सूर्य, चंद्र व तारे यांद्वारे दर्शविलेल्या चिन्हांची पूर्तता इतिहासकारांनी, अ‍ॅडव्हेंटिझमच्या अग्रदूतांनी, तसेच सिस्टर व्हाइट यांच्या लेखनांतून पुरेपूर स्पष्ट केली आहे. येशूने उल्लेख केलेल्या काही चिन्हांची ओळख इतरांइतकी परिचित नाही. “पृथ्वी”वरील “राष्ट्रांची क्लेशावस्था” हिला एक विशिष्ट पूर्तता होती, हे फार थोडे लोक ओळखतात. “स्वर्गाच्या शक्ती” हलवल्या जाण्याच्या प्रतीकाचा अर्थ, पृथ्वीच्या शक्ती हलवल्या जाण्याचे जे प्रतिनिधित्व करतो त्याच्या विरुद्ध, काय आहे, याविषयी त्यांना स्पष्टता नाही. आणि फार थोडे लाओदिकीये अ‍ॅडव्हेंटिस्ट हे समजतात की “ढगात मनुष्यपुत्राचे येणे” या “येण्याची” पूर्तता मिलराइट इतिहासात झाली होती.

“ख्रिस्ताच्या आगमनाचा नेमका दिवस आणि तास प्रकट करण्यात आलेला नाही. तारणहाराने आपल्या शिष्यांना सांगितले की, त्याच्या दुसऱ्या प्रकट होण्याची वेळ तो स्वतःही जाहीर करू शकत नाही. परंतु त्याने काही अशा घटनांचा उल्लेख केला, ज्यांवरून त्यांना त्याचे आगमन जवळ आले आहे हे कळू शकेल. ‘सूर्यामध्ये, चंद्रामध्ये, आणि तारकांमध्ये चिन्हे दिसतील,’ तो म्हणाला. ‘सूर्य अंधकारमय होईल, आणि चंद्र आपला प्रकाश देणार नाही, आणि आकाशातील तारे पडतील.’ पृथ्वीवर, तो म्हणाला, ‘राष्ट्रांचे क्लेश व घोर गोंधळ होईल; समुद्र व लाटा गर्जना करतील; आणि पृथ्वीवर येणाऱ्या गोष्टींच्या भयाने व अपेक्षेने मनुष्यांची अंतःकरणे क्षीण होतील.’”

“‘आणि ते मनुष्यपुत्राला सामर्थ्य आणि मोठ्या गौरवाने आकाशातील मेघांवर येताना पाहतील. आणि तो मोठ्या कर्णनादासह आपल्या देवदूतांना पाठवील, आणि ते आकाशाच्या एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत, चारही दिशांमधून त्याच्या निवडलेल्यांना एकत्र जमवतील.’”

“सूर्य, चंद्र आणि तारकांतील चिन्हे पूर्ण झाली आहेत. त्या वेळेपासून भूकंप, वादळे, भरतीच्या महालाटा, साथीचे रोग आणि दुष्काळ यांची वाढ झाली आहे. अग्नी आणि पूर यांद्वारे होणारे अत्यंत भीषण विनाश एकामागून एक जलद क्रमाने घडत आहेत. आठवड्यानाठवड्याने घडत असलेल्या त्या भयंकर आपत्ती आम्हांला गंभीर इशाऱ्याच्या स्वरांत सांगत आहेत की अंत समीप आहे, आणि काही महान व निर्णायक असे लवकरच अपरिहार्यपणे घडणार आहे.”

“कृपाकाळ अधिक काळ चालू राहणार नाही. आता देव पृथ्वीवरून आपला आवर घालणारा हात मागे घेत आहे. बराच काळ तो आपल्या पवित्र आत्म्याच्या कार्याद्वारे स्त्री-पुरुषांशी बोलत आला आहे; परंतु त्यांनी त्या हाकेला कान दिला नाही. आता तो आपल्या न्यायनिर्णयांद्वारे आपल्या लोकांशी आणि जगाशी बोलत आहे. या न्यायनिर्णयांचा काळ हा त्यांच्यासाठी दयेचा काळ आहे ज्यांना सत्य काय आहे हे जाणून घेण्याची अद्याप संधी मिळालेली नाही. प्रभु त्यांच्याकडे कोमलतेने पाहील. त्याचे दयाळू हृदय द्रवेल; त्याचा हात अद्याप तारणासाठी पुढे केलेलाच आहे. या शेवटच्या दिवसांत प्रथमच सत्य ऐकणाऱ्या मोठ्या संख्येने लोकांना सुरक्षिततेच्या कळपात प्रवेश दिला जाईल.” Review and Herald, November 22, 1906.

अंतिम दिवसांत मिलेराइटांचा इतिहास अक्षरशः पुनरावृत्त होतो. पहिल्या देवदूताच्या आगमनास व इतिहासास चिन्हित करणारी “चिन्हे” तिसऱ्या देवदूताच्या आगमनास व इतिहासास चिन्हित करणाऱ्या “चिन्हांचे” पूर्वरूप आहेत. सर्व पवित्र सुधारक चळवळी अंतिम दिवसांत तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीशी समांतर आहेत.

“पृथ्वीवरील देवाचे कार्य, प्रत्येक महान सुधारणा किंवा धार्मिक चळवळीत, युगानुयुगे एक उल्लेखनीय साम्य दर्शविते. मनुष्यांशी देवाच्या व्यवहाराची तत्त्वे सदैव तीच राहिली आहेत. वर्तमानकाळातील महत्त्वपूर्ण चळवळींना भूतकाळातील चळवळींमध्ये त्यांचे समांतर आढळते; आणि पूर्वीच्या युगांतील मंडळीच्या अनुभवामध्ये आपल्या काळासाठी अत्यंत मौल्यवान धडे आहेत.” The Great Controversy, 343.

प्रकटीकरण अठराव्या अध्यायातील सामर्थ्यवान देवदूताने दर्शविलेला इतिहास हा तिसऱ्या देवदूताचा इतिहास आहे, आणि तिसऱ्या देवदूताने दर्शविलेला इतिहास मिलराइट इतिहासातील पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या इतिहासाच्या समांतर चालतो.

“देवाने प्रकटीकरण १४ मधील संदेशांना भविष्यवाणीच्या रेषेत त्यांचे स्थान दिले आहे, आणि या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या समाप्तीपर्यंत त्यांचे कार्य थांबायचे नाही. पहिल्या आणि दुसऱ्या देवदूतांचे संदेश अजूनही या काळासाठी सत्य आहेत, आणि त्यांच्यापाठोपाठ येणाऱ्या या संदेशासमवेत ते समांतरपणे चालणार आहेत. तिसरा देवदूत आपली चेतावणी मोठ्या आवाजाने जाहीर करतो. ‘या गोष्टींनंतर,’ योहान म्हणाला, ‘मी आणखी एक देवदूत स्वर्गातून खाली येताना पाहिला; त्याच्याकडे महान सामर्थ्य होते, आणि पृथ्वी त्याच्या तेजाने प्रकाशित झाली.’ या प्रकाशनात, तिन्ही संदेशांचा प्रकाश एकवटलेला आहे.” The 1888 Materials, 803, 804.

पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांचे कार्य, ज्याला तिसऱ्या देवदूताच्या कार्याची समांतरता आहे, ते दहा कुमारिकांच्या दृष्टांतातही स्पष्ट केले आहे.

“मला अनेकदा दहा कुमारिकांच्या दृष्टान्ताकडे निर्देश केले जाते; त्यांपैकी पाच शहाण्या होत्या, आणि पाच मूर्ख. हा दृष्टान्त अक्षरशः पूर्ण झाला आहे आणि होणार आहे, कारण याचा या काळाशी विशेष संबंध आहे, आणि तिसऱ्या देवदूताच्या संदेशाप्रमाणेच, तो पूर्ण झाला आहे आणि काळाच्या समाप्तीपर्यंत वर्तमान सत्य म्हणून राहील.” Review and Herald, August 19, 1890.

प्रकटीकरणाच्या पुस्तकातील दहाव्या अध्यायात दर्शविलेला इतिहास सात गडगडाटांच्या रूपाने दर्शविला आहे, आणि हे सात गडगडाट मिलराइटांच्या इतिहासकाळात घडलेल्या घटनांचे प्रतिनिधित्व करतात; तोच इतिहास पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांचा इतिहास होता. हे सात गडगडाट शेवटच्या दिवसांत घडणाऱ्या “भविष्यातील घटनांचे”ही प्रतिनिधित्व करतात, आणि ज्या “क्रमाने” ते मिलराइटांच्या इतिहासात पूर्ण झाले, त्याच क्रमाने ते पूर्ण होतात.

“योहानाला देण्यात आलेला विशेष प्रकाश, जो सात मेघगर्जनांमध्ये व्यक्त झाला, तो पहिल्या व दुसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांच्या अंतर्गत घडून येणाऱ्या घटनांचे रेखांकन होता. …”

“या सात गडगडाटांनी आपले आवाज उच्चारल्यानंतर, दानियेलाला लहान पुस्तकाविषयी जशी आज्ञा देण्यात आली होती तशीच आज्ञा योहानाला येते: ‘सात गडगडाटांनी जे उच्चारले ते सीलबंद कर.’ या गोष्टी भविष्यातील घटनांशी संबंधित आहेत, ज्या त्यांच्या क्रमाने उघड केल्या जातील.” The Seventh-day Adventist Bible Commentary, volume 7, 971.

सर्व सुधारणा-चळवळी परस्पर समांतर आहेत, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या अंतिम सुधारक चळवळीचे चित्रण करण्यासाठी त्या “ओळीवर ओळ” अशा रीतीने एकत्र आणल्या जाणार आहेत. दहा कुमारींचा दृष्टांत मिलराईट चळवळीत आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीत देवाच्या लोकांच्या अंतर्गत अनुभवाचे चित्रण करतो.

“मत्तय २५ मधील दहा कुमारींचा दृष्टांतही अॅडव्हेंटिस्ट लोकांच्या अनुभवाचे चित्रण करतो.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 393.

मिलराइट्स आणि एक लक्ष चव्वेचाळीस हजार या दोघांचेही कार्य व संदेश प्रकाशितवाक्य चौदा मधील तीन देवदूतांद्वारे दर्शविले गेले आहेत.

“मला अनुभव प्राप्त करण्याच्या मौल्यवान संधी लाभल्या आहेत. मला पहिल्या, दुसऱ्या आणि तिसऱ्या देवदूतांच्या संदेशांमध्ये अनुभव प्राप्त झाला आहे. देवदूत आकाशाच्या मध्यभागी उडताना दाखविले आहेत; ते जगाला इशाऱ्याचा संदेश जाहीर करीत आहेत, आणि या पृथ्वीच्या इतिहासाच्या शेवटच्या दिवसांत जगणाऱ्या लोकांवर त्याचा थेट प्रभाव पडतो. या देवदूतांचा आवाज कोणीही प्रत्यक्ष ऐकत नाही; कारण ते देवाच्या त्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करणारे प्रतीक आहेत, जे स्वर्गाच्या विश्वाशी सुसंवादाने कार्य करीत आहेत. देवाच्या आत्म्याने प्रकाशित झालेले, आणि सत्याद्वारे पवित्र ठरविलेले पुरुष व स्त्रिया, ही तीन संदेशे त्यांच्या क्रमाने जाहीर करतात.” Life Sketches, 429.

प्रकटीकरण अध्याय दहामध्ये प्रतिपादित केलेल्या भविष्यसूचक घटना सात गडगडाटांनी दर्शविलेल्या आहेत. त्या घटना ते स्थान दर्शवितात, जिथे दैवी मानवीशी संयुक्त होते. मत्तय अध्याय चोवीस, मार्क अध्याय तेरा आणि लूक अध्याय एकवीस येथे ख्रिस्ताने ओळखून दिलेली “चिन्हे” मिलराइट चळवळीचा आरंभ घडवून आणणारी “चिन्हे” दर्शवितात आणि ती एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या चळवळीची समांतर साक्षही प्रस्तुत करतात. हनोक आणि एलियाह यांनी ज्याप्रमाणे प्रतीकात्मकरीत्या दर्शविले आहे, त्याप्रमाणे एक लाख चव्वेचाळीस हजार मृत्यूचा आस्वाद घेत नाहीत. सप्टेंबर 11, 2001 हे “चिन्ह”, जे पृथ्वीच्या इतिहासातील अंतिम पिढीच्या आगमनाचे चिन्ह म्हणून ख्रिस्ताने ओळखून दिले, ते लूक अध्याय एकवीस मध्ये निर्दिष्ट केलेले आहे. हनोक आणि एलियाह यांनी ज्यांचे प्रतिनिधित्व केले आहे, आणि ज्यांना एक लाख चव्वेचाळीस हजार असे म्हटले जाते, त्या समूहात अंतर्भूत होण्यासाठी, त्या “चिन्हाची” आणि त्याद्वारे दर्शविल्या जाणाऱ्या सर्व गोष्टींची ओळख असणे आवश्यक आहे.

येशूने आपल्या शिष्यांना मिलेराइट चळवळीच्या प्रारंभाला कारणीभूत ठरलेल्या “चिन्हांच्या” इतिहासातून खाली नेतल्यानंतर, त्याने त्याच इतिहासाचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या एका दृष्टांताचा समावेश करून मग आपली ऐतिहासिक साक्ष पुन्हा दिली आणि अधिक विस्ताराने मांडली.

आणि त्याने त्यांना एक दृष्टांत सांगितला; पाहा, अंजीराचे झाड, आणि सर्व झाडे; जेव्हा ती आता पालवी फुटवितात, तेव्हा तुम्ही पाहता आणि स्वतःहून ओळखता की उन्हाळा आता जवळ आला आहे. त्याचप्रमाणे तुम्हीही, जेव्हा या गोष्टी घडताना पाहाल, तेव्हा जाणून घ्या की देवाचे राज्य जवळ आले आहे. खरोखर मी तुम्हांला सांगतो, सर्व काही पूर्ण होईपर्यंत ही पिढी नाहीशी होणार नाही. आकाश व पृथ्वी नाहीसे होतील; परंतु माझी वचने नाहीशी होणार नाहीत. लूक 21:29–33.

येशू ही दृष्टांतकथा सुरू करताना “अंजीराचे झाड,” एकवचनी, आणि “सर्व झाडे” यांच्यामध्ये एक भेद दर्शवितो. “अंजीराचे झाड” म्हणजे करारबद्ध लोक, जे अंतिम काळात लाओदिकीय अद्व्हेंटवाद आहेत, जे स्वतःला देवाचे अवशिष्ट लोक असल्याचे मान्य करतात. इतर “झाडे” म्हणजे अन्यजाती होत्या.

“अंजीराच्या झाडावर उच्चारलेला शाप लक्षात घ्या; ते यहूदी राष्ट्राचे प्रतिनिधित्व करीत होते—स्वीकाराच्या पानांनी आच्छादलेले, परंतु त्यावर फळ काहीच आढळले नाही. अंजीराच्या झाडावर शाप उच्चारला जातो; ते त्या नैतिक, विचार करणाऱ्या, सजीव कर्त्याचे प्रतिनिधित्व करीत होते, जो देवाकडून शापित झाला होता, आणि जो या घटनेनंतर चाळीस वर्षे यहूद्यांप्रमाणे जगत होता, तरीही मृत होता. लक्षात घ्या, इतर झाडे, जी अन्यजातींचे प्रतिनिधित्व करीत होती, ती पानांनी आच्छादलेली नव्हती. ती पर्णहीन होती, देवाचे ज्ञान असल्याचा कोणताही दिखावा करीत नव्हती. त्यांचा फळ धारण करण्याचा समय अद्याप आला नव्हता.” Special Testimonies for Ministers and Workers, number 7, 59–61.

शेवटच्या काळातील लाओदीकियातील अॅडव्हेंटवाद शापित आहे; कारण तो स्वतःला देवाच्या उरलेल्या लोकांचा समुदाय असल्याचे जरी जाहीरपणे मानत असला, तरी त्याची ही कबुली निष्फळ आहे. या परिच्छेदात येशू परस्परांशी संबंधित, पण भिन्न असे दोन मुद्दे मांडत आहे. तो देवाचे असल्याचा दावा करणारे लोक आणि अन्यजाती यांच्यामधील भेद ओळखून दाखवत आहे; अन्यजाती देवाच्या नियमाचे पालन करीत असल्याचा दावा करीत नाहीत, किंवा भविष्यवाणीचा आत्मा त्यांच्याकडे असल्याचे मानत नाहीत—जे शेवटच्या काळातील उरलेल्या लोकांची वैशिष्ट्ये आहेत आणि ज्यांचे पालन करीत असल्याचा दावा लाओदीकियातील अॅडव्हेंटवाद करतो. शेवटच्या काळातील पाने ही प्रकटीकरणाच्या पुस्तकात योहानाने ओळखून दिलेल्या उरलेल्या लोकांचे आपणच आहोत, या कथित दाव्याचे प्रतिनिधित्व करतात.

“पानरहित, फळरहित अंजीराच्या वृक्षांनी अन्यजातींच्या जगाचे प्रतिनिधित्व केले होते. जसे यहूदी देवभक्तीपासून वंचित होते, तसेच अन्यजातीही वंचित होत्या; परंतु त्यांनी आपण देवाच्या कृपेत आहोत असा दावा केला नव्हता. त्यांनी उन्नत आध्यात्मिकतेचा गर्व केला नव्हता. ते देवाच्या मार्गांविषयी आणि कार्यांविषयी सर्वार्थाने आंधळे होते. त्यांच्यासाठी अंजीरांच्या काळाचा अजून आगमन झाला नव्हता. ते अजूनही अशा दिवसाची वाट पाहत होते, जो त्यांना प्रकाश आणि आशा आणून देईल.” Signs of the Times, February 15, 1899.

अंजीराच्या झाड आणि इतर झाडे यांच्यामधील भेद ख्रिस्ताने आणखी एका भेदाने स्पष्ट केला. अंजीराच्या झाडांसाठी कळ्या फुटण्याचा काळ हा अन्यजातींच्या झाडांसाठी कळ्या फुटण्याच्या काळापेक्षा वेगळा होता. शेवटच्या दिवसांत “मंडळ्यांना दोन वेगळे बोलावणे दिले जातात,” आणि प्रकटीकरण अध्याय अठरा मधील देवदूताचा पहिला आवाज, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांसाठी कळ्या फुटण्याची वेळ कधी यायची होती हे ओळखून दाखवितो. प्रकटीकरण अठरा मधील “दुसरा आवाज,” इतर झाडांना कळ्या फुटण्याची वेळ कधी होती हे दर्शवितो.

ख्रिस्ताच्या काळात यहूदी हे अंजिराचे झाड होते, आणि अन्यजातीचे लोक ही इतर झाडे होती. मिलराइट इतिहासात प्रोटेस्टंट हे अंजिराचे झाड होते, आणि मिलराइट हे इतर झाडे होते. शेवटच्या दिवसांत, लाओदिकीया अद्व्हेंटिझम हे निष्फळ अंजिराचे झाड आहे, जे यरुशलेममधून (द्राक्षमळ्यातून) काढून टाकले जाते, आणि एक लाख चव्वेचाळीस हजार हे फळ धारण करणारी अंजिराची झाडे आहेत. देवाची इतर मुले, जी अजूनही बाबेलमध्ये आहेत, ती अन्यजातींचे प्रतिनिधित्व करतात.

व्याख्येनुसार “जेंटाइल” म्हणजे “परका” होय. अंजिराचे झाड कळी धरून जिवंत होते त्या वेळी जेंटाइल वृक्ष सुप्त (मृत) अवस्थेत असतात; त्यांना ना कळ्या असतात, ना फळे. सुप्त वृक्ष म्हणजे कोरडे वृक्ष; आणि जेव्हा प्रकटीकरणाच्या अठराव्या अध्यायातील दुसऱ्या आवाजाद्वारे जेंटाइलांना बाबेलमधून बाहेर येण्यासाठी बोलावले जाईल, तेव्हा ते सातव्या दिवसाचा शब्बाथ पाळण्याची निवड करतील आणि प्रभूशी करारात प्रवेश करतील.

जो परका मनुष्य परमेश्वराशी जुळून आला आहे, त्याच्या पुत्राने असे म्हणू नये की, “परमेश्वराने मला आपल्या लोकांपासून पूर्णपणे वेगळे केले आहे”; आणि षंढानेही असे म्हणू नये की, “पाहा, मी एक कोरडे झाड आहे.” कारण परमेश्वर षंढांस असे म्हणतो की, जे माझे शब्बाथ पाळतात, मला प्रिय असणाऱ्या गोष्टींची निवड करतात, आणि माझ्या कराराला दृढ धरून राहतात; त्यांना मी माझ्या घरात आणि माझ्या भिंतींच्या आत पुत्रांपेक्षा व कन्यांपेक्षा श्रेष्ठ असे एक स्थान व एक नाव देईन; मी त्यांना एक सनातन नाव देईन, जे कधीही नाहीसे होणार नाही. तसेच जे परक्या मनुष्यांचे पुत्र परमेश्वराशी जुळून येतात, त्याची सेवा करण्यासाठी, परमेश्वराच्या नावावर प्रेम करण्यासाठी, त्याचे सेवक होण्यासाठी, प्रत्येकजण जो शब्बाथ अपवित्र होऊ न देता पाळतो, आणि माझ्या कराराला दृढ धरून राहतो; त्यांनाही मी माझ्या पवित्र पर्वतावर आणीन, आणि माझ्या प्रार्थनागृहात त्यांना आनंदित करीन; त्यांची होमबली आणि त्यांचे यज्ञ माझ्या वेदीवर स्वीकारले जातील; कारण माझे घर सर्व लोकांसाठी प्रार्थनागृह म्हणवले जाईल. यशया 56:3–7.

परका मनुष्य म्हणजे “परधर्मी,” आणि “दुसरा आवाज” त्यांना बाबेलमधून बाहेर येण्याचे आवाहन करतो, आणि त्यांना देवाच्या पवित्र पर्वतावर आणले जाते; तेव्हा तो त्याचा “पवित्र” पर्वत असेल, कारण “पहिल्या आवाजाच्या” इतिहासात दर्शविलेल्या परीक्षेच्या प्रक्रियेने गहू आणि तण वेगळे केलेले असतील. जेव्हा ते शेवटच्या दिवसांत परमेश्वराच्या पर्वतावर येतील, तेव्हा परधर्मी यापुढे परके, किंवा कोरडी झाडे राहणार नाहीत.

सूर्य व चंद्र अंधकारमय होतील, आणि तारे आपला प्रकाश काढून घेतील. परमेश्वर सियोनमधून गर्जना करील, आणि यरुशलेममधून आपला शब्द उच्चारील; आणि आकाश व पृथ्वी हादरतील; परंतु परमेश्वर आपल्या लोकांची आशा, आणि इस्राएलच्या संततीचे सामर्थ्य ठरेल. तेव्हा तुम्हांला कळेल की मी परमेश्वर तुमचा देव आहे, जो सियोनात, माझ्या पवित्र पर्वतावर, वास करीत आहे; मग यरुशलेम पवित्र होईल, आणि तिच्यामधून परके पुन्हा कधीही जाणार नाहीत. योएल 3:15–17.

ज्या इतिहासात “दुसरा आवाज” देवाच्या इतर कळपाला बाबेलमधून बाहेर बोलावितो, त्या इतिहासाच्या आगमनास अशी “चिन्हे” आहेत की जी मिलराइट चळवळीच्या चिन्हांद्वारे पूर्वरूपाने दर्शविली गेली होती. मत्तय अध्याय चोवीस, मार्क अध्याय तेरा आणि लूक अध्याय एकवीस यांत आपण विचारात घेत असलेली ख्रिस्ताची साक्ष मांडलेली आहे. त्या तीनही साक्षींमध्ये ओळखून दिलेल्या “चिन्हां”पैकी एक असे आहे की स्वर्गाच्या शक्ती हादरविल्या जातील; परंतु यरुशलेम “पवित्र” होईल तेव्हा ओळख करून देणाऱ्या “चिन्हांचे” योएलमधील चित्रण असे सांगते की “आकाश आणि पृथ्वी दोन्हीही हादरतील.”

योएल यरुशलेम पवित्र असताना घडणाऱ्या भाकीत केलेल्या “चिन्हांच्या” परिपूर्ण परिपूर्तीची ओळख करून देत आहे. तो काळ असा आहे की जेव्हा प्रभु एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवरील पापे दूर केलेली असतात, आणि लौदिकीया मंडळीचे संक्रमण फिलादेल्फिया चळवळीत झालेले असते. तेव्हाच सहावी चळवळ (फिलादेल्फिया) ही सात मंडळ्यांपैकी आठवी चळवळ (फिलादेल्फिया) बनते. तेव्हाच युद्धरत मंडळी विजयी मंडळी बनते. युद्धरत मंडळी हे देवाच्या त्या मंडळीचे नामाभिधान आहे जी गहू आणि तणे यांपासून बनलेली असते. विजयी मंडळी हा देवाचा पवित्र पर्वत आहे जो “पवित्र” आहे, आणि “यापुढे परके तिच्यातून कधीही जाणार नाहीत.”

उभारून धरलेल्या ध्वजाचे आगमन, जो विजयी मंडळी आहे, जी “सातांपैकी आठवी” आहे, जेव्हा यरुशलेम “पवित्र” असते, ते “चिन्हां”सह येते. आपल्या लोकांना एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाची ओळख पटवून देणारे जीवन किंवा मृत्यूचे “चिन्ह” ओळखता यावे, यासाठी येशूने त्या अत्यंत महत्त्वाच्या धड्याचे शिक्षण देण्यासाठी झाडे आणि झाडाच्या जीवनाच्या नैसर्गिक चक्राचा उपयोग केला.

“ख्रिस्ताने आपल्या लोकांना आपल्या आगमनाच्या चिन्हांकडे लक्ष ठेवण्यास आणि आपल्या येणाऱ्या राजाच्या लक्षणांचे दर्शन होताच आनंद मानण्यास सांगितले होते. ‘जेव्हा या गोष्टी घडू लागतील,’ तो म्हणाला, ‘तेव्हा वर पाहा, आणि आपली मस्तके उंच करा; कारण तुमचे उद्धार जवळ आले आहे.’ त्याने आपल्या अनुयायांचे लक्ष वसंत ऋतूमध्ये कळ्या धरणाऱ्या वृक्षांकडे वेधले, आणि म्हणाला: ‘जेव्हा ते आता पालवी फुटवितात, तेव्हा तुम्ही स्वतः पाहून जाणता की उन्हाळा आता जवळ आला आहे. त्याचप्रमाणे, जेव्हा तुम्ही या गोष्टी घडताना पाहाल, तेव्हा जाणून घ्या की देवाचे राज्य जवळ आले आहे.’ Luke 21:28, 30, 31.” The Great Controversy, 308.

जेव्हा वसंत ऋतूतील झाडांना कळ्या फुटू लागतात, तेव्हा उन्हाळा जवळ आलेला असतो.

पीककापणी निघून गेली आहे, उन्हाळा संपला आहे, आणि आम्ही तारण पावलो नाही. यिर्मया 8:20.

कळी फुटलेली झाडे हे वसंतऋतू असल्याचे दर्शवितात; आणि त्यानंतर आपण जाणतो की उन्हाळा जवळ आला आहे; आणि ह्याच उन्हाळ्यात पीक कापून गोळा केले जाते.

ज्याने ते पेरले तो शत्रू म्हणजे सैतान आहे; कापणी ही जगाचा अंत आहे; आणि कापणी करणारे देवदूत आहेत. मत्तय 13:39.

कापणी जगाच्या शेवटी आहे. जेव्हा वृक्षांना कळ्या फुटू लागतात, तेव्हा तुम्हांस हे जाणणे अपेक्षित आहे की जगाचा अंत समीप आला आहे.

“तारणाऱ्याचे एक वचन दुसऱ्याचे खंडन करण्यासाठी वापरले जाऊ नये. जरी त्याच्या आगमनाचा दिवस वा घडी कोणालाही ठाऊक नाही, तरी ते निकट आले आहे हे जाणून घेण्याविषयी आम्हाला उपदेश करण्यात आला आहे आणि त्याची अपेक्षाही ठेवण्यात आली आहे. पुढे आम्हाला हेही शिकविण्यात आले आहे की, त्याच्या इशाऱ्याकडे दुर्लक्ष करणे, आणि त्याचे आगमन निकट आले आहे हे जाणून घेण्यास नकार देणे किंवा त्याकडे दुर्लक्ष करणे, हे आमच्यासाठी तितकेच घातक ठरेल, जितके नोहाच्या दिवसांत जगणाऱ्यांसाठी प्रलय येत आहे हे न जाणणे घातक ठरले होते.” The Great Controversy, 371.

पुढील लेखात आपण लूक अध्याय एकविसाचा आपला अभ्यास पुढे चालू ठेवू.

“मी पाहिले की पृथ्वीच्या सत्ता आता हलविल्या जात आहेत आणि घटना क्रमाने घडत आहेत. युद्ध, आणि युद्धाच्या अफवा, तलवार, दुष्काळ, आणि महामारी या प्रथम पृथ्वीच्या सत्तांना हलवितात; त्यानंतर देवाचा आवाज सूर्य, चंद्र, आणि ताऱ्यांना, तसेच या पृथ्वीला देखील हलवील. मी पाहिले की युरोपातील सत्तांचे हे हलणे, काही जण शिकवितात तसे, स्वर्गाच्या सत्तांचे हलणे नाही; परंतु ते क्रोधित राष्ट्रांच्या हलण्याचेच आहे.” Early Writings, 41.