दानिएलचे पुस्तक - क्रमांक एकशे सदतीस

११ सप्टेंबर २००१ रोजी आरंभ होऊन संयुक्त राज्यांतील रविवार कायद्यापर्यंत संपन्न होणारा एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तबाचा काळ हा असा कालखंड आहे, ज्यामध्ये प्रत्येक दृष्टांताचा परिणाम पूर्णत्वास जातो. त्या दृष्टांतांपैकी काही ख्रिस्ताच्या दुसऱ्या आगमनापर्यंत सर्वस्वी विस्तारतात; परंतु रविवार कायद्यानंतर घडणाऱ्या त्या दृष्टांतांचेसुद्धा अधिष्ठान शिक्कामोर्तबाच्या कालखंडातच आहे. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे शिक्कामोर्तब हे ते स्थान आहे, जिथे सार्वकालिक करार परिपूर्ण रीतीने पूर्ण होतो. त्या कालखंडात ख्रिस्त आपल्या लोकांच्या हृदयांवर आणि मनांवर आपला नियम अनंतकाळासाठी लिहितो. ते शिक्कामोर्तब पाप न करणाऱ्या दैवीत्व व मानवत्व यांच्या संयोगाद्वारे दर्शविले गेले आहे.

“दोनशे वीस” यांचा प्रतीकात्मक संबंध पुनर्स्थापनेचे, तसेच देवत्व व मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करतो. किंग जेम्स बायबलपासून विल्यम मिलर यांच्या 1831 मधील पहिल्या सार्वजनिक सादरीकरणापर्यंतची, आणि पुढे 1833 मध्ये Vermont Telegraph मध्ये झालेल्या अंतिम प्रकाशनापर्यंतची, दोनशे वीस वर्षे देवत्व व मानवत्व यांच्या संयोगाचे प्रतिनिधित्व करतात. त्यात “सत्य”ची सही अंतर्भूत आहे; “सत्य” हा तो हिब्रू शब्द आहे, जो अद्भुत भाषातज्ज्ञाने हिब्रू वर्णमालेतील पहिले, तेरावे आणि शेवटचे अक्षर एकत्र करून “सत्य” हा शब्द निर्माण केला. 1611 आणि किंग जेम्स बायबलपासून 1831 आणि मिलर यांच्या संदेशाच्या प्रकाशनापर्यंतची दोनशे वीस वर्षे, त्या अद्भुत भाषातज्ज्ञाच्या सहीचे प्रतिबिंब दर्शवितात.

त्या दोन तारखांच्या (1611 आणि 1831) मध्यभागी, 1798 मधील अंतकाळ, दानिएलच्या पुस्तकातील (King James Bible) एका संदेशाचे उन्मोचन दर्शवितो; आणि त्यातून ज्ञानवृद्धी झाली, ज्यामुळे 1831 मध्ये मिलरचे प्रकाशन घडले. 1798 मधील अंतकाळाने अशा एका परीक्षेच्या प्रक्रियेची सुरुवातही दर्शविली, ज्यामुळे मूर्ख कुमारींचे बंड उत्पन्न झाले; ज्यांना दानिएलने बाराव्या अध्यायात दुष्ट असे ओळखले आहे. म्हणून 1798 हा पहिल्या आणि शेवटच्या अक्षरांच्या मध्यभागी असलेल्या तेरा या संख्येचे प्रतिनिधित्व करतो, कारण तेरा हे बंडखोरीचे प्रतीक आहे. 1798 हे 1776 पासून 1798 पर्यंतच्या, म्हणजे अंतकाळाच्या, तयारीच्या कालखंडाशीही जोडलेले आहे.

मिलर यांच्या दोनशे वीस वर्षांच्या संबंधाप्रमाणे, 1776 हे वर्षही एका दैवी प्रकाशनाने—Declaration of Independence—चिन्हांकित झालेले आहे, आणि ते असा एक कालखंड आरंभ करते जो 1798 मध्ये Alien and Sedition Acts च्या प्रकाशनाने समाप्त होतो. दिव्यता आणि मानवता यांतील मिलर यांच्या प्रतीकात्मक संबंधातील दोनशे वीस वर्षे, 1798 या वर्षाद्वारे 1776 मधील Declaration of Independence च्या प्रकाशनापासून 1798 मधील Alien and Sedition Acts च्या प्रकाशनापर्यंतच्या तयारीच्या बावीस वर्षांशी जोडलेली आहेत. बावीस हे दोनशे वीसचे दशांश, किंवा दोनशे वीसचा दशमांश असल्यामुळे, बावीस ही संख्या, दोनशे वीस या संख्येप्रमाणेच, दिव्यतेचा मानवतेशी असलेला संबंध दर्शविते.

मिलर यांची दोनशे वीस वर्षे सत्याची छाप धारण करतात; तसेच एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळालाही तीच छाप आहे; आणि 1776 ते 1798 पर्यंतचा तयारीचा कालखंडही त्याच छापेचा आहे; कारण 1789 ही मध्यवर्ती तारीख तेरा वसाहतींनी मान्य केलेल्या संविधानाच्या प्रकाशनाची नोंद करते.

मिलर यांची 1611 मध्ये सुरू होऊन 1831 मध्ये समाप्त झालेली कडी, जिचा मध्यबिंदू 1798 मध्ये येतो, ती 1776 ते 1798 या बावीस वर्षांच्या कालखंडाशी जोडलेली आहे, ज्याचा मध्यबिंदू 1789 आहे. ही सर्व पाच वर्षे—1611, 1776, 1789, 1798 आणि 1831—प्रकाशनाच्या कार्याद्वारे दर्शविली जातात. तयारीच्या कालखंडातील या तारखांमध्ये 1776 ते 1798 या बावीस वर्षांचा दशांश समाविष्ट आहे, आणि तो कालखंड एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळाचे उदाहरण दर्शवितो, जो तो काळ आहे जेव्हा देवत्व मानवत्वाशी संयुक्त होते. मिलर यांचा दोनशे वीस वर्षांचा कालखंड, आणि 1776 ते 1798 हा बावीस वर्षांचा तयारीचा कालखंड, हे दोन्ही देवत्व आणि मानवत्व यांच्या कडीचे प्रतिनिधित्व करतात.

एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तब करण्याचा काळ ११ सप्टेंबर २००१ रोजी सुरू झाला आणि तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामाने आध्यात्मिक गौरवशाली देशावर प्रहार केल्याने तो चिन्हांकित झाला. बावीस वर्षांनंतर, ७ ऑक्टोबर २०२३ रोजी, तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लामाने पुन्हा एकदा प्रतीकात्मक, अक्षरशः गौरवशाली देशावर प्रहार केला. लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या कायद्याच्या वेळी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे शिक्कामोर्तब पूर्ण होईल, आणि तिसऱ्या धिक्कारातील इस्लाम पुन्हा एकदा संयुक्त संस्थानांवर प्रहार करील.

शिक्कामोर्तब होण्याचा काळ पृथ्वीच्या पशूवर इस्लामकडून झालेल्या आक्रमणाने आरंभ होतो, आणि तो पृथ्वीच्या पशूवर इस्लामकडून झालेल्याच आक्रमणाने समाप्त होतो. मध्यंतरात, तिसऱ्या हायच्या इस्लामने इस्राएल राष्ट्रावर प्रहार केला, ज्याचे बायबलनुसार प्रतिनिधित्व यहूदा असे आहे. यहूदा हे बायबलातील प्राचीन, प्रत्यक्ष गौरवशाली देश होते, आणि संयुक्त संस्थाने हा आधुनिक, आध्यात्मिक गौरवशाली देश आहे.

इस्लामचे तीनही प्रहार गौरवशाली भूमीविरुद्धच करण्यात आले. पहिला आणि शेवटचा प्रहार आधुनिक आध्यात्मिक गौरवशाली भूमीविरुद्ध होता, आणि मधला प्रहार प्राचीन प्रत्यक्ष गौरवशाली भूमीविरुद्ध करण्यात आला. मधला मार्गचिन्ह आधुनिक इस्राएल राष्ट्रावरील एक आक्रमण होते, आणि त्यांच्या मशीहाच्या क्रूसावरील वधामध्ये प्रत्यक्ष इस्राएल बंडखोरीचे प्रतीक बनला, जसे हिब्रू वर्णमालेतील तेराव्या अक्षराद्वारे दर्शविले आहे.

१७७६ ते १७९८ या तयारीच्या कालखंडाचा संबंध तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीच्या दोनशे वीस वर्षांशीही आहे; कारण १७७६ मध्ये स्वातंत्र्यघोषणापत्रापासून आरंभ करून १९९६ पर्यंत, आणि *The Time of the End* या मासिकाच्या प्रकाशनापर्यंत, हा काळ दोनशे वीस वर्षांचा होतो. त्या इतिहासाच्या मध्यभागी १९८९ मधील अंतकाळ येतो, जो मूर्ख दुष्ट कुमारिकांच्या बंडखोरीची खूण करतो. म्हणून १६११, १७७६, १७८९, १७९८, १८३१, १९८९, १९९६, २००१, २०२३ आणि लवकरच येणारा रविवारचा कायदा हे सर्व असे मार्गचिन्हे आहेत, ज्यांचा संबंध या सत्याशी आहे की देवत्व मानवतेशी एकरूप झाले असता पाप करत नाही. दहा मार्गचिन्हे, ज्यांपैकी दोन दोनदा पुनरुक्त झाली आहेत.

दहा ही संख्या परीक्षेचे प्रतिनिधित्व करणारी आहे, आणि 1776 व 1798 या दोन पुनरावृत्त तारखा एकत्र केल्यास, एकूण बारा मार्गचिन्हे होतात, जी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांचे प्रतिनिधित्व करतात. ही सर्व मार्गचिन्हे 11 सप्टेंबर, 2001 पासून लवकरच येऊ घातलेल्या रविवारच्या नियमापर्यंत घडणाऱ्या एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या परीक्षेच्या प्रक्रियेशी संबंधित आहेत, जिथे ख्रिस्त तिसऱ्या देवदूताचे कार्य पूर्ण करतो, आपल्या दैवीत्वाला एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मानवत्वाशी एकत्र करून; आणि ते, उर्वरित सर्व अनंतकाळाकरिता—पाप करीत नाहीत. अर्थात, हा तथ्य केवळ त्यांनाच दिसू शकतो जे, यशया जसे म्हणतो तसे, “आपल्या डोळ्यांनी पाहतात, आणि आपल्या कानांनी ऐकतात, आणि आपल्या हृदयाने समजतात, आणि परिवर्तन पावतात, आणि बरे होतात.”

२२ ऑक्टोबर १८४४ रोजी तिसरा देवदूत आला, कारण ख्रिस्त एक लाख चव्वेचाळीस हजारांवर शिक्का मारण्याचे कार्य पूर्ण करण्यासाठी अचानक आपल्या मंदिरात आला. त्यानंतर मिलरवादींच्या एका समूहाने ख्रिस्ताचा पाठपुरावा करीत परमपवित्र स्थानात प्रवेश केला, तरीही पुढे त्यांनी तिसऱ्या देवदूताच्या प्रगतिशील प्रकाशाचे अनुसरण करणे थांबवले, पहिल्या कादेशातील बंडाची पुनरावृत्ती केली, आणि त्यांना लाओदिकेयाच्या अरण्यात भटकत राहण्यास नेमण्यात आले, जोपर्यंत ते सर्व मरण पावले नाहीत.

जेव्हा ख्रिस्त अचानक अतिपवित्र स्थानात प्रवेश केला, तेव्हा देवत्व आणि मानवत्व यांचा संयोग त्याने पूर्ण करण्यास सज्ज असलेल्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करीत होता, आणि त्या कार्याचे प्रतीकात्मक प्रतिनिधित्व दोन साक्षीदारांसह असलेल्या अद्भुत भाषातज्ज्ञाने केले होते. ते साक्षीदार हबक्कूक आणि योहान होते. दोन्ही पुस्तकांच्या दुसऱ्या अध्यायातील विसाव्या वचनात २२ ऑक्टोबर, १८४४ ही तारीख ओळखली जाते. एकाने त्या तारखेला आरंभ झालेल्या प्रायश्चित्ताच्या कार्यावर (at-one-ment) भर दिला, आणि दुसऱ्याने शुद्ध केले जाणारे मंदिर ओळखले.

तो अचानक ज्या मंदिरात आला, ते त्या मंदिराने दर्शविले आहे, ज्याला नित्य [मूर्तिपूजकत्व] आणि उजाडपणाची घृणास्पद वस्तु [पापसत्ता] या शक्तींनी तुडवून टाकले होते. ते मंदिर ख्रिस्तालाही दर्शवत होते, जो ते मंदिर आहे, जे पाडण्यात आले आणि मग तीन दिवसांत पुन्हा उभारण्यात आले. तसेच ते १७९८ पासून १८४४ पर्यंतच्या छेचाळीस वर्षांत उभारण्यात आलेल्या मिलराइटांच्या मंदिरालाही दर्शवत होते. तसेच ते मानवी मंदिरालाही दर्शवत होते, जे छेचाळीस गुणसूत्रांनी संघटित होते आणि जे मानवी शरीराच्या आनुवंशिक रचनेची व्याख्या करते व तिचे शासन करते. मानवी शरीरातील प्रत्येक पेशी नेमक्या दोन हजार पाचशे वीस दिवसांनी पूर्णपणे नव्याने बदलली जाते, ही गोष्ट योगायोगाने घडलेली नाही.

मंदिराच्या या सर्व दैवी दृष्टांतांमध्ये, जे ख्रिस्ताच्या देवत्व व मानवत्व यांचे संयोजन करण्याच्या कार्याचे प्रतिनिधित्व करतात, देवत्व नेहमी मानवत्वापूर्वी येते. 1611 हे 1831 पूर्वी येते. 1776 हे 1798 पूर्वी येते. 1776 हे 1996 पूर्वी येते. 2001 हे 2023 पूर्वी येते. मिलराइटांनी ख्रिस्तामागे अतिपवित्र स्थानी प्रवेश केला. प्रारंभी देवाने मनुष्याची निर्मिती केली.

आता आपण 1776, 1789 आणि 1798 या तीन मार्गचिन्हांच्या आपल्या विचाराकडे पुन्हा वळू, जे तयारीच्या त्या कालखंडाचे प्रतिनिधित्व करतात, जो मुद्रांकित करण्याच्या काळाचे प्रतिरूप आहे. 1776 द्वारे दर्शविलेला पहिला कालखंड, स्वातंत्र्यघोषणा, आणि दोन कॉन्टिनेन्टल काँग्रेसचा कालखंड; आणि 1789 द्वारे दर्शविलेला दुसरा कालखंड, राज्यघटना, आणि 1798 पर्यंतच्या संघराज्याच्या लेखांचा कालखंड.

पशूंच्या प्रतिमेचे रहस्य—म्हणजे आठवे शिर हे सात शिरांपैकीच आहे ही सत्यता—दोन्ही कालखंडांत ओळखले जाते. ते त्या इतिहासाच्या तिसऱ्या मार्गचिन्हातही ओळखले जाते; परंतु ते मार्गचिन्ह आठवे, सातांपैकी असणे, हे पोपसत्तेद्वारे पूर्ण झालेल्या रूपात संबोधित करीत आहे. पहिले दोन कालखंड संयुक्त संस्थानांच्या अंतर्गत सातांपैकी असलेल्या आठव्याच्या पूर्णतेचे प्रतिनिधित्व करतात.

युनायटेड स्टेट्स दोन शिंगांनी बनलेले आहे; त्यांपैकी एक पुरुषाशी संबंधित आहे आणि दुसरे स्त्रीशी. पुरुष ही राजकीय सत्ता आहे; ते रिपब्लिकन शिंग आहे. स्त्री ही धार्मिक सत्ता आहे; ते प्रोटेस्टंट शिंग आहे. म्हणून, 1776 आणि स्वातंत्र्याच्या घोषणेद्वारे दर्शविला गेलेला कालखंड प्रोटेस्टंट शिंगाचे प्रतिनिधित्व करतो, कारण दैवीत्व नेहमी मानवत्वापूर्वी येते. 1789 आणि राज्यघटनेद्वारे दर्शविला गेलेला कालखंड रिपब्लिकन शिंगाचे प्रतिनिधित्व करतो.

२०२० मध्ये, आधुनिक सैतानी नास्तिक अजगरशक्तींनी दोन्ही शिंगे ठार केली. खरे प्रोटेस्टंट शिंग १८ जुलै २०२० रोजी ठार करण्यात आले, आणि त्यानंतर ३ नोव्हेंबर २०२० रोजी रिपब्लिकन शिंग ठार करण्यात आले. २०२३ मध्ये, ते दोन साक्षीदार उभे राहिले, आणि त्यांच्या मृतदेहांवर आनंदोत्सव साजरा करीत असलेले जग भयभीत होऊ लागले.

२०२३ मध्ये, पृथ्वीच्या इतिहासातील अंतिम पिढीत एकशे चव्वेचाळीस हजारांच्या शिक्कामोर्तब करण्याच्या अंतिम कार्यास आरंभ झाला. आता अनंतकाळासाठी दैवीत्व मानवतेशी एकरूप केले जात आहे, कारण शेवटच्या दिवसांतील विश्वासू लोक अनंतकाळासाठी—ख्रिस्ताची प्रतिमा—पुनरुत्पादित करीत आहेत.

२०२३ मध्ये, पृथ्वीतील पशूच्या राष्ट्रात धर्मत्यागी राज्यासोबत धर्मत्यागी चर्च यांचे एकत्रीकरण करण्याचे अंतिम कार्य आरंभ झाले. पापसीने दर्शविलेली सत्तेची रचना—धर्मत्यागी राज्यावर राज्य करणाऱ्या धर्मत्यागी चर्चची बनलेली—तेव्हा उभी केली जात होती आणि पशूच्या प्रतिमेची पुनरुत्पत्ती करीत होती.

ज्यांना बोलाविण्यात आले आहे त्यांच्यासाठी महान परीक्षा म्हणजे पशूच्या प्रतिमेची घडण होत असल्याचे पाहण्याची परीक्षा होय, जी “वाचा, विजा, गडगडाट” आणि येऊ घातलेल्या “भूकंप” यांद्वारे दर्शविली आहे. मुद्रांकित करण्याचा काळ हा असा कालखंड आहे की ज्यामध्ये प्रत्येक दृष्टान्त आपला परिपूर्ण परिणाम (पूर्णत्व) प्राप्त करतो. १७७६ पासून १७९८ पर्यंतचा तयारीचा कालखंड, जो मुद्रांकित करण्याच्या काळाचे प्रतीक आहे, त्यामध्ये चाकांच्या आत चाके होती; हे त्या दृष्टान्ताचा एक भाग आहे जो यहेज्केलने परमपवित्र स्थानी दृष्टिक्षेप टाकला तेव्हा, एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकित करण्याच्या काळात, पाहिला होता. त्या चाकांना सिस्टर व्हाइट “मानवी घटनांच्या गुंतागुंतीच्या परस्परक्रिया” असे ओळख देतात. १७७६ ते १७९८ या तयारीच्या कालखंडात “मानवी घटनांच्या गुंतागुंतीच्या परस्परक्रिया” यांपैकी काही गोष्टी अंतर्भूत होत्या, आणि त्यांची नोंद घेतली पाहिजे.

एक मुद्दा या सत्याशी संबंधित आहे की क्रांतिकारी फ्रान्सने संयुक्त संस्थानांचे प्रतिरूप दर्शविले. दोन्ही राष्ट्रे पोपसत्तेला पृथ्वीच्या सिंहासनावर बसवितात, आणि दोन्ही तिलाच खाली उतरवितात. हे कार्य पूर्ण करण्यासाठी दोन्ही राष्ट्रे आपली लष्करी व आर्थिक शक्ती समर्पित करतात. दोन्ही राष्ट्रे कॅथलिक होण्यासाठी आपापले प्रस्थापित धर्म अचानक दूर करतात. दोन्ही राष्ट्रांना असा एक “भूकंप” सहन करावा लागतो, जो त्यांच्या प्रस्थापित सरकारांचा उलथापालथ करतो. दोन्ही राष्ट्रांचा इतिहास 1789 शी परस्पर निगडित आहे, कारण 1789 मध्ये फ्रेंच क्रांती सुरू झाली आणि अमेरिकेचे संविधान अमलात आले.

फ्रेंच राज्यक्रांती दहा वर्षे चालली. फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या उत्तरार्धात नेपोलियन बोनापार्ट सत्तेवर आला. तो एक प्रमुख लष्करी नेता बनला आणि ९ नोव्हेंबर, १७९९ रोजी झालेल्या त्याच्या यशस्वी सत्तापालटानंतर फ्रेंच सरकारमध्ये त्याने महत्त्वाची भूमिका बजावली; या घटनेमुळे तो फ्रेंच प्रजासत्ताकाचा पहिला कॉन्सुल झाला.

१७७६ ते १७९८ या तयारीच्या कालखंडातील दुसऱ्या उपकालखंडात, जो मनुष्य आठवा होता (क्रमाने नव्हे), आणि जो त्या सातांपैकीच होता, तो जॉन हॅनकॉक होता. तो दुसऱ्या उपकालखंडातील आठ अध्यक्षांपैकी एक होता, ज्याचे प्रतिनिधित्व १७८९ ने केले आहे (फ्रेंच राज्यक्रांतीचे वर्ष). त्या आठ अध्यक्षांपैकी तो एकमेव होता, ज्याने १७७६ ने दर्शविलेल्या पहिल्या उपकालखंडातही अध्यक्ष म्हणून अध्यक्षता केली होती. या भविष्यसूचक अर्थाने तो आठवा होता, जो त्या सातांपैकीच होता.

तो मानवी काळाची स्वाक्षरी आहे, कारण पहिला काळ दैवीचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि म्हणून तो अशी स्वाक्षरी आहे जी हे दोन्ही काळ (दैवी आणि मानवी) परस्परांशी जोडते. त्याची स्वाक्षरी मानवी इतिहासातील सर्वाधिक परिचित स्वाक्षरी आहे, आणि ती त्याच्या अद्भुत हस्ताक्षरकौशल्यापेक्षा अधिक काही दर्शवित होती.

स्वातंत्र्याच्या जाहीरनाम्यावर जॉन हॅनकॉक यांची स्वाक्षरी ही इतिहासातील सर्वांत प्रसिद्ध स्वाक्षरी आहे. त्यांची मोठी आणि ठसठशीत स्वाक्षरी ही प्रतीकात्मक बनली असून, ती अमेरिकन स्वातंत्र्याचे आणि ब्रिटिश सत्तेविरुद्ध अमेरिकन वसाहतींच्या प्रतिकाराचे प्रतीक मानली जाते. १७७६ मध्ये जाहीरनाम्यावर स्वाक्षरी झाली त्या वेळी कॉन्टिनेंटल काँग्रेसचे अध्यक्ष असलेल्या हॅनकॉक यांनी, असे सांगितले जाते की, राजा जॉर्ज तिसरा याला त्याचा चष्मा न लावता ती वाचता यावी म्हणून आपले नाव ठळकपणे लिहिले; यामुळे त्यांच्या धैर्याचे आणि स्वातंत्र्याच्या हेतूप्रती असलेल्या त्यांच्या बांधिलकीचे प्रतीकात्मक दर्शन घडते.

हॅनकॉक हा 1789 द्वारा दर्शविलेल्या कालखंडातील आठ राष्ट्राध्यक्षांपैकी एक होता; परंतु 1776 द्वारा दर्शविलेल्या कालखंडात जे सात पुरुष राष्ट्राध्यक्ष होते, त्यांपैकी तो एक होता. स्वातंत्र्याच्या जाहीरनाम्यावर स्वाक्षरी करण्यात आली तेव्हा तो राष्ट्राध्यक्ष होता. हॅनकॉक आपल्या मानवी स्वाक्षरीद्वारे या दोन कालखंडांना एकत्र बांधतो, आणि तो पहिल्या इतिहासात तसेच दुसऱ्या इतिहासातही स्थित आहे. पहिला इतिहास दैवीचे प्रतिनिधित्व करतो आणि दुसरा मानवीचे प्रतिनिधित्व करतो; आणि या दोन्ही इतिहासांना एकत्र बांधणारी स्वाक्षरी म्हणजे त्या अद्भुत भाषाशास्त्रज्ञाची स्वाक्षरी होय, ज्याने 1776 द्वारा दर्शविलेल्या दैवी कालखंडाला 1789 द्वारा दर्शविलेल्या मानवी कालखंडाशी एकत्र जोडण्यासाठी मानवी साधनाचा उपयोग केला.

जगाच्या इतिहासात ओळखण्याच्या दृष्टीने हॅनकॉकच्या स्वाक्षरीशी स्पर्धा करू शकणारी केवळ आणखी एकच स्वाक्षरी आहे, आणि तीही १७८९ व फ्रेंच राज्यक्रांतीशी संबंधित अशीच एक स्वाक्षरी आहे. त्या स्वाक्षरीत हॅनकॉक ज्या प्रकारचे धाडस व्यक्त करू इच्छित होता, त्याच प्रकारचे धाडस अंतर्भूत आहे, आणि ती फ्रान्सच्या इतिहासात आढळते.

जागतिक मान्यता आणि प्रतीकात्मक महत्त्वाच्या दृष्टीने, नेपोलियन बोनापार्टची स्वाक्षरी जॉन हॅनकॉकच्या स्वाक्षरीशी तुलनीय स्थान धारण करते, जरी ती भिन्न ऐतिहासिक आणि सांस्कृतिक संदर्भात आहे. फ्रान्सचा एक प्रख्यात लष्करी आणि राजकीय नेता म्हणून नेपोलियनने, विशेषतः नेपोलियनिक युद्धांच्या काळात, युरोपीय आणि जागतिक इतिहासावर एक लक्षणीय ठसा उमटविला. त्याची स्वाक्षरी, जी अनेकदा तिच्या ठळक आणि वैशिष्ट्यपूर्ण शैलीमुळे ओळखली जाते, त्याच्या प्रभावशाली सामर्थ्याचे आणि युरोपमध्ये त्याने घडवून आणलेल्या व्यापक बदलांचे प्रतीक बनली; यामध्ये नेपोलियन संहिता म्हणून ओळखल्या जाणाऱ्या कायदेशीर सुधारणांचाही समावेश होता.

हॅनकॉकच्या स्वाक्षरीप्रमाणे, जी ब्रिटिश सत्तेविरुद्धच्या प्रतिकाराचे आणि अमेरिकन स्वातंत्र्याच्या शोधाचे प्रतीक आहे, त्याचप्रमाणे नेपोलियनची स्वाक्षरी धाडस आणि महत्त्वाकांक्षेच्या एका वेगळ्याच प्रकाराचे प्रतिनिधित्व करते—युरोपातील राजकीय सीमांचे पुनर्रचन करणे आणि फ्रेंच क्रांतिकारी आदर्शांचा प्रसार करणे. या दोन्ही स्वाक्षऱ्या त्यांच्या-त्यांच्या ऐतिहासिक व्यक्तींच्या त्यांच्या राष्ट्रांच्या नियती घडविण्यातील भूमिकेचे तसेच त्यांच्या कृतींचे जगाच्या इतिहासावर पडलेल्या व्यापक परिणामांचे प्रतीकात्मक द्योतक आहेत.

जेव्हा येहेज्केलने चाकांमध्ये चाके पाहिली, जी एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या सील करण्याच्या काळाच्या इतिहासात मानवी घटनांच्या गुंतागुंतीच्या परस्परसंवादाचे प्रतिनिधित्व करीत होती, तेव्हा त्या चाकांपैकी एक १७८९ मध्ये एका चाकाद्वारे प्रतिरूपित झाले होते, जेव्हा युनायटेड स्टेट्सचे संविधान—रिपब्लिकन शिंग आणि प्रोटेस्टंट शिंग असलेले पशू—इजिप्तचे शिंग आणि सदोमचे शिंग असलेल्या पशू फ्रान्सशी छेदले.

१७८९ पासून पुढे १७९९ पर्यंत, अथांग तळापासून वर आलेल्या नास्तिकतेच्या पशूपासून उत्पन्न झालेल्या एका “भूकंपाने” फ्रान्स हादरून गेला होता. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळात, १७८९ हे १८ जुलै, २०२० रोजी सुरू होणाऱ्या त्या कालखंडाचे प्रतीक आहे, जेव्हा नास्तिकतेच्या पशूने खऱ्या प्रोटेस्टंटवादाच्या शिंगाला उलथवून टाकले व ठार केले; आणि त्यानंतर ३ नोव्हेंबर, २०२० रोजी नास्तिकतेच्या पशूने रिपब्लिकनवादाच्या शिंगालाही उलथवून टाकले व ठार केले. १७८९ चे चाक २०२० च्या चाकाचे प्रतीक आहे, जसे १८ जुलै (दिव्यता) आणि ३ नोव्हेंबर, २०२० (मनुष्यत्व) यांद्वारे दर्शविले आहे.

मानवजातीद्वारे प्रतिरूपित देवाची स्वाक्षरी जगातील दोन सर्वात प्रसिद्ध स्वाक्षऱ्यांमध्ये आढळते; त्या दोन्ही 1789 शी संबंधित आहेत, आणि त्या दोन्ही त्या सत्तांचे प्रतिनिधित्व करतात ज्या पृथ्वीच्या सिंहासनावरून पोपसत्तेला बसवितात आणि दूर करतात. सत्यावरील देवाच्या स्वाक्षरीचे प्रतिनिधित्व करणाऱ्या तीन मार्गचिन्हांपैकी मधला बिंदू म्हणून 1789, “तेरा” वसाहतींची स्वाक्षरी आणि फ्रेंच राज्यक्रांतीच्या “बंडा”ची छाप धारण करतो.

१७८९ ते १७९९ हा काळ फ्रेंच राज्यक्रांतीचा इतिहास दर्शवितो, आणि दहा ही संख्या परीक्षेचे प्रतीक आहे. १७८९ हे “सत्य” या शब्दाचे पहिले अक्षर आहे, आणि १७९९ फ्रान्समधील त्या कालखंडाच्या शेवटच्या अक्षराचे प्रतिनिधित्व करते. मधला काळ १७९३ मध्ये फ्रान्सच्या राजाच्या मृत्युदंडाने चिन्हांकित झाला, कारण नागरिकांनी त्याच्या गर्विष्ठ राजसत्तेविरुद्ध बंड केले.

१७८९ हे संयुक्त संस्थानांच्या दोन शिंगांच्या पशूसाठी तेराव्या अक्षराचे बंड दर्शवित होते, आणि फ्रान्सच्या दोन शिंगांच्या पशूसाठी पहिले अक्षर होते. फ्रान्सचे मधले अक्षर १७९३ होते, जेव्हा फ्रान्सच्या राजाचे शिरच्छेद करण्यात आले, आणि १७९९ मध्ये नेपोलियनने सरकारचा ताबा घेतला तेव्हा त्याने अंतिम अक्षराचे प्रतिनिधित्व केले. १७८९, १७९३, आणि १७९९ यांनी दर्शविलेल्या फ्रान्सच्या उलथापालथीच्या इतिहासातील “सत्य”ची स्वाक्षरी ही एक भविष्यवाणीपर चक्र आहे, जे १७७६, १७८९, आणि १७९८ या भविष्यवाणीपर चक्राशी परस्पर जोडलेले आहे.

या दोन्ही इतिहासांमध्ये मानवी इतिहासातील दोन सर्वाधिक प्रसिद्ध स्वाक्षऱ्या आहेत; अशा रीतीने “सत्य” या दैवी स्वाक्षरीला दोन मानवी स्वाक्षऱ्यांशी जोडले जाते. एक लाख चव्वेचाळीस हजारांच्या मुद्रांकनाच्या काळात ही दोन्ही चक्रे तेराव्या अक्षराशी संबंधित आहेत; हा काळ २०२० मध्ये दोन साक्षीदारांच्या वधापासून ते २०२३ मध्ये ते उभे राहिले त्या वेळेपर्यंतचा आहे, ज्याची खूण ७ ऑक्टोबर, २०२३ अशी आहे.

पुढील लेखात आपण आपला अभ्यास पुढे चालू ठेवू.