दानीयेलाचे शेवटचे दर्शन शेवटच्या तीन अध्यायांचे बनलेले आहे. त्या अध्यायांपैकी पहिला अध्याय, तसेच त्या तिघांपैकी शेवटचा अध्याय, दानीयेलाचा अनुभव ओळख करून देतो; आणि मधला अध्याय त्या भविष्यवाणीतील इतिहास ओळख करून देतो, जो उत्तर दिशेच्या बनावट राजाच्या अंतिम उदय आणि पतनाविषयी सांगतो. पहिला अध्याय जसा शेवटच्यासारखाच आहे, तसेच मधला अध्याय उत्तर दिशेच्या बनावट राजाच्या बंडाचे प्रतिनिधित्व करतो. दानीयेलाचे शेवटचे दर्शन, हिद्देकेल नदीचे दर्शन, जो सत्य आहे त्या अल्फा आणि ओमेगा यांची स्वाक्षरी धारण करते. आता आपण दानीयेलाच्या शेवटच्या दर्शनाचा विचार सुरू करीत असताना, आपण पहिल्या वचनापासून आरंभ करू.
पारसाचा राजा कोरेश याच्या तिसऱ्या वर्षी, ज्याचे नाव बेल्तशस्सर असे ठेविले होते त्या दानिएलास एक गोष्ट प्रकट झाली; आणि ती गोष्ट खरी होती, परंतु नेमलेला काळ दीर्घ होता; आणि त्याने ती गोष्ट समजून घेतली, तसेच त्या दृष्टांताचे आकलन केले. दानिएल 10:1.
या वचनात अनेक सत्ये अंतर्भूत आहेत. पहिले म्हणजे दानियेलचे “बेल्टशस्सर” हे नाव.
आणि खोज्यांच्या प्रधानाने त्यांना नावे दिली: दानिएलास त्याने बेल्तशस्सर हे नाव दिले; आणि हनन्याला शद्रक; आणि मीशाएलाला मेशक; आणि अजर्याला अबेदनगो. दानिएल १:७.
पहिल्या अध्यायात दानिएलाला “बेल्टेशस्सर” हे नाव देण्यात आले, आणि त्याच्या शेवटच्या दर्शनाची ओळख करून देईपर्यंत त्याचा “बेल्टेशस्सर” असा पुन्हा कधीही उल्लेख होत नाही. म्हणून त्याच्या पहिल्या आणि शेवटच्या साक्षीमध्ये बेल्टेशस्सर हेच त्याचे नाव आहे. भविष्यवाणीत नावातील बदल हा देव आणि त्याच्या लोकांतील करारसंबंधाचे प्रतीक मानला जातो. प्रभुने अब्राम आणि साराय यांच्याशी करार केला तेव्हा त्याने त्यांची नावे अनुक्रमे अब्राहाम आणि सारा अशी बदलली. त्याने याकोबाचे नाव इस्राएल असे बदलले, आणि तो आपल्या शेवटच्या दिवसांतील करारबद्ध लोकांना नवे नाव देण्याचे वचन देतो.
सियोनच्या खातिर मी मौन धरणार नाही, आणि यरुशलेमच्या खातिर मी स्वस्थ बसणार नाही, जोवर तिचे नीतिमत्त्व तेजाप्रमाणे प्रकट होत नाही आणि तिचे तारण जळत्या दिव्याप्रमाणे प्रकाशित होत नाही. मग अन्यजाती तुझे नीतिमत्त्व पाहतील, आणि सर्व राजे तुझे गौरव पाहतील; आणि तुला एका नव्या नावाने हाक मारली जाईल, जे परमेश्वराचे मुख ठरवील. यशया 61:1, 2.
शेवटच्या दिवसांतील एक लाख चव्वेचाळीस हजार असलेल्या फिलदेल्फियातील लोकांनाही तो हे वचन देतो.
जो विजय मिळवितो त्याला मी माझ्या देवाच्या मंदिरात एक स्तंभ करीन, आणि तो तेथून पुन्हा कधीही बाहेर जाणार नाही; आणि मी त्याच्यावर माझ्या देवाचे नाव, आणि माझ्या देवाच्या नगराचे नाव, म्हणजे नव्या यरुशलेमचे, जे माझ्या देवाकडून स्वर्गातून खाली उतरते, लिहीन; आणि मी त्याच्यावर माझे नवे नाव लिहीन. ज्याला कान आहे, त्याने आत्मा मंडळ्यांना काय म्हणतो ते ऐकावे. प्रकटीकरण ३:१२, १३.
संदेष्टे शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या लोकांचे चित्रण करतात, आणि अब्राहाम, सारा व इस्राएल यांच्याप्रमाणे नसून बेल्टशस्सर या नावाचा अचूक अर्थ अज्ञात आहे. आपल्या करारसंबंधाचे प्रतिनिधित्व करण्यासाठी देव आपल्या शेवटच्या दिवसांतील लोकांना जे नाव देतो, ते तो त्यांना ते नाव देईपर्यंत अज्ञात नाव असते. बेल्टशस्सर हे नाव दानिएलची ओळख शेवटच्या दिवसांतील फिलाडेल्फिया येथील देवाच्या करारातील लोक म्हणून करून देते, परंतु वास्तविक नाव मुद्रांकित होईपर्यंत गुप्त ठेवलेले असते; कारण ते नाव त्यांच्या कपाळांवर लिहिलेले असते, आणि त्याच ठिकाणी तो शिक्काही लिहिलेला असतो.
आणि मी पाहिले, आणि पाहा, एक कोकरू सियोन पर्वतावर उभे होते, आणि त्याच्यासोबत एक लाख चव्वेचाळीस हजार जण होते; त्यांच्या कपाळांवर त्याच्या पित्याचे नाव लिहिलेले होते. प्रकटीकरण 14:1.
पहिल्या अध्यायात दानीएलला बेल्तशस्सर असे संबोधिले आहे, आणि नंतर दहाव्या अध्यायातही तसेच, अशा रीतीने तो स्वतःला पहिल्या देवदूताच्या चळवळीचे आणि तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचे प्रतीक म्हणून ओळख करून देतो; कारण पहिला अध्याय, पूर्वीच्या लेखांमध्ये सविस्तरपणे आधीच ओळख करून दिल्याप्रमाणे, पहिल्या देवदूताच्या संदेशाचे प्रतिनिधित्व करतो. म्हणून दहावा अध्याय तिसऱ्या देवदूताच्या चळवळीचे, आणि शेवटच्या दिवसांतील करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो. त्यानंतर हा वचनभाग बेल्तशस्सरची अशी ओळख करून देतो की तो १९८९ मध्ये सुरू झालेल्या सुधारणा चळवळीत उघड करण्यात आलेल्या ज्ञानवाढीला समजून घेणाऱ्यांचे प्रतीक आहे. हे दानीएल (बेल्तशस्सर) याला काय माहीत होते यावर दिलेल्या भरातून दर्शविले गेले आहे.
दानीएल याची अशी ओळख करून दिली आहे की त्याला तो “विषय” ज्ञात होता, जो “दानीएलास प्रकट करण्यात आला,” आणि “तो विषय सत्य होता, परंतु नेमलेला काळ मोठा होता; आणि त्याने त्या विषयाचे आकलन केले, व त्याला त्या दृष्टान्ताचे समज झाले.” दानीएलाने “विषय” समजला, आणि “दृष्टान्त”ही समजला. या वचनात “विषय” असा अनुवाद केलेला हिब्रू शब्द “dabar” असून, त्याचा अर्थ “वचन” असा आहे. भविष्यसूचक अर्थाने हे “वचन” “सात काळ” या दृष्टान्ताचे प्रतिनिधित्व करते, तसेच ते वचन असलेल्या ख्रिस्ताचेही प्रतिनिधित्व करते. “सात काळ” आणि ख्रिस्त हे दोघेही तोच धोंडा आहेत, जो बांधणाऱ्यांनी नाकारला; आणि दानीएल अशा लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, जे वचनाच्या प्रतीकात्मकतेतील या दोन्ही घटकांना समजतात.
दानियेल अध्याय नऊ, वचन तेवीस मध्ये, आपण तेवीसशे वर्षे आणि पंचवीसशे वीस वर्षे या काळाविषयक भविष्यवाण्यांशी संबंधित अत्यंत महत्त्वाच्या वचनांपैकी एक वचन पाहतो; या भविष्यवाण्या दानियेल अध्याय आठ, वचन तेरा मधील प्रश्नाने आणि वचन चौदा मधील उत्तराने दर्शविल्या आहेत. त्या प्रश्नात विचारले आहे, “पवित्रस्थान आणि सैन्य यांना तुडवून टाकणे, जे प्रथम पौराणिक मताने आणि नंतर पोपसत्तावादाने पूर्ण केले गेले, हे ओळखून देणारे ‘chazon’ दर्शन किती काळ चालेल?” हे तुडवून टाकणे लेवीय पुस्तक अध्याय सव्वीस मधील “सात वेळा” याच्या पूर्ततेत पंचवीसशे वीस वर्षे चालले.
तेराव्या वचनातील प्रश्नाचे उत्तर असे होते की, दोन हजार तीनशे वर्षांपर्यंत; त्यानंतर तुडविले गेलेले पवित्रस्थान शुद्ध केले जाईल; आणि दोन हजार तीनशे वर्षांच्या “mareh” दृष्टान्ताने त्या दोन कालविषयक भविष्यवाण्या एकत्र जोडल्या आहेत; आणि दानियेल नऊच्या तेविसाव्या वचनात, गॅब्रिएल दानियेलाला त्या दोन्ही दृष्टान्तांतील परस्परसंबंध समजावून देण्यास मार्गदर्शन करीत आहे.
तुझ्या विनंत्यांच्या आरंभीच आज्ञा निघाली, आणि ती तुला प्रकट करण्यासाठी मी आलो आहे; कारण तू अतिशय प्रिय आहेस; म्हणून हे प्रकरण समजून घे, आणि दर्शनाचा विचार कर. दानियेल 9:23.
या वचनात “समजून घे” आणि “लक्ष दे” असे भाषांतरित केलेला शब्द इब्री भाषेतील “biyn” हा आहे, आणि त्याचा अर्थ “मनाने विभक्त करणे” असा होतो. गॅब्रिएल दानियेलास “त्या गोष्टी” आणि “त्या दृष्टांत” यांच्यामध्ये मानसिक भेद करण्याची सूचना देतो. या वचनातील “दृष्टांत” हा इब्री भाषेतील “mareh” हा शब्द आहे, आणि तो तेवीसशे वर्षांच्या त्या दृष्टांतास सूचित करतो, ज्याचा शेवट २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी झाला. “गोष्टी” असा भाषांतरित केलेला इब्री शब्द, दहाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात “वस्तू” असा भाषांतरित केलेला तोच शब्द आहे. तो इब्री भाषेतील “dabar” हा शब्द आहे, आणि तो पंचवीसशे वीस वर्षांच्या त्या दृष्टांताचे प्रतिनिधित्व करतो, ज्याचाही शेवट २२ ऑक्टोबर, १८४४ रोजी झाला.
दहाव्या अध्यायाच्या पहिल्या वचनात, शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या करारबद्ध लोकांचे प्रतिनिधित्व बेल्तशस्सर याने केले आहे, आणि त्यांनी १९८९ मध्ये अंतकाळी आलेल्या ज्ञानवृद्धीचा अर्थ समजून घेतला आहे; त्या ज्ञानवृद्धीमुळे त्यांना त्या दोन दर्शनांतील संबंध समजला, जो पहिल्या देवदूताच्या चळवळीतील मिलेराइट लोकांना केवळ अंशतःच समजला होता. त्या वचनात “गोष्ट” असे दर्शविलेले दर्शन या दोन भविष्यवाण्यांपैकी अधिक दीर्घ अशी ओळखले जाते; कारण वचनात “गोष्ट” याविषयीच्या दोन उल्लेखांच्या मध्ये दानिएल असे सूचित करतो की त्या “गोष्टी”साठी (दाबार) नेमलेला काळ दर्शनाच्या (मरेह) मानाने “दीर्घ” होता.
पारसाचा राजा कोरेश याच्या तिसऱ्या वर्षी दानियेलास, ज्याचे नाव बेल्तशस्सर असे ठेविले होते, एक गोष्ट प्रकट झाली; आणि ती गोष्ट खरी होती, परंतु नेमलेला काळ दीर्घ होता; आणि त्याने ती गोष्ट समजून घेतली, आणि त्या दर्शनाचे आकलन त्याला झाले. दानियेल 10:1.
“सात काळ” ही मिलरवादींनी घोषित केलेली सर्वांत दीर्घ कालभविष्यवाणी आहे, हे सूक्ष्म सत्य लाओदीकेयी अॅडव्हेंटिझम नाकारते; आणि ते असे एका अशा उताऱ्यावर आधारून करतात, ज्याचा ते स्वतःच्या विनाशाकरिता विपर्यास करतात. १८६३ मधील बंडखोरीत “सात काळ” नाकारल्यामुळे, त्या दोन भविष्यवाण्यांतील परस्परसंबंध त्यांना दिसत नाही; आणि त्यामुळे ते केवळ पुढील उताऱ्यालाच, किंवा पाहण्याची त्यांची केवळ तेवढीच तयारी आहे, की तोच तेवीसशे वर्षांची ओळख करून देतो.
“ख्रिस्ताच्या पहिल्या आगमनाच्या वेळी ‘राज्याच्या सुवार्तेचा’ प्रचार करणाऱ्या शिष्यांचा अनुभव, त्याच्या दुसऱ्या आगमनाचा संदेश जाहीर करणाऱ्यांच्या अनुभवाशी समांतर होता. जसे शिष्य बाहेर जाऊन, ‘वेळ पूर्ण झाली आहे, देवाचे राज्य जवळ आले आहे,’ असे प्रचार करीत होते, तसेच मिलर आणि त्याचे सहकारी यांनी जाहीर केले की बायबलमध्ये दर्शविलेला सर्वांत दीर्घ आणि अंतिम भविष्यसूचक कालावधी संपुष्टात येण्याच्या बेतात आहे, न्यायनिवाडा समीप आला आहे, आणि अनंतकाळचे राज्य आरंभास येणार आहे. वेळेसंबंधी शिष्यांचा प्रचार दानियेल 9 मधील सत्तर आठवड्यांवर आधारित होता. मिलर आणि त्याच्या सहकाऱ्यांनी दिलेल्या संदेशाने दानियेल 8:14 मधील 2300 दिवसांच्या समाप्तीची घोषणा केली, ज्याचा सत्तर आठवडे हा एक भाग आहे. या दोघांचाही प्रचार त्याच महान भविष्यसूचक कालावधीच्या वेगवेगळ्या भागाच्या पूर्णतेवर आधारित होता.” द ग्रेट कॉन्ट्रोव्हर्सी, 351.
या शेवटच्या उताऱ्याची अंतर्निहित तर्कसंगती दृष्टीआड करू नका. लौदीकेय अद्वेंटिझम जगाला असे शिकवत नाही की मिलराइट लोकांना शुद्ध केले जाणारे पवित्रस्थान स्वर्गीय पवित्रस्थान आहे असे वाटत होते; कारण त्यांना, आणि इतिहासातील नोंदीकडे पाहण्याची इच्छा असलेल्या कोणालाही, हे माहीत आहे की मिलराइट लोकांचा विश्वास असा होता की शुद्ध केले जाणारे पवित्रस्थान म्हणजे पृथ्वी होय. लौदीकेय अद्वेंटिझम आपल्या स्वतःच्या विनाशासाठी ज्या उताऱ्याचा विपर्यास करते तो असा आहे: “म्हणून मिलर आणि त्याचे सहकारी यांनी जाहीर केले की बायबलमध्ये दृष्टिपथात आणलेला सर्वांत दीर्घ आणि शेवटचा भविष्यवाणीचा कालखंड संपुष्टात येणार होता,” आणि ते ठामपणे आग्रह धरतात की तो दानियेल अध्याय आठ, वचन चौदा येथील तेवीसशे वर्षांचा कालखंड आहे.
अॅडव्हेंटिझमच्या स्वतःच्या इतिहासग्रंथांत असे ओळखले जाते की त्या तीनशे मिलराइट प्रचारकांनी आपल्या सादरीकरणांत 1843 चा पायोनियर चार्ट सर्वांनी वापरला होता; आणि त्या चार्टवर, तसेच उर्वरित ऐतिहासिक साक्षीमध्ये, हे स्फटिकासारखे स्पष्ट आहे की “seven times,” (पंचवीसशे वीस वर्षे), हीच ती भविष्यवाणी होती, जिला त्यांनी “सर्वांत दीर्घ आणि शेवटचा भविष्यसूचक कालखंड” असे ओळखले होते, जो “about to expire” होता. 1863 मधील त्यांच्या बंडखोरीमुळे, जेव्हा त्यांनी “seven times” या “foundation stone” ला नाकारले, तेव्हा आता ते आंधळेपणाने असा आग्रह धरतात की The Great Controversy मधील त्या उताऱ्यात Sister White स्थिरप्रस्थापित इतिहास पुन्हा लिहित आहेत.
दानिएल अध्याय दहा, वचन एक मध्ये, बेल्तशस्सर हा शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या लोकांचे प्रतिनिधित्व करतो, आणि ते दानिएल अध्याय आठ, वचने तेरा व चौदा यांतील प्रश्न आणि उत्तर या दोन्ही गोष्टी समजतात, ज्यांना सिस्टर व्हाइट यांनी अॅडव्हेंट विश्वासाचा पाया आणि मध्यवर्ती स्तंभ असे ओळखले आहे. त्या वचनात दानिएल जे प्रतिनिधित्व करतो, त्याद्वारे तो शेवटच्या दिवसांतील देवाच्या करारातील लोक आणि लाओदीकेय अॅडव्हेंटवाद यांच्यामध्ये एक भेद दर्शवित आहे; कारण १९८९ मधील ज्ञानवृद्धी समजणारे तेच आहेत.
पारसाचा राजा कोरेश याच्या तिसऱ्या वर्षी दानीएलाला—ज्याचे नाव बेल्तशस्सर असे ठेविले होते—एक गोष्ट प्रकट झाली; आणि ती गोष्ट खरी होती, परंतु नेमलेला काळ दीर्घ होता; आणि त्याने ती गोष्ट समजून घेतली, आणि त्या दृष्टान्ताचे आकलन त्याला झाले. दानीएल 10:1.
पहिला वचन म्हणजे हिद्देकेल नदीजवळ दिलेल्या त्या दर्शनाची सुरुवात होय, जे बाराव्या अध्यायात समाप्त होते. तेथेच आपल्याला अंतकाळी दानिएलाच्या पुस्तकाचे उघडले जाणे आढळते; म्हणून दानिएलाने “वस्तू” आणि “दर्शन” या दोन्हींचा अर्थ समजून घेतल्याचे जे चित्रण आहे, ते समजणाऱ्यांशी संबंधित आहे, आणि जे “सुज्ञ” म्हणून ओळखले जातात, त्याच्या विरुद्ध जे समजत नाहीत, आणि “दुष्ट” म्हणून ओळखले जातात, त्यांच्याशी त्याचा विरोध दाखविला आहे. बाराव्या अध्यायातील दहाव्या वचनात या दोन वर्गांतील भेद दर्शविला आहे.
अनेकजण शुद्ध केले जातील, निर्मळ केले जातील, आणि परीक्षिले जातील; परंतु दुष्ट लोक दुष्टपणाने वागतील; आणि दुष्टांपैकी कोणीही समजणार नाही; परंतु ज्ञानी समजतील. दानियेल 12:10.
“शहाणे” समजतात, आणि दुष्ट समजत नाहीत; आणि “समजणे” असा अनुवादित केलेला शब्द हा तोच शब्द आहे जो आपण नवव्या अध्यायाच्या तेवीसाव्या वचनात ओळखला होता. तो “biyn” हा हिब्रू शब्द आहे, ज्याचा अर्थ मनाने विभक्त करणे असा होतो. दुष्ट ज्ञानाच्या वाढीस समजत नाहीत, कारण दोन दर्शनांचे मनोभेदाने विभाजन करण्यास ते अनिच्छुक असतात; आणि ह्याच दोन दर्शनांच्या सत्यांना बेल्तशस्सर समजणारा म्हणून पहिल्या वचनात ओळखला जातो, जेव्हा त्याला दानिएलऐवजी बेल्तशस्सर म्हणून संबोधले जाते. पहिल्या वचनात त्याची ओळख देवाच्या अखेरच्या दिवसांतील करारबद्ध लोक अशी केली जाते, आणि तो त्या लोकांचा प्रतिनिधी म्हणून ओळखला जातो जे त्या दोन दर्शनांना समजतात, ज्यांच्यामध्ये देवाच्या लोकांनी मनाने भेद करावयाचा आहे. येशू एखाद्या गोष्टीच्या आरंभाद्वारे तिचा शेवट स्पष्ट करतो, आणि बाराव्या अध्यायात शहाणे ते आहेत जे तेवीसशे वर्षांच्या भविष्यवाणीला, आणि “सर्वांत दीर्घ व अंतिम” काळभविष्यवाणीशी असलेल्या तिच्या थेट संबंधाला समजतात; आणि ती म्हणजे पंचवीसशे वीस वर्षे.
पुढील लेखामध्ये आपण दानियेलाच्या शेवटच्या दृष्टांताचा अभ्यास पुढे चालू ठेवू.
माझ्या लोकांचा ज्ञानाच्या अभावामुळे नाश झाला आहे; कारण तू ज्ञानाचा तिरस्कार केला आहेस, म्हणून मीही तुला नाकारीन, म्हणजे तू माझ्यासाठी याजक होणार नाहीस; तू आपल्या देवाचा नियम विसरला आहेस, म्हणून मीही तुझ्या मुलांना विसरेन. होशेया 4:6.
तुम्हीही जिवंत दगडांप्रमाणे आध्यात्मिक घर म्हणून बांधले जात आहात, एक पवित्र याजकवर्ग म्हणून, येशू ख्रिस्ताद्वारे देवाला मान्य असे आध्यात्मिक यज्ञ अर्पण करण्यासाठी. कारण शास्त्रात असे लिहिले आहे, “पहा, मी सियोनमध्ये एक मुख्य कोनशिला ठेवितो, निवडलेली, मौल्यवान; आणि जो त्याच्यावर विश्वास ठेवतो तो लज्जित होणार नाही.” म्हणून जे विश्वास ठेवतात त्यांच्यासाठी तो मौल्यवान आहे; परंतु जे आज्ञाभंग करणारे आहेत त्यांच्यासाठी, “ज्या दगडाला बांधकाम करणाऱ्यांनी नाकारले, तोच कोनाचा शिरोभाग झाला,” आणि “अडखळण्याचा दगड, व आक्षेपाचा खडक” ठरला; म्हणजे जे वचनावर अडखळतात, आज्ञाभंग करणारे आहेत; यासाठीच ते नेमले गेले होते. परंतु तुम्ही निवडलेला वंश, राजकीय याजकवर्ग, पवित्र राष्ट्र, स्वतःसाठी वेगळे केलेले लोक आहात; यासाठी की ज्याने तुम्हाला अंधकारातून आपल्या अद्भुत प्रकाशात बोलाविले, त्याच्या गुणवैभवाची तुम्ही घोषणा करावी. जे पूर्वी लोक नव्हते, पण आता देवाचे लोक आहात; ज्यांना पूर्वी दया प्राप्त झाली नव्हती, पण आता दया प्राप्त झाली आहे. 1 पेत्र 2:5–10.
आणि आपल्या प्रभूचा दीर्घसंयम हा तारण आहे, असे समजा; जसे आपल्या प्रिय बंधू पौलानेही त्याला दिलेल्या ज्ञानाप्रमाणे तुम्हांला लिहिले आहे; तसेच त्याने आपल्या सर्व पत्रांतही या गोष्टींविषयी बोलले आहे; ज्यांत काही गोष्टी समजण्यास कठीण आहेत, आणि अशिक्षित व अस्थिर लोक इतर शास्त्रलेखांप्रमाणे त्यांचाही विपर्यास करतात, आपल्या स्वतःच्या नाशासाठी. म्हणून, हे प्रियजनहो, तुम्हांला या गोष्टी आधीच माहीत असल्याने, दुष्टांच्या भ्रमाने वाहवत जाऊन तुम्हीही आपल्या स्वतःच्या स्थिरतेपासून ढळू नये म्हणून सावध राहा. 2 पेत्र 3:15–17.
या गोष्टींची त्यांना आठवण करून दे, आणि प्रभूंसमोर त्यांना बजावून सांग की त्यांनी शब्दांविषयी निष्फळ वाद करू नयेत; कारण त्यातून काही लाभ होत नाही, उलट ऐकणाऱ्यांचा नाश होतो. तू स्वतःला देवास मान्य असा सिद्ध करण्यासाठी परिश्रम कर, असा कामकरी हो की ज्याला लज्जित व्हावे लागू नये, जो सत्यवचनाचे योग्य रीतीने विभाजन करतो. परंतु अपवित्र आणि व्यर्थ बडबड टाळ; कारण त्या अधिकाधिक अधर्माकडे वाढत जातील. २ तीमथ्य २:१४–१६.