दानिएलचे पुस्तक - एकशे अठ्ठावीस क्रमांकाचे

हे लुसिफर, प्रभातेचा पुत्रा, तू स्वर्गातून कसा कोसळलास! राष्ट्रांना दुर्बल करणारा तू भूमीवर कसा पाडला गेलास! कारण तू आपल्या मनात म्हटले होते, “मी स्वर्गात चढेन, माझे सिंहासन देवाच्या तारकांपेक्षा उंच उभारीन; मी उत्तर दिशेच्या टोकांवरील सभामंडळाच्या पर्वतावरही बसेन; मी मेघांच्या उंचीवर चढेन; मी परात्परासारखा होईन.” तरीसुद्धा तुला अधोलोकात, खड्ड्याच्या टोकांपर्यंत खाली आणले जाईल. जे तुला पाहतील ते तुझ्याकडे टक लावून पाहतील, आणि विचार करतील, “हा तो मनुष्य आहे काय, ज्याने पृथ्वीला थरथर कापविले, ज्याने राज्ये हादरविली?” यशया 14:12–16.

“राजे, अधिपती आणि राज्यपाल यांनी स्वतःवर ख्रिस्तविरोधकाची खूण धारण केली आहे, आणि त्यांचे प्रतिनिधित्व त्या अजगराप्रमाणे केले आहे जो संतांशी—जे देवाच्या आज्ञा पाळतात आणि ज्यांच्याकडे येशूचा विश्वास आहे त्यांच्याशी—युद्ध करावयास निघतो.” Testimonies to Ministers, 38.

आणि सैतानाने त्याला एका अतिउंच पर्वतावर नेऊन क्षणात जगातील सर्व राज्ये त्याला दाखविली. आणि सैतान त्याला म्हणाला, “हे सर्व अधिकार आणि त्यांचे वैभव मी तुला देईन; कारण ते मला सोपविले गेले आहे, आणि ज्याला मी इच्छितो त्याला मी ते देतो. म्हणून जर तू माझी उपासना करशील, तर हे सर्व तुझे होईल.” तेव्हा येशूने त्याला उत्तर देऊन म्हटले, “माझ्या मागे हो, सैताना; कारण असे लिहिले आहे, ‘तू प्रभू तुझा देव याची उपासना करशील, आणि केवळ त्याचीच सेवा करशील.’” लूक 4:5–8.

तरीही मला तुझ्याविरुद्ध काही गोष्टी आहेत, कारण जी स्त्री स्वतःला संदेष्ट्री म्हणविते, त्या येजाबेलीस तू माझ्या सेवकांना शिकविण्यास आणि व्यभिचार करण्यास व मूर्तींना अर्पण केलेल्या वस्तू खाण्यास फसविण्यास परवानगी देतोस. प्रकटीकरण २:१४.

बाबेलाविरुद्ध लावण्यात आलेले महान पाप हे आहे की तिने “तिच्या व्यभिचाराच्या क्रोधाच्या द्राक्षारसाचे सर्व राष्ट्रांना पान करविले.” तिने जगासमोर जो मदोन्मत्त करणारा हा प्याला सादर केला, तो पृथ्वीवरील थोरांबरोबरच्या तिच्या अवैध संबंधाच्या परिणामस्वरूप तिने स्वीकारलेल्या खोट्या सिद्धांतांचे प्रतिनिधित्व करतो.” द ग्रेट कॉन्ट्रव्हर्सी, 388.

आणि दिव्याचा प्रकाश तुझ्यात यापुढे कधीच चमकणार नाही; आणि वराचा व वधूचा आवाज तुझ्यात यापुढे कधीच ऐकू येणार नाही; कारण तुझे व्यापारी पृथ्वीवरील थोर पुरुष होते; कारण तुझ्या जादूटोण्यांनी सर्व राष्ट्रे फसविली गेली. प्रकटीकरण १८:२३.

“संयुक्त संस्थानांमध्ये सध्या चालू असलेल्या त्या चळवळींमध्ये, ज्या चर्चच्या संस्थांना व प्रथांना राज्याचा पाठिंबा मिळवून देण्यासाठी आहेत, प्रोटेस्टंट लोक पापिस्टांच्या पावलांवर पाऊल ठेवत आहेत. इतकेच नव्हे, तर ते पोपशाहीसाठी प्रोटेस्टंट अमेरिकेत त्या सर्वोच्च आधिपत्याची पुनर्प्राप्ती करण्याचा दरवाजा उघडत आहेत, जे तिने जुन्या जगात गमावले आहे. आणि या चळवळीला अधिक महत्त्व प्राप्त करून देणारी गोष्ट ही आहे की, मनात धरलेला मुख्य उद्देश म्हणजे रविवारी पालनाची सक्ती करणे हा होय—ही अशी एक प्रथा आहे, जिने रोममध्ये उगम पावला, आणि जिला ती स्वतःच्या अधिकाराचे चिन्ह असल्याचा दावा करते. ही पोपशाहीची वृत्ती आहे—जगातील प्रथांशी अनुरूप होण्याची वृत्ती, देवाच्या आज्ञांपेक्षा मानवी परंपरांबद्दल अधिक आदर बाळगण्याची वृत्ती—जी प्रोटेस्टंट चर्चांमध्ये झिरपत आहे आणि त्यांना रविवारी उन्नतीकरणाचे तेच कार्य करण्यास प्रवृत्त करीत आहे, जे पोपशाहीने त्यांच्या आधी केले आहे.” The Great Controversy, 573.

रोमन चर्च स्वतःला मूर्तिपूजेच्या आरोपातून कशी निर्दोष सिद्ध करू शकेल, हे आम्हाला दिसत नाही. खरे आहे, ती या प्रतिमांद्वारे देवाची उपासना करीत असल्याचा दावा करते; इस्राएली लोकांनीही जेव्हा सुवर्णवासरासमोर नतमस्तक झाले, तेव्हा तसाच दावा केला होता. परंतु प्रभूचा क्रोध त्यांच्याविरुद्ध प्रज्वलित झाला, आणि त्यांपैकी बरेच जण ठार मारले गेले. देवाने त्यांना अधार्मिक मूर्तिपूजक ठरविले, आणि संतांच्या व तथाकथित पवित्र पुरुषांच्या प्रतिमांची आराधना करणाऱ्यांविरुद्ध स्वर्गातील ग्रंथांत आजही हाच लेख नोंदविला जात आहे.

“आणि हाच तो धर्म आहे, ज्याकडे प्रॉटेस्टंट लोक मोठ्या अनुकूलतेने पाहू लागले आहेत, आणि जो अखेरीस प्रॉटेस्टंटवादाशी एकरूप होईल. तथापि, हे ऐक्य कॅथलिक धर्मात बदल होऊन साध्य होणार नाही; कारण रोम कधीही बदलत नाही. ती स्वतःला अचूकताभ्रांतिरहित असल्याचा दावा करते. बदल प्रॉटेस्टंटवादातच होईल. उदारमतवादी कल्पनांचा त्याने स्वीकार केल्यामुळे तो अशा स्थितीत येईल की, तो कॅथलिक धर्माचा हात धरू शकेल. ‘बायबल, बायबल, हाच आमच्या विश्वासाचा पाया आहे,’ असा लूथरच्या काळातील प्रॉटेस्टंटांचा घोष होता, तर कॅथलिक लोक म्हणत, ‘पितर, चालीरीती, परंपरा.’ आता अनेक प्रॉटेस्टंटांना बायबलवरून त्यांच्या सिद्धांतांचे समर्थन करणे कठीण वाटते, आणि तरीही सत्य स्वीकारण्याचे, ज्यात क्रूस उचलण्याचा भाग आहे, नैतिक धैर्य त्यांच्यात नाही; म्हणून ते झपाट्याने कॅथलिकांच्या भूमिकेकडे येत आहेत, आणि सत्य टाळण्यासाठी त्यांच्या जवळील सर्वोत्तम युक्तिवादांचा उपयोग करून, पितरांची साक्ष, तसेच मनुष्यांच्या चालीरीती आणि आज्ञा, यांचा दाखला देत आहेत. होय, एकोणिसाव्या शतकातील प्रॉटेस्टंट लोक शास्त्रवचनांविषयीच्या त्यांच्या अविश्वासात झपाट्याने कॅथलिकांच्या जवळ येत आहेत. परंतु आजही रोम आणि लूथर, क्रॅनमर, रिडली, हूपर, आणि शहीदांच्या त्या उदात्त सैन्याचा प्रॉटेस्टंटवाद यांच्यामध्ये तितकीच विशाल दरी आहे, जितकी त्या काळी होती जेव्हा या पुरुषांनी तो निषेध नोंदविला, ज्यामुळे त्यांना प्रॉटेस्टंट हे नाव मिळाले.”

“ख्रिस्त एक प्रोटेस्टंट होता. त्याने यहुदी राष्ट्राच्या औपचारिक उपासनेविरुद्ध निषेध व्यक्त केला, कारण त्यांनी देवाच्या सल्ल्याला स्वतःच्याच विरोधात नाकारले. त्याने त्यांना सांगितले की ते मनुष्यांच्या आज्ञांना सिद्धांत म्हणून शिकवितात, आणि ते ढोंगी व कपटी आहेत. पांढरे फासलेल्या कबरींसारखे ते बाहेरून सुंदर दिसतात, परंतु आतून अशुद्धता आणि भ्रष्टतेने भरलेले आहेत. सुधारकांची परंपरा ख्रिस्त आणि प्रेषितांपर्यंत पोहोचते. ते विधी-विधाने आणि समारंभ यांच्या धर्मातून बाहेर पडले आणि स्वतःला त्यापासून वेगळे केले. ल्यूथर आणि त्याच्या अनुयायांनी सुधारित धर्माचा शोध लावला नाही. त्यांनी केवळ ख्रिस्त व प्रेषितांनी जसा सादर केला होता तसाच तो स्वीकारला. बायबल आम्हाला पुरेसा मार्गदर्शक म्हणून प्रस्तुत केलेले आहे; परंतु पोप आणि त्याचे कार्यकर्ते ते लोकांपासून दूर करतात, जणू ते काही शापच आहे, कारण ते त्यांच्या दिखाव्याचा भांडाफोड करते आणि त्यांच्या मूर्तिपूजेचा धिक्कार करते.” Review and Herald, June 1, 1886.

“अनेक जण माध्यमाच्या बाजूने घडणाऱ्या फसवणूक व हातचलाखी यांनाच पूर्णपणे कारणीभूत धरून आध्यात्मिक प्रगटीकरणांचा उलगडा करण्याचा प्रयत्न करतात. परंतु जरी हे खरे असले की कपटपूर्ण युक्त्यांचे परिणाम अनेकदा खऱ्या प्रगटीकरणांप्रमाणे पुढे केले गेले आहेत, तरी अलौकिक सामर्थ्याची ठळक प्रदर्शनेही झालेली आहेत. आधुनिक स्पिरिच्युअलिझमची सुरुवात ज्या गूढ ठोठावण्यांनी झाली, ती मानवी फसवणूक किंवा धूर्ततेचा परिणाम नव्हती, तर ती दुष्ट देवदूतांची प्रत्यक्ष कृती होती; आणि अशा रीतीने त्यांनी आत्मविनाशक भ्रमांपैकी एका अत्यंत यशस्वी भ्रमाची सुरुवात केली. अनेक जण या विश्वासामुळे सापळ्यात अडकतील की स्पिरिच्युअलिझम हा केवळ मानवी ढोंग आहे; आणि जेव्हा त्यांना अशा प्रगटीकरणांसमोर उभे केले जाईल की ज्यांना ते अलौकिक मानल्याशिवाय राहू शकणार नाहीत, तेव्हा ते फसवले जातील, आणि त्यांना देवाच्या महान सामर्थ्याप्रमाणे स्वीकारण्यास प्रवृत्त केले जाईल.”

“हे लोक सैतान आणि त्याच्या हस्तकांनी केलेल्या अद्भुत कृत्यांबाबत पवित्र शास्त्रांच्या साक्षीकडे दुर्लक्ष करतात. फारोच्या जादूगारांना देवाच्या कार्याची बनावट नक्कल करता आली, ती सैतानी साहाय्यामुळेच. ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापूर्वी सैतानी सामर्थ्याची अशीच प्रगटने होतील, अशी साक्ष पौल देतो. प्रभूच्या आगमनापूर्वी ‘सैतानाच्या कार्याप्रमाणे सर्व प्रकारच्या सामर्थ्यासह, चिन्हांसह व खोट्या अद्भुत गोष्टींसह, आणि अधर्माच्या सर्व प्रकारच्या फसवणुकीसह’ अशी प्रगटने होतील. 2 Thessalonians 2:9,10. आणि शेवटच्या दिवसांत प्रगट होणाऱ्या चमत्कार-करणाऱ्या सामर्थ्याचे वर्णन करताना प्रेषित योहान घोषित करतो: ‘तो मोठी अद्भुत कृत्ये करतो, इतके की तो मनुष्यांच्या दृष्टीसमोर आकाशातून पृथ्वीवर अग्नी उतरवितो, आणि ज्या चमत्कारांचे सामर्थ्य त्याला करावयास देण्यात आले, त्यांच्याद्वारे तो पृथ्वीवर राहणाऱ्यांना फसवितो.’ Revelation 13:13, 14. येथे केवळ बनवेगिरीची भविष्यवाणी केलेली नाही. लोक फसतात ते सैतानाच्या हस्तकांना करावयाचे सामर्थ्य असलेल्या चमत्कारांमुळे, त्यांनी करण्याचे फक्त ढोंग केलेल्या गोष्टींमुळे नव्हे.” The Great Controversy, 553.

आणि येशू पवित्र आत्म्याने परिपूर्ण होऊन यर्देनहून परत आला, आणि आत्म्याद्वारे अरण्यात नेला गेला; तेथे चाळीस दिवस सैतानाने त्याची परीक्षा केली. त्या दिवसांत त्याने काहीही खाल्ले नाही; आणि ते दिवस संपल्यानंतर त्याला भूक लागली. तेव्हा सैतान त्याला म्हणाला, जर तू देवाचा पुत्र असशील, तर या दगडाला भाकर होण्याची आज्ञा कर. आणि येशूने त्याला उत्तर देऊन म्हटले, असे लिहिले आहे की, मनुष्य केवळ भाकरीवर जगणार नाही, तर देवाच्या प्रत्येक वचनावर जगेल. लूक 4:1–4.

“जर सत्याचा प्रकाश तुम्हांला सादर करण्यात आला असेल, ज्याने चौथ्या आज्ञेतील शब्बाथ प्रकट केला आहे, आणि देवाच्या वचनामध्ये रविवारी पालनासाठी कोणताही आधार नाही हे दाखवून दिले आहे, आणि तरीही तुम्ही त्या खोट्या शब्बाथाला चिकटून राहता, देव ज्याला ‘माझा पवित्र दिवस’ म्हणतो त्या शब्बाथास पवित्र मानण्यास नकार देता, तर तुम्ही पशूची छाप स्वीकारता. हे कधी घडते?—जेव्हा तुम्ही त्या हुकुमाचे पालन करता जो तुम्हांला रविवारी श्रमापासून थांबण्याची आणि देवाची उपासना करण्याची आज्ञा देतो, आणि तरीही तुम्हांला ठाऊक असते की रविवारी हा सर्वसामान्य कामकाजाचा दिवस याखेरीज दुसरा काही आहे असे दाखवणारा एकही शब्द बायबलमध्ये नाही, तेव्हा तुम्ही पशूची छाप स्वीकारण्यास संमती देता, आणि देवाचा शिक्का नाकारता. जर आपण ही छाप आपल्या कपाळांवर किंवा आपल्या हातांवर स्वीकारली, तर आज्ञाभंग करणाऱ्यांविरुद्ध उच्चारलेले न्याय आपल्यावर अवश्य पडतील. परंतु जिवंत देवाचा शिक्का त्यांच्यावर ठेवला जातो जे प्रभूचा शब्बाथ विवेकपूर्वक पाळतात.” Review and Herald, April 27, 1911.

आणि त्याने त्याला यरुशलेमेस नेले, आणि मंदिराच्या शिखरावर उभे केले, आणि त्याला म्हणाला, जर तू देवाचा पुत्र असशील, तर येथून स्वतःला खाली टाक; कारण असे लिहिले आहे, तो तुझ्याविषयी आपल्या देवदूतांना आज्ञा देईल, की त्यांनी तुझे रक्षण करावे; आणि ते तुला आपल्या हातांवर उचलून धरतील, जेणेकरून कोणत्याही वेळी तुझा पाय दगडावर आपटणार नाही. आणि येशूने त्याला उत्तर देऊन म्हटले, असे सांगितले आहे, तू परमेश्वर तुझ्या देवाची परीक्षा पाहू नकोस. लूक 4:9–12.

“मी पाहिले की त्या दोन शिंगांच्या पशूला अजगराचे तोंड होते, आणि त्याचे सामर्थ्य त्याच्या मस्तकात होते, व तो हुकूम त्याच्या तोंडातून निघणार होता. मग मी व्यभिचारिणींची माता पाहिली; ती माता तिच्या कन्या नव्हती, तर त्यांच्यापासून स्वतंत्र आणि भिन्न होती. तिचा काळ झाला होता, आणि तो संपला होता; आणि तिच्या कन्या, म्हणजे प्रोटेस्टंट पंथ, पुढे रंगमंचावर येऊन त्या मातेकडे जे मन होते तेच प्रकट करणार होत्या, जेव्हा तिने संतांचा छळ केला होता. मी पाहिले की जशी त्या मातेची सत्ता क्षीण होत चालली होती, तशा तिच्या कन्या वाढत चालल्या होत्या; आणि लवकरच त्या तीच सत्ता वापरतील जी पूर्वी त्या मातेने वापरली होती.”

“मी पाहिले की नामधारी चर्च आणि नामधारी अ‍ॅडव्हेंटिस्ट, यहूदाप्रमाणे, आमचा विश्वासघात करून कॅथोलिकांच्या हाती आम्हाला देतील, जेणेकरून त्यांचा प्रभाव मिळवून ते सत्याविरुद्ध येऊ शकतील. त्या वेळी संत हे एक अस्पष्ट, कॅथोलिकांना फारसे परिचित नसलेले लोक असतील; परंतु चर्च आणि नामधारी अ‍ॅडव्हेंटिस्ट, ज्यांना आमच्या विश्वासाची आणि आमच्या रीतीरिवाजांची माहिती आहे (कारण त्यांनी शब्बाथमुळे आमचा द्वेष केला, कारण ते त्याचे खंडन करू शकत नव्हते), ते संतांचा विश्वासघात करून त्यांची कॅथोलिकांकडे अशी तक्रार करतील की हे लोक जनतेच्या संस्थांचा अवमान करतात; म्हणजेच, ते शब्बाथ पाळतात आणि रविवारीचा अनादर करतात.”

“मग कॅथलिक प्रोटेस्टंटांना पुढे जाण्यास उद्युक्त करतील, आणि असा हुकूम जाहीर करतील की जे सर्व लोक सातव्या दिवसाऐवजी आठवड्याचा पहिला दिवस पाळणार नाहीत, त्यांचा वध केला जाईल. आणि कॅथलिक, ज्यांची संख्या मोठी आहे, ते प्रोटेस्टंटांच्या पाठीशी उभे राहतील. कॅथलिक पशूच्या प्रतिमेला आपले सामर्थ्य देतील. आणि प्रोटेस्टंट त्यांच्या आधी त्यांच्या मातेनें जसे कार्य केले तसेच संतांचा नाश करण्यासाठी कार्य करतील. परंतु त्यांच्या हुकूमाला परिणाम येण्यापूर्वी वा फळ धरण्यापूर्वी, संतांची देवाच्या वाणीने सुटका केली जाईल.” Spalding and Magan, 1, 2.