“We should know for ourselves what constitutes Christianity, what is truth, what is the faith that we have received, what are the Bible rules—the rules given us from the highest authority.” The 1888 Materials, 403.
“Бид Христийн шашныг юу бүрдүүлдгийг, үнэн гэж юу болохыг, бидний хүлээн авсан итгэл юу болохыг, мөн Библийн дүрмүүд—хамгийн дээд эрх мэдлээс бидэнд өгөгдсөн дүрмүүд—юу болохыг өөрсдөө мэдэх ёстой.” The 1888 Materials, 403.
For several years Future for America has identified that the seven churches of Revelation not only represent the history of modern Israel from the time of the apostles until the end of the world, but that the seven churches also represent ancient Israel from the time of Moses until the stoning of Stephen. The pioneers of Adventism did not teach this truth, but they understood and employed the principles that establish this truth. Jesus identifies the end from the beginning and ancient Israel represents modern Israel. Therefore, any truth that is part of the prophetic characteristics of modern Israel also existed in ancient Israel.
Хэдэн жилийн турш Future for America нь Илчлэлт номын долоон сүм зөвхөн элч нарын үеэс дэлхийн төгсгөл хүртэлх орчин үеийн Израилийн түүхийг төлөөлөөд зогсохгүй, мөн Мосегийн үеэс Степаныг чулуугаар шидэж алсан хүртэлх эртний Израилийг ч төлөөлдөг болохыг тодорхойлсоор ирсэн. Адвентизмын анхдагчид энэ үнэнийг заагаагүй боловч, энэ үнэнийг тогтоодог зарчмуудыг тэд ойлгож, хэрэглэж байсан. Есүс эцсийг эхлэлээс нь тодорхойлдог бөгөөд эртний Израиль нь орчин үеийн Израилийг төлөөлдөг. Иймээс орчин үеийн Израилийн эш үзүүллэгийн шинжүүдийн нэг хэсэг болох аливаа үнэн эртний Израильд ч мөн байсан.
Before Millerite history the traditional Christian view of the seven churches was that they represented the actual churches in Asia minor during the time of John. The traditional view also understood that the counsel to the individual churches may also be understood to represent specific counsel to various churches throughout Christian history, and also that the very same counsel and warnings is for individual Christians. They also understood that the seven churches represent seven periods of church history from the time of the disciples until the end of the world. These perspectives pre-dated the Millerite history. Those four recognitions of the seven churches that make up the traditional view that pre-dated William Miller were and are based upon the “historicist” interpretation of the Bible. It is that methodology that God’s angels led William Miller to adopt.
Миллерит хөдөлгөөнөөс өмнөх үед долоон чуулганы талаарх уламжлалт Христийн ойлголт нь тэдгээрийг Иоханы цаг үед Бага Азид оршиж байсан бодит чуулгануудыг төлөөлдөг гэж үздэг байсан. Уламжлалт үзэл мөн тухайн тус тусын чуулганд өгөгдсөн зөвлөгөөг Христийн түүхийн турш дахь янз бүрийн чуулганд хамаарах тодорхой зөвлөгөө хэмээн ойлгож болохыг, түүнчлэн яг тэрхүү зөвлөгөө ба сэрэмжлүүлгүүд нь хувь хувь Христэд итгэгчдэд ч мөн адил хамаардаг болохыг ойлгодог байв. Тэд мөн долоон чуулган нь элч нарын үеэс эхлэн дэлхийн төгсгөл хүртэлх чуулганы түүхийн долоон үеийг төлөөлдөг гэж ойлгодог байв. Эдгээр үзэл баримтлал нь Миллерит хөдөлгөөний түүхээс өмнө оршин байсан юм. Уильям Миллерээс өмнө тогтсон уламжлалт үзлийг бүрдүүлдэг долоон чуулганы талаарх эдгээр дөрвөн ойлголт нь “түүхэнчлэгч” Библийн тайлбарын үндсэн дээр тогтож байсан бөгөөд одоо ч тийм хэвээр байна. Бурханы тэнгэрэлчүүд Уильям Миллерийг энэхүү арга зүйг хүлээн авахад удирдсан юм.
“The seven churches of Asia is a history of the church of Christ in her seven forms, in all her windings and turnings, in all her prosperity and adversity, from the days of the apostles down to the end of the world. The seven seals are a history of the transactions of the powers and kings of the earth over the church, and God’s protection of his people during the same time. The seven trumpets are a history of seven peculiar and heavy judgments sent upon the earth, or Roman kingdom. And the seven vials are the seven last plagues sent upon Papal Rome. Mixed with these are many other events, woven in like tributary streams, and filling up the grand river of prophecy, until the whole ends us in the ocean of eternity.
“Азийн долоон чуулган бол Христийн чуулганы долоон хэлбэр дэх түүх мөн; түүний бүх мушгиралт, эргэлт, бүх цэцэглэлт ба зовлон бэрхшээлийн дундуур, элч нарын өдрүүдээс эхлэн дэлхийн төгсгөл хүртэлх түүх юм. Долоон лац нь мөнхүү тэрхүү хугацаанд газар дэлхийн эрх мэдэлтнүүд ба хаадын чуулган дээр үйлдсэн хэрэг явдлуудын түүх, түүнчлэн Өөрийн ард түмнийг хамгаалсан Бурханы хамгааллын түүх мөн. Долоон бүрээ нь газар дэлхий, өөрөөр хэлбэл Ромын хаант улсын дээр илгээгдсэн онцгой бөгөөд хүнд долоон шүүлтийн түүх мөн. Харин долоон аяга нь Папын Ром дээр илгээгдсэн эцсийн долоон гай гамшиг мөн. Эдгээртэй холилдон өөр олон үйл явдал цутгал голууд мэт сүлэлдэн орж, эш үзүүллэгийн агуу мөрнийг дүүргэн, эцэст нь бүхэлдээ мөнхийн далайд цутган төгсөнө.”
“This, to me, is the plan of John’s prophecy in the book of Revelation. And the man who wishes to understand this book, must have a thorough knowledge of other parts of the word of God. The figures and metaphors used in this prophecy, are not all explained in the same, but must be found in other prophets, and explained in other passages of Scripture. Therefore it is evident that God has designed the study of the whole, even to obtain a clear knowledge of any part.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
“Илчлэлт ном дахь Иоханы эш үзүүллэгийн төлөвлөгөө нь, миний хувьд, энэ юм. Мөн энэ номыг ойлгохыг хүсэгч хүн Бурханы үгийн бусад хэсгүүдийн талаар гүнзгий мэдлэгтэй байх ёстой. Энэ эш үзүүллэгт хэрэглэгдсэн дүрслэлүүд ба зүйрлэлүүд нь бүгд энэ ном дотроо тайлбарлагдаагүй, харин бусад эш үзүүлэгчдээс олдож, Судрын өөр хэсгүүдэд тайлбарлагдах ёстой. Иймээс ямар нэг хэсгийн талаар тодорхой мэдлэг олж авахын тулд хүртэл Бурхан бүхэл бүтнийг судлуулахыг зорьсон нь илэрхий юм.” William Miller, Miller’s Lectures, volume 2, lecture 12, 178.
Sister White agrees with and upholds the “historicist” view held by Miller, but she added a deeper insight to the book of Revelation than Miller saw, for Miller had not recognized the sanctuary as it truly is. He understood the sanctuary to be the earth. Sister White recognized that when Jesus presented the predictions represented in the book of Revelation, that Christ was doing so in conjunction with His work as the heavenly High Priest.
Цагаан эгч Миллерийн баримталж байсан “түүхэнчлэл”-ийн үзлийг зөвшөөрч, дэмждэг боловч Илчлэл номын тухайд Миллерийн олж хараагүй илүү гүнзгий ойлголтыг нэмж өгсөн юм. Учир нь Миллер ариун газрыг жинхэнэ мөн чанараар нь танин мэдээгүй байв. Тэр ариун газрыг дэлхий гэж ойлгож байлаа. Цагаан эгч Есүс Илчлэл номд дүрслэгдсэн эш үзүүллэгүүдийг танилцуулахдаа, Христ тийнхүү тэнгэрлэг Тэргүүн Тахилчийн ажлаа хэрэгжүүлж байсныг ухаарсан юм.
When John turns and sees Christ, He is walking among the candlesticks in priestly garments, and the candlesticks are located in the holy place, and therefore in the history after His ascension, but before He moved into the Most Holy Place in 1844. Miller could not have understood the significance of this reality. Neither would have Tyndale, Luther or John Wycliffe or any of the early reformers. Truth is progressive, shining brighter and still brighter unto the perfect day.
Иохан эргэн харж Христийг үзэхдээ, Тэрээр тахилчийн өмсгөлтэйгээр дэнлүүний сууринуудын дунд яваа бөгөөд тэдгээр дэнлүүний сууринууд нь ариун газарт байрлаж байна; тиймээс энэ нь Түүний тэнгэрт хальсны дараах, харин 1844 онд Нэн Ариун газарт шилжин орохоос нь өмнөх түүхэн үеийг зааж байна. Миллер энэ бодит байдлын ач холбогдлыг ойлгож чадахгүй байсан. Тийндэйл, Лютер, Жон Уиклиф, эсвэл эртний шинэчлэгчдийн хэн нь ч мөн адил ойлгож чадахгүй байсан. Үнэн нь дэвшин урагшилдаг бөгөөд төгс өдрийг хүртэл улам тодрон, улам гэрэлтсээр байдаг.
“The great principle so nobly advocated by Robinson and Roger Williams, that truth is progressive, that Christians should stand ready to accept all the light which may shine from God’s holy word, was lost sight of by their descendants. The Protestant churches of America,—and those of Europe as well,—so highly favored in receiving the blessings of the Reformation, failed to press forward in the path of reform. Though a few faithful men arose, from time to time, to proclaim new truth and expose long-cherished error, the majority, like the Jews in Christ’s day or the papists in the time of Luther, were content to believe as their fathers had believed and to live as they had lived. Therefore religion again degenerated into formalism; and errors and superstitions which would have been cast aside had the church continued to walk in the light of God’s word, were retained and cherished. Thus the spirit inspired by the Reformation gradually died out, until there was almost as great need of reform in the Protestant churches as in the Roman Church in the time of Luther. There was the same worldliness and spiritual stupor, a similar reverence for the opinions of men, and substitution of human theories for the teachings of God’s word.” The Great Controversy, 297.
Робинсон болон Рожер Уильямс нарын тийм эрхэмсгээр хамгаалан дэмжсэн агуу зарчим, өөрөөр хэлбэл үнэн нь улам бүр нээгдэн илэрдэг бөгөөд Христэд итгэгчид Бурханы ариун үгээс тусах бүхий л гэрлийг хүлээн авахад ямагт бэлэн зогсох ёстой гэсэн тэр зарчим, тэдний үр удамд мартагдан бүдгэрчээ. Шинэчлэлийн ерөөлийг хүлээн авах онцгой ивээл хүртсэн Америкийн протестант сүмүүд—мөн Европынх ч адил—шинэчлэлийн замаар цааш урагшлахдаа дутагдсан юм. Хэдийгээр үе үе цөөн тооны үнэнч хүмүүс босож, шинэ үнэнийг тунхаглан, удаан хугацаанд хадгалж ирсэн төөрөгдлийг илчилж байсан боловч олонхи нь, Христийн үеийн иудейчүүд эсвэл Лютерийн цаг үеийн папистуудын адил, эцэг өвгөдийнхөө итгэсэнчлэн итгэж, тэдний амьдарсанчлэн амьдрахдаа сэтгэл хангалуун байв. Иймээс шашин дахин ёслолын хэв шинжид доройтон унаж, хэрэв сүм Бурханы үгийн гэрэлд үргэлжлэн алхсан бол нэгэнт хаягдан зайлуулагдах байсан алдаа ба мухар сүсгүүд хадгалагдан, эрхэмлэгдсээр байлаа. Ийнхүү Шинэчлэлээс урамшсан сүнс аажмаар мөхөсдөн унтарсаар, эцэст нь Лютерийн цаг үеийн Ромын Сүмд шинэчлэл ямар их хэрэгтэй байсан шиг, протестант сүмүүдэд ч бараг түүнтэй адил хэмжээнд шинэчлэл хэрэгтэй болох хүртэл доройтжээ. Хорвооч зан ба сүнслэг мэгдэл адилхан байж, хүний санаа бодлыг мөн төдийлөн хүндэтгэн дээдэлж, Бурханы үгийн сургаалын оронд хүний онолуудыг орлуулан тавьсан байв.” Агуу тэмцэл, 297.
If the fact that truth develops progressively throughout history is not recognized, then the significance of any new light in this final generation may very well be impossible to recognize. Once a person ceases to understand the progressive nature of “truth,” they automatically begin to rely upon traditions, customs and fallen human guidance.
Хэрэв түүхийн туршид үнэн аажмаар, үе шаттайгаар хөгждөг бодит байдал хүлээн зөвшөөрөгдөхгүй бол, энэ эцсийн үед өгөгдөх аливаа шинэ гэрлийн ач холбогдлыг танин мэдэх нь үнэхээр боломжгүй байж мэднэ. Хүн “үнэн”-ий дэвшин илрэх шинж чанарыг ойлгохоо больмогцоо уламжлал, заншил, мөн унасан хүний удирдамжид автоматаар найддаг болж эхэлдэг.
The methodology that Miller employed is a waymark that runs through the entire prophetic line which presents a testimony of the development of biblical truth that began with the apostles. Yet in the waymark represented by Miller, we find a beginning that demands a counterpart at the end. Most never understand these realities, but not so with Satan.
Миллерийн хэрэглэсэн арга зүй нь элч нараас эхэлсэн Библийн үнэний хөгжлийн гэрчлэлийг илэрхийлдэг зөгнөлийн бүх шугамаар үргэлжлэх нэгэн замын тэмдэг мөн. Гэвч Миллерээр төлөөлөгдсөн тэрхүү замын тэмдэгт бид төгсгөлд нь түүнд харгалзах нэгэн эсрэгцлийг шаарддаг эхлэлийг олж хардаг. Ихэнх хүн эдгээр бодит байдлыг хэзээ ч ойлгодоггүй, харин Сатан тийм биш юм.
Satan has resisted the truth and its development from his rebellion in heaven onward. When it reached the point in history that the reformers began to distinctly understand how to study the Bible, Satan did as he always does and he introduced counterfeits. The historical evidence of his work of counterfeiting the truth identifies that Jesuits such as Ribera and Louis de Alcazar focused their counterfeit methodology specifically against the book of Revelation. The corrupted methodology that is called “preterism” began in the second and third centuries with two primary representatives of that false methodology. One was Eusebius of Caesarea (260–339), and Victorinus of Pettau (died circa 304). Both of these early historical figures promoted the methodology suggesting the book of Revelation was fulfilled during the time of the Roman Empire by such historical figures as the infamous emperor Nero.
Сатан тэнгэр дэх өөрийн бослогоос хойш үнэн болон түүний хөгжлийг эсэргүүцсээр ирсэн. Түүхэнд шинэчлэгчид Библийг хэрхэн судлахыг тодорхой ойлгож эхэлсэн тэр цаг үед, Сатан үргэлж хийдгийн адил хуурамчийг оруулж ирсэн. Үнэнийг хуурамчаар орлуулах түүний ажлын түүхэн баримт нь Рибера, Луис де Алькасар зэрэг иезуитууд хуурамчлах өөрсдийн аргачлалаа Илчлэл номын эсрэг онцгойлон чиглүүлсэн болохыг тодорхойлдог. “Претеризм” гэж нэрлэгддэг ялзарсан аргачлал хоёр болон гуравдугаар зуунд уг хуурамч аргачлалын хоёр гол төлөөлөгчөөр эхэлсэн. Тэдний нэг нь Кесарийн Евсевий (260–339), нөгөө нь Петтаугийн Викторинус (ойролцоогоор 304 онд нас барсан) байв. Эдгээр эртний түүхэн хоёр хүн хоёулаа Илчлэл ном Ромын эзэнт гүрний үед, Нерон хэмээх зартай эзэн хаан зэрэг түүхэн хүмүүсийн үед биелсэн хэмээн үзүүлэх аргачлалыг дэмжиж байв.
In the nineteenth century John Darby (1800–1882) from the United Kingdom introduced another satanic methodology which was also inserted to the foot notes of the Trojan horse Bible called the Scofield Reference Bible which we have previously identified. “Dispensationalism” is a theological framework that divides history and God’s interaction with humanity into distinct periods, or ‘dispensations,’ in which God administers His plan in different ways. I note this at this point for this is one of the falsehoods that was introduced to the movement of Future for America by voices from the same area Darby had propagated his satanic ideas. Darby’s ideas that attacked Future for America were accompanied by the philosophy of the so-called modern-day “woke” movement which promotes the same anarchy represented by the French Revolution and the same licentiousness represented by Sodom and Gomorrah.
Арван есдүгээр зуунд Их Британиас гаралтай Жон Дарби (1800–1882) өөр нэгэн сатанлаг аргачлалыг нэвтрүүлсэн бөгөөд үүнийг бид өмнө нь таньж тогтоосон, Трояны морь мэт Библи болох Scofield Reference Bible-ийн хөл тэмдэглэлүүдэд мөн шургуулан оруулсан юм. “Диспенсационализм” гэдэг нь түүх болон Бурханы хүн төрөлхтөнтэй харилцах үйл ажиллагааг хоорондоо ялгаатай үеүүд, буюу “диспенсаци”-уудад хуваадаг теологийн тогтолцоо бөгөөд тэдгээрийн тус бүрд Бурхан Өөрийн төлөвлөгөөг өөр өөр аргаар хэрэгжүүлдэг гэж үздэг. Би үүнийг энэ мөчид тэмдэглэж байна, учир нь энэ нь Дарби өөрийн сатанлаг үзлүүдийг түгээн дэлгэрүүлж байсан тэр л бүс нутгаас гарсан дуу хоолойгоор дамжин Future for America хөдөлгөөнд оруулсан худал сургаалын нэг мөн. Future for America-д халдсан Дарбигийн үзэл санаа нь Францын хувьсгалаар илэрхийлэгдсэнтэй адил анархи, мөн Содом, Гоморрагаар илэрхийлэгдсэнтэй адил садар самууныг сурталчилдаг, өнөөгийн “woke” хэмээх хөдөлгөөний гэгдэх философитой хавсран дагалдсан байв.
Today the theologians of modern Adventism employ a system of dissecting the truths of the Bible based upon a two-fold system of biblical interpretation they employ to undermine and deny both the Bible and the Spirit of Prophecy. They identify men as either experts in biblical languages or as experts in biblical history. Thus, the theologians of Adventism today control the minds of Laodicean Adventism either by interpreting God’s Word based upon a fallen man’s understanding of history or fallen man’s understanding of language. These modern manifestations of error which have been often used to attack the message you are now reading will be addressed further in these articles when we consider the symbolism of the French Revolution. Satan is alive, and he knows his time is short. The last rule of Miller’s rules, number fourteen concludes with the following paragraph.
Өнөөдөр орчин үеийн Адвентизмын теологичид Библи болон Эш Үзүүллийн Сүнсийг хоёуланг нь доройтуулж, үгүйсгэхийн тулд хэрэглэдэг Библийн тайлбарын хоёрдмол тогтолцоонд үндэслэн, Библийн үнэнүүдийг задлан шинжлэх нэгэн тогтолцоог хэрэглэж байна. Тэд хүмүүсийг Библийн хэлний шинжээчид, эсвэл Библийн түүхийн шинжээчид гэж ангилдаг. Ийнхүү өнөөгийн Адвентизмын теологичид Бурханы Үгийг унасан хүний түүхийн тухай ойлголтод, эсвэл унасан хүний хэлний тухай ойлголтод тулгуурлан тайлбарлах замаар Лаодикийн Адвентизмын оюун санааг захирч байна. Таны одоо уншиж буй мэдээг дайран довтлоход олонтаа хэрэглэгдэж ирсэн төөрөгдлийн эдгээр орчин үеийн илрэлүүдийг Францын хувьсгалын бэлгэдлийг авч үзэх үедээ энэ цуврал өгүүллүүдэд цаашид дэлгэрэнгүй авч үзнэ. Сатан амьд бөгөөд өөрт нь үлдсэн хугацаа богино гэдгийг мэддэг. Миллерийн дүрмүүдийн сүүлчийн дүрэм болох арван дөрөвдүгээр дүрэм дараах догол мөрөөр төгсөнө.
“The divinity taught in our schools is always founded on some sectarian creed. It may do to take a blank mind and impress it with this kind, but it will always end in bigotry. A free mind will never be satisfied with the views of others. Were I a teacher of youth in divinity, I would first learn their capacity and mind. If these were good, I would make them study the Bible for themselves, and send them out free to do the world good. But if they had no mind, I would stamp them with another’s mind, write bigot on their forehead, and send them out as slaves!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.
“Манай сургуулиудад заадаг бурханлаг ухаан нь үргэлж аль нэгэн урсгалын шүтлэгийн тунхагт тулгуурласан байдаг. Хоосон оюун ухааныг авч, иймэрхүү зүйлээр тамгалан хэвлэхэд энэ нь болж болох ч, эцэстээ дандаа мухар сүсэгт хөтөлнө. Эрх чөлөөтэй оюун ухаан бусдын үзэл бодолд хэзээ ч сэтгэл ханахгүй. Хэрэв би залууст бурханлаг ухаан заадаг багш байсан бол, юуны өмнө тэдний чадамж болон оюун санааг танин мэдэхсэн. Хэрэв эдгээр нь сайн байсан бол, би тэдэнд Библийг өөрсдөөр нь судлуулж, дэлхийд сайн үйлдэхээр эрх чөлөөтэйгээр илгээхсэн. Харин хэрэв тэдэнд оюун ухаан үгүй байсан бол, би тэднийг өөр хүний оюун санаагаар тамгалж, тэдний духан дээр “мухар сүсэгтэн” гэж бичээд, боолууд болгон илгээхсэн!” William Miller, Miller’s Works, volume 1, 24.
In the period just after John the Revelator lived, and in the days of the Reformation, Satan was actively producing false prophetic methodology to confuse and destroy true biblical analysis. What is sometimes missed in these historical facts is that all those satanic methodologies were aimed directly at no other book than the book of Revelation. That was the subject of each of these promoters of satanic confusion. The book of Revelation has always been Satan’s target. Satan knows it is the book of Revelation that he must war against. When we recognize this fact, we can then recognize another unseen reality, that is obscured by another significant truth.
Илчлэгч Иоханы амьдарч байсан үеийн яг дараахан, мөн Шинэтгэлийн өдрүүдэд, Сатан жинхэнэ библийн шинжилгээг будлиулж, сүйрүүлэхийн тулд хуурамч эш үзүүллэгийн аргачлалуудыг идэвхтэйгээр бий болгож байв. Эдгээр түүхэн баримтуудад заримдаа анзаарагдалгүй өнгөрдөг зүйл нь, тэр бүх сатанлаг аргачлалууд Илчлэл номоос өөр ямар ч номд бус, шууд түүн рүү чиглэж байсан явдал юм. Эдгээр сатанлаг будлианыг дэвэргэгч бүрийн сэдэв нь тэрхүү ном байлаа. Илчлэл ном үргэлж Сатаны бай болсоор ирсэн. Түүний эсрэг дайн хийх ёстой ном нь Илчлэл ном мөн гэдгийг Сатан мэддэг. Энэ баримтыг бид ухааран таних үед, өөр нэгэн чухал үнэнээр халхлагдсан, харагддаггүй өөр нэг бодит байдлыг мөн таньж чадна.
The false methodology of the Jesuits was intended to prevent a clear understanding that the pope of the Roman church is the antichrist of Bible prophecy. Every single Protestant reformer came to recognize and identify this truth. Therefore, when the accurate history of men such as Ribera and Louis de Alcazar have been publicly presented in the past through word and publication the history men such as Ribera and Louis de Alcazar was used for the purpose of demonstrating the satanic efforts to prevent a correct understanding of the “man of sin.” The written or spoken testimonies exposing the purpose of the introduction of these satanic methodologies are correct as far as they go, but Satan was attempting to cover up more than simply the biblical proofs that identify the antichrist as the pope of Rome.
Езуитүүдийн хуурамч аргачлал нь Ромын сүмийн пап бол Библийн эш үзүүллэгт гардаг антихрист мөн гэдгийг тодорхой ойлгохоос сэргийлэхээр зориулагдсан байв. Протестант шинэчлэгч нэг бүр энэ үнэнийг танин мэдэж, тодорхойлон илрүүлсэн юм. Иймээс өнгөрсөн үед Рибера, Луис де Алькасар зэрэг хүмүүсийн үнэн зөв түүхийг үг яриа болон хэвлэлээр олон нийтэд танилцуулж ирэхдээ, Рибера, Луис де Алькасар зэрэг хүмүүсийн түүхийг “нүглийн хүн”-ий талаар зөв ойлголт тогтохоос сэргийлэх гэсэн сатаны чармайлтыг харуулах зорилгоор ашиглаж байв. Эдгээр сатанлаг аргачлалыг нэвтрүүлсэн зорилгыг илчилсэн бичмэл буюу аман гэрчлэлүүд нь хүрч буй хэмжээгээрээ зөв боловч, Сатан антихрист бол Ромын пап мөн гэдгийг тодорхойлдог Библийн нотолгоонуудыг төдийхнөөр халхлахыг оролдсон бус, түүнээс ч илүүг далдлахыг оролдож байв.
There are truths in the book of Revelation that have been covered up with the confusion produced by these false systems of biblical interpretation that are outside the subject of the man whose number is six, six, six. One of those truths is most definitely the truth represented when the seven churches are understood in their fullest development. There are truths located within the seven churches that speak directly to the history that got under way on September 11, 2001 and ends in the Sunday law crisis. Satan has been seeking to keep this light buried, and he invented the satanic methodologies to obscure several gems of truth located in the book of Revelation, not only the identification of the pope of Rome as the antichrist.
Илчлэлт номд зургаан зуун жаран зургаан тоотой хүний сэдвээс ангид орших, Библийн тайлбарын эдгээр хуурамч тогтолцоодын бий болгосон будлианаар халхлагдсан үнэнүүд байдаг. Тэдгээр үнэнүүдийн нэг нь долоон чуулганыг тэдгээрийн бүрэн төгс хөгжлөөр нь ойлгох үед илэрхийлэгддэг үнэн мөн гэдэг нь гарцаагүй. Долоон чуулганы дотор 2001 оны 9 дүгээр сарын 11-нд эхэлж, Ням гаргийн хуулийн хямралаар төгсөх түүхийн талаар шууд өгүүлдэг үнэнүүд бий. Сатан энэ гэрлийг булшлан нуухыг эрмэлзсээр ирсэн бөгөөд Илчлэлт номд орших хэд хэдэн үнэт үнэнийг, зөвхөн Ромын папыг антихрист хэмээн тодорхойлох явдлыг бус, бүдэгрүүлэхийн тулд сатанлаг аргачлалуудыг зохион бүтээсэн юм.
Before “the man of sin” was revealed in 538, men such as Eusebius and Victorinus attacked the book of Revelation in an attempt to obscure the rise of the papal power. Later in history Christ fulfilled His promise to Thyatira and brought forth the morning star of the reformation (Wycliffe), and Satan thereafter brought forth two prominent historical figures to champion and carry on his satanic work. The long-drawn-out war over the development of truth that reaches its climax when the secret of the book of Revelation is unsealed, (just before the close of probation) includes light from the seven churches that Miller never recognized, nor did Sister White, but it can be easily shown that both Miller and the Spirit of Prophecy uphold the new light, for new light never contradicts old light.
538 онд “нүглийн хүн” илчлэгдэхээс өмнө Евсевий, Викторинус зэрэг хүмүүс папын эрх мэдлийн мандалтыг бүдгэрүүлэхийн тулд Илчлэл ном руу довтолж байв. Түүхийн хожуу үед Христ Тиатирад өгсөн амлалтаа биелүүлж, Шинэчлэлийн үүрийн одыг (Уиклиф) гарган ирүүлсэн бөгөөд үүний дараа Сатан өөрийн сатанлаг ажлыг өмгөөлөн үргэлжлүүлэхийн тулд түүхэнд нэрд гарсан хоёр хүнийг гарган ирүүлсэн юм. Авралын хугацаа хаагдахын яг өмнө Илчлэл номын нууц тайлагдах үед дээд цэгтээ хүрдэг үнэний хөгжлийн талаарх урт удаан үргэлжилсэн дайн нь Миллерийн хэзээ ч таньж мэдээгүй долоон сүмээс ирэх гэрлийг агуулдаг бөгөөд Уайт эгч ч мөн түүнийг таньж мэдээгүй; гэвч шинэ гэрэл хуучин гэрэлтэй хэзээ ч зөрчилддөггүй учраас Миллер ч, Зөгнөлийн Сүнс ч хоёулаа тэрхүү шинэ гэрлийг дэмждэг болохыг амархан харуулж болно.
“It is a fact that we have the truth, and we must hold with tenacity to the positions that cannot be shaken; but we must not look with suspicion upon any new light which God may send, and say, Really, we cannot see that we need any more light than the old truth which we have hitherto received, and in which we are settled. While we hold to this position, the testimony of the True Witness applies to our cases its rebuke, ‘And knowest not that thou art wretched, and miserable, and poor, and blind, and naked.’ Those who feel rich and increased with goods and in need of nothing, are in a condition of blindness as to their true condition before God, and they know it not.” Review and Herald, August 7, 1894.
“Бидэнд үнэн байгаа нь бодит баримт мөн бөгөөд ганхашгүй байр суурийг бид тууштайгаар баримтлах ёстой; гэвч Бурхан илгээж болох аливаа шинэ гэрэлд бид сэжигтэйгээр хандаж, “Үнэндээ, урьд нь хүлээн авч, баттай тогтсон тэр хуучин үнэнээсээ өөр илүү гэрэл бидэнд хэрэгтэй гэж бид олж харахгүй байна” хэмээн хэлж болохгүй. Бид энэ байр суурийг баримталсаар байх аваас Үнэн Гэрчийн гэрчлэл бидний байдалд зэмлэлээ хандуулж, “Чи өөрийгөө золгүй, өрөвдмөөр, ядуу, сохор, нүцгэн гэдгээ мэддэггүй” хэмээн хэлнэ. Өөрсдийгөө баян, эд хөрөнгөөр арвижсан, юугаар ч дутахгүй гэж үздэг хүмүүс Бурханы өмнөх өөрсдийн жинхэнэ байдлын талаар сохролын байдалд байдаг бөгөөд үүнийгээ ч мэддэггүй.” Review and Herald, 1894 оны 8 дугаар сарын 7.
The primary test for new light is whether it contradicts established truth, and whether it upholds the foundational truths.
Шинэ гэрлийн үндсэн шалгуур нь тогтсон үнэнтэй зөрчилдөж байгаа эсэх, мөн суурь үнэнийг батлан хадгалж байгаа эсэх юм.
“When the power of God testifies as to what is truth, that truth is to stand forever as the truth. No after suppositions, contrary to the light God has given are to be entertained. Men will arise with interpretations of Scripture which are to them truth, but which are not truth. The truth for this time, God has given us as a foundation for our faith. He Himself has taught us what is truth. One will arise, and still another, with new light which contradicts the light that God has given under the demonstration of His Holy Spirit.” Selected Messages, book 1, 162.
“Бурханы хүч ямар нь үнэн болохыг гэрчилж байх үед, тэр үнэн үүрд үнэн хэвээр байх ёстой. Бурханы өгсөн гэрэлд харш хожмын ямар ч таамаглалыг хүлээн зөвшөөрч үл болно. Хүмүүс Бичвэрийн тайлбаруудыг гарган ирэх бөгөөд тэдгээр нь өөрсдөд нь үнэн мэт байх боловч, үнэн биш байх болно. Энэ цаг үеийн үнэнг Бурхан бидэнд итгэлийн маань суурь болгон өгсөн. Ямар нь үнэн болохыг Тэр Өөрөө бидэнд заасан. Нэг нь босож ирнэ, дараа нь бас өөр нэгэн нь, Бурхан Өөрийн Ариун Сүнсний илрэлээр өгсөн гэрэлтэй зөрчилдөх шинэ гэрэлтэйгээр.” Selected Messages, book 1, 162.
Satan has had the book of Revelation as his target of attack from the time John recorded the messages contained therein. Jesus said:
Иохан дотор нь агуулагдсан мэдээнүүдийг тэмдэглэн бичсэн үеэс эхлэн Сатан Илчлэлт номыг өөрийн дайралтын бай болгосоор ирсэн. Есүс ийнхүү айлдсан:
But blessed are your eyes, for they see: and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them. Matthew 13:16, 17.
Харин та нарын нүд харахын тулд ерөөлтэй, чих сонсохын тулд ерөөлтэй. Учир нь үнэнээр Би та нарт хэлье, та нарын харж буйг харахыг олон эш үзүүлэгчид болон зөвт хүмүүс хүссэн боловч хараагүй; мөн та нарын сонсож буйг сонсохыг хүссэн боловч сонсоогүй юм. Матай 13:16, 17.
The blessing attached to seeing and hearing is the blessing of understanding the message of the Revelation of Jesus Christ. When John represented those in the “last days” who see and hear the message he fell down to worship the angel Gabriel, who immediately informed John not to do it.
Үзэж, сонсохтой холбогдсон ерөөл нь Есүс Христийн Илчлэлтийн мэдээг ойлгох ерөөл мөн. Иохан “эцсийн өдрүүд”-д уг мэдээг үзэж, сонсогсдыг төлөөлөхдөө Габриел тэнгэрэлчид мөргөн унасан боловч, тэр даруй Габриел Иоханд тийнхүү бүү үйлд хэмээн анхааруулсан.
And I John saw these things, and heard them. And when I had heard and seen, I fell down to worship before the feet of the angel which showed me these things. Then saith he unto me, See thou do it not: for I am thy fellowservant, and of thy brethren the prophets, and of them which keep the sayings of this book: worship God. Revelation 22:8, 9.
Би Иохан эдгээр зүйлсийг үзэж, мөн сонсов. Тэгээд би сонсож, үзсэнийхээ дараа надад эдгээрийг үзүүлсэн тэнгэрэлчийн хөлийн өмнө мөргөхөөр сөхрөн унав. Харин тэр надад ийнхүү айлдав: «Үүнийг бүү үйлдэгтүн. Учир нь би чиний хамтран зүтгэгч, чиний ах дүү эш үзүүлэгчдийн нэгэн адил, мөн энэ номын үгсийг сахигчдын хамтран зүтгэгч билээ. Бурханд мөргө.» Илчлэл 22:8, 9.
Gabriel and John are both created beings, who are only to worship the Creator. Many prophets and righteous men, including angels have desired to “see” and “hear” the message of the Midnight Cry when it is repeated at the end of the world.
Габриел ба Иохан аль аль нь бүтээгдсэн оршихуй бөгөөд зөвхөн Бүтээгчид мөргөх ёстой. Дэлхийн төгсгөлд Дунд шөнийн Хашхирааны мэдээ дахин тунхаглагдах үед түүнийг “үзэж”, “сонсохыг” олон эш үзүүлэгчид, зөвт хүмүүс, мөн тэнгэрэлч нар хүртэл хүсэн тэмүүлж ирсэн билээ.
“Christ said, ‘Blessed are your eyes, for they see; and your ears, for they hear. For verily I say unto you, That many prophets and righteous men have desired to see those things which ye see, and have not seen them; and to hear those things which ye hear, and have not heard them’ [Matthew 13:16, 17]. Blessed are the eyes which saw the things that were seen in 1843 and 1844.
“Христос: ‘Та нарын нүд үздэг учир ерөөлтэй; мөн та нарын чих сонсдог учир ерөөлтэй. Учир нь үнэнээр Би та нарт хэлье, олон эш үзүүлэгчид болон зөвт хүмүүс та нарын үзэж буй зүйлийг үзэхийг хүссэн боловч үзээгүй, мөн та нарын сонсож буй зүйлийг сонсохыг хүссэн боловч сонсоогүй юм’ гэж айлдсан” [Матай 13:16, 17]. 1843, 1844 онуудад үзэгдсэн зүйлсийг харсан нүднүүд ерөөлтэй еэ.
“The message was given. And there should be no delay in repeating the message, for the signs of the times are fulfilling; the closing work must be done. A great work will be done in a short time. A message will soon be given by God’s appointment that will swell into a loud cry. Then Daniel will stand in his lot, to give his testimony.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
“Мэдээ өгөгдсөн. Цаг үеийн тэмдгүүд биелж байгаа учраас энэ мэдээг дахин тунхаглахад ямар ч саатал байж болохгүй; төгсгөлийн ажил хийгдэх ёстой. Богино хугацаанд агуу ажил хийгдэх болно. Удалгүй Бурханы томилолтоор нэгэн мэдээ өгөгдөж, тэр нь чанга хашхираан болон өргөжнө. Тэгээд Даниел өөрийн хувь заяанд зогсож, өөрийн гэрчлэлийг өгөх болно.” Manuscript Releases, volume 21, 437.
What righteous men (John) and their fellow servants (angels) desired to see was the final fulfillment of the Midnight Cry at the end of Adventism when the earth would be lightened by God’s glory. That final manifestation of power in the latter rain is brought about by the unsealing of the Revelation of Jesus Christ.
Зөвт хүмүүс (Иохан) болон тэдний хамтран зүтгэгчид (тэнгэрэлчүүд)-ийн үзэхийг хүсэж байсан зүйл нь Адвентизмын төгсгөлд, газар дэлхий Бурханы алдраар гэрэлтэх үед болох Шөнө дундын Хашхирааны эцсийн биелэл байсан юм. Хожмын борооны үеийн тэр эцсийн хүчний илрэл нь Есүс Христийн Илчлэлтийн лацыг нээхүйгээр бий болдог.
Of which salvation the prophets have inquired and searched diligently, who prophesied of the grace that should come unto you: Searching what, or what manner of time the Spirit of Christ which was in them did signify, when it testified beforehand the sufferings of Christ, and the glory that should follow. Unto whom it was revealed, that not unto themselves, but unto us they did minister the things, which are now reported unto you by them that have preached the gospel unto you with the Holy Ghost sent down from heaven; which things the angels desire to look into. Wherefore gird up the loins of your mind, be sober, and hope to the end for the grace that is to be brought unto you at the revelation of Jesus Christ. 1 Peter 1:10–13.
Та нарт ирэх ёстой байсан авралын тухайд эш үзүүлэгчид ирээд та нарт хүрэх нигүүлслийн талаар эш үзүүлж, энэ авралын талаар нягтлан лавлаж, хичээнгүйлэн эрсэн билээ. Христийн Сүнс тэдний дотор байж, Христийн зовлон шаналал болон түүний дараа дагах алдрыг урьдаас гэрчлэн, ямар цаг үеийг, эсвэл ямархуу цаг үеийг зааж байгааг тэд эрэн хайсан юм. Тэд өөрсдөдөө бус, харин бидэнд үйлчилж байсан нь тэдэнд илчлэгдсэн бөгөөд эдгээр зүйлс нь тэнгэрээс илгээгдсэн Ариун Сүнсээр та нарт сайн мэдээг тунхаглагчдаар дамжин эдүгээ та нарт мэдүүлэгдсэн юм; эдгээрийг тэнгэрэлч нар хүртэл шагайж харахыг хүсэн байдаг. Иймийн тул оюун санааныхаа бүсэлхийг бүсэлж, сэрэмжтэй байж, Есүс Христ илчлэгдэх үед та нарт авчрагдах нигүүлсэлд эцсийг нь хүртэл найдагтун. 1 Петр 1:10–13.
The prophets, righteous men and angels have desired to live in the time when the “grace” or the power of God, is poured out during the final fulfillment of the Midnight Cry. That “grace,” which is God’s creative power is brought to men when the Revelation of Jesus Christ is unsealed. Satan knows that the avenue to convey the creative power of God unto His people is accomplished by the message that is unsealed in the book of Revelation, and it has therefore been his supreme effort to confuse, suppress and cover up the light contained in the book of Revelation. That light is not simply the identification of the man of sin, for that truth has been fully documented by all the Protestant reformers centuries ago.
Эш үзүүлэгчид, зөвт хүмүүс болон тэнгэрэлч нар “Шөнийн дундах хашхираан”-ы эцсийн биеллийн үед Бурханы “нигүүлсэл”, өөрөөр хэлбэл Түүний хүч асгарах тэр цаг үед амьдрахыг хүсэн тэмүүлж ирсэн. Есүс Христийн Илчлэлт лацнаасаа тайлагдах үед Бурханы бүтээлч хүч болох тэрхүү “нигүүлсэл” хүмүүст хүргэгддэг. Бурхан Өөрийн ард түмэндээ бүтээлч хүчээ дамжуулах зам нь Илчлэл номд лацнаасаа тайлагдсан мэдээгээр хэрэгждэгийг Сатан мэддэг тул Илчлэл номд агуулагдах гэрлийг будлиулах, дарах, халхлах нь түүний хамгийн дээд зэргийн хичээл зүтгэл байсаар ирсэн. Тэрхүү гэрэл нь нүглийн хүнийг танин тогтоох төдий зүйл биш, учир нь тэр үнэн хэдэн зууны өмнө бүх Протестант шинэчлэгчдээр бүрэн баримтжуулагдсан билээ.
I was in the Spirit on the Lord’s day, and heard behind me a great voice, as of a trumpet, Saying, I am Alpha and Omega, the first and the last: and, What thou seest, write in a book, and send it unto the seven churches which are in Asia; unto Ephesus, and unto Smyrna, and unto Pergamos, and unto Thyatira, and unto Sardis, and unto Philadelphia, and unto Laodicea. And I turned to see the voice that spake with me. And being turned, I saw seven golden candlesticks; And in the midst of the seven candlesticks one like unto the Son of man, clothed with a garment down to the foot, and girt about the paps with a golden girdle. His head and his hairs were white like wool, as white as snow; and his eyes were as a flame of fire; And his feet like unto fine brass, as if they burned in a furnace; and his voice as the sound of many waters. And he had in his right hand seven stars: and out of his mouth went a sharp twoedged sword: and his countenance was as the sun shineth in his strength. And when I saw him, I fell at his feet as dead. And he laid his right hand upon me, saying unto me, Fear not; I am the first and the last: I am he that liveth, and was dead; and, behold, I am alive for evermore, Amen; and have the keys of hell and of death. Write the things which thou hast seen, and the things which are, and the things which shall be hereafter. Revelation 1:10–19.
Эзэний өдөр би Сүнсэнд байж, ар талаасаа бүрээний дуу мэт агуу дууг сонсов. Тэр нь, “Би бол Альфа ба Омега, Эхний бөгөөд Сүүлийн Нэг мөн. Чи юу үзнэ, түүнийгээ номд бичээд Азид буй долоон чуулганд — Ефес, Смирна, Пергам, Тиатира, Сардис, Филадельфи, Лаодики дахь чуулгануудад — илгээ” хэмээн айлдав. Тэгээд надтай ярьж байсан тэр дууг үзэхээр би эргэв. Эргэж хараад, би долоон алтан дэнлүүний суурь үзэв. Тэр долоон дэнлүүний суурийн дунд Хүний Хүүтэй адил Нэгэн байлаа. Тэрээр хөл хүрсэн урт өмсгөл өмсөж, цээжээрээ алтан бүс бүсэлсэн байв. Түүний толгой болон үс нь ноос мэт, цас мэт цав цагаан, нүд нь галын дөл мэт, хөл нь зууханд шатаж буй мэт гялалзсан гууль адил, дуу нь их усны шуугиан мэт байв. Тэр баруун гартаа долоон од барьж байсан бөгөөд амнаас нь хоёр иртэй хурц илд гарч байлаа. Түүний царай хүч чадалдаа гэрэлтэгч нар мэт байв. Түүнийг үзээд би үхсэн мэт хөлд нь унав. Тэгэхэд Тэр баруун гараа над дээр тавин, “Бүү ай. Би бол Эхний бөгөөд Сүүлийн Нэг мөн. Би бол амьд Нэгэн; Би үхсэн боловч, харагтун, үүрд мөнхөд амьд байна. Амен. Надад там болон үхлийн түлхүүрүүд бий. Иймээс чи үзсэн зүйлсээ, эдүгээ байгаа зүйлсийг, мөн үүнээс хойш болох зүйлсийг бич” хэмээв. Илчлэлт 1:10–19.
While Adventism upheld the “historicist” methodology they recognized that all the churches of Revelation two and three are repeated in the final church. Unfortunately, at the end of the nineteenth century Satan was already closing Adventism’s eyes to the sacred methodology, the protection of, and the practice of being an essential part of their responsibility as “the depositaries of the great truths of prophecy.” Even as the methodology was being set aside in Adventism, there were still those who applied the sacred methodology. We use the book, Story of the Seer of Patmos as a witness to the fact that applying all the churches to the history of Laodicea is a valid application of prophecy. The following are excerpts from that book that make the point I am referring to.
Адвентизм “түүхч” аргачлалыг баримталж байх үедээ Илчлэл номын хоёр, гуравдугаар бүлгүүд дэх бүх чуулган эцсийн чуулганд давтагдан илэрдгийг хүлээн зөвшөөрдөг байв. Харамсалтай нь, арван есдүгээр зууны төгсгөл гэхэд Сатан Адвентизмын нүдийг ариун аргачлал, түүнийг хамгаалах үүрэг, мөн “эш үзүүллэгийн агуу үнэнүүдийг хадгалан сахигчид” болох хариуцлагынх нь зайлшгүй чухал хэсэг болсон түүнийг хэрэгжүүлэх дадлаас аль хэдийн хааж эхэлсэн байлаа. Адвентизмд уг аргачлалыг хойш тавьж байсан тэр үед ч ариун аргачлалыг хэрэгжүүлсээр байсан хүмүүс байв. Бид Patmos-ын үзмэрчийн түүх хэмээх номыг бүх чуулганыг Лаодикийн түүхэнд хэрэглэх нь эш үзүүллэгийн хүчин төгөлдөр хэрэглээ мөн болохыг гэрчлэх баримт болгон ашигладаг. Дараах нь миний дурдсан санааг тодруулан харуулах тэр номоос авсан эшлэлүүд болно.
“It should be remembered that, as the experience of Ephesus, Smyrna, and Pergamos, will be repeated in the last church before the second coming of Christ, so the history of Thyatira will have its counterpart in the last generation.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.
“Эфес, Смирна, Пергамын туршлага Христийн хоёр дахь ирэлтийн өмнөх сүүлчийн сүмд давтагдах болно гэдгийг санах ёстой; үүнчлэн Тиатирагийн түүх ч эцсийн үеийнхэн дунд өөрийн дүйцэх биеллийг олох болно.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.
Haskell correctly points out that the experience of the first four churches is repeated, or as he says, “will have its counterpart in the last generation.”
Хаскелл анхны дөрвөн сүмийн туршлага дахин давтагдана, эсвэл түүний хэлснээр, “эцсийн үеийнхэнд өөрийн дүйцэх зүйлээ олох болно” хэмээн зөв онцолсон байна.
“He applied the test, but all pointed forward to the year 1843 as the time when the world must welcome its Saviour. The condition of the people at the first advent of Christ was now repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.
“Тэр шалгалтыг хэрэглэсэн боловч бүгд 1843 оныг дэлхий Аврагчаа угтан авах ёстой цаг хэмээн зааж байв. Христийн анхны ирэлтийн үеийн ард түмний байдал одоо дахин давтагдсан юм.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75.
Haskell was speaking of William Miller identifying 1843 as the Second Coming of Christ, and identifies that the conditions of the first advent was repeated in the time of the Millerites. Haskell was correct, and Sister White confirms that Miller himself was represented by John the Baptist.
Хаскелл Уильям Миллер 1843 оныг Христийн хоёр дахь ирэлтийн цаг хэмээн тогтоосон тухай өгүүлж байсан бөгөөд анхны ирэлтийн үеийн нөхцөл байдал Миллерчүүдийн үед дахин давтагдсан гэж тодорхойлсон юм. Хаскелл зөв байсан бөгөөд Систер Уайт Миллер өөрөө Иохан Баптистаар төлөөлөгдөн үзүүлэгдсэн гэдгийг баталдаг.
“As John the Baptist heralded the first advent of Jesus and prepared the way for His coming, so William Miller and those who joined with him proclaimed the second advent of the Son of God.” Early Writings, 229.
“Баптист Иохан Есүсийн анхны ирэлтийг урьдаас тунхаглаж, Түүний ирэлтэд замыг бэлтгэсэнтэй адил, Уильям Миллер болон түүнтэй нэгдсэн хүмүүс Бурханы Хүүгийн хоёр дахь ирэлтийг тунхагласан юм.” Эртний бичвэрүүд, 229.
Haskel even identifies that during the history of Pergamos, (the third church representing the compromise of Christianity with idolatry), the history of Sardis, the fifth church was repeated.
Хаскелл бүр Пергамын түүхийн үед (христийн шашин шүтээн шүтлэгтэй эвлэрэн нийцсэнийг төлөөлдөг гурав дахь сүмийн үед) тав дахь сүм болох Сардисын түүх давтагдсан гэж тодорхойлон хэлдэг.
“There was a time in the history of Pergamos, when Christianity thought Paganism was dead; but in reality, the religion which was apparently vanquished, had conquered. Paganism baptized, stepped into the church. In the days of Sardis this history was repeated.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.
“Пергамын түүхэнд Христийн шашин харийн шүтлэгийг үхсэн хэмээн бодож байсан нэгэн үе байсан; гэвч бодит байдал дээр, илт ялагдсан мэт харагдаж байсан тэр шашин ялсан байв. Баптисм хүртсэн харийн шүтлэг сүмд орж ирсэн. Сардисын өдрүүдэд энэ түүх дахин давтагдсан.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 75, 76.
Sardis was the church of the Reformation that woke up and protested against the satanic fallacies of the papacy, but before their work was finished, they had already began returning to Rome. They thought as did the church of Pergamos that papalism was dead, but in reality, it was still living. Haskell also identifies that upon the remnant church shines “the accumulated rays of all past ages.”
Сардис нь Сэргээн шинэчлэлийн сүм байсан бөгөөд папын засаглалын сатанлаг төөрөгдлүүдийн эсрэг сэрэн босож эсэргүүцсэн боловч тэдний ажил дуусахаас өмнө тэд аль хэдийн Ром уруу буцаж эхэлсэн байв. Тэд Пергамын сүмийн адил папын ёс үхсэн гэж бодсон боловч үнэн хэрэгтээ тэр нь амьд хэвээр байсан юм. Хаскелл мөн үлдэгсдийн сүмийн дээр “өнгөрсөн бүх эрин үеийн хуримтлагдсан туяа” тусдаг хэмээн тодорхойлдог.
“Upon this last church—the remnant,—shine the accumulated rays of all past ages.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.
“Энэ эцсийн сүм дээр—үлдэгдэл дээр—өнгөрсөн бүх эрин үеийн хуримтлагдсан туяа гэрэлтдэг.” Stephen N. Haskell, Story of the Seer of Patmos, 69.
I am not suggesting that Haskell recognized that the progressive history represented by the seven churches, was also fulfilled in the history of ancient Israel, but he certainly upholds that truth when he writes that “the accumulated rays of all past ages” “shine” upon “the last church.” Ancient Israel is included in the “rays of” “past ages.” And though he upholds the principles necessary to recognize the symbolism of the seven churches in ancient Israel’s history, I am uncertain how deeply he recognized the parallels represented in those symbols. I am also certain he did not recognize an even more important aspect of the histories represented by the seven churches, an aspect we are leading to.
Би Хаскелл долоон чуулганаар дүрслэгдсэн дэвшилтэт түүх нь эртний Израилийн түүхэнд мөн биеллээ олсныг таньсан гэж хэлэх гэсэнгүй; харин тэрээр “өнгөрсөн бүх үеийн хуримтлагдсан цацраг туяа” “сүүлчийн чуулган” дээр “гэрэлтдэг” хэмээн бичихдээ тэр үнэнийг гарцаагүй баталдаг. Эртний Израиль нь “өнгөрсөн үеийн” “туяа”-нд багтана. Мөн тэрээр эртний Израилийн түүхэн дэх долоон чуулганы бэлгэдлийг танин мэдэхэд шаардлагатай зарчмуудыг баримталдаг боловч, тэдгээр бэлгэдэлд илэрхийлэгдсэн параллель шинжүүдийг хэр гүнзгий таньж мэдсэнийг нь би тодорхой мэдэхгүй байна. Түүнчлэн, долоон чуулганаар дүрслэгдсэн түүхүүдийн бүр ч илүү чухал нэг талыг, өөрөөр хэлбэл бидний одоо чиглэн очиж буй тэр талыг, тэр таньж мэдээгүй гэдэгт би мөн итгэлтэй байна.
We will address this truth in our next article.
Бид энэ үнэнийг дараагийн өгүүлэлдээ авч үзнэ.