दानियेलाचे पुस्तक - एकशे नऊ क्रमांकाचे

प्रकटीकरण ग्रंथाच्या नवव्या अध्यायाचा पहिला अर्धा भाग पाचव्या तुतारीची ओळख करून देतो, जी पहिले हाय आहे; आणि अध्यायाचा दुसरा अर्धा भाग सहाव्या तुतारीची ओळख करून देतो, जी दुसरे हाय आहे. या दोन्ही तुताऱ्या 1843 आणि 1850 च्या पायोनियर चार्ट्सवर स्पष्टपणे चित्रित करण्यात आल्या आहेत. 1989 मध्ये, सोव्हिएत युनियनच्या पतनासह, अंतकाळी दानिएल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांचे उघडकीस येणे झाले, तेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सुधारक चळवळीची सुरुवात झाली.

१९८९ मध्ये ओळखल्या गेलेल्या सत्यांमध्ये बायबलच्या इतिहासातील महान सुधारक चळवळी होत्या, आणि त्या सर्व एकमेकींशी समांतर असल्याचेही समजले गेले. सर्व संदेष्टे, आणि म्हणून प्रत्येक पवित्र इतिहास, ज्यामध्ये पवित्र सुधारक चळवळींचाही समावेश आहे, हे एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम महान सुधारक चळवळीचे चित्रण करतात, जी तिसऱ्या देवदूताची सामर्थ्यवान चळवळही आहे. जेव्हा शिक्का मारण्याची प्रक्रिया आरंभ होते, तेव्हाच उत्तरकालीन पावसाच्या शिंपणासही आरंभ होतो. १९८९ मध्ये सुधारक चळवळींचे उघड करणे, आणि त्यानंतर १९९२ मध्ये दानियेल अकराच्या शेवटच्या सहा वचनांचे उघड करणे, यामुळे प्रतिकाराचे वातावरण निर्माण झाले, जसे एखादे नवीन आणि वर्तमान सत्य उघड केले जाते तेव्हा नेहमीच घडते.

दानियेल अकराव्या अध्यायाच्या शेवटच्या सहा वचनांतील सत्याच्या प्रतिकारात, प्रभूने हे सत्य उघड केले की, दोन साक्षीदारांवर स्थापित केल्याप्रमाणे, पगान रोमच्या भविष्यवाणीतील इतिहासाचा, पोपसत्ताक रोमच्या भविष्यवाणीतील इतिहासाशी संयोग होऊन, आधुनिक रोमचा भविष्यवाणीतील इतिहास ओळखला जातो. भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा नियम मान्य करण्यात आला, आणि त्यानंतर तो भ्रमाविरुद्ध संरक्षण करण्यासाठी तसेच सत्य ओळखून ते स्थापित करण्यासाठी उपयोगात आणला गेला. प्रत्येक सुधारणा-रेषा इतर सुधारणा-रेषांशी समांतर असते हा नियम, आणि भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाशी संबंधित नियम, हे तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीत स्थापित झालेल्या नियमांचे भक्कम अधिष्ठान बनले, जसे मिलराइट इतिहासात स्थापित, वापरले आणि प्रकाशित करण्यात आलेल्या नियमांनी त्याचे प्रतिरूप दाखविले होते.

भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा सिद्धांत, एक नियम म्हणून, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीकरिता उलगडला गेला; कारण तीच उत्तरवृष्टीची चळवळ आहे, आणि तिसऱ्या शापाचे इस्लाम हे उत्तरवृष्टीचा संदेश आहे. भविष्यवाणीच्या त्रिगुणित अनुप्रयोगाचा हा सिद्धांत यहूदाच्या कुळातील सिंहाने इतिहासात 11 सप्टेंबर, 2001 रोजी तिसऱ्या शापाचे इस्लाम प्रकट होण्याच्या खूप आधीच ओळख करून दिला होता; कारण जेव्हा त्याने आपल्या लोकांना यिर्मयाच्या जुन्या मार्गांकडे परत आणले, तेव्हा तिसऱ्या शापाच्या आगमनाने दर्शविलेला संदेश त्याच्या अंतिम-दिवसांच्या लोकांनी सहज ओळखावा, अशी त्याची इच्छा होती.

प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायात मांडण्यात आलेल्या पाचव्या व सहाव्या रणशिंगांविषयीची पायोनियरांची समज ही, इतिहासाच्या आधारे सर्वांत ठामपणे व स्पष्टपणे समर्थित असलेला प्रकटीकरण ग्रंथातील उतारा आहे, अशी मानली जात होती. उरियाह स्मिथ यांनी इतिहासकार Keith यांच्या शब्दांचा उपयोग करून हाच मुद्दा अधोरेखित करत प्रकटीकरणाच्या नवव्या अध्यायावरील आपले विवेचन आरंभ केले.

पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांच्या अध्याय-विभाजनामुळे, मोहम्मदद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या पहिल्या शापाचा इतिहास विभाजित होतो. इतिहासकार अलेक्झांडर कीथ ज्यांना सारासेन्स असे संबोधतो, आणि ज्याला आपण आज अरबस्तान असे म्हणतो, त्या भौगोलिक प्रदेशात तो स्थित आहे. दुसऱ्या शापाचा इतिहास, जो उस्मान १ द्वारे प्रतिनिधित्व केला जातो, तो भौगोलिकदृष्ट्या तुर्कस्तानात स्थित आहे, ज्यांची ओळख इतिहासकार तुर्क म्हणून करतो. पहिल्या शापाचा इतिहास इस्लाम आणि मोहम्मद यांच्या जन्मभूमी असलेल्या अरबस्तानात स्थित होता आणि तेथेच पूर्ण झाला. दुसऱ्या शापाचा इतिहास ऑटोमन साम्राज्याची जन्मभूमी असलेल्या तुर्कस्तानात स्थित होता आणि तेथेच पूर्ण झाला.

पहिल्या धिक्काराचा इतिहास अशा एका युद्धकार्यातील ओळख करून देतो, जे रोमाविरुद्ध स्वतंत्र योद्ध्यांनी चालविले होते, आणि ज्यांचा एकमेकांशी असलेला एकमेव परस्पर संबंध इस्लाम हा धर्म होता. दुसऱ्या धिक्काराचा इतिहास अशा एका युद्धकार्यातील ओळख करून देतो, जे रोमाविरुद्ध संघटित धर्म आणि राज्यसत्तेद्वारे चालविले गेले होते, ज्याला खलिफात असे म्हटले जाते. कोणत्याही प्रसंगी—म्हणजे मोहम्मदाने दर्शविलेल्या इतिहासातील रोमाविरुद्धचे स्वतंत्र युद्ध असो, किंवा ओट्मन, अथवा ऑटोमन साम्राज्याने दर्शविलेले संघटित युद्ध असो—युद्धाची पद्धत अचानक आणि अनपेक्षितपणे आक्रमण करणे हीच होती. त्या काळातील लष्करी प्रथेनुसार सर्व सैनिकांना एकाच रंगाच्या गणवेशात परिधान करून, नंतर त्यांना एका रेषेत उभे करून, बंदुकीच्या गोळीबाराकडे पुढे कूच करीत नेण्याप्रमाणे ते युद्ध नव्हते. “अ‍ॅसॅसिन” हा शब्द इस्लामी युद्धपद्धतीवर आधारित आहे, ज्यामध्ये अचानक आणि अनपेक्षितपणे प्रहार केला जातो, आणि त्याचा परिणाम सामान्यतः आक्रमण करणाऱ्याच्याही मृत्यूत होतो.

“assassin” हा शब्द अरबी “hashshashin” या शब्दापासून व्युत्पन्न झाला आहे, जो “hashish” या शब्दापासून आलेला असून त्याचा अर्थ “हशीश” किंवा “कॅनाबिस” असा होतो. हा शब्द मूळतः मध्ययुगीन काळात मध्यपूर्वेत असलेल्या निजारी इस्माईली मुसलमानांच्या एका गुप्तताप्रिय आणि धर्मांध गटासाठी वापरला जात असे. या गटातील सदस्य त्यांच्या अपारंपरिक आणि अनेकदा हिंसक पद्धतींसाठी प्रसिद्ध होते; त्यांच्या उद्दिष्टांची पूर्तता करण्यासाठी राजकीय हत्या करणे हेही त्यात समाविष्ट होते. असे म्हटले जाते की, आपल्या मोहिमांसाठी तयारी करण्याकरिता ते कधीकधी हशीशचे सेवन करत असत; यावरून पाश्चात्त्य जगतात “hashshashin” किंवा “assassins” हा शब्द प्रचलित झाला. Assassins हा गट मध्ययुगीन काळात, प्रामुख्याने पर्शिया आणि सिरिया येथे सक्रिय होता, आणि त्या काळातील विविध राजकीय संघर्षांमध्ये व हत्यांमध्ये त्यांनी महत्त्वपूर्ण भूमिका बजावली. पुढे “assassin” हा शब्द युरोपीय भाषांमध्ये रूढ झाला, जिथे त्याचा अर्थ अधिक व्यापकपणे राजकीय किंवा लक्ष्यित हत्या करणाऱ्या व्यक्तींसाठी वापरला जाऊ लागला.

युद्धाची ही पद्धत तीन शापांची एक महत्त्वपूर्ण भविष्यवाणीपर वैशिष्ट्य आहे, कारण इस्लामची भविष्यवाणीपर भूमिका म्हणजे युद्ध निर्माण करणे होय. प्रतीक म्हणून इस्लाम पूर्णपणे युद्धाशी संबंधित आहे, आणि प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये, पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांतील इस्लाम त्यांच्या युद्धाचे एक उदाहरण म्हणून दर्शविला आहे. प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात त्यांचे युद्ध हे राष्ट्रांना क्रोधित करणारी कृती म्हणून ओळखले गेले आहे, आणि हे कृपाकाळ समाप्त होण्याच्या अगदी आधी घडते.

देवाचा कोप येण्याच्या अगदी आधी “राष्ट्रे” “क्रुद्ध” केली जातात; आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात दर्शविलेला देवाचा कोप म्हणजे मानवाच्या कृपाकाळाची समाप्ती झाल्यावर येणाऱ्या शेवटच्या सात पीडा होत. या वचनात तीन मार्गचिन्हे आहेत: राष्ट्रांचे क्रोधित होणे, देवाचा कोप, आणि मेलेल्यांचा न्याय करण्याची वेळ. येथे निर्देशिलेला मेलेल्यांचा न्याय हा हजार वर्षांच्या सहस्रककाळात घडणारा दुष्ट मेलेल्यांचा न्याय आहे; २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी सुरू झालेला मेलेल्यांचा अन्वेषणात्मक न्याय नव्हे. सिस्टर व्हाइट स्पष्टपणे सांगतात की या वचनातील ही तीन मार्गचिन्हे वेगवेगळी आहेत, आणि वचनात ज्या क्रमाने ती दिली आहेत, त्याच क्रमाने ती घडतात.

बायबलच्या शेवटच्या पुस्तकात इस्लामची भूमिका राष्ट्रांना क्रोधित करण्याची आहे, आणि ते हे युद्धाद्वारे करतात. बायबलच्या पहिल्या पुस्तकात इस्लामची भूमिका जगातील प्रत्येक मनुष्याचा हात इस्लामविरुद्ध एकत्र आणण्याची आहे, ज्याचे प्रतिनिधित्व इश्माएल म्हणून केलेले आहे.

“हात” हा शब्द, प्रतीक म्हणून, इतर सर्व बायबलमधील प्रतीकांप्रमाणेच आहे, आणि तो ज्या संदर्भात वापरला जातो त्यानुसार त्याचे एकापेक्षा अधिक अर्थ असू शकतात. बायबलमधील भविष्यवाणीत “हात” हे प्रतीक प्रामुख्याने युद्धाचे प्रतीक आहे. “रानटी मनुष्य” असा अनुवाद केलेला हिब्रू शब्द हा रानटी अरब गाढवासाठी वापरला जाणारा शब्द आहे, ज्यामध्ये अनेक महत्त्वपूर्ण भविष्यवाणी-संबंधी सूचनार्थ आहेत; त्यांपैकी एक म्हणजे अरब गाढव हे अश्वकुळातील प्राण्यांच्या Equidae कुलातील एक सदस्य आहे, जसे घोडेही आहेत. प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये, आणि हबक्कूकच्या दोन्ही पवित्र तक्त्यांवर (1843 आणि 1850 चे pioneer charts), घोडा हा तीन शोकांद्वारे प्रतिनिधित्व केलेल्या इस्लामच्या युद्धाचे प्रतीक म्हणून वापरला आहे. उत्पत्तीच्या पुस्तकात आणि प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात दर्शविल्याप्रमाणे, इस्लामचा पहिला व शेवटचा उल्लेख त्याची ओळख अश्वकुळाच्या प्रतीकाशी (गाढव किंवा घोडा) जोडतो, आणि ते दोन्ही इस्लामची भूमिका “प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध” (राष्ट्रांविरुद्ध) युद्ध आणण्याची आहे, यावर भर देतात.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील नवव्या अध्यायाच्या अकराव्या वचनात इस्लामचे स्वरूप ओळखले जाते, कारण भविष्यवाणीच्या दृष्टीने स्वभाव नावाने दर्शविला जातो. इस्लामवर राज्य करणाऱ्या राजाला दिलेले नाव उत्पत्तीच्या पुस्तकातील इस्लामच्या त्या पहिल्या उल्लेखाचे प्रतिबिंब आहे, जिथे असे लिहिले आहे की इश्माएलचा स्वभाव किंवा आत्मा “आपल्या सर्व बंधूंच्या समोर वास करील.” संपूर्ण इस्लामवर राज्य करणारा राजा म्हणजे इश्माएलचा आत्मा (त्यांचा राजा) होय, ज्याचा हात “प्रत्येक मनुष्याविरुद्ध” आहे.

जुन्या करारात, जो इब्रीद्वारे प्रतिनिधित्व केला आहे, किंवा नव्या करारात, जो ग्रीकद्वारे प्रतिनिधित्व केला आहे, इस्लाम धर्माच्या अनुयायांवर राज्य करणारे स्वरूप अबद्दोन किंवा अपोल्ल्योन असे ओळखले जाते; ज्यांचा दोन्ही भाषांतील अर्थ “मृत्यू आणि विनाश” असा आहे. जुना किंवा नवा करार यांपैकी कोणत्याहीद्वारे ते दर्शविले गेले तरी, मृत्यू आणि विनाश हेच इस्लामचे स्वरूप आहे. गाढव किंवा घोडा या प्रतीकाशी संबंधित, इस्लामच्या प्रत्येक अनुयायामध्ये राज्य करणाऱ्या आत्म्याची विशिष्ट वैशिष्ट्ये, इस्लामविषयीच्या पहिल्या आणि शेवटच्या दोन्ही संदर्भांतील घटक आहेत. या दोन भविष्यसूचक गुणांमध्ये अल्फा आणि ओमेगा यांची छाप आहे. सिस्टर व्हाईट जेव्हा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांना जीवन देणाऱ्या संदेशाची ओळख तिसऱ्या देवदूताच्या पराक्रमी सेनेशी करून देतात, तेव्हा त्या पुढीलप्रमाणे म्हणतात:

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळात चार वारे रोखून धरलेले आहेत, आणि ते चार वारे असा “क्रोधित घोडा” आहेत, जो आपल्या मार्गात “मृत्यू व विध्वंस” वाहून नेतो. ११ सप्टेंबर २००१ रोजी तिसरे धिक्कार भविष्यवाणीच्या इतिहासात आले, “मृत्यू व विध्वंस” घेऊन, आणि अशा रीतीने राष्ट्रांना “क्रोधित” केले, जेव्हा त्याने आध्यात्मिक गौरवशाली देशावर “अकस्मात व अनपेक्षितपणे” प्रहार केला. ७ ऑक्टोबर २०२३ रोजी, तिसऱ्या धिक्काराने “मृत्यू व विध्वंस” यांच्या आपल्या मार्गावर पुढे जात, आणि अशा रीतीने राष्ट्रांना आणखी “क्रोधित” करत, शब्दशः गौरवशाली देशावर “अकस्मात व अनपेक्षितपणे” आक्रमण केले. पहिल्या अनपेक्षित आक्रमणाने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या कालखंडाची सुरुवात चिन्हांकित केली, आणि ७ ऑक्टोबर २०२३ रोजी झालेल्या अलीकडील आक्रमणाने एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या समाप्तिकालीन, किंवा “binding off” च्या, कालखंडाची सुरुवात चिन्हांकित केली. आपण अनंत जगाच्या अगदी उंबरठ्यावर असताना झोपून राहावे काय?

दोन्ही पवित्र अग्रणी आलेखांवर पहिल्या आणि दुसऱ्या शापांच्या इस्लामचे चित्रमय दर्शन इस्लामी योद्धे त्यांच्या युद्धघोड्यांवर स्वार झालेल्या रूपात दाखविलेले आहे. दोन्ही चित्रणांमध्ये पहिल्या शापाच्या युद्धघोड्यावर स्वार असलेला योद्धा भाला धारण केलेला आहे, आणि दुसऱ्या शापाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या घोड्याचा स्वार बंदूक चालवीत आहे. हा भेद प्रकटीकरण अध्याय नऊमध्ये स्पष्टपणे ओळखता येतो, कारण दुसऱ्या शापाच्या इतिहासातच दारूगोळ्याचा शोध लागला आणि प्रथमच त्याचा युद्धात उपयोग करण्यात आला. प्रकटीकरण अध्याय नऊच्या सतरा ते एकोणीस वचने यांवर भाष्य करताना, उरियाह स्मिथ पुढीलप्रमाणे नोंद करतो:

आपण तिसऱ्या धिक्काराचा अभ्यास पुढील लेखात पुढे चालू ठेवू.