долоон жил байсан. Арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх дөрвөн гэрчийн гурвынх нь яг дунд цэг нь арван долоодугаар бүлгээр тэмдэглэгддэг. Иймээс дөчдүгээр эшлэлийн нууцлаг түүх нь мөнөөх бүлгийн арван нэгдүгээрээс хорин хоёрдугаар эшлэлүүдэд дүрслэгдсэн бөгөөд арван нэгдүгээрээс хорин хоёрдугаар эшлэлүүдийн дөрвөн гэрч нь яг тэдгээр эшлэлүүдтэй давхцан нийцдэг. 250 жилийн гурван эш үзүүллэг тус бүрийн биелэлт нь яг адилхан түүхтэй нийцдэг. Дунд цэгийг нэгэн тэмдэглэгээ болгон онцолдог бөгөөд энэ нь ялангуяа Бурханы ард түмний гэрээ болон тамганы бэлгэдэл хэмээн тодорхойлогддог.

Daniel Twelve

Даниел арван хоёрдугаар бүлэг

Verses seven, eleven and twelve of Daniel chapter twelve identify the final period of the sealing of the one hundred and forty-four thousand. Verse seven identifies December 31, 2023, verse twelve identifies July 18, 2020. The scattering of verse seven that ended on December 31, 2023, which had begun on July 18, 2020 was represented in the alpha and omega of the three verses of prophetic time located in Daniel twelve. The middle verse of 1,290 years identifies the history of 1989 to the soon coming Sunday law as 30, and then 1,260 to the close of human probation. Thirty years representing the age of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand and 1260 years typifying the symbolic forty-two months of Revelation thirteen.

Даниел номын арван хоёрдугаар бүлгийн долоо, арван нэг, арван хоёрдугаар эшлэлүүд нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын битүүмжлэлийн эцсийн үеийг тодорхойлдог. Долоодугаар эшлэл нь 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нийг, арван хоёрдугаар эшлэл нь 2020 оны 7 дугаар сарын 18-ныг заадаг. 2020 оны 7 дугаар сарын 18-нд эхэлж, 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нд дууссан долоодугаар эшлэлийн тараагдал нь Даниел арван хоёрт буй эш үзүүллэгийн цаг хугацааны гурван эшлэлийн альфа ба омегад төлөөлөгдөн харуулагдсан. 1,290 жилийн тухай дундах эшлэл нь 1989 оноос удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийг хүртэлх түүхийг 30 хэмээн, дараа нь хүний сорилтын хугацаа хаагдах хүртэл 1,260 хэмээн тодорхойлдог. Гучин жил нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарын нас болохыг төлөөлж, 1260 жил нь Илчлэл 13 дахь бэлгэдлийн дөчин хоёр сарыг хэв шинжлэн илэрхийлдэг.

The dual prophecy of 30 followed by twelve hundred and sixty years is a symbol of Abraham and Paul's dual covenant prophecy of 400 and 430 years. The midpoint of the three verses of time in Daniel twelve represents the rebellion of the thirteenth letter, while also emphasizing the covenant and sealing of the one hundred and forty-four thousand. The three verses also align with the hidden history, and add another witness of the emphasis of the midpoint being a symbol of the covenant.

30-ын дараа нэг мянга хоёр зуун жаран жил үргэлжлэх хос эш үзүүллэг нь Абрахам ба Паулын 400 ба 430 жилийн хос гэрээний эш үзүүллэгийн бэлгэдэл юм. Даниел арван хоёрдугаар бүлэг дэх цаг хугацааны тухай гурван эшлэлийн дундах цэг нь арван гурав дахь үсгийн тэрслүү явдлыг төлөөлөхийн зэрэгцээ, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын гэрээ болон лацдан баталгаажуулалтыг мөн онцлон тэмдэглэдэг. Тэрхүү гурван эшлэл нь мөн нууцлаг түүхтэй нийцэж, дундах цэг нь гэрээний бэлгэдэл болохыг онцолсон өөр нэг гэрчийг нэмдэг.

Spring and Fall

Хавар ба Намар

With all these lines we must include the three witnesses of the spring and fall feasts located in Leviticus twenty-three aligned and combined with the Pentecostal season in the history of the cross. There the chapter is twenty-three, which is a symbol of Christ's work of atonement. The chapter is made up of forty-four verses, symbolically representing October 22, 1844. October 22 represents 22 days in October, beginning with the first day and ending on the twenty-second day, thus bearing the credentials of the Hebrew alphabet. October being the tenth month, when multiplied by the twenty-second day equals 220.

Эдгээр бүх шугамтай хамт бид Левит хорин гуравт буй хаврын болон намрын баяруудын гурван гэрчийг, загалмайн түүхэн дэх Пентекостын улиралтай уялдуулан, нэгтгэн хамруулах ёстой. Тэндэх бүлэг нь хорин гурав бөгөөд энэ нь Христийн цагаатгалын ажлын бэлгэдэл юм. Тэр бүлэг дөчин дөрвөн ишлэлээс бүрддэг бөгөөд бэлгэдлийн хувьд 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ыг төлөөлдөг. 10 дугаар сарын 22 нь 10 дугаар сарын хорин хоёр хоногийг илэрхийлнэ; эхний өдрөөс эхэлж, хорин хоёр дахь өдрөөр төгсөнө. Ийнхүү энэ нь Еврей цагаан толгойн нотолгоог агуулдаг. 10 дугаар сар нь арав дахь сар тул, үүнийг хорин хоёр дахь өдөртэй үржүүлэхэд 220 болно.

In the Hebrew calendar the tenth day of the seventh month was the Day of Atonement, and ten times seven is seventy, a symbol of probationary time. The twenty-three hundred years ended in 1844 when the third angel arrived, as typified by the third decree that initiated the period. There was seventy weeks determined as probationary time then allotted to ancient literal Israel at the beginning of the 2,300 days, and at the ending of those days the probationary period for modern spiritual Israel was represented by the tenth day of the seventh month, which equates to seventy. October 22, 1844 typifies the soon coming Sunday law, and it is there that the symbolic seventy years of probationary time ends for Seventh-day Adventism, as it did for the Jews when Stephen was stoned.

Еврейн тооллын дагуу долоо дахь сарын арав дахь өдөр нь Эвлэрүүллийн өдөр байсан бөгөөд долоог арав дахин үржүүлбэл дал болдог нь сорилтын хугацааны бэлгэдэл юм. Гурав дахь тэнгэрэлч ирэхэд хоёр мянга гурван зуун жил 1844 онд төгссөн бөгөөд үүнийг уг хугацааг эхлүүлсэн гурав дахь зарлигаар бэлгэдэн үзүүлсэн байдаг. Хоёр мянга гурван зуун өдрийн эхэнд эртний бодит Израильд оноогдсон сорилтын хугацаа болгон тогтоогдсон далан долоо хоног байсан бөгөөд тэдгээр өдрүүдийн төгсгөлд орчин үеийн сүнслэг Израилийн сорилтын хугацааг долоо дахь сарын арав дахь өдрөөр төлөөлүүлсэн нь далантай дүйдэг. 1844 оны 10 дугаар сарын 22-ны өдөр удахгүй ирэх Ням гаргийн хуулийг хэв шинжээр үзүүлдэг бөгөөд Стефаныг чулуугаар шидэж алсан үед иудейчүүдийн хувьд төгссөнтэй адил Долоо дахь өдрийн Адвентизмын хувьд сорилтын хугацааны бэлгэдэлт далан жил тэнд төгсөнө.

1844 represents a period when two angels arrived, the second at the first disappointment and the third at the great disappointment. “44” represents a twofold message as represented by verse forty-four of Daniel eleven’s tidings out of the east and the north. Leviticus twenty-three consists of forty-four verses that divide the sacred feasts into spring and fall. Those forty-four verses represent a twofold message. The two seasons are represented by twenty-two verses each, so both the spring and fall feasts represent the Hebrew calendar’s twenty-two letters. When those two witnesses of twenty-two verses are brought together along with the Pentecostal season they produce a framework of three steps.

1844 он нь хоёр тэнгэрэлч ирсэн үеийг төлөөлдөг бөгөөд хоёр дахь нь анхны урам хугарал дээр, гурав дахь нь их урам хугарал дээр ирсэн юм. “44” нь Даниел арван нэгдүгээр бүлгийн дөчин дөрөвдүгээр эшлэлд гардаг зүүн болон хойд зүгээс ирэх мэдээний дүрслэлээр төлөөлөгдсөн давхар захиасыг төлөөлдөг. Левит хорин гурав нь дөчин дөрвөн эшлэлээс бүрдэж, ариун баяруудыг хавар ба намар гэж хуваадаг. Тэдгээр дөчин дөрвөн эшлэл нь давхар захиасыг төлөөлдөг. Хоёр улирал тус бүр хорин хоёр эшлэлээр төлөөлөгддөг тул хаврын болон намрын баярууд хоёулаа еврей цаг тооллын хорин хоёр үсгийг төлөөлдөг. Хорин хоёр эшлэлтэй тэрхүү хоёр гэрчийг Пентекостын улиралтай хамтатган нэгтгэхэд тэд гурван алхамт хүрээг бий болгодог.

The first step is a waymark made up of three parts followed by five days, as is the last of the three waymarks. The middle waymark is the thirty days of face-to-face instruction by Christ with those who are being anointed as priests for service in the church triumphant. Leviticus twenty-three aligns with the hidden history of verse forty.

Эхний алхам нь гурван хэсгээс бүрдэж, түүний дараа таван өдөр үргэлжлэх нэгэн замын тэмдэг бөгөөд энэ нь мөн тэрхүү гурван замын тэмдгийн сүүлчийнхтэй адил юм. Дундах замын тэмдэг нь ялан дийлэгч сүмд үйлчлэхээр тахилчаар тослогдож буй хүмүүст Христ нүүр тулан өгсөн гучин өдрийн сургамж юм. Левит хорин гурав нь дөчдүгээр эшлэлийн нууц түүхтэй нийцдэг.

Midpoints

Дунд цэгүүд

The midpoint of the chapter eleven through chapter twenty-two line of Genesis is chapter seventeen, where the second step of the three-step covenant of Abraham and the sign of circumcision was instituted. The dead-center of all the verses located in chapter eleven unto twenty-two is Genesis 17:22:

Эхлэл номын арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх шугамын дундах цэг нь арван долдугаар бүлэг бөгөөд тэнд Абрахамын гурван шаттай гэрээний хоёр дахь алхам болон хөвч хөндөх тэмдгийг тогтоосон юм. Арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэл орших бүх эшлэлийн яг гол төв нь Эхлэл 17:22 юм:

But my covenant will I establish with Isaac, which Sarah shall bear unto thee at this set time in the next year. And he left off talking with him, and God went up from Abraham. Genesis 17:22.

Харин Өөрийн гэрээг Би Исаактай тогтооно. Сара дараа жилийн энэ тогтсон цагт чамд түүнийг төрүүлнэ. Тэгээд Тэр түүнтэй ярихаа зогсоож, Бурхан Абрахамаас дээш одов. Эхлэл 17:22.

God began speaking to Abraham in verse one and he ended his conversation in verse twenty-two, so the entire dialogue of the covenant of circumcision was placed within the prophetic context of the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, while the theme of the twenty-two verses was the rite of circumcision, that was to be accomplished on the eighth day. The center or midpoint of the Genesis passage is God’s covenant relationship with the one hundred and forty-four thousand as represented by Abraham’s covenant of circumcision. The midpoint of Genesis’ line of chapters eleven unto twenty-two is chapter seventeen, and the absolute midpoint of the chapter is verse twenty-two where God ceases His conversation of the covenant with Abraham, thus placing the midpoint in the context of the Hebrew alphabet of twenty-two letters. The midpoint of those twenty-two verses, is of course, verse eleven.

Бурхан нэг дүгээр зүйлээс эхлэн Абрахамд айлдаж, хорин хоёрдугаар зүйлд яриагаа төгсгөсөн тул хөвч хөндөх гэрээний бүхэл харилцан яриа нь еврей цагаан толгойн хорин хоёр үсгийн эш үзүүллэгийн хүрээнд байрлагдсан бөгөөд эдгээр хорин хоёр зүйлийн сэдэв нь найм дахь өдөр үйлдэгдэх ёстой хөвч хөндөх ёслол байв. Эхлэл дэх энэ хэсгийн төв буюу дундаж цэг нь Абрахамын хөвч хөндөх гэрээгээр төлөөлөгдсөн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатай Бурханы байгуулсан гэрээний харилцаа юм. Эхлэлийн арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх бүлгүүдийн мөрийн дундаж цэг нь арван долдугаар бүлэг бөгөөд, тухайн бүлгийн туйлын дундаж цэг нь Бурхан Абрахамтай байгуулсан гэрээний талаарх Өөрийн яриаг зогсоодог хорин хоёрдугаар зүйл мөн; ийнхүү дундаж цэгийг хорин хоёр үсэг бүхий еврей цагаан толгойн хүрээнд байрлуулж байна. Тэр хорин хоёр зүйлийн дундаж цэг нь мэдээж арван нэгдүгээр зүйл юм.

And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. Genesis 17:11.

Та нар хөвчнийхөө арьсыг хөндөх ёстой; энэ нь Би та нарын хоорондын гэрээний тэмдэг болно. Эхлэл 17:11.

The midpoints of the four passages of chapters eleven through twenty-two in the Bible involve three verses to complete the thought of the midpoint.

Библи дэх арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх дөрвөн хэсгийн дунд цэгүүд нь дунд цэгийн утга санааг гүйцээхийн тулд гурван эшлэлийг хамардаг.

This is my covenant, which ye shall keep, between me and you and thy seed after thee; Every man child among you shall be circumcised. And ye shall circumcise the flesh of your foreskin; and it shall be a token of the covenant betwixt me and you. And he that is eight days old shall be circumcised among you, every man child in your generations, he that is born in the house, or bought with money of any stranger, which is not of thy seed. Genesis 17:10–12.

Энэ бол Миний гэрээ мөн; та нар, та нарын дараах үр удам чинь үүнийг сахигтун: та нарын дундах эрэгтэй хүүхэд бүр хөвч хөндүүлнэ. Та нар хөвчнийхөө махыг хөндөгтүн; энэ нь Миний ба та нарын хоорондох гэрээний тэмдэг болно. Та нарын дунд найм хоногтой эрэгтэй хүүхэд бүр үеийн үедээ хөвч хөндүүлнэ; гэрт чинь төрсөн нь ч бай, чиний үр удамд үл хамаарах харь хүнээс мөнгөөр худалдан авсан нь ч бай адил юм. Эхлэл 17:10–12.

A token is a sign, which represents an ensign. The passage is about the ensign who are the one hundred and forty-four thousand. The man child were to be circumcised at eight days old, just as the covenant of Noah was with the eight souls in the ark, thus employing the number eight to tie the Noachian covenant together with the Abrahamic covenant. They are to be Philadelphians, for the are to be circumcised which Paul identifies as the symbol of the crucifixion of the flesh. When the flesh is crucified Christ’s Divinity is within, and that combination is the ensign; for as Sister White states, “When Christ character is perfectly reproduced in His children, He will return for them.”

Тэмдэг нь туг хиурыг төлөөлдөг шинж тэмдэг мөн. Энэ хэсэг нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгат болох тэрхүү туг хиурын тухай юм. Эрэгтэй хүүхэд найм дахь өдөртөө хөвч хөндүүлдэг байсан нь, яг л Ноагийн гэрээ авдар дахь найман сүнстэй холбоотой байсны адил, ийнхүү наймын тоог ашиглан Ноагийн гэрээг Абрахамын гэрээтэй холбож байна. Тэд Филадельфийнхан байх ёстой, учир нь тэд хөвч хөндүүлэгдэх ёстой бөгөөд Паул үүнийг махан биеийг цовдлолтын бэлгэдэл хэмээн тодорхойлдог. Махан бие цовдлогдох үед Христийн Бурханлаг чанар дотор нь оршдог бөгөөд тэрхүү нэгдэл нь туг хиур мөн; учир нь Систер Уайт ийн өгүүлсэнчлэн, “Христийн зан чанар Өөрийн хүүхдүүдэд төгсөөр дүрслэгдэн илрэх үед, Тэр тэдний төлөө эргэн ирэх болно.”

“Human nature is depraved, and is justly condemned by a holy God. But provision is made for the repenting sinner, so that by faith in the atonement of the only begotten Son of God, he may receive forgiveness of sin, find justification, receive adoption into the heavenly family, and become an inheritor of the kingdom of God. Transformation of character is wrought through the operation of the Holy Spirit, which works upon the human agent, implanting in him, according to his desire and consent to have it done, a new nature. The image of God is restored to the soul, and day by day he is strengthened and renewed by grace, and is enabled more and more perfectly to reflect the character of Christ in righteousness and true holiness.

“Хүний уг чанар завхарсан бөгөөд ариун Бурханаар зөвтөөр яллагдсан юм. Гэвч гэмшдэг нүгэлтэнд зориулсан арга зам бэлтгэгдсэн байдаг бөгөөд ингэснээр тэр Бурханы цорын ганц Хүүгийн цагаатгалд итгэх итгэлээр нүглийн уучлалыг хүлээн авч, зөвтгөлд хүрч, тэнгэрийн гэр бүлд үрчлэгдэн, Бурханы хаанчлалын өв залгамжлагч болж чадна. Зан чанарын өөрчлөлт нь Ариун Сүнсний үйлчлэлээр бүтдэг бөгөөд Тэр хүний дээр үйлдэн, түүний хүсэл болон үүнийг үйлдүүлэхэд өгсөн зөвшөөрлийнх нь дагуу түүнд шинэ мөн чанарыг суулгадаг. Бурханы дүр сэтгэлд нь сэргээгдэж, тэр өдөр өдрөөр нигүүлслээр хүчирхэгжин шинэчлэгдэн, зөвт байдал ба жинхэнэ ариун чанараар Христийн зан чанарыг улам бүр төгсөөр тусган илэрхийлэх чадвартай болдог.”

“The oil so much needed by those who are represented as foolish virgins, is not something to be put on the outside. They need to bring the truth into the sanctuary of the soul, that it may cleanse, refine, and sanctify. It is not theory that they need; it is the sacred teachings of the Bible, which are not uncertain, disconnected doctrines, but are living truths, that involve eternal interests that center in Christ. In him is the complete system of divine truth. The salvation of the soul, through faith in Christ, is the ground and pillar of the truth. Those who exercise true faith in Christ make it manifest by holiness of character, by obedience to the law of God. They realize that the truth as it is in Jesus reaches heaven, and compasses eternity. They understand that the Christian’s character should represent the character of Christ, and be full of grace and truth. To them is imparted the oil of grace, which sustains a never-failing light. The Holy Spirit in the heart of the believer, makes him complete in Christ. It is not a decided evidence that a man or a woman is a Christian because he manifests deep emotion when under exciting circumstances. He who is Christlike has a deep, determined, persevering element in his soul, and yet has a sense of his own weakness, and is not deceived and misled by the Devil, and made to trust in himself. He has a knowledge of the word of God, and knows that he is safe only as he places his hand in the hand of Jesus Christ, and keeps firm hold upon him.

“Тэнэг охидоор төлөөлүүлэгдсэн хүмүүст нэн хэрэгтэй байгаа тос нь гадна талаас түрхэх зүйл биш юм. Тэд үнэнийг сэтгэлийн ариун сүмд оруулах хэрэгтэй бөгөөд ингэснээр тэр нь тэднийг цэвэрлэж, ариусган боловсронгуй болгож, ариун болгох ёстой. Тэдэнд хэрэгтэй зүйл нь онол биш; харин эргэлзээтэй, тасархай сургаалууд бус, Христэд төвлөрсөн мөнхийн ашиг сонирхлыг хамарсан амьд үнэнүүд болох Библийн ариун сургаалууд юм. Түүнд тэнгэрлэг үнэний бүрэн тогтолцоо оршдог. Христэд итгэх итгэлээр дамжин сэтгэл аврагдах нь үнэний үндэс ба багана мөн. Христэд жинхэнэ итгэл үйлдэгчид үүнийгээ зан чанарын ариун байдлаар, Бурханы хуулийг дуулгавартай дагаснаар илэрхий болгодог. Тэд Есүс доторх байдлаараа буй үнэн тэнгэрт хүрч, мөнх үеийг хамардгийг ухаардаг. Тэд Христэд итгэгчийн зан чанар Христийн зан чанарыг илэрхийлж, нигүүлсэл ба үнэнээр дүүрэн байх ёстойг ойлгодог. Тэдэнд хэзээ ч бөхөхгүй гэрлийг тэтгэн барьдаг нигүүлслийн тос өгөгддөг. Итгэгчийн зүрхэнд орших Ариун Сүнс түүнийг Христ дотор бүрэн төгс болгодог. Хүн эсвэл эмэгтэй хүн догдлом нөхцөл байдлын дор гүн сэтгэлийн хөдөлгөөн үзүүлдэг учраас түүнийг Христэд итгэгч мөн гэсэн шийдвэртэй нотолгоо болдоггүй. Христтэй адил нэгэн сэтгэлдээ гүн, шийдэмгий, тэвчээртэй шинжийг агуулдаг атлаа өөрийн сул дорой байдлыг мэдэрдэг бөгөөд чөтгөрт хууртагдан төөрөгдөж, өөртөө найдах байдалд хүрдэггүй. Тэр Бурханы үгийн мэдлэгтэй бөгөөд зөвхөн Есүс Христийн гарт өөрийн гараа атгуулж, Түүнээс бат чанга зуурсан цагт л аюулгүй гэдгээ мэддэг.”

“Character is revealed by a crisis. When the earnest voice proclaimed at midnight, ‘Behold, the bridegroom cometh; go ye out to meet him,’ the sleeping virgins roused from their slumbers, and it was seen who had made preparation for the event. Both parties were taken unawares, but one was prepared for the emergency, and the other was found without preparation. Character is revealed by circumstances. Emergencies bring out the true metal of character. Some sudden and unlooked-for calamity, bereavement, or crisis, some unexpected sickness or anguish, something that brings the soul face to face with death, will bring out the true inwardness of the character. It will be made manifest whether or not there is any real faith in the promises of the word of God. It will be made manifest whether or not the soul is sustained by grace, whether there is oil in the vessel with the lamp.

“Зан чанар нь хямралын үед илэрдэг. Шөнө дунд чин үнэнч дуу хоолойгоор, ‘Харагтун, хүргэн ирж байна; түүнтэй уулзахаар гарцгаа’ хэмээн тунхаглагдахад унтаж байсан охид нойрноосоо сэрж, тэр үйл явдалд хэн нь бэлтгэл хангасныг харж болох болсон. Хоёр тал хоёулаа гэнэтийн байдалд өртсөн боловч нэг нь тэр яаралтай нөхцөлд бэлтгэлтэй байсан, нөгөө нь бэлтгэлгүй нь илэрсэн. Зан чанар нь нөхцөл байдлаар илэрдэг. Онцгой хямрал нь зан чанарын жинхэнэ чанарыг гарган ирдэг. Гэнэтийн бөгөөд огт санаандгүй гай гамшиг, хагацал, эсвэл хямрал, санаанд оромгүй өвчин шаналал, сэтгэлийг үхэлтэй нүүр тулган учруулах ямар нэгэн зүйл нь зан чанарын дотоод жинхэнэ байдлыг ил гаргана. Бурханы үгийн амлалтуудад жинхэнэ итгэл үнэхээр байгаа эсэх нь илэрхий болно. Сүнс нигүүлслээр тэтгэгдэж байгаа эсэх, дэнлүүний хамт саванд тос байгаа эсэх нь илэрхий болно.”

“Testing times come to all. How do we conduct ourselves under the test and proving of God? Do our lamps go out? or do we still keep them burning? Are we prepared for every emergency by our connection with Him who is full of grace and truth? The five wise virgins could not impart their character to the five foolish virgins. Character must be formed by us as individuals. It cannot be transferred to another, even if the possessor were willing to make the sacrifice. There is much we can do for each other while mercy still lingers. We can represent the character of Christ. We can give faithful warnings to the erring. We can reprove, rebuke, with all long-suffering and doctrine, bringing the doctrines of Holy Writ home to the heart. We can give heartfelt sympathy. We can pray with and for one another. By living a circumspect life, by maintaining a holy conversation, we may give an example of what a Christian should be; but no person can give to another his own mold of character. Let us duly consider the fact that we are to be saved, not as companies, but as individuals. We shall be judged according to the character we have formed. It is perilous to neglect to prepare the soul for eternity, and to put off making our peace with God until upon a dying bed. It is by the daily transactions of life, by the spirit we manifest, that we determine our eternal destiny. He who is faithful in that which is least, is faithful also in much. If we have made Christ our pattern, if we have walked and worked as he has given us an example in his own life, we shall be able to meet the solemn surprises that will come upon us in our experience, and say from our heart, ‘Not my will, but thine, be done.’

“Шалгалтын цаг үе хүн бүр дээр ирдэг. Бурханы шалгалт ба сорилтын дор бид өөрсдийгөө хэрхэн авч явдаг вэ? Бидний дэнлүү унтардаг уу? Эсвэл бид тэдгээрийг үргэлжлүүлэн асаалттай байлгадаг уу? Нигүүлсэл ба үнэнээр дүүрэн Нэгэнтэй холбоотой байснаараа бид аливаа онцгой нөхцөл байдалд бэлтгэгдсэн байдаг уу? Таван ухаалаг онгон өөрсдийн зан чанарыг таван мунхаг онгонд дамжуулж өгч чадаагүй. Зан чанар нь биднээр, хувь хүмүүсийн хувьд, төлөвшүүлэх ёстой зүйл мөн. Энэ нь, эзэмшигч нь тийм золиос гаргах хүсэлтэй байсан ч, өөр хүнд шилжүүлэн өгөх боломжгүй. Нигүүлсэл хараахан саатаж буй цагт бид бие биенийхээ төлөө хийж чадах зүйл маш их бий. Бид Христийн зан чанарыг илэрхийлж чадна. Бид төөрөгдөгсдөд үнэнч анхааруулга өгч чадна. Бид Ариун Бичээсийн сургаалуудыг зүрх сэтгэлд нь хүргэн, бүх тэвчээр ба сургаалаар зэмлэж, буруутгаж, донгодож чадна. Бид чин сэтгэлийн энэрэл өгч чадна. Бид бие биетэйгээ хамт болон бие биенийхээ төлөө залбирч чадна. Болгоомжтой амьдралаар амьдарч, ариун яриа хөөрөөг сахин хадгалснаар бид Христэд итгэгч хүн ямар байх ёстойгийн үлгэр жишээг үзүүлж чадна; гэвч ямар ч хүн өөрийн зан чанарын хэвийг нөгөөдөө өгч чадахгүй. Бид бүлгээрээ бус, харин хувь хүн бүрийн хувьд аврагдах ёстой гэдгийг зохих ёсоор тунгаан бодъё. Бидний төлөвшүүлсэн зан чанарын дагуу бид шүүгдэх болно. Сүнсээ мөнхийн төлөө бэлтгэхийг хайхрахгүй орхиж, Бурхантай эвлэрэхээ үхлийн орон дээр хүртэл хойшлуулах нь аюултай. Амьдралын өдөр тутмын харилцаа, бидний илэрхийлдэг сүнсээр дамжин бид мөнхийн хувь заяагаа тодорхойлдог. Өчүүхэн зүйлд үнэнч байдаг хүн их зүйлд ч мөн үнэнч байдаг. Хэрэв бид Христийг өөрсдийн хэв загвар болгосон бол, хэрэв Тэр Өөрийн амьдралаар бидэнд үлгэрлэн үзүүлсэнчлэн алхаж, ажилласан бол, бидний туршлагад ирэх тэрхүү сүрдэм гэнэтийн явдлуудтай учран, зүрх сэтгэлээсээ, ‘Миний хүсэл бус, харин Таны хүсэл биелэг’ гэж хэлж чадна.”

“It is in probationary time, the time in which we are living, that we should calmly contemplate the terms of salvation, and live according to the conditions laid down in the word of God. We should educate and train ourselves, hour by hour and day by day, by careful discipline, to perform every duty. We should become acquainted with God and with Jesus Christ whom he has sent. In every trial it is our privilege to draw upon him who has said, ‘Let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me.’ The Lord says he is more willing to give us the Holy Spirit than parents are to give bread to their children. Then let us have the oil of grace in our vessels with our lamps, that we may not be found among those who are represented as foolish virgins, who were not prepared to go forth to meet the bridegroom.” Review and Herald, September 17, 1895.

“Бидний амьдарч буй энэ шалгалтын цаг хугацаанд авралын нөхцлүүдийг тайван уужуугаар тунгаан бодож, Бурханы үгэнд тогтоосон болзлын дагуу амьдрах ёстой. Бид цаг тутамд, өдөр бүр анхааралтай сахилгажуулалтаар өөрсдийгөө сурган хүмүүжүүлж, үүрэг бүрийг гүйцэтгэхэд дадлагажих ёстой. Бид Бурхан болон Түүний илгээсэн Есүс Христийг танин мэдэх ёстой. Аливаа сорилт бүрд ‘Тэр хүн Надтай эвлэрэхийн тулд Миний хүчнээс зуурч ав; тэгвэл тэр Надтай эвлэрэх болно’ гэж айлдсан Нэгэн дээр түшиглэх нь бидний эрх юм. Эзэн, хүүхдүүддээ талх өгөхөд эцэг эхээс ч илүүтэйгээр бидэнд Ариун Сүнсийг өгөх хүсэлтэй гэдгээ айлддаг. Тэгэхээр бид дэнлүүтэйгээ хамт савнуудаа нигүүлслийн тосоор дүүргэцгээе. Ингэснээр сүйт залууг угтан гарахад бэлтгэгдээгүй байсан, мунхаг онгон охид хэмээн дүрслэгдсэн хүмүүсийн дунд олдохгүй байх болно.” Review and Herald, September 17, 1895.

The ensign of the one hundred and forty-four thousand who were typified by Abraham’s circumcision and the eight souls upon the ark, are the wise virgins in the parable who perfectly reflect the character of Christ in the soon coming crisis. It is only fitting that Sister White closed out the passage by citing Isaiah, for it is a passage that directly refers to the sealing time of the one hundred and forty-four thousand.

Абрахамын хөвч хөндөлтөөр болон хөвөгч авдар дээрх найман сүнсээр бэлгэдэгдсэн нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын туг тэмдэг нь, удахгүй ирэх хямралын үед Христийн зан чанарыг төгс тусган харуулдаг үлгэр дэх ухаалаг онгон бүсгүйчүүд мөн. Иймээс Эгч Уайт уг эшлэлийг Исаиагаас иш татан төгсгөсөн нь үнэхээр зохистой хэрэг байсан, учир нь энэ нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын лацдах цаг үеийг шууд заадаг эшлэл юм.

In that day sing ye unto her, A vineyard of red wine. I the Lord do keep it; I will water it every moment: lest any hurt it, I will keep it night and day. Fury is not in me: who would set the briers and thorns against me in battle? I would go through them, I would burn them together. Or let him take hold of my strength, that he may make peace with me; and he shall make peace with me. He shall cause them that come of Jacob to take root: Israel shall blossom and bud, and fill the face of the world with fruit. Hath he smitten him, as he smote those that smote him? or is he slain according to the slaughter of them that are slain by him? In measure, when it shooteth forth, thou wilt debate with it: he stayeth his rough wind in the day of the east wind. By this therefore shall the iniquity of Jacob be purged; and this is all the fruit to take away his sin; when he maketh all the stones of the altar as chalkstones that are beaten in sunder, the groves and images shall not stand up. Yet the defenced city shall be desolate, and the habitation forsaken, and left like a wilderness: there shall the calf feed, and there shall he lie down, and consume the branches thereof. When the boughs thereof are withered, they shall be broken off: the women come, and set them on fire: for it is a people of no understanding: therefore he that made them will not have mercy on them, and he that formed them will shew them no favour. Isaiah 27:2–11.

Тэр өдөр та нар түүнд хандан ийн дуул: Улаан дарсны усан үзмийн талбай. Би, ЭЗЭН, түүнийг сахин хамгаалдаг; би түүнийг агшин бүр усална. Хэн нэгэн түүнийг гэмтээх вий гэдгээс болж, би түүнийг өдөр шөнөгүй сахин хамгаална. Уур хилэн надад байхгүй. Хэн тулалдаанд өргөс, хогийн ургамлыг Миний эсрэг босгох билээ? Би тэдний дундуур дайран өнгөрч, тэднийг хамтад нь шатаана. Эс бөгөөс тэр Миний хүчнээс зуурч, Надтай эвлэрлийг байгуулаг; тэгвэл тэр Надтай эвлэрлийг байгуулна. Тэр Иаковаас гарагчдыг үндэслүүлнэ; Израиль цэцэглэж, нахиа дэлгэрүүлж, ертөнцийн гадаргыг жимсээр дүүргэнэ. Тэр өөрийг нь цохисон хүмүүсийг цохисон шигээ түүнийг цохисон гэж үү? Эсвэл түүний гараар алагдагсдын нядалгаа мэтээр тэр алагдсан гэж үү? Хэмжээгээр, тэр нахиалан гарах үед Та түүнтэй маргалдана; зүүн салхины өдөр Тэр Өөрийн ширүүн салхийг саатуулдаг. Иймээс Иаковын гэм буруу үүгээр ариусгагдана; түүний нүглийг зайлуулах бүх үр жимс нь энэ юм: тэр тахилын ширээний бүх чулууг бут цохигдсон шохойн чулуу мэт болгох үед төглүүд ба хөргүүд босон тогтохгүй. Гэвч бэхлэгдсэн хот эзгүйрч, оршин суух газар орхигдон, цөл мэт хаягдана. Тэнд тугал бэлчиж, тэндээ хэвтэн, түүний мөчрүүдийг идэж дуусгана. Түүний мөчир хатах үед тэдгээр нь хугалагдана; эмэгтэйчүүд ирж, тэдгээрийг галдана. Учир нь энэ бол ойлголтгүй ард түмэн мөн. Тиймээс тэднийг Бүтээгч нь тэднийг өршөөхгүй, тэднийг буй болгогч нь тэдэнд нигүүлсэл үзүүлэхгүй. Исаиа 27:2–11.

The “day of the east wind,” when the iniquity of Jacob is being purged, and the other class of “people of no understanding” are being gathered and burned is the sealing time of the one hundred and forty-four thousand. In that period, he who desires to make peace with Christ can do so, but the final movements are rapid ones.

“Зүүн салхины өдөр” буюу Иаковын гэм нүгэл арилгаж, мөн “ухааралгүй ард түмэн” хэмээх өөр ангийг цуглуулан шатааж буй тэр цаг нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг тамгалах үе мөн. Тэр үед Христтэй эвлэрэхийг хүсэгч хэн боловч тийнхүү үйлдэж чадна, харин эцсийн үйл явдлууд түргэн өрнөдөг юм.

The priests were to be thirty years old when they began to serve, and the one-hundred and forty-four thousand are Peter’s kingdom of priests who renew the covenant with God in the last days.

Тахилч нар үйлчлэлээ эхлэхдээ гучин настай байх ёстой байсан бөгөөд нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүн нь эцсийн өдрүүдэд Бурхантай байгуулсан гэрээг шинэчилдэг Петрийн хаанчлалын тахилч нар юм.

Ye also, as lively stones, are built up a spiritual house, an holy priesthood, to offer up spiritual sacrifices, acceptable to God by Jesus Christ. 1 Peter 1:5.

Та нар ч мөн амьд чулуунуудын адил сүнслэг өргөө болон байгуулагдаж, ариун санваартан болж, Есүс Христээр дамжуулан Бурханд тааламжтай сүнслэг тахилуудыг өргөхийн тулд байна. 1 Петр 1:5.

The priests were prepared to serve over an eight-day anointing service; thus, the number eight is a symbol of the anointed priesthood that are within the ark.

Тахилч нар найман өдрийн тослох ёслолын турш үйлчлэхэд бэлтгэгдсэн байсан; иймээс наймын тоо нь гэрээний авдрын дотор буй тослогдсон тахилчдын бэлгэдэл мөн.

Aaron’s Rod

Аароны саваа

The anointed priesthood of the one hundred and forty-four thousand are represented within the ark of the covenant as Aaron’s rod that budded. When Aaron’s rod budded it provided a distinction between Aaron and the other rods of the tribes of Israel which did not bud. In the Scriptures it is rain that produces the budding of the plants.

Нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүний тослогдсон санваар нь гэрээний авдрын дотор нахиалсан Аароны таягаар төлөөлөгдөн дүрслэгддэг. Аароны таяг нахиалах үед тэр нь Аароныг нахиалаагүй Израилийн овгуудын бусад таягаас ялган харуулсан. Сударт ургамлыг нахиалуулдаг зүйл нь бороо мөн.

All the prophets address the latter days, so Aaron’s rod of priesthood, represents the anointing of the one hundred and forty-four thousand in a situation that aligns with Elijah at Carmel and the Millerites in 1844. It addresses the point when there is a clear distinction between the true and false messages of the latter rain. That distinction is made by Joel when he identifies the “new wine” being cut off from one class. The class who has the new wine cut off from their mouths are Isaiah’s drunkards of Ephraim. They are also those who accused the disciples of being drunk at Pentecost and they are the rebels of 1888, who followed their fathers, who were the rebels of 1863. All those lines of prophecy align with the line which Sister White identifies as occurring when the world realizes Adventism has known about the fireballs of Nashville for roughly one hundred and twenty-five years and has said nothing.

Бүх эш үзүүлэгчид эцсийн өдрүүдийг хөнддөг; иймээс Аароны тахилчийн таяг нь Кармел дахь Елиа болон 1844 оны Миллерчүүдтэй дүйцэх нөхцөл байдалд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тосолгоог төлөөлдөг. Энэ нь хожуугийн борооны үнэн ба хуурамч мэдээнүүдийн хооронд тодорхой ялгаа бий болох мөчийг авч үздэг. Тэрхүү ялгааг Иоел “шинэ дарс”-ыг нэгэн бүлгээс таслан авсныг тодорхойлохдоо гаргаж ирдэг. Амнаас нь шинэ дарс таслагдсан тэр бүлэг нь Исаиагийн Ефраимын согтуучууд юм. Тэд мөн Пентекостын үед шавь нарыг согтуу байна хэмээн буруутгасан хүмүүс бөгөөд, 1863 оны тэрслэгчид байсан эцгүүдээ дагасан 1888 оны тэрслэгчид мөн. Эдгээр бүх эш үзүүллэгийн шугам нь Нэшвиллийн галан бөмбөлгүүдийн талаар Адвентизм ойролцоогоор нэг зуун хорин таван жилийн турш мэдэж байсан атлаа юу ч хэлээгүйг дэлхий ухаарах үед тохиолдоно хэмээн Уайт эгчийн тодорхойлсон шугамтай нэгэн мөрд нийцдэг.

8, Eighty and 81

8, Ная ба 81

The number thirty and the number eight are symbols of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand who are the ensign of the latter days which represents the combination of Divinity and humanity. The number eight is a tithe of the number eighty, which is the number of the eighty valiant priests who with the high priest withstood king Uzziah, who attempted to offer incense in the holy place. Eighty-one represents Divinity combined with humanity in the context of the priesthood of the church triumphant. The history of Uzziah’s rebellion connects that priesthood of eighty-one in the very crisis that aligns with the rebellion of Ptolemy just after the battle of Raphia. All the prophets identify the latter days, so the priesthood of Divinity combined with humanity, which is the priesthood of the church triumphant made up of eighty human priests and one Divine High Priest are identified in the history that began in 2014 when the Ukrainian War was initiated.

Гучин ба найман тоо нь бурханлаг чанар ба хүн чанарын нэгдлийг илэрхийлдэг эцсийн өдрүүдийн тугийн тэмдэг болсон нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарын бэлгэдэл юм. Найман тоо нь наяын аравны нэг бөгөөд ная нь ариун газарт хүж өргөхөөр завдсан Уззиа хааныг тэргүүн тахилчийн хамт эсэргүүцэн зогссон наян зоригт санваартны тоо юм. Наян нэг нь ялгуусан чуулганы санваарын хүрээнд бурханлаг чанар хүн чанартай нэгдсэнийг төлөөлдөг. Уззиагийн бослогын түүх нь Рафиагийн тулалдааны дараахан болсон Птолемейн бослоготой давхцах яг тэрхүү хямралын үед наян нэгийн тэр санваартай холбогддог. Бүх эш үзүүлэгчид эцсийн өдрүүдийг тодорхойлдог тул бурханлаг чанар хүн чанартай нэгдсэн санваар, өөрөөр хэлбэл наян хүний санваартан ба нэг Бурханлаг Тэргүүн Тахилчаас бүрдсэн ялгуусан чуулганы санваар нь Украины дайн эхэлсэн 2014 онд эхэлсэн түүхэнд тодорхойлогддог.

The middle chapter of Genesis’ twelve-chapter line is chapter seventeen. The middle verse of the twelve-chapter line is verse twenty-two. Verse twenty-two marks a distinct end of a conversation between God and Abraham that began in verse one, thus identifying verse twenty-two as the end of a prophetic line which bears the signature of the Hebrew alphabet’s twenty-two letters. The middle verse of the line of twenty-two verses is verse eleven, which in turn is the middle of three verses that identify the ensign of the one hundred and forty-four thousand. Verse eleven is therefore the middle of three distinct verses, and verse eleven conveys the primary truth of not only the twenty-two verses, but also of the three verses it is within, thus identifying verse eleven and twenty-two as a beginning and ending of the primary thought. Thus, verse eleven through twenty-two in chapter seventeen is the primary theme of chapters eleven through twenty-two.

Эхлэл номын арван хоёр бүлгээс тогтсон шугамын дунд бүлэг нь арван долдугаар бүлэг юм. Арван хоёр бүлгийн шугамын дунд эшлэл нь хорин хоёрдугаар эшлэл юм. Хорин хоёрдугаар эшлэл нь нэгдүгээр эшлэлээс эхэлсэн Бурхан ба Абрахамын хоорондын ярианы тодорхой төгсгөлийг тэмдэглэдэг бөгөөд ингэснээр хорин хоёрдугаар эшлэл нь еврей цагаан толгойн хорин хоёр үсгийн тэмдгийг агуулсан эш үзүүллэгийн шугамын төгсгөл мөн болохыг илтгэнэ. Хорин хоёр эшлэл бүхий шугамын дунд эшлэл нь арван нэгдүгээр эшлэл бөгөөд энэ нь эргээд нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын тугийг тодорхойлдог гурван эшлэлийн дундах эшлэл мөн юм. Иймээс арван нэгдүгээр эшлэл нь гурван ялгаатай эшлэлийн дунд эшлэл бөгөөд арван нэгдүгээр эшлэл нь зөвхөн тэр хорин хоёр эшлэлийн төдийгүй, мөн өөрийн багтаж буй тэр гурван эшлэлийн гол үнэнийг дамжуулдаг; ийнхүү арван нэгдүгээр болон хорин хоёрдугаар эшлэлийг үндсэн бодлын эхлэл ба төгсгөл хэмээн тодорхойлж байна. Тиймээс арван долдугаар бүлгийн арван нэгдүгээр эшлэлээс хорин хоёрдугаар эшлэл хүртэлх хэсэг нь арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх бүлгүүдийн үндсэн сэдэв мөн.

The middle of chapters eleven unto twenty-two in the book of Matthew is chapter sixteen.

Матайн номын арван нэгдүгээр бүлгээс хорин хоёрдугаар бүлэг хүртэлх хэсгийн дундах нь арван зургадугаар бүлэг мөн.

Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:20.

Тэгээд Тэр шавь нартаа Өөрийг нь Есүс Христ мөн гэдгийг хэнд ч бүү хэл гэж тушаав. Матай 16:20.

As with Genesis’ midpoint, verse twenty marks the end of a specific conversation that began in verse thirteen when Christ and the disciples arrived at Caesarea Philippi.

Эхлэл номын дунд хэсгийн нэгэн адил, хорьдугаар эшлэл нь Христ ба шавь нар Кесари Филиппид хүрч ирсэн арван гуравдугаар эшлэлээс эхэлсэн тодорхой нэгэн ярианы төгсгөлийг тэмдэглэдэг.

When Jesus came into the coasts of Caesarea Philippi, he asked his disciples, saying, Whom do men say that I the Son of man am? And they said, Some say that thou art John the Baptist: some, Elias; and others, Jeremias, or one of the prophets. He saith unto them, But whom say ye that I am? And Simon Peter answered and said, Thou art the Christ, the Son of the living God. And Jesus answered and said unto him, Blessed art thou, Simon Barjona: for flesh and blood hath not revealed it unto thee, but my Father which is in heaven. And I say also unto thee, That thou art Peter, and upon this rock I will build my church; and the gates of hell shall not prevail against it. And I will give unto thee the keys of the kingdom of heaven: and whatsoever thou shalt bind on earth shall be bound in heaven: and whatsoever thou shalt loose on earth shall be loosed in heaven. Then charged he his disciples that they should tell no man that he was Jesus the Christ. Matthew 16:13–20.

Есүс Кесари Филиппийн нутагт ирээд, шавь нараасаа асуун, Хүмүүс Намайг, Хүний Хүүг, хэн гэж ярьдаг вэ? гэв. Тэд: Зарим нь Таныг Баптисм хүртээгч Иохан гэдэг; зарим нь Елиа; бас бусад нь Иеремиа, эсвэл эш үзүүлэгчдийн нэг гэдэг, хэмээн айлдав. Тэр тэдэнд: Харин та нар Намайг хэн гэж хэлдэг вэ? гэхэд, Симон Петр хариулан: Та бол Христ, амьд Бурханы Хүү мөн, гэв. Есүс түүнд хариулан айлдахдаа: Ерөөлтэй еэ, Симон Бар-Иона; учир нь үүнийг чамд мах цус илчилсэнгүй, харин тэнгэрт буй Миний Эцэг илчилсэн юм. Мөн Би чамд хэлье: чи бол Петр, энэ хад чулуун дээр Би Өөрийн чуулганыг байгуулна; тамын хаалгууд түүнийг дийлэхгүй. Би чамд тэнгэрийн хаанчлалын түлхүүрүүдийг өгнө. Чи газар дээр юуг хүлнэ, түүнийг тэнгэрт хүлсэн байх болно; мөн чи газар дээр юуг тайлна, түүнийг тэнгэрт тайлсан байх болно. Тэгээд Тэр Өөрийгөө Есүс Христ мөн гэдгийг хэнд ч бүү хэлэгтүн хэмээн шавь нартаа хатуу захив. Матай 16:13–20.

Raphia and Panium

Рафиа ба Паниум

Not only does Matthew’s middle passage represent a distinct conversation and subject, but just as the covenant symbolism of Genesis’ testimony aligns with the battle of Raphia, Matthew’s conversation takes place in Caesarea Philippi, which is Panium. Panium of verse fifteen of Daniel eleven is the midpoint in Matthew’s twelve-chapter line and Raphia of verse eleven of Daniel eleven, is the midpoint of Genesis’ twelve-chapter line.

Матайн дундах хэсэг нь тусгай яриа болон сэдвийг төлөөлөөд зогсохгүй, Эхлэл номын гэрээний бэлгэдэл нь Рафиагийн тулалдаантай нийцдэгийн адил, Матайн яриа нь Паниум болох Кесари Филиппид өрнөдөг. Даниел арван нэгийн арван тавдугаар эшлэлийн Паниум нь Матайн арван хоёр бүлгээс бүрдэх шугамын дунд цэг бөгөөд, Даниел арван нэгийн арван нэгдүгээр эшлэлийн Рафиа нь Эхлэл номын арван хоёр бүлгээс бүрдэх шугамын дунд цэг юм.

The 250 years that began in 457 BC concluded at 207 BC, the midpoint between Raphia of verse eleven and Panium of verse fifteen, which is where the sign of Abraham’s circumcision and Peter’s confession of the Messiah converge. In the book of Matthew’s line, Peter is testifying to his recognition of Christ, the Son of God at His baptism.

МЭӨ 457 онд эхэлсэн 250 жил МЭӨ 207 онд дууссан бөгөөд энэ нь арван нэгдүгээр эшлэлийн Рафиа ба арван тавдугаар эшлэлийн Паниумын хоорондох дундах цэг мөн; тэнд Абрахамын хөвч хөндөх тэмдэг ба Петрийн Мессиагийн талаарх хүлээн зөвшөөрөлт нэгэн цэгт нийлдэг. Матайн номын шугамд Петр Христ, Бурханы Хүүг Түүний баптисмын үед таньж мэдсэнээ гэрчилж байна.

Simon means “one who hears” and Barjona means “son of the dove.” Simon was one who heard the message of Christ baptism, when the Holy Spirit descended in the form of a dove. Christ’s baptism typified August 11, 1840, when the mighty angel of Revelation ten descended. The same angel descended on 9/11. Peter represents those who recognize 9/11 as the testing message of the generation of the one hundred and forty-four thousand.

Симон гэдэг нь “сонсдог нэгэн” гэсэн утгатай бөгөөд Баржона гэдэг нь “тагтааны хүү” гэсэн утгатай. Ариун Сүнс тагтааны дүрээр бууж ирэх үед Симон Христийн баптисмын мэдээг сонссон нэгэн байсан. Христийн баптисм нь Илчлэлт арван бүлгийн хүчирхэг тэнгэрэлч бууж ирсэн 1840 оны 8 дугаар сарын 11-нийг бэлгэдэн илэрхийлсэн юм. Тэрхүү мөнхүү тэнгэрэлч 9/11-нд бууж ирсэн. Петр нь 9/11-ийг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгатын үеийн шалгалтын мэдээ хэмээн танин мэддэг хүмүүсийг төлөөлдөг.

Peter represents those who employ the methodology of line upon line. He is the “son” of the dove, so as a son he symbolically represents the last generation. Peter is a symbol of the last generation, and with the symbolic numbering of his name he represents the one hundred and forty-four thousand. Peter represents the final generation who hear the message of the empowerment when Christ appears in the prophetic line. Peter recognized the message associated with Christ’s baptism, and thus Peter could identify Jesus as the anointed one, which is Messiah in the Hebrew and Christ in the Greek. Peter represents those who understand that the angel of Revelation eighteen who descended at 9/11, had also descended on August 11, 1840. Peter represents those who understand 9/11 as a waymark that is only established by the testimony of two or three lines.

Петр нь мөр дээр мөр тавих аргачлалыг хэрэглэдэг хүмүүсийг төлөөлдөг. Тэр бол тагтааны “хүү” мөн; иймээс хүүгийн хувьд тэрээр бэлгэдлийн утгаар эцсийн үеийг төлөөлдөг. Петр нь эцсийн үеийн бэлгэ тэмдэг бөгөөд нэрийнх нь бэлгэдэлт тооллоор тэр нэг зуун дөчин дөрвөн мянгыг төлөөлдөг. Петр нь эш үзүүллэгийн шугамд Христ илрэх үед хүчирхэгжүүлэлтийн мэдээг сонсдог эцсийн үеийг төлөөлдөг. Петр Христийн баптисмтай холбогдох мэдээг таньсан бөгөөд иймээс Петр Есүсийг тослогдсон Нэгэн гэж таньж чадсан; энэ нь еврей хэлээр Мессиа, грек хэлээр Христ юм. Петр нь 9/11-нд бууж ирсэн Илчлэл арван наймын тэнгэрэлч мөн 1840 оны 8-р сарын 11-нд бас бууж ирсэн гэдгийг ойлгодог хүмүүсийг төлөөлдөг. Петр нь 9/11-ийг зөвхөн хоёр буюу гурван шугамын гэрчлэлээр тогтоогддог тэмдэглэгээ гэж ойлгодог хүмүүсийг төлөөлдөг.

Peter’s confession is that 9/11 identifies the arrival of the third woe, which is the testing message for the final generation. That confession is where the name changes. Abraham is at Raphia and Peter is at Panium, just before the cross. Between Panium and the cross Peter is going to visit the Mount of Transfiguration. It is at Panium where Simon is changed unto Peter when he gave his confession of the testing message for his generation. For the one hundred and forty-four thousand that testing message is Islam of the third woe which arrived in prophetic history at 9/11.

Петрийн хүлээн зөвшөөрөл нь 9/11 нь гурав дахь гай зовлон ирснийг илэрхийлдэг бөгөөд энэ нь эцсийн үеийнхэнд өгөгдсөн сорилтын мэдээ мөн гэдэгт оршино. Нэр өөрчлөгдөх нь тэрхүү хүлээн зөвшөөрлийн үед болдог. Абрахам Рафиад, харин Петр загалмайн өмнөхөн Паниумд байна. Паниумаас загалмай хүртэлх хугацаанд Петр Хувиралтын ууланд очих болно. Өөрийн үеийнхэнд өгөгдсөн сорилтын мэдээг хүлээн зөвшөөрлөөрөө тунхаглах үед Симон Петр болон өөрчлөгддөг газар нь Паниум юм. Нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын хувьд тэрхүү сорилтын мэдээ нь эш үзүүллэгийн түүхэнд 9/11-ээр ирсэн гурав дахь гай зовлонгийн Ислам мөн.

The beginning of the testing of Adventism began at 9/11, and at the end of the testing of Adventism the message of Islam of the third woe identifies when and where Simon’s name is changed. The message Peter understands at the end, which was typified by the message of 9/11 at the beginning, is the corrected message of the fireballs of Nashville. There the feast of trumpets arrives in conjunction with the ascension of the ensign and the closed door of the Day of Atonement.

Адвентизмыг шалгах явц 9/11-ээс эхэлсэн бөгөөд Адвентизмыг шалгах явцын төгсгөлд гурав дахь гайгийн Исламын мэдээ Симоны нэр хэзээ, хаана өөрчлөгдөхийг тодорхойлдог. Эцэст нь Петрийн ойлгодог тэрхүү мэдээ нь, эхэндээ 9/11-ийн мэдээгээр хэв шинжлэгдсэн байсан бөгөөд, Нэшвиллийн галт бөмбөлгүүдийн залруулсан мэдээ мөн. Тэнд бүрээний баяр туг тэмдгийн өргөгдөл болон Цагаатгалын өдрийн хаалттай хаалгатай хамт ирдэг.

We will continue these things in the next article.

Бид эдгээр зүйлсийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзэх болно.