Leviticus twenty-three presents the spring and the fall feasts, and the representation of the feasts is divinely profound in the structure, and in the perfect alignment of the beginning and ending structures, within the overall structure. The spring feasts and fall feasts align with one another. The chapter bears witness of Palmoni, the wonderful numberer over and over again. The chapter soundly and marvelously connects with the latter-day message of the one hundred and forty-four thousand.

Левит хорин гуравдугаар бүлэгт хаврын болон намрын баяруудыг толилуулдаг бөгөөд эдгээр баярын дүрслэл нь ерөнхий бүтцийн доторх эхлэл ба төгсгөлийн бүтцүүдийн төгс нийцэлд, мөн бүтцийнхээ хувьд Бурханаас ирсэн гүн утгатай юм. Хаврын баярууд ба намрын баярууд хоорондоо нийцэн зохицдог. Энэ бүлэг Палмони хэмээх гайхамшигт тоологчийн тухай дахин дахин гэрчилдэг. Энэ бүлэг нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын эцсийн өдрүүдийн мэдээтэй баттай бөгөөд гайхамшигтайгаар холбогддог.

The number “23” represents the atonement, which is the combination of Divinity and humanity. The name Leviticus represents the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, for all the prophets speak of the latter days, and the priests of the latter days are those who Peter identifies as a holy priesthood. Peter’s holy priesthood is the wise who understand the increase of knowledge that produces the message of the Midnight Cry. The foolish, or wicked as Daniel identifies them, reject the increase of knowledge, and Hosea informs us that for this reason they are rejected as priests.

“23” гэсэн тоо нь тэнгэрлэг чанар ба хүн чанарын нэгдэл болох цагаатгалыг төлөөлдөг. Левит ном хэмээх нэр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянган хүний санваарыг төлөөлдөг. Учир нь бүх эш үзүүлэгчид эцсийн өдрүүдийн тухай өгүүлдэг бөгөөд эцсийн өдрүүдийн тахилчид нь Петрийн тодорхойлсноор ариун санваар юм. Петрийн ариун санваар гэдэг нь Шөнийн Дунд Хашхирааны мэдээг төрүүлдэг мэдлэгийн өсөлтийг ухааран ойлгодог мэргэд билээ. Харин мунхгууд, эсвэл Даниелын тодорхойлсноор хорон муу хүмүүс, мэдлэгийн өсөлтийг няцаадаг бөгөөд үүний улмаас тэд санваартнаар гологддог гэж Хосеа бидэнд мэдүүлдэг.

My people are destroyed for lack of knowledge: because thou hast rejected knowledge, I will also reject thee, that thou shalt be no priest to me: seeing thou hast forgotten the law of thy God, I will also forget thy children. As they were increased, so they sinned against me: therefore will I change their glory into shame. Hosea 4:6, 7.

Миний ард түмэн мэдлэггүйгээс болж устгагдаж байна; чи мэдлэгийг няцаасан тул Би ч бас чамайг няцааж, чи Надад тахилч байхаа болино. Чи өөрийн Бурханы хуулийг мартсан тул Би ч бас чиний хүүхдүүдийг мартах болно. Тэд олширох тусам Миний эсрэг нүгэл үйлдсэн; тиймээс Би тэдний алдрыг ичгүүр болгон хувиргана. Хосеа 4:6, 7.

The drunkards of Ephraim, who Isaiah also calls the “crown of glory” have their glory turned into “shame.” Hosea specifically identifies that those who reject the increase of knowledge of the latter days are the Laodicean Seventh-day Adventist church, for he recorded, “My people.” His people will be rejected as priests, and it happens in the final and fourth generation, for He is to forget their children, and children represent the last generation.

Исаиагийн мөн “алдрын титэм” хэмээн нэрлэдэг Ефраимын согтуучуудын алдар нь “ичгүүр” болж хувирдаг. Хожмын өдрүүдийн мэдлэгийн нэмэгдлийг няцаагчид нь Лаодикеагийн Долдугаар өдрийн Адвентист сүм мөн гэдгийг Хосеа онцлон тодорхойлдог. Учир нь тэрээр: “Миний ард түмэн” хэмээн тэмдэглэсэн. Түүний ард түмэн тахилчийн эрхээс няцаагдах бөгөөд энэ нь эцсийн, дөрөв дэх үед тохиолдоно. Учир нь Тэр тэдний хүүхдүүдийг мартах гэж байгаа бөгөөд хүүхдүүд нь эцсийн үеийг төлөөлдөг.

At—one—ment

Эвлэрэл

The title of “Leviticus 23,” means “the atonement of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.” This truth can be deduced with simply the name of the book in connection with the chapter number. The atonement, which Leviticus twenty-three addresses means “at-one-ment,” and is identifying the combination of Divinity and humanity. That combination is represented with a multitude of symbols in God’s Word, one of which is that the human temple is to be combined with the Divine temple.

“Левит 23” гэсэн гарчиг нь “нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваартны эвлэрүүлэл” гэсэн утгатай. Энэ үнэнийг зөвхөн тухайн номын нэрийг бүлгийн дугаартай нь холбон авч үзэхэд л дүгнэн мэдэж болно. Левит хорин гуравт авч үздэг эвлэрүүлэл нь “нэг болголт” гэсэн утгатай бөгөөд Бурханлаг чанар ба хүн чанарын нэгдлийг зааж байна. Тэрхүү нэгдэл нь Бурханы Үгэнд олон тооны бэлгэдлээр дүрслэгддэг бөгөөд тэдгээрийн нэг нь хүний сүм Бурханы сүмтэй нэгдэх ёстой явдал юм.

The human temple has a framework of “23” male and “23” female chromosomes. Peter identifies that the priesthood of the one hundred and forty-four thousand are a “spiritual house.” Those chromosomes join together as does a man and woman, and what God has joined together, let no man put asunder. The marriage is another symbol of the at-one-ment. Leviticus “23” means the combination of the temple of the Heavenly High Priest, with the temple of the priests who are the one hundred and forty-four thousand.

Хүний сүм нь эрэгтэй “23”, эмэгтэй “23” хромосомын бүтэц тогтолцоотой. Петр нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарлалыг “сүнслэг гэр” хэмээн тодорхойлдог. Эдгээр хромосомууд эрэгтэй ба эмэгтэй хүн нэгддэгтэй адил нэгддэг бөгөөд Бурханы нэгтгэсэн зүйлийг хэн ч бүү салгаг. Гэрлэлт нь мөн нэгэн болголтын өөр нэг бэлгэдэл юм. Левит “23” нь Тэнгэрлэг Тэргүүн Тахилчийн сүмийг нэг зуун дөчин дөрвөн мянга болох тахилчдын сүмтэй хослуулсныг илэрхийлдэг.

Twenty-two Verses

Хорин хоёр ишлэл

The spring feasts in Leviticus twenty-three are represented in the first twenty-two verses of the chapter, and the fall feasts are represented in the last twenty-two verses of the chapter. The last verse is verse forty-four, a symbol of 1844, when the antitypical Day of Atonement began on the tenth day of the seventh month, in fulfillment of Leviticus twenty-three. Chapter twenty-three is divided into two periods of twenty-two verses, both twenty-two verse periods are logically connected by being feasts, but also logically separated by Christ’s courtyard and holy place ministry, represented by the springtime and His Most Holy Place ministry represented by the fall.

Левит номын хорин гуравдугаар бүлгийн хаврын баярууд нь уг бүлгийн эхний хорин хоёр ишлэлд дүрслэгдсэн байдаг бөгөөд намрын баярууд нь бүлгийн сүүлийн хорин хоёр ишлэлд дүрслэгдсэн байдаг. Сүүлчийн ишлэл нь дөчин дөрөвдүгээр ишлэл бөгөөд энэ нь 1844 оны бэлгэдэл юм. Тэр үед Левит хорин гуравдугаар бүлгийн биелэл болгон, долоодугаар сарын аравны өдөр жинхэнэ Эвлэрүүллийн өдөр эхэлсэн юм. Хорин гуравдугаар бүлэг нь тус бүр хорин хоёр ишлэл бүхий хоёр хугацаанд хуваагддаг. Эдгээр хорин хоёр ишлэлийн хоёр хугацаа нь хоёулаа баярууд учраас утга зүйн хувьд холбоотой боловч мөн хаврын улирлаар дүрслэгдсэн Христийн хашаа болон Ариун газрын үйлчлэлээр, мөн намраар дүрслэгдсэн Түүний Нэн Ариун газрын үйлчлэлээрээ утга зүйн хувьд тусгаарлагдсан байдаг.

22

22

Both the spring and fall feasts are represented by twenty-two verses, and the verses align with the witness of the Hebrew alphabet, which consists of “22” letters. “22” is a tithe of “220,” which is a symbol of the combination of Divinity and humanity. “220” represents the starting of both the 2,520 years of the scattering of Judah, and the 2,300 years until the Day of Atonement. The starting point of the 2,520 was 677 BC and the starting point for the 2,300 was 457 BC, thus identifying two hundred and twenty years as the link between the prophecy of the trampling down of God’s host and the prophecy of the trampling down of God’s sanctuary. Both those prophecies ended at the antitypical Day of Atonements’ arrival on October 22, 1844.

Хаврын болон намрын баярууд тус бүр хорин хоёр ишлэлээр төлөөлөгддөг бөгөөд эдгээр ишлэлүүд нь “22” үсгээс бүрдэх еврей цагаан толгойн гэрчлэлтэй нийцдэг. “22” нь “220”-ийн аравны нэг бөгөөд энэ нь Тэнгэрлэг чанар ба хүн төрөлхтний нэгдлийн бэлгэдэл юм. “220” нь Иудагийн тараагдан бутарсан 2,520 жилийн хугацааны эхлэл, мөн Эвлэрүүллийн өдрийг хүртэлх 2,300 жилийн хугацааны эхлэлийг хоёуланг нь илэрхийлдэг. 2,520 жилийн эхлэл нь МЭӨ 677 он байсан бөгөөд 2,300 жилийн эхлэл нь МЭӨ 457 он байсан тул Бурханы цэргийн гишгэгдэн талхлагдах тухай эш үзүүллэг ба Бурханы ариун сүмийн гишгэгдэн талхлагдах тухай эш үзүүллэгийн хоорондын холбоос нь хоёр зуун хорин жил болохыг ийнхүү тодорхойлж байна. Эдгээр хоёр эш үзүүллэг хоёулаа 1844 оны 10 дугаар сарын 22-нд, хэв шинжийн эсрэг утгаар биелсэн Эвлэрүүллийн Өдөр ирэхэд төгссөн юм.

On that date, the work of Christ in combining the human temple with the Divine temple began, and at that time, both Habakkuk 2:20 and John 2:20 were fulfilled. Habakkuk identified the Divine was then in the Most Holy Place, and John recorded that the Millerite temple that was to enter by faith into that Most Holy Place had completed the forty-six-year period, that marked the erection of the Millerite human temple from 1798 unto 1844. The history of “46” years, consisting of “23” and “23” is represented by the work of William Miller who first began to present the message of that history in 1831, “220” years after the publication of the King James Bible. The Divine Word published in 1611, was combined with a human messenger “220” years later in 1831. Both the spring and fall feasts are represented by “22” verses.

Тэр өдөр Христ хүний сүмийг Тэнгэрлэг сүмтэй нэгтгэх ажлыг эхлүүлсэн бөгөөд тэр үед Хабаккук 2:20 болон Иохан 2:20 хоёулаа биелсэн юм. Хабаккук Тэнгэрлэг нь тэр үед Хамгийн Ариун газарт байсныг тэмдэглэсэн бөгөөд Иохан итгэлээр тэр Хамгийн Ариун газарт орох ёстой байсан Миллерит сүм дөчин зургаан жилийн хугацааг гүйцээсэн болохыг тэмдэглэсэн; энэ нь 1798 оноос 1844 он хүртэлх Миллерит хүний сүмийн босгогдсон үеийг тэмдэглэсэн байв. “23” ба “23”-аас бүрдэх “46” жилийн түүх нь 1831 онд уг түүхийн мэдээг анхлан тунхаглаж эхэлсэн Уильям Миллерийн ажлаар дүрслэгддэг бөгөөд энэ нь Хаан Жеймсийн Библи хэвлэгдсэнээс хойш “220” жилийн дараа байв. 1611 онд хэвлэгдсэн Тэнгэрлэг Үг “220” жилийн дараа, 1831 онд, хүний элчтэй нэгджээ. Хаврын болон намрын баярууд хоёулаа “22” эшлэлээр дүрслэгддэг.

Twenty-two verses of two lines of the same subject demands that prophetically the first twenty-two verses are to be laid over the top of the next twenty-two verses. In aligning the two lines in this fashion you are joining the work of the courtyard and holy place, represented in the spring feasts with the work of Christ in the Most Holy Place. At this prophetic level it represents the joining of two temples, which illustrates Christ’s work of at-one-ment.

Нэгэн ижил сэдвийн хоёр мөрөөс бүрдэх хорин хоёр эшлэл нь эш үзүүллэгийн утгаар эхний хорин хоёр эшлэлийг дараагийн хорин хоёр эшлэлийн дээр давхарлан тавихыг шаарддаг. Энэ хоёр мөрийг ийнхүү тааруулан зэрэгцүүлэхдээ та хаврын баяруудаар төлөөлөгдсөн хашаа болон Ариун газрын ажлыг Хамгийн Ариун газарт Христийн үйлстэй нэгтгэж байна. Эш үзүүллэгийн энэ түвшинд энэ нь хоёр сүмийн нэгдлийг төлөөлдөг бөгөөд энэ нь Христийн эвлэрүүллийн ажлыг дүрслэн харуулдаг.

When verses one through twenty-two are aligned with verse twenty-three through forty-four, a prophetic line is established that is witnessed to by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet, and by the symbolism represented by the number “22” and also by the symbolism represented by the feasts in accompaniment with those feasts fulfillment in sacred history.

Нэгээс хорин хоёрдугаар ишлэлүүдийг хорин гуравдугаараас дөчин дөрөвдүгээр ишлэлүүдтэй уялдуулан авч үзэхэд, еврей цагаан толгойн хорин хоёр үсгээр, мөн “22” тоогоор илэрхийлэгддэг бэлгэдлээр, түүнчлэн ариун түүхэн дэх тэдгээр баяруудын биелэлттэй хамт баяруудаар илэрхийлэгддэг бэлгэдлээр гэрчлэгдсэн эш үзүүллэгийн нэгэн шугам тогтоогддог.

The beginning of the spring feasts first identifies the seventh-day Sabbath and the ending of the fall feasts identifies the seventh-year Sabbath. Christ, as Alpha and Omega placed the Sabbath at the beginning and ending of the two witnesses of “22” in the line of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

Хаврын баяруудын эхлэл нь эхлээд долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг тодорхойлж, намрын баяруудын төгсгөл нь долоо дахь жилийн Амралтын өдрийг тодорхойлдог. Альфа ба Омега болох Христ, нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарын шугам дахь “22” хэмээх хоёр гэрчийн эхлэл ба төгсгөлд Амралтын өдрийг байрлуулсан.

The seventh-day Sabbath was the special light at the beginning of the antitypical Day of Atonement in 1844, and the light of the seventh-year Sabbath is the light at the end. The seventh-day Sabbath was also the first holy convocation of Leviticus “23,” as is the seventh-year Sabbath the last holy convocation in the chapter. Sabbath is the alpha and omega of the priest’s line in chapter “23.” The first, and seventh-day Sabbath is the alpha of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand, and the last, and seventh-year Sabbath is the omega of the priesthood of the one hundred and forty-four thousand.

Долоо дахь өдрийн амралтын өдөр нь 1844 онд эхэлсэн жинхэнэ Эвлэрүүллийн Өдрийн эхэн үеийн онцгой гэрэл байсан бөгөөд долоо дахь жилийн амралтын өдрийн гэрэл нь төгсгөлийн үеийн гэрэл мөн. Долоо дахь өдрийн амралтын өдөр нь мөн Левит “23”-ын эхний ариун чуулган байсан бөгөөд үүнтэй адил долоо дахь жилийн амралтын өдөр нь тус бүлгийн сүүлчийн ариун чуулган юм. Амралтын өдөр нь “23” дугаар бүлэг дэх тахилчийн шугамын альфа ба омега мөн. Эхний, өөрөөр хэлбэл долоо дахь өдрийн амралтын өдөр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарын альфа бөгөөд сүүлчийн, өөрөөр хэлбэл долоо дахь жилийн амралтын өдөр нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын санваарын омега мөн.

“Those who commune with God walk in the light of the Sun of Righteousness. They do not dishonor their Redeemer by corrupting their way before God. Heavenly light shines upon them. As they near the close of this earth’s history, their knowledge of Christ, and of the prophecies relating to him, greatly increases. They are of infinite worth in God’s sight; for they are in unity with his Son. To them the word of God is of surpassing beauty and loveliness. They see its importance. Truth is unfolded to them. The doctrine of the incarnation is invested with a soft radiance. They see that the Scripture is the key that unlocks all mysteries and solves all difficulties. Those who have been unwilling to receive the light and walk in the light will be unable to understand the mystery of godliness, but those who have not hesitated to take up the cross and follow Jesus, will see light in God’s light.” The Southern Watchman, April 4, 1905.

“Бурхантай нөхөрлөдөг хүмүүс Зөвт байдлын Нарны гэрэл дотор алхдаг. Тэд Бурханы өмнө өөрсдийн замыг завхруулснаар Аврагчаа гутаан доромжилдоггүй. Тэнгэрийн гэрэл тэдэн дээр тусдаг. Энэ дэлхийн түүх төгсгөлдөө ойртох тусам Христийн тухай, мөн Түүнтэй холбоотой эш үзүүллэгүүдийн талаарх тэдний мэдлэг үлэмжхэн өсөн нэмэгддэг. Тэд Бурханы мэлмийд хязгааргүй үнэтэй; учир нь тэд Түүний Хүүтэй нэгдмэл байдаг. Бурханы үг тэдэнд хэмжээлшгүй үзэсгэлэнтэй, сэтгэл татам байдаг. Тэд түүний ач холбогдлыг хардаг. Үнэн тэдэнд нээгддэг. Бие махбод болсон тухай сургаал дөлгөөн гэрлэн цацрагаар бүрхэгддэг. Тэд Судар бол бүх нууцыг нээж, бүх бэрхшээлийг тайлдаг түлхүүр мөн гэдгийг хардаг. Гэрлийг хүлээн авч, гэрэл дотор алхахаас хүсээгүй хүмүүс бурханлаг байдлын нууцыг ойлгох чадваргүй байх болно. Харин загалмайгаа үүрч, Есүсийг дагахаас эргэлзээгүй хүмүүс Бурханы гэрэлд гэрлийг харах болно.” The Southern Watchman, 1905 оны 4 дүгээр сарын 4.

Here, “near the close of this earth’s history,” at the end of the antitypical Day of Atonement, the “doctrine of the incarnation” is invested with a “soft” radiance as was the doctrine of the seventh-day Sabbath at the beginning of the antitypical Day of Atonement.

Энд, “энэ дэлхийн түүхийн төгсгөлд,” бэлгэдэлт Эвлэрүүллийн Өдрийн төгсгөлд, “хувилгаан бие махбодтой болсон тухай сургаал” нь бэлгэдэлт Эвлэрүүллийн Өдрийн эхэнд долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн сургаал “зөөлөн” туяагаар гэрэлтсэнтэй адил тийм туяагаар бүрхэгддэг.

“Jesus raised the cover of the ark, and I beheld the tables of stone on which the Ten Commandments were written. I was amazed as I saw the fourth commandment in the very center of the ten precepts, with a soft halo of light encircling it. Said the angel: ‘It is the only one of the ten which defines the living God who created the heavens and the earth and all things that are therein. When the foundations of the earth were laid, then was laid the foundation of the Sabbath also.’” Testimonies, volume 1, 75.

“Есүс авдрын тагийг өргөв. Тэгэхэд би Арван тушаал бичигдсэн чулуун хавтангуудыг үзэв. Арван захиасны яг төвд орших дөрөв дэх тушаалыг тойрон зөөлөн гэрлийн цацрал байхыг хараад би гайхширсан билээ. Тэнгэрэлч ийнхүү хэлэв: ‘Тэр бол тэнгэр, газар болон тэдгээрийн доторх бүхнийг бүтээсэн амьд Бурханыг тодорхойлон илэрхийлдэг арвын цорын ганц нь мөн. Дэлхийн суурь тавигдах үед Амралтын өдрийн суурь ч мөн тавигдсан юм.’” Testimonies, volume 1, 75.

The seventh-day Sabbath, which is a “foundation,” begins Leviticus “23” and the seventh-year Sabbath ends the testimony of the priests as represented by the spring and fall feasts. The seventh-year Sabbath represents the temple that is built upon the foundation. The seventh-year Sabbath at the end is represented by the 2,520, just as the seventh-day Sabbath is represented by the 2,300. The seventh-year Sabbath represents the “doctrine of the incarnation.” The seventh-day Sabbath is the sign of the Creator and the seventh-year Sabbath is the sign of Divinity combined with humanity.

“суурь” болох долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр Левит “23”-ыг эхлүүлдэг бөгөөд хаврын болон намрын баяруудаар төлөөлөгдсөнөөр санваартнуудын гэрчлэл долоо дахь жилийн Амралтын өдрөөр төгсдөг. Долоо дахь жилийн Амралтын өдөр нь тэрхүү суурин дээр баригдсан сүмийг төлөөлдөг. Эцэст орших долоо дахь жилийн Амралтын өдөр нь 2,520-оор төлөөлөгддөгтэй адил, долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр нь 2,300-аар төлөөлөгддөг. Долоо дахь жилийн Амралтын өдөр нь “бие махбодтой болох сургаал”-ыг төлөөлдөг. Долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр нь Бүтээгчийн тэмдэг бөгөөд долоо дахь жилийн Амралтын өдөр нь бурханлаг чанар хүн чанартай нэгдсэний тэмдэг мөн.

Aligning the Lines

Шугамуудыг тааруулах

When we align the spring feasts with the fall feasts in Leviticus twenty-three, the feast of Passover, is followed the next day by the seven-day feast of unleavened bread, and the feast of first fruits follows the day after the seven-day feast of unleavened bread begins. Three waymarks in three days.

Левит номын хорин гуравдугаар бүлэгт буй хаврын баяруудыг намрын баяруудтай уялдуулан авч үзвэл, Дээгүүр өнгөрөх баярын дараа маргааш нь долоон өдөр үргэлжлэх Исгээгүй талхны баяр залган тохиож, Исгээгүй талхны долоон өдрийн баяр эхэлсний маргааш нь Анхны үр жимсний баяр тохиодог. Гурван хоногт гурван тэмдэгт үе шат.

The period of seven days that makes up the feast of unleavened bread begins with a holy convocation and ends with the same. The day after the feast of unleavened bread begins, the feast of first fruits arrives, and it includes the spring barley first fruit offering. Pentecost, also called the feast of weeks occurs fifty days after the feast of first fruits, which marks the beginning of a seven-week period that ends on the forty-ninth day, which is followed by Pentecost, meaning fifty.

Исгээгүй талхны баярыг бүрдүүлдэг долоон өдрийн хугацаа нь ариун цуглаанаар эхэлж, мөн адил түүгээр төгсөнө. Исгээгүй талхны баяр эхэлсний дараах өдөр анхны үр жимсний баяр тохиож, түүнд хаврын арвайн анхны үр жимсний өргөл багтана. Долоо хоногуудын баяр гэж бас нэрлэгддэг Пентекост нь анхны үр жимсний баяраас хойш тавин дахь өдөр тохиодог бөгөөд энэ нь долоон долоо хоногийн хугацааны эхлэлийг тэмдэглэдэг; уг хугацаа дөчин ес дэх өдөрт дуусч, түүний дараа “тавь” гэсэн утгатай Пентекост ирдэг.

Passover begins at even on the fourteenth. Passover is not a holy convocation.

Дээгүүр Өнгөрөх баяр арвандөрөвний орой эхэлдэг. Дээгүүр Өнгөрөх баяр нь ариун чуулган биш юм.

Then on the fifteenth day, the seven-day feast of unleavened bread arrives. The first day and the last day of the seven-day feast is holy convocations.

Дараа нь арван тав дахь өдөр долоон өдөр үргэлжлэх Исгээгүй талхны баяр эхэлнэ. Долоон өдрийн баярын эхний өдөр болон сүүлчийн өдөр нь ариун цугларалтууд мөн.

The next day, the sixteenth day, the day of first fruits arrives. Then the seven weeks that are marked by the feast of Pentecost begins, and Pentecost is one of the seven holy convocations represented in the spring and fall feasts. First fruits is not a holy convocation.

Дараагийн өдөр буюу арван зургаа дахь өдөр, анхны үр жимсний өдөр ирдэг. Дараа нь Пентекостын баяраар тэмдэглэгддэг долоон долоо хоног эхэлдэг бөгөөд Пентекост нь хаврын болон намрын баяруудаар төлөөлөгдсөн ариун долоон цугларалтын нэг мөн. Анхны үр жимсний өдөр нь ариун цугларалт биш юм.

Then on the first day of the seventh month the feast of trumpets, is a holy convocation.

Дараа нь долоодугаар сарын эхний өдөр бүрээн баяр бол ариун чуулган мөн.

The Day of Atonement on the tenth day of the seventh month is a holy convocation, but not a feast.

Долоо дахь сарын арав дахь өдөр тохиох Эвлэрүүллийн өдөр нь ариун цугларалт мөн боловч, баяр биш юм.

The first day of the feast of Tabernacles is a holy convocation. After the seven-day feast there is the eighth day of tabernacles, though the eighth day is considered outside the periods represented by the feasts. That eighth day is a holy convocation.

Майхан баярын эхний өдөр нь ариун чуулган мөн. Долоон хоногийн баярын дараа майхны найм дахь өдөр байдаг боловч тэрхүү найм дахь өдөр нь баяруудаар төлөөлөгдсөн хугацаануудын гадна гэж тооцогддог. Тэр найм дахь өдөр нь ариун чуулган мөн.

This equates to seven holy convocations when you include the seventh-day Sabbath that introduces the feasts. Seven holy convocations and seven feasts, though they align differently than the holy convocations. The first and last waymarks are Sabbaths, first for day, then for the year. Within the feasts that are identified between the alpha and omega Sabbaths there are seven feasts and five holy convocations. If you include the alpha seventh-day Sabbath and the omega seventh-year Sabbath you have seven holy convocations and seven feasts. It is understood that the eighth day of Tabernacles is not part of the feasts, and creates the enigma of the eighth being of the seven. The point I am identifying here is that Jesus, as Palmoni organized the variations of numbers within chapter “23” in an absolutely astonishing fashion.

Баяруудыг танилцуулдаг долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийг багтаавал энэ нь долоон ариун цугларалттай дүйцнэ. Ариун цугларалтуудтай адилхан бус байдлаар тохирон байрладаг боловч мөн долоон ариун цугларалт, долоон баяр байдаг. Эхний ба эцсийн тэмдэглэлт цэгүүд нь Амралтын өдрүүд юм: эхлээд өдөрт хамаарах, дараа нь жилд хамаарах. Альфа ба омега Амралтын өдрүүдийн хооронд тодорхойлогдсон баяруудын дотор долоон баяр, таван ариун цугларалт бий. Хэрэв альфа долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр болон омега долоо дахь жилийн Амралтын өдрийг багтаавал, долоон ариун цугларалт ба долоон баяр болно. Майхант баярын найм дахь өдөр нь баяруудын нэг хэсэг биш бөгөөд долоогийн дотроос гарч ирэх наймын оньсого байдлыг бий болгодог нь ойлгомжтой. Энд миний онцлон тэмдэглэж буй санаа бол Есүс Палмонийн хувьд “23” дугаар бүлэг доторх тоонуудын хувилбаруудыг үнэхээр гайхамшигтай байдлаар зохион байгуулсан явдал юм.

Spring

Хавар

The spring feasts contain a seven-day feast period of unleavened bread, containing an alpha holy convocation at the beginning and an omega holy convocation at the end. Pentecost is the third holy convocation in the spring feasts. Pentecost arrives after a seven-week period, that ends with a feast on the fiftieth day. The spring feasts are marked by four feast days and three periods. Passover, unleavened bread, first fruits and Pentecost are the four feast days, and the three periods are the seven days of unleavened bread, the forty-nine days that precede and include the fiftieth day of Pentecost and the first three days which are a period consisting of three steps.

Хаврын баярууд исгээгүй талхны долоон өдрийн баярын хугацааг агуулдаг бөгөөд түүний эхэнд альфа ариун чуулган, төгсгөлд нь омега ариун чуулган байдаг. Пентэкост нь хаврын баярууд дахь гурав дахь ариун чуулган мөн. Пентэкост нь долоон долоо хоногийн хугацааны дараа ирдэг бөгөөд тэрхүү хугацаа тавь дахь өдөр тохиох баяраар төгсөнө. Хаврын баярууд дөрвөн баярын өдөр болон гурван хугацаагаар тэмдэглэгддэг. Дээгүүр Өнгөрөх баяр, Исгээгүй талхны баяр, Анхны үр жимсний баяр, Пентэкост нь дөрвөн баярын өдөр бөгөөд гурван хугацаа нь исгээгүй талхны долоон өдөр, Пентэкостын тавь дахь өдрийг угтан хүргэж, түүнийг багтаасан дөчин есөн өдөр, мөн гурван алхмаас бүрдэх хугацаа болох эхний гурван өдөр юм.

The first fruit offering of the Passover period aligns with the first fruit offering on the day of Pentecost; the first fruit offerings of barley in Passover’s three-day period, and the first fruit offering of wheat on Pentecost at the conclusion of the Pentecostal season of forty-nine, slash— fifty days.

Дээгүүр Өнгөрөх баярын үеийн анхны үр жимсний өргөл нь Пентекостын өдөр өргөдөг анхны үр жимсний өргөлтэй нийцдэг; Дээгүүр Өнгөрөх баярын гурван өдрийн хугацаан дахь арвайн анхны үр жимсний өргөл болон Пентекостын үеийн дөчин есөн, өөрөөр хэлбэл тавин өдрийн төгсгөлд өргөдөг улаан буудайн анхны үр жимсний өргөл юм.

Fall

Уналт

The fall feasts begin with a specific feast day that initiates a ten-day period which leads to judgment. Five days after judgment a feast of seven days, of which the first and last day of the seven days are identified as holy convocations. From the fifteenth unto the twenty-second day the feast of Tabernacles is celebrated and then on the twenty-third day the Sabbath of the land is marked.

Намрын баярууд нь шүүлт рүү хөтлөх арван өдрийн хугацааг эхлүүлдэг тодорхой нэгэн баярын өдрөөр эхэлдэг. Шүүлтийн дараа тав хоногийн дараа долоон өдрийн баяр болдог бөгөөд тэдгээр долоон өдрийн эхний болон сүүлчийн өдөр нь ариун цугларалт хэмээн тогтоогдсон байдаг. Арван тавны өдрөөс хорин хоёрны өдөр хүртэл Майхан баярыг тэмдэглэдэг бөгөөд дараа нь хорин гуравны өдөр газрын амралтын өдөр тэмдэглэгддэг.

When we take the fall feasts and place them over the top of the spring feasts, we have two lines that are both represented by twenty-two verses, thus they are represented by the twenty-two letters of the Hebrew alphabet. When this is done, the first waymark is the holy convocation of the seventh-day Sabbath, and the last waymark is the holy convocation of the seventh-year Sabbath.

Бид намрын баяруудыг хаврын баяруудын дээр давхарлуулан байрлуулахад, хоёулаа хорин хоёр эшлэлээр төлөөлөгдсөн хоёр шугам үүсдэг бөгөөд иймээс тэдгээр нь Еврей цагаан толгойн хорин хоёр үсгээр төлөөлөгдөнө. Үүнийг ийнхүү хийхэд, эхний тэмдэглэгээ нь долоо дахь өдрийн Амралтын өдрийн ариун цугларалт бөгөөд, сүүлчийн тэмдэглэгээ нь долоо дахь жилийн Амралтын жилийн ариун цугларалт юм.

Also in the fifteenth day of the seventh month, when ye have gathered in the fruit of the land, ye shall keep a feast unto the Lord seven days: on the first day shall be a sabbath, and on the eighth day shall be a sabbath. Leviticus 23:39.

Мөн долоо дахь сарын арван тав дахь өдөр, газрын үр жимсийг хураан цуглуулсан хойно, та нар ЭЗЭНд долоон өдрийн баяр тэмдэглэ; эхний өдөр нь амралтын өдөр байх бөгөөд найм дахь өдөр нь мөн амралтын өдөр байна. Левит 23:39.

Pentecost was the early rain and Tabernacles is the latter rain. The outpouring of the Holy Spirit at Pentecost was represented by a day, and the outpouring represented by Tabernacles is a period that concludes, and then is followed by a Sabbath, that is the eighth day, of seven days. The Sabbath which follows the final manifestation of the outpouring of the Holy Spirit represents the Sabbath of the earth resting for one thousand years.

Пентэкост нь эрт бороо байсан бөгөөд Асруудын баяр нь хожмын бороо мөн. Пентэкостын үеийн Ариун Сүнсний асгаралт нь нэг өдрөөр дүрслэгдсэн, харин Асруудын баяраар дүрслэгдэх асгаралт нь төгсгөлдөө хүрдэг нэгэн хугацаа бөгөөд түүний дараа Амралтын өдөр, өөрөөр хэлбэл долоон өдрийн дараах найм дахь өдөр, ирдэг. Ариун Сүнсний асгаралтын эцсийн илрэлтийн дараа ирэх тэрхүү Амралтын өдөр нь дэлхий мянган жилийн турш амрах Амралтын өдрийг төлөөлдөг.

“In the time of trouble we all fled from the cities and villages, but were pursued by the wicked, who entered the houses of the saints with a sword. They raised the sword to kill us, but it broke, and fell as powerless as a straw. Then we all cried day and night for deliverance, and the cry came up before God. The sun came up, and the moon stood still. The streams ceased to flow. Dark, heavy clouds came up and clashed against each other. But there was one clear place of settled glory, whence came the voice of God like many waters, which shook the heavens and the earth. The sky opened and shut and was in commotion. The mountains shook like a reed in the wind, and cast out ragged rocks all around. The sea boiled like a pot and cast out stones upon the land. And as God spoke the day and the hour of Jesus’ coming and delivered the everlasting covenant to His people, He spoke one sentence, and then paused, while the words were rolling through the earth. The Israel of God stood with their eyes fixed upward, listening to the words as they came from the mouth of Jehovah, and rolled through the earth like peals of loudest thunder. It was awfully solemn. And at the end of every sentence the saints shouted, ‘Glory! Alleluia!’ Their countenances were lighted up with the glory of God; and they shone with the glory, as did the face of Moses when he came down from Sinai. The wicked could not look on them for the glory. And when the never-ending blessing was pronounced on those who had honored God in keeping His Sabbath holy, there was a mighty shout of victory over the beast and over his image.

“Зовлонт цаг үед бид бүгд хот суурин, тосгонуудаас зугтан гарсан боловч гэгээнтнүүдийн гэрүүдэд илд барин орсон хорон муу хүмүүс биднийг мөрдөн хөөж байлаа. Тэд биднийг алахаар илдээ далайсан боловч тэр нь хугарч, сүрэл мэт хүчгүй болон унав. Тэгээд бид бүгд авралын төлөө өдөр шөнөгүй хашхиран гуйсан бөгөөд тэр хашхирал Бурханы өмнө хүрч очсон. Нар мандаж, сар хөдөлгөөнгүй зогсов. Горхи урсахаа болив. Харанхуй, нүсэр үүлс хөвөрч ирэн, хоорондоо мөргөлдөн байлаа. Гэвч тогтуун алдрын нэгэн цэлмэг орон зай байсан бөгөөд тэндээс их усны дуун адил Бурханы дуу гарч, тэнгэр ба газрыг донсолгов. Тэнгэр нээгдэж, хаагдан, үймээн самуунд автав. Уулс салхинд найгах зэгс мэт чичирч, эргэн тойрондоо ирмэг сармайсан хад чулууг цацав. Тэнгис тогоо мэт буцалж, газарт чулуу шидэв. Бурхан Есүсийн ирэх өдөр ба цагийг айлдан, Өөрийн ард түмэнд мөнхийн гэрээгээ тунхаглахдаа нэг өгүүлбэр хэлээд түр зогсож, тэр үгс нь газар дэлхийгээр цуурайтан тархаж байв. Бурханы Израиль нүдээ дээш тогтон ширтэж, Еховагийн амнаас гарч, хамгийн хүчтэй аянгын нижигнээн мэт газар дэлхийгээр цуурайтах үгсийг сонсон зогсож байлаа. Энэ нь аймшигт сүр жавхлантай байв. Өгүүлбэр бүрийн төгсгөлд гэгээнтнүүд, ‘Алдар! Аллелуиа!’ хэмээн хашхирч байв. Тэдний царай төрх Бурханы алдраар гэрэлтэж, Синайгаас бууж ирэхэд Мосегийн нүүр царай гэрэлтсэнчлэн тэд ч мөн тэр алдраар гэрэлтэж байлаа. Хорон муу хүмүүс тэр алдрын улмаас тэдэн рүү харж чадсангүй. Бурханы Амралтын өдрийг ариунаар сахин, Түүнийг хүндэтгэсэн хүмүүст төгсгөлгүй ерөөл айлдагдах үед араатан болон түүний хөргийн дээр агуу их ялалтын уухай хадав.”

“Then commenced the jubilee, when the land should rest.” Early Writings, 34.

“Тэгээд газар амрах ёстой байсан баярын жил эхэлсэн.” Early Writings, 34.

The jubilee is the fiftieth year, after seven cycles of seven years, which is the 49 days that lead to the fiftieth day of Pentecost. When the line of the fall feasts is brought together with the spring feasts there are 49 days that lead to Pentecost, which marks the beginning of the seven-day period of Tabernacles. Pentecost and Tabernacles align, and together they identify the period of the latter rain that begins at the soon-coming Sunday law and continues until probation closes, the Lord returns and then the earth rests, as represented by the seventh-year Sabbath, that is the eighth of the seven in the feast of Tabernacles.

Ойн жил нь долоон жилийн долоон мөчлөгийн дараах тавь дахь жил бөгөөд энэ нь Пентекостын тавь дахь өдөрт хүргэдэг 49 хоногтой адил юм. Намрын баяруудын дарааллыг хаврын баяруудтай нэгтгэн авч үзвэл Пентекостод хүргэдэг 49 хоног гарч ирдэг бөгөөд тэр нь Майхан баярын долоон өдрийн хугацааны эхлэлийг тэмдэглэдэг. Пентекост ба Майхан баяр хоорондоо давхцан нийцдэг бөгөөд хамтад нь тэд ойртон ирж буй Ням гаргийн хуулиар эхэлж, сорилтын хугацаа хаагдах хүртэл үргэлжилж, Эзэн эргэн ирж, дараа нь дэлхий долоо дахь жилийн Амралтын өдрөөр дүрслэгдсэнээр амардаг тэр сүүлчийн борооны үеийг заан тодорхойлдог; энэ нь Майхан баярын долоон доторх найм дахь нь юм.

When we bring both lines of twenty-two verses together, we do so for several reasons. Both lines are twenty-two verses, twenty-two being a tithe of 220, a symbol of the combination of Divinity and humanity.

Хорин хоёр шүлэг бүхий энэ хоёр мөрийг бид хэд хэдэн шалтгааны улмаас нэгтгэн авч үздэг. Аль аль мөр нь хорин хоёр шүлэгтэй бөгөөд 220-ын аравны нэг болох хорин хоёр нь Бурханлаг чанар ба хүн төрөлхтний нэгдлийн бэлгэдэл юм.

Both lines represent the Hebrew alphabet of twenty-two letters.

Хоёр мөр нь хорин хоёр үсгээс бүрдэх Еврей цагаан толгойг төлөөлдөг.

Both lines represent the feasts.

Хоёр шугам хоёулаа баяруудыг төлөөлдөг.

Both lines represent the two harvest seasons of the year.

Хоёр мөр нь жилийн ургац хураалтын хоёр улирлыг төлөөлдөг.

Both lines represent Christ work in the courtyard, holy place and Most Holy Place. Leviticus means the priests, and Jesus is the Heavenly High Priest. For these reasons, we are justified in applying the line upon line methodology to the forty-four verses of Leviticus twenty-three.

Хоёр шугам хоёулаа хашаа, Ариун газар, мөн Хамгийн Ариун газарт Христийн үйл хэргийг төлөөлдөг. Левит ном нь тахилч нарыг илтгэдэг бөгөөд Есүс бол тэнгэрлэг Тэргүүн Тахилч мөн. Иймээс Левит хорин гуравдугаар бүлгийн дөчин дөрвөн эшлэлд “мөр дээр мөр” хэмээх аргачлалыг хэрэглэх нь зүй ёсны юм.

Pentecost was the early rain for Christianity and Tabernacles is the latter rain for Christianity. We therefore align the spring “day of Pentecost” with the fall seven days of Tabernacles. When Sister White stated, “In the time of trouble we all fled from the cities and villages” she is identifying the time when God’s people are living in the wilderness due to persecution. Living in booths during the Tabernacle season typifies the history that leads directly to the Sabbath jubilee rest for the earth.

Пентекост нь Христийн шашны хувьд эрт бороо байсан бөгөөд Майхан баяр нь Христийн шашны хувьд хожуу бороо юм. Иймээс бид хаврын “Пентекостын өдөр”-ийг намрын Майхан баярын долоон өдөртэй тохируулан үздэг. Уайт эгч “Зовлонгийн цагт бид бүгд хотууд болон тосгодоос зугтан гарсан” хэмээн хэлэхдээ, тэрээр хавчлагын улмаас Бурханы ард түмэн цөлд амьдарч буй цаг үеийг зааж байна. Майхан баярын улиралд түр сууцанд амьдрах нь газар дэлхийн хувьд Амралтын өдрийн ойн баярын амралт руу шууд хүргэдэг түүхийг бэлгэдэн дүрслэдэг.

The Day of Pentecost marks the beginning of seven days of Tabernacles. Then the jubilee is represented by the eighth day, that is of the seven days of Tabernacles. Five days before the feast of Tabernacles was the Day of Atonement. Thus, five days before Pentecost that marks the beginning of Tabernacles—judgment is marked. Ten days before the judgment of the Day of Atonement is the feast of Trumpets. When the lines are combined five days before the Sunday law, represented by Pentecost, judgment is marked. Ten days before that, the feast of Trumpets is marked.

Пентекостын өдөр нь Асруудын баярын долоон өдрийн эхлэлийг тэмдэглэдэг. Дараа нь Асруудын баярын долоон өдрийн найм дахь өдөр болох ойн жил дүрслэгддэг. Асруудын баяраас тав хоногийн өмнө Эвлэрүүллийн өдөр байв. Иймээс Асруудын эхлэлийг тэмдэглэдэг Пентекостын өдрөөс тав хоногийн өмнө—шүүлт тэмдэглэгддэг. Эвлэрүүллийн өдрийн шүүлтээс арван хоногийн өмнө Бүрээнүүдийн баяр байдаг. Эдгээр шугамыг нэгтгэн үзвэл, Пентекостоор төлөөлөгдсөн Ням гаргийн хуулиас тав хоногийн өмнө шүүлт тэмдэглэгддэг. Түүнээс арван хоногийн өмнө Бүрээнүүдийн баяр тэмдэглэгддэг.

The baptism of Christ represented His death, burial and resurrection. Those three steps are represented by His death at Passover, His burial and rest upon the Sabbath, and His resurrection on Sunday. The three days of His death, burial and resurrection are one waymark that consists of three steps. We therefore start the combination of the two lines of spring and fall feasts at the resurrection. The resurrection of the third day begins a forty-nine-day period that leads to Pentecost, which is the Sunday law. That forty-nine-day period is preceded by the feast of unleavened bread, that begins one day before and extends five days beyond the day of first fruits.

Христийн баптисм нь Түүний үхэл, оршуулга, амилалтыг төлөөлсөн. Эдгээр гурван үе шат нь Түүний Дээгүүр Өнгөрөх Баярын үеийн үхэл, Амралтын өдрийн дээрх оршуулга ба амралт, мөн Ням гаргийн амилалтаар дүрслэгддэг. Түүний үхэл, оршуулга, амилалтын гурван өдөр нь гурван үе шатаас бүрдэх нэг тэмдэгт үе юм. Иймээс бид хавар болон намрын баяруудын хоёр шугамын хослолыг амилалтаас эхлүүлдэг. Гурав дахь өдрийн амилалт нь Пентекост уруу хүргэдэг дөчин есөн өдрийн хугацааг эхлүүлдэг бөгөөд тэр нь Ням гаргийн хууль юм. Тэрхүү дөчин есөн өдрийн хугацааны өмнө исгээгүй талхны баяр байдаг бөгөөд энэ нь нэг өдөр өмнө эхэлж, анхны үр жимсний өдрөөс хойш таван өдрөөр үргэлжилдэг.

From the resurrection of the first fruits unto the Sunday law is forty-nine days, the Sunday law being the fiftieth day. Five days before the Sunday law judgment is represented, and ten days before that judgment the warning of the trumpets is marked. Resurrection is the first waymark, then five days later the period of unleavened bread concludes. Thirty days after unleavened bread ends, the warning of the trumpets occurs. Ten days later the judgment of the Day of Atonement is marked and five days later the Sunday law of Pentecost arrives.

Анхны үр жимсний амилалтаас Ням гаргийн хууль хүртэл дөчин есөн өдөр бөгөөд, Ням гаргийн хууль нь тавь дахь өдөр юм. Ням гаргийн хуулиас таван өдрийн өмнө шүүлт дүрслэгдэж, тэрхүү шүүлтээс арван өдрийн өмнө бүрээнүүдийн анхааруулга тэмдэглэгддэг. Амилалт нь эхний замын тэмдэг мөн; дараа нь таван өдрийн дараа исгээгүй талхны үе дуусна. Исгээгүй талхны үе дууссанаас хойш гучин өдрийн дараа бүрээнүүдийн анхааруулга тохиодог. Арван өдрийн дараа Эвлэрүүллийн өдрийн шүүлт тэмдэглэгдэж, түүнээс таван өдрийн дараа Пентекостын Ням гаргийн хууль ирдэг.

This identifies seven waymarks in the line upon line application of the spring and fall feasts; the beginning of unleavened bread, the resurrection, the end of unleavened bread, the warning of trumpets, judgment, Pentecost and the latter rain. Those seven waymarks are set within an alpha seventh-day Sabbath and an omega seventh-year Sabbath. The seven waymarks couched between the two Sabbaths isolate and identify a five-day period, followed by a thirty-day period, a ten-day period, a five-day period and a seven-day period.

Энэ нь хаврын болон намрын баяруудын мөр мөрөөрх хэрэглээнд орших долоон замын тэмдгийг тодорхойлж байна: исгээгүй талхны баярын эхлэл, амилалт, исгээгүй талхны баярын төгсгөл, бүрээнүүдийн анхааруулга, шүүлт, Пентекост болон хожмын бороо. Эдгээр долоон замын тэмдэг нь альфа долоо дахь өдрийн Амралтын өдөр болон омега долоо дахь жилийн Амралтын өдрийн хүрээнд байрласан байдаг. Энэ хоёр Амралтын өдрийн хооронд агуулагдсан долоон замын тэмдэг нь таван өдрийн хугацаа, түүний дараах гучин өдрийн хугацаа, арван өдрийн хугацаа, таван өдрийн хугацаа, мөн долоон өдрийн хугацааг тусгаарлан тодорхойлдог.

When we then align Christ’s resurrection, we find a forty-day period where He instructed the disciples “face to face” and thereafter ascended. Then for ten days the disciples were in the upper room. Those ten days concluded at the Day of Pentecost, which is the Sunday law. This adds a forty-day period and ten-day period to the line of priests represented by Leviticus “23.”

Дараа нь бид Христийн амиллыг нийцүүлэн авч үзвэл, Тэрээр шавь нартайгаа “нүүр тулан” зааж сургаад, үүний дараа тэнгэр өөд өргөгдсөн дөчин хоногийн хугацаа байсныг олж харна. Дараа нь арван хоногийн турш шавь нар дээд өрөөнд байв. Тэр арван хоног Пентекостын өдөрт, өөрөөр хэлбэл Ням гаргийн хуульд, хүрч төгссөн. Ингэснээр Левит “23”-аар төлөөлөгдсөн тахилч нарын шугамд дөчин хоногийн хугацаа болон арван хоногийн хугацаа нэмэгдэж байна.

From the resurrection there is five days to the end of unleavened bread, then thirty days to the trumpet warning, then five days to Christ’s ascension, then five days to judgment, then five days to Pentecost’s seven days of the latter rain.

Амиласан байдлын баярын төгсгөл хүртэл Амиллаас хойш таван өдөр байна; дараа нь бүрээний анхааруулга хүртэл гучин өдөр, түүнээс хойш Христийн тэнгэр өөд өргөгдөх хүртэл таван өдөр, дараа нь шүүлт хүртэл таван өдөр, улмаар Пентекостын сүүлчийн борооны долоон өдөр хүртэл таван өдөр байна.

The beginning of the seven days of unleavened bread is followed the next day by the resurrection of first fruits. The resurrection occurs within the seven days of unleavened bread, and five days after the resurrection the period of unleavened bread ends.

Исгээгүй талхны долоон өдрийн эхлэлээс хойш дараагийн өдөр анхны үр жимсний амилалт тохиодог. Амилалт нь исгээгүй талхны долоон өдрийн дотор болдог бөгөөд амилалтаас хойш тав хоногийн дараа исгээгүй талхны хугацаа төгсөнө.

Thirty days after the end of unleavened bread the trumpets mark a warning.

Исгээгүй талхны баяр төгсснөөс хойш гуч хоногийн дараа бүрээнүүд анхааруулгыг тэмдэглэдэг.

Five days after the warning of the trumpets Christ ascended after teaching for forty days. His ascension marked the beginning of ten days in the upper room.

Бүрээнүүдийн анхааруулгаас хойш тав хоногийн дараа Христ дөчин хоногийн турш сургаал айлдсаны эцэст тэнгэр өөд өргөгдсөн. Түүний тэнгэрт өргөгдсөн нь дээд өргөөнд өнгөрүүлсэн арван өдрийн эхлэлийг тэмдэглэсэн юм.

Then five days after His ascension judgment is marked.

Тэгээд Түүний тэнгэрт халин одсоны дараах тав дахь өдөр шүүлт тэмдэглэгддэг.

Five days later the Sunday law of Pentecost opens the seven-day period of the latter rain.

Тав хоногийн дараа Пентекостын ням гаргийн хууль хожмын борооны долоон өдрийн хугацааг нээнэ.

The one hundred and forty-four thousand are those who follow the Lamb whithersoever He goeth. Elijah and Moses were slain on July 18, 2020. They were slain where also our Lord was crucified. Christ’s resurrection typified the resurrection of December 31, 2023. Before that date, in July of 2023, a voice in the wilderness began to sound a message represented as unleavened bread. Leaven represents error, hypocrisy and sin, and the message from the wilderness was unleavened. From December 31, 2023 through to the Sunday law, Leviticus “23” has designed a framework of the atonement of the one hundred and forty-four thousand. That framework aligns with Miller’s dream, Malachi three and Revelation nineteens’ windows of heaven. It aligns with the third and ninth hour in the sacred week from 27 to 34 AD.

Нэг зуун дөчин дөрвөн мянга нь Хургыг хаашаа ч явсан дагагчид мөн. Елиа ба Мосе 2020 оны 7 дугаар сарын 18-нд алуулсан. Тэд бас бидний Эзэн цовдлогдсон тэр газарт алуулсан. Христийн амилалт нь 2023 оны 12 дугаар сарын 31-ний амилалтын хэв загвар болсон. Тэр өдрөөс өмнө, 2023 оны 7 дугаар сард, цөлөөс исгээгүй талхаар төлөөлүүлсэн нэгэн мэдээ эгшиглэж эхэлсэн. Исгэгч нь алдаа, хоёр нүүрт зан, нүглийг төлөөлдөг бөгөөд цөлөөс ирсэн тэрхүү мэдээ исгээгүй байсан. 2023 оны 12 дугаар сарын 31-нээс Ням гаргийн хууль хүртэл, Левит “23” нь нэг зуун дөчин дөрвөн мянгын эвлэрүүллийн хүрээг тогтоосон. Тэрхүү хүрээ нь Миллерийн зүүд, Малахи гурав болон Илчлэл арван есийн тэнгэрийн цонхнуудтай нийцдэг. Энэ нь мөн МЭ 27-оос 34 оны хоорондох ариун долоо хоног дахь гуравдугаар ба есдүгээр цагтай нийцдэг.

We will continue these things in the next article.

Бид эдгээр зүйлсийг дараагийн өгүүлэлд үргэлжлүүлэн авч үзнэ.

“‘By knowledge shall the chambers be filled with all precious and pleasant riches.’

“‘Мэдлэгээр өрөөнүүд нь үнэт бөгөөд тааламжит бүх баялгаар дүүрэх болно.’”

“For the mind and the soul, as well as for the body, it is God’s law that strength is acquired by effort. It is exercise that develops. In harmony with this law, God has provided in His word the means for mental and spiritual development.

“Оюун ухаан ба сэтгэлд, мөн бие махбодод ч адил, хүч чадал нь хичээл зүтгэлээр олддог нь Бурханы хууль мөн. Хөгжил нь дасгал сургуулилтаар бий болдог. Энэхүү хуультай нийцүүлэн, Бурхан Өөрийн үгэнд оюун санааны болон сүнслэг хөгжлийн хэрэгслийг ханган өгсөн юм.

“The Bible contains all the principles that men need to understand in order to be fitted either for this life or for the life to come. And these principles may be understood by all. No one with a spirit to appreciate its teaching can read a single passage from the Bible without gaining from it some helpful thought. But the most valuable teaching of the Bible is not to be gained by occasional or disconnected study. Its great system of truth is not so presented as to be discerned by the hasty or careless reader. Many of its treasures lie far beneath the surface, and can be obtained only by diligent research and continuous effort. The truths that go to make up the great whole must be searched out and gathered up, ‘here a little, and there a little.’ Isaiah 28:10.

“Энэхүү амьдралд ч, эсвэл ирэх амьдралд ч зохистой байхын тулд хүмүүсийн ойлговол зохих бүх зарчим Библид агуулагддаг. Мөн эдгээр зарчмыг хүн бүр ойлгож чадна. Түүний сургаалыг үнэлэн хүлээн авах сэтгэлтэй хэн боловч Библиэс ганцхан хэсгийг уншихдаа ч түүнээс ямар нэгэн тус дэмтэй бодлыг олж авалгүй өнгөрөхгүй. Гэвч Библийн хамгийн үнэт сургаал нь хааяа нэг, эсвэл уялдаа холбоогүй судлалаар олддоггүй. Түүний агуу үнэний тогтолцоо нь яаруу, эсвэл хайнга уншигчид шууд ялган танихаар тийм байдлаар тавигдаагүй. Түүний олон эрдэнэс нь өнгөн давхаргын дор үлэмж гүнд оршдог бөгөөд тэдгээрийг зөвхөн хичээнгүй судалгаа, тасралтгүй чармайлтаар л олж авч болно. Агуу бүхлийг бүрдүүлдэг үнэнүүдийг ‘энд бага, тэнд бага’ хэмээн эрж хайж, цуглуулах ёстой.” Исаиа 28:10.

“When thus searched out and brought together, they will be found to be perfectly fitted to one another. Each Gospel is a supplement to the others, every prophecy an explanation of another, every truth a development of some other truth. The types of the Jewish economy are made plain by the gospel. Every principle in the word of God has its place, every fact its bearing. And the complete structure, in design and execution, bears testimony to its Author. Such a structure no mind but that of the Infinite could conceive or fashion.

Ийнхүү нэгбүрчлэн нягтлан судалж, хамтад нь нэгтгэн үзвэл, тэд хоорондоо төгс нийцэн зохицсон нь илэрнэ. Сайн мэдээ бүр бусдыгаа нөхөн гүйцээдэг, зөгнөл бүр нөгөөгийнхөө тайлбар болдог, үнэн бүр өөр нэгэн үнэний хөгжил, дэлгэрэлт байдаг. Иудейн эдийн засгийн тогтолцооны хэв шинжүүд сайн мэдээгээр тодорхой болдог. Бурханы үгэн дэх зарчим бүр өөрийн байр суурьтай, баримт бүр өөрийн хамаарал, ач холбогдолтой. Мөн төлөвлөгөө болон хэрэгжилтийн хувьд бүхэл бүтэн энэхүү байгууламж нь Зохиогчийнхоо тухай гэрчлэл өгдөг. Ийм байгууламжийг Хязгааргүй Нэгэний оюунаас өөр ямар ч оюун ухаан сэтгэж, бүтээн байгуулж үл чадна.

“In searching out the various parts and studying their relationship, the highest faculties of the human mind are called into intense activity. No one can engage in such study without developing mental power.

“Төрөл бүрийн хэсгүүдийг нягтлан судалж, тэдгээрийн харилцан холбоог шинжлэх явцад хүний оюун ухааны дээд чадварууд туйлын идэвхтэйгээр ажиллахад дуудагддаг. Ийм судалгаанд оролцох хэн боловч оюуны чадвараа хөгжүүлэхгүй байж үл чадна.

“And not alone in searching out truth and bringing it together does the mental value of Bible study consist. It consists also in the effort required to grasp the themes presented. The mind occupied with commonplace matters only, becomes dwarfed and enfeebled. If never tasked to comprehend grand and far-reaching truths, it after a time loses the power of growth. As a safeguard against this degeneracy, and a stimulus to development, nothing else can equal the study of God’s word. As a means of intellectual training, the Bible is more effective than any other book, or all other books combined. The greatness of its themes, the dignified simplicity of its utterances, the beauty of its imagery, quicken and uplift the thoughts as nothing else can. No other study can impart such mental power as does the effort to grasp the stupendous truths of revelation. The mind thus brought in contact with the thoughts of the Infinite cannot but expand and strengthen.

“Библийн судалгааны оюуны үнэ цэнэ нь зөвхөн үнэнийг эрэн хайж, түүнийг нэгтгэн цуглуулахад оршдоггүй. Тэр нь мөн толилуулагдсан сэдвүүдийг ухан ойлгоход шаардагдах хичээл зүтгэлд оршдог. Ердийн, ахуйн чанартай зүйлсээр л завгүй байдаг оюун ухаан явцууран доройтдог. Хэрэв агуу, өргөн цар хүрээтэй үнэнүүдийг ойлгон ухаарах даалгаварт хэзээ ч дайчлагдахгүй бол, тэр нь эцэстээ өсөн хөгжих чадвараа алддаг. Ийм доройтлоос хамгаалах хамгаалалт, хөгжлийг өдөөх хүч болохын хувьд, Бурханы үгийг судлахтай эн тэнцэх өөр юу ч үгүй. Оюуны сургалтын хэрэгсэл болохын хувьд Библи нь бусад ямар ч номоос, эсвэл бусад бүх номыг нийлүүлснээс ч илүү үр нөлөөтэй. Түүний сэдвүүдийн агуу байдал, өгүүлэмжийнх нь сүрлэг энгийн байдал, дүрслэлийнх нь гоо үзэсгэлэн нь бодлыг өөр юу ч чадахгүйгээр сэргээж, өргөн өргөдөг. Илчлэлтийн сүр жавхлант үнэнүүдийг ухан ойлгох гэсэн хичээл зүтгэл шиг тийм оюуны хүчийг өөр ямар ч судалгаа өгч чаддаггүй. Ийнхүү Хязгааргүй Нэгэний бодлуудтай харьцалдсан оюун ухаан үл тэлж, үл бэхжих аргагүй.”

“And even greater is the power of the Bible in the development of the spiritual nature. Man, created for fellowship with God, can only in such fellowship find his real life and development. Created to find in God his highest joy, he can find in nothing else that which can quiet the cravings of the heart, can satisfy the hunger and thirst of the soul. He who with sincere and teachable spirit studies God’s word, seeking to comprehend its truths, will be brought in touch with its Author; and, except by his own choice, there is no limit to the possibilities of his development.

“Сүнслэг мөн чанарын хөгжилд Библийн хүч үүнээс ч агуу юм. Бурхантай нөхөрлөхийн тулд бүтээгдсэн хүн зөвхөн тийм нөхөрлөл дотор л өөрийн жинхэнэ амьдрал ба хөгжлийг олж чадна. Бурханаас өөрийн хамгийн дээд баяр хөөрийг олохоор бүтээгдсэн тэрээр зүрх сэтгэлийн хүслийг намжааж, сүнсний өлсгөлөн ба цангааг хангаж чадах зүйлийг өөр юунаас ч олж чадахгүй. Чин сэтгэлтэй, суралцахад бэлэн сүнсээр Бурханы үгийг судалж, түүний үнэнийг ухааран ойлгохыг эрэлхийлдэг хүн Үгийн Зохиогчтой холбоо тогтох болно; мөн өөрийнх нь сонголтоос өөрөөр түүний хөгжлийн боломжид хязгаар үгүй.”

“In its wide range of style and subjects the Bible has something to interest every mind and appeal to every heart. In its pages are found history the most ancient; biography the truest to life; principles of government for the control of the state, for the regulation of the household—principles that human wisdom has never equaled. It contains philosophy the most profound, poetry the sweetest and the most sublime, the most impassioned and the most pathetic. Immeasurably superior in value to the productions of any human author are the Bible writings, even when thus considered; but of infinitely wider scope, of infinitely greater value, are they when viewed in their relation to the grand central thought. Viewed in the light of this thought, every topic has a new significance. In the most simply stated truths are involved principles that are as high as heaven and that compass eternity.

“Өргөн цар хүрээтэй хэв маяг, сэдвүүдийнхээ хувьд Библи нь оюун ухаан бүхэнд сонирхол төрүүлж, зүрх сэтгэл бүхэнд хүрэх зүйлтэй. Түүний хуудсанд хамгийн эртний түүх; амьдралд хамгийн үнэнч намтар; улс орныг захирахад, гэр бүлийг журамлахад зориулсан төрийн удирдлагын зарчмууд—хүний мэргэн ухаан хэзээ ч эн зэрэгцүүлж чадаагүй зарчмууд—агуулагддаг. Тэнд хамгийн гүн ухаан, хамгийн уянгалаг бөгөөд хамгийн сүр жавхлант яруу найраг, хамгийн халуун мэдрэмжтэй бөгөөд хамгийн эмгэнэлт бүтээлүүд багтдаг. Ийнхүү авч үзэхэд ч Библийн бичээсүүд нь аливаа хүний зохиогчийн бүтээлүүдээс үнэлэмжийн хувьд хэмжээлшгүй давуу; харин агуу төв үзэлтэй нь холбоотойгоор нь харах аваас, тэдний хамрах хүрээ хязгааргүй өргөн бөгөөд үнэ цэнэ нь хязгааргүй их юм. Энэ үзлийн гэрэлд авч үзвэл, сэдэв бүр шинэ ач холбогдолтой болдог. Хамгийн энгийнээр илэрхийлсэн үнэнүүдэд хүртэл тэнгэрээс өндөр, мөнх үеийг хамарсан зарчмууд агуулагддаг.”

“The central theme of the Bible, the theme about which every other in the whole book clusters, is the redemption plan, the restoration in the human soul of the image of God. From the first intimation of hope in the sentence pronounced in Eden to that last glorious promise of the Revelation, ‘They shall see His face; and His name shall be in their foreheads’ (Revelation 22:4), the burden of every book and every passage of the Bible is the unfolding of this wondrous theme,—man’s uplifting,—the power of God, ‘which giveth us the victory through our Lord Jesus Christ.’ 1 Corinthians 15:57.

“Библийн гол сэдэв, бүхэл бүтэн энэ Номын бусад бүх сэдэв түүнийг тойрон нягтардаг тэр сэдэв нь золилтын төлөвлөгөө, хүний сэтгэл дотор Бурханы дүр төрхийг сэргээн тогтоох явдал мөн. Еденд тунхаглагдсан шийтгэлийн үгэн доторх найдварын анхны цухалзлаас эхлээд Илчлэлт дэх эцсийн алдар суут амлалт болох, ‘Тэд Түүний нүүрийг үзнэ; Түүний нэр тэдний магнай дээр байх болно’ (Илчлэлт 22:4) хэмээх үг хүртэл, Библийн ном бүрийн болон хэсэг бүрийн гол утга нь энэхүү гайхамшигт сэдвийг дэлгэн харуулах явдал юм,—хүнийг өргөмжлөх явдал,—‘бидэнд Эзэн Есүс Христээр дамжуулан ялалтыг өгдөг’ Бурханы хүч мөн. 1 Коринт 15:57.”

“He who grasps this thought has before him an infinite field for study. He has the key that will unlock to him the whole treasure house of God’s word.

“Энэ бодлыг ухааран эзэмшигчийн өмнө судлах хязгааргүй өргөн талбар нээгдэнэ. Түүнд Бурханы үгийн бүхий л эрдэнэсийн санг нээх түлхүүр бий.”

“The science of redemption is the science of all sciences; the science that is the study of the angels and of all the intelligences of the unfallen worlds; the science that engages the attention of our Lord and Saviour; the science that enters into the purpose brooded in the mind of the Infinite—‘kept in silence through times eternal’ (Romans 16:25, R.V.); the science that will be the study of God’s redeemed throughout endless ages. This is the highest study in which it is possible for man to engage. As no other study can, it will quicken the mind and uplift the soul.

“Авралын тухай шинжлэх ухаан бол бүх шинжлэх ухааны шинжлэх ухаан мөн; тэнгэрэлчүүд болон нүгэлд унаагүй ертөнцүүдийн бүхий л оюунлаг оршнолуудын судалдаг шинжлэх ухаан; бидний Эзэн ба Аврагчийн анхаарлыг татдаг шинжлэх ухаан; Хязгааргүй Нэгэний оюун санаанд тээгдэн бойжиж байсан зорилгод нэвтэрдэг шинжлэх ухаан—‘мөнхийн цаг үеүүдийн туршид дуугүй хадгалагдсан’ (Ром 16:25, R.V.); Бурханаар аврагдагсдын эцэс төгсгөлгүй эрин үеүдийн туршид судлах шинжлэх ухаан. Энэ бол хүнд эрхлэх боломжтой хамгийн дээд судалгаа мөн. Өөр ямар ч судалгаанаас илүүгээр энэ нь оюун ухааныг хурцалж, сэтгэлийг өргөнө.”

“‘The excellency of knowledge is, that wisdom giveth life to them that have it.’ ‘The words that I speak unto you,’ said Jesus, ‘they are spirit, and they are life.’ ‘This is life eternal, that they should know Thee the only true God, and Him whom Thou didst send.’ Ecclesiastes 7:12; John 6:63; 17:3, R.V.

“‘Мэдлэгийн давуу чанар нь мэргэн ухаан түүнийг эзэмшигчдэд амь өгдөгт оршино.’ ‘Та нарт Миний хэлдэг үгс бол сүнс бөгөөд амь мөн’ гэж Есүс айлдав. ‘Цорын ганц үнэн Бурхан болох Таныг, мөн Таны илгээсэн Нэгнийг мэдэх нь мөнх амь мөн.’ Номлогчийн үгс 7:12; Иохан 6:63; 17:3, R.V.”

“The creative energy that called the worlds into existence is in the word of God. This word imparts power; it begets life. Every command is a promise; accepted by the will, received into the soul, it brings with it the life of the Infinite One. It transforms the nature and re-creates the soul in the image of God.

“Ертөнцүүдийг оршин байдалд дуудсан бүтээлч хүч Бурханы үгэнд байдаг. Энэ үг хүч чадлыг түгээдэг; амийг төрүүлдэг. Аливаа тушаал бүр амлалт мөн; хүсэл зоригээр хүлээн авч, сэтгэлд шингээн авбал, тэр нь Хязгааргүй Нэгэний амийг өөртөө авчирдаг. Тэр нь мөн чанарыг өөрчилж, сэтгэлийг Бурханы дүр төрхөөр дахин бүтээдэг.

“The life thus imparted is in like manner sustained. ‘By every word that proceedeth out of the mouth of God’ (Matthew 4:4) shall man live.

Ийнхүү хүртээгдсэн тэрхүү амь мөн адил тэжээгдэн хадгалагддаг. “Хүн Бурханы амнаас гарах үг бүрээр амьдарна” (Матай 4:4).

“The mind, the soul, is built up by that upon which it feeds; and it rests with us to determine upon what it shall be fed. It is within the power of everyone to choose the topics that shall occupy the thoughts and shape the character. Of every human being privileged with access to the Scriptures, God says, ‘I have written to him the great things of My law.’ ‘Call unto Me, and I will answer thee, and show thee great and mighty things, which thou knowest not.’ Hosea 8:12; Jeremiah 33:3.

“Оюун ухаан буюу сэтгэл нь юугаар тэжээгдэж байна, түүнээрээ бүрэлдэн төлөвшдөг; харин юугаар түүнийг тэжээхийг тогтоох нь биднээс шалтгаална. Бодол санааг эзэмдэн, зан чанарыг төлөвшүүлэх сэдвүүдийг сонгох эрх мэдэл хүн бүрийн дотор байдаг. Сударт хүрэх завшаан эдэлсэн хүн нэг бүрийн тухай Бурхан: ‘Би Өөрийн хуулийн агуу зүйлсийг түүнд бичсэн’ гэж айлддаг. ‘Намайг дууд, тэгвэл Би чамд хариулж, чиний мэдэхгүй агуу бөгөөд хүчирхэг зүйлсийг чамд үзүүлнэ.’ Хосеа 8:12; Иеремиа 33:3.”

“With the word of God in his hands, every human being, wherever his lot in life may be cast, may have such companionship as he shall choose. In its pages he may hold converse with the noblest and best of the human race, and may listen to the voice of the Eternal as He speaks with men. As he studies and meditates upon the themes into which ‘the angels desire to look’ (1 Peter 1:12), he may have their companionship. He may follow the steps of the heavenly Teacher, and listen to His words as when He taught on mountain and plain and sea. He may dwell in this world in the atmosphere of heaven, imparting to earth’s sorrowing and tempted ones thoughts of hope and longings for holiness; himself coming closer and still closer into fellowship with the Unseen; like him of old who walked with God, drawing nearer and nearer the threshold of the eternal world, until the portals shall open, and he shall enter there. He will find himself no stranger. The voices that will greet him are the voices of the holy ones, who, unseen, were on earth his companions—voices that here he learned to distinguish and to love. He who through the word of God has lived in fellowship with heaven, will find himself at home in heaven’s companionship.” Education, 123–127.

“Бурханы үгийг гартаа атгасан хүн бүр, амьдралын хувь тавилан нь хаана оногдсон байлаа ч, өөрийн сонгох тийм нөхөрлөлийг эдэлж чадна. Тэрээр түүний хуудсууд дотор хүн төрөлхтний дундах хамгийн эрхэм, хамгийн шилдэг хүмүүстэй ярилцан нөхөрлөж, мөн Мөнхийн Нэгэн хүмүүнтэй айлдахдаа өгүүлдэг дуу хоолойг сонсож чадна. Тэрээр «тэнгэрэлчүүд ч харахыг хүсдэг» (1 Петр 1:12) сэдвүүдийг судлан бясалгахдаа, тэдний нөхөрлөлийг эдэлж чадна. Тэрээр тэнгэрлэг Багшийн мөрийг дагаж, Түүний уулан дээр, талд, тэнгисийн дэргэд сургаж байх үедээ айлдсан үгсийг сонсож чадна. Тэрээр энэ дэлхийд тэнгэрийн агаар мандал дунд амьдарч, газрын уй гашууд автсан болон соригдож буй хүмүүст найдварын бодол, ариун байдалд тэмүүлэх хүслийг дамжуулан, өөрөө Үл Үзэгдэгчтэй улам ойртон, бүр улам ойртсон нөхөрлөлд орж; эрт цагт Бурхантай хамт алхаж байсан тэр нэгэний адил мөнхийн ертөнцийн босгод улам бүр ойртсоор, эцэст нь хаалгууд нээгдэж, тэрээр тийш орно. Тэрээр өөрийгөө огтхон ч харь хүн бус болохыг мэднэ. Түүнийг угтан мэндлэх дуу хоолойнууд нь, үл үзэгдэм атлаа дэлхий дээр түүний хамтрагчид байсан ариун хүмүүсийн дуу хоолойнууд байх болно—энд тэр ялгаж таньж, хайрлаж сурсан дуу хоолойнууд. Бурханы үгээр дамжуулан тэнгэртэй нөхөрлөл дунд амьдарсан хүн, тэнгэрийн нөхөрлөлийн дунд өөрийгөө төрөлх мэт мэдрэх болно.” Боловсрол, 123–127.