दानीएलचे पुस्तक - एकशे चौदावे

आणि परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले व म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, इस्राएल देशात तुम्ही ही कोणती म्हण म्हणता, की दिवस लांबत चालले आहेत, आणि प्रत्येक दृष्टान्त निष्फळ ठरत आहे? म्हणून त्यांना सांग, प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: मी ही म्हण थांबवीन, आणि ते इस्राएलमध्ये ती पुढे म्हण म्हणून वापरणार नाहीत; परंतु त्यांना असे सांग, दिवस जवळ आले आहेत, आणि प्रत्येक दृष्टान्ताची पूर्तता. कारण इस्राएलच्या घराण्यात पुढे कोणताही व्यर्थ दृष्टान्त किंवा खुशामतीचा भविष्यकथन राहणार नाही. कारण मी परमेश्वर आहे: मी बोलेन, आणि जे वचन मी बोलेन ते पूर्ण होईल; ते पुढे लांबविले जाणार नाही; कारण, हे बंडखोर घराण्या, तुमच्या दिवसांतच मी वचन बोलेन, आणि ते पूर्ण करून दाखवीन, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो. पुन्हा परमेश्वराचे वचन माझ्याकडे आले व म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, पाहा, इस्राएलच्या घराण्यातील लोक म्हणतात, तो जो दृष्टान्त पाहतो तो पुष्कळ दिवसांनंतरचा आहे, आणि तो दूरच्या काळांविषयी भविष्य सांगतो. म्हणून त्यांना सांग, प्रभु परमेश्वर असे म्हणतो: माझ्या कोणत्याही वचनाला पुढे अजिबात विलंब होणार नाही; परंतु जे वचन मी बोललो आहे ते पूर्ण होईल, असे प्रभु परमेश्वर म्हणतो. यहेज्केल 12:21–28.

परमेश्वराचे वचन पुन्हा माझ्याकडे आले व म्हणाले, हे मनुष्यपुत्रा, तू बंडखोर घराण्याच्या मध्ये राहतोस; त्यांना पाहण्यासाठी डोळे आहेत, तरी ते पाहत नाहीत; ऐकण्यासाठी कान आहेत, तरी ते ऐकत नाहीत; कारण ते बंडखोर घराणे आहे. यहेज्केल 12:1, 2.

म्हणून मी त्यांच्याशी दृष्टांतांनी बोलतो; कारण पाहूनही ते पाहत नाहीत; आणि ऐकूनही ते ऐकत नाहीत, तसेच समजतही नाहीत. आणि त्यांच्यामध्ये यशया याची ही भविष्यवाणी पूर्ण होते, जी म्हणते, ‘ऐकून तुम्ही ऐकाल, पण समजणार नाही; आणि पाहून तुम्ही पाहाल, पण ग्रहण करणार नाही. कारण या लोकांचे हृदय जड झाले आहे, आणि त्यांचे कान ऐकण्यास मंद झाले आहेत, आणि त्यांनी आपले डोळे मिटले आहेत; असे होऊ नये की त्यांनी कधीतरी आपल्या डोळ्यांनी पाहावे, आणि आपल्या कानांनी ऐकावे, आणि आपल्या हृदयाने समजावे, आणि वळावे, आणि मी त्यांना बरे करावे.’ परंतु धन्य आहेत तुमचे डोळे, कारण ते पाहतात; आणि तुमचे कान, कारण ते ऐकतात. कारण खरेच मी तुम्हांला सांगतो, की अनेक संदेष्टे आणि नीतिमान पुरुष यांनी ज्या गोष्टी तुम्ही पाहता त्या पाहण्याची इच्छा केली, पण त्या पाहिल्या नाहीत; आणि ज्या गोष्टी तुम्ही ऐकता त्या ऐकण्याची इच्छा केली, पण त्या ऐकल्या नाहीत. मत्तय 13:13–17.

राजा उज्जिया मरण पावला त्या वर्षी मी प्रभूला उच्च व उन्नत अशा सिंहासनावर बसलेले पाहिले, आणि त्याच्या वस्त्राचा घेर मंदिर भरून राहिला होता. त्याच्या वर सराफ उभे होते; प्रत्येकाला सहा पंख होते; दोनांनी तो आपले मुख झाकीत होता, दोनांनी तो आपले पाय झाकीत होता, आणि दोनांनी तो उडत होता. आणि एक दुसऱ्याला हाक मारून म्हणत होता, “पवित्र, पवित्र, पवित्र, सेनाधीश परमेश्वर; संपूर्ण पृथ्वी त्याच्या गौरवाने परिपूर्ण आहे.” आणि जो हाक मारत होता त्याच्या आवाजाने दारांच्या उंबरठ्यांचे पाया हलले, आणि मंदिर धुराने भरून गेले. तेव्हा मी म्हणालो, “हाय माझे! कारण मी नष्ट झालो आहे; कारण मी अशुद्ध ओठांचा मनुष्य आहे, आणि अशुद्ध ओठांच्या लोकांच्या मध्यभागी मी राहतो; कारण माझ्या डोळ्यांनी राजाला, सेनाधीश परमेश्वराला पाहिले आहे.” तेव्हा त्या सराफांपैकी एक माझ्याकडे उडत आला; त्याच्या हातात एक जळता निखारा होता, जो त्याने वेदीवरून चिमट्याने घेतला होता; आणि त्याने तो माझ्या मुखाला लावला व म्हणाला, “पहा, याने तुझ्या ओठांना स्पर्श केला आहे; आणि तुझे अधर्म दूर झाले आहे, आणि तुझे पाप शुद्ध केले गेले आहे.” मग मी प्रभूचा आवाज ऐकला, तो म्हणत होता, “मी कोणाला पाठवू, आणि आमच्यासाठी कोण जाईल?” तेव्हा मी म्हणालो, “मी येथे आहे; मला पाठव.” आणि तो म्हणाला, “जा, आणि या लोकांना सांग, ‘तुम्ही खरोखर ऐकाल, पण समजणार नाही; आणि खरोखर पाहाल, पण जाणणार नाही.’ या लोकांचे हृदय स्थूल कर, त्यांचे कान जड कर, आणि त्यांचे डोळे मिटव; नाहीतर ते आपल्या डोळ्यांनी पाहतील, आपल्या कानांनी ऐकतील, आपल्या हृदयाने समजतील, वळतील, आणि बरे केले जातील.” यशया ६:१–१०.

१८४०–१८४४ या कालावधीत देण्यात आलेले सर्व संदेश आता प्रभावी रीतीने सादर केले गेले पाहिजेत, कारण असे अनेक लोक आहेत ज्यांनी आपला दिशाभान गमावले आहे. हे संदेश सर्व मंडळ्यांपर्यंत पोहोचले पाहिजेत.

“ख्रिस्त म्हणाला, ‘धन्य आहेत तुमचे डोळे, कारण ते पाहतात; आणि तुमचे कान, कारण ते ऐकतात. कारण मी तुम्हांला खरे सांगतो, की अनेक संदेष्टे आणि नीतिमान पुरुष यांनी तुम्ही जे पाहता त्या गोष्टी पाहण्याची इच्छा धरली, पण त्या पाहिल्या नाहीत; आणि तुम्ही जे ऐकता त्या गोष्टी ऐकण्याची इच्छा धरली, पण त्या ऐकल्या नाहीत’ [Matthew 13:16, 17]. धन्य आहेत ते डोळे ज्यांनी 1843 आणि 1844 मध्ये दिसलेल्या गोष्टी पाहिल्या.”

“संदेश देण्यात आला होता. आणि हा संदेश पुन्हा सांगण्यात कोणताही विलंब होता कामा नये, कारण काळाची चिन्हे पूर्ण होत आहेत; समारोपाचे कार्य पूर्ण झाले पाहिजे. अल्प काळात एक महान कार्य केले जाईल. देवाच्या नेमणुकीने एक संदेश लवकरच दिला जाईल, जो वाढत जाऊन मोठ्या आक्रोशात परिवर्तित होईल. तेव्हा दानियेल आपल्या वाट्याने उभा राहील, आपली साक्ष देण्यासाठी.”

“आपल्या मंडळ्यांचे लक्ष जागृत केले गेले पाहिजे. आपण जगाच्या इतिहासातील सर्वात महान घटनेच्या उंबरठ्यावर उभे आहोत, आणि सैतानाला देवाच्या लोकांवर अशी सत्ता गाजविता कामा नये की तो त्यांना झोपेत ठेवील. पोपसत्ता आपल्या सामर्थ्यासह प्रकट होईल. आता सर्वांनी जागृत होऊन शास्त्रांचा शोध घ्यावा, कारण देव आपल्या विश्वासू जनांना शेवटच्या काळात काय होईल हे प्रकट करील. प्रभूचे वचन त्याच्या लोकांकडे सामर्थ्याने येणे आवश्यक आहे....”

“माझ्यासमोर हेच सादर करण्यात आले आहे—की आपण निद्रिस्त आहोत, आणि आपल्या भेटीच्या समयाची आपल्याला जाणीव नाही. परंतु जर आपण देवापुढे स्वतःला नम्र केले, आणि पूर्ण अंतःकरणाने त्याचा शोध घेतला, तर तो आपल्याला सापडेल.” Manuscript Releases, volume 21, 436–438.

आणि एकाने दुसऱ्याला पुकारून म्हटले, पवित्र, पवित्र, पवित्र, सेनाधीश परमेश्वर आहे; संपूर्ण पृथ्वी त्याच्या गौरवाने परिपूर्ण आहे. यशया 6:3.

“जेव्हा ते [देवदूत] भविष्य पाहतात, की संपूर्ण पृथ्वी त्याच्या तेजाने परिपूर्ण होईल, तेव्हा ‘पवित्र, पवित्र, पवित्र, सेनाधीश परमेश्वर आहे’ हे विजयमय स्तुतिगान मधुर स्वरातील गानरूपाने एकाकडून दुसऱ्याकडे प्रतिध्वनित होते. देवाचे गौरव करणे यातच त्यांना पूर्ण समाधान मिळते; आणि त्याच्या उपस्थितीत, त्याच्या मान्यतेच्या स्मिताखाली, त्यांना याहून अधिक काहीही अभिलषित नसते. त्याची प्रतिमा धारण करण्यात, त्याची सेवा करण्यात आणि त्याची उपासना करण्यात, त्यांची सर्वोच्च अभिलाषा पूर्णपणे साध्य होते.” Review and Herald, December 22, 1896.

खचित मी तुम्हांला सांगतो, हे पिढीतील लोक हे सर्व पूर्ण होईपर्यंत निघून जाणार नाहीत. आकाश व पृथ्वी नाहीशी होतील; पण माझी वचने नाहीशी होणार नाहीत. लूक 21:32, 33.

परंतु प्रभूचा दिवस रात्रीच्या चोराप्रमाणे येईल; त्या दिवशी आकाश मोठ्या गर्जनेसह नाहीसे होईल, मूलतत्त्वे प्रखर उष्णतेने वितळून जातील, आणि पृथ्वी तसेच तिच्यातील कृत्ये जळून भस्म होतील. म्हणून या सर्व गोष्टी विलीन होणार आहेत, हे पाहता, सर्व पवित्र आचरण व भक्तिभाव यांत तुम्ही कशा प्रकारचे लोक असले पाहिजे, देवाच्या दिवसाच्या आगमनाची वाट पाहत आणि त्याच्या येण्यास उत्कंठेने धावत, ज्या दिवशी अग्नीने प्रज्वलित झालेले आकाश विलीन होईल, आणि मूलतत्त्वे प्रखर उष्णतेने वितळून जातील? 2 पेत्र 3:10–12.

“रूपांतराच्या पर्वतावर मोशे हा ख्रिस्ताच्या पाप व मृत्यूवरील विजयाचा साक्षीदार होता. तो त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, जे न्यायींच्या पुनरुत्थानाच्या वेळी कबरेतून बाहेर येतील. एलीया, जो मृत्यू न पाहताच स्वर्गात नेला गेला होता, तो त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करीत होता, जे ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनाच्या वेळी पृथ्वीवर जिवंत असतील, आणि जे ‘क्षणात, नेत्राच्या पापणी लवते न लवते तोच, शेवटच्या तुतारीच्या वेळी’ ‘रूपांतरित होतील;’ जेव्हा ‘या मर्त्याने अमरत्व धारण केले पाहिजे,’ आणि ‘या नाशिवंताने अविनाशित्व धारण केले पाहिजे.’ १ करिंथकर १५:५१–५३. येशू स्वर्गाच्या प्रकाशाने परिधान केला गेला होता, जसा तो ‘पापाविषयी नव्हे तर तारणासाठी’ ‘दुसऱ्यांदा’ प्रकट होईल तेव्हा दिसेल. कारण तो ‘आपल्या पित्याच्या गौरवात पवित्र दूतांसह’ येईल. इब्री ९:२८; मार्क ८:३८. शिष्यांना दिलेले तारणाऱ्याचे वचन आता पूर्ण झाले होते. पर्वतावर भावी गौरवाच्या राज्याचे लघुरूपात दर्शन घडविण्यात आले,—ख्रिस्त राजा, मोशे पुनरुत्थित संतांचा प्रतिनिधी, आणि एलीया रूपांतरित झालेल्यांचा प्रतिनिधी.” द डिझायर ऑफ एजेस, ४२१.

“‘आणि त्याने पाचवे शिक्के उघडले तेव्हा, मी वेदीखाली देवाच्या वचनासाठी आणि त्यांनी धारण केलेल्या साक्षीसाठी ठार मारण्यात आलेल्यांच्या आत्म्या पाहिल्या; आणि त्या मोठ्या आवाजाने आक्रोश करून म्हणाल्या, हे प्रभु, पवित्र व सत्य, पृथ्वीवर राहणाऱ्यांवर तू आमच्या रक्ताचा न्याय करून सूड किती काळ घेणार नाहीस? आणि त्यांपैकी प्रत्येकाला पांढरे वस्त्र देण्यात आले [त्यांना शुद्ध व पवित्र घोषित करण्यात आले]; आणि त्यांना असे सांगण्यात आले की, त्यांच्या सोबतीचे दास आणि त्यांचे बंधू, ज्यांना त्यांच्याप्रमाणे ठार मारले जाणार होते, त्यांची संख्या पूर्ण होईपर्यंत त्यांनी अजून थोडा काळ विश्रांती घ्यावी’ [प्रकटीकरण 6:9–11]. येथे योहानापुढे अशी दृश्ये सादर करण्यात आली होती की जी प्रत्यक्षातील नव्हती, तर जी भविष्यातील एका काळात घडणारी होती.” Manuscript Releases, volume 20, 197.

“हाबेलाचा खून हा देवाने सर्प आणि स्त्रीचे संतान—म्हणजे सैतान व त्याचे अनुयायी आणि ख्रिस्त व त्याचे अनुयायी—यांच्यामध्ये वैर राहील, असे जाहीर केले होते, त्याचे पहिले उदाहरण होते. मनुष्याच्या पापामुळे सैतानाने मानवजातीवर प्रभुत्व मिळविले होते; परंतु ख्रिस्त त्यांना त्याचे जू झुगारून देण्यास समर्थ करील. जेव्हा जेव्हा देवाच्या कोकरावर विश्वास ठेवून एखादा जीव पापाची सेवा नाकारतो, तेव्हा सैतानाचा क्रोध प्रज्वलित होतो. हाबेलाचे पवित्र जीवन सैतानाच्या त्या दाव्याविरुद्ध साक्ष देत होते की मनुष्याला देवाचा नियम पाळणे अशक्य आहे. जेव्हा कैनाने, दुष्टाच्या आत्म्याने प्रवृत्त होऊन, आपण हाबेलावर नियंत्रण ठेवू शकत नाही, हे पाहिले, तेव्हा तो इतका संतापला की त्याने त्याचा जीव घेतला. आणि जिथे जिथे कोणी देवाच्या नियमाच्या नीतिमत्त्वाचे समर्थन करण्यासाठी उभे राहतील, तिथे तिथे हाच आत्मा त्यांच्या विरुद्ध प्रकट होईल. हाच तो आत्मा आहे की ज्याने सर्व युगांमधून ख्रिस्ताच्या शिष्यांसाठी खांब उभारले आणि जाळण्याची चिता पेटविली. परंतु येशूच्या अनुयायावर ओतण्यात आलेल्या क्रूरता सैतान आणि त्याच्या सैन्याकडून प्रवृत्त होतात, कारण ते त्याला त्यांच्या अधीनतेस मान्य करावयास भाग पाडू शकत नाहीत. हा पराभूत शत्रूचा संताप आहे. येशूचा प्रत्येक हुतात्मा विजेता म्हणून मरण पावला आहे. संदेष्टा म्हणतो, “ते त्याच्यावर [‘तो जुना सर्प, ज्याला सैतान व दियाबल म्हणतात’] कोकराच्या रक्ताने आणि आपल्या साक्षीच्या वचनाने जय मिळविला; आणि त्यांनी मरणापर्यंत आपल्या जीवावर प्रेम केले नाही.” प्रकटीकरण 12:11, 9.” Patriarchs and Prophets, 77.